"Jakaż ja jestem szczęśliwa"

[zuza6661]

"A posty w stylu "Jakaż ja jestem szczęśliwa" są piękne. Szkoda, że tak
rzadko pojawiają się na tym forum." - arwen8

To ja proponuje, zeby w tym poscie podzielic sie sprawdzonymi radam, jak
sprawic, zeby to nasze szczescie trwalo. Duzymi i malymi, bardzo powaznie-
filozoficznymi i takimi pierdolkami z dnia codziennego.

OK, zaczynam: Zebym byla szczesliwa, moj M musi byc ze mna szczesliwy :) Jak
sprawic, zeby rutyna nie przeslonila radosc bycia razem? Np planujac
weekendowy wypad do jakiegos fajnego miejsca. Albo niespodziewanie cos mu
kupic - modne perfumy, ksiazke o masazach, ubrac sie kokieteryjnie, pomalowac
i wyciagnac go do pubu, zeby mogl sie "pochwalic" swoja kobieta. Co jeszcze?
Czekam na propozycje :)

filozoficzne

[rejka]

zuza6661 napisała:
>
> To ja proponuje, zeby w tym poscie podzielic sie sprawdzonymi radam, jak
> sprawic, zeby to nasze szczescie trwalo. Duzymi i malymi, bardzo powaznie-
> filozoficznymi i takimi pierdolkami z dnia codziennego.

taka rada z sex and the city
Samantha bardzo mądrze moim zdaniem podsumowała kłopoty w związku, bo każdy ma
lepsze i gorsze chwile
"kiedy dzieje się niedobrze, to możesz być taka :( lub taka :), zastanówcie się,
co daje lepsze efekty...."

Dobrze też sprawdzają się nasze nauki przedmałżeńskie, pamiętam je całe.
Niech słońce nie zachodzi nad waszym gniewem, powiedział ksiądz i wręczył nam
zaświadczenia o ich odbyciu.
czy jakoś tak

[arwen8]

zuza6661 napisała:

> Zebym byla szczesliwa, moj M musi byc ze mna szczesliwy :)

Ja akurat z taką teorią nie mogę się zgodzić. Po pierwsze, wyznajemy
zasadę "bądź szczęśliwy!", a nie ultimatum "bądź szczęśliwy ze mną!" Po drugie,
żeby ta druga osoba była ze mną szczęśliwa, to najpierw ja sama muszę być ze
sobą szczęśliwa. I na odwrót. Bo wszystko zaczyna się od pięknej, zdrowej
miłości własnej, bez której miłość do drugiej osoby jest niemożliwa.

To tak a propos "poważnie-filozogicznej" części zaproponowanego przez Ciebie
tematu :)

[golinda]

myślę, że przede wszystkim każde z nas musi zachować swoją osobowość
po ślubie nie stajemy się przecież jedną osobą
nie można sobie nawzajem nic narzucać i należy szanować upodobania i poglądy
drugiej osoby
ale ważne, żeby dostrzec to jeszcze przed ślubem :-)
niezmiennie od prawie 8 lat jesteśmy ze sobą szczęśliwi i potrafimy popatrzeć
sobie w oczy tak, jakby to był pierwszy raz...

[vanjam]

A mnie się wydaje, że ważne jest też to, żeby mieć wspólne marzenia, cele, do
których się dąży.

[anusiaczek87]

dorzucilabym jeszcze do tego, ze nalezy ze soba poprostu rozmawiac.. i nauczyc
sie mowic o uczuciach

pochwalić sie w pubie kobietą

[gosia-samosia1]

no a potem puścić ją w obieg w tym pubie.Nie dość,że chłopcy będą zadowoleni to
i dodatkową kasę przyniesie laleczka.

"ubrac sie kokieteryjnie, pomalowac
i wyciagnac go do pubu, zeby mogl sie "pochwalic" swoja kobieta. Co jeszcze?
Czekam na propozycje",zapisać ją do pobliskej agencji,wysłać na pobocze trasy E-
17,dać fotkę w net aby koledzy zobaczyli jaki okaz mu się trafił.

