GTW

[Gość: obserwator]

Panie Marku uważaj. W Zabrzu nowa GTW to jest Góra, Tatys i Wilk. Oni chcą
działac w kulturze. Uwżaj. Stara armia się trzyma. Zaczyna działac. I do
tegop ta Górowa Kleczkowa

[Gość: Hanys]

Oni juz dawno działaja Panie Marku. Ocipiales o tym wszyscy wiedzą a ty to
teraz odkryłeś. Palant

[Gość: TYto]

Jeszcze powiedz że Pączkowski z nimi działa. Wyście już wszyscy powariowali

[Gość: wersus]

Marian, poco ty wypisujesz te bzdury nawem w trakcie świąt? Widać, ze to jeden
komputer, jedna osoba i czas podobny. A i styl jakiś znajomy...

[Gość: obserwator]

Panie Marianie Gerlich jak tam Święta
spędzone z Grażyną Herich analizujecie przegrany proces
z Pączkowskim i takie głupoty wypisujecie
gdzie tu logika
te wpisy to pewnie pomysł Grażyny Herich

[Gość: pięta]

jaki proces ?

[Gość: zis]

Pani G. Herich kierownik GTV kablówki miejskiej
miała chętkę na operatora pana P.
ten pogardził zaletami pani redaktor
wobec tego pani redaktor zaoferowała swoje zalety
panu Gerlichowi i wywalili pana P na bruk.
A teraz jest problem bo sąd przywrócił do pracy pana P.

[Gość: basia]

Pan dr Gerlich to najlepszy szef w tym mieście. Wara od niego !

[Gość: Ania]

No pewnie,
pani Grażyno Herich "Basu" płaci podwójnie
z pieniędzy podatnika jest super!!!!
ale to wygląda na to,chyba się mylę?.... że płaci za "coś"
a to nie razi ....
to takie niskie...
prostytułować się?
fe...fe....

[Gość: pracownik]

błahahaha - najlepszy dowcip w tym roku - marian najlepszym szefem w miescie -
błahahaha

[Gość: ciekawski]

tyle tu gadki o tym procesie, przywróceniu, słyszałem to też na mieście, może
niech ktoś wrzuci to uzasadnienie.Ciekawa lektura będzie.
Widziałem jak w Urzędzie czytali z zainteresowaniem, też bym chciał.

[Gość: agent NN]

powiecie coś więcej o tym procesie ??

[Gość: Mirek]

No właśnie jaki proces??

[Gość: mecenas]

Sygn. akt IV P 65/05
Uzasadnienie prawomocnego wyroku Sądu RP w Zabrzu
po odrzuceniu apelacji ZIS w Sądzie Okręgowym w Gliwicach
w dniu 23 marca 2006 roku

