Nowa powieść?

[stara.gropa]

A może zaczniemy nową powieść? Każdy po jednym zdaniu, to nam całkiem nieźle
szło.
Kto odważny i zacznie?

[36krzysiek]

Ciszę letniej nocy przerwał przeraźliwy kobiecy krzyk.

[stara.gropa]

Chodź tu! Chodź tu! - rozlegało się dookoła.

[36krzysiek]

Męski głos był natarczywy i bełkotliwy, zdradzając wcześniejsze użycie alkoholu.

[altu]

Za drzewem kasztanowca widać było leżący bezwładnie kształt.

[36krzysiek]

Przelatująca kometa oświetliła dwie postacie, przeskakujące żywopłot i niknące
w cieniach katedry

[stara.gropa]

Leżący bezwładnie kształt poruszył się niemrawo i zajęczał.

[36krzysiek]

Facet nadal biegał wzdłuż parkowych ławek nawołując nerwowo:
- Joanna! Odezwij sie! Joanna ! Rany Boskie!

[stara.gropa]

Hau, hau - cicho zaszczekał kształt.

[36krzysiek]

Mężczyzna podbiegł do psa, wyjął go z płóciennego worka i powiedział:
- Azor! Szukaj pani! Gdzie pani!?
Jamnik patrzył ze zdziwieniem na właściciela i merdał ogonem.

[altu]

Pani jamnika stała na drugim końcu przy ogrodzeniu, o jej obecności świadczył
tylko mały punkcik, czerwony punkcik, który rozbłyskał w momentach, gdy kobieta
zaciągała się papierosem obserwując mężczyznę.

[edyta95]

Dupek i histeryk - pomyślała - w dodatku nie umie pić.

[the_dzidka]

Fanki znanego aktora, Aleksandra Branowskiego, gwiazdy popularnego
serialu "Babie jak Latem" byłyby zapewne głęboko zszokowane taką oceną ich
idola.

[goonia]

Ale zycie to nie telenowela, trudniej jest byc bohaterem. Szczegolnie w ciemnym
lesie.

[lylika]

Całkowicie zdezorientowany jamnik najpierw obsikał mężczyźnie nogawkę spodni a potem świńskim truchtem pobiegł do swojej pani.

[never_enough]

Joanna odrzuciła niedopalonego papierosa i schyliła się w stronę nadbiegającego
ulubieńca.

[april02]

Nie zauważyła, że za nią, w miejscu gdzie na suche jesienne liście spadł
niedopałek, zaczęła unosić się cienka smużka dymu.

[altu]

Wzięła psa na ręce i szybkim krokiem udała się do samochodu; przyzwyczaiła się
już do biegania w niebotycznie wysokich obcasach po różnego rodzaju
nierównościach terenu.

[maalza]

Gubiąc na przemian psa oraz kluczyki do samochodu dotarła wreszcie do pojazdu i
trzęsącymi się ze zdenerwowania rękami otworzyła drzwi.

[stara.gropa]

I wtedy, ponownie, ciszę przerwał przeraźliwy krzyk kobiecy.

[altu]

Drzwi otworzyły się szybciej niż przypuszczała, ich ciężar został jakby
powiększony przez mężczyznę, który płynnie zsunął się po nich i upadł jej do
stóp, prosto na jej nowe buty.

[36krzysiek]

Swiatło latarni padło na leżący zezwłok. Elegancki mężczyzna w garniturze miał
na środku czoła idealnie okrągły otwór po kuli.

[stara.gropa]

Marek!!!? - wycharczała blada jak płótno Joanna

[g0p0s]

Zwłoki nie odpowiedziały.

[altu]

Joanna szybko myślami próbowała ogarnąć sytuację - przecież to było niemożliwe,
Marek powinien być w tym momencie jakieś półtora tysiąca kilometrów stąd, w
Paryżu, na wielkiej wystawie jubilerskiej, ze swoimi arcydziełami; no,
przynajmniej taka była wersja oficjalna, jaką Joanna tydzień wcześniej od niego
usłyszała.

[g0p0s]

Znienacka zadzwoniła komórka nieboszczyka.

[altu]

Joanna aż podskoczyła, tłumiąc krzyk, co spowodowało, że głowa Marka płynnym
ruchem przetoczyła się z jej pięknych butów na mokry, usłany liśćmi, trawnik;
zaskoczenie wzdrygnęło jej ciałem, a pies skamląc wyrwał się z jej ramion
uciekając w noc.

[36krzysiek]

Telefon wciąż dzwonił, wygrywając metalicznie Polkę galopkę.

[altu]

Zdecydowała się odebrać, bo może coś ważnego.. w momencie jak schylała się, by
po raz pierwszy w życiu dotknąć nieboszczyka i obszukać jego marynarkę, telefon
umilkł; Joanna znieruchomiała w pozycji nieco dziwacznej - w połowie skłonu, a
wokół zapadła cisza; serce biło jej tak mocno, że przez chwilę pomyślała, że
słychać je z odległości co najmniej stu metrów.

[g0p0s]

Mimochodem przypomniała sobie sytuację, jak chowano nieboszczyka z komórką,
która zadzwoniła podczas pogrzebu. Odebrać, nie odebrać?

[altu]

Cisza panująca wokół była nie do wytrzymania, Joanna rozglądając się bacznie
wokół wyprostowała się; jednocześnie zastanawiała się co zrobić z Markiem, jak
wsiąść do samochodu i zniknąć z tego feralnego miejsca.

[stara.gropa]

O czym ja myślę w takiej chwili! - skarciła samą siebie.

[april02]

Ostatecznie przełamała wstręt i sięgnęła do kieszeni. Na wyświetlaczu komórki
widniał napis: "nie odebrano jednego połączenia". Dzwoniącą osobą, ku wielkiemu
zaskoczeniu Joanny okazała się Ewa.

[stara.gropa]

A czego ta stara gropa chce? - pomyślała.

[36krzysiek]

W tym momencie spod krzaków jałowca wybiegł jamnik Joanny, podbiegł do swojej
pani i powiedział:
- Tam leży jakaś baba. Chyba nie żyje.
Patrząc to na zwłoki, to na ukochanego psa czuła, jak po woli traci zmysły.

[altu]

Boże, co było w tym winie? przecież dużo tego nie wypiłam.. a Rysiek wygląda na
całkiem miłego faceta.. a tu z niego taka swołocz..
Ostatnimi zmysłami czuła, jak kręci się jej w głowie, po czym poczuła, że
odpływa w słodki niebyt..

[stara.gropa]

Zanim padła, zdążyła jeszcze dojrzeć rozprzestrzeniający się po trawniku pożar.
Spalę się jak indyjska wdowa - pomyślała i zemdlała.

[altu]

[miejsce akcji: Elbląg]

Katedra kładła daleki cień, padający prawie aż do kanałku, dwie postacie
szybkim krokiem skierowały się na trap prowadzący na statek wycieczkowy
cumujący przy brzegu.


> Przelatująca kometa oświetliła dwie postacie, przeskakujące żywopłot i
niknące
> w cieniach katedry

[stara.gropa]

Patrz, tam się chyba pali! - powiedziała jedna z nich i cofnęła się na brzeg.

[altu]

- A mówiłeś, że sprawa jest czysta! Idioto, miało być małe nastraszenie, a nie
od razu rzeź niewiniątek!!
- Tia.. jak ona jest niewiniątkiem, to ja powinienem w klasztorze siedzieć. Toż
przez nią wszystkie nasze kłopoty. Zobaczymy, czy już czegoś nie nabroiła. A
Marek jej tak wierzył. A teraz - skarbówka nas będzie po wsze czasy ścigać.

[stara.gropa]

Wracamy! -zadecydował ten pierwszy.

