kto zna tytuł - help

[exclamation]

Czy ktos zna tytuł takiego filmu..

Nie badzo pamietam ogolna tresc calej historii, ale cecha charakterystyczna
jest jego poczatek...

Parka lezy sobie na zielonej trawce w przydomowym ogrodku, watrzona w niebo i
pokazuja sobie cos palcem.. No i nagle bum, z nieba spadła lodowka zabijajac
przy tym babeczke..

Przy zakonczeniu tego filmu jest scena, w ktorej bohater opowiada nowej
pannie ta sytuacje i tym razem zaczyna sie juz z tego histerycznie smiac..
(to jakos wynikalo z tej zapomnianej tresci miedzy poczatkiem a zakonczeniem
filmu i z jego wszystkich przezyc.. :-) )

Film nie jest najmlodszy, widzialam go kiedys (x lat temu) w tv, nie jest to
tez jakis film z gornej polki.. Tam gdzies po drodze jacys gangsterzy
zapewne, piora sie po pyszczkach i tylko ta historia z lodowka ktora wypadla
z samolotu...

Bede wdzieczna za pomoc, bo meczy mnie to, a tytulu nie tyle nie pamietam co
nie znam, wiec raczej nic nie wymysle..

Pozdrawiam i milej nocy
Papapa
dm

[sadura1]

„Czerwień syjamska”.
Facetowi spadająca z nieba lodówka zabija żonę. Facet dostaje doła i nie może
pracować. A jego praca polega na tworzeniu kolorów. Aha, gość ma dar -
sprowadza katastrofy na wszystkich w promieniu.. nie wiem jakim, ale sporym.
Zastanawiam się tylko jak w takim razie doleciał bez uszczerbku samolotem do
Australii, do której wycieczkę wygrał, a która to wycieczka okazuje się
wieczną. Bo facet poznaje kobitkę (przy okazji tworząc kolor, którego nie mógł
stworzyć przez półtora roku od zniknięcia żony pod lodówką) i zostaje z nią na
australijskiej pustyni, w towarzystwie węża i zakopanego gdzieś w okolicy
byłego kobitki, co straszna szuja był i dobrze mu tak, że się poślizgnął był na
dywaniku. W ostatniej scenie facet i kobitka leżą na leżaczkach, trzymają się
za łapki, a z nieba padają lodówki, nie czyniąc strat ani w mieniu, ani w
ludziach.

[sadura1]

CZERWIEŃ SYJAMSKA

komediodramat
(Siam Sunset)
Australia, 1999, 87 min.

Reżyseria: John Polson
Obsada: Linus Roache, Victoria Hill, Danielle Cormack, Ian Bliss


"Czerwień syjamska" to połączenie czarnej komedii z kinem drogi, którego trasa
wiedzie przez pustynne, tajemnicze bezdroża Australii. Debiutujący jako reżyser
popularny australijski aktor John Polson śledzi osobliwe losy Perry'ego (Linus
Roache) - spokojnego Anglika wiodącego szczęśliwe życie u boku kochającej żony.
Bohater zajmuje się projektowaniem nowych kolorów dla firmy produkującej farby.
Jego obsesją jest stworzenie idealnej barwy, którą roboczo nazywa "czerwienią
syjamską". Pewnego dnia dochodzi jednak do tyleż groteskowego, co tragicznego
wypadku, który wywraca życie Perry'ego do góry nogami. Z lecącego samolotu
wypada lodówka, która ląduje prosto na żonie bohatera. Owdowiały w ten
nietypowy sposób mężczyzna popada w depresję, nie jest w stanie pracować,
wierzy, że prześladuje go tajemnicze fatum. Przełożeni dają mu długi urlop;
Anglik wyjeżdża koić skołatane nerwy do Australii. Na antypodach Perry wybiera
się na autokarową wycieczkę. Uczestnicy wyprawy okazują się galerią dość
ekscentrycznych typów; tymczasem teoria Perry'ego, który jest przekonany, że
przyciąga katastrofy i nieszczęścia, zdaje się potwierdzać. Autokarowa
wycieczka musi zmierzyć się z serią nieprzewidzianych zdarzeń, między innymi z
trzęsieniem ziemi i powodzią. Prawdziwe kłopoty zaczną się jednak, kiedy w
połowie drogi do autobusu wsiądzie dziewczyna imieniem Grace (Danielle
Cormack). Ta młoda, atrakcyjna i zagadkowa kobieta szybko zdobywa serce
Anglika. Niestety, dziewczyna skrywa pewien sekret. Zanim wsiadła do autobusu,
okradła swojego kochanka, psychopatycznego dilera narkotyków. Przestępca nie
zamierza oczywiście pogodzić się ze stratą dziewczyny oraz pieniędzy i podąża
śladem wycieczki dysząc żądzą zemsty.

"Czerwień syjamska" to film wpisujący się w dobrą passę kina australijskiego
lat 90. Krytycy przyjęli debiut JOHNA POLSONA przychylnie, porównując go do
takich przebojów z antypodów jak "Wesele Muriel" czy, zwłaszcza, "Priscilla,
królowa pustyni". Zaletą filmów australijskich jest unikanie fabularnych
schematów i świeżość stylu, której często brakuje w produkcjach
hollywoodzkich. "Czerwień syjamska" nie jest wyjątkiem; Polson umiejętnie bawi
się konwencją kina drogi. Humor, którym się posługuje bywa nieco ekstrawagancki
i ma chwilami bardzo ciemny odcień. W niektórych momentach reżyser pozwala
sobie na komediowe szarże, ociera się o slapstick i farsę, nigdy jednak nie
traci z oczu swoich bohaterów, którzy w najbardziej groteskowych sytuacjach
pozostają wiarygodnymi postaciami z krwi i kości - za ich osobliwymi przygodami
kryją się prawdziwe emocje i uczucia.

[pola_negri]

to był bardzo fajny film :-)

[exclamation]

dzieki dzieki dzieki!!

I ta scena na koncu.. teraz pamietam.. i faktycznie jak znalazl kolor..

Dziekuje slicznie :_)

dm