Decyzja o posiadaniu dziecka

[sloggi]

Dzis spotkałem się (naturalnie w pracy) z dwiema opiniami o posiadaniu dziecka:

- trzeba się zastanowić, czy stać będzie parę na posiadanie więcej niż jednego
dziecka;

- najpierw spłodzić, a potem kombinować finansowo, żeby dzieci nie były głodne
i nagie.

Na moje pytanie co w przypadku awarii - zaległo milczenie.

[wiedz-ma]

mnie się zawsze wydawało, że dzieci przede wszystkim trzeba kochać...
dziecko to nie zaabawka, którą można/należy ubrać jak laleczkę, to również nie
pozycja w domowym budżecie, ale człowiek, którego należy wychować

[antidotumm]

W calosci zgadzam sie z wiedz-ma! I to z autopsji: sama mam dziecko, po pare
dzieci maja najczesciej moi niezbyt zamozni znajomi, a tych zamozniejszcy ...
nie stac na dzieci.
Dziecko trzeba kochac, wcale nie musi miec wszystkiego, naprawde mozna byc w tym
wzgledzie minimalista.
Nie stac na dzieci bogate spoleczestwa zachodnie, z kolei ubogie spoleczenstwa
(np. Polacy w latach 80 tych, kraje islamskie dzis) nie zadaja sobie takich pytan.
Wcale nie jestem za wielodzietnoscia, ale uzaleznianie posiadania dzieci scisle
od kryterium majatkowego, to moim zdaniem, nieporozumienie.

wiedz-ma napisała:

>
> mnie się zawsze wydawało, że dzieci przede wszystkim trzeba kochać...
> dziecko to nie zaabawka, którą można/należy ubrać jak laleczkę, to również nie
> pozycja w domowym budżecie, ale człowiek, którego należy wychować

[grudniowe.slonko]

Znam ludzi, którzy twierdzą 'jakoś to będzie' i okazuje się ,że nie najgorzej
na tym wychodzą a ,że często na koszt innych to osobny temat.

[iwusia]

wybieram opcje jakos to bedzie ale z głową. Zwlekanie nie jest dobre, człowiek
sie starzeje chęci odchodza a i mozliwości rozrodcze spadają. Taka jest prawda.
Najpierw wydziwiamy, ze za młodzi, potem ze mieszkanie, potem że samochód,
potem ze moze jeszcze poszalejemy a potem trzeci krzyżyk wchodzi na kark i
płacze bo lekarza robia co moga a natura swoje.

[chaladia]

Dziecko to:
- Co najmniej kilka godzin dziennie, jakie trzeba mu poświęcić.
- Tysiąc złotych co miesiąc.
- Zmiana wszystkich niemal planów urlopowych i przyzwyczajeń dla rodziców.
- Dodatkowe obowiązki dla dziaadków.
- Dla kobiety prawie zawsze rezygnacja z "kariery".
Jeśli ktoś nie chce zrezygonwać z choćby jednego punktu, to ryzykuje, że
wychowanie dziecka będzie "awarią". A co dopiero, jeśli dziecko urodzi się
chore.

Pomimo to znam matki, które decydują się na dziecko i nie przerywają
intensywnego palenia papierosów. Znam tatusia, który w parę miesięcy po
urodzeniu dziecka pojechał sam na rejs jachtem po Morzy Śródziemnym - "bo
przecież nie może rezygnować ze wszystkiego" itd itp.

[f.l.y]

aja znam ludzi, którzy nie spełniają jednego z tych punktów tzn. nie wydaja
miesięcznie 1.000 pln na swoje dziecko i niejest to, bynajmniej,
dziecko'awaria'...

[antidotumm]

Dziecko to tysiac zlotych co miesiac?????? Moi przyjaciele maja pensje 1200 na 4
osoby (w tym dwojka maluchow 4 latek i roczniak) i sa baaardzo szczesliwa
rodzina. Najszczesliwsza jaka znam.
A ze nie stac ich na pieluchy jednorazowki i zupki w sloiczkach? Tysiace lat nie
bylo pampersow i sloiczkow i jakos ludzkosc zyla .


chaladia napisał:

> Dziecko to:
> - Co najmniej kilka godzin dziennie, jakie trzeba mu poświęcić.
> - Tysiąc złotych co miesiąc.
> - Zmiana wszystkich niemal planów urlopowych i przyzwyczajeń dla rodziców.
> - Dodatkowe obowiązki dla dziaadków.
> - Dla kobiety prawie zawsze rezygnacja z "kariery".
> Jeśli ktoś nie chce zrezygonwać z choćby jednego punktu, to ryzykuje, że
> wychowanie dziecka będzie "awarią". A co dopiero, jeśli dziecko urodzi się
> chore.
>
> Pomimo to znam matki, które decydują się na dziecko i nie przerywają
> intensywnego palenia papierosów. Znam tatusia, który w parę miesięcy po
> urodzeniu dziecka pojechał sam na rejs jachtem po Morzy Śródziemnym - "bo
> przecież nie może rezygnować ze wszystkiego" itd itp.
>

[czarnaandzia]

chaladia napisał:

> Dziecko to:
> - Co najmniej kilka godzin dziennie, jakie trzeba mu poświęcić.
> - Tysiąc złotych co miesiąc.
Tysiąc złotych ?? No to chyba ja myśle w innych kategoriach.
> - Zmiana wszystkich niemal planów urlopowych i przyzwyczajeń dla rodziców.
Jakich planów urlopowych? Rozumiem pierwszy rok ale reszta chyba nie wymaga
takich wielkich zmian.
> - Dodatkowe obowiązki dla dziaadków.
Nie zawsze ,ale mogę sie zgodzic.
> - Dla kobiety prawie zawsze rezygnacja z "kariery".
Oczywiscie kariera w cudzysłowie.Bo jak tak można.
> Jeśli ktoś nie chce zrezygonwać z choćby jednego punktu, to ryzykuje, że
> wychowanie dziecka będzie "awarią". A co dopiero, jeśli dziecko urodzi się
> chore.
> Zrezygnowałam z wielu Twoich punktów i nie uważam mojego dziecka za awarię.
> Pomimo to znam matki, które decydują się na dziecko i nie przerywają
> intensywnego palenia papierosów. Znam tatusia, który w parę miesięcy po
> urodzeniu dziecka pojechał sam na rejs jachtem po Morzy Śródziemnym - "bo
> przecież nie może rezygnować ze wszystkiego" itd itp.
>

[skiela1]

Bierzcie pod uwage to,ze Chaladia patrzy na ta sprawe ze swojego punktu
siedzenia.Ktos inny siedzi wyzej i sobie mysli"jak ten Chaladia moze tylko
tysiaczka wydawac na dziecko?przeciez to sie zyc tak nie da".

[czarnaandzia]

Owszem.Inny przeczyta co Chaladia wypisuje,uwierzy..i dojdzie do wniosku,że
absolutnie Go na dziecko nie stać bo zarabia 1300 PLN.Swoją drogą ciekawe co
tez to Chaladia serwuje swojemu(swoim) dziecku za 1000 zł?

Proszę uprzejmie:

[chaladia]

Wydatki stałe:
- Przedszkole (nominalnie publiczne) - dopłata do zajęć dodatkowych - 380 zł
- Angielski 2 razy w tygodniu - 100 zł
- Gimnastyka korekcyjna - 120 zł
- Ciuszki, obuwie (średnio) - 100 zł
- Pływalnia - średnio 50 zł
- McDonalds albo podobne bzdury (nie powiniennem, ale czasami ustępuje) - 50 zł
- 2-3 zgrzewki "Kubusia" - średnio 100 zł
Wydatki jednorazowe (w bieżącym roku):
- Rower ("Decathlon", nie żaden "Wheeler" albo "Giant", 20") - 400 zł.
- Siodełko żelowe, podpórka itp - 100 zł.
- Łyżworolki z ochraniaczami - 180 zł (nie liczę zakupu dla reszty rodziny)
- Łyżwy - 120 zł
- Imieniny (np. "Wieża Maga") - 400 zł
- Urodziny (np. "Hula-Kula") - 400 zł
I co? już jest więcej...
A może powiecie, że rozpieszczam Córcię?
Nie policzyłem używanej żaglówki do nauki żeglowania (3000 zł), z przerobieniem
takielunku na możliwy do obsługi takimi małymi raczkami (150 zł) no i paliwa na
wożenie dziecka na te wszystkie zajęcia, czasami (na szczęście ostatnio bardzo
rzadko) - lekarza i lekarstw itd itp.

[skiela1]

chaladia napisał:

A może powiecie, że rozpieszczam Córcię?

))Chaladia ..nie draznij;P

[iwusia]

Chaladia namawiasz czy odwodzisz?
jesoo gdybym ja robiło sobie tki plan wydatków to nigdy bym sie na dziecko nie
zdecydowała!! bo zawsze w rachunku wydatkow zabraknie 100 zeta na nauke baletu,
albo dla mnie na kosmetyczke!
bardzo sie ciesze ze posłuchałam instynktu urodziłam dziecko wcześnie a
mieszkalismy wtedy kątem u teściowej ja zarabiałam marne grosze mąż utrzymywał
nas i tez kokosów nie zarabiał. Gdybym miała podchodzic do tego "rozsądnie" to
dopiero teraz powinnam sie zdecydowac na dziecko, dobrze zarabiamy, mieszkanie
samochód ale...no własnie ale trzy krzyżyki na karku i nawet najlepsza sytuacja
finansowa Ci nie pomoże jak natura ma Cie w nosie. Pewnie feministki mnie zjadą
ale uważam że kobieta nie powinna mieszkania, samochodu, kariery itp rzeczy
przedkładac nad instynkt macierzyński, jeśli go maja oczywiście.

