Dodaj do ulubionych

Dla Lucji i nie tylko

12.11.05, 19:32
Rozmowa z prof. ANDRZEJEM KŁOPOTOWSKIM, wykładowcą na Uniwersytecie Paris
XIII,
od kilkunastu lat mieszkającym we Francji


- Ma pan jeszcze samochód?

- Mam, tylko dlatego, że przyjechałem nim właśnie do Polski (śmiech). Według
informacji, które do mnie docierają, w mojej okolicy zamieszek nie ma. W
miasteczku pod Paryżem, w którym mieszkam, nie ma dużej wspólnoty muzułmańsko-
murzyńskiej. Z tego co słyszę, zamieszki uliczne trwają głównie na północno-
wschodnich przedmieściach Paryża.

- Zna pan te rejony?

- Wszystkie te przedmieścia są podobne do siebie - blokowiska przeplecione
osiedlami domków jednorodzinnych. Za najgorszą uchodzi północna część Paryża,
fatalny jest też wschód. Na południu jest różnie, znajdują się tam
również "dobre” dzielnice.

- Dobre, bo białe?

- Właściwa linia podziału przebiega między biednymi a bogatymi. Jeśli ma się
pieniądze, mieszka się w dobrej dzielnicy niezależnie od koloru skóry. Gdy
przed laty po raz pierwszy trafiłem do Paryża, zamieszkałem tuż obok uczelni,
w dzielnicy Ville Taneuse. To było straszne miejsce zamieszkane niemal
wyłącznie przez Arabów i emigrantów z czarnej Afryki. Jeśli w sąsiedztwie
byli jacyś etniczni Francuzi, to wyłącznie ludzie ze społecznego dna.
Większość moich sąsiadów nie miała pracy. Choć do uniwersytetu miałem blisko,
czynsze były niskie, a mieszkania, jak na polskie warunki, luksusowe,
wyprowadziłem się w obawie o swoje życie. W ciągu czterech lat miałem 3
włamania, dwukrotnie zostałem napadnięty, ledwie uszedłem z życiem. Tak
wygląda paryskie getto.


- Gdy patrzy pan na ujęcia telewizyjne z walk ulicznych, przypominają się
panu tamte dzielnice?

- Ta młodzież jest taka sama jak zakapturzeni dresiarze w Polsce. Problem
polega na tym, że we Francji są różne wspólnoty etniczne. Wiele z nich żyje
własnym życiem - tyle że Chińczycy, uchodźcy z Kambodży, Wietnamczycy czy
Hindusi nie wchodzą nikomu w drogę. Problemem są młodzi ludzie, których
korzenie tkwią w Algierii i Maroku. Ta wspólnota jest agresywna na zewnątrz,
czego sam doświadczam na co dzień.

- ???

- Tak, ponieważ uniwersytet, na którym wykładam, jest częścią edukacyjnej gry
pozorów we Francji. Studia dla wielu Arabów (bo ci stanowią gros studentów,
biali studenci są w mniejszości) są sposobem na bezrobocie, rozrywkę i
kontakty z dziewczynami, które kulturowo są zakazane w ich środowisku
domowym.




- Jak wygląda codzienność wykładowcy?

- Zwyczaj kłaniania się wykładowcy nie istnieje. Na sali siedzą młodzi ludzie
w czapkach, na co nie można zwrócić uwagi, żeby nie stać się obiektem
agresji. Student może wejść na zajęcia podczas wykładu nie zwracając uwagi na
prowadzącego, wita się podaniem ręki z wszystkimi kolegami. Najlepszymi
studentami są Afrykańczycy wysłani na studia do Francji przez swoje rządy.
Reszta to - od czasu gdy zniesiono egzaminy na studia - całkowicie
przypadkowe zbiorowisko. Jeśli doda pan do tego fakt, że zlikwidowano
możliwość powtarzania klasy w liceum (przechodzi się automatycznie do
kolejnej), to można sobie wyobrazić, jaki jest poziom tych studentów.
Zdolniejsi i zamożniejsi wiedzą, że furtką do kariery są wyłącznie elitarne
grandes ecoles. Sytuacja na uniwersytetach to i tak wielki komfort dla
wykładowcy. Znacznie gorzej jest w college'ach i w liceach, gdzie pobicia
nauczycieli są niemal codziennością. Istnieje we Francji pojęcie "złego
spojrzenia” - wystarczy, że spojrzy pan na człowieka w sposób, który ten uzna
za prowokujący, aby narazić się na nieprzyjemności. Takie sytuacje zdarzają
się często, ale dotyczą w zasadzie tylko Arabów.




