Utrata pracy.

[iweta_r]

Mam pustke w głwie.Właśnie wręczono mi wypowiedzenie z pracy.Po 24 latach
pracy na jednym stanowisku,bez nagan,zawsze na zawołanie po prostu mnie
wylano. Na moje miejsce uczy sie młodsza dziewczyna z innego działu,rozpacz.
Co ja mam teraz zrobić?Kto zatrudni kobiete po 40-ce?Tu na podkarpaciu
totalny głód pracy.
Iwet

[lablafox]

Moze oddasz sprawę do sądu pracy?
O przywrócenie .
Co napisano w uzasadnieniu wymówienia?

[jutka1]

Wlasnie - czym uzasadnili?
Porozmawiaj z jakims prawnikiem.

Przykro mi, trzymam kciuki.
Jutka

[iweta_r]

podobno artykuł nie do przejścia.powód?:"..zmniejszenie zatrudnienia.."
iwet

[witekjs]

iweta_r napisała:

> podobno artykuł nie do przejścia.powód?:"..zmniejszenie zatrudnienia.."
> iwet

Podaj sprawę do Sądu Pracy.
Nie jest "zmniejszeniem zatrudnienia", zachowanie tego stanowiska i przyjęcie
młodszej od Ciebie osoby, na to samo miejsce.
Wygrasz.
Weź jednak dobrego adwokata, specjalizujacego się w tej problematyce.

Pozdrawiam serdecznie. Witek

PS. Bardzo możliwe, że już wkrótce będziesz im wdzięczna za to, ze zmusili Cię
do szukania czegoś innego!!

[skynews]

Szczerze podziwiam,24-lata u jednego pracodawcy - nie wytrzymalbym nawet jednego
roku.

Zmniejszenie zatrudnienia,racjonalizacja,redukcja etatow etc...
To nie ma znaczenia.
Zwolniono Cie bo po 24-latach pracy stales sie "za droga" po kolejnych awansach
i podwyzkach.
"Mloda" dostanie znacznie mniej i oto wlasnie chodzilo pracodawcy.
Twoje wieloletnie doswiadczenie i niezawodnosc:tez bez wielkiego znaczenia,
"mloda" sie szybko nauczy,a poza tym ma do dyspozycji potencjal
techniczny,ktorego Ty nie mialas.
Jak cos nie "klapnie" to czekaja juz nastepne "mlode".

Najwazniejsze nie "tracic glowy" nie wpadac w melancholie,depresje i pesymizm
typu "nikt mnie juz nie chce".
Nie tracic pewnosci siebie.
Do emerytury mozesz jeszcze co najmniej 20 lat pracowac.

Co robic?
Po pierwsze zatrudnic adwokata,specjalizujacego sie w obowiazujacym prawie
pracy,ktory wywalczy dla Ciebie jak najwyzsza odprawe.
Po 24-latach moze to byc juz calkiem niezla sumka.
Profi wiedza jak to sie robi i potrafia sprawe znacznie przyspieszyc.
Bez adwokata nie masz szans na wysokie odszkodowanie,ktore Ci sie nalezy.
Pracodawcy szybko miekna pezed sadem.Chca zaplacic i miec i glowy.

Po otrzymaniu odprawy dwutygodniowy urlop z bliska osoba na poludniu.
Na urlopie nie mysl i nie rozmawiaj o tym co sie stalo.
Delektuj sie tylko i wylacznie urlopem.
Nic tak nie przywraca dobrego nastroju,checi do zycia i pewnosci siebie jak
slonce i cieple morze,szczegolnie szara i deszczowa jesienna pora panujaca w
naszym kraju.

Tak uzbrojona w wiare i pewnosc siebie zaczynasz szukac nowego zajecia.
Znajomi,ogloszenia w gazetach,internet itp.
Mozliwosci sa tysiace nawet na Podkarpaciu.
Rozwaz tez inna opcje:mozesz Ty zostac pracodawca.
Dlaczego nie?
Przeanalizuj mozliwosci i zapotrzebowania Twojego regionu i ewentualnie sasiednich.
Zawsze glowa do gory.

ps
to co pisze Witek:
>"Nie jest "zmniejszeniem zatrudnienia", zachowanie tego stanowiska i przyjęcie
młodszej od Ciebie osoby, na to samo miejsce.Wygrasz."<

to nie funkcjonuje.
Przed sadem walczy sie tylko o wysokosc odprawy odprawy.

Jezeli ktos zostal "na sile" ponownie zatrudniony to za kilka miesiecy ma
nastepne wypowiedzenie:
"dalsza wzajemna wspolpraca stala sie niemozliwa ze wzgledu na wzajemny brak
zaufania",pomijajac to ze bedzie otrzymywal takie zadania aby sam sie jak
najszybciej zwolnil.
Pisze to z pozycji pracodawcy.

