Piekło zwierząt

[Gość: j]

Szanowny autor książki jak i autor artykułu zapomnieli dodać, że na naszej planecie są zwierzęta roślinożerne, mięsożerne i wszystkożerne. Homo sapiens jest zwierzęciem wszystkożernym i dieta wegetariańska nie jest zgodna z naturą. Choć może za jakiś czas, w wyniku zmian ewolucyjnych nasi potomkowie przekształcą się w roślinożerców. Ale to już będzie inny gatunek.

[Gość: eeeeeeeeeeeeeeeeee]

a dlaczego nie mowi sie o cierpieniu roslin?

nawet w wyborczej pisali o tym, ze rosliny reaguja swoimi organizmami nawet na
niszczenie innych, sasiednich krzakow itd...

w takim razie jedyna nieokrutna dieta bylby frutarianiz- jedzenie opadlych,
dojrzalych owocow- czy jest tomozliwe w skali swiatowej /nie mowiac o takich
miejscach jak antarktyka czy wyzyny gorskie z ograniczonymi mozliwosciami
hodowli owocow...

[Gość: estiej]

Zapewne masz rację - rośliny też mogą cierpieć, zaś frutarianizm, choć mógłby
być odpowiedzią na ten problem, nie jest możliwy do zastosowania na skalę
powszechną. Czy jest to jednak dobry argument by jeść zwierzęta? Czy fakt, że
użycie przemocy jest czasem nieodzowne oznacza, że przemoc jest OK w każdym
przypadku? Chyba nie.
Rozwiązujmy problem krok po kroku. Obecnie w krajach rozwiniętych możliwe jest
zrezygnowanie z mięsa jako źródła żywności, a względy moralne przemawiają za
tym by tak zrobić.
Być może w przyszłości postęp pozwoli nam na żywienie się wyłącznie owocami.
Osobiście nie mogę się doczekać.

wywiad z Singerem

[krzysztof_lodz]

www.animal-liberation.pl/index.php?d=199

Arktyczne piekło

[zbig44]

Abstrahując od nawyków żywieniowych, to co powiecie na to,
że człowiek początku 3-go tysiąclecia nadal (głównie z próżności)
przyobleka się w futra w okrutny sposób masowo (350.000 fok rocznie w samej
tylko Kanadzie) zabijanych foczych (i nie tylko) dzieci:
www.thepetitionsite.com/takeaction/236982184

[Gość: elka]

COVER STORY
The terror war we can win
Ross Clark says that if the government were to mount a real fight, we could
defeat the animal rights terrorists — and prevent unnecessary suffering in the
laboratories



Besides the hefty clunk of The Spectator on your doormat this week, you will
shortly be receiving HMG’s advice on how citizens should cope with a terrorist
attack with weapons of mass destruction. It tells us to stock up with bottled
water, tinned food and a tin opener. It is a noble exercise, preparing people
for the worst, even if the government’s last grim warnings about the dangers of
weapons of mass destruction turned out to be a little wide of the mark. But it
would also be nice to know that officials were taking such a proactive approach
to the terrorist threat that already manifests itself daily and threatens the
lives of thousands of innocent Britons: that from animal rights extremists.

This Friday the government plans to announce its new strategy on dealing with
animal rights fanatics. It is very timely. Last week the construction company
Montpellier withdrew from its contract to build a new animal research
laboratory in Oxford after a campaign of intimidation by animal rights
activists, which involved writing directly to shareholders warning them
of ‘prompt action’ unless they sold their shares immediately; shares fell by 19
per cent. According to reports filed by the 80 companies represented by the
Association of the British Pharmaceutical Industry, attacks by animal rights
activists have risen sharply over the past couple of years. In the year to
April, there were 173 reported incidents of criminal damage, up from 61 in the
previous 12 months. A total of 135 company directors were threatened in their
own homes, up from 77 in the previous 12 months.

Yet few of those who have been targeted have faith in the government to take
effective measures to tackle the terrorists. One eminent public scientist, who
declined to be named, says he expects little more than a tidying up of several
existing laws ‘because the government is not certain how solid Parliament is on
this. Ministers aren’t sure that they would not be presented with a huge
backbench revolt ...if they introduced a dedicated Bill on animal rights
extremism. A lot of MPs can’t separate the issue of harassment from animal
rights itself.’