- Gdy rozmawialiśmy przed kilkoma miesiącami, ostrzegał pan, że sytuacja
społeczna we Francji musi doprowadzić do wybuchu. Diagnoza okazała się
trafna.

- Wybuch był łatwy do przewidzenia, bo łatwo przewidzieć przyszłość człowieka
urodzonego w biednej dzielnicy. W moim miasteczku jedynym większym pracodawcą
jest fabryka tapet, która jest aktualnie na skraju bankructwa co już powoduje
protesty, a doprowadzi do stopniowego upadku całego miasta. Sytuacja w
arabskich dzielnicach jest jeszcze gorsza. Większość z tych ludzi nigdy nie
znajdzie pracy. Jeśli pracodawca ma do wyboru Araba i etnicznego Francuza, na
pewno nie zatrudni tego pierwszego.




- Młodzi ludzie, którzy rzucają dziś na ulicach Paryża koktajlami Mołotowa, w
większości urodzili się już we Francji. Dlaczego Francji nie udało się
wchłonąć tego pokolenia?

- Warto przypomnieć, kim są ci emigranci. Pierwszą grupą emigrantów po wojnie
algierskiej byli Żydzi francuscy, tzw pied-noir, ludzie wychowani w obrębie
kultury europejskiej, którzy bez problemu "rozpłynęli się” w społeczeństwie
francuskim, podobnie jak grupa białych Francuzów z Algierii. Trzecią grupą
byli tak zwani "harkis”, czyli Arabowie, którzy w czasie konfliktu w Algierii
stanęli po stronie Francuzów. Francja potraktowała ich w sposób haniebny, ci
ludzie - masowo mordowani przez zwolenników niepodległości Algierii - nie
dostali żadnej rekompensaty za swoją lojalność. Kolejna fala emigracji miała
już charakter czysto ekonomiczny. To Arabowie rozczarowani algierską
wolnością i biedą. Z dzisiejszej perspektywy wdać, jak wielkim błędem było
szerokie otwarcie drzwi dla tej, najbardziej obcej kulturowo, fali emigracji.
Trzeba pamiętać, że wielu tych ludzi przyjechało wręcz zwabionych przez
francuskich pośredników pracy, którzy z niektórych wiosek ściągali do Francji
niemal całą męską populację. Ci mężczyźni sprowadzili później swoje kobiety i
tak się zaczęło. Duży przyrost naturalny, a jednocześnie niezdolność do
asymilacji stworzyła obecną mieszankę wybuchową.

- Co jest głównym spoiwem, które łączy zadymiarzy - islam czy bieda?

- Jedno i drugie. Trzeba wziąć pod uwagę, że na ulicę wyszli różni ludzie.
Wielu z nich to zwykli "casseurs”. To zwyczajni złodzieje, którzy
wykorzystają każdy pretekst do burdy. Palenie samochodów to dla nich tylko
pretekst, żeby ogołacać okoliczne sklepy. Tym ludziom towarzyszą zadymiarze,
których znamy także z polskich stadionów. Niewątpliwie jednak obecną sytuację
wykorzystują również radykałowie islamscy i część uczestników tych zajść jest
przez nich prowokowana.

- Ale akurat we Francji islam cieszy się ogromną, jak na europejskie warunki,
swobodą.

- Śpiewką, którą we Francji powtarza się na co dzień jest "laicyzacja”. W
praktyce ta laicyzacja polega na - a mówię to jako człowiek niewierzący -
marginalizowaniu i ośmieszaniu chrześcijaństwa. Z mojego domu przy głównym
placu miasteczka często widuję Arabów, którzy handlują na ulicy narkotykami.
Ci ludzie idą załatwiać swoje potrzeby fizjologiczne pod kościół. Nie
wyobrażam sobie, co byłoby, gdyby w ten sposób potraktowany został meczet lub
synagoga.




- Ale pokolenie rodziców ulicznych bojówkarzy apeluje dziś o spokój.

- W tym pokoleniu zakodowana jest jeszcze niepewność przyszłości i lęk przed
powrotem do rodzinnego kraju. To jest pokolenie ciężkiej pracy, która miała
ich zrównać z Francuzami. Nie zmienia to jednak faktu, że spośrod tego
pokolenia zasymilowało się może z 10 procent. W domach większości tych ludzi
telewizja ustawiona jest na arabskie kanały, które sieją przerażającą
indoktrynację w duchu agresywnego islamu.