[iweta_r]

dziekuje wszystkim za dodanie otuchy i porady.Tez myslałam o sadzie pracy ale
Zw.Zaw. odradziły bo i tak nie wygram.Mam jescze pare dni na szukanie adwokata .
A co potem?
Moze faktycznie zaczac wzystko od nowa ale teraz nie mam zadnego pomysłu i
totalny chaos w głowie.
iwet

[witekjs]

Pisząc "Wygrasz". miałem na myśli właściwie to co Skynews napisał.
W takiej sytuacji pracodawca bardzo chetnie dochodzi do korzystnej ugody.
Nie ma co tam wracać.
Otrzymawszy kilkumiesięczną odprawę, pojedź na urlop wypocznij psychicznie i
spokojnie szukaj nowej pracy.
Nie wiesz, jak wiele dobrego może Cię jeszcze spotkać!!!

Pozdrawiam. Witek

[jowoj]

Odprawa jest uzależniona od ilości pracowników. Jeśli zakład ztrudnia ich mnie
aniżeli 20 odprawa się niestety nie należy
Z dniem 1 lipca 2003 r. weszły w życie znowelizowane ustawą z dnia 26 lipca
2002 r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U.
Nr 135, poz. 1146) przepisy ustawy z dnia 28 grudnia 1989r. o szczególnych
zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących
zakładu pracy (Dz. U. z 2002 r. Nr 112, poz. 980 z późn. zm.). Przewidują one,
że pracodawca zatrudniający mniej niż 20 pracowników w przypadku ich zwalniania
np. z powodu złej sytuacji finansowej zakładu nie będzie musiał stosować
przepisów ustawy o zwolnieniach z przyczyn pracodawcy, a zatem również wypłacać
odpraw pieniężnych. Pracodawca likwidujący stanowisko pracy w zakładzie
zatrudniającym poniżej 20 pracowników, powinien wypowiedzieć pracownikowi umowę
w trybie art. 30 § 1 pkt 2 Kp, a w świadectwie pracy zaznaczyć, że nastąpiło to
z przyczyn pracodawcy - od tego bowiem może być uzależnione nabycie prawa do
różnego rodzaju świadczeń (m.in. do świadczenia przedemerytalnego).

urlop lub L-4
Przed wypowiedzeniem chroni (ale tylko do czasu!) urlop lub zwolnienie. Szef
nie może zwolnić pracownika, który jest na urlopie krótszym niż 3 miesiące.
Pracownikowi przebywającemu na zwolnieniu można dać wypowiedzenie, gdy nie ma
go w pracy dłużej niż świadczył pracę. Na przykład osoba zatrudniona co
najmniej przez 6 miesięcy może bezpiecznie chorować przez pół roku.
Wiek też chroni
Nie można zwolnić (ani grupowo, ani indywidualnie) osób w wieku
przedemerytalnym, czyli na 4 lata przed emeryturą. Dla kobiet ochrona
rozpoczyna się od 56. roku życia, zaś dla mężczyzn po 61. roku życia.
Z ochrony takiej nie mogą jednak korzystać pracownicy z prawem do wcześniejszej
emerytury.
Z dzieckiem pewniej
Pracodawca nie może wypowiedzieć umowy kobietom w ciąży, mamom i tatusiom na
urlopie macierzyńskim. W przypadku osób zatrudnionych na umowy terminowe
pracodawca musi przedłużyć zatrudnienie z pracownicą w ciąży do dnia porodu.
Dotyczy to tylko sytuacji, gdy umowa o pracę wygasa po trzecim miesiącu ciąży.
Ciąża nie chroni przed wygaśnięciem umowy zawartej na zastępstwo, na okres do 1
miesiąca lub gdy kobieta jest pracownikiem tymczasowym.
Pytaj o powód
Pracowników zatrudnionych na etacie szef nie może zwolnić bez powodu. Zarzut
musi przedstawić na piśmie. A pracownik ma prawo odwołać się do sądu pracy,
jeśli nie zgadza się z powodami podanymi przez szefa. W sądzie to szef będzie
musiał udowodnić, że jego zarzuty były słuszne. Sąd pracy to po prostu wydział
sądu rejonowego. Gdy chodzi o kwotę powyżej 30 tys. zł (np. odszkodowanie lub
zaległe wynagrodzenie), pracownik powinien wnieść sprawę do wydziału pracy sądu
okręgowego.
Żołnierze są pod ochroną
Pracodawca nie może zwolnić pracownika powołanego do czynnej służby wojskowej
lub jej form zastępczych, zasadniczej służby wojskowej lub przeszkolenia
wojskowego.
Związkowcy bronią (się)
Nie wolno zwalniać członków rady pracowniczej przedsiębiorstwa państwowego,
członków zarządu zakładowych organizacji zawodowych i związkowców upoważnionych
do reprezentowania związku wobec pracodawcy, członków specjalnego zespołu
negocjacyjnego lub europejskiej rady zakładowej. Jeśli w firmie nie ma związku,
warto go założyć. Je- śli jest, pracownicy mogą utworzyć kolejny. Związkowcy
mogą sprzeciwić się zwolnieniom niektórych pracowników, bez ich zgody szef nie
może dać wypowiedzenia: członkom rad nadzorczych, matce przebywającej na
urlopie wychowawczym dłuższym niż 3 miesiące, pracownikowi młodocianemu
zatrudnionemu do przygotowania zawodowego.
Warto działać społecznie
Nie do ruszenia są posłowie, senatorowie i radni, chyba że pracodawca uzyska
zgodę odpowiedniej instytucji: Sejmu, Senatu, rady. Można im wręczyć
wypowiedzenie tylko w ramach zwolnień grupowych.
Czy muszę podpisać wypowiedzenie?
NIE, ale to nie chroni przed zwolnieniem. Wypowiedzenie liczy się od momentu,
gdy pracownik zapoznał się z jego treścią. Wypowiedzenie można też przesłać
pocztą - listem poleconym lub kurierem. Pracodawca może dostarczyć
wypowiedzenie do domu, a nawet do szpitala.
Czy szef może zmieniać warunki umowy?
TAK. Dotyczy to prawie wszystkich pracowników (wyjątek - posłowie i senatorowie
i osoby w wieku przedemerytalnym). Szef może proponować inne stanowisko zgodne
z kwalifikacjami i niższą pensję. Pensja nie może być jednak mniejsza niż 824
zł dla osoby zatrudnionej na pełny etat.
Czy szef może podać jako powód zwolnienia osiągnięcie wieku emerytalnego
pracownika?
TAK. I jest to argument uznawany przez sądy. Dla pracownika oznacza to, że nie
może w takiej sytuacji żądać w sądzie odszkodowania lub przywrócenia do pracy.
Dotyczy to jednak tylko tych pracowników, którzy mają odpowiedni wiek i staż
pracy, uprawniające do przejścia na emeryturę.
Czy muszę godzić się na zmianę umowy?
NIE. Oznacza to jednak automatycznie rozpoczęcie okresu wypowiedzenia. Liczy
się od dnia, w którym szef zaproponował niższą pensję lub inne stanowisko, a
pracownik się na to nie zgodził.
Czy kobiecie w ciąży szef może dać umowę zmieniającą warunki pracy?
TAK. Pracownikom z grupy nie do ruszenia, a więc związkowcom, osobom na
urlopach macierzyńskich, szef może proponować umowy zmieniające warunki pracy.
Osoby te jednak nie mogą otrzymywać niższego wynagrodzenia. Jeśli na nowym
stanowisku przysługuje niższa pensja, to mają prawo do dodatku wyrównawczego.
Pracodawca musi go wypłacać do końca okresu ochronnego.
Kiedy szef może zwolnić dyscyplinarnie?
ZAWSZE. Każdy pracownik może stracić pracę, jeśli pracodawca zarzuca mu rażące
niedbalstwo lub działanie na szkodę firmy. Warto pamiętać, że szef może zwolnić
dyscyplinarnie także za pozornie błahe sprawki. Np., gdy pracownik nie
przyniesie badań lekarskich pozwalających na wykonywanie pracy albo gdy
prowadzi prywatne pogaduchy przez telefon .
Czy szef może zwolnić pracownika samotnie wychowującego dziecko lub osobę,
którego małżonek jest już bezrobotny?
TAK. Pracodawca nie może wprowadzać kryteriów, które dyskryminowałyby innych
pracowników. Nie może więc zwalniać jedynie tych, którzy mają inną pracę lub
zarabiającego małżonka lub osoby młodsze, bo łatwiej znajdą pracę. Gdyby szef
tak postąpił, to dyskryminowani pracownicy mogliby odwołać się do sądu.

