Pogadać jak Żyd z antysemitą

[Gość: t]

Jak łatwo zauważyć wszelkie tematy związane z Żydami, czy antysemityzmem
cieszą się na tym forum ogromną popularnością. Zdaje się tu przeważać pogląd,
że "antysemita" to coś w rodzaju "antyżyda" chciałbym jednak
zwrócić uwagę, że nierzadko obie strony zdają się mówić o tych samych, czy
zbliżonych zjawiskach, a dzieli je, odmienne rozłożenie akcentów, lub ocena
owych zjawisk (prz tym w "dyskursie publicznym" za właściwą uchodzi
rozłożenie akcentów i ocena właściwa tylko jednej ze stron). Popatrzmy
chociażby na takie cytaty:
1) "Zdaniem Hertza ci niechętnie przyjmowani wychodźcy, za którymi wlókł
się "cień" kasty", odcisnęli niezatarty ślad w w polskiej kulturze: "Sarkazm,
ironia, sceptycyzm, jakie cechują umysłowość inteligencką w Polsce
dzisiejszej (pisane ok. roku 1960 - JJ), w formie swej, w zasadniczych
ujęciach, żywcem przypominają to, co przed wojną uważane było za swoiście
żydowskie" (Jerzy Jedlicki, Cień kasty, GW 30-31 sierpień 2003).
2)Żydzi ".... mają jednak dziedzicznie wyćwiczony na talmudzie spryt i dowcip
i operuują nim znakomicie, gdy chodzi o ośmieszanie, karykatury i satyry nad
pewnymi wartościami w literaturze, czy sztuce polskiej. Nie jest to
uprawianie literatury, ale korsarstwo, bandytyzm. Jeżeli żydzi sami do
literatury naszej na szczęście nic nie wnoszą, używają swoich wpływów na
twórców polskich, zarażają ich pewnymi ideami, zaszczepiają ludziom pióra
polskiego swoje żydowskie ideały i to się ostatnimi czasy w literaturze
naszej coraz silaniej zaznacza" (z: Pamiętnik I konferencji żydoznawczej
odbytej w grudniu 1921 roku w Warszawie)
3) "Skoro otoczenie zewnętrzne wymaga ode mnie, bym się zachowywał zgodnie z
jego definicją mojej osoby i mojej roli, przeto dla celów ochronnych muszę
się tak zachowywać. Te względy ochronne sprawiają też, ze wobec otoczenia
zewnętrznego będę stosował inne kryteria i reguły moralne niż wobec samego
siebie i moich bliskich" (Jerzy Jedlicki - Cień ....")
4). "Gdy nasza wiara uczy: "Kochaj bliźniego, jak siebie samego, religia
żydowska poucza: "Kochaj bliźniego swego, jak siebie samego" - lecz
jednocześnie dodaje, że kto nie jest żydem, ten w żadnym razie nie może być
uważany za bliźniego" (za: "Pamiętnik I konferencji ......)
5) "Jest oczywiste, że Żydzi odegrali decydującą rolę w konstrukcji wielkich
ideologii politycznych. Gdy Hitler utrzymywał, że rewolucja rosyjska jest
spiskiem żydowsko-bolszewickim, nie całkiem się mylił...To fakt - mówi
Berlin, który sam jest Żydem. "I syjonistą" -dodaje. Wyjaśnić tę szczególną
rolę Żydów to zrozumieć, jak powstają ideologie" (wypowiedź Izajasza Berlina
za: "Guy Sorman, Prawdziwi myśliciele naszych czasów)
6)"Dziś, kiedy świat cały interesuje się żydostwem, trzeba jasno zdać sobie
sprawę, że oni, nie kto inny, są zarazkami i miazmatami rewolucji światowej"
(Pamiętnik I konferencji .....).
Mamy tu do czynienia z dość daleko idącą zbieżnością poglądów. Może
powiedzenie, że nikt nie dogada się ze sobą lepiej, niż Żys z antysemitą nie
jest pozbawione podstaw?

