BYĆ MOŻE TO TEKST LEKKO PROWOKUJĄCY

[mikex]

Niektórzy mówią, że są samotni z wyboru - nie wierzę im. Sądzę, że człowiek
nie jest stworzony do samotnego życia. I nie chodzi mi wcale o to, że rzucanie
się w wir romansów, czy nawet stały związek lub przyjaciele są gwarancją
poczucia akceptacji i własnej wartości.. Jeśli sam siebie nie zaakceptujesz,
będziesz swoją niską samoocenę przenosił na kolejne związki, kolejnych ludzi.
A przecież nie każdy ma cierpliwość, aby co chwilę zapewniać o swoim uczuciu i
walczyć z twoimi zmiennymi nastrojami. Być może twój ukochany(a) także może
potrzebować wsparcia, a nie tylko budować poczucie twojej wartości. Zaczyna
się więc błędne koło - zniecierpliwiony partner więc zrywa znajomość, a ty
znów czujesz się beznadziejna(y) i nikomu niepotrzebna(y). Największy paradoks
wielu osób samotnych to fakt, że chociaż odbierane są i zazwyczaj same tak się
przedstawiają jako osoby niepewne siebie to często są to egocentrycy o
wybujałym poczuciu własnej wartości, którzy uważają w głębi duszy, że nikt na
nie zasługuje, chociaż często to tylko przykrywka, aby zachować twarz przed
otoczeniem. Wiadomo, pozowanie na osobę, która sama odrzuca, a nie jest
odrzucana jest lepiej odbierane przez otoczenie, szczególnie u mężczyzny
samotność "z wyboru" jest utożsamiana z niezależnością czy wolnością i jest
traktowana jako coś oczywistego, a image "niebieskiego ptaka" skaczącego z
kwiatka na kwiatek wzbudza niekiedy zazdrość żonatych kolegów.

samotnośćZastanów się więc czego tak naprawdę chcesz - partnera czy osoby,
dzięki której nagle poczujesz się piękna(y), mądra(y), dobra(y). Jeśli
wybrała(e)ś drugie rozwiązanie możesz się bardzo rozczarować - nikt za ciebie
nie wykona tej ciężkiej( nie ukrywajmy tego) pracy , jaką jest polubienie, a
przynajmniej akceptacja siebie. Partner to nie magiczna różdżka, za pomocą
której znikną wszystkie twoje problemy. Zgoda - często łatwiej żyć we dwójkę,
w otoczeniu kochających cię osób, ale nie jesteś pępkiem świata ; dawaj, a nie
tylko bierz, słuchaj, a nie tylko żądaj wysłuchania, kochaj, a nie tylko
pragnij być kochanym...

[olimpiahyla]

hmm siedzę i czytam Twoje wywody i zastanawia mnie czemu Ci jeszcze nikt nie
odpisał - teks zakrawa mi z nurtu psychologicznego i właściwie po co to wszystko
piszesz?

[mikex]

Piszę sobie coś dla tak dla zabicia czasu. Poza tym ten tekst akurat znalazłem
gdzieś w necie i mi się spodobał bo uważam, że coś jest w nim na rzeczy.

[olimpiahyla]

Na moje oko ten tekst jest bardzo prawdziwy,jasne że niemożna włożyć wszystkich
do jednego worka niestety singlomania nas omamia )

[mikex]

Wierz tak na prawdę to co masz w życiu jest konsekwencją twoich mniej lub
bardziej świadomych wyborów. Jeżeli będziesz mieć intencję stworzenia związku to
go stworzysz. Mnie sie zdarzyło pół roku temu spotkać w kawiarni z fajną
dziewczyną i wydawało mi się że coś dalej z tego będzie. Okazało się że
przegrałem z tym że siedzi 10-12 godzin w pracy, chce a może nie chce pisać
doktorat z germanistyki. Kiedyś bym prawił komuś takiemu kazania ale teraz chyba
z wiekiem jestem bardziej wyrozumiały. Być może nie byłem w jej typie, a poza
tym uważam że jak ktoś ma skończone 28 lat to powinien wiedzieć co jest dla
niego ważne w życiu. Być może czasem trzeba zrobić jakąś ofiarę np zgodzić się
na mniejsze zarobki a być z kimś razem. Uważam, że w życiu nie ma nic za darmo-
trzeba dokonywać mądrych wyborów i tyle.