[antidotumm]

Ja tez wydaje okolo tysiaca zl na dziecko (2latek, glowny koszt to opiekunka):
ale nie twierdze, ze to warunek konieczny posiadania dziecka. Dziecko mozna
utrzymac i za 150 zl/mies.

skiela1 napisała:

> Bierzcie pod uwage to,ze Chaladia patrzy na ta sprawe ze swojego punktu
> siedzenia.Ktos inny siedzi wyzej i sobie mysli"jak ten Chaladia moze tylko
> tysiaczka wydawac na dziecko?przeciez to sie zyc tak nie da".

Czasami warto isc na zywioł :))))

[asiulka81]

A potem sie jakos wszystko ułozy

[jasmin33]

Mój znajomy, z którym od jakiegos czasu sympatyzuję, powiedział tak :
- Słuchaj,wiele miedzy nami róznic, jestesmy jakoby z innej bajki, dzieli nas
mniej wiecej 260km,spotykamy się dwa razy w miesiacu( czestotliwośc moze się
zmiejszyć), kazde z nas ma jakieś swoje"drugie zycie" gdzieś obok. Jedynym
rozwiązaniem na zcementowanie znajomości (by wogóle zrobic jakikolwiek krok do
przodu) byłaby wpadka.
Przeraziłam się.

[skiela1]

Lepiej sie bron przed taka wpadka,bo w takiej sytuacji jak piszesz nic sie nie
zcementuje.Zostaniesz sama z dzieckiem jak wiele innych kobiet.Skomplikujesz
sobie zycie i swiadomosc tego,ze nie milosc was scementowala a dziecko moze nie
wyjsc na dobre.

[vitalia]

Tak sobie czytam te wszystkie wątki i zastanawiam się jak to się stało,że tak
łatwo przeliczyć dziecko na 1000 zł.
Jakoś mi się udało wychować szczęsliwą czwórkę pociech ,,i ja żyję i dzieci
żyją.....I jestem z tego bardzo dumna .

[skiela1]

Tez.Ile razy slysze w telewizji"ile kosztuje posiadanie dziecka"to sie
zastanawiam,ze nigdy mi to do glowy nie przyszlo zeby liczyc.Nie przypominam
sobie zeby moi rodzice cos liczyli.Raz bylo lepiej raz gorzej.Normalnie.

[chaladia]

Tak mi się coś wydaje, że Ty, Skiela, jesteś jeszcze dzickiem "Komuny" i PRLu.
Za moich czasów (jestem rocznik 1956) istotnie, jeśli rodzice chcieli poświęcić
dziecku trochę czasu i zachęcić je do nauki, to Państwo załatwiało resztę.
Dzieciństwo spędziłem na Szmulkach. Do szkoły podstawowej chodziłem na Otwocką.
Klasy liczyły nominalnie po 40 osób, ale stan rzeczywisty nigdy nie osiągał 30.
Nauczyciele sadzali w dwóch pierwszych rzędach dzieci, które chciały się uczyć,
potem była "pustka", a pod ścianą siedziały lumpy (czyli 3/4 stanu) i grali "w
noże". Jednakże te dwa pierwsze rzędy uczniów miały szansę się uczyć,
nauczyciele mieli jakieś pensum na zajęcia dodatkowe, panmiętam że chodziłem na
kółko polonistyczne, na dodatkowe zajęcia z matematyki i na modelarstwo, a przy
okazji przygotowanie do żeglarstwa. Poza tym w Domu Kultury były kursy
angielskiego dosłownie "za grosze". W latach '70 chodziłem do liceum i
studiowałem - wtedy mogłem uczyć się języków w instytutach kultury:
austriackim, NRD, włoskim, francuskim, no i Britisch Council, a wszystko to
też "za grosze", bo instytucje te były dotowane przed zainteresowane rządy.
Kursy na prawo jazdy w LOK, patenty żeglarskie w Harcerskich Drużynach Wodnych
i jakie tam jeszcze, zwłaszcza sport też kosztowały tyle, by najskromniej nawet
zarabiająca rodzina mogła sobie na to pozwolić.
Dziś jest inaczej.
Solidaruchy powiedzą, że zapewne dużo lepiej.

[wiedz-ma]

nikt chyba nie watpi, że edukacja w dzisiejszych czasach kosztuje, pytanie
tylko, czy traktuje się własne dziecko jak inwestycję i pcha się je na
najrozmaitsze dodatkowe zajęcia od wszystkiego, by zapewnić mu świetny strat i
zbudować jego życie według własnych wyobrażeń o tym, jak powinno wyglądać,
czy też wychowuje się, to znaczy rozwija jego talenty i uczy wrażliwości,

[rene8]

Chaladia.
Podszedłeś do sprawy "nie z tej strony".
Gwarantujesz Swojemu dziecku pewna sumę.To dość wysoka kwota.
Nie wszystkich stać na to.
Skoro masz na to warunki-chwała Tobie i córeczce.
Ale Ktoś mógł to odnieść jako "przechwalstwo".
Sam wątek mówił o innym aspekcie sprawy.
Dlatego Twoja wypowiedz wywołała (może) prawidłową dyskusję?

Twoje wyliczenia powodują zazdrość.Ja też Ci zazdroszczę,ze mozesz córce
zaoferować tak wiele.
Mam nadzieję ,że ja też kiedyś mogła tak napisać jak Ty.
Pozdrawiam.
Rene.

To nie pieniądze są najważniejsze

[chaladia]

Oczywiście bez pieniędzy wiele się nie zdziała, ale przede wszystkim liczy się
czas i uczucie włożone w rozwój dziecka.
Rowerek kosztuje 400 zł, można kupić "markowy" za 800 zł, można i używany za
150 zł - za to najważniejsze jest przekonanie dzieciaka, żeby się nie bał
zdemontowania bocznych kółek i "wybieganie" tych kilometrów z kijkiem za
rowerkiem. Tego się nie kupi. Mam sąsiada, przy którym moja fortunka
to "śmieci", ale swojej córki uczyć jazdy na rowerze nie chce. Zlecił
to "ciotce" czyli babie, którą zatrudnia do wychowywania dziecka. A tej się nie
chce, no i nie ma kondycji.
Co do łyżew i łyżworolek - to kupiliśmy w "Decathlonie" komplety dla cłaej
rodziny i chąc-nie chcąc musieliśmy się nauczyć jeździć wszyscy... ku uciesze
gawiedzi.

[rene8]

Ty nadal nie chyba nie zrozumiałeś?
Masz taka a nie inna sytuację finansowa i stać Cie na to żeby zkupić "cośtam"
dla całej rodziny.
Ale wątek dotyczy planowania rodziny.
Bynajmiej ja tak zrozumiałam?

p.s.czy odsprzedasz za "grosze" rzeczy po córce?

[chaladia]

Jak na razie - wywożę je do Domu Samotnej Matki na Czajkach.
Ale mogę przekazać każdemu potrzebującemu. Obecnie moja Karolinka ma 122 cm
wzrostu, tzn. ciuszki nosi na 128 cm (nie wiem dlaczego wymiarowanie jest takie
dziwaczne).

[rene8]

I o to chodziło!
Znaczy ze nie jestes samolubem

Ja mam syna.

[skiela1]

Chodzi o to,ze duzo ludzi ma ta forse,kupuja to i tamto najdrozsze jakie mozna
znalezc w sklepie.I tu ich rola sie konczy.Dla dzieciaka nie jest istotne ile
co kosztuje ale bardzo czesto to, czy ten ojciec czy matka beda mieli dla niego
czas.

[chaladia]

Tja, przeczytałem Twój wpis poniżej.
Ale będę pamiętał o Was, gdy Córcia wyrośnie z rowerka i trzeba będzie kupić
nowy z kółkami 24". Tyle, że jej obecny ma ewidentnie "dziewczyńskie" kolorki...

[rene8]

Dobrze.
Jak kogoś nie stac na rower to "dziewczyńskie" kółka nie zrobią różnicy.
A moze zrobią?
Dziękuje za propozycje

Co z tym zrobić?

[chaladia]

Rene, właśnie Małżonka moja kończy sortowanie tego, co zostało po lecie 2005 z
ubranek mojej Córci, a w które ona w lecie roku 2006 nie będzie miała szans się
zmieścić.
Ja wiem, że to nie nada się dla Twojego syna, ale może masz kogoś, kto by miał
z tego pożytek. Jak nie, to w weekend wywioze to wszystko na Czajkę.

[skiela1]

chaladia napisał:

> Tak mi się coś wydaje, że Ty, Skiela, jesteś jeszcze dzickiem "Komuny" i
PRLu. ..........................................................................
......................................

Chaladia,wszystko sie zgadza
Na Otwocka tez chodzilam ale do liceum

[jasmin33]

Stad moje przerazenie, bo zycie znam z tej nieco okrutnej strony.No i nie mam
juz 'nastu lat by sadzić ,ze dzidziuś "załatwi" sprawę.

Z nieco innej beczki :
Wychowałam dwóch synów. W duzej mierze samotnie.Było i jest cięzko.Bo 1000zł
musi starczeć na naszą całą trójkę.Czy narzekam? Nie. Dzieci są świadome
sytuacji i nie roszczą pretensji, nie mają wymagań. Owszem, bardzo bym chciała
kupić im "lepszą" bluzę czy spodnie. Zapisac na dodatkowe zajęcia. Kupować soki
w zgrzewkach, by choć w napojach miały jakieś urozmaicenie... Lecz nie stać
nas.Uczę chłopaków ,ze w życiu nie jest łatwo, ale nie musi być aż tak trudno-
wszystko zalezy od podejmowanych przez nas decyzji.
I wychowuję tak sobie właśnie synów.
Cofając się w stecz : nie zdecydowałabym się na dziecko , mając swiadomośc jak
wielka jest to odpowiedzialność.
Dlatego cieszę się, ze kiedyś byłam taka głupia ,a potem zakochana...