[warszawiak01]

Gość portalu: t napisał(a):

> Jak łatwo zauważyć wszelkie tematy związane z Żydami, czy antysemityzmem
> cieszą się na tym forum ogromną popularnością. Zdaje się tu przeważać pogląd,
> że "antysemita" to coś w rodzaju "antyżyda" chciałbym jednak
> zwrócić uwagę, że nierzadko obie strony zdają się mówić o tych samych, czy
> zbliżonych zjawiskach, a dzieli je, odmienne rozłożenie akcentów, lub ocena
> owych zjawisk (prz tym w "dyskursie publicznym" za właściwą uchodzi
> rozłożenie akcentów i ocena właściwa tylko jednej ze stron). Popatrzmy
> chociażby na takie cytaty:
> 1) "Zdaniem Hertza ci niechętnie przyjmowani wychodźcy, za którymi wlókł
> się "cień" kasty", odcisnęli niezatarty ślad w w polskiej kulturze: "Sarkazm,
> ironia, sceptycyzm, jakie cechują umysłowość inteligencką w Polsce
> dzisiejszej (pisane ok. roku 1960 - JJ), w formie swej, w zasadniczych
> ujęciach, żywcem przypominają to, co przed wojną uważane było za swoiście
> żydowskie" (Jerzy Jedlicki, Cień kasty, GW 30-31 sierpień 2003).
> 2)Żydzi ".... mają jednak dziedzicznie wyćwiczony na talmudzie spryt i dowcip
> i operuują nim znakomicie, gdy chodzi o ośmieszanie, karykatury i satyry nad
> pewnymi wartościami w literaturze, czy sztuce polskiej. Nie jest to
> uprawianie literatury, ale korsarstwo, bandytyzm. Jeżeli żydzi sami do
> literatury naszej na szczęście nic nie wnoszą, używają swoich wpływów na
> twórców polskich, zarażają ich pewnymi ideami, zaszczepiają ludziom pióra
> polskiego swoje żydowskie ideały i to się ostatnimi czasy w literaturze
> naszej coraz silaniej zaznacza" (z: Pamiętnik I konferencji żydoznawczej
> odbytej w grudniu 1921 roku w Warszawie)
> 3) "Skoro otoczenie zewnętrzne wymaga ode mnie, bym się zachowywał zgodnie z
> jego definicją mojej osoby i mojej roli, przeto dla celów ochronnych muszę
> się tak zachowywać. Te względy ochronne sprawiają też, ze wobec otoczenia
> zewnętrznego będę stosował inne kryteria i reguły moralne niż wobec samego
> siebie i moich bliskich" (Jerzy Jedlicki - Cień ....")
> 4). "Gdy nasza wiara uczy: "Kochaj bliźniego, jak siebie samego, religia
> żydowska poucza: "Kochaj bliźniego swego, jak siebie samego" - lecz
> jednocześnie dodaje, że kto nie jest żydem, ten w żadnym razie nie może być
> uważany za bliźniego" (za: "Pamiętnik I konferencji ......)
> 5) "Jest oczywiste, że Żydzi odegrali decydującą rolę w konstrukcji wielkich
> ideologii politycznych. Gdy Hitler utrzymywał, że rewolucja rosyjska jest
> spiskiem żydowsko-bolszewickim, nie całkiem się mylił...To fakt - mówi
> Berlin, który sam jest Żydem. "I syjonistą" -dodaje. Wyjaśnić tę szczególną
> rolę Żydów to zrozumieć, jak powstają ideologie" (wypowiedź Izajasza Berlina
> za: "Guy Sorman, Prawdziwi myśliciele naszych czasów)
> 6)"Dziś, kiedy świat cały interesuje się żydostwem, trzeba jasno zdać sobie
> sprawę, że oni, nie kto inny, są zarazkami i miazmatami rewolucji światowej"
> (Pamiętnik I konferencji .....).
> Mamy tu do czynienia z dość daleko idącą zbieżnością poglądów. Może
> powiedzenie, że nikt nie dogada się ze sobą lepiej, niż Żys z antysemitą nie
> jest pozbawione podstaw?
-------------
Nie mam zamiaru dyskutować z postawioną na końcu tekstu pytaniem retorycznym,
a raczej tezą. Tak to już jest, że wszyscy chcący udowodnić niby-prawdę czy
niby-tezę podpierają się bogatą literaturą, opatrują swe wywody w przypisy,
cytaty, bibliografie, itd itp. I tak się stało w tym przypadku. Książka pod
niby-naukowym tytułem "Pamiętnik I konferencji Żydoznawczej" to endecka szmira,
w której powstanie zaangażowal się niestety jeden z najbystrzejszych ludzi tego
środowiska Adolf Nowaczyński.
On też miał skłonność do podobnych wywodów co Pan t.