[olimpiahyla]

To o czym piszesz, że to w którym miejscu sie aktualnie znajdujemy jest
konsekwencją naszych wyborów świadomych lub nieświadomych- jest prawdą której
czasem trudno spojrzeć w oczy. Jeżeli mogę, pomimo tylko jak dla mnie
skończonych 28lat usłyszałam wewnętrzna Twoją mądrość. Pewnie wiesz, że są
ludzie którzy nie dojrzewają emocjonalnie.

[mikex]

Z wielkim bólem serca zgadzam się z tobą że są ludzie co nigdy nie dojrzeją
chyba emocjonalnie. W pewnym sensie się o tym kiedyś przekonałem. Nie wiem czy
to dobrze czy źle ale nie staram się ich odkręcać, albo robię to niezmiernie
rzadko. Jest to bliskie buddystom, którzy uważają ,że należy pozwolić
cierpiętnikom cierpieć, idiotom być głupimi. Ponoć te przypadłości są im
potrzebne aby w końcu kiedyś osiągnęli doskonałość . Uważam, że ci ludzie mają
jednak i tak szansę- musi nimi coś mocno wstrząsnąć- np choroba bliskich, czy
inny rodzaj cierpienia. Cierpienie chociaż jest teraz jest bardzo niepopularnym
słowem i zmiatanym pod dywan ma dużą wartość wychowawczą według mnie- co nie
znaczy że lubię cierpieć oczywiście . W pewnym stopniu stykam się teraz z jego
odmianom w postaci starości mojej matki i co by nie mówić odkrywam w sobie
pozytywne cechy o które nie podejrzewałbym że może mieć mężczyzna- być może
urzeczywistniam to co Jan Paweł 2 nazywał miłością służebną w ten sposób. No ale
to już jest opowieść z innej beczki.

[olimpiahyla]

Hmm, no nie wiem czy ktoś lubi cierpieć świadomie i z własnego nieprzymuszonego
wyboru, faktem jest że uczy nas cierpienie pokory i szacunku dla życia.
Ja też nie lubię cierpieć ) choć czasami zadaje sobie pytanie -właściwie od
czego zaczęliśmy naszą rozmowę, że decyzje i wybory świadome czy nie, przez nas
podejmowane pozwalają nam poznawać różne aspekty życia- miedzy innymi cierpienie.
Zabrzmiało bardzo filozoficznie )
Jakoś nie chce mi sie wierzyć, że masz 28 lat można wiedzieć ile faktycznie masz?

[mikex]

Zdroworozsądkowo myślący człowiek nie lubi cierpieć ale dzięki cierpieniu ma
szansę zmienić życie-czasem pozwala mu ono zobaczyć i zrewidować swoje głupie
poglądy. Co do wieku to mam 34 lata

[olimpiahyla]

Dopóki czegoś nie poczujemy i nie doświadczymy trudno jest mam w to uwierzyć i
faktycznie to pozwala nam weryfikować swoje błędne poglądy, teorie.
Nie wiem jak Ty ja bywam przekorna i czasem lubię sie wykłócać z życiem dlaczego
właśnie tak jest- choć nic to nie daje ) Czasem się w porę zorientuję a czasem
nie ( śmiech przez łzy).
Tak na marginesie jestem trochę młodsza od Ciebie mam 31 lat skończone w tym roku

[mikex]

Ja też czasem psioczę na życie dlaczego spotkało mnie to i to. Pocieszające
jest dla mnie to, że czasem po czasie znajduję sens tych zdarzeń. Po drugie
czasem jedna chwila może całkiem przewrócić nasze życie. Poza tym jak mi jest
bardzo źle to pocieszam się tym, że tak na prawdę to nie wiadomo co jest innym
pisane i to co mnie spotkało nie musi być jeszcze takie najgorsze w porównaniu z
problemami innych ludzi.