[c.kapturek]

echhh kochac dziecko, wychowac dziecko....nie przeliczając jego....jak mu
pokazac, jak nauczyc zyć w tych głupkowatych czasach, gdzie brakuje czasu na
prawdziwą miłość, opiekę, szacunek do drugiego człowieka, gdzie brakuje na
prawdziwy klimat rodzinny, wspólne spacery, obiady...itp
jakoś to będzie....ciekawe, bo to chyba nie musi oznaczać byle jakości,
chyba

[rene8]

Wkleję to co napisałam na innym forum.

Mam 29 lat.Mój syn 5.Właśnie go zaprowadziłam do "starszaków".
Pierwszy raz poszedł do przedszkola z entuzjazmem,bez
płaczów,kopań,wyzwisk,histerii itp.Pierwszy raz!
Zawsze był dziecinny i rozpieszczony przez wszystkich oprócz mnie (o ja
niedobra).Bo biedny,bez tatusia,bo nerwowy bla,bla,bla.Miałam z nim problemy
bo ze sobą miałam.Ciążą ratowałm związek,który nie miał szans,byłam sama całą
ciążę bo mąż by od moich rodziców miał 15 km dłużej do pracy.Po urodzeniu
dziecka tez byłam sama bo on wychodził pogadać z kolegami.A potem już
przestał udawać i odszedł. Zostałam znowu sama z 1,5 r dzieckiem.Moje
koleżanki kończyły studia, ja chciałam je zacząć.Żeby coś zrobić dla siebie a
nie dla byłego męża.Ale sama? z dzieckiem? bez pracy? Rodzice mi
pomogli.Wyłożyli pierwszą kase,zajeli się małym ,a ja znalazłam pracę.
I ..poczułam "skrzydełka" chciałam sie bawić,chodzić na spotkania,na
piwo,znaleźć sobie faceta.Być dalej młodą.Dzięki bogu moja mamunia (z którą
się kłócę non stop)nie pozwoliła sobie zrzucić wychowania małego na swój kark
a mi na zabawy.Miałam dziecko i musiałam za nie odpowiadać.
Teraz mam z Małym niesamowity kontakt.Histerykiem został,ale to JA do niego
docieram w tej histerii.JAk bym sie czula teraz, kiedy dorosłam do tego aby
być matka ,a on by leciał do babci? Załamałabym się.
Teraz już wiemy,ze mamy siebie.ON I JA. i koniec
Dziś wracajac z przedszkola myślałam nad tym czy to ja dorosłam czy mój syn?
Pewnie obydwoje
Uważam,ze dzieci w obecnych czasach powinno się rodzic w wieku 30 lat.Kiedy
człowiek pozna siebie,swoją połówkę,wybawi się,dojdzie do czegoś.
Tak mi sie wydaje bo tak bym chciała gdybym cofneła czas.Ale widocznie tak
musiało być.

Pozdrawiam Rene.

[c.kapturek]

łezka w oku mym, dziękuję za posta Rene. gratuluję tobie dobrego kontaktu z
dzieckiem, mimo potyczek jakie naniosło życie. życzę, by dalej się tak
rozwijały relacje ))))))
we mnie pyłek nadzieji, że jak dotąd "rozsądek" brał górę, ale czy słusznie..to
się okażę, gdy ja dorosnę i pocznę nowe życie )))))))

[rene8]

Dlatego,ze mam wrażenie ,że tylko Ty to zrobiłas.
potem były utearczki na ...
Dzieki

[c.kapturek]

rozumiem, dziękuję..w.dobrego ))))))))

[wiedz-ma]

no to trochę się podbudowąłam, bo wizja materialistycznego wychowania zawsze
mnie przerażała, a tu proszę, jakie pozytywne przykłady
wszystkim obecnym i przyszłym rodzicom życzę więc wiele mądrości i miłości, z
nadzieją, że ja może też kiedyś dorosnę ...

[b-beagle]

Ci co za dużo kombinują i za długo czekają z taką decyzją moga sie obudzic z
ręka w nocniku.Na wszystko w życiu jest odpowiedni czas i ten czas inaczej
płynie dla kobiet ( bardziej niesprawiedliwie).Nie zwlekajcie więc w
nieskonczoność i nie kalkulujcie za dużo.

[grenka1]

Cóż może być piękniejszego niż chwila, w której malutkie rączki z całych
swych sił oplatają waszą szyję i do ucha wpada szept "mamusiu(tatusiu) kocham
Cię najbardziej na świecie".
Tego nie można przeliczyć na żadne pieniądze.

[adhamah]

ale awarii czego?
systemu który utrzymuje roszinę czy systemu, który ją swtarza?

[antidotumm]

Mam w otoczeniu dwie rodziny, kazda ma po 2 synow.
Rodzina A zalatwiala zawsze chlopakom wszelkie mozliwe kursy jezykowe, sportowe
i inne, obcojezyczne gimnazja i licea, korepetycje, konsultacje i konwersacje,
rodzice sa pracownikami naukowymi i mieli nad tym piecze. Obecnie jeden chlopak
studiuje, drugi konczy ogolniaka. Zawsze uczyli sie na piatke z minusem.
Chlopaki sa porzadni, ale tacy jacys... ofermiasci. Co prawda tata zalatwil im
prace na wakacje (dydaktyczne podejscie), ale sami to Oni by sobie niczego w
zyciu nie zalatwili.
Rodzina B: poplatana sytuacja rodzinna, nikt nie dba o wyksztalcenie dzieci, ale
chlopacy obdarzeni sa naturalna inteligencja. Tez jeden studiuje, drugi konczy
ogolniaka. Obydwaj od kilku lat pracuja , zarabiaja po ok. 800 zl/mies (a ucza
sie dziennie), maja same piatki i to sa silne piatki. Nikt nie wysyla ich na
kursy jezykowe do Anglii. Do Anglii to oni jezdza pracowac, a prace sami sobie
zalatwili. Nigdy w zyciu nie mieli godziny korepetycji ani sportowych zajec
dodatkowych. Sa silni i przebojowi, ale takze dobrzy i madrzy.
I co Wy na to?

Kiedys w Polityce byl artykul o wychowywaniu dzieci, i sugerowano, ze nadmierna
piecza nad edukacja oslabia wole walki i samodzielnosc w mlodym czlowieku.

[skiela1]

>
> Kiedys w Polityce byl artykul o wychowywaniu dzieci, i sugerowano, ze
nadmierna
> piecza nad edukacja oslabia wole walki i samodzielnosc w mlodym czlowieku.
A wiesz,cos wtym jest.

[chaladia]

A wiesz, ilu takich młodych ludzi "puszczonych na głęboką wodę" ginie albo się
stacza? My widzimy tylko tych, których kolorowe tabloidy w rodzaju "Twojego
Stylu" pokazują jako tych, którym się udało. Tych, którzy leżą na cmentarzach
albo mieszkają w Markocie nikt nie ogląda, bo to nieciekawe. A na 1 Młodego
Człowieka Sukcesu potrzeba 10-20 tych, którym się noga podwinęła.

Poza tym - uważam, że nie ma sensu wychowywać dzieci na takie drapieżne
japiszony. Moja Córcia ma umieć tyle, by pracując na 80% swoich możliwości
intelektualnych i fizycznych mogła wyeliminować w przebiegach 99% konkurencji.
Da to zarówno jej, jak i mnie i mojej Małżonce komfort psychiczny.
A żeby to się udało, Córcie powinna do matury mówić biegle po angielsku,
niemiecku i hiszpańsku, zacząć naukę czwartego języka, mieć "żółty czepek",
patent sternika jachtowego morskiego albo równoważny, prawo jazdy kat "B" (broń
Boże "A") z wyjeżdżonymi pod moim nadzorem 10.000 km, brązowy pas w Karate i
parę innych rzeczy.

[skiela1]

Czy Ty zdajesz sobie sprawe z tego,ze corka Twoja za 10 lat bedzie
mloda,zbuntowana hormonalnie,mloda panienka?I ta panienka bedzie miala swoje
zdanie z ktorym Ty bedziesz musial sie liczyc?
Bardzo uwazaj,owoce bedziesz zbieral za iles tam lat i tak jak roslinka,ktorej
przedawkujesz wody i nawozow po prostu zwiednie tak samo ona moze nie dac rady
podolac wszystkiemu czego TY wymagasz.Ja Ci to mowie z doswiadczenia nie z
lektury ksiazkowej.

[chaladia]

Jak bym był dziadem, co tylko gada, a sam nie daje przykładu, to może by i tak
było. Ja będę miał za 10 lat blisko "60", a Córcia - "17". To fakt. Ale to ja,
a nie żaden nauczyciel nauczyłem ją jeździć na rowerze, to ze mną ona jeździ
rowerem na wycieczki nad Zalew Zegrzyński, to ja nauczyłem ją pływać, gdy nie
zna jakiegoś słówka po angielsku to do mnie przychodzi. Od przyszłego roku
zaczynamy naukę żeglowania. Jak się nauczy podstaw, to ją zapiszę do szkółki
regatowej w Zegrzu. Mam nadzieję, że Henio Lada, który mnie uczył żeglarstwa
pożyje jeszcze w dobrym zdrowiu na tyle długo, żeby wyszkolić także moje
następne pokolenie...

[nauma]

Ja i moja narzeczona mamy po 32 lata. Na razie mamy mieszkanie. Ona od pół roku
nie ma pracy, ja zarabiam niewiele. Perspektywy takie sobie. Żadnych
oszczędności. Bardzo chcemy mieć (chociaż jedno) dziecko (walczyliśmy rok z
medycznymi przypadłościami uniemożliwiającymi ciążę), ale wciąż to odkładamy.
Bo najzwyczajniej w świecie nie stać nas na dziecko... Ale minie jeszcze gdzieś
rok i pieprzniemy wszytkie zastrzeżenia w cholerę. Na zasadzie, że będzie
dziecko, a później będziemy się zastanawiać, jak na nie zarobić... Luba świruje
już codziennie, widząc dzieciaczki. Ja też zaczynam...

