Jak rozpoznać "swojego" człowieka?

[claire.ampres]

Może to pytanie wydaje się dziwne, ale tak ciekawi mnie, skąd wiecie, że komuś
możecie zaufać, że ten nowy ktoś to jest "swój człowiek", że warto w niego
"inwestować" swój czas, energię, uwagę? Intuicja? Sprawdzacie to jakoś? A może
na początek każdy dostaje kredyt zaufania a potem pozwalacie, by życie
weryfikowało te relacje?

[pzkpfw_vi_b_konigstiger]

Zwykle to się daje wyczuć od razu, "na nos".
Jedno, dwa spotkania, albo maile, albo inna forma komunikacji i już się wie. Jest o czym gadać, są wspólne tematy, zainteresowania, dobrze się czujemy w swoim towarzystwie. Mamy podobne poczucie humoru itp.

Ale ostatnio spotykam też osoby, które są trochę wycofane, trochę zamknięte w sobie, a jednak ciekawe, interesujące, mają sporo do powiedzenia, mogą również zainspirować, ale trzeba im dać po prostu więcej czasu. To ja muszę zwolnić, poczekać. I wydaje mi się że naprawdę warto.
Tyle, że nigdy dotąd nie zastanawiałam się, czy w kogoś warto "inwestować". Może to mój błąd.
Bo zwykle biorę całość, z przyległościami. Najwyżej potem jest przykro, że to nie było to. Ale nie tak znowu często, na szczęście

[claire.ampres]

No dobra, ale jeśli są wspólne tematy, jest podobne poczucie humoru, to
automatycznie obdarzasz tę osobę zaufaniem?

[pzkpfw_vi_b_konigstiger]

To chyba u mnie jest tak, że zaufanie jest na starcie, a potem dopiero się okazuje czy warto było.
Ja to jak dziecko jestem jednak...

[17lipiec1976]

wspolne tematy, podobne poczucie humoru, na spotkaniach dobre samopoczucie...
ale to rzeczywiscie nie wszystko, potrzeba troche czasu żeby "rozgryźć" dana
osobę, ale może byc tak, że nie da sie ona poznać, odkryć, nie mowię całkowicie,
bo to niemożliwe, ale w takim stopniu by móc jej zaufac.

[claire.ampres]

No właśnie o to mi chodzi, że ja chyba nie potrafię na starcie każdemu ufać i
nawet nie chcę, wiedząc, jak można się sparzyć.
Ale mam wrażenie, że u mnie głównie intuicja działa. Czasami wbrew rozsądkowi

[gyubal_wahazar]

- Ty tu, hono
- ?
- No hono tutaj !
- Ke ?
- Na słówko
- ??
- Wybrałem Cię boooo, w sumie sam nie wiem dlaczego Cię wybrałem, ale
chciałem żebyś był swój
- Ehehehe
- Zaczynasz zaraz, mandżur wypakuj

[claire.ampres]

Gubiś, Gubiś...
No dooobra...
Chcesz być moim swojakiem? To pakuj mandżur i heja nad morze!
(bo inaczej nie mamy o czym gadać )

[gyubal_wahazar]

Klerciu

Pewnie, że kce, ale mnie już teraz rumatyzmy chrupio a co byłoby nad
morzem ? Ale taki netowy swojak też się chyba liczy ?

[claire.ampres]

Phi! Panno Klerciu, jak już i skoro tak!



(no chyba nie muszę wyjaśniać, że jedynie wchodzę w Twą konwencję i w związku z tym było to mało poważne z mojej strony? )

[gyubal_wahazar]

> (no chyba nie muszę wyjaśniać, że jedynie wchodzę w Twą konwencję i w
związku z tym było to mało poważne z mojej strony? )

Phi, Panie Gyubalu skoro tak !

[robert.83]

gość co się czasem spinał,
ale uwierzył
i gdy szedł po gnoju
smród już się go nie imał!

[kawamija]

to sie wie i już.........


a czas daje najlepszą bo jednoznaczną odpowiedź....

[krolowa_potepionych]

NA to chyba nie ma reguły.

[bugelka]

naiwna jestem...
a intuicja też działa, bo jak od razu poczuję jakiś wewn. opór to ni
chu chu - nie przekonam się do człowieka choćby na rzęsach stawał.

[mappi]

po zapachu!!



przepraszam ale nie mogłam się powstrzymać
ale będę poważna już

[gyubal_wahazar]

Jak wali machorką i końskim łajnem - to swój chłop, a jak każe klikać axem
z plakatu - to jakiś kochający inaczej

[pzkpfw_vi_b_konigstiger]

mappi napisała:

> ale będę poważna już
>

A co to za nowe zwyczaje?
Jaka poważna? To jakaś choroba, czy co?

Mappi :D

[mi-l-ja]

z ust mi to wyjęłaś

[mappi]

o wypraszam sobie
ja nigdy ...nigdzie...nikomu....nie wyjmowałam

z ust

[rafae]

"o wypraszam sobie ja nigdy ...nigdzie...nikomu....nie wyjmowałam
ust "


takiego tekstu jeszzcse tu nie było.

nie wiem..
nie czytam bieżących, raczej faworytów, lubianych i nowych, znaczy wszystkich.