[zuza6661]

Hehe, komentarz fajny :-)
No, roznimy sie troche podejsciem do tej kwestii :-) A Ty nie lubisz pochwalic
sie mezem?

[crunch4]

gosia-samosia1 chyba masz jakies zaburzenia skoro takie cos sugerujesz a moze o
swoim przykladzie piszesz

[jo-asiunka]

ja jestem BARDZO szczęśliwa:) Od ponad dziesieciu lat z tym samym facetem, od
roku (niecałego) mężatka, razem mieszkamy od jakichś czterech latek.

Moje rady: nie myśleć, że on się zmieni (po ślubie/kiedyś/jak zamieszkacie
razem), rozmawiać o WSZYSTKIM...
nie mam za dużo rad, po prostu kochać się trzeba.

[ashton]

LUBIĆ się trzeba :-)))

[oxygen100]

grunt to odrzucic swoje wewnetrzne fuj i odbokowac sie na niewybredne doznania
sexualne.

Jak sprawic, zeby rutyna nie przeslonila radosc bycia razem?
mozna o to zadbac majac na podoredziu gacha

Miłość, bliskość i szczęście w związku

[arwen8]

Ten artykuł jest jaknajbardziej na temat. Polecam przeczytać go powoli i
wnikliwie:

partnerstwo.onet.pl/1388975,3505,1,artykul.html
Osobiście, podpisuję się pod nim wszystkimi kończynami, ponieważ przeszłam całą
tę trudną drogę by wreszcie osiągnąć wewnętrzną harmonię i zbudować związek
oparty na prawdziwej, głębokiej bliskości i wzajemnym szacunku. A jak wiadomo,
wszystko zaczyna się od szacunku dla siebie i miłości własnej.

[oxygen100]

tja tylko trzeba uwazac aby bliskosc nie zmienila sie w uzaleznienie. IMO bycie
zbyt blisko z kims jest dla mnie nie do zaakceptowania. Bo po co??

[arwen8]

oxygen100 napisała:

> IMO bycie zbyt blisko z kims jest dla mnie nie do zaakceptowania. Bo po co??

Być może nie przeczytałaś całego artykułu, lub nie zrozumiałaś tej części o
granicach. Prawdziwa, zdrowa bliskość nie ma nic wspólnego z uzależnieniem lub
ograniczaniem wolności drugiej osoby. Uzależnienie ma swoje korzenie m.in. w
lęku, a ten nie ma nic wspólnego z miłością.

Piękna też była definicja bliskości wg psychoterapeuty z którym rozmawiano:

"Myślę, że to rodzaj fascynacji partnerem, jego niepowtarzalnością. Pragnienie
poznawania go, ale bez naruszania jego granic. Ciekawość tego, jak przeżywa
świat, jak widzi ważne dla nas sprawy. Jeżeli ludzie są otwarci i potrafią
dzielić się uczuciami, wtedy tworzy się taki niepowtarzalny klimat wymiany,
który można nazwać bliskością, i to we wszystkich wymiarach: duchowym,
psychicznym i fizycznym."

Nic dodać, nic ująć! Kto tego doświadczył w swoim związku, ten wie :)

[atom1001]

moje recepty:
- nie stwarzac problemu tak gdzie go nie ma
- nie zrzedzic
- nie wyglaszac uswiadamiajacych monologow
- nie dzwonic do meza kiedy jest w pracy lub po pracy i nie wypytywac o ktorej
wroci i co bedzie robil
- jesli wraca pozniej niz mowil nie przyjmowac go ze zloscia
- zgadzac sie na jego potrzeby. Kiedy chce kupic drogi gramofon odpowiadamy
ok., sprzet narciarski tez ok., wyjscie na piwo - ok., rzuca marynarke na
krzeslo i chce zeby tam lezala dwa tygodnie - ok. itd.
- nie terroryzowac wlasnymi przyzwyczajeniami i potrzebami
- zawsze chciec sie porozumiec
- nigdy sie nie mscic

No i najwazniejesz! W razie konfliktu starac sie popatrzec na sprawe takze z
jego strony.