[altu]

- Nie ma mowy. Marek nie może dowiedzieć się, że mieliśmy z nią cokolwiek
wspólnego. On jest nią tak zaślepiony, że nas z roboty wywali. Albo całkiem z
branży wyrzuci. A tego bym nie chciał. Nie mam mowy. Za dużo mamy do
stracenia. - Rozejrzał się wokół siebie. Nikogo nie było w pobliżu. Poprawił
sobie spodnie, strzepał parę kurzy z koszulki. - Chodź, wejdziemy na przyjęcie,
i nic nie wiemy. Buźka w kontener, kluczyk za burtę. Zrozumiano?? - Spojrzał
podejrzliwie na partnera, żeby upewnić się, że jednak wszystko będzie w
porządku.

[36krzysiek]

Jamnik popiskiwał lekko i lizał swoja panią po twarzy. Joanna podniosła
ociężałe powieki
- Gdzie ja jestem?- pomyślała niemrawo.
Zza bagaznika samochodu wyszła jakaś postać, schyliła się i podała jej rękę.
- Niech pani wstanie, nic pani nie jest? Tu się wszystko wokół pali. Trzeba
uciekać!

[altu]

- Ale jak to? teraz? a on? a samochód?
- Nie ma czasu! Uciekamy! Inaczej będziemy zwęglone! Jak ziemniaki po
zeszłorocznym ognisku!!
- Tam mam notes! Bez niego nigdzie nie idę!! - Joanna nagle oprzytomniała.
Nawet się towarzyszowi nie przyjrzała, tylko kategorycznie dała susa do
samochodu, ratować swój dobytek towarzyski.

[36krzysiek]

Panowie weszli do klubu, gdzie odbywało się przyjęcie. W szatni zostawili
jesionki i weszli do głownej sali. Przy barze, na wysokich stołkach, siedziały
dwie blondynki w bardzo krótkich spódniczkach, które spod sztucznych rzęs
puszczały zalotne spojrzenia na przybyłych gości.

[goonia]

Siegajac po notes, uwage Joanny zwrocil nikly odblask kolo fotela kierowcy.
Pospiesz sie, tu sie robi goraco - zawolala ta druga. Ujadajacy jamnik platal
sie miedzy nogami. Niewiele myslac Joanna chwycila niewielki przedmiot i
schowala do kieszeni zakietu.

[altu]

W nikłej przytomności umysłu Joanna wróciła się do Marka, rzuciła na niego
tęsknym wzrokiem, sięgnęła raz jeszcze do jego kieszeni i zabrała jego telefon.

[lylika]

Że też ja zawsze muszę się wplątać w jakąś aferę, pomyślała Joanna uciekając jak najdalej od pożaru, potykając się co krok o plączącego się pod jej nogami jamnika, który skowyczał ze strachu.

[36krzysiek]

W tym samym czasie dwaj panowie usiedli przy barku i zamówili whisky. W
kieszeni jednego z nich zabrzęczał telefon
- I szto slucilos? - zabrzmialo groźnie w sluchawce- Wy mieli tolka pastraszyć
i odzyskać dakumienty a nie ubijac.
- Ale Iwan.. - próbował wtrącić rozmówca
- Imion mówić nie lzia - odparł ostro głos w słuchawcy- Pagawarim zawtra.
Połączenie zostało przerwane.
Tymczasem Joanna ...

[stara.gropa]

Tymaczasem Joanna dotarła do grupy gapiów komentujących pożar i dopiero tam
zauważyła, że nie ma nogach butów; zniknięcie szpilek wprawiło ją w osłupienie.

[altu]

Z tłumu odłączyła się kobieta w czerni, stanęła w małym oddaleniu, po czym
wyciągnęła telefon, chwilę czekała na połączenie.
- Cholera jasna, to nie tak miało być, baranie! Zwijaj punkt. Już do ciebie
jadę. - Odrzuciła piękne czarne włosy, spojrzała na Joannę mściwym wzrokiem i
szybkim krokiem odeszła w stronę zaparkowanego niedaleko zielonego volvo.

[april02]

Podchodząc do auta zauważyła za wycieraczką złowieszczą białą kartkę. Zmęłła w
ustach niecenzuralne słowo, wyszarpnęła ze złością papier nawet na niego nie
spojrzawszy i wsiadła do samochodu. Czekała ją niestety jeszcze jedna
niespodzianka. Volvo nie chciało odpalić.

[36krzysiek]

Tymczasem szpilki przechodziły przez most stukając głośno:
- Mam już dosyć tej baby! - powiedział prawy- Wlecze nas wiecznie po jakiś
wądołach i śmietniskach a my jesteśmy salonowe!
- Masz rację- odparł lewy- Znajdziemy sobie nową panią, najlepiej aktorkę,
taką, co ją wożą i ścielą dywany.
Stukot niknął w oddali.

[never_enough]

Od strony mostu nadciągała mgła. Zaczęła spowijać majaczący w dali zarys
ludzkiej sylwetki.

[36krzysiek]

Mgła nadciągnęła bardziej, stanęła, rozejrzała się dookoła i powiedziała:
- Ale zadupie, gdzie mnie przygnało ?

[never_enough]

Po chwili spojrzała na przechodzące przez nią szpilki:
- Ale buty! Fiu, fiu! Ciekawe czyje?

[bumbecki]

szpilki nie odpowiedziały. Milczały godnie, wszak mgła nie była aktorką.

[36krzysiek]

Roztrzęsiona Joanna weszła do knajpy, wspierając się na ramieniu przystojnego
nieznajomego.

[never_enough]

Omiotła wzrokiem wnętrze knajpy i rozluźniła się oceniając, że będzie tu w
miarę bezpiecznie. Nie wiedziała, że zza baru, ukryty za kolumną uważnie
obserwuje ją gburowaty mężczyzna.

[36krzysiek]

Gbur siedział za barem i od niechcenia tarł marchewkę, którą karmił małego
krokodylka siedzącego na jego kolanach.

[never_enough]

Odłożył marchewkę i podszedł do aparatu telefonicznegu umieszczonego na ścianie
za kontuarem. Pospiesznie wybrał numer telefonu i ściszonym głosem powiedział
do słuchawki dwa słowa.

[36krzysiek]

...dwa słowa :
- Szkorbut, szkorbut!

[never_enough]

Po czym padł, jak długi wprost na nadchodzące szpilki Joanny.

[goonia]

Lamaga - steknela prawa, Gbur - jeknela lewa.

[asia.sthm]

- Gdzie ja teraz nowego krokodyla na nowe buty znajde - rozjuszyla sie Joanna.
- Cholerajasnaciezkiegopana - samo jej sie dodalo

[lylika]

Wtem dojrzała małego krokodylka, którego przed chwilą gbur karmił tartą marchewką i pomyślała, tak... ten by się nadał, musi tylko trochę podrosnąć, żebym mogła do kompletu zrobić torebkę i drugą parę na wypadek kolejnej afery.

[stara.gropa]

Kici, kici, chodź tu malutki - zaszeptała. Krokodyl podreptał do niej.
Angorski - mruknęła pod nosem, kiedy go pogłaskała - nada się.

[36krzysiek]

Joanna siedziała w kucki na środku sali i z lubością głaskała krokodyla. Nagle
do jej uszu doszło rżenie konia gdzieś na zapleczu.

[april02]

"Florencja, jak Boga kocham" pomyślała i w tej chwili wielkie czarne stworzenie
z godnością wkroczyło przez saloonowe drzwi do sali jadalnej.

[stara.gropa]

Nie była to jednak Florencja, lecz Zwierzę z pralni, które prychało i rżało
przez cały czas.

[lylika]

Zwierzę natychmiast zainteresowało się butami Joanny. Czy te buty piją? Nie, odpowiedziała Joanna. To widać, one po prostu umierają z pragnienia.

[april02]

Zwierzę z doskonale bezmyślnym wzrokiem utkwionym w szpilki podrapało się po
kudłatym łbie. Nagle coś mu się przypomniało.
- Słuchaj - zaczął tajemniczym szeptem - mam sprawę...

[36krzysiek]

- Na zewnątrz w parku leżą dwa trupy, pozarł strawił połowę żywopłotu i twój
samochód, dwa stoliki dalej siedzi ruska mafia, która najwyraźniej ma w planach
usunąć cię z tego padołu, obok siedzi obcy facet, który trzyma cię za kolano, a
ty bestrosko popijasz drinka! Kompletnie straciłaś rozum? Kobieto! Otrząśnij
się ! To jest kryminał na pół miasta a może i całe peryferie!

