hasz0
30.08.07, 10:18
Od lat o tym piszę! Bo co takiego może łączyć Wałęsę, Michnika,
Urbana, Kwasniewskiego, Tuska, Millera, Rokitę, Leppera, Kalisza,
Łyżwińskiego. Pawlaka, Olejniczaka, Kaczmarka, Krauzego, Bagsika,
Gieremka, Netzla, Grzegorz Wójtowicza, Żemka, Sawickiego,
Wachowskiego, Komorowskiego, Waltz, Waltera, Solorza, Wieczerzaka,
rektorów, profesorów, Trybunał Konstytucyjny, sędziów okregowych nie
uznających zapisów pracowniczych odpraw umów prywatyzacyjnych,
likwidatorów prywatyzowanych majątków, prezesów banków, b.
funkcjonariuszy SB, donosicieli, tajnych informatorów WSW,
redaktorów, wielu biznesmenów itd?
Pranoją nigdy nie nazwano metod Największego Reformatora Gospodarki
Komunistycznej Na Świecie bo np. czy Polskę było stać na wiele mld
dolarów kredytu dla ZSRR w tzw. rublach transferowych - pieniądzu
fikcyjnym do wyprowadzania majątkiego polskiego Wschód przez wiele
lat transformacji? Mnie nazywano tu paranoikiem gdy to podnosiłęm
latami!
Jenoroczna nadwyżka nadwyżka to 7,5 mld RbTr w handlu Polski z ZSRR
która zamiast powinna przyczynić się do szybkiego wzrostu poziomu
życia ( za ruble transferowe nic w Związku Radzieckim ani
dziekolwiek indziej na świecie nie można kupić) Tak wielką nadwyżkę
finasował Wielki Reformator z budżetu państwa po kursie 2100 zł za
rubla i nikt go nie nazwał paranoikiem! Ale Kaczyńskiego za sprzeciw
wobec np. paranoi niemieckiej tak! Czy naruszaniu "Układu" z tamtych
lat raju dla bogacenia tajniaków kosztem narodu!
Nikt z bogatych krajów kraju po 1990 r. nie udzieliłby ZSRR tak
wysokiego kredytu.
W tym samym czasie gdy eksportowaliśmy za rbl. trnsf. Polska za
import towarów z ZSRR płaciła żywymi dolarami, a więc partner miał
dolary, za które mógłby kupować u nas. Po co firmy radzieckie
miałyby płacić w dolarach, jeśli... kilka dni przed przejściem na
rozliczenia dolarowe dokonały przedpłat firmom polskim na ponad 500
mln RbTr na poczet dostaw towarów w I kwartale br., tyle tylko, że
te ruble wymieniono na złotówki w polskim banku!
Za eksportowane lub reeksportowane towary do ZSRR spółki uzyskiwały
ruble, które następnie transferowano przez moskiewski Międzynarodowy
Bank Współpracy Gospodarczej do Banku Handlowego SA w Warszawie.
BH SA automatycznie wymieniał papierowe ruble na złotówki
(najczęściej po 2100 zł za rubla). Chodzi o sumę niebagatelną, od 4
do 6 bilionów złotych i 500 mln dolarów (z reeksportu)!!! M.in.
spółka KATANA wyeksportowała do ZSRR ziemniaki za 100 mln RbTr
uzyskując rewelacyjną cenę 4000 rubli za tonę, gdy w tym samym
czasie państwowy eksporter ROLIMPEX sprzedawał ziemniaki po 200
rubli za tonę! W zasadzie znakomity interes, tylko że za te
ziemniaki tak naprawdę płacimy my wszyscy.
Spółka TORG-MARKT zajmowała się reeksportem elektroniki - kupowała
na Zachodzie komputery za dolary, sprzedawała je następnie za ruble,
a ruble Bank Handlowy wymieniał na złotówki (70 mln RbTr) - towar w
ogóle nie przechodził przez polski obszar celny.
W sumie w ten sposób wpłynęło do Polski ponad 3 mld RbTr. Wzbogaciło
się na nich kosztem budżetu państwa niewielu ludzi, ale za to
doprowadzono świadomie do olbrzymiej dziury w bilansie płatniczym
Polski. To są te pieniądze, których dzisiaj brakuje na leki,
szpitale, oświatę, waloryzację rent i emerytur.
W Polsce partie polityczne i państwo są słabe. To powoduje, że na
scenie politycznej ważną rolę chcą odgrywać (i odgrywają)
nieformalne grupy interesów, czy właśnie media. Kiedyś takim
medialno-politycznym aktorem była jedynie "Gazeta Wyborcza", teraz
osłabła i pojawili się inni aspirujący również do tej roli.
W krajach o rozwiniętej demokracji praktycznie nie ma takiej
możliwości - tam karierę polityczną zaczyna się od najniższego
szczebla i latami buduje karierę w partii.
Nie ma w polityce miejsca dla ludzi z boku.
Polskie ugrupowania polityczne przypominają na tym tle raczej
konfederacje lub też pospolite ruszenie. Politycy często zmieniają
partie, a partie zawiązują nieformalne koalicje w różnych sprawach.
W tle są realne interesy, często niewidoczne dla zwykłych obywateli.
Rząd PiS podjął próbę zmiany tego stanu rzeczy i nadania nowego
kształtu polskiej polityce, starając się realnie rządzić, położyć
nacisk na interes państwa.
Napotyka to jednak trudności, gdyż przez wiele lat, mimo wrażenia
ciągłych zmian, w Polsce niewiele się zmieniało. Raz dochodziło do
wahnięcia w lewo, raz w prawo, ale politycy tak samo dryfowali
między naciskami wewnętrznymi i zewnętrznymi. Było to w sumie dla
elit bardzo wygodne, choć nie służyło interesom państwa. I to jest
właśnie wspólny mianownik, który mógłby być ewentualnym spoiwem
koalicji PO-LiD, na pozór egzotycznej.
Restauracja takiego właśnie wygodnego dla polityków porządku.