Imiona dla dzieci ;)

[sloggi]

Jestem po lekturze najliczniejszego forum w kategorii Dziecko.
Szczęka, ręce i majtki mi opadły od ludzkich pomysłów.
Jak nie dalibyście dziecku na imię i dlaczego?

[narysuj.mi.baranka]

Nie dalabym staroswieckiego imienia typu Ignacy, Teofil, January, bo mogloby
zaprogramowac dziecko na mlodego starca
O, wlasnie sie przylapalam na tym, ze chce miec syna))

[kris01]

Jak nie January, to może February?

January

[wgfc]

Kris01 napisał:

> Jak nie January, to może February?

Dziś imieniny Januarego.

Błogosławiony January Maria Sarnelli , syn Barona z Ciorani, urodził się w Neapolu, 12 września 1702
roku.
W wieku lat 14, po beatyfikacji Franciszka Regis, decyduje się wstąpić do
Jezuitów. Jednak ojciec odwodzi go od tego zamiaru, ze względu na jego młody
wiek. January podejmuje wtedy studia prawnicze, które kończy w roku 1722,
zdobyciem tytułu doktora obojga praw. Jako wybitny prawnik przyłącza się do
Bractwa Zawodowych Rycerzy Prawa i Medycyny, kierowanego przez Pios Operarios
św. Mikołaja z Tolentino. Pośród reguł tego Stowarzyszenia istnieje obowiązek
odwiedzania pacjentów szpitala dla nieuleczalnie chorych. To właśnie tu January
odkrywa swoje powołanie do kapłaństwa.
We wrześniu 1728 roku wstępuje do Seminarium i Kardynał Pignatelli wyznacza go
do pracy w parafii św. Anny di Palazzo. Aby móc spokojnie studiować,
zamieszkuje w Kolegium św. Rodziny, bardziej znanego pod nazwą Kolegium
Chińczyków, założonego przez Matteo Ripa. 8 kwietnia następnego roku opuszcza
Kolegium Chińczyków, aby 5 czerwca tego samego roku rozpocząć nowicjat w
Stowarzyszeniu Misji Apostolskich.
28 maja 1731 roku kończy nowicjat i 8 lipca następnego roku przyjmuje święcenia
kapłańskie. Przez wszystkie te lata kontynuuje odwiedzanie chorych w
szpitalach, a także pomaga zmuszanym do pracy dzieciom, ucząc je katechizmu.
Odwiedza przytułek dla starców św. Januarego oraz chorych marynarzy, którzy
leżą w portowym szpitalu. W tym czasie również zaprzyjaźnia się ze św. Alfonsem
de Liguori i zapoznaje się z jego apostolatem. Razem nauczają świeckich
katechizmu i organizują kaplice wieczorne.
Po święceniach kapłańskich Kardynał Pignatelli powierza Januaremu prowadzenie
lekcji religii w parafii Świętych Franciszka i Mateusza, w dzielnicy
hiszpańskiej. Uświadomiwszy sobie zepsucie panujące wśród młodzieży, January
decyduje się poświęcić wszystkie siły walce z prostytucją. W tym samym czasie
(1733) św. Alfons broni się przed niesprawiedliwymi zarzutami z powodu
założenia Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela w Scala (S.A.), 9 listopada
1932 roku. W czerwcu tego samego roku, po przybyciu do Scala, aby pomóc
przyjacielowi w prowadzeniu misji w Ravello, Sarnelli decyduje się wstąpić do
Redemptorystów, pozostając w dalszym ciągu członkiem Stowarzyszenia Misji
Apostolskich. Od dnia swego wstąpienia do Zgromadzenia, w kwietniu 1736 roku,
bez wytchnienia poświęca się misjom parafialnym i pisaniu dla dobra "zagrożonej
młodzieży". Pisze też na tematy z życia duchowego. Jest śmiertelnie zmęczony.
Za pozwoleniem św. Alfonsa wraca do Neapolu, aby się leczyć. Podejmuje tam
ponownie duszpasterstwo prostytutek.
Poświęca się nie tylko się apostolatowi redemptorystów i dziełu Misji
Apostolskich, popiera także tworzenie wspólnot ludzi świeckich, publikując "Il
mondo santificato". W innej swojej książce popiera kampanię przeciw
bluźnierstwom. W roku 1741 planuje wielkie misje na przedmieściach Neapolu, a
biorąc w nich udział, równocześnie przygotowuje wizytację kanoniczną Kardynała
Spinelli. Pomimo nie opuszczającej go choroby, kontynuuje przepowiadanie do
końca kwietnia 1741 roku, kiedy stan jego zdrowia jest już bardzo zły. Wraca
wówczas do Neapolu, gdzie 30 czerwca umiera, w wieku 42 lat. Jego szczątki
spoczywają w Ciorani, pierwszym kościele Redemptorystów.
January Sarnelli pozostawił nam w spuściźnie 30 dzieł poświęconych rozważaniom
z dziedziny teologii mistycznej, kierownictwa duchowego, prawa, pedagogiki,
moralności oraz poruszających różne tematy duszpasterskie. Swoją społeczną
działalnością na rzecz kobiet zasłużył sobie na to, by być zaliczonym do
autorów, którzy z wielkim znawstwem podjęli tę tematykę w Europie, w pierwszej
połowie XVIII wieku.
12 maja 1996 roku na Placu św. Piotra w Rzymie Papież Jan Paweł II ogłosił go
błogosławionym.
Portret