[groha]

Odwal się - powiedziała uprzejmie, wdzięcznie kiwając zgrabną nogą w eleganckim
pantofelku - Mój drink, mój padół i moje kolano, więc mogę sobie z nimi robić
co zechcę, nie uważasz?

[never_enough]

W tym samym momencie Joanna dostrzegła kątem oka gwałtowne zamieszanie przy
sąsiednim stoliku.

[stara.gropa]

Azor rozrabiał, jak pijany zając.

[april02]

w kapuście.

[36krzysiek]

Barman szykował kolejnego drinka dla Joanny. Osłonięty miseczkami orzeszków
wsypywał do szklanki biały proszek z flakonika, który chichaczem podał mu jeden
z ruskiej mafii.

[stara.gropa]

Joanna wzięła do ręki podany drink i już podniosła go do ust, gdy mały
krokodylek obok niej zapłakał swoimi przysłowiowymi łzami. Stojący obok Azor
powiedział - Pić mu się chce, ta marchewka była wyjątkowo sucha.

[groha]

Barman zamarł w bezruchu, jak żona Lota, choć w niczym innym jej nie
przypominał, a piwo, przelewające się z napełnianego kufla, perlistą kaskadą
spływało mu po nogawkach spodni, wprost do pyska krokodylka, który chłeptał je
z głośnym siorbaniem, ukradkiem zagryzając pyszny napój kawałkiem owłosionej i
dobrze umięśnionej łydki zastygłego barmana.

[stara.gropa]

Joanna uśmiechnęła się przepraszająco i odeszła, a za nią, na swych krótkich
nóżkach, trzymając się pod łapę, podreptali jej dwaj towarzysze.

[groha]

A barman, czując dziwną słabość w prawej nodze, wychrypiał nerwowo:
- O żesz w mordę zębatą brudną ścierką nakrytą...!
I zemdlał.

[stara.gropa]

Joanna podbiegła do niego i usłużnie wlała mu do ust swojego drinka.

[groha]

Azor, doskonale zorientowany w sytuacji, jak każdy dobry pies, poklepał
leżącego po bladym policzku, westchnął po łacinie: requiestat in pace i jak
przystało na smutną okoliczność - zawył tak przejmująco, aż przechodniom włosy
stanęły dęba, a przelatującym gołębiom pióra-lotki w ogonach, przez co miały
przejściowe trudności w lataniu.

[36krzysiek]

A mgła snuła sie leniwie, poziewując od czasu do czasu.

[april02]

- O żesz Ty... - westchnął smętnie jeden z ruskich mafiozów spoglądając na
nadgryzione ciało barmana - załoga nam się wykrusza.

[groha]

Joanna z trudem przebijała się przez gęstą mgłę, jak sroka w gnat wpatrując się
w nieprzejrzystą, mleczną szybę, gdy nagle, z tylnego siedzenia samochodu,
dobiegł ją jakiś dziwny mlask, wściekłe warczenie Azora, po czym na karku
poczuła czyjś gorący oddech, a w prawym uchu usłyszała przejmujący szept:
- Nie bój się, to ja, odmieniony aligator. Po tym mocnym drinku z piwka i krwi
barmana - kolejny blondyn twego życia...

[stara.gropa]

Spojrzała we wsteczne lusterko.

[dorka_31]

Nic jednak nie dojrzała w ciemnościach.
„To mi się śni” – pomyślała, a jej noga automatycznie nacisnęła hamulec.
Pojazdem gwałtownie szarpnęło, pies znowu warknął, Joanna zamknęła oczy. „Chyba
jednak nie śpię” – myślała. Ale nadal siedziała bez ruchu nie mając odwagi
spojrzeć za siebie…

[stara.gropa]

Na co czekamy? -zapytał Azor

[dorka_31]

Joanna milczała, a w jej głowie kotłowały się tysiące myśli: „Otworzyć oczy?
Obejrzeć się? Jechać? A może coś powiedzieć? Do licha, co ja mam robić???”…

[lylika]

Z zamyślenia wyrwał ją policjant, który zapukał w boczną szybkę. Dlaczego pani stoi bez świateł na środku drogi? I dlaczego przewozi pani zwierzęta, w dodatku dzikie, tak... luzem? Powinna pani mieć kratkę!

[goonia]

Po czym nachylil sie nieco i zapatrzyl w cos za plecami Joanny. O przepraszam,
powiedzial, nie wiedzialem, ze to pan. Prosze zjechac na bok i zapalic
switatla. Tak bedzie bezpieczniej. Dobranoc panie Kacyk.

[never_enough]

Tego już było dla Joanny za wiele. Wyszarpnęła kluczyki ze stacyjki i
otwierając gwałtownie drzwiczki samochodu, wysiadła. Nadal bez butów.

[lylika]

Joanna ocknęła się nagle. Namacała coś niedużego ale ciężkiego w kieszeni żakietu, odwróciła się do tyłu i z całej siły rąbnęła tym czymś Kacyka między oczy. Kacyk osunął się na siedzenie a Joanna spojrzała w swoją dłoń.
To był reduktorek.

[never_enough]

Skąd to się wzięło w mojej kieszeni? - pomyślała

[stara.gropa]

A tymczasem Azor starał się udzielić pierwszej pomocy Kacykowi i zawzięcie
lizał go po twarzy i wachlował ogonem.

[april02]

Żadne z nich, ani Joanna ani Azor ani nawet mgła, nie zauważyło, że z tyłu za
siedzeniem spoczywała cichutko tajemnicza paczka. Mimo niezwykłych wydarzeń
jakich była świadkiem nie wydała z siebie żadnego odgłosu.

[lylika]

Wśród gadających butów, gadającego jamnika i gadającej mgły milcząca paczka była zjawiskiem wysoce niepokojącym.

[lylika]

Niepokój był całkowicie uzasadniony ponieważ po chwili paczka zaczęła miarowo tykać.

[g0p0s]

Ty, Joanna, dziobaty jeździ do Zalesia. Ty, Joanna, dziobaty jeździ do Zalesia -
tykała gburowato.

[ida14]

Joanna z przerażeniem odwróciła głowę i spojrzała na paczke, która zaczęła
podrygiwac do rytmu lecącej w radiu piosenki.

[dorka_31]

Tego już było za wiele. Joanna ogarnęła wzrokiem sytuację. Leżący na ziemi
blondyn, którego wcale nie powinno tu być, Azor liżący go po twarzy, a na
tylnym siedzeniu drga jeszce jakaś paczka i wydaje z siebie dziwne dźwięki. "To
się nie dzieje" - powtarzała sobie - "Ja po prostu śpię... Tak! To jest sen,
taki realistyczny i pogmtwany jak to sen. Przecież kokodyl nie zamienia się w
blondyna, a psy nie gadają. Jeszcze chwila i się obudzę..."
- Joanna rusz się! - powiedział Azor - Długo mam jeszcze tą robotę tu odwalać!
Przecież to twój blondyn i ty go powinnaś ratować!
Mocno zacisnęła oczy. "Obudź się!!!" - myslała gorączkowo - "Obudź się zanim
zwariujesz!". Postanowiła nie otwierać oczu i na nic nie zwracać uwagi. "Ale
czemu w nogi jest mi tak zimno?..." - spojrzała odruchowo - "No tak, jestem bez
butów..."

[ida14]

Robiło jej się bardzo zimno, ochłodzenie klimatu dawało sie we znaki. Czuła, że
dostanie zapalenia płuc jeśli czegos nie wymysli. W pore przypomniała sobie
jednak, ze w bagażniku ma zupełnie nowe, wspaniale gumiaki.

[asia.sthm]

- jasnacholeraciezkiegopana - gumiakow nie bylo w bagazniku !!
- Ukrali? A to chamy niemyte, krasc im sie zachcialo !! - z wielkim oburzeniem
zasycala Joanna .
- Oby im przemakaly!!! jak to nowe Camaro!! zeby im wszedzie cieklo!!