[impostor]

dla mnie dziecko z M byloby jednym z elementow zwienczenia mojego zycia. na
chwile obecna nie czuje sie jeszcze gotowy na to wyzwanie-mam 23 lata i
najzwyczajniej w swiecie mam jeszcze pare rzeczy w zyciu do zalatwienia, zanim
zostane ojcem. i nie chodzi mi tu o "wyszalenie sie", chociaz pierwiastek tego
tez gra pewna role, ale o to, zeby stac sie dla przyszlego dziecka podstawa jego
egzystencji (nie tylko w formie finansowej). nie wyobrazam sobie byc ojcem w
momencie, kiedy nie jestem w stanie go utrzymac, kiedy nie tworze z M pelnej
rodziny itd. "pelna rodzina" - nie mam tu na mysli tylko kwestii slubu, ale
przede wszystkim zzycie sie we wspolnym zyciu - wiem, maslo maslane, ale mam
nadzieje ze mnie rozumiecie. zeby byc zgodna, zzyta i kochajaca sie rodzina,
musi uplynac troche wody i ten czas poswiecony na wspolne mieszkanie (my jeszcze
nie), wspolne sprawy, plany problemy... to jest dla mnie cholernie wazne.
porazka dla mnie byloby "zrobienie sobie" dziecka, a potem dopiero uczenie sie
wspolnego zycia. bo na kim beda odbijac sie ewentualne problemy i
nieporozumienia w domu? na dziecku...

ale sie wywnetrznilem... az oczom nie wierze)

[c.kapturek]

noooo, aleś fajno napisał...))))))

[iwusia]

Nauma jak bedzie dzieciaczek to też przeciez luba nie bedzie pracować. Poza tym
wszystko dosłownie wszystko!!!!! można kupic na allegro za połowe ceny. A
codzienne utrzymanie? no cóż jeśłi sie uda i wszystko bedzie ok, na pół roku
żarcie macie z grzywy jedynie ciuszki i pieluchy. Ale te poierwsze to jak znam
życie tonami zniosa wam znajomi i rodzina. To pierwsza sprawa. Druga sprawa
to "świrowanie" i przypadłości medyczne. Chyba wiecie że czas nie działa na
wasza korzyść? wejdź na niepłodnośc, młodzi ludzie, młodsi od was wszystko by
oddali żeby miec dziecko.

Impostor, twoja decyzja jest jak najbardziej słuszna, jestes bardzo młody
jeszcze i zdecydowanie z ojcostwem nie musisz się spieszyć

Nie chce nikogo pouczac ale warto czasem popczytac na innych forach z czego
czasem świadomie rezygnujemy i jeszcze raz sie zastanowić na własnym
postepowaniem.

[zettrzy]

iwusia napisała:

> Ale te poierwsze to jak znam
> życie tonami zniosa wam znajomi i rodzina.

a jak nie ma znajomych i rodziny? albo rodzic ma zbyt wiele dumy by przyjac
taka forme jalmuzny?

To pierwsza sprawa. Druga sprawa
> to "świrowanie" i przypadłości medyczne. Chyba wiecie że czas nie działa na
> wasza korzyść? wejdź na niepłodnośc, młodzi ludzie, młodsi od was wszystko by
> oddali żeby miec dziecko.

jest tez cala masa ludzi ktorzy uparcie odmawiaja wchodzenia w zwiazki tylko
dlatego aby uniknac dziecka
"świrowanie" tez nie stanowi reguly, znacznie wiecej z nas nie odczuwa
zadnego "świrowania"
czy dziecko miec czy nie stanowi osobista decyzje i motywacje typu "patrz na
forum nieplodnosc" przypominaja sposob myslenia tych trendowatych* osob ktore
MUSZA nosic Adidasy bo tak robi Jasia, Kasia i Basia

*trendowaty - ofiara modnych trendow

[iwusia]

Odniosłam sie do konkretnej wypowiedzi naumy. Nie wierze że nie maja znajomych,
wierze że rodzina nop mieszka daleko. Jesli nawet na allegro sa tony, na forum
oddam, sprzedam następne tony i to po przestępnych cenach. Trzeba szukac
rozwiązań a nie rzucac kolejne kłody. Jesli chodzi o dume to pomysłu nie mam,
dla mnie jakaś abstrakcja, z dumy nie przyjąc od znajomych ciuchów po
dzieciakach? przeceiż to całkiem normalne!
jeśli chodzi o świrowanie to równiez to było odniesienie do konkretnej
wypowiedzi naumy. Twój przykład jest nietrafiony bo:
nie mówimy tutaj o parze butów które można zawsze zmienić
nie mówimy tutaj o modzie tylko o odpowiedzialności
i przede wszystkim mi chodzi o to że warto czasem spojrzec na historie innych i
nauczyc się na czyiś błedach a swoich unikać.
Jesli chodzi o te które nie czuja świrowania i nie chca dzieci, no cóz nie o
nich tutaj chyba mówimy. Takie kobiety nawet nie powinny miec dzieci!
Ja pisze z własnego doświadczenia wiem co znaczy zwlekac zbyt długo, wiem co
znaczy świrować i wiem doskonale jak bardzo sie żałuje potem swojego egoizmu.

[zettrzy]

iwusia napisała:

> Jesli chodzi o dume to pomysłu nie mam,
> dla mnie jakaś abstrakcja, z dumy nie przyjąc od znajomych ciuchów po
> dzieciakach? przeceiż to całkiem normalne!

duma kochanie to brak checi zostania pasozytem i zerowania na cudzej dobroci, a
nie jakas abstrakcja - i fakt ci ludzie ktorzy koniecznie "musza" miec dziecko
potem oczekuja ze ktos inny im to dziecko wychowa, ubierze, wykarmi itd.
ale oczywiscie egoizm z motywacja "dla dziecka" to nie egoizm, prawda? nie dosc
ze sami chcemy glownie brac to wychowujemy nowe pokolenie na egoistow?


> Twój przykład jest nietrafiony bo:
> nie mówimy tutaj o parze butów które można zawsze zmienić
> nie mówimy tutaj o modzie

otoz wlasnie podejscie "musisz miec dziecko" wynika z mody i ludzie,
ktorzy "decyduja sie na dziecko" w takim trybie traktuja je potem jak pare juz
niemodnych butow - poczytaj sobie te wyznania "myslalam ze dziecko scementuje
nasz upadajacy zwiazek" i temu podobne, nie mozna wyobrazic sobie bardziej
instrumentalnego podejscia do wlasnego potomstwa

> tylko o odpowiedzialności

no nie mow ze ktos kto z gory zaklada zycie na koszt rodziny i znajomych ma
chocby marginalne poczucie odpowiedzialnosci

> Jesli chodzi o te które nie czuja świrowania i nie chca dzieci, no cóz nie o
> nich tutaj chyba mówimy. Takie kobiety nawet nie powinny miec dzieci!

o wlasnie, ale przyjmujemy z gory ze jest odwrotnie - kobieta MUSI miec
dziecko, inaczej swiruje, a decyzje o macierzynstwie uzaleznia sie wylacznie od
warunkow materialnych

> Ja pisze z własnego doświadczenia wiem co znaczy zwlekac zbyt długo, wiem co
> znaczy świrować i wiem doskonale jak bardzo sie żałuje potem swojego egoizmu.

egoizmem jest, powtarzam, literalnie zrobienie sobie dziecka w przekonaniu ze
potem ktos inny bedzie na to dziecko lozyl i je wychowywal; zaspokajanie
potrzeby posiadania, w tym wypadku nie jest to martwy przedmiot, tym niemniej
chodzi o posiadanie, to tez egoizm

[iwusia]

zettrzy napisała:

duma kochanie to brak checi zostania pasozytem i zerowania na cudzej dobroci, a
> nie jakas abstrakcja - i fakt ci ludzie ktorzy koniecznie "musza" miec
dziecko
potem oczekuja ze ktos inny im to dziecko wychowa, ubierze, wykarmi itd.
ale oczywiscie egoizm z motywacja "dla dziecka" to nie egoizm, prawda? nie dosc
ze sami chcemy glownie brac to wychowujemy nowe pokolenie na egoistow?

o czym ty mówisz?!!!! czy przyjęcie od znajomych ubranek które do niczego nie
są im potrzebne to zrzucanie na kogoś odpowiedzialności za cudze dziecko? to
była jedna z opcji, druga jaka podałam to wszelkiego rodzaju aukcje gdzie można
prawie nowe ubranka kupić za połowe ceny. Rany nie za bardzo zapedzasz sie w
osądach?



> otoz wlasnie podejscie "musisz miec dziecko" wynika z mody i ludzie,
> ktorzy "decyduja sie na dziecko" w takim trybie traktuja je potem jak pare
juz
> niemodnych butow - poczytaj sobie te wyznania "myslalam ze dziecko scementuje
> nasz upadajacy zwiazek" i temu podobne, nie mozna wyobrazic sobie bardziej
> instrumentalnego podejscia do wlasnego potomstwa

a czy uważasz że przeliczanie dziecka na złotówki to nie jest instrumentalne
podejście? i nie mówimy tutaj o dziecku za wszelką cene tylko rozterkach,
czasem nieuzasadnionych, w zdecydowaniu sie kiedy ktoś chce tego dziecka!a to
różnica.

>
> no nie mow ze ktos kto z gory zaklada zycie na koszt rodziny i znajomych ma
> chocby marginalne poczucie odpowiedzialnosci


to ty uważasz że ktos tak zakłada, ja mam z goła odmienne zdanie.


> o wlasnie, ale przyjmujemy z gory ze jest odwrotnie - kobieta MUSI miec
> dziecko, inaczej swiruje, a decyzje o macierzynstwie uzaleznia sie wylacznie
od
>
> warunkow materialnych


jesli baaardzo chce dziecka a nie może go miec to świruje, a to że świruje
tylko z powodu tego że nie ma warunków materialnych to własnie przedmiot naszej
dyskusji. Czasem za dużo wymagamy od siebie i nie zauważamy całkiem
sproawdzonych rozwiązń.




