Zaduszki.....

[em_em]

.... mam nieodparte wrażenie że ten rok wyjątkowo przerzedził szeregi mistrzów

...Jeremi Przybora
...Czesław Miłosz
...Jacek Kaczmarski
...Czesław Niemen
...Jacek Kuroń
...

[ewelina10]

....Daria Trafankowska
....Zygmunt Kałużyński - jego jest mi brak na prawdę

a prywatnie siostra mojej mamy, czyli moja ciocia.

[ibiskus45]

niewątpliwie masz rację ...
lecz to chyba juz ten czas, że biorą z tej "półki".
I zastanawia mnie jedno ... Co z ich następcami ?

[lablafox]

Następców , tego formatu co Jeremi Przybora i Kałużyński , nie będzie.

[ibiskus45]

To nie ulega kwestii, że sobowtórów nie będą mieli ... no chyba, że przez
klonowanie ) lecz do tego jeszcze upłynie bardzo wiele czasu ...
Byli swego rodzaju indywidualnościami i trudno o powtórzenie takich
osobowości ...
Są okresy w histori, które wydają wiele wibitnych i uznanych person ... lecz
niestety bywają tez takie, w których trudno dostrzec indywidualności ...
Obawiam się, ze może właśnie spotkać nas teraz ten drugi ... lecz może
spoglądam zbyt pesymistycznie ... bez wiery w młode pokolenie ?

[tom_tam]

refleksja:
czy aby byc uznanym za MISTRZA w Polsce trzeba byc poddawany "wrzaskliwej
krytyce" szerokiej rzeszy przyglupow i bezmozgowia?.
Jakos... nasuwa mnie sie takie wrazenie wspominajac propagandowe "szopki"
zwiazane z ocena i okolicznosciami pogrzebow Milosza, Kuronia i Niemena.
Talentu J.Przybory "na szczescie" - co bardziej przyglupiasci nie byli w stanie
swoim ptasim mozdzkiem "ogarnac"

pozdrawiam,-
tom

ps.
sorry, ale mimo szczerych checi, postac p.Trafankowskiej w tym zestawie
MISTRZOW .... raczej "z rozpedu" - w niczym nie pomniejszajac tragedii choroby
i smierci aktorki.
Tworczosci J.Kaczmarskiego - nie znam, chyba to "Bard Solidarnosci" znany mnie
wylacznie ze slyszenia.

[mammaja]

No a my sluchalismy Kaczmarskiego ze scisnietym gardlem przez caly stan
wojenny - a juz przeciez i wczesniej! Nie bylo wiekszego barda swoich czasow.
We wczorajszej Gazecie wspomnienia o tych, ktorzy odeszli w tym roku.Wydaje
sie szczegolnie duzo .A moze tak jest co roku?

[em_em]

Jacek Kaczmarski kojarzony jest nieodparcie z czasami "Solidarności", ale myślę
że uniwersalizm jego twórczości został już przez czas zweryfikowany, skoro
równie chętnie słucha jej dzisiejsze młode pokolenie.
A co do mistrzostwa posługiwania się słowem, metaforą, pointą - z pewnością
należał do najlepszych.

[ewelina10]

tom_tam napisał:
> ps. sorry, ale mimo szczerych checi, postac p.Trafankowskiej w tym zestawie
> MISTRZOW .... raczej "z rozpedu" (...)

Sorki, napisałam z rozpędu nie doczytawszy się, że w wątku chodzi o mistrzów.

> Tworczosci J.Kaczmarskiego - nie znam, chyba to "Bard Solidarnosci" znany
mnie
> wylacznie ze slyszenia.

A co do J. Karczmarskiego to się z Tobą nie zgodzę.

Z. Kałużyńskiego - swoje zdanie podtrzymuję. Opinię o nim mam stałą już od
ponad 30 lat.

[kanoka]

wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,53600,2368793.html
A co Wy sądzicie o Halloween i amerykanizacji życia? Czy kiedyś to "wyśmianie"
śmierci, bo tak odbieram Halloween, i u nas zastąpi tradycyjne Zaduszki, takie
w stylu rodzinno/patriotyczno/mickiewiczowskim?

[dado11]

Nie powazam takich "swiat" jak Halloween czy Walentynki,
dla mnie to tylko okazja dla handlowcow na zwiekszenie sprzedazy gadgetow.
Ale mlodziez woli taki sposob swietowania i pewnie predzej czy pozniej,
te nowe "tradycje" wejda w nasze zycie. Taka jest chyba kolej rzeczy.
I nie ma co sie upierac przy protestowaniu Ci co nie lubia i tak beda
swietowac po swojemu. Pozdr. D

[tom_tam]

calkowicie podzielam Twoja opinie Dado.

