Weterynarze schodza na psy :/ Tragedia

[tenshii]

W dniu dzisiejszym poszłam z moją koleżanką i jej psem znajdą do weterynarza.
Pies ma juz około 9 miesięcy, ale zostal znaleziony na ulicy w wieku około 3, był bardzo wystraszony. Do tej pory jest raczej bojaźliwy. Do tego straszny pieszczoch i cierpi gdy zostaje sam, noa le musi.
Rozrabia tez trochę bo koleżanka go nie szkoli no ale to jej sprawa.
Wracając jednak do meritum sprawy wchodzimyd o gabinetu, wet bada psa i pyta o niego. KOleżanka opowiada i mówi że pies rozrabia, skacze na ludzi i ogólnie ciężko go poskromić...
Na co weterynarz:
"wie pani, bo tak prawdę mówiąc powinna mu pani za przeproszeniem raz a porządnie wpieprzyć to się nauczy co mu wolno a czego nie"

Jakim cudem TACY ludzie zostają weterynarzami? TRAGEDIA !!

[marzenia11]

a w jaki sposób takich rozpoznać i unikać? oto jest pytanie

[tenshii]

No i z tego powodu jest to tragedią :/
Jak widzisz że ktoś sprzedaje zepsute mięso albo porozbijane auta to nie kupisz, weta tak łatwo nie rozpoznasz i to jest przerażające :/

[g.i.jane]

Jakim cudem tacy ludzie zostają weterynarzami? Na to bardzo łatwo odpowiedzieć:
bo to naprawdę świetna kasa a odpowiedzialność praktycznie żadna.
Jak ich unikać? Niestety pozostaje rozpoznanie ogniem, jak to chyba mówią w
wojsku. Czyli po pierwszej wizycie więcej się nie pojawić.

[hania261]

Moze powinnismy utworzyc liste dobrych lekarzy i niepolecanych lekarzy.

[albert.flasz1]

"Prochu nie wymyyśliłaś", takie listy istnieją. Na przykład:
czarnalista.pl/
Jednak, tworząc coś takiego trzeba się poważnie liczyć z
konsekwencjami - na przykład odpowiadzialność cywilna za lobbing
rozpowszechnianie pomównień i poświadczeń nieprawdy...

[marzenia11]

Gorzej jeśli konsekwencje tej jednej wizyty są nieodwracalne.. Ja mam olbrzymi problem ze znalezieniem weta, ktoremu mogę w pelni zaufać albo przynajmniej na tyle, że nie będę się niepokoić. Teraz w bad profilaktycznych moczu kotek okazało się, że mają struwity i rozmawialam z kilkoma wetami, każdy mówi co innego i mam zamęt w głowie. Podobnie mialam z odchudzaniem jednej z nich - tak naprawdę informacje uzyskane od pani w sieciowym sklepie zool okazały się trafne i skuteczne, a np. polecany wet powiedział mi: trzeba ją odchudzić, ale nie ma pani szans bo są dwie. A otyłośc grozi.. i wymienil wszelkie choroby. I jak tu ufać?

[etta2]

Widzę tu dwie strony medalu:
1. wet zachował się z lekka grubiańsko, ale jak się "nie wpieprza"
(w sensie szkolenia) systematycznie, to trzeba raz a dobrze (nie
jestem zwolennikiem czegoś takiego);
2. wetY są od leczenia chorób, a nie od szkolenia właścicieli psów,
którzy sobie nie radzą, bo im się nie chce. Sama twierdzisz, że
koleżanka psiaka nie szkoli, więc zbiera zniwa swojego lenistwa.

Żaden wet, nawet najlepszy na świecie, nie sprawi, że z dnia na
dzień piesek się zmieni, jesli jego właściciel nie postara się o to.
Zgodzę się, że wet może udzielić lepszych rad, niż "wpieprzyć
psiakowi". Może jednak powinniście udać się do psiego psychologa, bo
to raczej ten problem.

[majenkir]

etta2 napisała:
> Żaden wet, nawet najlepszy na świecie, nie sprawi, że z dnia na
> dzień piesek się zmieni,

Udajesz czy naprawde nie rozumiesz?

To tak jakby isc z dzieckiem, z ktorym sobie nie radzisz do
pediatry, a on kaze malemu "wpieprzyc", zamiast dac namiary na
dobrego psychologa.....