>
> egoizmem jest, powtarzam, literalnie zrobienie sobie dziecka w przekonaniu ze
> potem ktos inny bedzie na to dziecko lozyl i je wychowywal; zaspokajanie
> potrzeby posiadania, w tym wypadku nie jest to martwy przedmiot, tym niemniej
> chodzi o posiadanie, to tez egoizm


zgadzam sie z toba jak najbardziej!!! w takim przypadku to skarajny egoizm, ale
ja nie widze aby tutaj w tej dyskusji własnie o takie przypadki chodziło. Mam
wrażenie że problem z sytuacją finansową polega na tym że mamy pewien stereotyp
rodziny w głowie i boimy sie że temu nie podołamy. Mi chodzi o sytuacje kiedy
pogoń ża kolejnymi świecidełkami przesłania nam prawdziwy sens życia.
Napierdzielam jak kaznodzieja ale tak myśle i koniec!

[skiela1]

zettrzy napisała:


> potem oczekuja ze ktos inny im to dziecko wychowa, ubierze, wykarmi itd.
> ale oczywiscie egoizm z motywacja "dla dziecka" to nie egoizm, prawda? nie
dosc
>
> ze sami chcemy glownie brac to wychowujemy nowe pokolenie na egoistow?

Ze co?
Napij sie albo zjedz cos.Ty chyba przemeczona jestes.

[antidotumm]

Jaka jalmuzne????? My jestesmy niezle sytuowani, a i tak do drugiego roku zycia
99% dzieciecych ciuszkow to byly te podarowane (nowe lub uzywane). A jak
zaszlam w ciaze, to myslalam ze nic nie dostane, bo nie ma w rodzinie malych
dzieci. A utworzyl sie isnty lancuszek ludzi dobrej woli.
Teraz te za male ciuszki podaje dalej. Niektorych wogole nie zdazyla ubrac,
tyle tego bylo!

zettrzy napisała:
> iwusia napisała:
>
> > Ale te poierwsze to jak znam
> > życie tonami zniosa wam znajomi i rodzina.
>
> a jak nie ma znajomych i rodziny? albo rodzic ma zbyt wiele dumy by przyjac
> taka forme jalmuzny?

[modern_witch]

tak się biję z myślami od pewnego czasu, czy sie dopisywać do tego wątku czy
nie i trochę mi trudno, ale zaryzykuję...
Od zawsze twierdziłam, że nie chcę mieć dzieci. Dlaczego, za długo by
wyjasniać, sama zresztą nie ogarnęlam jeszcze wszystkich swoich powodów, ktory
to jest ten najważniejszy. Kilka ich jest. Jakieś 10 lat temu spotykałam się z
opiniami, że z tego "wyrosnę". Nie "wyrosłam". Teraz słyszę oczywiscie o
zegarze biologicznym. Doskonale wiem, że on jest i że gdybym chciała,
musiałabym się zdecydować już, zaraz, w ciągu najbliższych trzech lat, bo po 35-
tce juz jest coraz większe ryzyko, którego nie podejmę na pewno. Nie sądzę,
żebym w ciagu tych trzech lat nagle do tego dojrzała. Czyli nie...
Boję się tylko, co bedzie, jak to odezwie się we mnie "spóźnione". z drugiej
strony, jezeli przez 32 lata nie miałam tego instynktu macierzyńskiego, tej
potrzeby czy jak to nazwać, to moze ona się już po prostu nie odezwie...

Nie wiem, może trzeba było nie być aż tak "rozsądną" przez cale życie z
drugiej strony, nie wiem, jak by wyglądalo moje zycie, gdybym nim inaczej
pokierowała, może byłabym szczęśliwsza, a moze właśnie nie...

Teraz do tego też już na pewno trochę doszło "wygodnictwa", tego że
przyzwyczailam się tak żyć, jak żyję. Ale, gdyby pojawiła się ta potrzeba,
wszystko inne byłoby niewazne, prawda? A tej potrzeby, tego instynktu ciągle
nie ma... Nie wiem, czasem się zastanawiam, czy nie jestem jakaś nieludzka,
niekobieca, nie wiem co jeszcze, mam wrazenie, że tak niektórzy reagują, jak na
pytanie, dlaczego nie mam dzieci, odpowiadam, ze nie chciałam i dalej nie chcę.
Z drugiej strony czasem słyszę, ze sie marnuję, że "taką byłabym dobra matką" i
pewnie tak, przynajmniej starałabym się nią być, gdyby już tak miało się
zdarzyć...
Ale, nie wiem, nic na siłę chyba...

[iwusia]

podstawowa zasada to nie działać wbrew sobie. Czujesz "zew" to za nim idź, nie
czujesz go nie zmuszaj sie.

[skiela1]

Masz wyrzuty sumienia a nie powinnas.Nie kazda kobieta musi miec dziecko.

[modern_witch]

Dzięki
Sama tak myślę, ale wiesz, jak się czasem coś usłyszy...

[skiela1]

modern_witch napisała:

> Dzięki
> Sama tak myślę, ale wiesz, jak się czasem coś usłyszy...

Musisz sie uodpornic na presje otoczenia.

[modern_witch]

Staram się byc odporna, to moje życie i ja powinnam nim kierowac i za nie
odpowiadac, ale... no właśnie, czasem wolę się upewnić

[skiela1]

Ludzie sa czesto nietaktowni i nie zdaja sobie z tego sprawy.Ich pytania
dotyczace potomkow bywaja czasami automatyczne,nie zlosliwe,nie wscibskie.I to
tez musisz brac pod uwage.Oni po prostu pytaja,a to drazni.Nie zniechecaj sie
do nich.Konkretna odpowiedz powinna wystarczyc

[modern_witch]

Bardzo Ci dziękuję

[zettrzy]

zaden zegar biologiczny nie bije i z niczego nie "wyrosniesz" - po prostu nie
chcesz miec dzieci, nigdy do nich nie "dojrzejesz", nie ma takiej rzeczy
jak "spoznione macierzynstwo" i nie zawracaj sobie glowy takimi haselkami, bo
to bzdury - sa ludzie ktorzy dzieci miec chca i tacy ktorzy wprost przeciwnie
ich nie chca
gwarantuje ze nigdy nie bedziesz zalowac, a zyc nalezy wedlug naszych
wewnetrznych potrzeb, nie wedlug tego czego zyczy sobie ciocia z wujkiem

[antidotumm]

Nie do konca sie zgadzam: czytywalam juz wywiady z paroma znanymi kobietami
(np. Renata Dancewicz, Sharon Stone) ktore mowily, ze nie chca miec dzieci, nie
czuja tego, nie maja instynktu, nie i jeszcze raz nie. I co? Po trzydziesce
zostaly mamami i sa szczesliwe z takiego obrotu sprawy.



zettrzy napisała:

> zaden zegar biologiczny nie bije i z niczego nie "wyrosniesz" - po prostu nie
> chcesz miec dzieci, nigdy do nich nie "dojrzejesz", nie ma takiej rzeczy
> jak "spoznione macierzynstwo" i nie zawracaj sobie glowy takimi haselkami, bo
> to bzdury - sa ludzie ktorzy dzieci miec chca i tacy ktorzy wprost przeciwnie
> ich nie chca
> gwarantuje ze nigdy nie bedziesz zalowac, a zyc nalezy wedlug naszych
> wewnetrznych potrzeb, nie wedlug tego czego zyczy sobie ciocia z wujkiem

[zettrzy]

a czy wiesz rowniesz ze Hollywood popstar, typu Sharon Stone (tej drugiej nie
znam) istnieje i zarabia tylko wtedy kiedy gra pod publiczke? i ze kiedy
przekroczy 35 ma do wyboru a)zostac ambitna aktorka, o ile ma na to warunki
b)zostac matka, idealnie "samotna", aby gazety mialy o czym pisac c)przejsc na
emeryture

zamiast wywiadow z takimi celebrieties, ktore i tak powiedza to co jest
aktualnie modne, moze poczytaj to co mowia normalne kobiety, takie co to nie
maja zadnego interesu w powielaniu okreslonych opinii, np. ja
i powtarzam jeszcze raz: ktos kto dzieci nie chce w wieku lat 30 w wieku 40 lat
i pozniej nie bedzie ich chcial jeszcze bardziej; ba zacznie je odbierac jako
dokuczliwosc i dopust bozy, rodzaj kary za to ze jestesmy dominujacym gatunkiem
w naturze
nie rozumiem po co mamy rozpowszechniac oczywiste klamstwo i wymuszac
macierzynstwo na kobietach ktore nie czuja powolania w tym kierunku

[iwusia]

zettrzy ale tutaj nikt nie chce przekonywać osób które nie chcą dziecka aby to
dziecko miało. Zakładamy ze są to osoby które chcą potomstwa tylko boja się że
sobie nie poradzą.

[nauma]

Uj, ale wcześniej była dyskusja... Wyjaśniam. Chcemy, żeby Luba najpierw
znalazła pracę i raczej nastawiamy się, że po krótkim urlopie urodzeniowym
będzie pracować, a przy dzieciaku pomogą babcie (obie właśnie przeszły na
emeryturę). Chcąc odkładać na większe mieszkanie albo na własną firmę MUSIMY
oboje pracować. A przy tym chcemy, żeby dziecku niczemu nie brakowało - co nie
wyklucza zakupów z drugiej ręki. Chodzi o to, żeby mieć i dziecko, i
perspektywy dla nas trojga. Nie mówiąc już o tym, że ideałem byłaby dwójka.
Teraz niestety zajście w ciążę oznaczałoby OD RAZU, że żyjemy z jednej pensji.
Ani nikt nie zatrudni kobiety w ciąży, ani nikt nas finansowo nie wspomoże
(zresztą póki co to raczej ja wspomagam mamę po śmierci ojczyma).
Iwa, wiem, że zegar tyka. Poświęciliśmy rok, żeby odsunąć moment, gdy budzik
zacznie dzwonić. Luba jest zdrowa, może mieć dzieci - ma jeszcze na zajście w
ciążę od roku do trzech lat. Jeszcze możemy troszkę to odwlekać...