[mi-l-ja]

jeśli chodzi o znajomości rodem z interneta, to lubię myśleć, że
kieruję się czymś więcej niż intuicją i udaje mi się na podstawie
postów wywnioskować, z kim tak naprawdę mam do czynienia

lubię tak o sobie myśleć, ale brutalna prawda jest taka, że zdarzyło
mi się na tym polu zaliczyć megafalstart ;-P

w przypadku znajomości zawieranych w tzw. realu decydującą rolę
odgrywa u mnie tzw. pierwsze wrażenie i nie chodzi tu wcale o wygląd

po prostu z reguły jestem w stanie przewidzieć, z kim będę mogła się
dogadać, a z kim niekoniecznie

suma sumarum: wmawiam sobie, że jestem racjonalna, bo to jakoś tak
poważniej brzmi

" (...)to wszystko przez moje chłopskie pochodzenie; w naszych
wsiach rodzą się ludzie niegodziwi." /U.Eco: Wahadło Foucaulta/

[claire.ampres]

Hehe, Milciu, poważna i racjonalna kobieto! Myślę, że duża grupa wśród nas na
kimś się sparzyła, czyli intuicja nie zawsze działa i nie zawsze warto dawać
każdemu na starcie duży kredyt zaufania.
Ale megafalstartem się tak nie przejmuj. Co najmniej do trzech razy sztuka

[mi-l-ja]

megafalstart wydaje mi się teraz megaśmieszny

[listopad02]

Jest szczery i już.

[claire.ampres]

A skąd masz pewność, że jest szczery?

[listopad02]

Czuje

[robert.83]

claire.ampres napisała:

> Może to pytanie wydaje się dziwne, ale tak ciekawi mnie, skąd
wiecie, że komuś
> możecie zaufać, że ten nowy ktoś to jest "swój człowiek", że warto
w niego
> "inwestować" swój czas, energię, uwagę? Intuicja? Sprawdzacie to
jakoś? A może
> na początek każdy dostaje kredyt zaufania a potem pozwalacie, by
życie
> weryfikowało te relacje?
>
>

Pierwsze co przyszło mi do głowy to to, że gdybyśmy to wiedzieli to
nie siedzielibyśmy na tym forum.

Drugie to to, że "inwestowanie" brzmi dość kalkulacyjnie - i chyba
nie ma za dużo wspólnego z tym jak się podchodzi do ludzi. A może
ma? A może nie ważne.

Ja jakoś podchodzę ze sporym kredytem zaufania. Może dlatego, że w
zasadzie niczego się nie spodziewam, niczego nie oczekuję i nie
łatwo mnie przez to rozczarować. To złe jest o tyle, że tworzy
dystans - nawet wtedy, kiedy chciałbym go bardzo nie tworzyć.

Na pewno szybko wycofuję się na sygnały o tym, że mógłbym być
manipulowany, wykorzystywany. Lubię szczerość, lubię w ludziach taką
zdrową dziecięca naiwność ( resztki znaczy... ).

Negatywnie podchodzę do osób, które zachowują się kombinatorsko.

[claire.ampres]

> Pierwsze co przyszło mi do głowy to to, że gdybyśmy to wiedzieli to
> nie siedzielibyśmy na tym forum.

Hehe... a mi się zdaje, że wiem a mimo to siedzę na forum. W ogóle nie widzę związku.



> Drugie to to, że "inwestowanie" brzmi dość kalkulacyjnie

E tam, od razu kalkulacyjnie. Rob, tu chodzi o zwykłe poświęcenie czasu i uwagi, po co dorabiać filozofię o kalkulacji?

[robert.83]

Ju spieszę tłumaczyć, Droga Claire.

Otóż tu i tam, spod krzaczka, wychylają się na tym forum opowieści lub wzmianki
na temat minionych/doznanych zawodów miłosnych, zaufaniowych, osobistych,
ludzkich. Większość z nas, jeśli nie wszyscy, ma za sobą próby ułożenia życia we
dwójkę. Inwestycja więc na jakimś etapie nie wypaliła, stopa zwrotu okazała się
ujemna lub koszty ryzyka pociągnęły biznes pod wodę. Czasem to partner z
interesem się wycofał, czasem partnerka przestała mieć ochotę na fuzje...

[claire.ampres]

Ech ci finansiści...

[konwaliowa1]

Dla mnie osobiście ,to trudne jest.
Mówi się ,że zjesz z człowiekiem beczkę soli,
i tak go nie poznasz?

[one.kozie.death]

10-15 min. w realu i już można wiedzieć co i jak

[krolowa_potepionych]

Tia, a po 10 latach okaze sie, zebyl draniem i szuja, bo zbyt dobre pierwsze
wrazenie przez 10-15 minut sprawial...