[basia961]

Wrażliwiec to ten wet nie jest...może chociaż leczyć potrafi...
Pies znajomej obolały, ogon smętnie zwieszony i jakby przełamany w połowie,
opuchnięte męskie utensylia, pupa i góra łap...cierpi, widać wyraźnie. Znajoma
psa do samochodu i do weta, przypadkowego bo 'jej' urlopuje a czekać z
cierpiącym psem przeciez nie będzie. Wet psa obejrzał, pomacał "ja tu nic nie
widzę. Mówi pani ogon? Może w samochodzie mu się pokrzywił?"
No bo czy wet powinien wiedzieć co to jest i jak leczyć 'zimny ogon' zwany też
"końskim ogonem"?

[albert.flasz1]

...A nam kiedyś szkolna pani pedagog (tak się przynajmniej nazywała)
powiadziała, że problemy nasz syn powoduje sam i że powinien słuchać
Radia Maryja i zapisać się do Oazy (autentyk)... Na szczęście,
problemy rozwiązały się bez AŻ tak drastycznych środków.:D

[majenkir]

albert.flasz1 napisał: )
> problemy nasz syn powoduje sam i że powinien słuchać
> Radia Maryja i zapisać się do Oazy

:)))))

[etta2]

majenkir napisała:

> Udajesz czy naprawde nie rozumiesz?
>
> To tak jakby isc z dzieckiem, z ktorym sobie nie radzisz do
> pediatry, a on kaze malemu "wpieprzyc", zamiast dac namiary na
> dobrego psychologa.....

Nie udaję, bo WIEM o co chodzi. Wiem, że problemy z zachowaniem tak
dziecka jak i psa, załatwia się u psychologa, a nie u lekarza. Wiem,
że złamania leczy ortopeda, a nie "ogólny", a zęby leczy stomatolog,
a nie chirurg.

[majenkir]

Ale weterynarz jest lekarzem pierwszego kontaktu. I to on powinien
pokierowac dalej. Bo opiekunowie zwierzat tak jak rodzice - sa
rozni niestety....

[tenshii]

To ja może dopowiem bo widzę że się źle zrozumiałyśmy.
To nie była prośba o pomoc, tylko zwykła rozmowa z wetem podczas badania. Takie o opowiadanie o psie, a nie próba znalezienia cudownego rozwiązania.

[albert.flasz1]

Wyobraź sobie, że kandydaci na weterynarzy nie przechodzą
obowiązkowych testów "politycznej poprawności", opracowanych przez
Fundację Brigitte Bardot, przez co weterynarzem mogą zostawać ludzie
różni - zupełnie tak samo, jak tak zwani "obrońcy zwierząt".:P

[a.nancy]

brak slow :/

my mamy fajnego weterynarza, ktorego pies uwielbia i daje sobie zrobic wszystko.
widzieliscie kiedys psa, ktory biegnie do weterynarza z dzika radoscia i skacze
na drzwi gabinetu, bo chce jak najszybciej wejsc? :)))
niestety, z innymi wetami bywa roznie. jeden, ktory szczepil go na wscieklizne -
widac bylo, ze facet po prostu boi sie psow, bo na sam widok naszego psa zrobil
krok do tylu. wiec wiadomo, ze pies wyczuwajac strach wyrywal sie i awanturowal.
facet stwierdzil, ze "takiego psa" to on nawet nie dotknie i do widzenia.
musielismy zalozyc kaganiec i _prosic_ zeby laskawie go zaszczepil. a bynajmniej
nie bylo warczenia itp. kto zostaje weterynarzem, jesli boi sie zwierzat?
drugi byl jeszcze lepszy. pojechalismy na pogotowie, bo w nocy pies zaczal miec
dziwne objawy. 50 km w jedna strone. pies tak slaby, ze ledwo chodzil.
weterynarz nawet nie zmierzyl mu temperatury, stwierdzil, ze jak ma problemy z
chodzeniem to pewnie ma cos zlamane (!) i postanowil zrobic mu roentgena.
wsadzil go na stol, ale nie umial nawet dobrze go ulozyc, tyle razy go
przekladal, ze w koncu pies sie zirytowal i zwial ze stolu. na co uslyszelismy,
ze nigdy nie widzal tak zle wychowanego psa, ale skoro potrafil zwiac, to widac
nic mu nie jest, wzial kase za wizyte i do widzenia. nastepnego dnia u "naszego"
weta okazalo sie, ze pies ma babeszjoze :( sorry, to juz nie jest kwestia
glupich komentarzy, tylko umiejetnosci postawienia diagnozy decydujacej o zyciu
i smierci pacjenta!
a kilka dni pozniej z tamtej kliniki dostalismy poczta ulotke "dziekujemy za
skorzystanie z naszych uslug i zapraszamy ponownie".