Walentynki - jeszcze sympatyczne i jako pendant do skompromitowanego
nieslusznie przez wladze w okresie bledow i wypaczen - Swieta Kobiet.
W swiadomosci co mniej myslacego "oszolomstwa" Swieto to, kojarzylo sie
z jakims, rosyjskiego wymyslu swietowaniem: "na polityczny rozkaz".
Podobnie jak Komuna Paryska z... komunizmem ))

Halloween nie ma zadnej tradycji w Polsce,a nawet w Europie.
Jest to swieto absolutnie obce naszej tradycji kulturalnej, wprowadzone "na
sile" i srodkami wyrafinowanego marketingu obyczajowego i handlowego.
Nie wzbudza zadnych reminiscencji u osob starszych jak 20-letnie i jest jednym
z najprymitywniejszych przejawow amerykanizacji obyczajowosci kulturalnej
w Europie a w Polsce szczegolnie.
Podejrzewam iz w przyszlosci jak rozwinie sie na masowa skale produkcja miesa
indyczego - spece od marketingu handlowego beda nam probowali
wmowic "staropolskie Swieto"... Dziekczynienia ))
Prymityw

pozdrawiam,-
tom

[tom_tam]

Ewelinko,-

J.Kaczmarskiego - serio, "znam" wylacznie z artykulow prasowych o Nim.
Nie mialem sposobnosci swiadomie tzn.wiedzac ze to On spiewa uslyszec zadnej
z Jego ballad czy protest-song'ow.
Zaluje, naturalnie.
Przed 78r. Jego i o Nim - nie slyszalem.
Zdaje sie na Wasza opinie, nawet mnie do glowy nie przyszlo dyskredytowac
Waszej kwalifikacji Jego talentu czy umiejetnosci.

"Na" Kaluzynskim - wychowalem sie
Cenilem Jego felietony jak wiekszosc (z malymi wyjatkami) publikacji stalych
wspolpracownikow Polityki z czasu "bledow i wypaczen".
Zawsze wyznawalem zasade: "nie sadzcie, bo bedziecie sami sadzeni".
Dotyczy to rowniez dziennikarskiej klasy J.Urbana ktorego ja podobnie jak
J.Kaczmarskiego w okresie stanu wojennego - nie przezylem jak Ci ktorzy w tym
czasie przebywali w Kraju.
Nie bylo wtedy przekazu satelitarnego TV i wszelkie propagandowe "produkcje"
byly mnie znane wylacznie z "drugiej reki".
Jak slucham i czytam belkot "przyglupow-narodowcow" o Osobach formatu
p.premiera Mazowieckiego - utwierdzam sie tylko w slusznosci mego przekonania.

Nie tylko publicystyka filmowa Z.Kaluzynskiego czynila mnie jego
postac "duchowo bliska".Byl czlowiekiem ludzkich slabosci co czynilo (dla mnie)
Jego osobe szczegolnie sympatyczna.
Jego "milosne serenady" pod balknem jednej z Siostr "W" (nazwisko znane napewno
MM) i innych "Dam serca", wzniecajace stale plotki w Warszawie - czynily mnie
Jego postac szczegolnie ludzka i mila.

Pozdrawiam,-
tom

.... O Z. Kałużyńskim

[ewelina10]

Nasz pobyt w Zakopanem tak naprawdę spędzaliśmy przez cały czas na szlakach
górskich, a dopiero późnym wieczorem wracaliśmy do naszej "chaty". Przypadek
zrządził, że któregoś razu wróciliśmy wcześniej i w telewizji natrafiłam na
film Tomasza Raczka z Z. Kałużyńskim. W trakcie oglądania wypowiedziałam na
głos obawę, czy przypadkiem nie jest to już ostatni film o tym znakomitym
publicyście i krytyku. Po emisji dowiedziałam się o jego śmierci i mającym się
odbyć pogrzebie na Powązkach.
Nie będę się tutaj rozpisywać "Dlaczego On", bo mój tekst okazałby się zbyt
długi. Na pewno był najciekawszą postacią życia kulturalnego, był nie
tuzinkowy, posiadał specyficzne poczucie humoru i nie można go było "ociosać".
Było mi przykro, że nie mogłam być na jego pogrzebie.

[kabanka1]

A szkoda, że "tylko ze słyszenia", no....chociaz, mogłes go słyszec, bo śpiewał
ci on pieknie. W jednym z "Przekrojów", czytałam ostatnie wiersze poety i barda
Solidarności, ale nie polityczne w swej wymowie, ale refleksje na temat zycia,
ktorego końca miał swiadomość. Piekne słowa o jego polskości i zydowskości
jednocześnie i jak zwykle mądre.