Anegdota głosi, że na przyjęciu spotkali się Adolf Nowaczyński i Julian
Tuwim. W pewnym momencie Nowaczyński wyglasza toast:
- Panie i Panowie! Nie ma literatury polskiej bez Adama Mickiewicza, nie ma
Adama Mickiewicza bez Pana Tadeusza, nie ma Pana Tadeusza bez Jankiela...
Zdrowie Juliana Tuwima!
Kolejny toast wyglosił Tuwim:
- Panie i Panowie! Nie ma literatury polskiej bez Adama Mickiewicza, nie ma
Adama Mickiewicza bez Pana Tadeusza, nie ma Pana Tadeusza bez Jankiela, nie ma
Jankiela bez cymbałów... Zdrowie Nowaczyńskiego!

Panie t, po co się Pan ogranicza niech Pan sięgnie odrazu po Protokoły Mędrców
Syjonu. Ich wartość naukowa i dowodowa jest taka sama jak Pamiętnik I
konferencji żydoznawczej.

[Gość: t]

warszawiak01 napisał:

> Nie mam zamiaru dyskutować z postawioną na końcu tekstu pytaniem
retorycznym,
> a raczej tezą. Tak to już jest, że wszyscy chcący udowodnić niby-prawdę czy
> niby-tezę podpierają się bogatą literaturą, opatrują swe wywody w przypisy,
> cytaty, bibliografie, itd itp. I tak się stało w tym przypadku. Książka pod
> niby-naukowym tytułem "Pamiętnik I konferencji Żydoznawczej" to endecka
szmira,
>
> w której powstanie zaangażowal się niestety jeden z najbystrzejszych ludzi
tego
>
> środowiska Adolf Nowaczyński.

A kto tutaj twierdzi, że "Pamiętnik..." nie jest dziełem "antysemickim", czy
też że nie jest dziełem "endeckim"? Przecież już w tytule wątku pojawia się
słowo "antysemityzm". Chodzi mi tylko o pewną zbieżność tez, głoszonych
przez "antysemitów" i tych, których "antysemitami" nikt nie nazywa.

> On też miał skłonność do podobnych wywodów co Pan t.

Tzn. do jakich? (przy okazji - skoro Nowaczyński był "najbystrzejszy", to chyba
owo porównanie winienem uznać za komplement)


> Panie t, po co się Pan ogranicza niech Pan sięgnie odrazu po Protokoły
>Mędrców Syjonu.

Sięgnę, jeśli uznam to za stosowne.

>Ich wartość naukowa i dowodowa jest taka sama jak Pamiętnik I
> konferencji żydoznawczej.

A co tu ma do rzeczy wartość naukowa "Pamiętnika...", lub jej brak?

KONWERGENCJA I KOLONIALIZM (NIE WARTOSCIOWANE)

[Gość: EUROMIR]

Szanowny Panie t,

z przyjemnoscie przeczytalem Panski tekst, jako ze doskonale syntezuje
problematyke, ktora poddal nam Pan pod oglad.
Kapitalne, zasadnicze, wrecz definiujace znaczenie intelektualnej polskiej
opozycji wobec sfery tradycji judaistycznee ma w tym kontekscie przytoczona
przez Pana wypowiedz Hertza :

"Sarkazm, ironia, sceptycyzm, jakie cechują umysłowość inteligencką w Polsce
dzisiejszej (pisane ok. roku 1960 - JJ), w formie swej, w zasadniczych
ujęciach, żywcem przypominają to, co przed wojną uważane było za swoiście
żydowskie" (Jerzy Jedlicki, Cień kasty, GW 30-31 sierpień 2003)."

