Jak byście to odebrały?

[martunia90]

kiedy po kolejnej próbie zejścia się, co i się stało, nie specjalnie możecie
się dogadać z własnym facetem, ale do kłótni nie dochodzi. Jakoś tam żyjecie
razem choć specjalnie szczęśliwe nie jesteście.I w końcu dzień jak codzień
niespecjalnie różny od innych, facet wraca do domu z pracy o 22.30 z
pretensjami czemu śpicie tak wcześnie. W końcu wychodzi po chwili z domu z
piwem rzucajac w przelocie - idę sie przewietrzyć!!!

Wraca o 4 rano i dziwi się czemu jeszcze nie spicie, z ironią w głosie,
kładzie się tyłkiem do Was. A rano pyta sie czemu jesteście złe.

Miałam wczoraj taka sytuację, z tym że u nas jest naprawde źle. Więc mysle że
położył krzyżyk nan nas. A jak wam sie wydaje??? Dodam ze jestesmy zaręczeni
i miało być dobrze.

Pozdrawiam
Jak mnie wysmiejecie albo zjecie przeżyję

[astana1]

przemysl slub, tak ja mysle, zawsze warto to zrobic bo najgorzej podjac w tej
sprawie nieodpowiedzialna decyzje. Nie oznacza to oczywiscie ze radze ci odejsc
lub cos takiego, nie znam tak dokladnie Twojej sprawy, zeby radzic Ci cos
wiecej niz zastanowienie sie. Niemniej slub bierz tylko jezeli bedziesz pewna
ze to ten jedyny. Tak czy siak zycze powodzenia i milosci! trzymaj sie i nie
lam sie!

Będę brutalna ale powiem :

[pauluchna]

wyrwij się z tego związku jak najszybciej możesz. Bo to już nie miłość a
przyzwyczajenie każe Wam się godzić i wracać do siebie.Uwierz mi, wiem co
mówię. Byłam z facetem pięc lat, kłociliśmy się, odchodziliśmy, potem
wracaliśmy ale po każdym takim rozstaniu byłam mniej szczęśliwa, niby
pogodzeni, wszystko powinno być ok a jednak czegoś brakowało. 3 miesiące przed
ślubem pokłóciliśmy się po raz kolejny, odeszłam, ślub odwołany, sala,
orkiestra itp. Po miesiącu znów wróciłam, przecież tak bardzo zapewniał, że
mnie kocha, że nigdy nie skrzywdzi już... wróciłam i po 6 miesiącach odbył się
nasz ślub. Wytrzymałam półtora roku, odeszłam. Dziś jestem już 3 lata po
rozwodzie, a od roku w najwspanialszym związku na świecie. Teraz dopiero wiem,
że jestem szczęśliwa tak naprawdę, że tamto co było to tylko przyzwyczajenie,
lęk przed samotnością.
Martunia nie marnuj czasu na to, żeby nie być szczęśliwą. Bo szczęście Ci się
należy - tego Ci życzę
Pozdrawiam
Paula

[astana1]

No chyba sie troszke zagalopowalas, facet z piwkiem wyszedl z domu i wrocil o 4
rano a ty juz wiesz ze nie pasuja? Nikt nie zna tej sprawy tak dobrze jak oni
sami, ja doradzam spokojna rozmowe - moze Jej mezczyzna nie wie jak sie
naprawde czuje i nie wie ze pewne rzeczy sa dla Niej nie do wytrzymania. Marta
pogadaj z nim, no chyba ze go nie kochasz i to czujesz, to juz inna bajka. W
kazdym razie wydaje mi sie ze rzucac takie rozwiazania typu rozejdzcie sie jest
nieodpowiedzialne. Trzymajcie sie i pozdrowienia.

[martunia90]

Astana, rozmów było wiele i on dokładnie wie jak zrobic żeby bolało, dlatego
wyszedł. To niebyło normalne wyjście na piwo, zrobił to z premedytacją, bo
wiedział że mnie to zaboli.
Fakt nie zacie szczegółów, ale już nie ma co ratować i to jest przykre, ze po 4
latach bycia ze sobą nie ma szans na normalne rozwiazanie sprawy.

[astana1]

Rzeczywiscie nie znam sprawy dlatego ciezko mi cokolwiek radzic, wszystko co
piszesz jest niestety czy tego chcesz czy nie chcesz twoim subiektywnym
odczuciem (oczywiscie poza faktami), trudno jest mi wiec nazwac Twojego
mezczyzne swinia czy cos, po prostu z kilku zdan nie mozna orzec kto jest
winny. Oczywiscie jezeli czujesz ze go nie kochasz to nie ma co kombinowac, byc
razem z przyzwyczajenia to bzdura. Pozdro i zycze wsz naj.