After all, the government has produced a fudge on animal rights extremism
before. In 2001 it published a discussion document which inspired a small
number of clauses in the Criminal Justice Act 2001, such as allowing certain
company directors to keep their home addresses off the public register at
Companies House. The terrorists simply targeted shareholders instead. ‘Every
shareholder at Huntingdon Life Sciences has received multiple death threats,’
says its local MP, Jonathan Djanogly. ‘The result was that the company had to
register in Maryland instead, in order to keep its shareholders’ names and
addresses secret. There is intimidation on a massive scale. Just last week, two
schools in Cambridgeshire were targeted because they had invited Huntingdon
Life Sciences to their jobs fairs and the Rotarian who had organised the fairs
had two cars destroyed. The government hasn’t got the bit between its teeth on
animal rights extremists, possibly because of David Blunkett, who was recently
revealed to be a patron of the Human Research Trust, which campaigns against
animal experiments. When Jack Straw was home secretary he was very helpful on
the issue of animal rights extremists, but David Blunkett has not responded to
a single one of my letters on the subject.’

Earlier this week, David Blunkett appeared to change his tune when he announced
that he was considering banning from Britain Jerry Vlasak, a Californian heart
surgeon who in April told an American chat show, ‘I don’t think you’d have to
kill too many researchers. I think five lives, ten lives, 15 lives, we could
save a million, two million, 10 million non-human lives’ (he now says this
quote has been taken out of context and that ‘all I am saying, in a historical
context, [is that] violence has been used against us as animal rights
campaigners and against the animals and is no different from us using violence
on the other side’). But little else appears to have happened in tackling
animal rights extremism over the past three years. The government’s responses
to the 2001 discussion document refers to a ‘new ministerial committee chaired
by the Home Secretary, set up to co-ordinate and drive forward action against
animal rights extremists’. When I inquired about this committee, however, a
Home Office spokesman was unable to name it, let alone tell me how many times
it had met or what it had discussed. The government’s policing of the
biotechnology industry, by contrast, has been enthusiastic. In four years, the
Animal (Scientific Procedures) Committee, which enforces the very strict rules
on animal experiments, made 121 visits to Huntingdon Life Sciences alone.

One who will be keenly awaiting the government’s response is ‘John’ (not his
real name), the director of a small chemical company in the Midlands. Neither
he nor his company has ever had anything to do with animal
experimentation. ‘The only animals on my premises are the rabbits who run
around on the grass,’ he says. But on a few occasions his Japanese parent
company has commissioned work from Huntingdon Life Sciences, the great Satan of
the animal rights movement. This, in the warped world of animal rights
extremists, qualifies him for a personal vendetta.

‘It started,’ says John, ‘with a letter saying, “You support animal cruelty and
torture at Huntingdon Life Sciences. You are a sick and evil pervert. You are
now the Animal Liberation Front priority target. Your life is about to become a
living hell until you stop abusing animals for profit, you vile deviant.” Then
I received an email which said, “I would happily go to prison just for the
satisfaction of stabbing an animal-tester to death.” I received a hoax parcel
bomb, consisting of a carton of orange juice wrapped up in tin foil with coils
of wire poking out. I received 12 home visits in the space of three months. The
visitors set off fireworks outside my house in the middle of the night; people
would drive past and blow sirens and horns. I’ve had the house spray-painted
with the words “puppy-killer” and “scum”. Three hundred letters were sent to
local homes giving my name and address and telling people that I was a
convicted paedophile. Between 20 and 30 per cent of my working week is now
spent dealing with animal extremism issues, and I don’t even work with
animals.’

Remarkably, given the persistence of the extremists, not a single arrest has
been made in connection with the attacks on John, his company and his
family. ‘I’ve got CCTV footage of four people spraying slogans over my home but
they have their faces covered up,’ he says. ‘The police have been great in
helping me deal with the threats, but they tell me there is not a shred of
forensic evidence on any of the letters, emails or the hoax bomb. The one area
in which the law has helped me is in taking out an injunction against protests
outside the company, under the 1997 Protection from Harassment Act. But my
company could not have afforded to take out the injunction on its own; the cost
was covered by our parent company. The extremists know small firms cannot
afford to take out injunctions; this is why they are increa

[Gość: estiej]

Tytułem wstępu od około 5 lat jestem "półwegetarianinem", jakkolwiek śmiesznie
to brzmi. Pół, bo zrezygnowałem z jedzenia mięsa ssaków - wieprzowiny, wołowiny
itp, natomiast jem drób i ryby. Nie jem ssaków ze względów etycznych, a gdyby
nie moja słaba wola i lenistwo nie jadłbym mięsa w ogóle.

