pamietnik...

[merlott]

dostalam niedawno w prezencie od mego niemeza pamietnik.
powiedzial: "kochanie, tak kiedys lubilas pisac, moze znow do tego wrocisz?"..
pamietnik cudenko, dzielo sztuki, az boje sie skreslic w nim pierwsze slowo...

no, ale wczoraj pomyslalam, ze zaczne. tylko zanim zaczelam, siegnelam do
swego starego pamietnika, pamietnika z poczatku naszego zwiazku. i
skamienialam. jaka bylam oddana! jak kochalam! jaka bylam cala skupiona na
partnerze, na jego problemach! jak malo znaczyly moje drobne potrzeby, jak
potrafilam poswiecic je, dla dobra partnera... tak, wiem, poczatki sa zawsze
inne niz kilkuletni zwiazek, ale to byl naprawde szok..

nasz zwiazek jest dobry, kochamy sie, okazujemy ta milosc. ale gdybym miala
porownac swoje obecne oddanie, poswiecenie do tego z poczatku to byloby to
moze 40%...

i tak sobie mysle - piszemy o kryzysach zwiazku, mowimy o klotniach, o tym ze
maz nie okazuje juz milosci tak jak dawniej, o tym jak ochladzaja sie nasze
relacje, czasem nawet o szukaniu rozrywek poza zwiazkiem, o zdradach... a czy
zdajemy sobie sprawe jak bardzo MY sie zmienilysmy? o ile mniej czulych
gestow, slow mysli wychodzi od NAS??? przeciez to tez ochladza zwiazek,
przeciez to tez oddala partnera...

...ech, no i tak to jest jak sie pisze pamietniki - zawsze pisalam i
myslalam "po co?", a teraz okazuje sie, ze mi sie to przydalo :))

[shemreolin]

Ja oisze pamietnik od 14 roku życia. Najczęściej piszę w nim jak mam doła albo
ktos mnie wkurzył i pewnie jak ktos znajdzie ten pamietnik kiedys to bedzie
miał o mnie niezłe mniemanie. A co do opisywania zwiazku, to ja na poczatku
pisałam o tym jak go kocham i jaki on cudowny i jak mnie jego całusy zwalaja z
nóg, a tera zjuz piszę, że mnie wnerewił znowu i że mam go dosć. Nie to, że mam
go dosć caly czas, ale po prostu juz nie ma co pisać o tym jak go kocham i jak
mnie zwalaja z nóg jego pocałunki, skoro ta cała chemia zmieniła sie w cos
trwalszego. Po prostu jest miło być razem. :) Natomiast zawsze bardzo mnie
bulwersyuja niektore jego "akcje" i wtedy daje sobie ulżyc. No bo przeceiz
lepiej powypisywac na na niego w pamietniku niż nagadac naokoło i potem mieć
wyrzuty sumienia...

Byleby potem tego nie przeczytał... :P

[anula36]

tez pisalam pamietnik od konca podstawowki ale poniewaz bylo tam mnostwo mojego
bylego z 7 wspolnych lat - zniszczylam. Teraz czasem zaluje.Moze wroce?

[sylwia_de]

pisałam pamiętnik... oj bardzo długo, pamiętam jak opisywałam pirwsze dnie
życia mojej córeczki hmmm nigdy nie wróce do tej formy przelewania swoich
myśli... dlaczego? podczas przeprowadzki mąz znalazł go na strychu ho ho nie
był zły, oczywiście że nie.. ale śmiał się ze mnie z moich wspomień z lat
młodzieńczych, pierwszych miłości, uniesień....hmmm dobrze że można choć na
forum pisać ( jak jest w pracy ;D) pozdrawiam i zachęcam wszystkich do pisania
pamiętników, może tylko ja miałam pecha :-))

Bijemy się w piersi? Polecam posta merlott ...

[xapur]

wszystkim widzącym tylko czyjeś wady. Czasem przydaje się trochę obiektywizmu.
Z drugiej strony chyba przesadzasz, że już nie jesteś taka oddana. To tylko
inna faza miłości. :-)

[axy23]

merlot - czuje to samo, co Ty
i popieram poprzednika ;)

czy da się wrócić do tej poprzedniej fazy?
czy wogóle warto wracać?
jak bedzie wygladala nastepna?

hmmm....

Odpowiem ci za jakieś 30 lat... hi,hi

[xapur]

Pewnie dla niektórych brzmi to dość zabawnie, że ja z raptem 6cio letnim stażem
rozprawiam coś o fazach w związku he,he. Ale nawet w tak krótkim okresie
zauważyłem zmiany. Coś w tym jest.
Natomiast wrócić to się raczej nie da. Przecież nie można poznawać kogoś po raz
drugi! Taie rzeczy się nie powtarzają.

[axy23]

no pomyśl - skoro tak się zmieniamy z biegiem czasu (a raczej doświadczeń), to
faktycznie musimy się poznawać przez całe życie
może nie całkiem na nowo, ale po jakimś czasie "gnuśnienia" w związku można
próbować na chwilę przywrócić klimat początków
mam nadzieję ze można ;)

Ja tam wolę trzymać klimat cały czas.

[xapur]

Chyba, że jeszcze nie wyszedłem z fazy początkowej i o tym nie wiem. :-)
Tak bardziej serio - związek i miłość są jak roślinki: nie podlejesz - uschną.
A podlewanie uschniętej lub prawie uschniętej roślinki rzadko coś daje.

[merlott]

swieta prawda Xapur z tymi roslinkami :))

wiecie, mi nie hcodzi o to, by cofac sie do poczatkow. uwarzam, ze to dobrze,
ze zwiazek sie rozwija, stabilizuje, harmonizuje, ze zaczynamy siebie wzajemnie
rozumiec lepiej, glebiej, ze stajemy sie sobie tak spokojnie blizsi. i jesli to
nawet dzieje sie kosztem namietnosci, szalenstwa, ktore nieodlacznie towarzysza
pierwszej fazie milosci, to nic nie szkodzi...

natomiast to, co mnie udezylo to taka lekka zmiana postawy - z osoby bardzo
chetnie i otwarcie i wylewnie DAJACEJ, stajemy sie osobami coraz bardziej
BIORACYMI. oczywiscie, obie postawy sa obecne na poczatku zwiazku i obecnie,
tylko niejako proporcje miedzy nimi sie zmienily, przynajmniej u mnie. i
dlatego wlasnie tu napisalam, bo mysle, ze to nie dotyczy tylko mnie i mysle,
ze warto sobie zdawac z tego sprawe i zechciec to choc troszke naprawic.

pozdrawiam serdecznie

Jak już wspomniałem, trzymam się.

[xapur]

Póki co nadal chętnie daję i cieszy mnie to.
Protestuję natomiast co do braku namiętności i szaleństwa. Raczej przeciwnie.
Teraz znamy się dobrze, nie obawiamy się o to jak partner nas odbierze czy nie
zrozumie i nie musimy już sobie nic udowadniać. Brak namiętności - ależ skąd.
Chyba, że u mnie to jeszcze ta wczesna faza...

[oxygen100]

Przez jakis czas pisalam bloga. Ale pozniej nie mialam na to czasu a i muza
moja zniknela :))