Wlasciwie mysl ta winna stanowic podsumowanie i wniosek z poczynionych przez
Pana (zawartych w cytatach) obserwacji, skoro wskazuje na to - co w fenomenie
najistotniejsze - na konwergencje, upodobnienie i kolonializm umyslowy niosacy
za soba odmienne od wyznawanych dotychczas w Polsce norm i wartosci etycznych.

Nie mam czasu, aby ustosunkowac sie do (w istocie blachej, choc formalnie
wyjatkowo agresywnej) wypowiedzi Pana Warszawiaka, ktora bedac pozbawiona
argumentacji merytorycznej, nie warta jest zreszta powazniejszej odpowiedzi.

Pozdrawiam Pana :

Euromir

PS
Szkoda, ze tak rzadko Pan pisze.

Miły Panie Euromirze, w gruncie rzeczy

[pan.scan]

błahostka, a jednak rzecz to nie płocha. ( nie pierwszy to raz)

Gość portalu: EUROMIR napisał(a):

>(w istocie blachej, choc formalnie ....
.

ERRATA I PRZEPROSINY

[Gość: EUROMIR]

Mily Panie Scanie,

za nieblahy blad ortograficzny - przepraszam.
Nie przeczytalem niestety, przed wyslaniem w eter, mojego tekstu. Zawiera,
teraz to widze, jeszcze inne bledy.
Niniejszym poprawiam :

-Jest (drugi akapit):

"judaistycznee"

-Winno byc "judaistycznej"


-Jest (czwarty akapit):

"Wlasciwie mysl ta winna stanowic podsumowanie i wniosek z poczynionych przez
Pana (zawartych w cytatach) obserwacji, skoro wskazuje na to - co w fenomenie
najistotniejsze - na konwergencje, upodobnienie i kolonializm umyslowy niosacy
za soba odmienne od wyznawanych dotychczas w Polsce norm i wartosci etycznych."

-Winno byc :

"Wlasciwie mysl ta winna stanowic podsumowanie i wniosek z poczynionych przez
Pana (zawartych w cytatach) obserwacji, skoro wskazuje na - to co w fenomenie
najistotniejsze - na konwergencje, upodobnienie i kolonializm umyslowy niosacy
za soba odmienne od wyznawanych dotychczas w Polsce normy i wartosci etyczne."


Pzdr:

Euromir

PS
Bardzo prosze, jak najczesciej wytykac mi bledy ortograficzne i stylu, gdyz
zauwazylem - coraz gorzej z moja polska ortografia (na starosc), (tu na
obczyznie).
Nie dosc, ze rzadko mowie i pisze po polsku, to jeszcze z bledami. Te
postepujaca ceche (z Panska pomoca) ochotnie bede od dzis zwalczac.

[Gość: t]

Gość portalu: EUROMIR napisał(a):

> Szanowny Panie t,
>
> z przyjemnoscie przeczytalem Panski tekst, jako ze doskonale syntezuje
> problematyke, ktora poddal nam Pan pod oglad.
> Kapitalne, zasadnicze, wrecz definiujace znaczenie intelektualnej polskiej
> opozycji wobec sfery tradycji judaistycznee ma w tym kontekscie przytoczona
> przez Pana wypowiedz Hertza :
>
> "Sarkazm, ironia, sceptycyzm, jakie cechują umysłowość inteligencką w Polsce
> dzisiejszej (pisane ok. roku 1960 - JJ), w formie swej, w zasadniczych
> ujęciach, żywcem przypominają to, co przed wojną uważane było za swoiście
> żydowskie" (Jerzy Jedlicki, Cień kasty, GW 30-31 sierpień 2003)."
>
> Wlasciwie mysl ta winna stanowic podsumowanie i wniosek z poczynionych przez
> Pana (zawartych w cytatach) obserwacji, skoro wskazuje na to - co w fenomenie
> najistotniejsze - na konwergencje, upodobnienie i kolonializm umyslowy
niosacy
> za soba odmienne od wyznawanych dotychczas w Polsce norm i wartosci etycznych.
>
> Nie mam czasu, aby ustosunkowac sie do (w istocie blachej, choc formalnie
> wyjatkowo agresywnej) wypowiedzi Pana Warszawiaka, ktora bedac pozbawiona
> argumentacji merytorycznej, nie warta jest zreszta powazniejszej odpowiedzi.
>
> Pozdrawiam Pana :
>
> Euromir