[a.erie]

odszedl moj pierwszy maz, moja mama, moj tata, moj brat...
dla mnie byli najwazniejsi...
I przyznaje, ze po tych przezyciach nie potrafie zalowac tych z pierwszych
stron gazet...
Smutne to, wiem, ale tak mam ...
Ksiadz Twardowski mi sie przypomnial i jego wiersz.

"Spieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą
zostaną po nich buty i telefon głuchy
tylko to co nieważne jak krowa się wlecze
najważniejsze tak prędkie że nagle się staje
potem cisza normalna więc całkiem nieznośna
jak czystość urodzona najprościej z rozpaczy
kiedy myślimy o kimś zostając bez niego

Nie bądź pewny że czas masz bo pewność niepewna
zabiera nam wrażliwość tak jak każde szczęście
przychodzi jednocześnie jak patos i humor
jak dwie namiętności wciąż słabsze od jednej
tak szybko stąd odchodzą jak drozd milkną w lipcu
jak dźwięk trochę niezgrabny lub jak suchy ukłon
żeby widzieć naprawdę zamykają oczy
chociaż większym ryzykiem rodzić się niż umrzeć
kochamy wciąż za mało i stale za późno

Nie pisz o tym zbyt często lecz pisz raz na zawsze
a będziesz tak jak delfin łagodny i mocny

Spieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą
i ci co nie odchodzą nie zawsze powrócą
i nigdy nie wiadomo mówiąc o miłości
czy pierwsza jest ostatnią czy ostatnia pierwszą"

[kornikuno]

Aerie,
rozumiem Ciebie doskonale....
Co nie zmienia faktu, ze wraz ze "zniknieciem" osob, ktory w jakis sposob
towarzyszyly mi w zyciu ....napawa mnie ogromnym smutkiem...do P/W wymienionych
dodalabym Ray Charls'a...ilez poezji wniosl do mojego zycia....
O moich rodzinnych zalobach..nie chce pisac...nie teraz...
Ech! listopadowe dni... ile refleksji...
Pozdrawiam serdecznie
IzaBella( z doskoku...)

[glodn_y]

encyklopedia.pwn.pl/82666_1.html

[mammaja]

Tez uwazam te duchy i strachy za calkiem obce!O ile blizsze nam bylyby Dziady -
opisane przez Mickiewicza.A jednak widzialam jakis smetny pochodzik w
przescieradlach wieczorowa pora.....

[marialudwika]

Tez tak myslalam,ze Zaduszki sa 2.11.,ale nie smialam tutaj nikogo "pouczac"
W H. jakos Haloween sie,na szczescie, nie przyjelo..Poza horrorami w tivi..Mam
nadzieje,ze Polska sie do reszty nie zamerykanizuje!
ml

Rok temu, na stronę www napisałam:

[wedrowiec2]

Już dwa tysiące lat temu, starożytni kapłani – Druidowie – spotykali się w
lasach czcząc dąb i jemiołę. Ostatni dzień października był dla nich ostatnim
dniem roku. Już w wigilię rozpoczynano obchody potrójnych świąt – końca lata,
początku zimy i święta zmarłych. Przełom października i listopada traktowano
jako „czas bez czasu”. Wieczorem kończyło się lato, rankiem rozpoczynała się
zima. Dzielące jej dwanaście godzin były czasem, w którym nic nie dzieliło
świata zmarłych od świata żywych, czasem, który ludzie dzielili z duchami. Ale
razem z duchami zmarłych pojawiały się złe moce, złe duchy. Całonocne, aż do
pierwszolistopadowego poranka palenie ognisk miało je odstraszać i zarazem
oświetlić drogę duchom dobrym.
Druidzi wyruszali w odwiedziny domów domagając się poczęstunków i darów
(niekiedy była to piękna dziewczyna...). Gdy domownicy zaspokoili ich żądania,
zapalali przed domem świecę (z ludzkiego tłuszczu!), która wkładali do
wydrążonej rzepy. Niezadowoleni Druidzi odprawiali nad domem magiczne sztuczki
lub rysowali na drzwiach pentagram mający przywoływać złe duchy.
Z tych tradycji wywodzi się współczesne nam święto Halloween. W
szczególnie mocny sposób jest ono obchodzone w Irlandii, gdzie jest świętem
państwowym. Do dzis obowiązuje zasada, że po 1 listopada nie należy zbierać
owoców leśnych, bo mogą być zatrute. W wigilię tego dnia, wieczorem gasi się
ogień w całum domu, a na stołach zostawia się jedzenie i napoje. W „bardziej
cywilizowanych” czasach Halloween przyjął łagodniejszą i bardziej pogodną
formę. Dzieci, poprzebierane w rózne straszydła i czarownice, tradycyjnie
chodzą po domach i z okrzykiem „trick or treat” wyłudzają słodycze i owoce.
Dorośli uczesticząc w balach maskowych – oczywiście wsród strojów przeważają
wiedxmy, czarownice, duchy i kościotrupy. Domy przyozdabiane są cmentarnymi
akcentami – przed domami wystawia się dynie z umieszczona wewnatrz płonącą
świeczką, a na drzewach wiesza się kościotrupki.
Wraz z masową emigracją zwyczaj Halloween powędrował do Ameryki, by
wrócic do Europy ze zdwojoną siłą. Wszystko jest żartem, zabawą, ale coś w
magicznej mocy ognia odstraszajacej złe moce musi być....