[iwusia]

no i powodzenia!!))))

[zettrzy]

nauma napisał:

Chcemy, żeby Luba najpierw
> znalazła pracę i raczej nastawiamy się, że po krótkim urlopie urodzeniowym
> będzie pracować, a przy dzieciaku pomogą babcie (obie właśnie przeszły na
> emeryturę).

o to to - dziecko sie robi zeby je podrzucic babciom, a nie zeby je samemu
wychowywac - wlasnie chodzi mi to ten model egoizmu: potrzebna jest nam gadzeta
towarzyska, taki lifestyle attribute, cos do pokazywania krewnym i znajomym,
ale z gory nie mamy zamiaru sie tym dzieckiem zajmowac bo po pierwsze, tak
naprawde za wazne uznajemy zarabianie pieniedzy, po drugie dziecko-osoba nas
nie interesuje, nie musimy uczestniczyc w jego rozwoju, grunt zeby POSIADAC i
MIEC
zwalanie wychowania na babcie to osobna sprawa - co to znaczy "przeszly na
emeryture"? emerytura jest po to aby wreszcie odpoczac od rozmaitych
obowiazkow, a zajmowanie sie malym dzieckiem to bardzo ciezka i nieprzyjemna
praca - chcesz miec dziecko aby pozbawic wlasna matke spokoju na starosc?

jeszcze rozumialabym pomoc babci kiedy nastapilo cos nieprzewidzianego, ale
projektowanie z gory ze sie ja bedzie eksploatowac jest po prostu wstretne

i dlatego tak sie ciesze ze nie mam dzieci!

[tititaca]

Babcia babci nierowna, jedna nie ma sil i zdrowia, inna bedzie happy ze jest
znowu potrzebna.
A czy nie odnosicie wrazenia, ze zettrzy jest osoba, delikatnie mowiac, lekko
zakompleksiona?

[zettrzy]

tititaca napisała:

> A czy nie odnosicie wrazenia, ze zettrzy jest osoba, delikatnie mowiac, lekko
> zakompleksiona?

ja odnosze wrazenie ze titicaca to typowy yntelektualista forumowy, niezdolny do
dyskusji i wlazacy na fora wylacznie po to by rzucac epitety
btw, miale/as cos do powiedzenia, bo nie widze zadnej rzeczowej wypowiedzi

[gabrielle_dreams]

dla mnie to jakis absurd, to co piszesz.
po pierwsze o pomocy innych, w tym najblizszej rodziny piszesz jak o jalmuznie.
podkreslane tu bylo wielokrotnie, ze chodzi o pomoc w wychowywaniu (roznoraka)
a nie o zastepowanie rodzicow babciami czy tez innymi osobami. ty nikomu nigdy
niczego nie dales/dalas np. w prezencie? i co, ta osoba ci to ze wstretem
rzucila w twarz, bo jest zbyt dumna by przyjmowac jalmuzne?
a co do emerytury - skad wiesz jak postrzegaja ja inni ludzie? malo to babc,
ktore poza wnukami prawie zycia nie widza, a gdyby je odsunac i nie pozwalac im
sie nimi opiekowac, to poczulyby sie wlasnie odsuniete i odrzucone.
czy w ogole uwazasz, ze jesli matka pomaga doroslej corce/synowi lub vice
versa, to sie nawzajem "eksploatuja"??
nie zauwazylam, zeby ktokolwiek z obecnych tu osob traktowal dzieci jako
lifestyle attributes, jak piszesz. nikt nie mowi, ze nalezy odpowiedzialnosc
zwalac na kogos innego i wyzyskiwac otoczenie jak sie da itp. mam wrazenie, ze
chodzilo raczej o to, by przed posiadaniem dzieci nie powstrzymywala jedynie
mysl, ze nie beda im mogli na 16 urodziny kupic samochodu, lub ze nie bedzie
ich stac na markowe ciuchy, wyjazdy zagraniczne itd. wiadomo, ze kazdy chce
swojemu dziecko dac to co najlepsze, ale kasa nie jest najwazniejsza. banal jak
to banal, czesto ma do siebie to, ze jest prawdziwy. ja tez sie
wychowywalam "za komuny" i materialnie rzecz biorac, niewiele mialam, za to
pamietam takie rzeczy jak: spacery z rodzicami nad morzem, zabawy z
rowiesnikami (podchody, budowanie szalasu z siana), samk swiezych czeresni z
babcinego ogrodu, to jak druga babcia opowiadala mi basnie i uczyla lepic
pierogi, to jak tato uczyl mnie jezdzic na rowerze i tysiac inncyh rzeczy. a
przede wszystkim to, ze zawsze moglam na rodzicow liczyc, mimo ze oboje
pracowali.
no i chodzilam do przedszkola, jezdzilam na kolonie i obozy, chodzilam na
roznorakie zajecia i dzieki temu poznalam mnostwo ludzi i nauczylam sie mnostwa
rzeczy, a do tego zwyczajnie swietnie sie bawilam. i nie uwazam, by rodzice
spychali na kogos odpowiedzialnosc wysylajac mnie do przedszkola, wysylajac na
wakacje, pozwalajac mi sie stykac z innymi ludzmi bez ich nadzoru itd. czy to
sie przypadkiem nie nazywa socjalizacja? czy dziec maja spedzac 100% czasu z
rodzicami i tylko z nimi? a do jakiego wieku?

pozdrawiam wszystkich wahajacych sie i planujacych, do ktorych i ja naleze,

gabrielle

[zettrzy]

gabrielle_dreams napisała:

> dla mnie to jakis absurd, to co piszesz.

czyzby koncept samodzielnego zycia, prawdziwej rodziny - rodzice i dzieci, bez
mieszania do tego pokolenia dziadkow - byl absurdalny? takie wyznania jak wyzej
uswiadamiaja roznice miedzy spoleczenstwami Zachodu, w ktorych zwalanie
wychowania dzieci na babcie jest nie do pomyslenia, i pokomunistycznymi, o
ktorych sie mowi ze dokladnie nie wiadomo czy to komunizm stworzyl Europe
Wschodnia czy raczej Europa Wschodnia stworzyla komunizm

> po pierwsze o pomocy innych, w tym najblizszej rodziny piszesz jak o jalmuznie.

po pierwsze co to znaczy "pomoc"? albo sie potrafi zyc samodzielnie albo nie - i
nie ma tu do rzeczy czy sie doi zapomogi spoleczne czy wlasnych rodzicow;
oczywiscie ktos zaraz zauwazy ze ci rodzice sami wychowali dzieci w oczekiwaniu
ze beda na nie lozyc, pienieznie lub w naturze, przez reszte zycia, wiec dostaja
to na co zasluzyli
a "roznoraka pomoc w wychowywaniu" w praktyce rowna sie zamianie babci w
niewolnice, przywiazana do domu i dziecka, wiec nie ma co porownywac tego z
prezentem - prezent jest jednorazowy, a "pomoc" trwa latami

> a co do emerytury - skad wiesz jak postrzegaja ja inni ludzie?

stad wiem ze ich znam, i jeszcze nie spotkalam emeryta ktory by chcial siedziec
w domu i opiekowac sie dzieckiem
oczywiscie jest wielu takich, ktorzy uwielbiaja wnuki raz na tydzien na
parogodzinna wizyte, ale na pelny etat juz nie

i naprawde uwazam ze kobieta, ktora "swiruje" aby miec dziecko tylko po to aby
zaraz po urodzeniu wracac do pracy naprawde nie ma nawet minimalnej potrzeby
kontaktu z tym dzieckiem - ma natomiast gleboka potrzebe nabycia materialnego
dobra, za jakie dzieci uchodza w tradycyjnych spoleczenstwach

Dla przypomnienia

[skiela1]

Dziewczyny pisza tutaj o polskich babciach,dziadkach,ciociach i wujkach,ktorych
wychowanie i mentalnosc jest zupelnie inna niz zachodnich.Ja wiem- babcia
Amerykanka odwiedza wnuka raz w roku na urodziny ale pod warunkiem,ze jest
zaproszona.Polskie relacje rodzinne sa inne niz np. w Stanach.Dzieciaki
wychowane przy pomocy babc czy dziadkow sa podwojnie bogatsze jezeli chodzi o
sfere emocjonalna.I uwierz mi,te babcie,ktore pomagaja robia to ze szczerej
milosci.Oczywiscie jest tez grupa,ktora woli trzymac dystans i nie mysle zeby
ktokolwiek domagal sie od nich zmiany zyciowych planow.

