pomóżcie- nie wiem jak sobie z tym radzic ;(

[aggusia69]

dwa lata temu rozpoczelam studia w Warszawie. Oznaczalo to przeprowadzke z
rodzinnego miasteczka do stolicy. Wtedy tez zaczely sie moje klopoty z
zoladkiem. Po zrobieniu wszystkich badan (gastroskopia, kolonoskopia)lekazr
stwierdzil u mnie IBS. Najgorze z czym sobie nie radze to paniczny strach
przed podroza autobusem do domu (ok. 3h). Juz od ponad miesiaca ni bylam w
domu, i to nie za wzgledu na sesje i nadmiar obowiazkow (tak wszystkim dookola
wmawiam)ale wlasnie ze wzgledu na strach ze sie zle poczuje. Mam niemile
wspomnienia. Co prawda zawsze dotrwalam do koncza podrozy bez zadnych sensacji
ale mailam silny bol i robilo mi sie niedobrze i mialam nagle fale goraca.
Jestem zalamana. Nie umiem sobie z tym poradzic. Moze ktos z Was mial podobny
problem i znalazl jego rozwiazanie...

[aska76]

witam

tez miałam taki strach ale teraz juz jest coraz lepiej .poszłam do
psychiatry .okazało się że mam nerwice lękowa która dopadła mnie po 1 zdarzeniu
właśnie związanym z biegunką ...nie mogłam nigdzie wyjść bo myslałam że zaraz
mnie własnie ona dopadnie i w końcu po 2 latach zdecydowałam sie pójść do
psychiatry i to była moja słuszna decyzja .leki powoli ustępują ,juz mogę
jeżdzic oczywiście nie wszędzie ale jest coraz lepiej............pozdrawiam
serdeczniejak cos to pisz chetnie odp ..

[stanislawski7]

To o czym piszesz to oprócz IBS-u to może być objaw nerwicy lękowej, a nerwicę
najlepiej leczyć u psychiatry ew.jakaś psychoterapia. Pomyśl także o
ewentualnym leczeniu wspomagającym ziołami one bardzo pomagają w stanach
nerwicowych.Pozdrawiam.

[lili71]

Ja nie wiem czy mam zespół jelita nadwrażliwego, ale podobnie jak wy pod wpływem
stresu dostaje biegunki. Po jednym przykrym wydarzeniu zwiazanym z biegunka( po
prostu nie byłam w stanie "utrzymać" na szczęście nie było to w miejscu
publicznym) mam podobnie jak wy lek przed wychodzeniem z domu im dalej od domu
tym gorzej( boje sie że właśnie mnie dopadnie). Zaczełam podejrzewać że mam
problemy z nietrzymaniem(osłabione mięśnie zwieracza itp. ) Ale na to nie ma
lekarstwa, przepisano mi debridat(na nagłe parcia) i trochę pomogło. Ale lęki
nadal pozostaja. A czy w waszym przypadku też zdarzyło sie nie "utrzymać"???
-Odpiszcie plis. Może to głupie ale też zaczełam myśleć o pampersach na
szczupłych osobach wcale nie widać,ale wolałabym inaczej rozwiązac ten problem.

[lili71]

cześć asia a jakie leki Ci przepisał lekarz psychiatra? U mnie powiedział że nie
mam depresji a zaburzenia lękowe.

[komar77]

tak to ewidentnie problem psychiczny
Ja tez mialam wpadkę w pracy po której moje życie umarło bo wpadałam wręcz w
obłęd ze znów mnie niespodziewanie dopadnie biegunka.

I chyba miałam wlasnie piersze objawy nerwicy lękowej.
Przelomem był dla mnie czerwiec zeszłego roku kiedy szef się zapytał co sie ze
mna dzieje ze ostanio czesto zwalniam sie z pracy albo biorę pojedyncze dni
wolnego.

Tak było bo moja panika powodowała ze nie mogłam siedziec w pracy i dostawałam
ataków paniki.
Każde nawet normalne wypróznienie było dla mnie katorga bo myślalam o tym czy
zaraz nie zacznie sie biegunka.

Jak szef sie tak spytal to wtedy zwalilam na chorujace niby dziecko :-( Ale
przyszlo na mnie otrzezwienie ze tak nie mozna zyc.
Nie mozna łykac codziennie loperamidu i caly czas sie bac.

Wtedy bylam w takim dolku ze tez rozwazalam wizyte u psychiatry. Ale jakos sama
sie przemogłam.

Jest 100 % lepiej niz w zeszlym roku ale nie idealnie i tak juz nigdy napewno
niebedzie.
Np chyba w zyciu nie wsiade de jakiegos PKS-u zeby jechac w dłuższą drogę.
Pociąg jeszcze spoko bo jest wc ale tez nie najlepszy pomysł.

Najbardziej pomoglo mi tlumaczenie sobie ze mam toalete blisko ze mam Loperamid
(ale do uzycia w naglych przypadkach) spokojne wsluchiwanie sie w swoj organizm
a nie wyszukiwanie kolejnych symptomow biegunki no i moze smieszna rzecz ale
niestety nosze pampersy dla doroslych do pracy
To daje mi taki komfort ze gdyby nagle coś...
Wiem moze zalosne ale dzieki temu funkcjonuje w miare normalnie a jeszcze rok
temu chcialm zrezygnowac z pracy i zaszyc sie w domu.