[sloggi]

Ignacy - Ignaś, super imię.
Mnie mierżą imiona głupawo kopiowane z Zachodu:
Angelika, Patrycja, Klaudia,
Arnold, Patryk, Armand...

[edzioszka]

moje antytypy - właściwie idelne dla blokersów: Dziwa i Prymityw

PS. Sloggi, poczytaj sobie spis świętych i czym się zajmują, złapałam się za
głowę

[narysuj.mi.baranka]

sloggi napisał:
> Mnie mierżą imiona głupawo kopiowane z Zachodu:
> Angelika, Patrycja, Klaudia,
> Arnold, Patryk, Armand...

Zgadzam sie Uwazam, ze Patrycja, Arnold, Patryk i Armand to genialne imiona,
ale dla kotow

[edzioszka]

a tutaj wspomniane
forum jest - mnie się podobają Gaudencja, Navoika i Miłka

[sloggi]

Znam ludzi posiadających dzieci o pięknych imionach cudnie zestawionych z
nazwiskami:
Pamela Kostka
Armand Cippert
Klaudia Kopeć
Fantastycznie.

[edzioszka]

a ja Patrycję Małolepszą-Królik

[kokolores]

Znam dziecie ,ktore sie zwie ELVIS JOVANOWICZ ,pasuje jak wol do karocy!!

[wgfc]

Sloggi napisał:

> Patryk

Całkiem fajne imię, nic do niego nie mam.
Chodziłem do klasy w podstawówce z Patrykiem.
Patryk był całkiem spoko, nie widziałem go dobrych 10 lat.

[squelette_de_serpent]

a moze odwrócić pytanie - czy jesteście zadowoleni ze swoich imion? ja średnio

[sloggi]

squelette_de_serpent napisała:

> a moze odwrócić pytanie - czy jesteście zadowoleni ze swoich imion? ja
średnio

Bardzo jestem zadowolony.

[ppatka]

hmm ja już troszke mniej...

Patrycja

[narysuj.mi.baranka]

O, dobry pomysl
Ja jestem bardzo zadwolona, dostrzegam u siebie pelna harmonie miedzy imieniem
a osobowoscia. Nawet wiersz ks. Twardowskiego o mojej biblijnej imienniczce mam
nad biurkiem jako memento.
Moze tylko czasem mi zal, ze moje imie w wersji podstawowej brzmi zbyt ostro,
dlatego uwielbiam wszelkie jego zdrobnienia, wlacznie z urwanym "a"

[bettyy]

w sumie może być choć kiedyś go bardzo nie lubiłam....

