On czy dziecko?

[auriculka]

Miałam faceta. Bardzo mnie kochał. Byliśmy razem trzy lata. Zdradziłam go,
zaszłam w ciążę, zostawiłam go. Moja namiętność do drugiego faceta była
nieziemska. 13 miesięcy temu urodziłam córeczkę. A gdy mała Jola miała 7
tygodni, mój nowy face nas zostawił. Powiedział, że od pół roku ma inną
kobietę, z która chce miec rodzinę... Wtedy mój eks zaczął nas odwiedzać.
Byliśmy przyjaciółmi, ja to tak traktowałam. osiem miesięcy temu powiedział
mi, że nie może mieć dzieci, a właściwie ma na to mniej niż 4%
sznas...Współczułam mu bardzo. To był cios dla niego, bo kocha dzieci. Nasza
przyjaźń przerodziła się znów w miłość. Cztery miesiące temu oficjalnie do
siebie wróciliśmy. jego rodzice zaakcpetowali mnie i dziecko, wybaczyli mi.
Jego mama powiedziała mi, że wszystko ma swój cel - zrozumiałam, że chodzi jej
o dziecko i niepłodność jej syna. Jednakże... Byłam wczoraj u lekarza,
powiedział mi, że jestem w szóstym tygodniu ciąży... Nie zabezpieczałam się,
bo chyba rozumiecie... Od wczoraj nie wiem, co zrobić. On mi nie uwierzy, a
nie chcę go drugi raz stracić. Co mogę zrobić, żeby mi uwierzył? Nie miałam
nikogo innego, to jest na pewno jego dziecko... Tylko że właśnie jakieś dwa
miesiące temu do Joli przyszedl jej ojciec... Gdy wychodził, w drwiach minal
sie z moim ukochanym... On teraz na pewno powiaze fakty... i co ja mam zrobić?
Na pewno urodzę to dziecko.

[kasia2705]

Spokojnie!
Powiedz mu o ciazy, nie pisz najczarniejszych scenariuszy, szczegoilnie, ze
WIESZ, iz dziecko jest jego. A jak bedzie potrzebowal "dowodu" (to przykre, ale
ma do tego prawo po tym co przeszliscie), wykonacie test DNA i wszystko bedzie
dobrze.

Sczesliwej ciazy i glowa do gory!

[nemezis26]

Zgadzam sie - dzisiaj badania na ustalenie ojcostwa sa na porzadku dziennym. Mysle, ze jesli powiesz
mu o tym z radoscia (w koncu nie mial nadziei, ze to mozliwe, a jednak sie udalo :D), bedzie
zachwycony. Tylko nie uprzedzaj jego obaw. Nie mow np. "Kochanie jestem w ciazy, ale nie martw sie,
to na pewno twoje dziecko", tylko np. :"Jestem w ciazy! A jednak sie udalo"! Powodzenia.

[cinnoir]

dokładnie tak!! Ciesz się, bo w końcu prawie niemożliwe stało się możliwe.
A swojemu mężczyźnie powiedz o tym w najpiękniejszy sposób jaki się da. Może
zrób extra kolację przy świecach itp? A jeśli on zacznie mieć podejrzenia to
nie krzycz, nie rób awantur, bo ma prawo Cię podejrzewać... I zróbcie test DNA,
ale RAZEM, razem pójdźcie do lekarza. Powodzenia!

oboje:)

[men_punkt_widzenia]

:)
nic dodać do powyzszych postów:)))
stań przed nim bez strachu w oczach i powiedz mu smialo:
1. ze go kochasz
2. ze szanujesz za to ze kocha twoje dziecko
3. ze jestes w ciazy Z NIM
4. jezeli ma jakiekolwiek watpliwosci to zgadzasz sie zrobic test dna mozliwie
najszybciej

gdy powiesz to patrzac sie w oczy, jasnym i spokojnym wzrokiem to zrozumie.
bo wiesz ze to dobry chlopak i mimo ze ma blizne - nie rozerwie jej w ranę
jesli zobaczy ze jest w tobie sila i radosc a nie niepewnosc i wahanie.
powodzenia!!!!!!

