Inne [Dukajowe] Pieśni

[mihal_04]

Znacie? Nie znacie? Co sadzicie? I dlaczego?

Generalnie czy warto sie za to brac?

[Gość: Moli]

Polecam "Czarne Oceany". Lepszego SF w Polsce nie widziałam.

[yggdrasill]

Właśnie doczytuję ostatnie strony. Brać się warto, tylko trzeba się uzbroić w
cierpliwość- pierwsze kartki straszą niezrozumiałymi terminami, utrudniającymi
pojęcie tego i owego. Jednak po jakimś czasie przychodzi zrozumienie i
pozostaje tylko czerpać przyjemność z lektury. Nie potrafię wypisać w punktach
powodów, dla których uważam tę książkę za dobrą, niemniej fakt pozostaje
faktem. Wciąga. A to chyba najlepsze, co można powiedzieć o książce z tego
gatunku.

[mihal_04]

Dzieki. Nie powiem, zeby to byla goraca rekomendacja =)

[Gość: Ansuz]

Polecam. Choć jak to Dukaj, wrzuca od razu w świat na głęboką wodę... Chwilę
trwało, zanim się połapałem co i jak. Ale wizja świata świetna, pomysły
rewelacyjne, znakomite postacie i wciągająca akcja... Tylko zakończenie IMHO
trochę gorsze.

[Gość: przecinek]

jak zwykle - co kto lubi... ale dla mnie REWELACJA!!!!! w tej chwili na
pierwszym miejscu mijego rankingu ( na drugim diuna, na trzecim arsenal
oramusa - takie mam preferencje). przeczytalem Inne Piesni dwa razy pod rzad ;-
))) wszystko super - swiat, bohaterowie... wbrew pozorom wcale nie czyta sie
tego tak trudno... najwieksza zaleta? PRAWDA. co jeszcze? GESTOSC. mysle ze
bede do tej ksiazki wielokrotnie wracal..
POLECAM BAAAARDZO!!!!!!

[Gość: Tek]

To najlepsza polska książka jaką miałem w ręce od kilku lat. Szczerze,
wgniotła mnie w podłogę, na której ciągle leżę.

[Gość: przecinek]

> To najlepsza polska książka jaką miałem w ręce od kilku lat. Szczerze,
> wgniotła mnie w podłogę, na której ciągle leżę.

:-DDDDDDD
calkowicie sie zgadzam :-)
pozdrawiam!!!

[Gość: navia]

Kunszt słowa Le Guin, koncepcja przyjemnie kojarzy mi się z Amberem (oczywiście
nie ma mowy o zerżnięciu), klimat jak "Cieplarnia" Aldissa. W sumie -
powalające!

[mihal_04]

Gość portalu: navia napisał(a):

> Kunszt słowa Le Guin, koncepcja przyjemnie kojarzy mi się z Amberem
(oczywiście
>
> nie ma mowy o zerżnięciu), klimat jak "Cieplarnia" Aldissa. W sumie -
> powalające!
>

Hmm....ciekawe, przeczytalem jeden rozdzial na gazeta.pl i tez skojarzylo mi
sie z Amberem. Chyba czas wybrac sie do ksiegarni, tylko skoncze z ta nedza co
ja teraz czytam ("Moonfall")

[ronstein]