W pełni zgadzam się z autorem tej książki, mimo że usłyszałem o niej po raz
pierwszy - jesteśmy okrutni wobec zwierząt na setki różnych sposobów i to nie z
pobudek racjonalistycznych, ale na skutek utartych poglądów. Okrucieństwo to
przejawia się w traktowaniu zwierząt przez hodowców, eksperymentach medycznych
i chemicznych w imię wyższych celów, polowaniu czy rozjeżdżaniu zwierząt
dla "ubawu". Tutaj ograniczę się jednak do kwestii traktowania zwierząt jako
źródła żywności.

Ktoś już na tym forum zauważył, że homo sapiens jest zwierzęciem
wszystkożernym, to prawda. Ale czy z tego wynika, że jemy psy, koty, chomiki i
delfiny? Kultura europejska wyznaczyła pewną granicę moralną, które zwierzęta
można jeść, a które nie. Jeśli mogę założyć pewną teorię, to ta granica
przebiega pomiędzy zwierzętami, które uważamy za swoistych przyjaciół jak psa
Burka czy delfina Um-um, a zwierzętami nam bardziej obojętnymi. Nie sądzę, żeby
ta granica przebiegała pomiędzy mięsami smacznymi i niesmacznymi, bo są
kultury - koreańska, japońska i inne -, które uważają takie właśnie mięsa za
rarytas.
Stwierdzam więc, że to nie nasza wszystkożerna natura przymusza nas do
żerowania na wieprzowinie, a wybór moralny ukształtowany tradycją. Tradycje na
szczęście się zmieniają

W przeszłości mięso było uważane za podstawowe źródło pokarmu. Wierzono całkiem
rozsądnie, że człowiek jest istotą najwyższą, więc ma do tego prawo. W
przeszłości istniały także "rozsądne" zwyczaje palenia ludzi na stosach,
wylewania nieczystości na ulicę czy kąpania się raz do roku. Na szczęście
większość owych "rozsądnych" przekonań zniknęła z czasem, wraz z rozwojem
cywilizacyjnym. Jednak nawet w XX wieku dzieci, kobiety czy ludzie innego
koloru skóry niż biały lub innej rasy niż aryjska byli pozbawieni większości
elementarnych praw i traktowani właśnie jak zwierzęta. Walka o te prawa
spotykała się w najlepszym przypadku z pobłażliwym uśmieszkiem, w najgorszym
zaś z dokonaną w imię wyższości jednej rasy nad drugą eksterminacją.
Jednak to właśnie dzięki tej walce o równe prawa dla kobiet, mniejszości
etnicznych, religijnych czy seksualnych cywilizacja zachodnia wspięła się na
obecne wyżyny z których możemy piętnować zacofanie Talibanu, karać zbrodniarzy
wojennych i uważać wsadzanie homoseksualistów do szpitali psychiatrycznych lub
komór gazowych za barbarzyństwo.

Wiem, że już teraz w Europie i innych krajach rozwiniętych jedzenie mięsa nie
jest koniecznością biologiczną ani zdroworozsądkową. Zdaję sobie sprawę z tego,
że istnieje spór na ten temat, ale moim zdaniem długoletni wegetarianie
znakomicie to udowodnili. Wierzę, że za kilkadziesiąt lat nasi potomkowie będą
uważali nasz stosunek do zwierząt za zwykłe barbarzyństwo. Wina może spaść na
hodowców czy eksperymentatorów, ale koniec końców winni jesteśmy my.

Powtarzam jeszcze raz - nasz wybór jest obecnie wyborem moralnym, nie
biologicznym. Istnieją inne argumenty za i przeciw, ale o tym niech wypowiedzą
się inni. Możemy zrobić krok naprzód i zasadę niejedzenia przyjaciół przenieść
na wszystkie zwierzęta. Możemy zrobić pół kroku i przestać jeść czworonogi.
Jedno jest pewne, zwierzęta cierpią przez nas.