No właśnie. Tak więc wygląda na to, że "sarkazm, ironia i sceptycyzm" są
charakterystyczną cechą polskiej umysłowości inteligenckiej. Rzeczywiście, gdy
popatrzeć pod tym kątem np. na publicystykę "GW", można zauważyć, że redakcja
jest istną kopalnią talentów krytyczno-ironiczno-sarkastycznych, a sam
Redaktor, nie raz i nie dwa wzywał do krytycznego spojrzenia np. na polską
tradycję. Intlektualny mistrz Redaktora Leszek Kołakowski także zaleca
postawę "błazna", który z zasady dystansuje się od wszelkich dogmatów i
świętości i patrzy na nie okiem krytycznym. Ta myśl wyrażona została przez
Kołakowskiego w eseju "Kapłan i błazen", eseju, który dla sporej liczby
polskich inteligentów stał się esejem kultowym. Złośliwie można powiedzieć, że
wielu z nich zostało błaznami, po tym jak w marcu 1953 umarł ich bóg, i nie
mogli już dłużej być kapłanami, ale zostawmy złośliwości na boku, choć jesteśmy
Polakami i sarkazm, ironia i sceptycyzm nie są nam obce. Ważne jest to, że
postawa krytyczna, czy ironiczna jest zalecana przez koryfeuszy polskiego życia
intelektualnego jako najzdrowsza dla życia duchowego. Wygląda jednak na to, że
istnieją obszary, które mają być przed owym krytycyzmem, sarkazmem, ironią i
sceptycyzmem chronione, a jednym z takich obszarów (kto wie, czy nie chronionym
najmocniej), ma być właśnie tematyka żydowska. Można by powiedzieć, że
krytycyzm, sarkazm, ironia i sceptycyzm kierowanne być winne ku sobie (a wiec
chodziłoby tu raczej o autokrytycyzm, autoironię itd), a nie ku innym. Niech
więc Polak krytykuje ironizuje, będzie sarkastyczny i ceptyczny w odniesieniu
do Polaków, a Żyd - jeśli chce - niech robi to samo w odniesieniu do Żydów,
jednak, takie postawienie sprawy każe nam widzieć Żyda jako INNEGO, a to jest
postawa właściwa antysemitom, i nie chce mi się wierzyć, by np. redakcja "GW"
mogła taką postawę zalecać, tym bardziej, że te same osoby, które polecają
krytycyzm i ironię wobec własnej tradycji twierdzą, jednocześnie, że Żydzi,
przez swą kilkusetletnią obecność w Polsce tak mocno wrośli w polską kulturę,
że nie można jej sobie bez nich wyobrazić. Z takim postawieniem sprawy trzeba
się zgodzić, jednak jeśli Żydzi są częścią polskiej kultury, to dlaczego
właściwie powinno się traktować ich jako OBCYCH i wyłączać spod działania owego
typowo polskiego krytycyzmu, "sarkazmu ironii i sceptyzyzmu"? Warto by się nad
tym zastanowić.