[dorka_31]

Czuła jak ogarnia ją coraz większa irytacja. Absurd sytuacji wobec
przemarzniętych stóp stał się nagle mniej istotny.
"Buty! Koniecznie muszę włożyć jakieś buty" - myślała.
Odruchowo jej wzrok padł na leżącego faceta. Obuwie niezupełnie odpowiednie,
ale lepsze takie, niż żadne... W dodatku leżący Kacyk miał stopy wyjątkowo
nieduże jak na faceta. Nie zastanawiając się dłużej zdarła z nóg blondyna
męskie skórzane półbuty. Omdlałemu przecież do chodzenia niepotrzebne.
Zaskoczony Azor zamarł z jęzorem na wierzchu, przerywając na chwilę cucenie.
Buty były jednak nieco za duże, ale były! Joanna rozejrzała się za czymś, co
możnaby w nie upchać. Na ziemi obok drzwiczek samochodu leżał zmięty papier.
Coś na nim było napisane, ale w tej chwili nie było to istotne. Upchnęła papier
w czubki pantofli i założyła na nogi.
"No, teraz mogę sie zastanowić..." - pomyślała

[lylika]

Nawet jeśli wszystko co działo się dotychczas było tylko snem wariata, to nieprzytomny Kacyk w moim samochodzie jest jak najbardziej realny. Także to, że to ja pozbawiłam go przytomności waląc w głowę. Swoją drogą, cios mam nie byle jaki. Facet leży jak neptek od dobrych kilku minut. Druga sprawa to buty. Gdzie ja podziałam buty? Zdarzało mi się zapodziać różne rzeczy ale butów jeszcze nigdy.

[dorka_31]

I żeby tylko jedne. Teraz zginęły mi dwie pary! z bagażnika mógł mi ktoś
ukraść, ale z własnych nóg?? - Tu zerknęła mimowolnie w dół na swoje stopy
odziane w męskie półbuty - No tak, z nóg też można...

[dorka_31]

Zapatrzyła sie przed siebie i próbowała jakoś uporządkować fakty, kiedy
poczuła, że coś ociera sie jej o nogi. Zerknęła niepewnie, ale to tylko był
Azor. Najwyraźniej usiłował zwrócić na siebie uwagę.
- No nareszcie! - powiedział i obejrzał się w stronę samochodu.
Mimowolnie poszła za jego wzrokiem i zobaczyła, że facet zaczyna przytomnieć.
Powoli podniósł rękę i obmacywał sobie guz na czole.
- Jak widzisz, zrobiłem swoje - mówił dalej Azor - Teraz Twoja kolej!
Po czym, chichocząc umknął w las.
Joanna stała w miejscu niezdolna do czegokolwiek. Blondyn uniósł się lekko,
otworzył oczy i rozejrzał. Wreszcie spojrzał na nią i znieruchomiał.
- Kim pani jest? - zapytał
Dobre pytanie - pomyślała Joanna - I co niby teraz? Mam mu się przedstawić? A w
żadnym razie! Niech raczej on mi wszystko wyjaśni!
- Co ja tu robię? - pytał dalej facet rozglądając sie dookoła
Taaa, jeszcze lepsze pytanie - przemknęło Joannie przez myśl i wreszcie ruszyła
do ataku:
- A może to pan mi powie kim jest i skąd pan się tu wziął?! - powiedziała tonem
nie znoszącym sprzeciwu.
Popartzył na nią wzrokiem bez wyrazu.
- No właśnie... Kim ja jestem?...

[april02]

Tego dla Joanny już było za wiele.

[dorka_31]

Postanowiła zastosować terapię wstrząsową.
- Jak się nazywasz i skąd się tu wziąłeś? – spytała ostro
- Nie wiem… - odpowiedział niepewnie i popatrzył na nią cielęcym wzrokiem
swoich niebieskich oczu.

[36krzysiek]

Blondyn spojrzał na swoje stopy i poruszał palcami w skarpetkach. Przeniósł
wzrok na nogi Joanny. Z każdą chwilą baraniał coraz bardziej.
- Dlaczego ty masz moje buty ?

[dorka_31]

- Bo nie mam własnych – odruchowo odpowiedziała Joanna, czując jednocześnie, że
robi jej się coraz bardziej nieswojo.

[stara.gropa]

Straciła je w pożarze - dopowiedział Azor. Kacyk spojrzał na niego z obłędem w
oczach - On mówi?!
A co, mam śpiewać? - zdenerwował się Azor.

[dorka_31]

- Sądziłam, że uciekłeś – powiedziała Joanna.
- A, pomyślałem, że może Ci się tutaj do czegoś jeszcze przydam… - niedbale
odpowiedział Azor drapiąc się za uchem.
Blondyn patrzył na to wszystko coraz bardziej okrągłymi oczami.
„Wygląda jakby faktycznie nic nie rozumiał” – przemknęło Joannie przez myśl –
„A przecież to on powinien mi wyjaśnić jakim cudem pojawił się w moim
samochodzie”.

[april02]

- Gdzie jest krokodyl? - w zapadłej ciszy pytanie zabrzmiało jak wystrzał.
- No wiesz - obruszył się natychmiast Azor i kiwając łbem rzekł - to nie jest
najlepszy moment.
- A moje szpilki? - zaprotestowała Joanna.
- Kupisz se inne - półgębkiem odpowiedział jej pies, starając się jednocześnie
zachować przyjazny wyraz pyska - no, jak się czujemy? - zaszczebiotał jak nocna
pielęgniarka w stronę osłupiałego blondyna.

[ida14]

yggrhhh- wycharczał tylko i kontynuował wpatrywanie sie szeroko otwartymi
oczami w gadającego psa i Joanne stojącą w jego butach.
-No tak... nie jest dobrze, lekki wstrząs.- stwierdzi po namyśle Azor
-A dziwisz mu sie?- Joanne coraz bardziej irytowała ta sytuacja

[dorka_31]

- Pewnie! Gapi sie tak, nie wiadomo na co...
- Na ciebie! Ty gadasz!!
- No i co z tego? Ty też!
- Ale ty jestes psem!!!
- Taaa... No i co jeczcze mi wytkniesz?...
Joanna czuła, że obłęd zbliza się do niej wielkimi krokami. "Rany, ja rozmawiam
z psem!" - mówiła do siebie w myślach - "Opanuj się! To tylko sen, tu nic nie
ma... A może i tego psa nie ma? Gadam do siebie i temu on tak sie gapi?" -
Zamknęła mocno oczy - "Nieee! Nie dam sie zwariować!"

W tej sytuacji nikt już nie myślał o paczce, leżącej wciąż na tylnym siedzeniu
samochodu, z której od dłuższego czasu słychać było ciche, ale miarowe
tykanie...

[woloduch1]

Wreszcie paczka wybuchnela:
- Do jasnej cholery! Czy naprawde nikt sie nie zechce zainteresowac, dlaczego
tak tykam?

Pozdrawiam

Woloduch

[lylika]

Zamknij się, warknął Azor. Teraz ja mówię!>

[woloduch1]

Paczka sie chyba obrazila, bo zaczela tykac duzo glosniej i duzo szybciej.

Pozdrawiam

Woloduch

[dorka_31]

- Ona tyka! - powiedział ze zgrozą blondyn - I gada...
- No i co z tego? - warknął Azor - Ja gadam, ona tyka, tylko ty siedzisz jak...
- Dosyć tego! - wykrzyknęła Joanna - W ten sposób do niczego nie dojdziemy.

[lylika]

Masz rację, bąknął pod nosem Azor. Chodzenie mnie męczy. Lepiej jedźmy samochodem. Dojeżdża się znacznie wygodniej. Przy okazji wysadzimy paczkę.

[april02]

- Sama się wysadzę! - paczka zdenerwowała się nie na żarty.

[stara.gropa]

-Zaraz, zaraz, czy to nie jest paczka dla mnie? - zastanawiał się Kacyk,
wpatrując w paczkę - No jak, jesteś moja, czy nie?
-Ja chyba zwariowałam - wyszeptała Joanna

[36krzysiek]

Mgła wisiała i patrzyła na to z góry.
- Ci ludzie są pomyleni- powiedziała, skupiła się w sobie i zaczęła padać.