I to też było na stronie www.

[wedrowiec2]

Zaduszki, Wszystkich Swietych czy laickie Swieto Zmarlych to, w naszym, w
wiekszosci katolickim kraju, czas smutku, zalosci, czas przywolywania w
wspomnieniach zmarlych. Ale czy tak jest wszedzie, czy caly swiat zyje tylko
martyrologia, czy wszedzie sa tak silnie gloryfikowane cierpienie i smutek?
Zajrzyjmy do naszych sasiadow ze wschodu – wyznawcy prawoslawia, podobnie jak
katolicy wierza w istnienie obustronnej wiezi miedzy miedzy swiatem zywych i
umarlych. Ich krotkim nabozenstwom w intencji dusz zmarlych patronuja sw.
Dymitr i Jan Chrzciciel (w sierpniowe swieto sciecia Jana Chrzciciela
prawoslawni wspominaja poleglych zolnierzy). U prawoslawnych jest zwyczaj
strojenia grobow ... pisankami, na Wielkanoc. Tradycja majaca korzenie w tak
ciagle nam bliskim poganstwie.
Trzeci co do wielkosci odlam chrzescijanstwa, protestantyzm, ma calkiem
odmienne podejscie do grobow. Wynika to poniekad z jego zasad – protestanci
uwazaja, ze smierc przerywa wszelkie wiezi miedzy zywymi a zmarlymi. Nie ma
modlitw i nabozenstw w intencji zmarlych. Nie ma kultu zmarlych, nie ma zniczy,
dekorowania grobow chryzantemami. Jest za to Pamiec. Wazne, by zmarly pozostal
we wspomnieniach, by jego czyny przetrwaly. Groby protestanckie to najczesciej
kamienne tablice lub tabliczki, na ktorych czesto jest napisane tylko imie
zmarlego.
Swieto Zmarlych wprowadzone zostalo do kalendarza chrzescijanskiego w IX wieku
jako pamiec o zmarlych. Jego data zbiegala sie z celtyckim nowym rokiem, ale
takze z dniem, w ktorym w przyblizeniu, wg sprawozdania mojzeszowego rozpoczal
sie potop. Swieto koscielne jest przedluzeniem wierzen i obyczajow naszych
przodkow. Jeszcze do niedawna panowal zwyczaj pieczenia chleba, gotowania bobu
i kaszy, ktore wraz z miodem i wodka byly pozostawiane na noc na stolach, by
przychodzace dusze mogly posilic sie. Zostawiano otwarte drzwi, by ulatwic
duszom odwiedzenie swojego domostwa. Palace sie na cmentarzch ogniska, a potem
swieczki byly znakiem wskazujacym droge blakajacym sie dusza.
W tradycji judaustycznej nie ma swieta poswieconego zmarlym. Zydzi modla sie
przez jedenascie miesiecy zaloby, a nastepnie w rocznice smierci odprawiaja
kadysz i zapalaja swiece jorcajtowa.
Swiat nie konczy sie na Europie. W odmiennej kulturze, w Japonii, odpowiednik
naszego Swieta Zmarlych jest obchodzony przez kilka sierpniowych dni. Swieto
bon jest okazja do odwiedzenia rodzin i grobow. Na progach domow pala sie
latarnie witajace przychodzace duchy. Na domowych oltarzykach, butsudan,
specjalnie ozdabianych, skladane sa ofiary z ryzu i owocow. Pozegnanie dni
zmarlych zwiazane jest znow z paleniem latarni, a w niektorych rejonach Japonii
puszczane sa na wode specjalne lodeczki z ofiarami i latarenkami. Dla
Japonczykow nie ma znaczenia czy ktos jest buddysta, czy wyznawca szintoizmu.
W trakcie swieta bon wszyscy Japonczycy przyjezdzaja w swoje rodzinne strony,
odwiedzajac groby najblizszych.
Inny kontynent – inne zwyczaje. Meksyk, ze swoja miesznina
chrzescijanstwa i wierzen prekolumbijskich. Dla mieszkancow tego kraju
cmentarze nie kojarza sie ze smiercia i smutkiem, a sa miejscem spotkania
umarlych z zywymi. Zreszta ich zmarli nie odchodza na zawsze, popularne jest
przeswiadczenie o realnym z nimi kontakcie. Ostatnie tygodnie pazdziernika to