[jowoj]

Link w w/w sprawie
www.pip.gov.pl/nowa/html/pl/html/07062000.htm******************
W piątek koniec świata - nie szkodzi, nie mam planów na weekend.

[22222a1]

mam 68 lat w tych dniach zwinalem firme zwolnilem 20 osob i jestem wolny,
wybieram sie teraz na urlop po europie glowa do gory zawsze jest jakies
wyjscie.jur

[foxal]

Iwet,

Aczkolwiek zbiorowe poparcie nie wiele sie zda w Twojej sytuacji, ale jestem
podobnego zdania co Skynews. Mysl o powrocie do tego samego pracodawcy bylaby
tylko Twoim zmartwieniem, bo napewno nie byla by zbawieniem.

Postaraj sie opanowac sytuacje myslowo i duchowo wspolnie z adwokatem. Nie
pytaj dlaczego Cie zwolniono, tylko ile Ci sie nalezy odprawy po tylu latach
pracy - w konsekwencji pomyslnego rozwiania roszczen o odszkodowanie, bedziesz
napewno szczesliwsza, jako ze jutro jest nastepny dzien i Slonce zawsze wraca o
tej samej porze. Powodzenia.

[antyproton]

Mam nadzieje , ze masz na kim sie oprzec .
Inwestuj w siebie !
Kurs doksztalcajacy , jezyk obcy , specjalizacja.
Nawet jesli wydaje sie to trudne , niepotrzebne .
Jezeli masz taka mozliwosc , potraktuj to jako inwestycje dlugofalowa.
Zobaczysz ze we wlasciwym momencie to sie przyda .
Powodzenia .

[no_no]

Iweto, masz ładne imię Stawiam się w Twojej sytuacji, czyli wyrażam moją
miłość)) do Ciebie. Uśmiechnij się i nie załamuj. Uwierz, że strata pracy,
to jeszcze nie koniec świata.
Nie poddawaj się, szukaj następnej.
Pozdrawiam najcieplej, jak potrafię.