[Gość: WG]

dajesz duzo do myślenia. tylko dlaczego np. podczas oblężenia Leningradu
najpierw zniknęły gołębie, potem psy i koty, a na końcu zaczęły ginać z ulic
małe dzieci? czyż w obliczu konieczności przetrwania nie pękły wszystkie
granice: kulturowe, moralne, a nawet w pewnym sensie biologiczne (kanibalizm) a
przecież było/jest to miasto znane ze swojego kulturalnego wyrafinowania.
problem polega na tym, że większość ludzkości walczy o przetrwanie wyzyskując
przy tym nie tylko zwierzęta, ale i przedstawicieli tego samego gatunku czyli
ludzi... prymat przetrwania. dla większości ludzi rozważania o tym, czy np.
wędkowanie jest moralne są jak nie z tego świata...

leningrad i wędkowanie

[Gość: estiej]

Nie widzę tutaj sprzeczności. Pierwszym słowem kluczowym jest według mnie
słowo "wybór". Nie znam tak dobrze historii oblężenia Leningradu, ale
najwidoczniej ci ludzie wyboru nie mieli, my mamy.

Drugim słowem kluczowym jest "świadomość moralna". Kilkanaście milionów ludzi w
Europie czy USA nie je mięsa, bo po pierwsze ma wybór, a po drugie ma taką
świadomość. Kiedy wybór zniknie sama świadomość będzie musiała walczyć o lepsze
z instynktem przetrwania. Myślę, że w specyficznych warunkach pozbawiających
lub znacznie ograniczających wybór (n.p. więzienie) niektórzy wegetarianie się
poddadzą, a niektórzy raczej zagłodzą się na śmierć właśnie ze względu na
świadomość moralną.

Piszesz, że w Leningradzie "pękły wszystkie granice: kulturowe, moralne, a
nawet w pewnym sensie biologiczne". To prawda, ale kiedy pękła granica moralna?
Czy wtedy gdy zaczęto jeść gołębie? Czy wtedy gdy zaczęto jeść psy i koty? Czy
dopiero wtedy gdy rozpoczął się kanibalizm? Wydaje mi się, że 60 lat temu nawet
wysoce kulturalni mieszkańcy Leningradu nie traktowali swego stosunku do
zwierząt w kategoriach dobra i zła. Innymi słowy mieścił się on poza ich
świadomością moralną. Mogę przypuszczać, że istniały tam bariery kulturowe nie
sprzyjające jedzeniu psów, kotów i gołębi, ale w obliczu głodu nikt nie wytykał
palcem ani dyrygenta filharmonii ani prostego robotnika z doków łamiącego taką
barierę. W zaistniałych warunkach musiało to być zjawisko powszechne i
społecznie akceptowane, bo konieczne do przetrwania, . Przełamanie zakazów
moralnych to już trudniejsza sztuka i mogę się założyć, że kanibalizm był
wyłącznie jednostkowy i skrzętnie ukrywany przed światem. Gdyby ich ówczesna
świadomość moralna obejmowała również zwierzęta, zjedzenie gołębia byłoby
przynajmniej dla części ludzi równym złem co zjedzenie dziecka.

Z wędkarzami sytuacja jest podobna. Niektórzy nie mają wyboru, większość nie ma
świadomości zadawania cierpienia zwierzętom, bo została wychowana w kulturze je
negującej. Na jeden głos starający się tę sytuację zmienić przypadają tysiące
głosów za utrzymaniem status quo. Jeśli te proporcje się odwrócą lub choćby
zrównoważą, rozważania moralne staną się częścią tego świata i dla wędkarzy.
Ci, którzy będą mieć wybór, być może poszukają dla wędkowania satysfakconującej
alternatywy. Przykład już jest - coraz więcej byłych myśliwych wybiera się na
polowanie jedynie z aparatem fotograficznym. Ten proces trwa.

[hajota]

Gość portalu: estiej napisał(a):

> Nie widzę tutaj sprzeczności. Pierwszym słowem kluczowym jest według mnie
> słowo "wybór". Nie znam tak dobrze historii oblężenia Leningradu, ale
> najwidoczniej ci ludzie wyboru nie mieli, my mamy.