Krzysztof Pączkowski wniósł pozew przeciwko Zabrzańskiemu Informatorowi
Samorządowemu w Zabrzu domagając się uznania wypowiedzenia umowy o pracę za
bezskuteczne. Wskazał, iż pracownikiem pozwanego był od 1997r. i zawsze z
należytą starannością i zgodnie z posiadaną wiedzą oraz umiejętnościami
wykonywał swoją pracę. Stwierdził, iż przyczyny wypowiedzenia podane w piśmie z
dnia 28 stycznia 2005r. są pozorne i nieprawdziwe.
W toku postępowania wobec upływu trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia powód
zmienił żądanie pozwu i wniósł o przywrócenie go do pracy na poprzednich
warunkach.
Pozwany Zabrzański Informator Samorządowy w Zabrzu w odpowiedzi na pozew wniósł
o oddalenie powództwa. Uzasadniając swoje stanowisko podniósł, iż przyczyny
wypowiedzenia są prawdziwe i stanowią wystarczającą podstawę do zakończenia
stosunku pracy z powodem, który już w grudniu 2000r. został przerwany w związku
z napaścią powoda na ówczesnego redaktora naczelnego.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Krzysztof Pączkowski był pracownikiem Zabrzańskiego Informatora Samorządowego w
Zabrzu w okresie od 10 lutego 1997r. do 31 grudnia 2000r., kiedy to stosunek
pracy został rozwiązany na jego prośbę. Następnego dnia tj. 01 stycznia 2001r.
zawarto kolejną umowę o pracę, przy czym od dnia 01 kwietnia 2001r. była to
umowa na czas nie określony. Powód zajmował stanowisko operatora kamery.
Do obowiązków powoda należało realizowanie nagrań dla potrzeb Programu
Miejskiego GTV, montaż materiału filmowego, utrzymanie w należytym stanie
sprzętu nagraniowego i montażowego, zabezpieczanie sprzętu elektronicznego
(dowód: akta osobowe powoda).
Przy wykonywaniu zdjęć reklamowych konieczne jest korzystanie przez operatora
kamery z dodatkowego sprzętu tj. lampki i statywu.
W dniu 08 października 2004r. powód wraz z Grażyną Herich wykonywał nagranie
reklamowe aparatów słuchowych. W chwili, gdy powód wychodził na wykonanie
powyższego nagrania jego przełożona nie poinformował go, że będą to zdjęcia
reklamowe. Nagranie to było wykonywane w ostatnim momencie i atmosfera w pracy
była nerwowa. Tego samego dnia dokonano obróbki nagranego materiału. W trakcie
montażu tych zdjęć doszło do kłótni między powodem a Grażyną Herich, której
inicjatorem była przełożona powoda ( dowód zeznania świadków: Ewy Rossy, k. 95,
Krzysztofa Lewandowskiego, kl 02v, zeznania powoda, k. 148 i n).
Reklama aparatów słuchowych, która została wykonana przez powoda i Grażynę
Herich była złej jakości, a wykonane zdjęcia były zbyt ciemne ( bezsporne).
W dniu 18 listopada 2004r. w Muzeum Górnictwa Węglowego w Zabrzu odbyła się
konferencja, z której powód miał między innymi zarejestrować wystąpienie
Prezydenta Miasta Zabrze Jerzego Gołubowicza celem późniejszego spisania jego
wypowiedzi na potrzeby wydania książki.
W trakcie nagrania doszło do awarii listwy dźwiękowej w mikrofonie defektowym i
dźwięk utrwalony został z zakłóceniami ( bezsporne).
Listwa ta już wcześniej się psuła i trzeba było na nią uważać. Wszyscy w
redakcji wiedzieli, że taka awaria występuje. Pomimo tego, z uwagi na
ograniczenia sprzętowe, przedmiotowa kamera nie była serwisowana. Innym
operatorom również zdarzały się podobne wpadki, które można było zniwelować pod
warunkiem, że zauważyło się defekt (zeznania świadka: Ewy Rossy, k. 95 n)
Nagrany w Muzeum Górnictwa Węglowego materiał był wystarczający do sporządzenia
referatu z przemówienia Prezydenta Miasta (dowód: zeznania świadka: Krzysztofa
Lewandowskiego k. 102v).
Jeżeli materiał jest nagrywany tylko do odsłuchania jako tzw. materiał
posiłkowy, to wystarczy korzystanie z mikrofonu efektowego, w który wyposażona