[aggusia69]

dzieki za slowa otuchy. Chyba rzeczywiscie powinnam poszukac pomocy u
specjalisty bo sama sobie z tym nie poradze. Zycze zdrowka :)

[aga8420]

Ja radzę wizytę u psychiatry.Ja przez ibs dopiero dostałam nerwicy lękowej.Z
czasem nie moglam też podróżować,bo w autobusie nie było toalety,a ja panicznie
bałam się dolegliwosci jelitowych i myśl o nich wywoływała strach.I z drugiej
strony lek przed dolegliwosciami własnie je wywołuje.Teraz przyjmuję leki
psychotropowe i normalnie podróżuję,nie boję się,że właśnie coś mi sie "zachce"
w czasie jazdy,a też jadę długo,bo ok.2,5 godziny.

[izzii]

Witajcie! Od kilku dni czytam o IBS, nawet nie wiedziałam, że coś takiego
istnieje...Wiedziałam, że coś mi dolega, ale prędzej posądzałam się o
zwariowanie:(Mam dokładnie takie same objawy, jak Wy...Nie potrafie sobe z tym
poradzić, nawet jak mam dojechać na uczelnie(około pół godz.)to jestem przed
wyjściem z domu kilka razy w toalecie...a potem i tak mam "parcie":( Zaczynam
już świrować powoli, to jest szalenie uciążliwe!!! A jak jade do rodziców(ok.
1,5 godz.)to już w ogóle...też bardzo rzadko ostatnio sie do nich wybieram, bo
boję się podróży:(TO STRASZNE! Nie chce się leczyć u psychiatrów, chcę znowu
normalnie żyć! Mam to od około 3-4 miesięcy, wcześniej byłam pozytywnie
nastawioną do życia osobą, często wyjeżdżalismy ze znajomymi na weekendy, teraz
wykręcam sie jak mogę, bo nie wyobrażam sobie podróży:( Od pół roku jestem
mężatą, mój maż to fantastyczny człowiek, wie o wszystkim i uważa, że powinnam
sobie jakos z tym poradzić, bo jestem silna...Ale ja tak bardzo sie staram, a
nic z tego nie wychodzi:(
Zastanawiam sie nad jogą i technikami relaksacyjnymi, bo uważam, że u mnie te
objawy mają w 100% podłoże psychiczne.Tak się stresuję przed wyjściem
gdziekolwiek, że od razu biegne do toalety...i zamyka się koło, jest dokładnie
tak, jak piszecie...Chciałabym sobie najpierw sama z tym poradzić, dopiero potem
ewentualnie pomyśleć o terapii...

[nusia_00]

Ja sobie totalnie przestałam radzić już psychicznie:( Moge wytrwać zaparcia i
biegunki, ale najgorszy jest ból:( Mam tego dosyć czegokolwiek nie zjem
ostatnio to odrazu mnie boli:( To nieprawdopodobne jak moje życie się zmieniło
odkad zaczeło mi to wszytstko dolegać:(chyab popadam w depresje:( Czy ktoś
korzystał z pomocy psychologa lub temu typu podobnego?? bo już naprawde nie
wiem co robić:( Bo zaniedługo już niczego nie bede jesc:( A już wystarczająco
schudłam:(

[izzii]

Ja nie mam bóli na szczeście...ale tak sobie myśle, że chyba wolałabym ból, niż
tą sraczke przed wyjściem, i napady w autobusach...Tez zaczynam mieć objawy
depresji, rzadko daje sie namówić na wyjścia, imprezy, bo boję się, że mnie
"napadnie"...Wszystko pod tym kątem analizuję...A wcześniej ciagle gdzieś
wychodziliśmy, a to do znajomych, a to kino, zakupy, jakiś wyjazd...niesamowicie
sie zmieniłam przez to! Też myśle o psychologu, tyle że moje nastawienie jest
bardziej na pomoc i rozmowę, nie chcę brać leków, a to pewnie rzadko sie zdarza,
żeby nic nie przepisywali...Zobaczę, pomęczę sie jeszcze trochę, spróbuje
poradzić sobie z tym sama.Myśle o jakichś technikach relaksacyjnych, zaraz coś o
tym poczytam. Bo u mnie jest to zdecydowanie zdenerwowanie, napewno nic z
jelitami, bo jak spędzam kilka dni w domu, to jest jak najbardziej OK...