Właśnie przeczytałem :)
Lektura "Innych pieśni" to przeżycie niezwykłe na wszystkich poziomach:
intelektualnym, emocjonalnym, estetycznym... (są jeszcze jakieś?)
Słusznie napisał wydawca, że Dukaj to mistrz w ukazywaniu inności - Skolidoi
jest PRAWDZIWIE INNE, inne od wszystkiego, co mieści się w granicach naszego
poznania. Niepoznawalne z samej natury, jak niepoznawalne były "kosmiczne
śmieci" w "Pikniku na skraju drogi" - ale bogactwo opisów i płynąca z nich
niezwykłość nieporównywalnie większa, niż u Strugackich.
Dukaj wykreował świat odmienny nie tylko "z wyglądu", nie tylko geograficznie i
historycznie; wszystko jest odmienne: fizyka, biologia, filozofia, a przede
wszystkim - co najbardziej mnie zachwyciło - psychologia. Postaci myślą inaczej
niż my, na czym innym skupiają uwagę, działają z innych pobudek. To co wydarza
się w ich świecie, kształtuje je w bardzo namacalny sposób.
Czy czuliście to narzucanie Formy słabszym przez silniejszych?
To prawda, że lektura jest trudna i wymaga skupienia, szczególnie na początku,
ale opłaca się przebrnąć przez pierwsze kilkadziesiąt stron; dla mnie momentem
zwrotnym był opis oblężenia Kolenicy (który zresztą drukowała wcześniej "NF").
Od tego momentu, od słów "Plunąłem mu w twarz" czytałem książkę ze zjeżonym
włosem - aż do śmierci syna Heronima na dżurdży.
Aby nie było tak słodko, powiem, że dalsza część nie utrzymała już, moim
zdaniem, stworzonego wcześniej napięcia i nie udało się go odtworzyć nawet w
finale, może trochę zbyt pospiesznym. To jednak wynika, jak mi się wydaje, z
pewnej klęski urodzaju, która dotknęła Autora - rozsadziła go własna
wyobraźnia, gdy wysłał bohatera poza ziemię i dalej komplikował rzeczywistość.
Ale zostawmy to, żeby nie naruszyć proporcji tej wypowiedzi.
Gdzie ja czytałem, że najlepsze książki zmieniają czytelnika w trakcie lektury,
że świat wydaje się po ich przeczytaniu nieco inny?... To stwierdzenie pasuje,
jak ulał do "Innych pieśni". Jestem bogatszy o tę książkę i dobrze mi z tym :)
Dzięki za to Autorze, wielkie dzięki. Ciekawe, co będzie dalej.
Pozdr, Ron

[mihal_04]

Dopiero czytam. Wlasciwie to koncze. Musze powiedziec, ze zawiodlem sie i to
bardzo. Po tych wszystkich ochach i achach w prasie i w internecie spodziewalem
sie czegos niezwyklego. Glównym plusem Innych Piesni jest oryginalnosc, choc
czasem Dukaj nie zna umiaru i wtedy ta zaleta staje sie wada. Kto wie, ile
wynosi 1 pus? Rozbawily mnie tez eksperymenty jezykowe Dukaja, w
szczególnosci "qawha" ;)

Nie zgadzam sie z przedmówca, ze psychika bohaterów i ich motywy róznia sie od
naszych. Szczególnie walki na ososbowosci o to, która okaze sie silniejsza -
rozgrywamy je codziennie, choc czesto nieswiadomie i na pewno nie tak otwarcie.
Wg mnie ta ksiazka pelna jest odniesien, czeto aluzyjnych, do naszej
rzeczywistosci. Forma istnieje i na tym swiecie, a jakze.

Jesli chodzi o wady, to nie bede sie dlugo rozpisywal. Po prostu ciezko mi sie
to czyta. Szczególnie nuzace sa rozwlekle opisy przedstawionego swiata. Widac
jak autor meczy sie i gimnastykuje, zeby opisac cos, na co nie ma slów w
slowniku. Niemalej pracy musialo wymagac budowanie swiata od podstaw, poczawszy
od jego sytuacji geopolitycznej na fizyce konczac. Czasem chyba gubi sie w tym
sam Dukaj.

No i sama wreszcie fabula - nie nalezy do szczególnie frapujacych. Za malo jest
niewiadomych, suspensu, czegos co sprawialoby, ze z niecierpliwoscia
przewracalbym kolejne strony. Co tu ukrywac, pare razy sie zdrzemnalem ;)
Mamy tu pare swietnych momentów, chociazby ten, w którym Berbelek opisuje
starcie z Czarnoksieznikiem. Niestety, jest ich zdecydowanie za malo. Nie
dziwie sie juz, ze wybrano akurat ten rozdzial do promocji ksiazki.