jest kamera ( dowód: zeznania świadka Marka Ciongwy, k. 132v i n)
Współpraca powoda z długoletnimi pracownikami pozwanego układała się dobrze.
Jeżeli dochodziło do jakiś konfliktów to nie odbiegały one od standardowych
relacji pomiędzy pracownikami. Powód był profesjonalistą w wykonywanej przez
niego pracy. (zeznania świadka: Ewy Rossy, k.95 i n, Krzysztofa Lewandowskiego,
k.102 i n, Stanisława Adamczyk, k. 103v i n, Katarzyny Kleczki, k. 132 n,
Kazimierza Zdeba, k.146 i n)
Powód przede wszystkim pracował z Krzysztofem Lewandowskim, a W niewielkim
stopniu z K. Kleczką i M.Puchałą. Do chwili objęcia w kwietniu 2004r. przez
Grażynę Herich stanowiska zastępcy redaktora naczelnego, intensywnie
współpracował również z nią. Do marca 2004r. ich współpraca układała się bardzo
dobrze, a pogorszenie stosunków nasiliło się jesienią 2004r., gdy przełożona
powoda zaczęła krytykować jego pracę ( dowód: zeznania powoda, k. 147).
Dopiero z chwilą, gdy Grażyna Herich objęła stanowisko zastępcy redaktora
pojawił się konflikt między nią a powodem, chociaż jakość pracy świadczonej
przez powoda nie uległa zmianie na gorsze (dowód: zeznania świadka Ewy Rossy,
k. 95v i n, Kazimierza Zdeba, k. 146 i n)
Na sprzęt, którym dysponowali operatorzy do końca lutego 2005r. składały się
dwie kamery. Dopiero w marcu 2005r. dokupiono trzecią kamerę. Były to
urządzenia awaryjne, które nigdy nie były serwisowane, a zawożono je jedynie do
naprawy. ( dowód: zeznania Ewy Rossy, k 95 i n, Krzysztofa Lewandowskiego,
k.102, Stanisława Adamczyk, k. 103v n, Kazimierz Zdeb, k. 146 i n, zeznania
powoda, k. 148 i n, polecenia wyjazdów służbowych, k111 i n)
Powód zwracał się do pracodawcy z zastrzeżeniami, co do stanu technicznego
kamer, jednakże z jego strony nie było żadnej reakcji. Wszystkim, także
Grażynie Herich zdarzały się przypadki dokonania niewłaściwej jakości nagrania,
z uwagi na usterkę sprzętu ( dowód: zeznania świadka Krzysztofa Lewandowski, k.
102 i n).
Powód był inicjatorem pisma skierowanego do redaktora naczelnego w zakresie
niewypłaconych i zaległych dodatkowych wynagrodzeń rocznych tzw. 13tek. Na
skutek jego interwencji powyższe świadczenia zostały wypłacone. Krzysztof
Pączkowski nakłonił także część pracowników do wstąpienia do związku zawodowego
( dowód: zeznania świadka Ewy Rossy, k. 95 i n, Krzysztofa Lewandowski, k. 102
i n, Kazimierza Zdeb, k. 146 i n, zeznania powoda, k. 148).
W dniu 28 stycznia 2005r. pozwany wypowiedział powodowi umowę o pracę z
zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia i zwolnił Krzysztofa
Pączkowskiego z obowiązku świadczenia pracy w okresie od 01 lutego do 30
kwietnia 2005r. ( dowód: akta osobowe powoda).
Dokonując powyższych ustaleń Sąd oparł się na zeznaniach świadków Ewy Rossy,
Kazimierza Zdeba, Krzysztofa Lewandowskiego, Stanisława Adamczyka, Marka
Ciongwy, zeznaniach powoda i jego aktach osobowych.
Sąd nie dał wiary zeznaniom Marzeny Puchały, iż inni pracownicy również
skarżyli się na powoda, gdyż nie znajduje to potwierdzenia w zeznaniach osób,
które najczęściej współpracowały z powodem tj. Krzysztofa Lewandowskiego i Ewy
Rossy. Nadto świadek ten nie potrafił powiedzieć, na czym polegało tworzenie
złej atmosfery przez powoda, zważywszy, że z zebranego w sprawie
materiału dowodowego wynika, iż to działania Grażyny Herich tę atmosferę
potęgowały. Świadek zaliczył także do niewłaściwego zachowania powoda sposób, w
jaki Krzysztofa Pączkowski odzywał się do niej, nie widząc jednocześnie nic
złego we własnym zachowaniu i lekceważącym zwracaniu się do powoda, mimo
znacznej różnicy wieku i doświadczenia zawodowego występującego pomiędzy nimi.