[basia961]

Największa lecznica weterynaryjna w dużym mieście na wschodzie Polski.
Sunia, młoda bernenka, kuleje. Wet stwierdza uraz. Uraz to uraz - przejdzie. Po
pół roku znów suńka kuleje, ciężko dyszy po przejściu kilku kroków, traci humor,
widać że cierpi. Ta sama lecznica - prześwietlenie, diagnoza dysplazja stawów
biodrowych, natychmiast operacja - oczywiście zabieg najbardziej radykalny
(pewnie dlatego że najdroższy) i komentarz "jak pani mogła dopuścić do takiego
ciężkiego stanu?". Kumpela trzaska drzwiami...
Inny wet obejrzał zdjęcie - złe, niewyraźne. Nowe prześwietlenie, zabieg
konieczny, ale najpierw oszczędzający. Suńka jest po dwóch operacjach, jedno
bioderko udało się uratować. Teraz znoszą ją z czwartego piętra na sikundę...
Gdyby ten pierwszy potrafił postawic właściwą diagnozę...

Weci strachliwi to codzienność :)))
przy szczepieniu:
Jeden kazał psa postawić w drzwiach i tymi drzwiami go zablokować. Ten sam kazał
sąsiadce narzucić psu koc na głowę...Dobrze że pies koc zrzucił dopiero po
wyjściu weta :)))
Moją suńkę przy czipowaniu wetka kazała tak trzymać że mi kończyn zabrakło...

Dlatego ja chodzę do kliniki - tam psów się nie boją :)))

[blue.berry]

weterynarze to ludzie a jak wiadomo ludzie sa rozni.
mnie juz nic nie zdziwi - przez dluzszy czas bywałam b.czesto w
szpitalu w klinice małych zwierzat na SGGW w warszawie. pytanie "po
co ci ludzie zostali/chca zostac weterynarzami" zadałam sobie jakies
setki razy. wetrynarz bojac sie psa wiekszego niz jamnik to tam
norma. zle diagnozy - standart. badanie psa i slepota na golym okiem
widoczne nieprawidlowosci - codziennosc. no i oczywiscie pełne
przekonanie o byciu najmadrzejszym na swiecie.
a to miejsce gdzie ksztalca sie i zaliczaja pierwsze lata pracy
wlasnie ci weterynarze ktorzy przyjmuja nas pozniej w swoich
przytulnych gabinecikach.

[tenshii]

Tak Blue.berry - ludzie są różni, ale człowiek kształcony w tym konkretnym kierunku nie powinien raczej dawać takich rad.
I o ile jako człowiek może (choć nie powinien) wydać zła diagnozę bo np objawy pasują do kilku chorób, to powinien wiedzieć że "wpieprzanie psu" szczególnie PORZĄDNIE WPIEPRZANIE raczej odniesie odwrotny od pożądanego skutek... :/

[martuskownik]

No i tak to wygląda...niestety. Ale czego oczekiwać od ludzi którzy na chwilę
obecną zwierzęcej psychologii mają 30 godzin na caaaałych 6 letnich studiach?
Wiem co mówię bo jestem w trakcie.

Ja dwa razy wyszłam już z różnych gabinetów trzaskając drzwiami przy podobnych
komentarzach że psa to trzeba smyczą a nie żadnymi pozytywnymi metodami- bo i
tak nie zrozumie. Po prostu wyszłam nie płacąc bo sytuacje były na początku.

Jeśli ludzie na wetowych studiach nie chcą we własnym zakresie zainteresować się
szkoleniem czy psychologią nie muszą i tak to się kończy.
Jestem zwolenniczką teorii że to wet powinien albo pomóc rozwiązać podstawowe
problemy behawioralne bo mają swoje odbicie w fizjologii, poinformować
Właściciela i powiedzieć "z czym to się je", polecić szkolenie...ale to chyba
utopia.

Znam weta który na problem właścicieli o siusianiu psa w momencie cieszenia czy
strachu bez mrugnięcia okiem ani badań moczu przy pierwszej wizycie rozpoczął
leczenie farmakologiczne na większą skalę, a wystarczyło nauczyć właścicieli nie
emocjonować pieska przy powrotach i problem skończył się w ciągu tygodnia gdy
zaczęłam z Nim pracę...