[Gość: EUROMIR]

Szanowny Panie f,

ciekawy temat. Wielokroc juz zastanawialem sie, czy aby nie podjac go tu na FA.
Ale Pan mnie ubiegl. I slusznie skorom leniwy.
Pan ujal temat w nieco innej perspektywie, anizeli ja chcialbym mu sie
przyjrzec. Mianowicie…

Zawsze stanowilo dla mnie wielka zagadke : - w jaki sposob moglo dojsc do tak
kategorycznej - z nie do konca dla mnie znanych przyczyn - zmiany klimatu
intelektualnego i sposobu ogladu swiata, w srodowiskach polskiej inteligencji,
bezposrednio po zakonczeniu II WS ? Co stalo sie powodem totalnej zmiany
umyslowej jakosci, formy i tresci przekazow ? Efektami bedacych umyslowej
dzialalnosci naszych srodowisk tworczych. Przeciez golym okiem widac jak
diametralnie, glownie na plaszczyznie etyki odmiennych od przedwojennych.

Z cala pewnoscia zbrojne przejecie wladzy w Polsce przez totalitarna lewice,
eksterminacja lub emigracja powaznej czesci inteligencji, szok wywolany groza
wyjatkowo brutalnej wojny, cenzura, ktora pojawila sie natychmiast za
wkraczajacymi sowieckimi czolgami, mialy powazne znaczenie w swiatopogladowym
przeksztalceniu, zmianie postaw ideowych naszej inteligencji, srodowisk
opiniotworczych. Myslenie tradycjonalistyczne oparte przez wieki na stalym
zbiorze etycznych norm chrzescijanskich wyparte zostalo (w wielkim stopniu,
jesli nie liczyc karykaturalnych form dzialalnosci srodowisk PAX, TP, Wiezi) z
zycia zbiorowego naszej inteligencji. Stalo sie tak dzieki duzej sile i niezlej
w sensie systemu (jego spojnosci), filozoficznej jakosci marksizmu, ktorym
smialo i zdecydowanie komunistyczne wladze karmily nasze spoleczenstwo.
Atrakcyjnosc tej ideii, podatnosc na nia, szczegolnie ideowej mlodzierzy widac
wyraznie, gdy przegladamy dzis biografie prawie calej naszej obecnej czolowki
intelektualnej, literackiej, naukowej i artystycznej.
Zauroczenie marksizmem, “ukaszenie nim”, mimo jego pozniejszego politycznego
bankructwa, po dzis dzien powoduje prymat myslenia paralewicowego,
pierworodne “skazenie”, naszej wspolczesnej inteligencji, naszych elit, naszego
zycia umyslowego.
A jednak czy przywolane przeze mnie powyzej powody w wystarczajacy sposob
tlumacza zasadnosc cytowanej przez Pana wypowiedzi Hertza o polskiej
inteligencji ?

“"Sarkazm, ironia, sceptycyzm, jakie cechują umysłowość inteligencką w Polsce
dzisiejszej (pisane ok. roku 1960 - JJ), w formie swej, w zasadniczych
ujęciach, żywcem przypominają to, co przed wojną uważane było za swoiście
żydowskie" (Jerzy Jedlicki, Cień kasty, GW 30-31 sierpień 2003)."

Jest jeszcze jeden rzadko wspominany wymiar oddzialywania komunistycznej
inteligencji przewaznie pochodzenia zydowskiego, w procesie zawladniecia
umyslami wchodzacych w zycie, juz po wojnie, pokolen Polakow. Otoz ci polscy
Zydzi –komunisci naznaczeni byli wyraznie stygmatem tradycji talmudyzmu.
Podobnie jak i ich pobratymcy kierujacy rewolucja w Rosji. Stad teza o
zydokomunie jako polaczeniu komunizmu z tradycja judaistyczna ma podwojne
uzasadnienie. Marksizm realny byl w duzym stopniu wcielany w zycie sowieckie
przy pomocy metod i etyki zawartej w Talmudzie.
Poscy Zydzi przybyli nad Wisle z ZSSR, organizowali nasze, publiczne zycie
kulturalne wedlug wzorow i tradycji, rowniez norm etycznych, wyniesionych nie
tylko z ojczyzny komunizmu, ale i tych wyniesionych z wlasnych rodzinnych
domow.