Inne Piesni nie sa zle, ale czegos im brakuje. Chyba Dukaj za bardzo skupil sie
na dopieszczaniu swej alternatywnej rzeczywistosci i zapomnial o czytelniku.
Dla mnie to bedzie 7/10. Z malym plusem.

[ronstein]

Zgadzam się - Forma i Materia istnieją także tutaj, w naszym świecie, ale są
inaczej postrzegane i rozumiane - jako pojęcia, idee, a nie coś namacalnego;
dla mnie fakt, że "Inne pieśni" to książka aluzyjna, że w odmienny sposób
opisuje znane zjawiska jest dużym plusem; tak właśnie powinna działać
fantastyka - metaforycznie ukazywać jądro rzeczywistości (lub jądro ciemności,
he, he); gdyby ta powieść była krótsza, gdyby nie poniosło Dukaja, stworzyłby
dzieło naprawdę wielkie;
porównując "Inne pieśni" z większością rodzimej produkcji (tej z gazet), śmiem
twierdzić, że NIE MA PORÓWNANIA;
Pozdr, Ron

[Gość: sim.on]

nie mogę się zgodzić, że forma i materia to w naszej rzeczywistości idee. weź
po głowie bejsbolowym kijem, to przekonasz sie o jak najbardziej realnym
istnieniu i jednej i drugiej :))) pozdrawiam
dukajofan

[Gość: Dilvish]

Tydzień temu rozdano nagrody im. J. Zajdla. Najważniejszą, za najlepszą powieść
w 2003, dostał Jacek Dukaj za "Inne pieśni".
Gratulacje!

[el_gato_con_botas]

odpowiadajac na ostatnie pytanie - warto
odpowiadajac na pierwsze - znacie
odpowiadajac na trzecie i czwarte...
'Inne Piesni' to po prostu Dukaj; czym jest Dukaj? mistrzostwem w poslugiwaniu
sie slowem, ktoremu z poslkich autorow dorownuje chyba tylko Lysiak, jest
geniuszem tworzacym nie tylko odmienne historie, ale i dla nich odmienne swiaty,
kultury, realia i porzuca je zaraz po napisaniu ksiazki; mamy wciagajaca fabule
(tu kwestia bardzo zalezna od gustow - mnie Dukaj wciaga w kazda swoja historie,
niektorych jak widac nie), ale przede wszystkim niesamowicie malarski jezyk
przekazujacy nie tylko obraz, ale dzwiek, zapach, fakture...malo jest rownie
sugestywnych autorow;
padly tutaj konkretne przyklady z kasiazki, ja ich podawac nie ebde - lepiej sie
ja czyta jako zupelne zaskoczenie, dowiadywanie sie zawczasu jaki bedzie jeden
ze skutkow dzurdzy to nie jest cos, co sam chcialbym przeczytac, wiec pisac o
tym nie bede...na pewno jednak jest przynajmniej kilka zaskakujacych zwrotow
(niektore sugerowane wczensiej, ale na ogol czytelnik sie daje podpsuzczac i
zaskakiwac), jest cudowny jezyk (dla mnie tym cenniejsze, ze akurat starogrecki
specjalnie egzotycznym dla mnie nie jest), jest cala amsa powodow, dla ktorych
lekture warto zaczac;
odnosnie zas 'odmiennych motywacji' o jakich napisala jedna zosob - jak dla mnie
czlowiek jest taki sam i nie ma znaczneia w jakim realmie go osadzimy; Dukaj nie
pokazuje nam 'innych ludzi', pokazuje nam takich samych jakimi sami jestesmy -
roznica jest taka, ze niektorzy z nich sa po prostu niewyobrazalnie bardziej
potezni...ale nie na tyle, zeby to szokowalo - historia uczy przykladow
nrzucania formy slabszym jednostkom (no, z materia szlo oporniej ;-) )
pzdr