Stwierdzić również należy, iż wszyscy świadkowie z kręgu dziennikarskiego
zauważyli konflikt istniejący między powodem a Grażyną Herich, co nie pozwala
dać wiary jej zeznaniom, nie zaobserwowali jednak aby stosunki powoda z
pozostałymi członkami redakcji odbiegały od standardowych norm. Tego konfliktu
nie zauważyła jedynie świadek Katarzyna Kleczka, czemu Sąd nie dał wiary biorąc
pod uwag

[Gość: mecenas]

część II
Stwierdzić również należy, iż wszyscy świadkowie z kręgu dziennikarskiego
zauważyli konflikt istniejący między powodem a Grażyną Herich, co nie pozwala
dać wiary jej zeznaniom, nie zaobserwowali jednak aby stosunki powoda z
pozostałymi członkami redakcji odbiegały od standardowych norm. Tego konfliktu
nie zauważyła jedynie świadek Katarzyna Kleczka, czemu Sąd nie dał wiary biorąc
pod uwagę treść pism, pod którymi podpisała się do redaktora naczelnego wraz z
G.Herich M Puchałą.
Sąd pominął zeznania Franciszka Gołębia, gdyż świadek ten zaczął współpracę z
pozwanym po zwolnieniu powoda z pracy i miał do dyspozycji nowozakupioną
kamerą, a więc nie mógł stwierdzić, jak pracowało się na sprzęcie, który był do
dyspozycji powoda. Także zeznania Wiktora Stolarskiego nic nie wniosły do
sprawy, gdyż nie pracował on w czasie, gdy pracownikiem Informatora był powód.
Zauważył on jedynie, iż z mikrofonu reporterskiego korzysta się, gdy miało
miejsce nagranie wywiadu, a do zapisu dźwięku otoczenia wystarczy używanie
mikrofonu efektowego. Nic do sprawy nie wniosły także zeznania Ewy Źrebiec,
gdyż nie pracowała ona na co dzień razem z powodem i nie wiedziała dlaczego
został on zwolniony. Nie potrafiła także wyjaśnić, na czym polegało podważanie
przez powoda statusu prawnego pozwanego.
Także zeznający w charakterze pozwanego Marian Gerlich nie miał nic do
zarzucenia powodowi jako pracownikowi, który wszystkie zlecone prace wykonywał
on w terminie, natomiast informacje dotyczące niewłaściwego zachowania
Krzysztofa Pączkowskiego czerpał od Grażyny Herich, która pozostawał w
konflikcie z powodem. Nie był on także nigdy świadkiem sytuacji, aby powód
zastrzał członków zespołu. Nadto w ocenie Sądu nie sprawdził on, czy przyczyny
wskazane w piśmie wypowiadającym powodowi umowę o pracę w ogóle istnieją, co
sprawiło, że w trakcie składania zeznań nie potrafił nawet logicznie uzasadnić
podjętych przez siebie kroków zmierzających do definitywnego rozwiązania z
powodem stosunku pracy.
Sąd zważył, co następuje:
Roszczenie powoda zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 30 § 4 KP w oświadczeniu pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o
pracę zawartej na czas nie określony lub o rozwiązaniu umowy o pracę bez
wypowiedzenia powinna być wskazana przyczyna uzasadniająca wypowiedzenie lub
rozwiązanie umowy Z kolei art. 45 § 1 KP „stanowi, iż w razie ustalenia, że
wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas nie określony jest nieuzasadnione
lub narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę, sąd pracy — stosownie do
żądania pracownika — orzeka o bezskuteczności wypowiedzenia, a jeżeli umowa
uległa już rozwiązaniu o przywróceniu pracownika do pracy na poprzednich
warunkach albo o odszkodowaniu. Przyczyna wypowiedzenia umowy o pracę powinna
być prawdziwa i konkretna (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca
1985r., III PZP 10/85, OSNC 1985/11/164).
Ocena zasadności wypowiedzenia umowy o pracę dokonywana jest natomiast w
granicach przyczyn podanych pracownikowi przez pracodawcę. Strona pozwana jako
przyczyny wypowiedzenia powodowi umowy o pracę wskazała wielokrotne niegodne z
poleceniami bezpośredniej przełożonej wykonywanie pracy, nie wykonanie
prawidłowego nagrania międzynarodowej konferencji, jaka odbyła się w Muzeum
Górnictwa Węglowego w Zabrzu, notoryczne słowne obrażanie członków zespołu,
trudności trzech spośród czterech dziennikarzy w nawiązaniu kontaktu z powodem,
podważanie statusu formalno-prawnego pionu telewizyjnego, zastraszanie członków
zespołu i wniosek
bezpośredniej przełożonej o ukaranie, a następnie zwolnienie powoda. Z
zebranego jednak w sprawie materiału dowodowego wynika, iż zarzuty te są
nietrafne i
nieprawdziwe.
W pierwszej kolejności zauważyć należy, iż jedyną spośród sześciu przyczyn
wskazanych w wypowiedzeniu ( albowiem za przyczynę nie można uznać wniosku
bezpośredniej przełożonej o ukaranie - pkt.7) „ która faktycznie miała miejsce
to dokonanie nieprawidłowego nagrania wypowiedzi prezydenta w Muzeum Górnictwa
Węglowego. Nie oznacza to jednak, iż winą za to zdarzenie, chociażby w postaci
niedbalstwa można obciążyć Krzysztofa Pączkowskiego. Powód nie może ponosić
odpowiedzialności za stan techniczny sprzętu, w który wyposażył go pracodawca.
Nie ulega wątpliwości, iż to na pozwanym ciążył obowiązek utrzymania kamer we
właściwym stanie technicznym. Tymczasem z zeznań świadków E.Rossy,
K.Lewandowskiego, K.Zdeba wynika, iż sprzęt, który mieli do dyspozycji
operatorzy kamer był sprzętem awaryjnym i pomimo zgłoszenia tego przełożonym
oprócz napraw nie dokonywano jego serwisowania. Nadto w przypadku nagrania
wypowiedzi prezydenta Gołubowicza pozwany cały czas zarzucał powodowi
niewłaściwą jakość jego dźwięku „ tymczasem nie udowodnił, iż ta forma nagrania
nie pozwalała na dokonanie czynności dla której ją wykonano tj. spisania
wypowiedzi prezydenta . Bez wątpienia albowiem nagranie to nie było sporządzone
dla potrzeb jego telewizyjnego odtworzenia. Z zeznań pozostałych operatorów
tymczasem wynika, iż mikrofon efektowy wystarczy do nagrania dźwięku otoczenia,