No -

[warum]

Mam nadzieje,ze Iweta poczula sie wsparta duchowo. Bo to podstawa. Szkoda,ze
zaden pracowdaca nie zapytal na tym forum - a co potrafisz, jakie masz
doswiadczenie, co chcialabys robic? Rada - inwestuj w siebie jest bardzo
konkretna. I jedyna. Co swiadczy o wysokim poczuciu odpowiedzialnosci Az mi
sie smiac zachcialo z tego wspolnego forumowego milosierdzia. No coz, chcialam
to powiedziec i powiedzialam. Moze inni, ktorych wyrzucono po tylu latach/
chyba z 1 pracy?/, bo sa za starzy, zbyt malo elastyczni, za malo reformowalni-
tez sie pochwala jak "szybko" sie przystosowali do zycia "poza swoja praca?"
Sami, tylko ze swoim uporem i dyscyplina I nie zamierzam poruszac tu tematu
jak to widzi pracodawca - tylko jak to widzi/ czuje pracownik.Pozdrawiam
wszystkich zadowolonych )))

[bodzio49]

Spojrzeć na problem z boku to duża sztuka. Niewielu potrafi w takiej sytuacji.
Szczególnie po tylu latach pracy w jednym miejscu.
Jeśli ktoś z nas jest zadowolony z siebie to zapewniam warum, że nie dlatego że
jest mądrzejszy, miał więcej szczęścia itp. Raczej dlatego, że podchodzi do
problemów tak jak np: sky. Rozwiązanie naszych problemów jest w nas samych.
Świata nikt z nas nie zmieni. Ale siebie do niego dostosować, owszem. Spróbuj w
ten sposób Iweta.

[bepeef]

bodzio49 napisał:

> Świata nikt z nas nie zmieni. Ale siebie do niego dostosować, owszem.

)))

[tom_tam]

Mila Iweto,-
dostalas juz tak b.madrych porad i slow moralnego wsparcia od wpisujacych sie
powyzej uczestnikow forum.
Zapewne wybierzesz dla Ciebie odpowiednia "strategie" postepowania.
Ja - chcialbym Tobie tylko napisac iz rozumiem Twoje zdenerwowanie, zal,
rozgoryczenie i uczucie bezradnosci w tej sytuacji.

Wbrew pozorom, sam znajdujac sie w zapewnie w innych warunkach (sytuacji
rodzinnej, prawnych i samego rynku pracy) jak i Ci "dobrze radzacy" - mam
zrozumienie dla Twojej "pustki w glowie" i szoku ktorego pod wplywem tego
doswiadczenia zyciowego przezylas.
Naturalnie - WALCZ o "swoje" z uwzglednieniem Twojej sytuacji rodzinnej,
finansowej i realiow srodowiskowych - miejscowosci w ktorej mieszkasz (musisz
mieszkac?) i tamtejszego rynku pracy.
Moja "skromna" rada - nie miej ZADNYCH obiekcji i wykorzystaj wszelkie prawne
mozliwosci obrony Twojego zatrudnienia - to musi byc powazna Firma
(Instytucja) - pewnie z kapitalem panstwowym jezeli pracujesz tam NIEPRZERWANIE
od 24 lat!.
Upewnij sie co do ew.kosztow krokow przed Sadem Pracy a szczegolnie oplaty
kosztow adwokackich - moze masz ubezpieczenie pokrywajace koszty (niezaleznych)
porad prawnych u dobrego Adwokata?.
Jezeli nie - niech Tobie Twoj Zwiazek Zawodowy zapewni poradnictwo adwokackie i
pomoc PRAWNA!.
Zycze Tobie powodzenia w tym sporze, a rozumiejac co to znaczy gdy mieszkasz w
okolicy strukturalnego bezrobocia i nie znajac Twojej sytuacji rodzinno-
finansowej moge Ciebie tylko "wesprzec" proba zrozumienia Twojej sytuacji.
Pozdrawiam Cie cieplo,-
tom.

[jowoj]

Polskie sądy pracy, najczęściej "popierają" pracobiorcę. Dobry adwokat.Hmm. W
regionie gdzie mieszka i pracowała Iwet,zarobki są z reguły bardzo niskie, więc
dobry adwokat...Przepisy prawa pracy są dosyć przejrzyste. Za "założenie"
sprawy sąd nie pobiera żadnych opłat. Pozew sądowy pomoże napisać urzędnik w
miejscowym biurze pracy.
******************
W piątek koniec świata - nie szkodzi, nie mam planów na weekend.

[tom_tam]

Jowoj,-
Twoja swiadomosc i wiedza prawna, czy (nasza: Twoja, moja i byc moze
Innych) "umiejetnosc" radzenia sobie w "kazdej" sytuacji - rowniez tych
niespodziewanych, krytycznych i komplikujacych zycie, wcale nie musi byc trafna
w przypadku Iweta_r !.