[dorka_31]

Joanna poczuła spadające krople. „No tak, tego jeszcze było mi potrzeba!” –
pomyślała – „Fryzurę mi szlag trafi i będę wyglądała jak nie powiem co, a w
końcu tek Kacyk, mimo ze niedojda, to jednak blondyn i to jaki!”
- Nie wiem jak wy, ale ja wsiadam do samochodu – oznajmiła – Nie umiem myśleć
na stojący.
Po czym zasiadła za kierownicą i spojrzała we wsteczne lusterko.

[lylika]

Z tylnego siedzenia ktoś się jej przypatrywał. Nie był to jednak fajtłapa Kacyk. Czarne włosy, czarne, świdrujące oczki, chytry uśmieszek.
-Wiesz Joanno, z wiekiem robię się chyba coraz bardziej podobny do Diabła.
Joannie przebiegł mróz po krzyżu.

[dorka_31]

- A właściwie, to przecież nim jestem. Zresztą, spotkaliśmy się już kiedyś,
pamiętasz?…
- Idź przepadnij siło nieczysta! – odruchowo odpowiedziała Joanna
- Do mnie mówisz? – spytał zaskoczony Azor kładąc łapę na progu samochodu
- Nie, do niego!
- On jeszcze tam siedzi... – obejrzał się na blondyna
- Ale nie, ja do tego!
- Kogo? Tu nikogo nie ma! – Azor patrzył do wnętrza samochodu – Joanna, ja
rozumiem, że dużo się wydarzyło, ale weź się w garść. Może wyjdź na zewnątrz,
deszczyk cię ochłodzi. Wcale nie jest taki zimny, naprawdę... Nooo...
- Cicho bądź, już mi lepiej, to było chwilowe… - zaczęła Joanna, po czym urwała
myśląc: „Rany, ja tłumaczę się psu! Co tu się jeszcze wydarzy??” – zerknęła w
lusterko – „No nie, on wciąż tam siedzi!!”
- Taaak, to już zapomniałaś, ze tylko ty mnie widzisz? – zachichotał Diabeł –
No to musisz sobie przypomnieć…
Po czym zniknął, a na jego miejscu radośnie usadowił się Azor.

[36krzysiek]

Joanna czuła narastającą furię
- Do jasnej w odwłok kopanej cholery! Mam tego dość! Jest środek nocy, samochód
mam pełen podejrzanych indywiduów i jeszcze ta cholerna tykająca paczka! - po
czym ruszyła z piskiem opon. Na cyferblacie strzałka szybko zbliżała się do 200
kilometrów na godzinę. Azor zaczął cicho popiskiwać skulony na tylnej kanapie .
Blondyn sprawdził zaczep pasów i trzymał się deski przed sobą. Joanna pruła
przed siebie z zawrotną prędkością. Zbliżali się do rogatek miasta.

[april02]

- O nie - złowieszczo powiedziała Joanna - dosyć tego dobrego! Wysiadać!
- Zwariowałaś? - Azor spojrzał na nią urażony.
- Ja też? - pisnęła cichutko paczka - ale ja nie mam nóg!
- To se dopraw - Joanna warknęła niczym rasowy pitbul. Blondyn przezornie się
nie odzywał.
- Pada - Azor znacząco spojrzał na okno.
- Nic...mnie...to...nie... obchodzi - Joanna z wysiłkiem powstrzymywała się,
żeby nie wywlec ich siłą z samochodu - no, już!

[dorka_31]

- Nie mam butów... - wyjąkał Kacyk, po czym zebrał sie na odwagę i wyrzucił z
siebie - Nie chcesz mi nic powiedzieć, zabierasz buty, nie wiem co tu robię, a
teraz jeszcze każesz wysiadać w deszcz! Ja się poskarżę!! Poskarżę się.....
komuś... - dokończył cichutko.
Gdzieś z tyłu Diabeł zachichotał.

[lylika]

Deszcz ustał lecz dogoniła ich mgła. Podpełzła zdyszana i wyjęczała: ależ ona zasuwa, ja sie nie wyrabiam. Przy takiej prędkości niedługo nic ze mnie nie zostanie.

[stara.gropa]

I zamilkła , jak rażona gromem, bo zobaczyła na jezdni coś, co uznała za swoją
konkurencję. To coś świeciło srebrzyście i snuło się nad szosą. Joanna także to
dojrzała i zaczęła ostre hamowanie, aż leżący Azor spadł pod siedzenie.

[36krzysiek]

-Wygląda jak mgła nad Trójkatem Bermudzkim- pomyślała Joanna- Ale przecież to
nie ta szerokość geograficzna. Samochód zwolnił, Joanna włączyła światła
przeciwmgielne.

[stara.gropa]

Nagle, srebrzyste coś wionęło w jej stronę. Duch!!!! - wrzasnęła

[woloduch1]

- Dobrze, ze nie woloduch - zlosliwie zachichotal zwalniajacy samochod - boby
nas wszystkich pozarl, i mnie, i ciebie, i tego matola, i pieska, i nawet te
tykajaca zaraze, zeby ja szlag trafil!

Pozdrawiam

Woloduch

[ida14]

Masz racje. dobrze, że nie wołoduch- przytaknęła odruchowo Joanna po czym
zreflektowała się- Rany Boskie! Jeszcze i samochód! gadam z samochodem! Ratunku!

[goonia]

Tego bylo za wiele, nawet dla Joanny. Poczula, ze musi cos z tym zrobic.
Zachichotala i dala upust furii.

[ida14]

Wjechała z wizgiem w sam srodek srebrzysteg, które dla odmiany nic nie
powiedzialo, ale zaczęło chichotac i wirowac wokól samochodu. Joanna
wybuchnęla chisterycznym śmiechem, a blondym i pies tulili sie do siebie na
tylnim siedzeniu i patrzyli na to wszystko szeroko otwartymi z przerażenia
oczami. paczka cichutko popiskiwała pod siedzeniem.

[ida14]

Pojazd zaczął wirowac razem ze srebrzystym. najpierw wolno, a później
zacząłprzyspiesza. Pasażera zaczęło robi sie nieobrze. Poczuli, że koła tracą
kontakt z podłożem i unosza się wysoko, ysoko nad miasto. Cos strzeliło,
zabrzęczało łańcuchamii powoli zaczęli opadac. Robiło im sie na przemian zimno
i gorąco. Oczy blondyna prawie wyszły z orbit. Samochód uderzył w cos
twardego,a duch rozpłynęł sie w powietrzu. Joanna oderwała zasztywniałe ręce od
kierownicy i rozejrzała sie. Cos było nie tak. To nie było jej miasto.
Zdziwiona wysiadła.
-O cholera!- Usłyszeli pozostali po kilkudziesięciu sekundach.
Joanna wróciła i wsiadła do auta.
-No chłopaki. Bedziemy mieli co opowiadac. Jesteśmy w Brazylii.-powiedział
patrzac przed siebie...

[woloduch1]

Gdzie?!?! - warknal samochod - W Brazylii? Mozna sie bylo tego domyslic.
Przeciez to nie ulica, to promenada dla oslow!

Pozdrawiam

Woloduch

[ida14]

najgorsze było jednak przed nimi. Promenada prowadziła wprost do dzinej
rezydencji, bardzo pilnie strzeżonej i dośc dobrze znanej Joannie...

[ida14]

-Brazylia... a ja wciąż nie ma butów...-załkał blondyn.

[woloduch1]

- Tutaj duzo produkuja, mozesz sobie kupic, nawet kilka par - odpoiedziala z
roztargnieniem Joanna patrzac na stojacy szlaban i zastanawiajac sie
rownoczesnie czy most lezy.

[ida14]

-Ja musze siusiu- pisnął Azor.
-Cicho bo mysle-warknęła Joanna- Ja chyba tęz sobie kupie buty, przecież nie
będę latała w meskich.