[arwen8]

Przytłaczająca większość punktów na NIE i tylko 2-3 na TAK? To o czymś
świadczy...

[lenchen]

rozmawiać, rozmawiać, rozmawiać, rozmawiać, rozmawiać, rozmawiać,
i umieć słuchać

[wahb]

podstawą mojego szczęścia w związku jest to ze zawsze jestem zdania męża

[atom1001]

To o czymś
> świadczy...

swiadczy o tym, ze wycigasz bardzo pochopne wnioski.

[arwen8]

Ciekawa reakcja.

Może raczysz też powiedzieć jakie dokładnie "pochopne wnioski" wyciągnęłam,
stwierdzając fakt, że odpowiednia ilość NIE/TAK "o czymś świadczy". Chyba nie
będziesz zaprzeczać, że każde wypowiedziane przez nas słowo świadczy o nas? Co
dokładnie o nas mówią nasze słowa, to już temat do głębszej dyskusji, nie
pasującej do tego wątku.

Natomiast to, że właśnie TAK zareagowałaś na zwykłe stwierdzenie faktu,
świadczy o tym, że jednak (może nie do końca świadomie?) domyślasz się, o czym
świadczy taka ilość negatywów/zakazów w Twoim poprzednim poście. A to już coś!

[atom1001]

Może raczysz też powiedzieć jakie dokładnie "pochopne wnioski" wyciągnęłam

ok

Chyba nie
> będziesz zaprzeczać, że każde wypowiedziane przez nas słowo świadczy o nas?

I tak, i nie. Idac Twoim tropem, jesli przeklne na forum, to stwierdzisz, ze to
przeklenstwo, swiadczy o tym, ze przeklinam. Ok, ale co jesli przeklnelam po
raz pierwszy od pieciu lat? Czy jesli poznasz ten kontekt nadal bedziesz
twierdzila, ze jestem osoba, ktora przeklina?
Nie znasz mojego kontekstu i nie mozesz mnie rozpracowac, chociaz sprawiasz
wrazenie, jakbys miala takie ambicje.

> Natomiast to, że właśnie TAK zareagowałaś na zwykłe stwierdzenie faktu,
> świadczy o tym, że jednak (może nie do końca świadomie?) domyślasz się, o
czym
> świadczy taka ilość negatywów/zakazów w Twoim poprzednim poście. A to już coś!

Zareagowalam tak, zeby sie troche podroczyc z Toba. Tak dla zartu po prostu:)
Przyznaje, ze takie traktowanie rozmowcy jest niegrzeczne, wiec wyjasnie
dlaczego wymienilam same zakazy. Czesto widze, jak moje kolezanki zadreczaja
swoich mezow marudzeniem, obsesyjnym sprzataniem, czestymi telefonami do pracy
i po pracy, pytaniami co robil, kiedy z kim i po co. Wyglada, ze one nie
rozumieja, ze takie zachowanie jest strasznie meczace.

Prosze Arwen, zostaw mnie w spokoju, dobrze? Nie mam sily odpowiadac Ci na
kolejne zarzuty wysnute z tych kilku zdan rzuconych przez mnie powyzej.

[golinda]

gdzieś widziałam tekst:
"przyczyną rozpadu małżeństwa jest nie brak miłości, a brak przyjaźni"
to chyba zawiera całą receptę na szczęśliwe małżeństwo
to zakochanie kiedyś (zwykle bardzo szybko) mija...wtedy trzeba być
przyjaciółmi...

[zara.m]

Zgadzam się - miłość, ale i przyjaźń między małżonkami. I moim zdaniem bardzo
ważne jest, żeby kochać się za to jakimi jesteśmy - z naszymi zaletami i
wadami, a nie za to, jakimi byśmy chcieli, żeby nasi małżonkowie byli. Nie
próbujmy zmieniać tej drugiej osoby, tylko akceptujmy ją taką, jaka jest.
I nie zapominajmy o rozmowie, żeby wiedzieć co jest dla nas ważne - dla nas
jako pary, ale i dla każdego z nas. U mnie to działa :)