- Islam ma różne oblicza.

- Często słyszę podobne poglądy, ale nijak nie przystają one do tego, czego
sam doświadczyłem. Od wielu lat mieszkam we Francji, pracowałem również w
Tunezji i wszędzie zauważam jedną podstawową cechę islamu - pogardę dla
człowieka niewierzącego. Widziałem islam braterski i miłosierny, ale zawsze
uczucia te dotyczyły braci w wierze. To właśnie islam jest w moim przekonaniu
główną barierą, która stoi na przeszkodzie integracji Arabów ze światem
europejskim.

Czy obecna sytuacja zjednoczy francuską scenę polityczną?
Obserwuj wątek
    • maria421 Dla Lucji i nie tylko (c.d.) 12.11.05, 19:34
      - Często słyszę podobne poglądy, ale nijak nie przystają one do tego, czego
      sam doświadczyłem. Od wielu lat mieszkam we Francji, pracowałem również w
      Tunezji i wszędzie zauważam jedną podstawową cechę islamu - pogardę dla
      człowieka niewierzącego. Widziałem islam braterski i miłosierny, ale zawsze
      uczucia te dotyczyły braci w wierze. To właśnie islam jest w moim przekonaniu
      główną barierą, która stoi na przeszkodzie integracji Arabów ze światem
      europejskim.

      Czy obecna sytuacja zjednoczy francuską scenę polityczną?

      - Nie sądzę. Walka na scenie politycznej Francji jest brutalna i całkowicie
      bezmyślna. Opozycja jest z zasady przeciwna władzy, co widać również teraz.
      Idea dobra wspólnego nie istnieje. Obawiam się, że Francja nie wyciągnie z tej
      sytuacji żadnych wniosków na przyszłość. Niestety, nad Sekwaną nikt nie nazywa
      rzeczy po imieniu, zamiast tego stosuje się język politycznej poprawności. W
      moim przekonaniu Francji nie da się uleczyć. Jeśli ma pan krostkę na skórze,
      można ją usunąć. W przypadku raka z przerzutami można już jedynie się modlić.
      Francja dotknięta jest rakiem.

      - Le Pen twierdzi, że ma na to prostą metodę.

      - I bez wątpienia to właśnie narodowcy będą beneficjentami obecnej sytuacji.
      Ale przecież nie da się wyekspediować emigrantów drugiego i trzeciego pokolenia
      z powrotem do Afryki. Tym bardziej że - co by nie powiedzieć - wielu Francuzów
      korzysta z ich obecności. Przecież to jest ogromna grupa konsumentów, a
      jednocześnie najtańsza siła robocza.

      - Francję czeka kolejna rewolucja?

      - Ta rewolucja już się rozpoczęła. Oczywiście godzina policyjna wyciszy trochę
      te wydarzenia. Ale pojawią się zapewne w najbliższym czasie propozycje reform.
      Znając Francję, odpowiedzią na nie będą strajki i demonstracje. Tym razem droga
      od demonstracji do zamieszek będzie bardzo krótka i teatr działań przeniesie
      się w pobliże budynków rządowych. Rozwiązanie w tej sytuacji widzę jedno -
      rozumną politykę inwestowania w Afryce, tak aby kolejne fale emigrantów nie
      musiały szukać swojego miejsca w Europie.



      Rozmawiał ADAM WILLMA

      • chris-joe Re: Dla Lucji i nie tylko (c.d.) 12.11.05, 21:37
        wiem, maria, tez mi to wpadlo w oko na eurojihad.org...
        • morsa Dla francuskojezycznych: 13.11.05, 00:07
          "Le Figaro" o Rinkeby:

          www.lefigaro.fr/europe/20051112.FIG0030.html?202821
        • maria421 Re: Dla Lucji i nie tylko (c.d.) 13.11.05, 09:03
          chris-joe napisał:

          > wiem, maria, tez mi to wpadlo w oko na eurojihad.org...