[april02]

- No, co za życie - odezwała się z tyłu paczka obrażonym głosem - wysyłają cię
jedynie z Koluszek do Warszawy a tu nagle ni stąd ni zowąd lądujesz w Brazyli.
Mnie się to nie podoba! - oświadczyła dobitnie.
- A co ja mam powiedzieć? - blondyn nagle odzyskał rezon - ta zołza ukradła mi
buty, wywiozła gdzieś na koniec świata i radź sobie człowieku.
- Siuuuusiuuu - pisnął Azor.

[ida14]

-Cicho tam z tyłu!!-ryknęła Joanna- Ktos tu idzie!

[dorka_31]

"To sprawka Diabła" - pomyślała Joanna - "Tylko dlaczego? Dlaczego??!!"...

[ida14]

-Domysl sie. Idiociejesz na starośc-diabeł szydził pojawił się na siedzeniu
obok kierowcy.
-Na Twoim miejscu nie siadała bym tak blisko rozwścieczonej baby.
-Jak ty smiesznie mówisz- Diabeł uśmiechnął się od ucha do ucha rozradowany-
Prawie nie otwierasz ust.Nie domyslisz się prawda?? To Ci powiem. Myślałas, że
tak łatwo sie poddam?? Tylko raz bede próbował wygrac z Tobą?? Naiwna jak
wszystki hihi. Osobiscie juz jestem za stary na uwodzenie, ale zgadnij kto tam
idzie?? O, a co tak połyskuje w słoneczku?? Czyżby blond włoski. Hihihi-
zachichotał iście szatańsko i zniknął

[36krzysiek]

Joanna zmrużyła oczy i przyglądała się nadchodzącej postaci.
- Kurdziel! - krzyknęła- Rany boskie! Kurdziel nad Kurdzielami!
Blondyn podszedł bliżej, z obrzydzeniem zmierzył Joannę od stóp do głów i
powiedział
- Miałem nadzieję, że cię juz nigdy nie zobaczę
- Kurdzielku! Kochany! - Joanna rzuciła mu się na szyję.

[never_enough]

W tym momencie Kurdzielowi spadła peruka.

[ida14]

-Wyłysiałeś??-zdziwiła się Joanna

[never_enough]

- Nie! To znaczy...tak! - zawahał się eks-blondyn.
- To może już powiem prawdę...- zdecydował po chwili.

[asia.sthm]

- Oskalpowali mnie i uciekli .. - dukal cienko Kurdziel - Zrobili mi
przeszczep skory z poldupka, bo najlepiej sie nadawala...no i tego, przyjelo
sie ladnie, masz poglaskaj - podstawil lepetynke Joannie pod reke.
- Kto,jak,czym, jakim prawem ? - wywalila z siebie jednym ciagiem Joanna zeby
nie tracic czasu - Bardzo delikatna miales pupe, pamietam - rozmarzyla sie na
chwile glaszczac kurdzielowy lepek - Co ci tam teraz wstawili?

[lylika]

Kurdziel nie zdążył nic powiedzieć bo znieciepliwiona paczka wrzasnęła okropnym głosem. Zamknijcie się! Nie słyszycie, że ja tykam?! Kurdziel wzdrygnął się nerwowo. Jak ranyjulek, co to gada? Wszystko!!!, zgodnym chórem odpowiedzieli: Joanna, Kacyk, Azor i paczka.

[woloduch1]

Samochod zawarczal zlowieszczo i dodal ozieblym tonem - Wszystko, rozumiesz?

Pozdrawiam

Woloduch

[never_enough]

- Jak jeden mąż. - dodała peruka

[36krzysiek]

Naciagnęła mgła. Ziajała i dyszała ze zmęczenia.
- Na rany! Taki kawał za wami lecieć? I co to wogóle za klimat?! Za gorąco tu,
chyba wyparuję.

[dorka_31]

Kurdziel wciąż stał nieruchomo z szeroko otwartymi oczami. Wreszcie drgnął i
wyszeptał:
- Joanna, ja bym się wiele po tobie spodziewał, ale to??... Skąd wzięłaś te
gadające… no, to wszystko tutaj…
- Samo się wzięło!
- Nieprawda! – zaprzeczył blondyn – Nie dość, że ciągniesz mnie nie wiadomo
gdzie i po co, to jeszcze zabrałaś mi buty!
- Tu jest ciepło, nie przejmuj się…
- A ja! – zapiszczała paczka – Nikogo nie obchodzi…
- Wypuście mnie! – krzyknął Azor
Peruka też próbowała coś powiedzieć, ale nie mogła przekrzyczeć ogólnego
jazgotu.
Kurdziel złapał się za głowę i zamknął oczy.

[april02]

- Długo jeszcze będziecie tam sterczeć? - ze strony domu dobiegł Joannę gniewny
głos - bo ja już nie mam siły tak wisieć.
Rozejrzała sie z niepokojem ale nie zauważyła właściciela głosu.
- To ja idiotko - Joanna wzdrygnęła się lekko, bo głos był jakby coraz bardziej
zdenerwowany - szlaban!
Spojrzała w kierunku domu. Rzeczywiście biało zielony szlaban, przypominający
jej mętnie coś co już kiedyś gdzieś widziała był otwarty i wyraźnie dyszał ze
zmęczenia.

[dorka_31]

Kurdziel spojrzał w jego kierunku błędnym wzrokiem.
- Przecież on nigdy nie gadał!... Joanna, to twoja sprawka! – odwrócił się
gwałtownie i zrobił dwa kroki w tył – Ty jesteś... Kim ty jesteś?!?

[lylika]

Sama nie wiem. Chwilami wydaje mi się, że mnie w ogóle nie ma a stoi tu i gada zupełnie ktoś inny.

[lylika]

Mgła, wbrew zapowiedziom, zamiast wyparować zaczęła gęstnieć i zasnuwać wszystko mlecznym całunem.
Joanna, ja cię nie widzę, powiedział po chwili Kurdziel.
A widzisz! Mówiłam, że mnie tu nie ma.

[woloduch1]

Mgla zgestniala tak bardzo, ze mialo sie wrazenie, ze jest sie na dnie jeziora.
Wykorzystal to szlaban i zamiast stac samodzielnie, oparl sie na niej i
odetchnal gleboko. Mgla zgestniala jeszcze troche i zdecydowala sie zaczac
troche tlumic dzwieki, nie na tyle jednak mocno, zeby nie przepuscic
dobiegajacego skades ponurego wycia wrobli...

Pozdrawiam

Woloduch

[lylika]

Mgła, ty się uspokój natychmiast, rozkazała Joanna. Fryzurę mi szlag trafi.
I niech ktoś wyłączy wróble. Skupić się nie można od tego wycia.

[dorka_31]

- Co ty powiesz, Joanna! - drwiąco odpowiedziała mgła - Jak widzisz, ja się
skupiam...
"Nie dość, że gada, to jeszcze złośliwa" - pomyślała Joanna próbując jakoś
przedostać się w stronę Kurdziela i o nic nie potknąć.

[stara.gropa]

Niestety, to jej się nie udało. Nagle poczuła, że nadeptała na coś miękiego i
dużego; przykucnęła i pomacała to. To był człowiek! A co gorsza, znajomy. To
był Marek!
Ratunku! - pisnęła

[dorka_31]

„Gdzie ja jestem?? Czy znowu cos przeniosło mnie z powrotem, czy to on znalazł
się tutaj? No i co ja mam teraz zrobić??” – myślała gorączkowo i czuła jak
zaczyna rosnąć w niej irytacja – „W życiu nie byłam w tak idiotycznej sytuacji!
I jeszcze ta koszmarna mgła...”
- Rozwiej się wreszcie ty cholero! – krzyknęła beznadziejnie w przestrzeń.

[groha]

- Rozwiać się, rozejść się, rozzzkaz - zabełkotało coś z boku mrocznym
sznabsbarytonem, lekko czknęło i umilkło, a po krótkiej chwili, wypełnionej
szamotaniną ubarwianą jedynym zrozumiałym słowem: "...mać", z mgły wyłoniła się
jakaś czworonożna istota z obliczem, jak wczorajszy szary dym, która wpiła się
zmętniałym wzrokiem w Joannę i z trudem wyartykułowała:
- Domuten... dotument... dokumenty poproszsz...!