W ten oto sposob konglomerat komunistyczno-judaistycznej spuscizny i tradycji
stal sie dzis naszym wspolczesnym, polskim udzialem.

Pozdrawiam Pana :

Euromir

Panie Euromirze - czy na jakimś jublu suto

[pan.scan]

zakrapianym Pan dziś, skąd te liczne pomyłki?
Z ukłonami,
S.
"f" to znany nonkonformista z Tarnobrzega.

Gość portalu: EUROMIR napisał(a):

> Szanowny Panie f,

[Gość: t]

Gość portalu: EUROMIR napisał(a):
> ciekawy temat. Wielokroc juz zastanawialem sie, czy aby nie podjac go tu na
>FA.Ale Pan mnie ubiegl. I slusznie skorom leniwy.
> Pan ujal temat w nieco innej perspektywie, anizeli ja chcialbym mu sie
> przyjrzec. Mianowicie… Zawsze stanowilo dla mnie wielka zagadke : - w jaki
>sposob moglo dojsc do tak kategorycznej - z nie do konca dla mnie znanych
>przyczyn - zmiany klimatu intelektualnego i sposobu ogladu swiata, w
>srodowiskach polskiej inteligencji (........)

Wpływ pochodzenia na formację umysłową, to temat równie interesujący, co chyba
niezbyt chętnie podejmowany - przynajmniej w polskich dyskusjach o stosunkach
polsko-żydowskich prowadzonych w mediach "głównego nurtu", a przecież wpływ
taki wydaje się czymś zwyczajnym. To kim jesteśmy, czy to "skąd przychodzimy"
może mieć (i najczęsciej ma) wpływ na nasze poglądy i rzuca się to w oczy -
chociażby na tym forum, o publikacjach "GW" nie wspominając.
Bez wątpienia jednym z efektów wojny i objęcia władzy przez komunistów było
znaczące "przesunięcie" w polskim życiu intelektualnym. Chyba zbyt mało znanym
dziś aspektem tego "przesunięcia" był jego -w znacznej przynajmniej części -
"planowy" charakter. Komuniści najzupełniej świadomie dążyli do
wytworzenia "własnej" inteligencji, która zastąpić miała inteligencję "starą",
a zależało im zwłaszcza na "zdobyciu" uniwersytetów (jednym ze sposobów były
błyskawiczne kariery. Tytuły profesorskie otrzymywali ludzie 20-to kilku
letni), co im się zresztą świetnie udało. Co prawda po smierci Stalina część z
owych wypromowanych wcześniej intelektualistów komunistycznych boczyła się
nieco na władze PRL, ale była to w istocie "opozycja wewnątrzsystemowa", i obie
strony wiedziały na co mogą sobie wobec siebie pozwolić (przynajmniej do 1968
roku). W powszechnym zaraz po wojnie, (i utrzymującym się do dziś) przekonaniu
wśród tych "ludzi nowych", którzy pojawili się w polskimżyciu intelektualnym
wraz z PRL-em znacząco wielu było pochodzenia żydowskiego, i przekonanie to
raczej nie było bezpodstawne. Czy można jednak przypisywać jakieś cechy do
pochodzenia? Cóż, skoro robi to np. Aleksander Hertz w cytowanym przeze mnie
fragmencie artykułu, a drukuje to sama "GW", to chyba możemy sobie na to
pozwolić nie narażając się na zarzut "antysemityzmu". Zgódżmy się więc z
Hertzem, że istnieją takie "kulturowe cechy charakterystyczne", i że -w
przypadku Żydów -cechy te wyglądają tak, jak Hertz to opisał. Owe "rewoltujące"
skłonności Żydów wchodzących do kultury "głównego nurtu", niejako "z zewnątrz",
to znaczy z środowiska żydowskiego to częsty motyw pojawiający się w
publikacjach "antysemickich, ale zjawisko to dostrzega też wiele osób dalekich
od antysemityzmu, by wspomnieć (prócz Hertza) chociażby samego Adama Michnika,