Nie jestem taki znow pewny czy Ty i inni wpisujacy sie w tym watku, znajdujac
sie w podobnej do Iwety_r okolicznosciach napisali bysmy TAKI a nie inny w
tresci wpis na ten temat!.
Ja - widze w nim pewna "bezradnosc i zal do...(niesprawieliwego) Swiata" oraz
poczucie krzywdy - niezawinionej w niczym przez Autorke wpisu.
Zdaje sobie jednoczesnie sprawe jak trudno Jej pewnie znalesc "alternatywne i
zadowalajace" rozwiazanie sytuacji w ktorej sie znalazla.

Byc moze sie myle, moze powinienem wogole sie w tym watku nie wpisywac.... .
Nie moge (fizycznie) Jej pomoc ale wydawalo mnie sie, ze Autorka wpisu bardziej
szuka zrozumienia dla Jej sytuacji i chciala podzielic sie swoim
rozgoryczeniem stad taka forma Jej wpisu.
Zapewne zle to zrozumialem (odczytalem sens wpisu) - sorry.

[warum]

Iweta podzielila sie swym rozgoryczeniem,zaskoczeniem sytuacja, w jakies sie
znalazla. Mimo,ze szukanie moralnego pocieszenia jest oczywista reakcja
organizmu broniacego sie przed zlem, to chyba w podtekscie jest "ratunku!" nie
wiem co dalej, niech mi ktos pomoze. Natchnie, poda reke lub kopnie...az
zmienie punkt widzenia. Bo punkt widzenia zalezy TYLKO od miejsca siedzenia.
I... ile by tu slow napisac,tylko konktrety pomagaja. Byalam pracownikiem,
malym zatrudniaczem i zwalniaczem, jestem jedynym pracownikiem dwoch szefow.
Znam spojrzenie z obu stron i...potrafie zrozumiec. Choc nie potrafie w tej
sutuacji pomoc.Ale zycze Iwecie znalezienia korzystnego rozwiazania i nie
tracenia wiary,ze jakos to bedzie. Na pewno bedzie, tylko inaczej.

[tom_tam]

Warum,-
Jasne! - masz calkowita racje - bedzie "inaczej, jakos i (zapewne) Autorka
wpisu nie zginie z glodu.
Ja - rozumiem tylko ten szok osobistej konfrontacji z ta raptowna sytuacja i
temu chcialem dac wyraz.
Pare dni temu ptrzezylem to u Znajomego.
W zupelnie (zapewne) innej sytuacji i okolicznosciach jak Iwety, bo choc w
podobnym do Niej wieku (45 lat) dostal wypowiedzenie z pracy po 16 latach
wykonywania "bez zarzutu" swoich obowiazkow w Firmie.
Ma inna sytuacje - dostanie nalezna Jemu przepisami "odprawe" (= 16-tu poborom
brutto - ok 80 tys.€ ma 5-mcy na "szukanie nowej pracy" otrzymujac w okresie
wypowiedzenia PELNE pobory, bez obowiazku przychodzenia do pracy - napewno
prace ZNAJDZIE! a... nawet jakby "nie" to ma ustawowy zasilek "dla
bezrobotnych" przez 12-mcy w wys. ca 60% wynagrodzenia - brutto.
WSZYSTKO - niewazne! w momencie osobistej KONFRONTACJI z faktem "zwolnienia"!.
To jest niesamowity SZOK! - ja?, dlaczego!????
Wykonywalem(am) swoje obowiazki bez zarzutu! i przez tyle lat!.
NIE mozesz tego pojac! - to jest wstrzas na ktory wiekszosc jest TOTALNIE
nieprzygotowana - szczegolnie ci ktorzy przez wiele lat pracuja w JEDNEJ Firmie
i u jednego pracodawcy.
Ja - to rozumie bo... nawet nie umialem znalesc slow pocieszenia dla mojego
Znajomego.
Ze On z "glodu" nie zginie i ulozy sobie zycie zawodowe w przyszlosci - nie
mialem najmniejszych watpliwosci ))

ps.
Otrzasnal sie z tego i po tygodniu od faktu wypowiedzenia pojechal wypoczac
(z Przyjaciolka).... na Wyspy Kanaryjskie ))

[warum]

Wlasnie chodzi o "komfort" rozwiazywania stosunku pracy. O ile pracuje sie w
firmie gdzie umowa o prace gwarantuje pewien /raczej wysoki/ standard
rostania sie - bol "zaskoczenia" szybko mija. Niestety nie kazdy jest "drugim
po bogu", albo chronionym zwiazkowcem, nie kazdy ma przywileje pracownicze z
racji okreslonej brazny, nie kazdemu szef wyplaca regularnie pensje.. co dzis
pokazywali w glownych wiadomosciach TVP. Wiec trudno porownywac w roznych
krajach cokolwiek. Ale z kazdym rokiem jestesmy blizej zachoduMoze
doczekamy,ze w firmach nie bedzie " szantazu"/ z racji duzego bezrobocia, i
tanszych pracownikow/, a "zrozumienie",ze dobry pracownik to podstawa firmy.
Nie wyobrazam sobie sytuacji- zwolnienia po 24 latach pracy na jednym
stanowisku - bez uzasadnienia tego waznymi zmianami strukturalnymi firmy ew.
kierownictwaktore woli nowych ludzi. No i sie dziwie temu przywiazaniu do
firmy... bo czy ktos jest do zwolnienia to ...mozna przewidziec.