przyozdabianie ulic i sklepow kosciotrupami, w piekarniach sa wypiekane pan de
muerto – chleb symbolizujacy kosci nieboszczyka. Dzieci dostaja w prezencie
rozowe, cukrowe czaszki, a cukiernie oferuja torty w ksztalcie trumien. Kult
zmarlych poczatek ma w czasach prekolumbijskich – stad wkladanie do trumny
jedzenia, picia i innych rzeczy niezbednych w dalszej wedrowce. Obchody swieta
zmarlych rozpoczyna wielkie sprzatanie domu, by godnie przyjac przybywajace
dusze. Stoly przyozdabiane sa kwaitami, swiecami, pachnidlami, figurkami
swietych katolickich i jadlem i napojem. Jest alkohol dla dusz doroslych i
slodycze dla duszyczek dzieci. 1 listopada rodziny udaja sie na cmentarz, by
tam swietowac. Bogato udekorowane groby sa duma i honorem rodziny. Dla zmarlych
przynoszone jest jedzenie, spiewa sie ich ulubione piosenki. Atmosfera jest
wesola – przeciez zmarli przychodza po to, by cieszyc sie tym co sprawialo im
radosc za zycia. Ten sposob obchodzenia swieta nie jest spowodowany
lekcewazeniem przodkow. Powoduje go fatalizm. Nieuchronnemu odchodzeniu nie
mozna zapobiec, pozostaje tylko zaakceptowanie go i z drwina i radoscia
swietowac. Wszak smierc jest przedluzeniem zycia – beztroska wobec niej jest
swoistym oswajaniem tego, co nieuchronne.
I wreszcie czczenie pamieci bliskich nam osob, tych z ktorymi nie laczyly nas
wiezi rodzinne, ale inne – wspolne zainteresowania, sympatie, wspolnie
realizowane cele. Najbardziej znane sa chyba zaduszki muzyczne. Powstale w
latach piecdziesiatych Zaduszki Jazzowe byly jedyna mozliwoscia uprawiania tej
muzyki. Od lat w klubach muzycznych mozemy uczestniczyc w Zaduszkach Jazzowych,
Bluesowych, wspomajac tych, ktorzy juz nic nowego nie stworza, ale po ktorych
zostala Muzyka.
Inne srodowiska, inne obyczaje. Nie zawsze wiemy jak zgineli nasi bliscy, nie
wiemy gdzie sa ich ciala, a jesli wiemy, to Ich pamiec czcimy tak, by
podkreslic Ich styl, sposob zycia. Znany jest wszystkim milosnikom gor
Symboliczny Cmentarz lezacy nad Popradzkim Stawe, u stop Osterwy. Zostal on
otwarty w 1940 roku "Zmarlym na pamiatke a zyjacym na przestroge”. W pieknym,
wysokogorskim krajobrazie, na tatrzanskim granicie umieszczone sa tablice z
nazwiskami tych, ktorzy zgineli w Gorach Wysokich. Na prawie dwustu tablicach
umieszczone sa nazwiska takze Polakow. Nie tylko Slowacy maja Symboliczny
Cmentarz – w Karkonoszach, nad Kotlem Lomniczki kilka lat temu powstal jego
polski odpowiednik, z takim samym mottem.
Bliskie mi srodowisko ludzi morza. Tu tragedie nie sa rzadkoscia.... Zaginione
statki, okrety i jachty. Zaginione, zatopione w czasie wojny, w czasie pokoju,
przy dobrej i zlej pogodzie. I nie ma grobow, sa tylko przypuszczalne miejsca
spoczywania wrakow. Pamiec o marynarzach nie ginie. Jeszcze niedawno, na
polskich statkach, ktorych trasa przebiegala w okresie Zaduszkowym nad
miejscami zatoniec, byl zwyczaj zrzucania do morza wiencow. Srodowisko zeglarzy
tez ma swoje Zaduszki – jachty wyplywaja w morze, na jeziora i wience z
plonacymi swieczkami plynace woda upamietniaja odejscie ludzi Morza. Na
ladzie, w wielu miejscach, m.in. w Szczecinie istnieja pomniki Tym, Ktorzy nie
Wrocili z Morza. Podobnie jak pod Osterwa sa tabliczki z nazwiskami i nazwami
statkow osob, ktorzy swe losy zwiazali na zawsze z morzem.