czy Paula Johnsona. Johnson w "Historii Żydów" pisze w ten sposób: "Nie można
zaprzeczyć, że emancypacja europejskich Żydów i ich wyjście poza getto oraz
włączenie się w główny nurt życia intelektualnego i kulturalnego znacząco
przyspieszyły proces juz zachodzących zmian. Żydzi byli z natury obrazoburcami.
Podobnie jak prorocy zabrali się za niszczenie i wywracanie wszystkich idoli
obowiązujących konwencji. Czynili to umiejętnie, odczuwając przy tym gwałtowną
radość. Opanowali dziedziny dawniej im obce lub zakazane i rychło stali się w
nich ośrodkiem nowego dynamizmu". Jeśli chodzi o formację obejmującą władzę w
Polsce po wojnie, to chyba jednak bardziej liczyła się ideologia a nie
pochodzenie. Przede wszystkim byli to fanatyczni komuniści, choć zapewne
pochodzenie nadawało ich formacji umysłowej rys specyficzny. Sam komunizm
jednak wystarczał, by ich stosunek do polskiej tradycji był (najczęsciej, czy
często)-ujmując to delikatnie - "krytyczny". Aleksander Wat, który znał
przedwojenne środowisko komunistyczne, opisywał to w ten sposób: "Jeżeli chodzi
o rdzeń partii, to był bardzo antypolsko nastrojony.(...). Ci, co kierowali
partią, robili politykę zdecydowanie antypolską, jakaś nawet pasja była w tej
antypolskości. I to nie tylko Żydzi, którzy byli na wysokich stanowiskach w
partii, ale może nawet więcej niektórzy Polacy, jak np. Cichocki, bardzo
wybitny komunista polski.(...). Miałem z nim długą rozmowę.(...). I byłem
zaszokowany namiętnością antypolską". (A. Wat, Mój wiek). Po wojnie to
środowisko (a ściślej ci z nich, którzy przetrwali likwidację KPP przez
sowietów i wojnę)doszło do głosu. Ponieważ ta formacja odgrywała
nieproporcjonalnie dużą rolę w polskim życiu intelektualnym (także po 1956,
choć wtedy oczywiście z zmienionej już "rewizjonistycznej" wersji), więc można
uznac ją za wychowawców sporej części tych polskich intelektualistów, którzy
dziś grają "pierwsze skrzypce". Gdyby zastanowić się, kto jest najbardziej
pozytywnym bohaterem "GW", to okaże się, że jest nim własnie "rewizjonista". Co
jakiś czas w "GW" pojawia się portret któregoś z nich, przy "stalinowska"
przeszłość wspomniana jest w takiej hagiografii w 3-4 ogólnych zdaniach (np. w
artykule o Baumanie, czy Lecu). Swoją drogą to ciekawe, że sprawy mające
miejsce 60-50 lat temu wewnątrz komunistycznej sekty wciąż mają tak duże
znaczenie. To cena jaką płacimy, za nienormalny rozwój polskiego życia
intelektualnego w PRL.

[Gość: EUROMIR]

Mily Panie t,

przepraszam za literowke w moim ostatnim poscie skierowanym do Pana. Jest tym
bardziej przykra, iz tytule... prosze mi wybaczyc.
(Pan Scan stara sie wmowic mi, ze to wynik spozycia alkoholu, ale to nieprawda.
Dopiero teraz, kiedy skoncze prace wybiore sie, w drodze do domu, "w miasto",
na mala wodke.)

Oczekuje mnie dluga droga (dwie przesiadki, dwa puby) i jutrzejsze poranne
obowiazki. Musze wczesnie wstac. Wiec mimo tego, iz poruszyl Pan w swym liscie
wiele b. ciekawych watkow - nie jestem do nich w stanie (to ten brak czasu )
teraz nawiazac. Sprobuje jutro.

Pozdrawiam Pana serdecznie :

Euromir

.. jak Żyd z antysemitą, czyli, jak Polak z innymi

[Gość: sami swoi]