Uwaga: wulgaryzmy

[antidotumm]

Ostatnio moja dwuipolletnia coreczka szukajac zabawek:
"Kulwa jaśna, gdzie sią moje kloćki"
Skad zna zwrot KJ - nie wiem, do przedszkola nie chodzi.
Zabrzmialo przekomicznie!

[agnie_szka9]

skąd zna?
z domu, z telewizji, od koleżanek/kolegów, z ulicy...

dzieci są bystre i szybko łapią)

[bogulo]

moj siostrzeniec jak sie wscieknie, to zawsze sie drze "wy kurwy jedne"
pol roku dochodzilismy, skad sie nauczyl i wyszlo - podsluchiwal pod drzwiami
jak sie sasiadki sprzeczaja i jedna z nich na okraglo uzywala tego zwrotu do
dwoch pozostalych

[groha]

Tylko nie reaguj na to zbyt nerwowo i nie próbuj tłumaczyć, że tak nie wypada
W tym wieku każde nowe słowo jest atrakcyjne i dla dziecka nie ma wulgarnego
wydźwięku. Na pewno go sobie nie utrwali, bo w domu nie ma na to szans, więc
teraz może o nim po prostu zapomnieć. Jeśli nie chodzi do przedszkola i nie ma
styczności na codzień z tego typu słownictwem, to spokojnie można się z tego
śmiać. Wkrótce pewnie Cię zapyta, co to słowo znaczy, czyli dojrzeje do Twojej
odpowiedzi Okres pytań bez końca, to jest to, co uwielbiam u 3-4-latków

[wadera3]

mój mały, dwó i pół-letni wówczas synek, poszedł do przedszkola...
pierwszego dnia po powrocie założył sobie łapki za plecki i maszerując po pokoju
coś tam sobie gadał.....wsłuchałam się i....
"kurwa ćma, kurwa ćma" powtarzało sobie dziecię...."pikanterii" dodawał fakt ,że
synek naonczas nie wymawiał prawidłowo "R" tylko z fracuska....
a,że mać ze ćmą pomylił....

[carrramba]

Zdecydowanie nie zwracac uwagi. Trzeba przez to przejsc jak przez ospę )

[antidotumm]

Alez ja nie zwracam uwagi! To bylo przekomiczne!!!!!!!!!
Z tym zmiekczaniem spolglosek.

[rene8]

Masz rację antidotum.Dzieci rozbrajają taki tekstami.
Twoaj mała jest jeszcze nieswiadoma,ale mój 5 latek dziś oświadczył:
"w dupie to mam! Nie idę do przedszkola!"
Moja niepedagogiczna odpowiedz:
"Ja też mam to w dupie. Ubieraj się."
Ale ciąglę myślę o tym w jaki sposób zaczyna "wyrażać swoje zdanie..

[warszawianka_jedna]

hm, chyba będę odosobniona w swoim zdaniu, bo uważam że mimo komiczności trzeba
być czujnym i nie dopuszczać to powtarzania przekleństw przez dzieci.
Muszę powiedzieć, że bardzo mnie razi obecne zchamienie języka. Kiedy byłam w
liceum nie używało się takich słów, które teraz można usłyszeć od kilkulatków.
Nie jestem święta i czasem przeklinam ale w złości, kiedy nerwy mi puszczają.
Używanie wszelkich wulgarnych "ozdobników" w języku codziennym, uważam za brak
kultury osobistej.

[fedorczyk4]

Nie jestes w tym odosobniona, mnie tez to raczej smuci niz smieszy. Trudno moge
zostac uznana za stary piernik niech mam.

[skiela1]

Nie bedziesz odosobniona,wiekszosc ma podobne zdanie tylko nie wypowiada sie.
Uzywanie wulgaryzmow,ktore jest na porzadku dziennym w domu jest wynikiem
prostactwa.Kazdemu zdarzy sie zaklac,tylko,ze bardzo czesto z ust
czlowieka,ktory nie klnie wychodzi to bardzo dziwnie albo komicznie.Niestety
latwo przyzwyczajajamy sie do ludzi,ktorzy klna i w pewnym momencie przestaje to
razic.
Dzieci ucza sie od starszych,przynosza z przedszkola ze szkoly slowka,ktorych w
domu sie nie uzywa.Najgorszym bledem jest przemilczenie albo przkrecanie w
zart.Jezeli przemilczymy,dziecko bedzie nadal uzywac tego slowa a nawet
wzbogacac slownictwo...no coz jezeli mama/tata nic nie powiedzieli widocznie nie
jest to nic zlego.Bardzo czsto rodzice traktuja to humorystycznie,dzieciatko
radosnie powtarza bo przeciez jest to takie smieszne.
W zaleznosci od wieku dziecka trzeba mu odpowiednio wytlumaczyc,ze my w domu tak
nie mowimy bo to jest brzydko.

[antidotumm]

U nas w domu nie uzywa sie wulgaryzmow, a dziecko ma raczej dorosle i dosc
wyszukane slownictwo.
I zartujemy sobie z tego powiedzona za jej plecami, nie zwracajac jej uwagi (KJ
sie nie powtarza).

[towita]

Kiedyś wracając z przedszkola kupiłam mojemu dziecku lody. Pech chciał, że
były mało zmrożone i spadły z kubeczka. Mój syn patrząc smutno na pusty wafelek
powiedział - zobacz mamuń, rozjebało mi się wszystko.

[skiela1]

No i za plecami mozemy ryknac smiechem))

pisa kość, psia kość, psia kość

[tulcymea]

hahahahahaha, tom siem ubawiłam.
A teraz poważniej.
Za Gierka niejakiego, gdy małym dziecięciem byłam strasznie spodobało mi
się "przekleństwo" PSIA KOŚĆ. Najwidoczniej w domu przeprowadzono cenzurę
zwrotów dozwolonych i był to jedyny sposób by werbalnie dać upust swoim
emocjom. A że pies tak miło sie kojarzy małemu dziecku, przy byle okazji
powtarzałam sobie pisa kość, psia kość, psia kość:o)