Jest jeszcze ogolnoswiatowy, wywodzacy sie z tradycji celtyckich Halloween, ale
to juz zupelnie inna historia.....

[tom_tam]

wedrowiec2 napisała:

".. wyruszali w odwiedziny domów domagając się poczęstunków i darów
(niekiedy była to piękna dziewczyna...). "

Przekonalas mnie Wedrowcze!
W celu "zachowania tradycji" udam sie natychmiast na "miasto" w
poszukiwaniu "pieknej dziewczyny".
Ty Wedrowcze przekonaj moja zone o .. historycznie zakorzenionej w naszej
(polskiej) obyczajowosci niewinnosci tego WSPANIALEGO obyczaju!.
Z gory, nie tylko we wlasnym imieniu - dziekuje.

pozdrawiam,-
tom

ps.
mam prosbe, abys w celu zapobiezenia ew. kontrargumentom mojej "polowicy"
podpisala Twoj "dowod" rowniez powaznymi tytulami naukowymi ktore przecie
posiadasz

[wedrowiec2]

Pomogłabym chętnie, wsparłabym Twą wyprawę, ale z przykrością stwierdzam, że w
dobie baaaardzo ścisłej specjalizacji moje tytuły nic nie znaczą w naukach
historycznych i badaniu dziejów obyczajowości

[tom_tam]

Szkoda

nie pozostaje mnie nic innego jak (mimo sympatii do Celtow i ich zwyczajow!)
pozostac w mym "blednym przekonaniu" co do "tradycji" i glebokiego
zakorzenienia w naszej obyczajowosci obchodow Halloween'u w Polsce.

uklony,-
tom

[mammaja]

Dzieki Wedrowcze za piekny tekst! Ja sie tylko z jednym nie zgadzam - ze w
trdycji chrzescijanskiej jest to smutne swieto! Tak naprawde nie ma w nim nic
smutnego dla ludzi wierzacych, ze kiedys nastapi "swietych obcowanie". Trzeba
tylko zrozumiec co to rzeczywiscie znaczy. Dlaczego akurat dzisiaj mialoby by
byc bardziej smutno przy grobie bliskich niz kiedy indziej? Zawsze odczuwam ich
brak - i rownoczesnie zawsze sa ze mna.To tyle.

Halloween

[dado11]

Wlasnie do furtki zadzwonil przebrany w przescieradlo szkrab -
"cukierek albo psikus"....
Artur wyszedl z garscia cukierkow
Wiedzialam, ze predzej czy pozniej to nastapi, ale nie wiedzialam ze tak
szybkoooo!!!! D.

[mammaja]

Ciekawe jaki bylby psikus?

[marialudwika]

Bardzo ciekawe Wedrowcze,ale ciesze sie,ze nie ma w cukierniach tortow w
ksztalcie trumiem,jak w Meksyku/jesli sie nie myle!!/.
Na cmentarzu na Brodnie specyficznie swietuja ten dzien Cyganie,ucztuja na
grobach bliskich.
U nas w rodzinie jest zwyczaj zanoszenia malej choinki na grob..na BN.
Oczywiscie,ze swiat nie konczy sie na Europie,ale jakos europejskie zwyczaje sa
mi najblizsze.Inne zas po prostu mnie ciekawia!
ml
PS.Pamietam to,o czy pisalas i wlasnie chcialam wczoraj poczytac,ale strona sie
nie otwiera ((

Zaduszki..... internetowe

[wedrowiec2]

Modlitwę można zamówić nawet przez internet
wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,53600,2368965.html

[lablafox]

wedrowiec2 napisała:

> Modlitwę można zamówić nawet przez internet
> wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,53600,2368965.html

Właśnie czytałam i znalazłam równiez tam listędeszli 2003-2004



• Ahmad Kadyrow (1951-2004)
• Aleksander Małachowski (1924-2004)
• Anna Erdman-Walendowska (1945-2004) i Tadeusz Walendowski (1944-2004)


• Barbara N. Łopieńska (1949-2004)


• Christopher Reeve (1952-2004)
• Czesław Miłosz (1911-2004)
• Czesław Niemen (1939-2004)


• Daria Trafankowska (1954-2004)
• Dorota Terakowska (1938-2004)


• Edward Krasiński (1925-2004)


• Francis Crick (1916-2004)
• Françoise Sagan (1935-2004)


• Gerard Wasielewski (1980-2003)