[dorka_31]

"No to chyba jednak wróciłam do kraju..." - pomyślała Joanna z niesmakiem
podszytym odrobiną nadziei.

[april02]

I z tą nadzieją zapytała.
- Gdzie my jesteśmy?
- Wojsko Ochrony Pogranicza, hep... - postać próbowała się podnieść i
zasalutować, bezskutecznie - placówka zamiejscowa w hep... Patagonii.

[lylika]

Kurczę... nie mam paszportu, odezwała się paczka. Ja też nie, zawtórował skądś Azor. Ja nie chcę mieć problemów wyszeptała mgła i zaczęła się błyskawicznie rozpływać.

[april02]

"No to ładnie" - pomyślał blondyn z lekkim strachem - "teraz wszystko wyjdzie
na jaw".
- Doigrałaś się - gdzieś z boku z rozpływającej się mgły dobiegł szatański
chichot.
Joanna wzdrygnęła się i rozejrzała się dokoła. Nagle wszystko zniknęło. Stała
boso na czarno - białych kafelkach i wpatrywała się w zaparowane lustro.
"Gdzie ja jestem?" - przemknęło jej przez myśl a potem...

[stara.gropa]

...złapała za klamkę u drzwi. Niestety drzwi były zamknięte na klucz, okna w
łazience nie było.

[meduza7]

Na głowie Joanny widniał starannie wykonany "tapir". Ten widok coś jej
przypominał. Toaleta! Czekam na Alicję! - skojarzyła.

[stara.gropa]

- Ale dlaczego drzwi zamknięte? Co robić?- pomyślała. Smętnie przyglądała się
swemu odbiciu, gdy zauważyła, że drzwi otwierają się powoli. Zamarła.

[goonia]

Na progu staly jej wlasne szpilki z krokodyla.
-Gdzie sie krowo paletasz. Fleki nas bola od biegania za toba - powiedzialy
chorem.
Joannie odebralo glos ze wzruszenia. Moje kochane - pomyslala. Wreszcie bede
mogla sie pozbyc tych meskich trumniakow.

[dorka_31]

W tym momencie przestała się zastanawiać nad faktem dlaczego to czy tamto się
dzieje. Po prostu - dzieje się i już! Widok ukochanych butów wrócił jej humor,
więc spojrzała w lustro, uśmiechnęła się do własnego odbicia, przygładziła
nieco tapira na głowie i ruszyła ku drzwiom.

[lylika]

A dokąd to, odezwały się kamasze spod umywalki. Zabieraj nas stąd i oddaj właścicielowi.
Rany boskie, czy to zakaźne jest? Niedługo umywalka zacznie gadać, wymamrotała ze złością Joanna.
Dlaczego nie długo? Ja mogę długo, odpowiedziała umywalka.

[dorka_31]

Joanna powstrzymała się od uwagi, że skoro szpilki same chodziły, to i kamasze
powinny, nie chcąc już wysłuchiwać kolejnych komentarzy. Złapała buty i szybko
wyszła, bo przyszło jej do głowy, że za chwile odezwie się lustro, a jakoś nie
miała ochoty wysłuchiwać niczego na temat swojego wyglądu...

[stara.gropa]

Nie uszła daleko. Zaraz za drzwiami stał rozczochrany blondynek i najwyraźniej
na nią czekał.
- Dzień dobry - powiedział - Proszę za mną, szef czeka.

[dorka_31]

W mgnieniu oka Joanna przypomniała sobie ostatnią gościnę u Szefa. Na myśl, ze
tym razem nie ma przy sobie szydełka zawrzała w niej furia.
- Po moim trupie – wysyczała
Nie zastanawiając się co robi szybkim ruchem wysunęła przed siebie rękę
trzymającą buty. Blondyn zachichotał, po czym nagle przerwał, a na jego twarzy
odmalował się wyraz zdumienia i przerażenia zarazem. Buty zaczęły wydawać z
siebie przeciągły warkot, niczym dzika bestia. Joanna szła powoli w jego
kierunku z wściekłym wyrazem twarzy. Rozczochrany wpadł w panikę i rzucił się
do ucieczki. Po kilku krokach poślizgnął się na mokrej podłodze i upadł tracąc
przytomność. Joanna minęła go nie próbując nawet sprawdzać czy żyje i szybko
wybiegła z budynku.

[lylika]

No i jak byś bez nas wyglądała - zachichotały kamasze. Ale teraz w nogi bo szef nie będzie żartował.
Joanna wsiadła w samochód i ruszyła z piskiem opon.
No dobrze, ale dokąd jedziemy spytały kamasze.
Jak to dokąd? Do Wambierzyc, tam nas nikt nie znajdzie. A jeśli nawet znajdzie to prędzej sobie kark złamie na tych schodach w wieży niż do nas dotrze - z satysfakcją poinformował Azor.
W ostateczności wysadzimy paczkę.

[dorka_31]

- Wypraszam sobie! – pisnęła gniewnie paczka – To że tykam, to jeszcze nic nie
znaczy. Myślicie, ze tylko kamasze mogą się przydać!...
- No właśnie – nieśmiało wtrącił blondyn – Może ja bym tak moje buty założył...
- One teraz gwiazdy – burczała dalej nadąsana paczka – Myślisz, ze tak po
prostu wejdą ci na nogi? Poprosić musisz!
- Ale to moje buty! Ja nie chcę chodzić boso!
- Przyzwyczaisz się – mruknął Azor – Ja chodzę to i ty możesz.
- Zamknijcie się wreszcie! – krzyknęła Joanna zatrzymując się gwałtownie –
Zamiast tak marudzić zastanówcie się lepiej jak stąd wrócić. Macie jakiś pomysł?
- Ja wcale się tu nie pchałem, więc... - zaczął blondyn i urwał widząc wściekłe
spojrzenie Joanny.
„Taaak...” – Joanna odwróciła się z powrotem i ruszyła dalej – „Z tego
towarzystwa raczej nikt mi nie pomoże. Mogę liczyć tylko na siebie. No i co
teraz? Co robić??”...

[goonia]

Jest tylko jedna osoba, na ktora moge liczyc - pomyslala Joanna. Ale ona mi
chyba nie wybaczy, jesli wplacze ja w ta idiotyczna historie.
Co robic? Co robic....- myslala goraczkowo.

[mzrr21]

Raz kozie śmierć, najwyżej mnie zabije. Dzwonię niech ratuje

[lylika]

Joanna gwałtownie zaczęła szukać telefonu. W kieszeniach nie ma, w torebce nie ma, w schowku samochodu nie ma. Gdzie ta przeklęta komórka? Znowu ukradli?!!!

[mzrr21]

Po chwili, po zastanowieniu, stwierdziła -znowu sobie poszła.

[ewanka215]

Nagle uslyszała jednak znajomy dźwięk telefonu dobiegający gdzieś z bagażnika...
Otworzyła go i ku swemu zaskoczeniu zobaczyła telefon, ale bynajmniej nie była
to jej własna komórka, w bagażniku leżał telefon Marka i dzwonił...

[goonia]

No to sobie zadzwonilam, pomyslala ze zloscia. Spojrzala na wyswietlacz i
poczula jak robi jej sie goraco. Co ta raszpla moze chciec od Marka? -
przemknelo jej przez glowe, jednoczesnie nacislela wylacznik telefonu.

Cholera, musze zadzwonic...... gdzie ta przekleta komorka ?

[lylika]

Tu jestem, komórka Joanny wyjrzała spod telefonu Marka i spłonęła lekkim rumieńcem. Troszkę sobie rozmawialiśmy a tu nagle ten dzwonek i zaraz ty wołasz. No, chwili spokoju nie ma.

[mzrr21]

- No nie, w takiej sytuacji Ty chcesz spokoju?
Joanna przez chwile zastanowiła się co robi, włosy jej stanęły dęba na głowie.
- Zwariowałam - szepnęła cichutko do siebie - zwariowałam.
- Ratunku!!!!!!!!!!!