[olimpiahyla]

Witam!
Tak się zastanawiam gdzie zmierza ta nasza wymiana zdań, trochę
filozoficzno-psychologiczno-gawędziarska ) Zrobiło się z tego prywatne forum )
Mnie ostatnio nosi tzn. zaczynam łapać wiatr w żagle- krótko mówiąc chce mi się
żyć i cieszyć się tym życiem!!! Po okresie wycofania się powoli wracam do żywych
(hahaha)) a u Ciebie jak?

[mikex]

Co do forum to jest świeżyzna więc być może z czasem będzie więcej na niem
różnych tematów. Ja się troszkę czuję zmęczony - na szczęście jutro muszę iść
jeszcze do pracy a potem mam wakacje i to dość długie bo do 1 października. Co
do chęci wyjścia do ludzi to nie mówię,że nie chcę ale na razie mam jeszcze
mnóstwo takich przyziemnych zwyczajnych spraw do zrobienia- np malowanie takich
małych okienek w piwnicy, koszenie trawy bo znowu odrosła, czy cięcie połamanych
gałęzi iglaków na ogrodzie po burzach jakie przeszły tam gdzie mieszkam. Czasem
to zazdroszczę ludziom co mieszkają w blokach że takimi pracami koło domowymi
nie muszą się zajmować bo to robi za nich spółdzielnia mieszkaniowa.

[olimpiahyla]

) bardzo przyjemna praca Cię czeka - ogród to fajna sprawa, wymaga
pielęgnowania jak wszystko zresztą w życiu. Ja zawsze zazdrościłam tym którzy
maja dom i ogród- blokowa kobieta ze mnie no, ale jeszcze wszystko przede mną!
Wnioskuję, że pewnie pracujesz na uczelni skoro wracasz w październiku do pracy
-ja wracam 1 września.

[mikex]

Zgadza się, jeżeli chodzi o moją pracę, ale tak od pierwszego września też coś
będzie do roboty głównie papierkowej- tj czytanie licenjatów aby ludzie mogli
się w październiku bronić. Oj ja nie wiem czy jest co zazdrościć z takimi
robotami około domowymi- byle jaka tak czynność choć wygląda niewinnie np
strzyżenie trawy to zeżre ci gdzieś 1,5-2 godziny .

[olimpiahyla]

Tak bywa z czynnościami około domowymi )
Aż, mnie korci zapytać co wykładasz i czy te licencjackie prace czytane Cie nie
nudzą

[mikex]

Odpowiem trochę na okrągło. A mianowicie mam do czynienia z przedmiotami
ekonomicznymi. A co do prac licenjackich to różnie z nimi bywa. Jako tako to one
nie mają być ciekawe tylko mają pokazać czy student wie co bada, wie jak to
zbadać i czy zna w miarę aktualną literaturę z danego zagadnienia. Oczywiście
czasem trafiają się prace ciekawe i to bardzo- ale to jest przeważnie 1 praca na
30-40 . Właśnie mi się akurat taka praca przytrafiła tydzień temu ale akurat
studentce się chciało pracować nad nią i po części ta praca dotyczyła jej
zainteresowań własnych związanych z różnicami kulturowymi społeczeństw i ich
wpływu na działalność marketingową znanej firmy działającej globalnie.

[olimpiahyla]

Jeżeli lubi się to co się robi to widać, zazwyczaj prędzej czy później przekłada
sie to na efekt i daje korzyści.
Lubię jak mnie coś pochłania i jak chce się pracować, zazwyczaj jest to zgodne z
moimi zainteresowaniami