candy_asiya
05.10.09, 02:01
"W dziewiętnastowiecznych księgach małżeństw z terenu Wielkopolski spotyka się mnogość form imion osób w nich zapisanych. Wynika to z kilku czynników. Po pierwsze, księgi te prowadzone były w kilku językach, po łacinie (katolickie), niemiecku (oba wyznania), polsku (niektóre parafie katolickie w zaborze pruskim i parafie z Kongresówki do roku 1867), wreszcie po rosyjsku (zabór rosyjski od roku 1868). Zdarzało się, że w akcie spisanym po łacinie imiona są w wersji polskiej, lub niemieckiej. Dodatkowo komplikuje sprawę fakt, że pisownia polska w wieku XIX nie była do końca ustalona, a na naszym terenie spotyka się formy imion przestarzałe, gwarowe, czy po prostu przekręcone.
W XIX wieku naturalne było tłumaczenie imion pomiędzy językami. Dlatego w akcie spisanym po łacinie Marcin będzie figurował jako Martinus (pamiętajmy też o przypadkach gramatycznych, w większości zapisów o formie narracyjnej spotkamy biernik, a więc Martinum, a przy podawaniu imion rodziców także dopełniacz: Martini). Jeśli zaś użyto języka niemieckiego, to zobaczymy imię w wersji: Martin.
Poniżej tabelka ułatwiająca orientację w powszechnie używanych imionach w tamtym okresie. Podane są wersje łacińska, polska (ówczesna i obecna) oraz niemiecka. Dla niektórych imion stosowanych wyłącznie przez ewangelików, nie istnieją przyjęte wersje łacińskie lub polskie."
Lista imion w wersji łacińskiej, polskiej i niemieckiej