Zgadzam się z przedpiścą. Jakie rośliny mieliby jeść w warunkach leningradzkiej
zimy? Latem uprawiali na skwerkach kartofle, ale lato raczej krótko tam trwa.

[Gość: taka jedna]

dzięki za wypowiedź, budująca jest obecność ludzi o takich pogladach.

[Gość: zielka]

ech, moja radosc z ukazania sie dziela Singera okazala sie przycmiona glupawym koncem artykulu:
panie Zagorski, w imie buddy, co to za wywody za trzy grosze? nie zjemy kotlecika? jedna osma
indyczka dzieki nam przezyje w lodowce dluzej? jest pan jednak przewrazliwym czlowiekiem.

albo, mily czlowieku, nie je pan miesa i wtedy ew. moze pan sobie pozwolic na komentarze osobiste,
albo zachowuje sie pan godnie w swoim wyborze jedzenia tegoz, i od komentarzy sie pan
powstrzymuje.

no, mniejsza. inna rzecz, ze, jak mowil pewien moj profesor, Peter Singer jest dla wspolczesnej filozofii
zajmujacej sie zwierzetami tym, co Simone de Beauvoir dla wspolczesnego feminizmu. Innymi slowy,
istotnym fragmentem historii. teraz pozostaje nam przeczekac jakies 30 lat, by przetlumaczono Core
Diamond krytykujaca konstruktywnie Singera.... ach. dluga jeszcze droga. I jak widac po komentarzach
poprzednich czytelnikow artykulu, bedzie ona wyboista;-)

[Gość: Filip Barche]

Singer pokazuje tylko, iz uposledzone dzieci posiadają np. taki stopień
świadopmości jak psy czy świnie. Nie można generalizować ale często tak właśnie
jest. Człowiek nie jest nie wiadomo kim. Singer chce pokazać ,iż inne gatunki
też mają prawo do życia właśnie używając takiego między innymi przykładu. Skoro
człowiek nie zabija osoby upośledzonej mimo jej ograniczeń to zwierzę którego
intelekt i sposób pojmowani świata jest nieraz wyższy niż u takich osób jest
mimo wszystko zabijane. Profesor pokazuje w ten sposób, iż bronimy własnego
gatunku nawet jeśli jego przedstawiciele nieraz mają bardzo ograniczone
widzenie pojmowania. I w takich przypadkach porównać można takiego człowieka ,
jego sposób pojmowania do niektórych zwierząt. Świnia posiada intelekt
kilkuletniego dziecka. Dziecka nie zabijamy a świń ginie miliardy co roku.
Gadanie o świętości życia ludzkiego jest banałem. Na pewno bronimy własny
gatunek ale nie oznaca to ,że inny jest tylko po to aby służył do
eksterminacji. Trzeba zawsze spojrzec szerzej na sprawę i się głębiej
zastanowić. Wszystko jest rzecza umowną .Świętośći też- bo to nie ma nic
wspólnego z tym, że jesteśmy wybranym gatunkiem ,który jest panem świata -który
niszczy wszystko, powinniśmy nauczyć się żyć w świecie z innymi gatunkami i
przyznać się ,żę w niektorych przypadkach inne gatunki mogą być nawet b
inteligentne niż przedstawiciele gatunku ludzkiego.
Filip Barche tel:[phone]

[Gość: tubu5000]

Tylko dlaczego jest tak trudno kogokolwiek przekonac do takiej oczywistej
kwestii. To samo bylo z niewolnictwem kiedys

[Gość: Radek Wiśniewski]

Wiecie co, ja nie mam nic przeciwko temu, żeby każdy sobie n a własny rachunek
praktykował rozmaite pomysły na życie. Ale nie lubie kiedy mi sie narzuca coś
(a czymże innym jest szafowanie słowem moralność i etyka przez wegetarian wobec
nie wegetarian jak nie represja werbalną?) i do tego posługując się częsciowo
obłudna a częściowo demagogiczna retoryką.

Swinia ani żadne zwierzę nie osiągneło poziomu umsyłowego kilkuletniego dziecka
ludzkiego z porstego powodu - nie wykazano ponad wszelka wątpliwośc w żadnych
badaniach nad językiem zwierzat by taki kod, podobny do człowieczego istniał.