[gabrielle_dreams]

hm, wiec 'prawdziwa' rodzina to rodzina bez dziadkow? to twoj koncept. a co do
zachodu, to nie rozsmieszaj mnie. ja na tym zachodzie mieszkam i wcale mnie
tutejszy sposob zycia nie zachwyca, a fakty takie jak, ze rodzice tylko
czekaja, zeby sie dorastajacych dzieci pozbyc z domu lub tez ze wola mieszkac
w "domu opieki spolecznej" niz z rodzina, uwazam ze swiadczy o degrengoladzie
rodziny, a nie szerokich horyzontach. a te wtrety o komunizmie to juz nie wiem,
o czym maja swiadczyc. ze tam jest wszysctko cacy i jak nalezy, a u nas 'be'?

co do pomocy - to jak robisz cos i pomagasz mezowi, zonie czy dziecku - to co,
to znaczy ze np. twoj maz/zona nie potrafia zyc samodzielnie?
no wlasnie, co to znaczy pomoc? uwazasz, ze istnieje tylko i wylacznie pomoc,
polegajaca na zniewoleniu drugiego czlowieka i zrzuceniu na niego wszystkich
swoich obowiazkow, wbrew jego woli i ku jego niecheci? to jest wlasnie absurd.

a co do emerytury, to moze ja znam innych emerytow. i co, tez tutaj nie widzisz
innej mozliwosci niz tylko albo ewentualna wizyta (najlepiej raz na rok by byc
samodzielnym)albo "zaetatowanie" babci na amen?

ciekawi mnie taka rzecz. co sadzisz o takiej sytuacji - dorosly syn/corka
wspomagajacy finansowo rodzicow-emerytow. czy wg ciebie oni "doja" swoja
dziecko?

no i przede wszystkim - dlaczego twierdzisz ze kobiety ktore tak bardzo chca
miec dziecko, ze swiruja - zaraz po jego urodzeniu niemal je porzucaja i staja
sie zapalonymi biznesswoman? ja nie znam ani jednej takiej kobiety, a tak sie
sklada ze akurat teraz wiele z moich znajomych czy krewnych albo urodzilo
dziecko albo stara sie zajsc w ciaze.

gabrielle

[nauma]

Zettrzy, skoro łaskawie nazwałaś mnie pasożycikiem, serdecznie odpowiem Ci:
BUJAJ SIĘ. Nienawidzę takich osóbek jak Ty, które uważają się za równe bogom.
Nie masz praktycznie żadnych przesłanek, te zaś, które masz, interpretujesz
lepiej niż Jankowski Biblię...
1) Obie babcie dadzą się posiekać za wnuczęta i SAME zaoferowały się z pomocą.
2) Alternatywą jest złobek, gdzie z dziecka można zrobić tylko idiotę.
3) Jeśli mamy do wyboru: ja zapierdalać na 1 i 1/2 etatu, a Luba np. na pół
albo 3/4 DLA DZIECKA, a nie dla, jak sugerujesz, wydumanego egoizmu i nie móc
mieć dla niego 24h, albo NIE MIEĆ DZIECKA W OGÓLE, wybieramy to pierwsze.
4)Poza tym wyraźnie napisałem, że na razie czekamy, bo może uda się JESZCZE COŚ
INNEGO, jakieś odłożenie pieniędzy, ja może znajdę lepszą pracę...
5) Jesli będzie taka możliwość SAM na kilka lat zrezygnuję z pracy, nie
przeraża mnie zajmowanie się dzieckiem.
Podsumowując: jesteś, Z3, wielce arogancka i widać, że życia nie znasz. Albo
nie masz i nie planujesz dzieci, albo WIELCE EGOISTYCZNIE znalazłaś sobie
faceta, który na Ciebie tyra i stąd masz czas na pieprzenie głupot. A skoro
masz tyle czasu i zapewne pieniędzy, w ogóle nie ma problemu: zasponsorujesz mi
dzieciaka i jeszcze babciom kupisz wyjazd na Tahiti.
Ach, doczytałem. "dlatego tak sie ciesze ze nie mam dzieci!" Ja też się cieszę.
Z taką matką pewnie rychło dostałyby pierdolca...

[zettrzy]

nauma napisał:

> BUJAJ SIĘ. Nienawidzę takich osóbek jak Ty, które uważają się za równe bogom.

o i tutaj wlasciwie sam sie podsumowujesz

> Nie masz praktycznie żadnych przesłanek, te zaś, które masz, interpretujesz
> lepiej niż Jankowski Biblię...

mam Twoj post a nie zadne przeslanki, zwrociki takie jak cytowany powyzej, wiec
co tu jest do interpretacji? kazdym zdaniem potwierdzasz to co napisalam o
takich "rodzicach", dla ktorych dzieci stanowia wylacznie pozycje w inwentarzu

szczegolowych argumentow o babciach nie chce mi sie adresowac, bo ciagle
powtarza sie w nich aroganckie przeswiadczenie smarkaczy ze starsi ludzie nie
maja nic lepszego do roboty niz skakac wokol ich potomstwa

> Podsumowując: jesteś, Z3, wielce arogancka i widać, że życia nie znasz.

i czy, pomijajac inne wzgledy, WARTO miec dzieci, skoro jakis 30-letni gowniarz
uwaza sie za powolanego do mowienia nam "zycia nie znasz"; inne epitety,
typu "arogancka", tez zachowaj dla swojej wlasnej grupy wiekowej

Albo
> nie masz i nie planujesz dzieci, albo WIELCE EGOISTYCZNIE znalazłaś sobie
> faceta, który na Ciebie tyra i stąd masz czas na pieprzenie głupot.

no, to sie nadaje verbatim na Forum Humorum - co planowanie dzieci ma do
tyrania faceta?

A skoro
> masz tyle czasu i zapewne pieniędzy, w ogóle nie ma problemu: zasponsorujesz
mi dzieciaka i jeszcze babciom kupisz wyjazd na Tahiti.

zasponsoruje z przyjemnoscia procedure medyczna ktora uniemozliwi reprodukcje,
bo pewne typy nie powinny sie rozmnazac dla dobra gatunku; a babcie beda mialy
takie wakacje jakie im zafunduja wlasne dzieci - przy praniu pieluch

> Ach, doczytałem. "dlatego tak sie ciesze ze nie mam dzieci!" Ja też się
cieszę.

no to fajnie ze sie cieszymy razem...
a jeszcze bardziej sie uciesze jak za poltora roku zaczniesz wypisywac na
forach posty z gatunku "co robic nie wytrzymuje z tesciowa" oraz "pomocy moja
zona wymaga ode mnie zebym sie zajal dzieckiem"

ps. skad w was mlodym pokoleniu biora sie te postawy roszczeniowe wobec osob
starszych? o ile sobie przypominam, wychowanie bezstresowe wprowadzono dopiero
w polowie lat 80, ale byc moze juz sie na nie zalapales

[nauma]

Och, jak ja lubię to moje perwersyjne hobby polegające na wdawanie się w
dyskusje z osobami niezrównoważonymi
Tym większa perwersja, że na siłę dostosowuję się do ich poziomu, co mię de
facto brzydzi - ale cóż, to jak z posłami Samooobrony, którym inaczej jak ich
językiem nie wytłumaczysz logicznych pojęć
Pozycję w inwentarzu, moja droga, możesz Ty stanowić, jako egzotyka zoo tego
świata. Jakie to łatwe: nie chcieć mieć dzieci i poprzez skomplikowane
mechanizmy projekcji ubzdurać sobie, że robi się to ze szlachetności, w
przeciwieństwie do innych, którzy dzieci robią sobie jak zabawki. Rozumiem, że
mamusia nauczyła Cię, że nie masz na nią nigdy co liczyć – pewnie stosujesz
zasadę vice versa?
A Tyś iloletnią gówniarą, że zapytam? Mam wrażenie, że w przeciwieństwie do
mnie załapałaś się na bezstresowe wychowanie, nieprawdaż? Nie znasz życia,
sweet baby, bo poglądy masz tak naostrzone, jakby bito Cię w dzieciństwie.
Poopiekuj się np. kilka lat własną babcią po wylewie, żyjącą niemalże jak
roślina, ze zmienianiem pieluch włącznie, albo własną matką po śmierci ojczyma,
a wtedy możesz truć o czyichś lękach przed opieką…
„planowanie dzieci ma do tyrania faceta?” Ano to, że najwyraźniej nie znasz
sytuacji, w której oboje partnerzy muszą pracować. O wiele łatwiej planować,
gdy jedna osoba jest w stanie utrzymać trzy lub więcej osoby. Ale cóż,
najwyraźniej nie było Ci dane zetknąć się z taką sytuacją. Rodzice pewnie
utrzymują dotąd? Bo faceta to chyba nie masz…
Zaś co do sponsoringu zrzekam się – stanowczo Tobie jest potrzebny w celu
uzupełnienia luk w wykształceniu ogólnym.
I jeszcze co do postaw roszczeniowych. Założę się, że gdyby tematem była opieka
nad ludźmi starszymi, natychmiast wsiadłabyś na kobyłę „postawy roszczeniowej
starych pierdów”, którzy wymagają od młodzieży poświęcenia (łącznie z praniem
pieluch).
PS. Teściową mam zajebistą. Czytając Twój udział w tej dyskusji doszła do
odmiennego wniosku niż ja – założyła, że ZA MAŁO lano Cię pasem w dzieciństwie.
I że zamiast „Zetrzy” powinno być „Trzyzera”…

Do Zettrzy

[antidotumm]

Nasz gatunek (homo sapiens) jako jedyny charakteryzuje sie dlugim okresem
bezplodnej starosci u kobiet - inne gatunki sa plodne az do poznej starosci.
Jest to, droga, Zettrzy, przystosowanie genetyczne, aby babcie mogly opiekowac
sie dziecmi- male homo sapiensy wymagaja szczegolnie dlugiej i troskliwej
opieki, a matki maja jeszcze sporo do zrobienia poza domem. Serio - jest to
przystosowanie ewolucyjne.
Dodam, ze mieszkam z moja Mama, mam malenkie dziecko, ale zatrudniam opiekunke,
bo akurat moja Mama ma za slabe zdrowie na opieke nad dzieckiem - wyjasniam, aby
uniknac ataku ze Twojej strony. A mieszkam z Mama, bo ta wymaga opieki - to
jeszcze jedno post scriptum.

[antidotumm]

Nauma, nie pekaj. Ja mam dziecko - z powodow losowych - tez pozno (w wieku 34
lat)- ciaza bez problemow, w pracy do ostatniego dnia, dziecko super udane!

[zettrzy]

iwusia napisała:

> zettrzy ale tutaj nikt nie chce przekonywać osób które nie chcą dziecka aby to
> dziecko miało. Zakładamy ze są to osoby które chcą potomstwa tylko boja się że
>
> sobie nie poradzą.

o wlasnie iwusiu, jak beton to beton - zakladamy ze kazdy CHCE dziecka i nie
chcemy slyszec ludzi ktorzy wprost przeciwnie twierdza ze NIE CHCA
a pasozycik, ktory z gory zaklada ze mu babcia bedzie to dziecko wychowywac nie
ma prawa do mowienia o kimkolwiek ze "sobie nie poradzi", bo sam tez sobie nie
radzi i zwala swoja powinnosc na innych

[iwusia]

no własnie jak beton to beton. Nie zakładamy że kazdy chce dziecka, zakładamy
tylko to że mówimy o osobach które chca tego dziecka a to nie jest każdy.