[pauluchna]

Przecież napisała, że nie są szczęśliwi razem, więc dlaczego mają to dalej
ciągnąć? najważniejsze w związku to być szczęśliwym :)
Pozdrawiam

[martunia90]

Wiesz Paula ja jetsem z 4 lata i dokładnie taka sama sytuacja jak u Ciebie.
Powroty, rozstania i tak w kółko i też coraz mniej jestem szczęśliwa.
Przypuszałam że takie będą opinie, chciałam sie upewnić. Podjęłam juz decyzję o
odejściu, bo u nas nie ma nawet już szacunku, szczególnie z jego strony. To ja
ciągle wracałam bo tak jak piszesz bałam sie samotności.

Przyzwyczaił sie że i teraz tak bedzie, ze zapomnę i jakos to będzie. Mam
dopiero 23 lata i chcem poczuć trochę szczęścia.
Dzięki wielkie

[martynka301]

Ja już jestem żoną od dobrych kilku lat i nie wyobrażam sobie , żeby mój mąż tak
sobie wyszedł gdzies nie mówiąc dokąd. Albo , żebym ja zrobiła tak samo.

[martunia90]

No własnie ja też nie, bardzo mnie to boli i on o tym doskonale wie. Noc
nieprzespałam , trzęsłam sie z nerwów, komórki nieodbierał wogóle.
Niewiedziałam o co mu chodzi. Ale teraz to jasne. Rano wstał jak gdyby nigdy
nic, zadowolony jakby było wszystko wporzadku.

A mi się serce rwało bo chciałam mu wykrzyczeć jak mogłes mi to zrobic,
dlaczego. Ale zachowałam spokój, juz niewarto mówic mu jak bardzo mnie to boli.

[astana1]

Mysle ze wlasnie warto powiedziec mu jak Cie to boli, oczywiscie jezeli go
kochasz.

[g0sik]

T mu nie mówisz, on Ci nie mówi to jak Wy chcecie się dogadać?

[zolza73]

Szanuj siebie..rwij chocby w kapciach gdzie sie da a jak nie to:
Rok 2010, Wigilia, stol nakryty czekasz na karpia tylko (on poszedl kupic), Ty
narobiona po pachy, dziecko czeka na zabawke, przychodzi malzonek bez karpia, ty
pretensja gdzie karp a malzonek : bierze browara, sru kapote "ide sie
przewietrzyc..." i wraca po Nowym Roku ( bo mial juz gdzie przebalowac-u kochanki)
I jakby nigdy nic, pyta gdzie sniadanie.....
Dobry byl, wiedzial jak cie zranic i wykorzystal...
Troche przejskrawilam, ale.... pomysl chwile i zastanow sie "co ten balwan sobie
wyobraza????" i wiej, chocby w kapciach.

[martunia90]

Słuchajcie mówiłam że rozmów było bardzo duzo, i o tym wychodzeniu też bo to
nie pierwszy raz. Pierwszy natomiast jesli chodzi że wcześniej nie było kłótni,
jakiś niedomówień. Poprostu bez słowa i powodu wyszedł.

Pewnie wina lezy po obu stronach, ale od tego teraz zejścia miało być dobrze,
starałam się zmieniać on niespecjalnie jak widać. Naprawdę nie miał powodu aby
tak sie zachować. Nie weim na co liczył że jak przyjdzie to rzuce mu sie na
szyję.

[agnieszka_z-d]

Cóż... moim zdaniem takie wychodzenie jest najgorszym rozwiązaniem. Ja ze swoim
Mężem ani po ślubie, ani przed ślubem - czyli w sumie już 6,5 roku ani razu nie
pokłóciliśmy się tak, żeby cała sytuacja miała finał taki, że jedno z nas sobie
po prostu wyszło. Choć na gorąco roztrząsanie emocji też nie jest dobre, to
można po prostu pójść do osobnych pokoi, ale nie gdzieś w świat "się
przewietrzyć" nie mówiąc nawet gdzie ani za ile się wróci. Ja choć byłam
szczęsliwa i zadowolona 500 razy zastanowiłam się przed ślubem. A w Twojej
sytuacji cóż.... nie widzi mi się to zbyt różowo...
Pozdrawiam i życzę słusznych decyzji

[bejoy]

Olej gościa

I w końcu dzień jak codzień
> niespecjalnie różny od innych, facet wraca do domu z pracy o 22.30 z
> pretensjami czemu śpicie tak wcześnie. W końcu wychodzi po chwili z domu z
> piwem rzucajac w przelocie - idę sie przewietrzyć!!!
>
> Wraca o 4 rano i dziwi się czemu jeszcze nie spicie, z ironią w głosie,
> kładzie się tyłkiem do Was. A rano pyta sie czemu jesteście złe.