          Co Ty, Chris, czytujesz???
          Mnie to wpadlo w oko jako komentarz pod artykulem w GW o zniszczonej polskiej
          kaplicy we Francji.
      • swiatlo Re: Dla Lucji i nie tylko (c.d.) 13.11.05, 08:57
        Dzięki Mario za artykuł. Niestety nóż się w kieszenie otwiera, więc w imię
        własnej dobrego humoru nie należy takich rzeczy czytać.
        No i też oczywiście wychodzi na to że Światło jak zwykle miał rację...
        • lucja7 wykladowcy 14.11.05, 19:14
          Czytam informacje AFP:
          Pani Yvonne Haddad jest profesorem historii islamu na uniwersytecie Georgtown w
          Washingtonie.
          Wypowiedziala sie w tych dniach, w zwiazku z manifestacjami we Francji:

          "Zeby dostac obywatelstwo francuskie, jestescie zmuszeni wyrzec sie waszej
          religii muzulmanskiej i zapomniec o waszej tozsamosci, tak jakby wasza
          przeszlosc nie istniala. Nikt w Ameryce do tego was nie zmusza."

          W Ameryce mozna byc profesorem historii i pieprzyc glupoty...Praktyczne.
          • ania_2000 Re: wykladowcy 14.11.05, 21:51
            W ameryce jest wolnosc slowa - kazdy moze sobie "pieprzyc" co chce.

            natomiast nie do pomyslenia jest aby zaistniala "rewolucja dzieci" - i na
            dodatek "trwala" przeszlo 3 tygodnie.
            co za beznadzieja - kto tam u was rzadzi?
            kto tam u was jest w tej policji?
            niewatpliwie same niedojdy - ci dopiero musza pieprzyc glupoty...
            • lucja7 Wolnosc wg pani ani 15.11.05, 10:54
              "W ameryce jest wolnosc slowa - kazdy moze sobie "pieprzyc" co chce."

              Jesli wolnosc sluzy temu zeby pieprzyc, to mozna sobie zadac pytanie czy to
              warte tego calego zametu. Dobrze jest bowiem wiedziec po co chce sie tej
              wolnosci (to rada dla ciebie).

              "natomiast nie do pomyslenia jest aby zaistniala "rewolucja dzieci" - i na
              dodatek "trwala" przeszlo 3 tygodnie."

              Rewolucja jeszcze sie nie skonczyla, 3 tygodnie temu ledwie sie zaczela.
              Poza tym wiele rzeczy jest w Ameryce nie do pomyslenia, przeciez wiem.

              No i generalnie, postaraj sie poinformowac jak dziala francuska policja oraz
              kto jest w rzadzie i co mowi. Mozesz miec w koncu dostep do prasy serio w twoim
              kraju.
              • maria421 Re: Wolnosc wg pani ani 15.11.05, 11:28
                Moze, mile Panie, zaczniecie od definicji slowa "pieprzenie"? Uzywanego
                oczywiscie w jego idiomatycznym znaczeniu, tak jak w Waszej dyskusji.
                Bo cos mi sie wydaje, ze z braku klarownej definicji "pieprzenia"
                owym "pieprzeniem" moze byc wszystko albo nic.

                Jezeli jednak nie zdolacie ustalic czym wlasciwie jest "pieprzenie", to
                pozwolcie, aby kazdy "pieprzyl" do woli. Tak w USA, we Francji, jak i na forum.
                • lucja7 maria, 15.11.05, 14:24
                  bonjour :)
                  • maria421 Re: maria, 15.11.05, 14:31
                    lucja7 napisała:

                    > bonjour :)

                    Salut, Lucjo, jak tam po urodzinach?
          • pawel_z_melb Re: wykladowcy 15.11.05, 20:15
            > Czytam informacje AFP:
            > Pani Yvonne Haddad jest profesorem historii islamu na uniwersytecie Georgtown
            w > Washingtonie.
            > Wypowiedziala sie w tych dniach, w zwiazku z manifestacjami we Francji:
            >
            > "Zeby dostac obywatelstwo francuskie, jestescie zmuszeni wyrzec sie waszej
            > religii muzulmanskiej i zapomniec o waszej tozsamosci, tak jakby wasza
            > przeszlosc nie istniala. Nikt w Ameryce do tego was nie zmusza."
            >
            > W Ameryce mozna byc profesorem historii i pieprzyc glupoty...Praktyczne.


            wszystkim profesorom, wszedzie na swiecie zdarza sie piprzyc glupoty; ale jak
            juz kos sie zajmuje islamem zawodowo i do tego ma wypowiadc publicznie to
            moglby cos wiecej sie dowiedziec...

            Zdaje sie ze niektorzy amerykanie zaczeli wierzyc ze tylko oni sa ostoja

            wolnosci..

            glupota Busha z nikad sie nie wziela...
Inne wątki na temat:

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka