Waldemar Adamkiewicz prezydentem! ;-)

[eliot]

Wywodzący się ze znanej kowieńskiej rodziny Adamkiewiczów (później
Adamkevicziusów) Waldas Adamkus (nazwisko skrócił w USA) został prezydentem
Litwy.

Reelekcja po przerywniku

[oleg3]

To już człowiek wiekowy. A w Holliłud już piszą scenariusz!


Pozdrawiam

[alex.4]

Wazne, że Litwa nie dała się złowić Rosji.
pozdr

[eliot]

alex.4 napisał:

> Wazne, że Litwa nie dała się złowić Rosji.
> pozdr

Oj to jeszcze nie jest takie pewne...
Przed Litwą wybory do Sejmu, dopiero po nich będzie można odetchnąć...

[aldon]

eliot napisał:

> Wywodzący się ze znanej kowieńskiej rodziny Adamkiewiczów (później
> Adamkevicziusów) Waldas Adamkus (nazwisko skrócił w USA) został prezydentem
> Litwy.
Skoro pochodzi z kowieńskiej rodziny Adamkiewiczów to znaczy, że jest Litwinem
w pierwszym pokoleniu. Daje głowę, że jego ojciec nauczył sie litewskiego
dopiero po roku 1918 a dziadek pewnie w ogóle nie znał tego języka. Przeciez
Kowno do roku 1918 było miastem polsko-żydowskim a tereny na północ i zachód od
Kowna aż po Kiejdany a nawet dalej były polskojęzyczne. Według rosyjskiego
spisu powszechnego z roku 1897 roku Litwinów w Kownie było jakieś 6-7%.

[scand]

Swoją drogą to ciekawe jak udalo się Litwinom pod koniec XIX dość łatwo
relitwinizowac dość spore tereny. Czyżby zawsze o wszystkim decydowała ludność
wiejska podobnie jak w Czechach gdzie czescy chłopi byli w opozycji do
niemickiego mieszczaństwa?

[aldon]

scand napisał:

> Swoją drogą to ciekawe jak udalo się Litwinom pod koniec XIX dość łatwo
> relitwinizowac dość spore tereny. Czyżby zawsze o wszystkim decydowała
ludność
> wiejska podobnie jak w Czechach gdzie czescy chłopi byli w opozycji do
> niemickiego mieszczaństwa?
Litwinizacja to raczej okres międzywojenny a przede wszystkim po II wojnie
światowej. Pod koniec XIX wieku rzeczywiście rozbudził sie litewski ruch
narodowy przede wszystkim na Żmudzi i północnej Suwalszczyźnie ale równolegle
pełną parą postępowała polonizacja Wileńszczyzny i obszarów wokół Kowna.
ciekawie pisze na ten temat Halina Turska w książce "O powstaniu obszarów
polskojęzycznych na Wileńszczyźnie". W internecie czytałem tez kiedyś
wspomnienia pierwszego dowódcy armii litewskiej po roku 1918 pochodzącego z
Kowna generała Żukasa (Żukowskiego?), który wspominając swoje dzieciństwo mówił
o tym, że Kowno z przełomu XIX i XX wieku było miastem polskojęzycznym i języka
litewskiego w ogóle się nie słyszało na ulicach. On sam zreszta także
posługiwał sie na co dzień językiem polskim podobnie zresztą jak Oskar Miłosz
pierwszy minister spraw zagranicznych niepodległej Litwy,stryj Czesława
Miłosza, który w rozmowach z kolegami ministrami posługiwał sie francuskim
ponieważ do końca życia nie nauczył sie litewskiego. Przykładów takich zresztą
była cała masa. Kultura polska w tamtych czasach była na Litwie bardzo silna i
ekspansywna i stad między innymi brała sie niechęć Litwinów do jakichkolwiek
związków państwowych z Polską, czego Polacy nie za bardzo rozumieli.

[ignorant11]

aldon napisał:

> scand napisał:
>
> > Swoją drogą to ciekawe jak udalo się Litwinom pod koniec XIX dość łatwo
> > relitwinizowac dość spore tereny. Czyżby zawsze o wszystkim decydowała
> ludność
> > wiejska podobnie jak w Czechach gdzie czescy chłopi byli w opozycji do
> > niemickiego mieszczaństwa?
> Litwinizacja to raczej okres międzywojenny a przede wszystkim po II wojnie
> światowej. Pod koniec XIX wieku rzeczywiście rozbudził sie litewski ruch
> narodowy przede wszystkim na Żmudzi i północnej Suwalszczyźnie ale równolegle
> pełną parą postępowała polonizacja Wileńszczyzny i obszarów wokół Kowna.
> ciekawie pisze na ten temat Halina Turska w książce "O powstaniu obszarów
> polskojęzycznych na Wileńszczyźnie". W internecie czytałem tez kiedyś
> wspomnienia pierwszego dowódcy armii litewskiej po roku 1918 pochodzącego z
> Kowna generała Żukasa (Żukowskiego?), który wspominając swoje dzieciństwo
mówił
>
> o tym, że Kowno z przełomu XIX i XX wieku było miastem polskojęzycznym i
języka
>
> litewskiego w ogóle się nie słyszało na ulicach. On sam zreszta także
> posługiwał sie na co dzień językiem polskim podobnie zresztą jak Oskar Miłosz
> pierwszy minister spraw zagranicznych niepodległej Litwy,stryj Czesława
> Miłosza, który w rozmowach z kolegami ministrami posługiwał sie francuskim
> ponieważ do końca życia nie nauczył sie litewskiego. Przykładów takich
zresztą
> była cała masa. Kultura polska w tamtych czasach była na Litwie bardzo silna
i
> ekspansywna i stad między innymi brała sie niechęć Litwinów do jakichkolwiek
> związków państwowych z Polską, czego Polacy nie za bardzo rozumieli.