Czy to oznacza, że człowiek jma prawo być okrutnym? nie. ale powiedzmy od razu
że jesteśmy przeciw wszelkiemu okrucieństwu poniewaz sprawia cierpienie, a nie
dlatego, że np. świnka jest taka podobna do kilku;letniego dziecka.

Gadanie o świetości wyjątkowości ludzkiego życia nie jest banałem i tylko
nieswiadomy człowieczek może tak gadać. Gdyby Twoje życie Filipku nie było tak
znakomicie chronione, to nie gadałbyś o cierpieniu zwierzątek, bo bys się
zastanawiał jakby tutaj samemu uniknąc cierpieia.

Czy to oznacza, że człowiek ma prawo byc okrutny? Oczywiście nie da sie tego
wywieść i raczej tak nie jest, ale nie używajmy znowu obłudnych argumentów.
Wystarczy to samo co powyżej. Gdyby nie wieloletnie chronienie własnego
gatunku, nie gadalibysmy sobie tutaj nad cierpieniem świnek, krówek, piesków i
kotków.

Czy człowiek rzeczywiście NISZCZY WSZYSTKO jak w swoim zaperzeniu retorycznym
napisał Filipek? No chyba nie wszystko bo gdyby tak był to by nie przetrwał.
Ale czy z zaprzeczenia tej wątpliwej jakości figury retorycznej wynika że
człowiek może zachowywac sie okrutnie, bezmyślnie?

-

[Gość: grzechotnik]

Dziękuję Ci Radeczku Wiśniewski!
Swoim gadaniem o "pieskach", "kotkach", "świnkach" i "nieświadomych
człowieczkach", czyli mówiac inaczej całą swoją ignorancją i bezinteresownym
szyderstwem wniosłeś do tej dyskusji mnóstwo równowagi. Pozdrawiam wszystkich
wegetarian i wszystkich tych, którzy nie godza sie na świat, który ich otacza.

[Gość: Radek Wiśniewski]

zamiast mnie wyzywać wskaż błędy merytoryczne w moim rozumowaniu. ja niestety
Ciebie grzechotniku nie znam więc nie mogę wiedzieć , stwierdzić czy jestes
debilem czy nie. Dziwi mnie skąd Ty tak wiele wiesz o mnie. A podobno
wegetarianie sa mniej agresywni...

[Gość: grzechotnik]

Wiem o Tobie tylko tyle, na ile dałeś się poznać, zamieszczając opinię na forum.
Błędów logicznych w Twoim rozumowaniu jest całkiem sporo i jeśli podasz mi
swojego mejla, to chętnie Ci je wytknę na osobności. Ale nie chodzi tutaj tylko
o błędy logiczne, ale o sam styl Twojej wypowiedzi, który sugerował, że temat
cierpienia zwierząt (o, przepraszam - zwierzątek!) jest dobry tylko
dla "nieświadomych człowieczków", a wegetarinizm to styl życia wymuskanych
inteligencików, którym przewraca się w głowie, bo mają w życiu za dobrze, co
jest nieprawdą. Twoja wypowiedź charakteryzowała się ignorancją i szyderstwem i
tylko to na jej temat napisałem. Nie oceniałem Ciebie, tylko Twoją wypowiedź i
nigdy nie nazwałem Cię debilem. Wegetarianie są mniej agresywni, co nie znaczy,
że pozwolą sobie skakać po głowie. Mimo wszystko, pozdrawiam.

błędy

[Gość: Radek Wiśniewski]

No dobrze - niech bedzie że styl był zjadliwy. Można by rzec jaka akcja taka
reakcja. Ale nie mówmy co sugerował styl mojej wypowiedzi, gdy jest tam
wyraźnie kilka razy zaznaczone, że bynajmniej nie uważam problemu cierpienia,
okrucieństwa za dobry dla "nieświadomych człowieczków" czyli ludzi. I
bynajmniej nie o wymuskanych inteligencików.

Po pierwsze - może powiem to wyraźnie - okrucieństwo budzi moja głęboka odrazę,
wszystko jedno w jakim wydaniu, kto jest przedmiotem okrucieństwa.