[zettrzy]

przedtem napisalas cos zupelnie odwrotnego - ze kazdy chce dziecka, tylko nie
kazdy da sobie rade i wtedy mowi ze nie chce
dlatego napisalam "beton", bo mimo wszystko wyglada na to ze gdzies tam na dnie
wydaje wam sie ze kazdy MUSI chciec, podczas gdy tysiace ludzi naprawde nie chca

[skiela1]

zettrzy napisała:

> przedtem napisalas cos zupelnie odwrotnego - ze kazdy chce dziecka, tylko nie
> kazdy da sobie rade i wtedy mowi ze nie chce
> dlatego napisalam "beton", bo mimo wszystko wyglada na to ze gdzies tam na
dnie
>
> wydaje wam sie ze kazdy MUSI chciec, podczas gdy tysiace ludzi naprawde nie
chc
> a
A gdzie Ty to wyczytalas,ze kazdy chce.Moze to Ty wlasnie zle zrozumialas?

[c.kapturek]

wiesz, Modern-witch daje do myślenia to co napisałaś
wg mnie najważniejsze by mieć dziecko z miłości, a nie z przypadku czy na siłę.
ta mała istotka musi czuć miłość, że w tym zwariowanym świecie jesteśmy w
stanie poświecić jej trochę czasu, że chcemy pokazac jej otaczający świat,
nauczyc w nim pierwszych kroków.
czasem podczas spotkań z kuzynkami czy znajomymi, mającymi dzieci patrzę na nie
i im zazdraszczam. z drugiej strony to chwilowe, bo wiem ile posiadanie
dziecka "pracy kosztuje", by "wyszło ono na ludzi".
też wychodzę z założenia, że nie nalezy sugerować się naciskiem otoczenia.
a ...tzw. zegar biologiczny...to kwestia dbania o siebie kobiety, starać się o
zdrowy tryb życia a wszystko będzie oki.
zatem tym samym podzielam zdanie, nic na siłę )))))))

[modern_witch]

Wiesz,Kapturku, myslę, że nie da się dziecka nie kochać jak sie już pojawi.
Wiadomo, że wtedy na pewno wszystko jest z innej perspektywy - to naturalne i
oczywiste, że poświęca się jak najwięcej czasu, pokazuje świat etc. I ja pewnie
też bym w naturalny sposób w to weszła. Co więcej, przypuszczam, że o to
właśnie chodzi w tych tekstach, że "byłabym dobrą matką". Pewnie tak, pewnie
bym nią była. Dzieci do mnie lgną, widze to po synku tamitthecat, którym często
zdarza mi się zająć i chyba umiem to robić, mam prawidłowe opiekuncze kobiece
odruchy. Pod tym wzgledem zatem wszystko jest w porządku.
Po prostu - nie chcę mieć własnych. A uściślając - nie chcę, że się tak
górnolotnie wyrażę "powoływać dziecka na świat". I skoro tak czuję, to nie ma
sensu się próbować przekonywać "czy mi się odmieni po fakcie", jak to niektórzy
mi czasem argumentują. To zbyt poważna sprawa.

[c.kapturek]

dzięki za posta re: Modern-witch.
rozumiem, nie da się chyba żadnej kobiecie ukryć/przytłumić kobiecego
instynktu, że tak ujmę. jak piszesz, te odczucia się uaktywniają i tak przy
spotkaniach itp. mimo to, podziwiam cię za podjęcie takiej dezycji.
przyznam, też nie raz myślałam o tym, ale nie wiem, czy zdolna byłabym do
podjęcia takiej ostatecznej decyzji, życie pokaże.
dzięki, w. dobrego )))

[pam_pa_ram_pam]

Do decyzji o świadomym ojcostwie i macierzyństwie (ciekawe, że tak mało tu mowy
o "ojcostwie") trzeba dorosnąć. Jedni dorastają w wieku lat 18, inni około 40-
tki, a są tacy, co wogóle nie dorastają. I wtedy lepiej, żeby nie mieli dzieci
wogóle.
Ja mam lat 31 i wogóle nie czuję "woli bożej" by zostać ojcem. Moi koledzy ze
szkoły i ze studiów mają już dzieciaki w wieku szkolnym, ale ja jakoś nie czuję
się gorszy od nich nie mając ani żony, ani dziecka. To bardzo indywidualna
sprawa.

[goonia]

A w Polsce indywidualna sprawa czytaj "inna niz ciemnego ogolu" wola o pomste
do nieba. Bo z takiej co nie ma dzieci dobrowolnie to juz nic nie bedzie a
chlopak to pewnie do niczego itp. Drazni mnie taki brak szacunku dla czyjejs
decyzji, bo to ich zycie i maja prawo o nim decydowac samodzielnie i nawet
tlumaczyc sie nie powinni.
Mam 2 dzieci - swiadomie sie na nie zdecydowalismy - i moge powiedziec jedno,
jesli nie jest ktos pewien, ze chce to nie powinien probowac. NIE NIE i NIE.
Cena jest za wysoka.
Babci, dziadkow ani cioc do pomocy nie mamy. Na znajowmych srednio mozna
liczyc. Kasa raz jest 2 x nie ma, a dzieci maja co potrzebuja a przede
wszystkim kochajacych rodzicow. Nieraz tylko czasu i sil brak.

[pam_pa_ram_pam]

Są środowiska, w których dziewczyna, która właśnie nie może mieć dzieci jest
uwazana za atrakcyjną partnerkę - no bo przy sexie jest zero stressu. Podobnie
wielu moich kolegów przyznaje w prywatnych rozmowach po paru piwach, że
mają "romase" z mężatkami tylko dlatego, że "w razie czego, wszystko pójdzie na
rachunek męża" - no i taka mężatka nie stanowi zagrożenia, że atrakcyjnego
kawalera będzie łapać "na dziecko".

Normalnosc wg.Zetrzy

[skiela1]

Kobieta normalna-to taka,ktora nie posiada dzieci.
Rodzic-to egoista i pasozyt
Dziecko-gadzet towarzyski,lifestyle attribute,inwentarz
Babcia-niewolnica
Ewentualna pomoc znajomych powinna ograniczyc sie do procedury medycznej
uniemozliwiajacej reprodukcje,bo pewne typy nie powinny sie rozmnazac.

Zettrzy,jezeli sama mialas tak trudne dziecinstwo,ktore ma do tej pory taki
efekt na Twoje zycie,czy nie uwazasz ze powinnas poradzic sie psychologa czy
terapeuty?Ja wiem,ze Ty probujesz wszystkich irytowac,taki sobie zalozylas
cel.Ale tez wiem,ze to jest tylko przykrywka.Szkodzisz tylko i wylacznie sobie.
Nie mowie tego zlosliwie.Niektorzy potrzebuja pomocy,tylko nie zdaja sobie z
tego sprawy.To tak jak alkoholik czy narkoman potrzebuje czasu zeby uswiadomic
sobie,ze ma problem i to powazny.

[landrynka8]

Generalnie wiadomo ze jak sie współzyje, to mogą być z tego dzieci.

Jezeli para jest zakochana, planują wspólne życie we dwoje- to raczej nie
powinnien byc problem.

[kiniox]

Wydaje mi się, że obie opinie są słuszne przy spełnieniu pewnych dodatkowych
przesłanek. Sporo ostatnio o tym myślę, bo nie mam jeszcze dzieci i w sumie nie
czuję specjalnego parcia, ale też chyba nie będę już mogła długo z tym czekać. I
tak mi wyszło z tych przemyśleń, że: po pierwsze, zawsze warto się zastanowić,
czy na cokolwiek, co planujemy w życiu, będzie nas stać. Żebyśmy nie wiem jak
bezinteresownie patrzyli na tę sprawę, nie da się zaprzeczyć, że dziecko
kosztuje, nawet jeśli zakłada się wariant minimum. ALE chyba nie ma dyskusji, że
w wychowaniu dzieci nie pieniądze są najważniejsze, bo miłość, troska, czas itp.
są oczywiście sto razy bardziej istotne. Po drugie, jeśli się jednak decyduje na
to, że najpierw płodzi się dzieci, to OCZYWIŚCIE potem należy kombinować, jak
zadziałać, żeby nie były głodne. Daleka jestem od twierdzenia, że pomoc rodziny
i przyjaciół to jałmużna, a korzystający z niej to pasożyty. Jednak wszystko
zależy od nastawienia. Jeśli ktoś OCZEKUJE, że inni go w wychowaniu i utrzymaniu
dziecka wyręczą, to jest to postawa strasznie samolubna i moim zdaniem taki ktoś
raczej nie powinien mieć dzieci, zanim na nie sam nie zarobi. A przynajmniej ja
nie lubię takich ludzi, którzy bezmyślnie sprawiają innym kłopot lub narażają
ich na koszty, bo przecież co im tam - oni chcieli mieć dzieci i w nosie to
mają. Ktoś kto w swoich rachubach się przeliczył może w związku z tym w efekcie
np. korzystać z pomocy społecznej, czyli także z moich podatków. Jeśli po prostu
powinęła mu się noga, nie mam nic przeciwko, takie przyjęliśmy zasady w
cywilizowanym społeczeństwie. Jednak jeśli ten ktoś od początku działał
bezmyślnie i samolubnie, to taka postawa bardzo mnie wkurza. Moja mama często mi
mówiła w dzieciństwie: znajdź złoty środek. I tak sobie myślę, że to się zawsze
sprwdza, a kwestia posiadania dzieci nie jest wyjątkiem.