[tom_tam]

Warum-Skarbie,-
(nie obraz sie tylko za ten zwrot!).

Nic nie "porownuje" - ja chcialem zaznaczyc moje zrozumienie dla szoku-
zaskoczenia ktory nastepuje u wiekszosci osob znajdujacych sie w sytuacji
konfrontacji z faktem "zwolnienia".
To jest zawsze SZOK i w pierwszej chwili (nawet jak "spodziewane") zaskoczenie
w konfrontacji z "faktem" .

Na "zdrowy rozum" - to przeciez Prawo Pracy (w kazdym Kraju) daje prawa
i naklada obowiazki na pracobiorcow ale rowniez PRACODAWCOW!.
Jak zatrudniony ma prawo wypowiedzenia stosunku pracy tak rowniez pracodawca ma
takowe (obwarowane przepisami) - PRAWA.
Inaczej - ta "zabawa" nie miala by sensu (prawnego i ekonomicznego).

Tylko MALZENSTWO daje prawa Paniom malzolkom a ...obowiazkami (prawnymi)
obciaza naiwnychi nie majacych pojecia o konsekwencjach plynacych z zawarcia
tego zwiazku "panom-mezom" )).

Pozdrawiam serdecznie i ... uwielbiam z przekomarzanki z Toba )
tom

[emerytus]

Szanowny panie tom_tam.Pozwole sobie skomentowac czesc panskiej
wypowiedzi ,zapytujac jednoczesnie w jakimz to kraju obowiazuja opisane przez
pana reguly prawne..??
Cytuje „Tylko MALZENSTWO daje prawa Paniom malzolkom a ...obowiazkami
(prawnymi)
obciaza naiwnychi nie majacych pojecia o konsekwencjach plynacych z zawarcia
tego zwiazku "panom-mezom" )). „ koniec cytatu .
W kraju cywilizowanym jakim jest Canada akt zawarcia malzenstwa daje identyczne
prawa zarowno paniom zonom jak i panom mezom . ( uzywajac panskich okreslen) .
Informuje pana ze pojecia o konsekwencjach plynacych z zawarcia zwiazku
malzenskiego moga nie miec zarowno osobniki rodzaju zenskiego jak i meskiego.
Tak jakos to widze,Moze dlatego ze nie bylem naiwny i nie ponioslem
konsekwencji tego kroku.

[tom_tam]

Szanowny Emerytusie,-
ano.... sa takie Kraje i to w cywilizowanej (ponoc) Europie .

Uzylem tego "argumentu" w odpowiedzi na wpis Warum - mysle iz Ona zrozumiala co
chcialem przez to powiedziec .
Serio (teraz):,-
W wiekszosci Krajow europejskich obowiazujace prawo regulujace zasady
instytucji malzenstwa szczegolnie chroni i preferuje interesy "najslabszego"
ogniwa w rodzinie jakim sa zrodzione w zwiazku malzenskim dzieci.

Praktyka setek pokolen dowodzi iz panowie-malzonkowie nie umieli (dotychczas)
rozwiazac problemow zwiazanych z ich (dzieci) urodzeniem i we wszystkich
znanych mnie (byc moze to subiektywna wiedza!) malzenstwach - rodzicielkami
potomstwa sa kobiety!.
Szczegolna wiez matka-dziecko i biologicznie stymulowana zaleznosc pokarmowo-
uczuciowa miedzy nimi doprowadzila do szczegolnej sytuacji sankcjonowanej
spolecznie, obyczajowo, kulturalnie i ... prawnie!
Matka jest przy dziecku i zaspokaja jego potrzeby (papu, pieluszka, myju-myju,
spanko i kolysanie) a szczesliwy tatuncio - rekawki zawija i probuje utrzymac
(lepiej czy gorzej) ta cala "menazerie".
Wiekszosc znanych mnie Panstw europejskich "wykorzystuje " ta sytuacje -
oszczedzajac na inwestycjach w Zlobki, Przedszkola i personel nadzorujacy place
zabaw oraz opierajac sie na naukowych publikacjach psychologow, socjologow
rodzinnych i pedagogow wychodzi z zalozenia iz najlepszym wychowawca
i opiekunem dziecka(ci) jest....ich wlasna matka

To "poswiecenie" kobiet ma jednak daleko idace konsekwencje szczegolnie dla
przyszlego zycia zawodowego kobiety-matki .
Jej maz (ten od "czarnej", zawodowej roboty) - jak ma troche szczescia i glowe
na karku, w czasie kiedy jego Malzonka "bawi sie" w kolko graniaste z jego
przeurocza malutka coreczka, - nieprzerwanie pracuje i robi "kariere zawodowa" -
uczy sie nowych przepisow, technologii, poznaje nowa wersje auto-cad'a,
windows XP i najnowszy Office.
Jego malzonka robi "tylko" nalesniki, uczy dziecko myc raczki przed (i po)
jedzonku oraz prasuje mezowskie koszule (ladne - jasnoniebieskie bo zostal w
tym czasie Kierownikiem Wydzialu! ).