[iwter]

Miałam przez 2 lata 2-3 razy w tyg potworne bole brzucha i biegunkę.Mialam
wszystkie badania itd, ale nic nie pomagalo.W końcu ktoś tu na forum doradził
mi psychiatrę.Bardszo się obawiałam tej decyzji bo przecież jestem
normalna ,mam super rodzinę problemy-takie tam jak każdy i żadnej depresji ani
doła,Balam się też psychotropów że zacznę tyć .Moja psychiatra jest super a
dziadostwo na ktore cierpię to zespół lękowy wywolany ibs-em.Już miesią
funkcjonuję normalnie,jem wszystko,chodzę wszędzie i jest ok.Kochani psychiatra
to podstawa!!!!Acha lekarka mowi że kuracja potrwa ok 4m-ce i będę wolna od
lekow.Pozdrawiam

Miesiąc,

[enterol250]

to za krótko, żeby wyrokować. Ale oczywiście, z całego serca życzę skuteczności
tej terapii. Mnie psychiatra nie pomógł, przez 3 tygodnie brałam lerivon,
odstawiłam sama ponieważ nie było żadnej poprawy w funkcjonowaniu układu
trawiennego i dodatkowo bardzo źle się czułam psychicznie. Na tyle źle, że
musiałam lek odstawić (a ponoć jego dobroczynne działanie miało się ujawnić po
2-3 miesiącach zażywania). Widać ta droga jest dla mnie niewłaściwa.
Pzdr.

lęki

[lili71]

ja od psychiatry mam lek asertin 50. Też czuje się nie najlepiej ale nie poddaje
się będę brała dłużej. Psychiatra powiedział że mam zaburzenia lękowe.

[seksownisia]

Ja też mam lęki jak wychodzę z domu. Zaczęło się od tego, że kiedyś mnie dopadło i prawie nie dobiegłam do domu. Biegunka była co prawda wywołana zatruciem pokarmowym. Od tego czasu jest beznadziejnie. Są dni, że nic mi nie dolega i są takie, że mam serdecznie dość swojej psychiki. Wychodząc z domu zawsze zabieram laremid (biorę baardzo rzadko) i w głowie mam listę wszystkich możliwych toalet, tak na wypadek jakby mnie nagle złapało. Podróżuję tylko pociągami i autem. Do PKS bym nie wsiadła za żadne skarby świata. Z doświadczenia wiem, że nie można się zamykać w domu. Ja staram się wychodzić z domu często, jeżdzić gdzie tylko możliwe itd. robię swojej psychice na złość.

[enterol250]

Hmm, wg mnie robienie psychice na złość może zaowocować jedynie nasileniem
objawów. To, że z ciałem dzieję się coś złego, nie oznacza, że ciało samo w
sobie jest złe! Ból to sygnał alarmowy, a nie złośliwość ciała, mającą na celu
utrudnienie życia mieszkającej w nim osobie. Na Waszym miejscu raczej nie
ustawałabym w poszukiwaniu organicznych przyczyn dolegliwości jelitowych. Tak z
resztą robie. I nie jest to kwestia obsesji, po prostu wsłuchuję się w reakcje
mojego organizmu, żeby poznać przyczynę tych przykrych dolegliwości, a nie tylko
leczyć skutki w postaci nerwicy. Samo się nie wyleczy. I autoagresja też nie.
Pzdr.

[monikas88]

Wiecie co, ja równiez mam lęki. One mnie napadaja , jak mam gdzieś wyjść
powiedzmy dalej od domu.Nienawidze wprost jezdzić metrem, po prostu
nienawidze,także zatłoczone autobusy i tramwaje.... ale najgorsze jest dla mnie
to jak autobus stoi w korku i jest tłok... wtedy robi mi sie goraco i mam
uczucie ze zaraz zemdleje, starams ie nie myslec o tym ale sie nie da. ostatnio
kupiłam sobie MP3 zebym sluchała muzyki a nie mojego ciała.... juz mam tego
powoli dosc i tez siewybieram do psychiatry, z tym ze mam niestety dopiero
zapis na 18wrzesień... a dodam jeszcze tylko, że tez mam ZJD-biegunkowe :/
Ostatnio mi sie pogorszyło, już 2 dni mam biegunki-rano( jak mnie to wkurza, w
dzien nic sie nie dzieje tylko zawsze rano jak musze gdzies isc - do pracy ,
czy cos)
Jedyne chyba co mnie w tym wszytskim pociesza, to to , że nie jestem sama z
ZDJ , ze ma to baaaaaardzo duzo osób-wnioskuje to po czytaniu róznych forach o
ZJD.
PZDR

[trojnia]

Moniki jak wnioskuję jesteś z Warszawy...Uwierz mi czytając Twoje słowa mam
wrażenie jakbym sama to napisała, włącznie z odtwarzaczem mp3, robię dokładnie
tak samo...może spotkamy się na kawkę i opracujemy metody walki z ibsem? W kupie
siła co?

[monikas88]

Trojniu, wiesz nie sadzę, żeby były jakies sposoby na walkę z IBS... chyba
jedyne co możemy zrobić to się nie wiem.. pogodzić???!!! ( nie!!!!!) ja narazie
własnie czekam na upragnione( powiedzmy) spotkani z psychiatra.. może on jakoś
coś poradzi...a ty Trojniu, byłaś u psychiatry?? ile czasu już sie meczysz z
tym??? ja 3 lata :/
PZDR

[parole_parole]

Monikas88, i jak po wizycie u specjalisty? Pomogl Ci?