[lekia]

Mam takie jedno ukochane,ale pozostanie tylko ukochanym,bo jako drugie imię nie
będzie mialo już takiego znaczenia jakie do niego przywiązuję-Franciszka .

[adhamah]

sloggi napisał:

> Jak nie dalibyście dziecku na imię i dlaczego?

Modnego, czyli takiego, które będzie miało co drugie dziecko w jego wieku.

[gagunia]

ja dalam dziecku kacper, bo wydawalo mi sie, ze jest malo popularne. jak sie
okazalo na lozku obok laska urodzila kacpra godzine wczesniej,a jak chodze
zdzieckiem na szczepienia, to co drugi jest kacprem buuu

z mojego imienia jestem srednio zadowolona. moze nie jest brzydkie, ale
dostalam je poz marlej ukochanej siostrze mojej mamy i bardzo mi sie to nie
podoba.

zas nie dalabym dziecku imienia nie pasujacego do nazwiska. chociaz do mojego
po mezu nazwiska, raczej wszytsko pasuje.

forum.gazeta.pl/forum/72%2C2.html?f=621&w=10577948&a=13383535

[wgfc]

Sloggi napisał:

> Jak nie dalibyście dziecku na imię i dlaczego?

Nie wiem jak bym nie dał, na pewno nic dziwnego i obcobrzmiącego.
A zresztą to pytanie ściśle teoretyczne, nie zamierzam nadawać imienia
dziecku
No chyba, żebym musiał jakieś ochrzcić w niebezpieczeństwie śmierci,
dam mu wtedy chyba Adam

[wgfc]

Po chwili namysłu stwierdzam, że gdy będzie to dziewczynka (taka możliwość też
istnieje) to dam jej na imię Ewa ))

[lekia]

Jakkolwiek to zabrzmi,klawy z Ciebie jegomość

[wgfc]

Dziękuję za komplement

[senne_marzenie]

ja tylko wiem jak bym dala dziecku na imie

[kokolores]

Z mojego imienia jestem srednio zadowolona!!
Najbardziej podobaja mi sie imiona ,ktore w roznych krajach brzmia (prawie) tak
samo np.Maria,Aleksandra,Adam... ,nie podobaja mi sie imiona spolszczone
np.Andzelika (bllleeee) itp.

Znaczenie imion

[edzioszka]

ja się nie przyznaję

[szpulkaa]

bosze... ja tez nie!

[kokolores]

Moja nawet smiszne,ale tylko polowa sie zgadza!!

[akeda]

dla dziewczynek np. Ewa, Aneta
dla chłopców lubię twardo brzmiące imiona, jak np. Igor

[bettyy]

hmmm jest wiele takich imion.... a dlaczego bym tak nie dała dziecku.... bo źle
mi się kojarzą, przynajmniej jeśli chodzi o imię dla córki

np. kilka miesięcy miałam ten problem... ale w końcu wybrałam imię które bardzo
mi się podoba i nie znam nikogo o tym imieniu... ;o)))

[anmanika]

Wlasnie czytalam w "Przekroju" artykul o imionach, bardzo ciekawa lektura.
Niestety jest to egzemplarz sprzed tygodnia i nie maja go w necie.
Nie lubie imion wydziwionych i nigdy bym corki nie obarczyla takim dziwolagiem.
Ma imie po praprababce i jest z niego zadowolona, pasuje do niej jak ulam. Ja
tez lubie swoje imie mimo, ze ma je chyba z 75 mln kobiet. Jest miedzynarodowe
a o dziwo malo znam imienniczek. W zadnej klasie z moich licznych szkol nigdy
nie mialam imienniczki. Chyba ostatnio jest niemodne. Teraz wszystkie
dziewczynki maja na imie Julia (3 w klasie corki) albo Zuzia.