Po pewnym czasie, jak dziecko(ci) juz nie bardzo preferuje zabawe w piaskownicy
pod opieka mamusi i uczeszcza do starszych klas Szkoly Podstawowej - obiady
jadajac w Szkole lub u McDonald'a - Mamusia (i zona p.kierownika Wydzialu)
poszlaby tez chetnie do pracy i "zabezpieczyla" swoja (w przyszlosci) emeryture
oraz chetnie wydawala by na najnowszy model biustonosza "wondabra" - WLASNE
zarobione pieniadze bez glupawych "dyskusji" ze wspolmalzonkiem czy powinna
kupic go w kolorze czarnym i z..koronka bo to ON finansuje te Jej "fanaberie".

Niektorym Paniom sie to udaje - wiekszosc dowiaduje sie iz (he, he) - nie zna
nowego Office (tego od Billa Gates) a nowe i aktualne pracownice maja wszystkie
niebieskie oczy, wymiary: 87/45/89 i... 175 cm wzrostu, 4-ry fakultety,
znajomosc 15-tu jezykow obcych, 20 lat praktyki na kierowniczych stanowiskach
i max. 22 lata (metrykalne) a Ona ...co?: "zwykle" studia, "stara" jest jakas
i ostatnie jej zawodowe "sukcesy" to podcieranie niosa usmarkanego dzieciaka.

Zeby taka matko/zona miala ROWNE spolecznie szanse - wola przepisow Prawa
Rodzinnego - jej maz (karierowicz) dowiaduje sie (w razie czego) iz do dochodow
i zabezpieczen wynikajacych z jego "kariery zawodowej" ma prawo rowniez
jego "niepracujaca" malzonka ktora (niby) jego rekami ale rowniez zapracowala
na prawo posiadania renty, ubezpieczenia i STANDARTU zaciowego nie NIZSZEGO
(teraz i w przyszlosci) niz jej "pan i wladca" )).

Zeby bylo weselej, w wiekszosci Panstw Europejskich taka jest wykladnia prawa
Rodzinnego - NIKT nikomu nie robi "laski" a Organy (finansowe) powolane przez
Panstwo szybko "uzmyslowia" chetnym (tatusiom/mezom) do innej "interpretacji"
ich obowiazkow o prawnym stanie rzeczy )

Nie znam Kanady, z tego co czytalem na tym Forum - jest to Kraj "szczegolny"
i zamieszkaly przez wyjatkowych (madrych, przystojnych i kulturalnych)
Obywateli - nie bede dyskutowal jezeli tam jest inaczej!.
Tu gdzie ja (pendant tych wszystkich cech i zyciowy nieudacznik) - jest
dokladnie tak jak Panu to staralem sie wyjasnic.
Zalaczam pozdrowienia,-
tom

[warum]

Napisales nie na temat!!! ale calkowicie sie zgadzam z tym co napisales.
Mimo,ze preferuje inny model, i inny stanik. A poza tym to temat
rodzina/malzenstwo ,a kariera jest niesamowicie ciekawy, bo mimo wielu
podobienstw i wielu odmiennosci w poszczegolnych zwiazkach - dylemat zawsze
jest ten sam - ja czy on ew. czyim kosztem Zalozycielke Lx prosze o
przeniesienie wpisu T_t na osobny watek.

[tom_tam]

Mila Warum,-
Jasne, ze napisalem "nie na temat" (jak zawsze) bo juz nie chcialem lez wylewac
nad tymi mezami ktorzy nie mieli dzieci, z jakichs wzgledow - powiedzmy, ze juz
przed slubem nosili (w pracy) jasnoniebieskie koszule pod marynarka Armani'ego,
ich zona nie musiala (bo np. nie chciala, albo nie lubila!) od czasu zawarcia
malzenstwa pracowac.
Gdyby ktores z nich po kilku latach doszlo do wniosku iz to malzenstwo to hmmm..
jest raczej zyciowa pomylka to.... w przypadku rozwodu - sytuacja prawna
i finansowe zobowiazania malzonka w stosunku do b.zony sa takie same jak gdyby
mieli "gromade" dzieci
O rozwod jest tyko latwiej!
Niezadowolona z "gapowatego-nieudacznika" zona nie jest w przyszlosci skazana
na wymyslanie coraz to nowych powodow do sprzeczek i awantur a BYLY maz jest
(prawnie) zobowiazany do utrzymywania Jej i w szczegolnie nieszczesliwym
ukladzie , do konca Jej zywota )).

