mniej kobiece???

[laletita]

czy wy tez przez te cholerne wloski czujecie sie mniej kobiece?
na poczatku bardzo trudno bylo mi sie pogodzic z tym, ze akurat mnie to
spotkalo, a najgorzej bylo z mezczyznami, bardzo balam sie z jakims zwiazac,
uwazalam ze wrecz nie zasluguje na zainteresownie ze strony mezczyzn...
panicznie balam sie ze moja tajemnica moze wyjsc na jaw...
na szczescie teraz juz jest lepiej, od pol roku jestem w stalym zwiazku ze
wspanialym mezczyzna :)
czy wam tez bylo na poczatku tak trudno?

[kaladia]

Oczywiście, było trudno i jest trudno. Dla mnie nie jest to zwykła choroba, o
której mogę komuś powiedzieć i oczekiwać, że będzie mi współczuł. Ukrywam to
przed wszystkimi. Mam męża od trzech lat i w ogóle o tym nie rozmawiam. Na
początku małżeństwa, nie było to tak nasilone jak teraz, więc muszę coś z tym
zrobić.
Mam uczucia podobne do Twoich, nawet teraz, gdy mam kochającego męża, uważam,
że nie zasługuję na niego, albo ujmując inaczej: on zasługuje na żonę bez
hirsutyzmu.
Nie chcę poruszać z nim tego tematu, bo co mu powiem? Że mam w sobie za dużo
testosteronu? Co sobie wtedy o mnie pomyśli? Wiem, że on nie ma zbyt dużej
wiedzy na temat tej dolegliwości i takie rzeczy kojarzą mu się z jakimiś
kulturystkami, sportsmenkami, które mają wysoki poziom testosteronu i wyglądają
jak babochłopy. Ja wyglądam kobieco, tak się czuję i mąż też często mi
powtarza, że wyglądam kobieco.
Mam z tego powodu coraz większą depresję, i coraz ciężej mi jest z tym
problemem.

[murkwia]

Trochę się czuję.. Paradokalnie, przez to robię więcej, żeby wyglądać kobieco.
Mój chłopak bardzo często mi powtarza, że emanuję kobiecością -mam wrażenie, że
gdybym mu powiedziała prawdę, poczułby się zawiedziony, oszukany? Że w
rzeczywistości nie jestem tak kobieca jak myślał, nie mogę być, z taką typowo
męską cechą. Kobiecość - czymkolwiek jest, na pewno wiąże się z psychiką, z
postrzeganiem samej siebie. Ja nigdy nie będę czuła sie w stu procentach
kobietą, dopóki się nie wyleczę.

pociesze Was

[catherrine]

juz wiele razy mezczyzni i chlopcy (czesto spotykani przypadkiem) mowili z
zachwytem ze takie kobiety sa najbardziej namietne i ze im sie (przynajmniej
silne owlosienie rak)kojarzy z seksem :) i mowili to szczerze co mozna bylo
wywioskowac z ich zachowania :)
tak wiec Drogie Panie uszy do gory wcale nie jestescie mniej kobiece :))))))))

[pierwszyporuszyciel]

Ja ten problem mam od niedawna - tzn. zawsze bylam mocno owlosiona, ale np.
zarost na biuscie pojawil sie niedawno. Mojemu chlopakowi chyba to nie
przeszkadza, wie, ze sie lecze, na co,jak i dlaczego. Nie zauwazylam, zebym
byla przez owlosienie stala sie dla niego mniej pociagajaca... choc dla mnie
szzcerze mowiac stanowi ono powazny problem... i chyba zaczynam zbierac kase na
laser...

Jestesmy kobiece!

[heather_morris]

Mniej kobiece to moze bysmy byly z figura Arnolda Schwarzeneggera i brodami ala
ZZ Top ;)
A te troche wiecej wloskow na rekach, nogach, brzuchu, piersiach czy nawet
twarzy nie przeszkadza facetom! Wierzcie mi :) Im sie to nawet podoba :) I
wcale nie uwazaja ze przez te nadmierne wloski jestesmy mniej kobiece - wrecz
przeciwnie! Znam 2 chlopakow, ktorych bardzo pociagaja wloski na brzuchu i
twarzy :) To po prostu tylko my sobie wmawiamy, ze z wloskami to jestesmy beee.
A tak w ogole czym jest kobiecosc? To nie gladka skora bez wloskow, tylko
ogolnie figura, sposob bycia/zachowanie/, ubierania sie, to jak patrzymy na
mezczyzn, jak z nimi rozmawiamy, nasze ruchy...

Pozdrowionka