• Helena Góralska (1947-2004)
• Henri-Cartier-Bresson (1908-2004)


• Irena Sławińska (1913-2004)


• Jacek Kaczmarski (1957-2004)
• Jacek Kuroń (1934-2004)
• Jacques Derrida (1930-2004)
• Jan Szczepański (1913-2004)
• Janusz Kulig (1969-2004)
• Janusz Tuszyński (1942-2004)
• Jeremi Przybora (1915-2004)


• Kard. Franz König (1905-2004)
• Krystian Andrzejczak (1980-2004)


• Maciej Szumowski (1939-2004)
• Marcin Rusinek (1983-2004) i Sylwester Kutrzyk (1981-2004)
• Marcin Rutkowski (1980-2004)
• Marco Pantani (1970-2004)
• Marek Karp (1952-2004)
• Marek Krajewski (1970-2004)
• Maria Turlejska (1918-2004)
• Marlon Brando (1924-2004)
• mjr Hieronim Kupczyk (1959-2003)


• Nick Berg (1978-2004)


• Peter Ustinov (1921-2004)
• Piotr Mazurek, Daniel Różyński, Grzegorz Nosek


• Ray Charles (1930-2004)
• Ronald Reagan (1911-2004)
• Ryszard Kukliński (1930-2004)


• Selim Chan Jandarbijew (1952-2004)
• Sławomir Stróżak (1970-2004)
• Stefan Swieżawski (1907-2004)


• Tomasz Krygiel (1978-2004) i Andrzej Zielke (1977-2004)
• Tomasz Strzembosz (1930-2004)


• Wacław Biały (1943-2004)
• Waldemar Milewicz (1956-2004) i Mounir Bouamrane (1968-2004)
• Witold Trzeciakowski (1926-2004)


• Zdzisław Ambroziak (1944-2004)
• Zofia Rysiówna (1920-2003)
• Zygmunt Kubiak (1929-2004)

[tom_tam]

Mili forumowicze,-
Nie wszyscy jestesmy wierzacy, praktykujacy czy (jezeli juz) to "rzymskimi
katolikami".
Ale wszyscy jestesmy wychowani w tradycji polskiej - jasne iz
tej "wspolczesnej".
"Swietujemy", nawet jesli to tylko obyczaj a nie w znaczeniu religijnym
rozumiane: Boze Narodzenie, Wielkanoc, Swieto Zmarlych itd. itp.
Nie dawajmy sie przekonywac do de facto nie istniejacych w naszej tradycji
i obyczajowosci "swiat i zwyczajow" ktorych my - pokolenie juz rodzicow (raczej
doroslych dzieci) nie znamy.
Emigranci - OK!, nieraz wymogi asymilizacyjne wymagaja wprowadzenia takich
obcych nam i nowych (dla nas) tradycji.
Ale my? - tacy co nie "musza" i powinni przekazac pokoleniowa tradycje polskich
Swiat i obyczajow dzieciom i wnukom - nie dajmy sie lapac na "haczyk" taniego
marketingu i "uswiatowienia na sile"!.
Zapomniemy polskosc naszej tradycji - zostanie nam rzeczywiscie mialkosc braku
narodowej identyfikacji.
Z anty-europeizacja czy wrogoscia "obcym" - prosze mojej prosby nie mylic.
pozdrawiam,-
tom

[mammaja]

Przeciez tym wszystkim poprostu rzadzi szmal! Gadzety Walentynkowe, gadzety
Halloweenowe - nawet u mnie na bazarku pojawily sie wydrazone dynie z
wycietymi twarzami! Kazdy patrzy jak tu jeszcze zarobic!

[tom_tam]

lza mnie sie kreci Mammajo.
Mieszkam w Kraju gdzie juz moje pokolenie, nie mowiac o mlodszych! - Swieta
traktuje jako wspaniala "okazje" do wyjazdu na Wyspy Kanaryjskie czy Majorke.
"Opalic sie i polezec na plazy".

Moje wspomnienia dziecinstwa: choinka, platki sniegu, koledy, smigus-dyngus czy
wielkanocne sniadanie ze zwyczajem "oplatka i jajka" - zamienilo sie
w "tradycje" hotelowego bufetu sniadaniowego w "turystycznym standarcie" i
pedu "swinskim klusem" .....na plaze.