Przekonaj mnie teraz, ze malzenstwo to jest "wielki interes" dla mezczyzny )

Co do modelu BH, (miedzy nami) - to ja sie na tym nie znam - ale hmmm.....przed
laty (przypadkiem) uslyszalem uwage kolezanki mojej Zony (podczas ich rozmowy)
o ich znajomej, ktora podobno "wogole nie ma biustu" (sic!) ale wyglada
jakby "miala" bo nosi BH typu "wondabra" )
Osobiscie, jestem milosnik natury i wole ... "bez" a Pan "bez biustu" znalem
niewiele chociaz... hmmm moze to optyczne zludzenie bo ta...wondabra ))
pozdrawiam,-
tom

[jowoj]

Tom, nie umiem pocieszać w sprawach tak ważnych i do tego w momencie w którym
człowiekowi świat wali się na głowę. Co zresztą da pocieszenie? Dlatego
starałem się podać Iwet podporę prawną. Znam taką sytuację z autopsji. Firma
którą pomagałem zakładać, rozwijać, po 14 latach pożegnała się ze mną. W
białych rękawiczkach, z trzymiesięcznym wypowiedzeniem bez konieczności
świadczenia pracy, odprawą. Ale to niczego nie zmienia. Nagle, z dnia na dzień,
stałem się niepotrzebny. Przez miesiąc chodziłem jak uderzony obuchem. Żal mi
było opuścić firmę dla której oddałem tyle lat. Zostawiłem w tej firmie kawał
własnego życia. Co do prawa. Jest, jakie jest. Obowiązuje w Opolu i miejscu
zamieszkania Iwet.

[tom_tam]

wlasnie napisalem o podobnej (do Twojej) sytuacji mego Znajomego - odpowiadajac
Warum.
Ja - Ciebie ABSOLUTNIE rozumiem.
Sam nie wiem jak bym (w pierwszym momencie) taka sytuacje "przezyl" - napewno
podobnie jak Ty i moj Znajomy.
Pozdrawiam,-

[antyproton]

Moze tylko dodam jedna uwage.
Z autopsji.
Nigdy nie myslalem ze moge przepracowac w jednej firmie przez cale zycie.
Poniewaz wszystko moze sie zdazyc , plajta , zwolnienie , wypadek wlasciciela ,
zmiana wlasciciela , zawsze na pierwszym planie mialem inwestowanie w siebie ,
w moja wlasna , osobista firme.
Sztuka jest tylko pogodzic wlasny rozwoj z dobrem przedsiebiorstwa.
Na pierwszym planie - wlasna pozycja profesjonalna na rynku pracy .
Nie jest to proste , nie wystarczy miec wysokie kwalfikacje w danej dziedzinie
jezeli takimi samymi moze poszczycic sie duza ilosc osob.
Trzeba znalezc dosc waska specjalizacje .
Nie wiem , moze mezczyznie jest latwiej. Moze .
Daje to pewnosc , jakakolwiek decyzje sie podejmie (tak bylo w moim przypadku) ,
lub jakikolwiek bedzie ruch ze strony twojej firmy , ze da sie rade.

Odszedlem po 11 latach .Firma z 3 pracownikow przekracza obecnie 50 .
Odszedlem mimo ,ze zparoponowano mi udzialy.Dla mojego szefa byl to szok.
Zaryzykowalem.Lubie ryzyko.
I jeszcze cos.
Nie zadawalac sie.
Nigdy nie mowic sobie :
Czego mi wiecej potrzeba w zyciu ?
Jak mam fajnie .Inni maja gorzej.

[jowoj]

Oczywiście masz rację. Dlatego ja poradzę sobie. Ale nie zmienia to poczucia
dyskomfortu

[dab12]

ostatnio coraz czesciej bezrobocie zaczyna bezposrednio dotyczyc nas lub
naszych bliskich. Z moich obserwacji wynika, ze najpewniejszym sposobem
znalezienia nowej pracy jest wciagniecie do pomocy rodziny i znajomych, nawet
tych dawno zapomnianych. Niestety pociaga to za soba sporo rozczarowan czasem
wecz upokorzen, ale w efekcie jest najskuteczniejsze.
Nie wiem jak mozna Ci pomóc na odleglosc. Jedno powinnas sobie wbic do glowy-
to nie Twoja wina.

[iweta_r]

Kochani!
Tak bardzo potrzebne były mi te słowa otuchy i porady.
Bardzo wszystkim dziekuję.Już troszkę dochodzę do siebie,chodze do pracy ale bez
radości(chyba zrozumiałe).Musiałam się wyżalić się światu ,choć wiem że nie
mnie pierwszą to dotyka.Ale mnie osobiście pierwszy raz i chyba dlatego większy
szok.
Przemyslałam sobie wszystko i zrobię tak jak radzicie po prostu zainwestuję w
siebie,odprawy wprawdziwe tak wielkiej nie dostane jak pisał tom_tam i
praktycznie to co dostanę to pojdzie na spłacenie pożyczek ale nie załamuję
się.Mam dla kogo jeszcze życ bo syn w klasie maturalnej,więc potrzeby są .
A sytuacja firmy? Jest dobra,ale we wrzesniu kupiła nas od sławnych Fun.Inest.
osoba prywatna.I pierwsza sprawa to przerost zatrudnienia noi sie
zaczęło.Obecnie cały czas są wreczane wypowiedzenia.
Co do Sądu to jeszcze nie wiem czy złoże .Pozew mam napisany ale jest to tylko
dreczenie pracodawcy. Wracać do pracy nie wrócę bo i po co.I tak znów by mnie
zwolniono a po co to przeżywać następny raz.Teraz tylko musze sie
pozbierać,uwierzyć w siebie i tak jak piszesz dab12 -to nie moja wina.
pozdrawiam Iwet.