Ale to wcale nie oznacza, że musze uznawać taki absurd, że świnia jest równie
rozwinięta umysłowo jak kilkuletnie dziecko, chyba że mówimy o dziecku z
wodogłowiem i częsciowo odkorowanym. Pod pewnymi aspektami - może byc podobna,
ale tylko pod pewnymi i to zazwyczaj nad wyraz nielicznymi.

Moze byc przedmiotem wiary taki postulat, że świnie czy tez wszystko co zyjema
duszę, taką sama jak człowiek, a zatem -

[Gość: grzechotnik]

A w którym miejscu mojej wypowiedzi była agresja? Czy agresją jest posiadanie
innego zdania niż ktoś inny?
Nie zamierzam Cię namawiać, żebyś uwerzył w to, że świnia jest równie
rozwinięta umysłowo jak kilkuletnie dziecko, bo sam w to nie wierzę. Myślę po
prostu, że stopień umysłowego rozwoju nie ma tu nic do rzeczy. Nie ma tu także
nic do rzeczy posiadanie lub nieposiadanie przez zwierzeta duszy. Szymborska
pisała, że gdy ciało zaczyna boleć, dusza " cichcem schodzi z dyżuru" i ja się
z tym zgadzam. Jeśli jakas istota jest zdolna do odczuwania cierpienia, to po
prostu nie wolno jej go zadawać i koniec. Jesli się nie mylę, to w tej sprawie
przynajmniej częściowo się zgadzamy.
Nie mam nic do niewegetarian i nie zamierzam nikomu zaglądać ani w talerz, ani
w sumienie, dlatego cieszę sie, że znaleźliśmy jakąś płaszczyznę porozumienia
(jednak warto ze sobą rozmawiać!). Mam tylko jedną uwagę. Jeżeli chodzi o
wiarę, to nie mozna chyba mówić o jakimkolwiek racjonalizmie, niezależnie od
stopnia szczegółowości. Wiara przecież POLEGA na braku dowodów i racjonalnych
podstaw, ale to chyba temat na zupełnie inne forum...
Aha, jeszcze jedno - szyderstwo często wynika z ignorancji :-)

[Gość: Andronikos]

Pan Singer to chyba najbarzdziej przereklamowany współczesny etyk, nie porafi
nawet wyciągnac logicznych konsekwencji ze swego darwinistycznie umotywowanego
utylitaryzmu etycznego. Rezygnujac z koncepcji godności ludzkiej musiałby
zrezygnować z mzonki o równości ludzkiej, ale On z jakiegoś chyba
sentymentalnego powodu z tej metafizycznej w końcu tezy zrezygnować nie
potrafi, upraszam się o elementarną konsekwencję i wzywam jednocześnie do
czytania Nietzchego który 100 lat wcześniej potrafił pisać odważniej{i lepszym
pisarzem był}.

ale głupek :-)

[Gość: Yano]

hihihi

Wyzwolenie zwierząt, Singer, Peter

[Gość: Klara]

Nie będę się odnosić do samej filozofii, ale opis utrzymania zwierząt nie dotyczy krajów unii europejskiej. Od 2012 r. kury utrzymywane w chowie klatkowym muszą mieć w klatce grzędę o okreslonej długości, gniazdo, miejsce do ścierania pazurków i ściółkę do grzebania, dwa poidła na kurę (wszystko to służące obecnie tylko dla poprawy dobrostanu kur) oraz dodatkowo na każdą kurę musi przypadać min 750cm2. Może nie mają raju, ale na pewno nie mają tak źle, że nie mogą otworzyć skrzydeł, ani się ruszyć, jak pisze Singer.
Jeśli chodzi o świnie, to np. knur utrzymywany pojedyńczo musi mieć kojec min. 6m2 a jeśli ma się tam odbywać krycie to 10m2 - znam ludzi, którzy wynajmują w Warszawie mniejsze pokoje i są szczęśliwi, prawie cały czas tam siedząc przed kompem.
Co prawda Singer pracuje w USA, a tam normy są inne, mniej restrykcyjne, ale nie dajmy sobie wmówić, że jesli kupujemy jajka z "3" to kury, które je składały siedziały w klatkach po 10szt/m2 jak często podają "ekolodzy".