wedrowiec2
18.12.04, 22:45
Herbata. Czajnik XXXII
Prawdziwe piękno mogło być odkryte jedynie przez tego, kto w swym umyśle
dopełnił niedopełnione. Siła życia i sztuki polega na możliwościach rozwoju.
W pawilonie herbacianym każdemu gościowi pozostawiano szansę uzupełnienia
całości w wyobraźni według własnego gustu. Odkąd zenizm stał się powszechnym
sposobem myślenia, sztuka Dalekiego Wschodu celowo unikała symetrii, symetria
bowiem to nie tylko spełnienie, lecz także powtórzenie. Monotonność uznano za
zgubną dla świeżości wyobraźni. Jako temat malarski przekładano krajobrazy,
ptaki i kwiaty ponad postać ludzką – obecną już w osobie samego widza. I tak
jesteśmy już nazbyt widoczni, i mimo naszej próżności oglądanie samych siebie
może stać się monotonne.
Okakura Kakuzo.
Księga herbaty.