i wyslij go do innego specjalisty - mam znajomego, ktorego specjalista na
rok 'uczynil' bezplodnym przy czym inny po pierwszysm badaniu przwrocil w
diagnozie zywotnosc plemnikom:)
moze i teraz czas zmienic doktora?

trzymaj sie

facet.

cinnoir napisała:

> dokładnie tak!! Ciesz się, bo w końcu prawie niemożliwe stało się możliwe.
> A swojemu mężczyźnie powiedz o tym w najpiękniejszy sposób jaki się da. Może
> zrób extra kolację przy świecach itp? A jeśli on zacznie mieć podejrzenia to
> nie krzycz, nie rób awantur, bo ma prawo Cię podejrzewać... I zróbcie test
DNA,
>
> ale RAZEM, razem pójdźcie do lekarza. Powodzenia!

[pieszczoszek5]

Zrób test DNA, tak dla siebie, bo nawet jeśli teraz w końcu w to uwierzy- to
jednak może za kilka, kilkanaście lat wypomnieć ci że to nie jego. I w
rezultacie może mieć rację- ja bym ci nie ufała. Tym bardziej ,że piszesz on
czy dziecko- czyli jednak sama nie wiesz. No cóż. Lepiej powiedz mu prawdę,że
to nie jego.

[baranka81]

Gratuluję! Przede wszystkim Twojemu M., że spełni się jego marzenie :) Jeśli
będzie miał wątpliwości, z czystym sumieniem zróbcie badania DNA. Glowa do
góry, na pewno będzie dobrze!

[kobieta23]

Myślę, że on w głębi duszy ucieszy się /nawet jeśli na początku będzie udawał
zdziwionego/. Skoro wróciliście do siebie, to znaczy, że odzyskała zaufanie.
Gratuluję i życzę spokojnej i książkowej ciąży.
P.S. I napisz jak zareagował.

[pepperann]

Ale na czym w zasadzie polega problem? Przecież przy dzisiejszej wiedzy
medycznej bez problemu da się dowieść kto jest ojcem dziecka (jeśli Twój facet
będzie miał wątpliwości). Myślę, że w tej sytuacji, skoro raz zawiodłaś jego
zaufanie i skoro on nie wierzy, że może być ojcem, jesteś mu to winna
(ewentualne zrobienie badań). I tyle.

Swoją drogą nie pierwszy raz czytam o takiej historii, ż ejak ludzie nie wierzą,
że mogą mieć dziecko to się wyluzowują i im wychodzi.

WIelkie gratulacje i wszystkiego dobrego!

[auriculka]

No to jestem:) Nie było mnie, ale było cudownie! Powiedziałam mu przy kloacji,
świece itp, dziecko na ten czas wywiozłam do babci. On najpierw powiedział, że
to niemożliwe i czy go nie robię w konia. No to mu pokazalam zdjęcie z USG (nic
nie widać na nim, same maziaje jakieś, tylko lekarz zaznaczyl dziecko i
podpisal:)) A on na to, że przecież on nie może mieć dzieci... Ja mu
powiedziałam, że wiem, że mi nie wierzy, że to jego, i że zgadzam się na
badania, bo ma do tego prawo. On powiedział, że badania zrobi, ale mi wierzy. A
na wszelki wypadek pójdzie się zbadać jeszcze raz. I poszedł. Do innej kliniki,
prywatnej, zabulil koope kasy, i mu powiedzieli, że może mieć problemy, bo
ruchliwość plemników jest niska, ale szanse są - jakieś 25%... A potem zabrał
mnie w góry, razem z córeczką moją. Córkę zaczął odwiedzać jej biologiczny
ojciec, któremu znów się związek rozsypał (żali mi się na dodatek, wypłakuje
prawie, brr, co mnie to obchodzi). Jest u małej codziennie, zostawia mi
pieniądze, tak dobrowolnie, oprócz alimentów. Zaczyna mi się życie układać.

[slmagdals]

HUUUURRRRRAAAA!!! Gratuluje i zycze pienkego dzidziusia :o)

[pieszczoszek5]

To jednak nie zrobił badań dotyczących tego czy to jego dziecko? Zrobi za parę
lat-ale później gorzej zniesie prawdę.

[inezz_a]

i jak? jak zareagował twój mężczyzna? Czekamy...