Jak tak maja byc chowane moje wnuki - mam "w nosie" - dziekuje za
instytucje: "dziadka" .

pozdrawiam,-
tom

[mammaja]

Tak - to jest smutne! Jakos udawalo mi sie utrzymac tradycyjne swieta w moim
domu - cenne to bylo rowniez z okacji wielopokoleniowych spotkan.I co roku
odgrazalam sie,ze ja juz tych swiat nie urzadzam - tylko jedziemy na narty - a
w sumie szkoda bylo wjezdzac ! Mam nadzieje,ze twoje wnuki jednak zaznaja
jeszcze polskich swiat! Nie tylko Kanary )))

[tom_tam]

"dzieki Bogu" nie dotyczy to mojej rodziny - corka z mezem zachowali wrecz
rygorystycznie zwyczaj "rodzinnych Swiat"
Wyjazdy, plaza, narty i opalanie - owszem ale PRZED, PO lub miedzy Swietami!.
Do tego maja "ambicje" (i warunki) by Oni organizowali ( ze wzgl. na dzieci)
rodzinno-swiateczne zjazdy.
Ciesze sie jak widze radosc wnukow z choinki, rodzinnego stolu, niepewnosc
i oczekiwanie podchoinkowych prezentow, koledy przy "recznym akompaniamencie"
nie-elektrycznego pianina czy "malowanie pisanek" - choc nie wyrastaja w
rodzinie "praktykujacej".
buziak,-
t.

[dado11]

Nie obruszaj sie TT, badz wspanialym dziadkiem, i zawsze mozesz przemycic
troszke trdycji przy tej okazji A twoje wnuki beda kiedys wspominac z lezka
w oku swieta u dziadka... A przy okazji, moja cora wlasnie pognala na impreze
Halloween wymalowana jak nieboskie stworzenie. Jutro z radoscia (naprawde),
pojdzie z nami na groby i na tradycyjny barszczyk u cioci i jeszcze zabierze
swojego chlopaka (zeby sie uczyl!!!) Pozdr.D

[mammaja]

Poprostu trzeba wlasnie wlozyc pewien trud w uczenie tradycji, masz racje
Dado, uczcie chlopaka!

[jan.kran]

Mam wiele marzen malych i duzych , jak kazdy.

Jednym dosc istotnym jest to zeby moim Dzieciom pokazac polskie Zaduszki.
Od 21 lat sciska mi sie serce Pierwszego Listopada.

Odkad pamietam w ten dzien jezdzilismy na maly podwroclawski cmentarz.
Najpierw stalismy przy grobie moich Dziadkow , a potem Taty.

Byl zwyczaj odwiedzania po kolei wszystkich grobow na cmentarzu ( bo wszyscy
sie znali). Do naszych grobow tez po kolei podchodzili rozni ludzie , zwiazani
rodzinne albo przyjacielsko z nasza Rodzina.
Z niektorymi widzielismy sie tylko przy tej okazji.

Ile bylo rozmow , wspominania Zmarlych , dzielenia sie tym co sie zdarzylo w
ciagu ostatniego roku, kto umarl a kto sie urodzil...
Potem byla msza na cmentarzu, a nastepnie ksiadz odwiedzal po kolei wszystkie
groby i rozmawial z Rodzinami...

A potem furmanka jechalo sie kilka kilometrow do podmiejskiego autobusu , ktory
przenosil mnie do innego swiata, bardziej wiekomiejskiego i bardziej
anonimowego.

Wieczorem szlo sie na jakis wroclawski cmentarz zapalic swieczki za tych
ktorych groby sa daleko.
Luna nad cmentarzem , tlumy ludzi , niezwykla atmosfera..
Dla mnie Zaduszki i Wszystkich Swietych to najpiekniejsze Swieta w calym
roku. K.

[olga55]

Moje własne "trzy grosze". 1 listopada to żadne Święto Zmarłych. To dzień
Wszystkich Świętych. Był kiedyś Świętem- czyli czczono Wszystkich Świętych
kościoła, takim jak inne, ale wcale nie smutnym a nawet mógł mieć radosny
charakter-tak jak imieniny (wszak czcimy w nim naszego patrona). Dniem Zmarłych
były Zaduszki, inaczej Dzień Zaduszny, który był czczony 2 listopada!!Po wojnie
zrobiono tylko jeden dzień Świąt i był nim 1 listopada. I tak sie
wszystko "pokiełbasiło" i zrobiło "dwa w jednym". Natomias Hallowen, jest
obchodzony 31 października i nie jest tym samym co nasze zaduszki czy
Wszystkich Świętych.Ci co próbują to wszystko "upchnąć razem" nie mają pojęcia
o pochodzeniu tych Świąt.

[marialudwika]

Ano pokielbasilo sie,niektorym,szkoda.To chyba wina bylego ustroju.
ml

[lablafox]

Ustrój ustrojem , a nasza świadomosść , naszą świadomością.
Dobrze mieć na kogo lub na co zwalać.
Wrzuciłam kilka zdjęć do albumu.