[aldon]

W jaki sposób wyobrażasz sobie reslawizację byłej NRD?

[l4l0]

Reslawizować trzeba Litwę właśnie! A NRD.. hmmm chyba jak znów sobie wybiorą
wariata w typie Hitlera który im zaprzepaści 1000 lat roboty na wscodzie.
Klęska hitlera tworzyła (niewykozrystaną) okację, chyba już niepowtarzalną.
Obecna granica z Niemcami nie jest zła, czemu nie uszanować? Była przecież
reslawizacja Wrocławia i Szczeina.

[scand]

Granica z Niemcami jest optymalna bo.. najkrótsza z możłiwych .
Co do reslawizacji Litwy nie jestem tego entuzjastą bo znaczyłoby to usunięcie
z Europy najbardziej archaicznego europejskiego języka indo..europejskiego .

[1szylider]

scand napisał:

> Granica z Niemcami jest optymalna bo.. najkrótsza z możłiwych .
> Co do reslawizacji Litwy nie jestem tego entuzjastą bo znaczyłoby to
usunięcie
> z Europy najbardziej archaicznego europejskiego języka indo..europejskiego .


Witam!

Co do Litwy, to chyba Wileńszczyzna?

Zaś NRD?

W tej chwili mamy superostflucht, dążenie władz i biznesu aby osiedlać Polaków
i innych Słowian.

Bo przeciez za pare lat NRD całkiem spustoszeje, gdy zaczna wymierać pozostali
tam starcy...

Chcesz więcej,klinij tu:MLM, biznes po godzinach...
Pozdrawiam i zapraszam!
gg 172 85 85

[aldon]

Myślę, ze gdyby w roku 1919 udała się polska próba przewrotu w Kownie i
doszłoby do utworzenia federacji polsko-litewskiej to cała dzisiejsza wschodnia
Litwa aż po Kowno i Poniewież byłaby polskojęzyczna. Litewska pozostałaby tylko
Żmudź i północna Suwalszczyzna. A Valdas Adamkus kto wie może jako Waldemar
Adamkiewicz byłby naszym prezydentem zamiast Kwacha. Nie miałbym nic przeciwko
temu.

[eliot]

aldon napisał:

> scand napisał:
>
> > Swoją drogą to ciekawe jak udalo się Litwinom pod koniec XIX dość łatwo
> > relitwinizowac dość spore tereny. Czyżby zawsze o wszystkim decydowała
> ludność
> > wiejska podobnie jak w Czechach gdzie czescy chłopi byli w opozycji do
> > niemickiego mieszczaństwa?
> Litwinizacja to raczej okres międzywojenny a przede wszystkim po II wojnie
> światowej. Pod koniec XIX wieku rzeczywiście rozbudził sie litewski ruch
> narodowy przede wszystkim na Żmudzi i północnej Suwalszczyźnie ale równolegle
> pełną parą postępowała polonizacja Wileńszczyzny i obszarów wokół Kowna.
> ciekawie pisze na ten temat Halina Turska w książce "O powstaniu obszarów
> polskojęzycznych na Wileńszczyźnie". W internecie czytałem tez kiedyś
> wspomnienia pierwszego dowódcy armii litewskiej po roku 1918 pochodzącego z
> Kowna generała Żukasa (Żukowskiego?), który wspominając swoje dzieciństwo
mówił
>
> o tym, że Kowno z przełomu XIX i XX wieku było miastem polskojęzycznym i
języka
>
> litewskiego w ogóle się nie słyszało na ulicach. On sam zreszta także
> posługiwał sie na co dzień językiem polskim podobnie zresztą jak Oskar Miłosz
> pierwszy minister spraw zagranicznych niepodległej Litwy,stryj Czesława
> Miłosza, który w rozmowach z kolegami ministrami posługiwał sie francuskim
> ponieważ do końca życia nie nauczył sie litewskiego. Przykładów takich
zresztą
> była cała masa. Kultura polska w tamtych czasach była na Litwie bardzo silna
i
> ekspansywna i stad między innymi brała sie niechęć Litwinów do jakichkolwiek
> związków państwowych z Polską, czego Polacy nie za bardzo rozumieli.


A dodaj do tego również chocby takiego Stasysa Narutavicziusa, członka Taryby
jakby nie było... a więc jednego z "Ojców Założycieli" państwa litewskiego w
1918 roku...
Prywatnie to był Stanisław Narutowicz... rodzony brat Gabriela, naszego
pierwszego Prezydenta...

[aldon]

Dzieki za przypomnienie całkiem zapomniałem o Narutowiczu. Od siebie dodam
jeszcze Vytautasa Landsbergisa pochodzącego z polskiej rodziny Landsbergów i
znającego zresztą doskonale język polski. Niestety jak na neofitów przystało
straszny z niego nacjonalista.