[t_wroclaw]

Przecież 4% to nie jest to samo co 0% (zresztą i tu występuje jeszcze
tolerancja błędu)... a jak chłop miał fuksa to do tych 4% Szef (z góry) mu
dołożył brakujące 96% i są kolejne wydatki.... Nic tylko się cieszyć do czasu
gdy to małe coś nie urośnie i nie poprosi o kluczyki od samochodu...

[titicaka]

Gratuluje i pisz dalej jak to sie wszystko potoczylo:).
Beata

[auriculka]

Nie, on nie zrobil teraz badan, bo dopiero jestem w ciazy, a jesli zrobi, to po
porodzie, jak juz bedzie dziecko. na razie oszalal, zaczal sam kupowac wyprawke,
chociaz mu mowilam, zeby przed porodem nic nie kupowal. W swieta bierzemy slub,
nie wiem, jak zmieszcze sie w suknie slubna. Nasz ksiadz na nasz widok
powiedzial "no wreszcie, juz myslalalem, ze nie dozyje dnia waszego slubu". Jego
rodzinka juz polubila moje starsze dziecko, a na wiesc o ciazy to po prostu
oszaleli;) jest super.

[arielta]

Moja droga, ten skandal na waszym weselu, a zwłaszcza poźniejsze zachowanie
męża po prostu ujawniły za kogo naprawdę wyszłaś za mąż. Małżonek bez ogródek
przedstawił ci jak jego zdaniem mają wyglądać relacje pomiędzy ludźmi i
szczerze oznajmił że Twoją rolą jest znoszenie chamstwa ludzi z jego otoczenia.
Na to że weźmie Cię w obronę przed atakami nie licz (pomyśl jakie niespodzianki
czekają Cię ze strony uroczego szwagra).
Twoją Rodziną mąż najwyraźniej gardzi, a cywilizowane kontakty pomiędzy ludźmi
do czego nawykli Twoi bliscy stanowczo odrzuca. To w jego środowisku oznaka
słabości i zniewieścienia. Aby przypodobać się zięciowi i jego familii Twój
ojciec powinien wdziać gumofilce i strzelić jabola, a mama lżyć zaproszonych
gości na rodzinnej imprezie typu wigilia. Na taki obrót sprawy w imię
małżeńskiego szczęścia córki chyba jednak nie masz co liczyć.
Może jednak Twój wybranek ustali sobie priorytety na właściwym miejscu, ale
potrzebny mu wstrząs. Wyprowadź się na jakiś czas (np. 2 mies) do rodziców i
wyjaśnij, że dajesz mu czas na przemyślenie całej sytuacji, bo ty życia wedle
zasad wyznawanych przez małżonka i jego otoczenie nie akceptujesz. Dopóki nie
przeprosi za brak właściwej reakcji (nic nie zrobił aby uchronić Ciebie i
rodzinę przed afrontami a nawet fizycznymi napaściami) nie wracaj pod żadnym
pozorem. Stanowczo też zapowiedz, że wykluczasz jakiekolwiek kontakty z jego
rodziną, bez względu na okazję. On niech sobie jeździ na rodzinne imprezki.
Jeśli się nie zgodzi – wnioski wyciągnij sama. Jak ci ktoś słusznie doradził,
dopóki sytuacja się nie wyklaruje żadnych dzieci. Trochę ponura perspektywa –
małżenstwo pod warunkiem, że nie ujawnią się pierwotne chamskie instynkty ze
strony męża
p.s. Moja znajoma miała podobną sytuację. Brat męża ją obraził na weselu, a
młody małżonek natrzaskał po buzi. Teściowa, do której zwróciła się o pomoc
doradziła jej serdecznie zamknąć ryja. Małżeństwo przetrwało 3 lata, a teraz
włóczą się po sądach w sprawie dziecka.

[myszka785]

oj kolezanko! cos nie na temat piszesz chyba Ci sie cos pomylilo?...

[myszka785]

GRATULACJE!!! zycze Ci zeby dzidzius nie dawal Ci za bardzo w kosc i zebys
lekko przechodzila przez kolejne etay ciazy...
badz w kontakcie, zycze udanego wesela! trzymaj sie! badzcie szczesliwi!!!