[april02]

- Oj tam zaraz zwariowałam - telefon Marka prychnął z niesmakiem - Marek to
dopiero miał odloty. Dużo mógłbym opowiadać - westchnął.
Tymczasem Joanna zdecydowanie wbijała kolejne cyfry nie zwracając uwagi na
cichutkie popiskiwanie komórki.
- Alicja? - zapytała kiedy po drugiej stronie odezwał się damski głos.
- Jaka Alicja? - usłyszała w odpowiedzi.
- No, pani Hansen? - Joanna zawahała się przez chwilę.
- A nie - głos odpowiedział radośnie - pani Hansen została zamordowana.

[mzrr21]

Rany boskie !! Znowu ?

[april02]

- Co "znowu"? - zainteresował się głos po drugiej stronie.
- No, bo... wtedy... Anita - Joanna zaczęła się jąkać z przejęcia.
- A to była Anita? - głos się lekko zadumał - nie mogłam sobie przypomnieć.
- Alicja?! - Joanna rozpoznała w końcu przyjaciółkę - ty mnie do grobu wpędzisz!
- Nie krzycz tak - Alicja odpowiedziała z roztargnieniem a po chwili dodała -
nie mogę teraz rozmawiać. Właśnie przyjechał Bobuś - rzuciła jeszcze
krótkie "zadzwonię później" i odłożyła słuchawkę.

[dorka_31]

"No nie.." - pomyślała Joanna - "Tego juz za wiele! Mogę rozmawiać z komórką,
mogę gonić własne buty, ale żeby Bobuś był dla Alicji ważniejszy ode mnie, to
już lekka przesada!"
Po czym z determinacją ujęła komórkę i wybrała ponownie ten sam numer.

[mzrr21]

- Alicja, czy Ty oszalałaś. Ja mam problemy, a Ty wolisz Bobusia!!!!!

[april02]

- Wcale nie wolę - z gardła Alicji wydobył się głuchy warkot - ten bałwan
przyjechał z Białą Glistą i właśnie wyżerają mi ostatnie ogórki kiszone ze
słoika.
- Nie martw się - Joanna spróbowała ją pocieszyć - może są zatrute?
- No a po obiedzie zamierzają "pomóc" mi zrobić porządki.
- Chyba nie w papierach? - Joanna zainteresowała się gwałtownie, zapominając o
własnych prolemach.

[mzrr21]

- W całym domu, Ty rozumiesz co to znaczy?

[april02]

- Jakaś korzyść może z tego być - stwierdziła Joanna filozoficznie po krótkiej
chwili milczenia - może w końcu znajdą ten pręt do zasłon, albo smycz dla psa.
- Acha, albo jeszcze co innego - Alicja odpowiedziała zgryźliwie - akurat
wolałabym, żeby pewnych rzeczy nie znaleźli - dodała tajemniczo.

[mzrr21]

- Znowu chowasz jakies złote czy tam platynowe szachy? Przestań z głupimi
pomysłami, bo Ci powiem, że oczywiście to co się dzieje to twoja wina.

[dorka_31]

- To, ze Bobuś chce sprzątać to moja wina?? Wypraszam sobie! Ja ich tu nie
ściągałam, sami się zwalili!

[goonia]

Jakbys sama posprzatala, to nikomu by do glowy nie przyszlo grzebac w Twoich
rzeczach! Ty sie lepiej zastanow jak ich odwiesc od tego zamiaru. Pulapke jakas
zastaw czy co? Kluczy im mam nadzieje nie dalas? - powiedziala zlym glosem
Joanna.

[mzrr21]

- dałąm, przecież nie mogę sie do nich uwiązać. Z domu mam nie wychodzić, bo
oni są. Zwariowałaś do szczętu - stwierdziła Alicja.
- Z tym, że zwariowałam to chyba masz rację. Dzieje się coś czego nie rozumiem.
Myślałam, że pomożesz, ale Ty masz Bobusia i on jest ważniejszy - Joanna
stwierdziła z przekąsem

[lylika]

Zwariowałaś już dość dawno, ale skoro coś się dzieje złego, to rzuć wszystko i przyjeżdżaj natychmiast - powiedziała Alicja. Na twój widok Bobuś ucieknie z krzykiem i potem sobie spokojnie sobie porozmawiamy. We dwie diabłu łeb urwiemy. I Diabłu też, bo coś czuję, że to on znowu namieszał.

[mzrr21]

- Ale przecież Diabeł umarł, dość dawno temu - stwierdziła joanna.
- E, głupiaś - Alicja stwierdziła sucho - Przyjeżdżaj, to pogadamy.

[dorka_31]

- O niczym innym nie marzę, tyle że nie wiem jak, bo jestem w Brazylii... a
przynajmniej na to wyglada... i bez paszportu. W dodatku mam tu ze sobą -
obejrzała sie na samochód - nie, chyba Ci teraz nie powiem, bo uznasz mnie za
wariatkę, Ty musisz sama to zobaczyć.
- Joanna, bez paszportu??! Co Ty namieszałaś?!
- Tym razem to nie ja, to samo, a własciwie to chyba Diabeł... Tak, na pewno
Diabeł, miałaś rację. No i nie wiem co teraz...

[lylika]

Jak to nie wiesz co teraz - skrzypnął samochód otwierając drzwi - wsiadaj.
No pewnie, samochodem się tu dostaliśmy to samochodem się jakoś wydostaniemy, dodał jamnik sadowiąc się na kolanach lekko otumanionego Kacyka. O to, to, przytaknęła tykając paczka, nie ma to jak samochód.
Joanna odruchowo sięgnęła po zapalniczkę; muszę natychmiast zapalić - pomyślała.Ruszaj nareszcie, zaszeleściło celofanem pudełko papierosów, zapalisz jadąc.

[mzrr21]

- Rany boskie - myślała Joanna - ja przecież normalnie dostaję obłedu. Co to
jest, ja to piszę, ja to czytam, ja to przeżywam? Do cholery co się dzieje?

[never_enough]

pstryknęła zapalniczka. Joanna zaciągnęła się głęboko. Wydmuchując dym
powiedziała:

[dorka_31]

- Raz kozie śmierć, jadę przed siebie i zobaczymy dokąd droga mnie jeszcze
zaprowadzi...
Po czym z determinacją przekręciła kluczyk w stacyjce.

[lylika]

Samochód ruszył z werwą i zamruczał: poczekaj, muszę tylko wjechać we mgłę i zaraz znajdziemy się u Alicji.
No, na coś się przydaje to gadanie przedmiotów. Przynajmniej wiem dokąd jadę - uśmiechnęła się do własnych myśli Joanna.

[april02]

Przed nią zachęcająco rozlała się biała jak mleko mgła.
- Dokąd teraz? - zaszeptała uwodzicielsko
- Do Alicji! - dziarsko odrzekł samochód i gdyby nie fakt, że był zielony,
można by było bez wielkiej przesady stwierdzić, że się zarumienił.
- Oczywiście - mgła zatrzepotałaby rzęsami, gdyby je miała - już się robi.
Chwilę później, rozkoszną chwilę dodajmy,...

[lylika]

-Wiesz co, ty jednak jesteś kompletna wariatka - powiedziała Alicja wyjmując zakupy z bagażnika kiedy samochód Joanny zaparkował tuż za nią. Nie mogłaś powiedzieć, że właśnie dojeżdżasz tylko mi bredzisz o jakiejś Brazylii.
-Ależ ja właśnie prosto z Brazylii, jeszcze przed chwilą tam byłam.
-Skaranie boskie. Zawsze jak piszesz powieść nie można się z tobą dogadać.

[mzrr21]

- Da się, da. Tylko wiesz co, stało sie coś czego nie rozumiem i zgłupiałam od
tego dokładnie. Opowiem Ci wszystko, ale daj herbaty - powiedziała Joanna.
- No już dostaniesz tej swojej herbaty, ale tłumacz sie porządnie i szybko.
Zajeta jestem - burknęła alicja.