a mikrofonu reporterskiego używa się w przypadku przeprowadzania wywiadu. W
ocenie Sądu nie można oczekiwać od pracownika, iż przewidzi on awarię sprzętu,
gdyż jest rzeczą oczywistą, że jeżeli otrzymuje od pracodawcy profesjonalny
sprzęt to może liczyć na to, iż będzie on prawidłowo działał. Nie można
przenosić na pracownika odpowiedzialności za zaniechania pracodawcy, który w
sposób uporczywy nie wykonuje nałożonych na niego obowiązków.
Pozostałe natomiast przyczyny wypowiedzenia wskazane w piśmie z dnia 28
stycznia 2005r. nie znalazły potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym.
Przede wszystkim zauważyć należy, iż pomimo tego, że strona pozwana zarzucała
powodowi nie wykonywanie poleceń, nie potrafiła podać o jakie polecenia
chodziło, a wręcz przeciwnie składający zeznania redaktor naczelny oświadczył,
iż wszystkie polecenia powód wykonywał terminowo. Z zeznań świadków E.Rossy i
K.Lewandowskiego można jedynie domniemywać, iż za niewykonanie poleceń
pracodawcy przez powoda uznał on niewłaściwe dokonanie nagrania reklamowego
aparatów słuchowych. Tymczasem wyżej wymienieni świadkowie wskazali, iż powód
idąc z Grażyną Herich na to nagranie nie wiedział, jakiego będzie ono
charakteru, a w szczególności, iż będzie kręcona reklama. Nie ulega jednakże
wątpliwości, iż w takim przypadku G.Herich miała obowiązek poinformowania o tym
powoda. Nie można więc wymagać od powoda, że w sposób prawidłowy wykona on
polecenia przełożonych, jeżeli nie powiadomiono go o rzeczach, które w
bezpośredni sposób wpływają na wykonaną pracę.
Strona pozwana nie wykazała również na czym miało polegać zastraszanie członków
zespołu. Nadto zauważyć należy, iż osobą najlepiej zorientowaną w relacjach
powoda z pozostałymi członkami zespołu był Krzysztofa Lewandowki, które nie
zauważył żadnego konfliktu. Natomiast nie sposób nie stwierdzić, iż to konflikt
prywatno-osobisty pomiędzy powodem a Grażyną Herich spowodował, że doszło do
rozwiązania stosunku pracy z K.Pączkowskim. Przyczyny wypowiedzenia winny mieć
charakter obiektywny i wiązać się ze stosunkiem pracy, a nie konfliktami na tle
osobistym. Bezpośredni przełożony natomiast nie powinien wykorzystywać swojego
stanowiska, aby pozbyć się niewygodnego pracownika, chociaż ten dobrze wykonuje
swoje obowiązki pracownicze. Z zeznań świadków wynika, iż osobą która
wywoływała kłótnie była G. Herich i to jej zachowanie powodowało nie korzystną
atmosferę w pracy. To, że powód czasami reagował zbyt gwałtownie w ocenie Sądu
było usprawiedliwione konkretnymi okolicznościami. Zauważyć albowiem należy, iż
pracownik nie ma obowiązku tolerowania w nieskończoność napastliwego zachowania
swojej przełożonej. Także zachowanie powoda wobec młodszej kadry
dziennikars

