Polecam

[mzrr21]

Przeczyłam wspaniałą książkę Małgorzaty Kalicińskiej "Dom nad rozlewiskiem".
Jest reklamowana jako polski rok w prowansji.
Ja wiem czy to tak, ale książka wspaniała.
Wiem, że my tu mamy forum Guruy, ale musiałaby by pisać jedna książke
dziennie żeby na usatysfakcjonować i czasem trzeba czytać coś więcej.

[aggie9]

mzrr21 dziękuje bardzo za to "polecenie"... książkę pochłonęłam świątecznie i
jakoś nadal jestem pod jej wrażeniem (żałowałam tylko, że ma tak mało stron, bo
jest to typ książki której nie chce się skonczyć czytać i każda przewrócona
strona oznancza nieuchronny kres podróży).... bardzo dziękuję, bo gdyby nie Ty
ta przygoda mogłaby mnie ominąć...

[the_dzidka]

Popieram książka-objawienie dla moich znajomych i rodziny, te klimaty!
Wszelkie odnośniki do Roków w Prowansji czy innych Słońc Toskanii absolutnie
nie wydają mi się stosowne, bo to książka polska i o Polsce. Ale to tak na
marginesie.

[nchyb]

u mnie leży od pewnego już czasu na kupce do przeczytania, coraz bliżej jej
kolej... I na różnych forach czytam przychylne opinie. Chyba ją ze środka kupki
na górę przełożę...

[mzrr21]

Przełóż, naprawdę warto.

[aggie9]

prawda?
bo jet to tak jakby "Rok w Polsce"? magiczna książka dom której pewnie będę
nie raz wracać....

będzie ciąg dalszy...Powroty nad rozlewiskiem

[nchyb]

Powroty nad rozlewiskiem - Kalicińskiej
www.ksiazka.net.pl/News,file,article,sid,10359,mail,1.htm
z opisu:
(...)Ksiązka przynosi cudowny klimat znany czytelnikowi z "Domu nad
rozlewiskiem", a jednocześnie przywołuje szalony swiat lat 60. i 70. - lat
beztroski. W zgrzebności, szarości i ubóstwie PRL Kalicińska potrafi wydobyć
bogactwo barw, smaków, uczuć, do których byśmy chętnie powrócili.

termin wydnia - Lipiec 2007, czyli lada dzien

[anmanika]

Przez przypadek wpadla mnie niedawno w rece 1 czesc, pochlonelam ja w trymiga.
Zwlaszcza, ze rzecz sie dzieje na moich ukochanych Mazurach i znam te opisywane
przez autorke tereny dosc dobrze. Ciesze sie z 2 czesci i nie moge sie doczekac
az ja przeczytam.

[edeka5]

Wreszcie dotarły do mnie obydwa tomy. Zaczęłam czytać - wspaniałe.
Dlatego nowa Chmielewska leży odłogiem.

[ewa9717]

No to się narażę. Mnie się nie podobało: coś między Grocholą a Szwają (językowo
dużo poniżej), tylko bardziej rozlazłe, takie landrynkowo-telenowelowe, z
obowiąkowym happy endem.

[aurelia76]

Językowo rzeczywiście dziwne, też mam zastrzeżenia. Ale na mnie podziałało jak
środek uspokajający, a chyba tego wówczas potrzebowałam. I wiele obserwacji
dzisiejszego świata jest trafnych. Powroty.. właśnie czytam.

[edeka5]

Mi się nie narazisz. Nawet się przyznam, że Grocholę na początku też czytałam z
przyjemnością. Jestem na etapie czytania tego co "lekkie, łatwe i przyjemne".
Życie jest wystarczająco trudne. Obawiałam się tylko, żebym się nie zawiodła
kupując w ciemno, w Merlinie. 2 lata temu kupiłam 3 tomy Mendozy, licząc na
dobrą rozrywkę i nawet połowy 1. tomu nie zmogłam. A tak zachwalany był.

[ewa9717]

No to teraz się narażę: MNIE! MNIE się nie narazisz! Polecam adekwatny kawałek
guruiczny. )

[edeka5]

A właśnie, że nie. Wychodzę z pracy i jest mi/mnie lepiej.
I poproszę jeszcze o zacytowanie "adekwatnego kawałka guruicznego".

[ewa9717]

A szkoda, bo już myślałam, że mnie kto obsobaczy i trochę się poawanturuję.
Wszystko przez to, że mi od dwóch dni chodniczek przed chałupą robią: traktorek
warczy i dymi jak smok, jakieś ustrojstwo do ubijania powierzchni robi
wściekły łomot...
A co do MNIE i MI, na razie uwierz na słowo, nigdy MI na początku zdania, gurua
tyż zjawisku akapicik poświęciła, ale na razie nie mam czasu poszukać. )

[edeka5]

Jak to taka prosta zasada, to może zapamiętam. Tak a propos to przypomniał mi się stary szmonces.

- Tate, ktoś ciebie się kłania.
- Nie ciebie, tylko tobie.
- Mnie?
- Nie mnie, tylko mi.
- No przecież mówiłem, że się ciebie kłania.

[lylika]

To nie tylko zasada "nigdy na początku zdania". Chodzi o zaimki akcentowane i nieakcentowane.
slowniki.pwn.pl/poradnia/lista.php?id=5375
A w szoncesie to już pokęciłaś dokumentnie. )

[edeka5]

Dzięki za poradę językową. Jak widać piszę posługując się zasadą "wydaje mi
się, że ...". A dobra z gramatyki polskiej byłam raz w życiu - jak zdawałam do
liceum (policz sobie kiedy to było

[ewa9717]

Tak, ale łatwiej zapamiętać, że dłuższych form zaimków używamy zawsze na
początku zdania i po przyimkach.
A stosowny fragment guruiczny dla edeki jest w pierwszej części
autobiografii: "Dzieciństwo"( rok wydania 1993) na stronach 59 i 60.

Już jest!

[the_dzidka]

Przeczytana, dzisiaj mamuni dana z okazji imienin, przywitana dzikim
piskiem "iiii!!!"

A wiecie co, kochani...

[the_dzidka]

Strasznie mi żle, kiedy widzę na wierzchołku wątek założony przez mzrr21...
Chociaż może powinnam się cieszyć? Że w ten sposób ciągle jest z nami?..