[albert.flasz1]

Zainteresować się można wieloma rzeczami, nie tylko psychologią - na
przykład, żywieniem i dietetyką, z którymi u weterynarzy przeważnie
jest nietęgo, a posiadana wiedza ogranicza się do zawartości ulotek
i informatorów, zredagowanych przez "żywieniowców" z firm pszowych.
Co do statusu weterynarzy hurtem i bez zagłębiania się w szczegóły,
jako zawodowej grupy - możemy podziękować mediom, które bardzo lubią
mity i schematy: na przykład dobry policjant z
obowiązkową "suszarką", dobry lekarz z obowiązkowo i niedbale
zawieszonym na szyi stetoskopem, dobry weterynarz - podobnie, tyle
że na tle luksusowo urządzonego gabinetu dla psów i kotów...:(

[martuskownik]

Oj to też prawda. Spotkałam się z opiniami ludzi że to odrębne studia są na to
żeby opiekować się dużymi zwierzętami bo to już nie jest wet:P
A jak na wsiach jest nie tylko z psami i resztą ale też dużymi zwierzętami mówić
chyba nie muszę. Tu na myśli mam nie tylko psychologie pieska kotka czy chomika
ale też pozostałej części dobytku jak świnie konie czy krowy.

Taka prawda albert.flasz1 również w aspekcie żywieniowym jeśli student nie
uzupełni i nie rozwinie się to wiedzę ma wykładowo- ćwiczeniową czyli około 30
godzinną na 6 lat... Ale przykłady można mnożyć i mnożyć.

Inną sprawą jest to że lekarze starszego pokolenia nie zawsze chcą otworzyć się
na nowe metody szkolenia/podejścia/żywienia/psychologii itp. A to jednak zawód,
w którym uczymy się caaaałe życie.

[blue.berry]

albert.flasz1 napisał:
> Co do statusu weterynarzy hurtem i bez zagłębiania się w
szczegóły, jako zawodowej grupy - możemy podziękować mediom, które
bardzo lubią mity i schematy: (...) dobry weterynarz - podobnie,
tyle że na tle luksusowo urządzonego gabinetu dla psów i kotów...:(

przyznam szczerze ze nie rozumiem?
co to ma wspolnego z tą dyskusją nt weterynarzy ktorzy
zalecaja "porzadne wpieprzenie" psu, albo tych co zwierzat się boją,
albo tych co sa poprostu solidnie niedouczeni.

:)

[blue.berry]

po przemysleniu jednak rozumiem : ))

[foranimals]

Według mnie weterynarzem się rodzimy albo nie. jeżeli kochamy
zwierzęta i przede wszystkim chcemy im pomagać- ludzie śmiało
weterynaria czeka. Niestety jednak częściej weterynarzem zostają
osoby, które nie dostały się na medycynę, chcą być jakimkolwiek
lekarzem albo najgorsze- chcą dobrze zarabiać. Jakby się dobrze
porozglądać na forum zwierzęcym, znajdzie się wielu miłośników
zwierząt, takich prawdziwych, którzy bez tytułów lekarskich pomagają
bo chcą, kochając zwierzęta. I mogę się założyć, że te osoby są
czasami lepiej poinformowane niż niejeden weterynarz. Taka jest
niestety rzeczywistośc i to zjawisko jest popularne praktycznie w
każdej z branż. Tylko szkoda, że od tego zależy czasami życie
naszego pupila, a w odniesieniu do innych lekarzy- i nasze.

Nasz weterynarz

[alina-puma]

Nasz lekarz jest świetny, już go chwaliłam na forum regionalnym.
Lubi zwierzaki, pamięta ich imiona i historie choroby.
Zawsze odpowiada na moje pytania, choć czasem wznosi oczy do nieba;))
Kiedy Puma ciężko zachorował, przyjechał do domu w niedzielne południe i potem
jeszcze kilka razy, aż pies wyzdrowiał.
Puma ma 15 i pół roku i ma się nieźle, choć od lat cierpi na kamicę, a do tego
ma wadę serca.
Jeśli mogę coś poradzić niezadowolonym z opieki weterynaryjnej: szukajcie
lekarza, który wzbudzi Wasze zaufanie, a potem się go trzymajcie i w razie
wątpliwości nie bójcie sie pytać.
Z naszym doktorem jesteśmy od 11 lat.
Pozdrawiam wszystkich
Alina

[przeciwcialo]

Wśród ludzkich lekarzy tez takie "kwiatki" usłyszysz. Jedyna metoda
nie iśc drugi raz do kogoś takiego.