[Gość: z]

część III
Także zachowanie powoda wobec młodszej kadry dziennikarskiej tj. pań Puchały i
Kleczki było reakcją na ich niewłaściwe postępowanie. Słusznie zauważył powód,
iż osoby te w sposób niestosowny zwracały się do niego w związku, z czym K.
Pączkowski mógł zareagować. Stwierdzić również należy, iż redaktor naczelni
Informatora nie podjął żadnych kroków, aby wyjaśnić relacje występujące w
gronie dziennikarzy i operatorów, a opierał się jedynie na relacjach Grażyny
Herich, które nie mogły być obiektywne, gdyż to właśnie ona pozostawała w
głównym konflikcie z powodem. Nadto jedynymi osobami, które skarżyły się na
zachowanie powoda były M. Puchała i K. Kleczka, a więc najmłodsze pracownice
pozwanego, które zdaniem Sądu po prostu dały się wciągnąć przez G. Herich w jej
konflikt z powodem. Nie sposób również nie zauważyć, iż wyżej wymienione osoby
zawsze podpisywały się pod pismami kierowanymi do redaktora naczelnego w
sprawie powoda, natomiast nie zrobił tego żaden inny pracownik pozwanego. Nigdy
żadnych skarg na zachowanie powoda i jego pracę nie składali wieloletni
pracownicy pozwanego. Żaden także ze świadków nie zarzucił powodowi, iż był on
złym fachowcem, a wręcz przeciwnie w ocenie wszystkich nawet K. Kleczki
uchodził za profesjonalistę. Fakt, że powód wiedział jakie prawa pracownicze mu
przysługują i występował w ich obronie do pracodawcy, nie może być przyczyną
wypowiedzenia mu umowy o pracę. W ocenie Sądu powód stał się po prostu osobą
niewygodną dla pozwanego i dlatego pracodawca wykorzystując niepotwierdzone
informacje od G.Herich wypowiedział mu stosunek pracy.
Niezrozumiały jest również zarzut pozwanego odnoszący się do podważania przez
powoda statusu formalno-prawnego -pionu telewizyjnego. Pozwany nie wykazał na
czym to zachowanie K. Pączkowskiego miało polegać. Nieoficjalne uwagi powoda,
że finansowanie działalności medialnej pozwanego ze środków gminy jest
nielegalne w żaden sposób nie naruszyło funkcjonowania pozwanego, a z zebranego
w sprawie materiału dowodowego nie wynika, aby powód podejmował jakieś
działania zmierzające do delegalizacji pozwanego. Nadto na nieprawidłowości w
działalności pozwanego wskazano także w protokole pokontrolnym z czerwca 2005r.
Sąd nie uwzględnił wniosków dowodowych złożonych przez stronę pozwaną na
ostatniej rozprawie. Zauważyć albowiem należy, iż strona pozwana przez cały
czas dysponowała zawnioskowanymi dokumentami, a jej działanie zmierzało jedynie
do niepotrzebnego przedłużania postępowania, biorąc pod uwagę oświadczenie
pełnomocnika pozwanego złożone na rozprawie, która odbyła się w dniu 13
października 2005r. „ iż nie składa on już żadnych wniosków dowodowych.
Sąd oddalił także wnioski dowodowe zgłoszone przez powoda na rozprawie w dniu
28 kwietnia 2005r. oraz w piśmie procesowym z dnia 04 maja 2005r. w zakresie
przesłuchania D.Knapczyk, gdyż przedmiotem niniejszego postępowania było
ustalenie, czy przyczyny wskazane w piśmie wypowiadającym powodowi umowę o
pracę były prawdziwe, a nie zajmowanie się nieprawidłowościami w Muzeum
Miejskim w Zabrzu, czy też ustaleniem, iż pozwany łamał przepisy prawa pracy,
albowiem tą kwestią zajęła się Państwowa Inspekcja Pracy. Nadto Sądowi z urzędu
wiadomo, iż przed tutejszym Sądem toczy się postępowanie z powództwa Krzysztofa
Pączkowskiego o zasądzenie wynagrodzenia za prace w godzinach nadliczbowych.
W ocenie Sądu wypowiedzenie powodowi umowy o pracę było sprzeczne także z
zasadami współżycia społecznego, z uwagi na jego trudną sytuację rodzinną.
Zasadność wypowiedzenia umowy o pracę powinna być rozważana nie tylko z
uwzględnieniem potrzeb pracodawcy (art. 45), ale również z poszanowaniem
interesów pracownika sumiennie i starannie wykonującego obowiązki pracownicze.
Za ochroną pracownika przemawiają w konkretnych okolicznościach sprawy zasady
współżycia społecznego, kwalifikujące wypowiedzenie definitywne jako nadużycie
prawa przez pracodawcę por. ( por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28
października 1998r. I PKN 398/98 OSNP 1999/23/751)
Nie ulega wątpliwości, że wypowiedzenie stosunku pracy jest normalnym sposobem
ustania stosunku pracy, jednakże obowiązkiem pracodawcy jest wskazanie
prawdziwej przyczyny rozwiązania z pracownikiem umowy o pracę. Podanie
pracownikowi przyczyny wypowiedzenia ma umożliwić mu dokonanie racjonalnej
oceny, czy przyczyna w rzeczywistości istniej i czy w związku z tym zaskarżenie
czynności prawnej może doprowadzić do uzyskania przez pracownika odpowiednich
korzyści ( odszkodowania lub przywrócenia do pracy). W niniejszej sprawie
pozwany w sposób nieuzasadniony wypowiedział powodowi umowę o pracę.

Zgodnie z art.451§1 kp w razie ustalenia, że wypowiedzenie umowy o pracę
zawartej na czas nie określony jest nieuzasadnione lub narusza przepisy o
wypowiadaniu umów o pracę, sąd pracy stosowanie do żądania pracownika orzeka o
bezskuteczności wypowiedzenia, a jeżeli umowa uległą już rozwiązaniu - o
przywróceniu pracownika do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowaniu.
Z uwagi na powyższe Sąd przywrócił powoda do pracy na zajmowanym przed
rozwiązaniem stosunku pracy stanowisku, zważywszy, iż strona pozwana nie
podniosła w toku postępowania zarzutu niemożliwości lub niecelowości
przywrócenia powoda do pracy. Na podstawie art. 47 Sąd zasądził na rzecz powoda
jednomiesięczne wynagrodzenie ( średnie wynagrodzenie powoda z ostatnich trzech
miesięcy wynosiło 3.023,75 złotych brutto), zgodnie bowiem z treścią
niniejszego przepisu pracownikowi, który podjął pracę w wyniku przywrócenia do
pracy, przysługuje wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy, nie więcej
jednak, niż za dwa miesiące, a gdy okres wypowiedzenia wynosił 3 miesiące - nie
więcej niż za 1 miesiąc.

[Gość: Cygan]

Ale jaja ....
bardzo ciekawa literatura

[Gość: Ania]

Tak wygląda firma po nastaniu Gerlicha
na stanowisku dyrektora
w Muzeum Miejskim było prawie identycznie
ten facet to prawdziwy "psychol"

[Gość: grejfrutka05]

"Głupota ludzka nie zna granic", powinno byc jeszcze "Idiotyzm ludzki nie zna
granic" - Pączku :-)

[Gość: smakosz]

Do Grejfrutki,
pikantny pseudonim, smakowity
tylko Pączek nie lubi starych cytrusów
woli młodsze, ja go nawet rozumiem
facet po 40 interesuje się świerzymi cytrusami
pełnymi witamin.
No ale jak się ma 60 nie Marian, to zaawansowana 40
to rarytas, zwiotczałe grejpfruty tez smakują
Marian naprawdę nie bój się
Pączek to nie twój rywal nie ta klasa
Grażynko Herich kto to ci wystukał na komputerze?
przecież ty nie potrafisz go obsługiwać
Marianek ci pomaga?
Jak tam słyszałem że kupiliście nową kamerę
dla Pączka?
Już nie długo wraca do pracy przegraliście w sądzie
i taki miły gest na powitanie starego pracownika
To takie milusie....

[Gość: urzędnik]

Wreszcie trochę humoru

[Gość: ciekawski]

Ale się uśmiałem .........
dobre, czekam na więcej cytrusów!!!

[Gość: obserwator]

te cytrusy Grazynki sa calkiem, calkiem..

[Gość: misioo]

obserwator - ty pajacu - mówisz fajne .... to Ty chyba fajnych nie
widziałeś ....

[Gość: obserwator]

To opinia fałszywego obserwatora
moja opinia jest inna sztucznie wypchane
i na dodarek z centymetrową tapetą
kosmetyków korygujących.

[Gość: kali]

Ta spikerka gruba to ma balony

[Gość: aQu]

to KASIA - oj ma ...

[Gość: telewidz]

szkoda miejskiej kasy

[Gość: Anna]

Uzasadnienie to skandal
Jaka władza po prawomocnym wyroku po czymś takim nie wyciąga konsekwencji?
Te kierownictwo dalej pracuje.
Wstyd prezydencie Gołubowicz

[Gość: wyborca]

Gołubowicz i jego poplecznicy to sitwa