ambitna książka

[hrabalek]

Gubię się już w tym prześcigiwaniu się co wypada , co nie wypada(może zbyt
drastycznie ujęłam)przeczytać ,bo jest dobre i ambitne . Proszę o kilka
wskazówek -prostych jak drut(choć pewnie wcale takie nie będą)-CO TO ZNACZY W
WASZYM SUBIEKTYWNYM ODCZUCIU- "AMBITNA KSIĄŻKA".Pozdrawiam.

[Gość: klip]

...nie znaczy dokładnie nic. To takie ćwierćinteligenckie określenie, używane
przez ludzi, którzy mają wprawdzie szacunek do słowa pisanego, ale żadnych
głębszych doświadczeń w obcowaniu z literaturą. "Ambitność" czy "ambicja"
definiuje ich samych, do książek ma się nijak.

[bobofruit99]

ale za to może być ambitna lektura i/lub ambitny czytelnik

[Gość: mariano]

Moim skromnym zdaniem coś takiego jak literatura ambitna istnieje i dosyć łatwo
ją zidentyfikować kierując się zasadą kontrastu. Na ten przykład
porównanie "Wahadło Foucaulta" versus "Przygoda fryzjera damskiego", albo
też "W poszukiwaniu straconego czasu" versus "Nigdy w życiu!". Książki ambitne
poznać można po tym, że wymagają od czytelnika pewnego "intelektualnego
poświęcenia", jeśli mogę tak to nazwać ;) a także pewnej atmosfery skupinia i
refleksji, choćby dlatego że autorzy używają stylu jakim nie posługujemy się na
codzień, vide język "fastfoodów" w czytadłach np. Pani Grocholi (nic krytykując
jej oczywiście, bo pisze jak lubi i umie, ale różnica jak to mawiają
wykształceni nie ulega frekwencji)

Pozdrawiam
m.

[Gość: pszemcio]

dla mnie ambitne lektury to te które nie poddaja sie jednoznacznej
interpretacji.....to taki mój prywatny wyznacznik...zadne tam
wskazówki...modelowym przykładem takiej ksiazki jest dla mnie Weiser Dawidek

tyle, że powstaje problem

[braineater]

typu, że tego rodzaju gradację można ciągnąc w nieskończoność - vide
porównanie "Człowieka bez właściwości" z Wahadłem, gdzie Wahadło ląduje na
pozycji weekendowego czytadła, czy porównanie twórczości Roberta Walsera z
pisarstwem Prousta, gdzie Proust staje się jednym z najbardziej przejrzystych i
błahych pisarzy - tak więc chyba nie ma to żadnego sensu...
Pozdrowienia:)

[Gość: mariano]

zgoda, tę "trudność" odbioru można stopniować, wachlarz stylów językowych jest
szeroki, chodzi mi jednak o to, że - jak myślę - jesteśmy w stanie zgodzić się
co do tego że można oddzielić dość wyraźnie czytadła lekkie łatwe i przyjemne
od tych które wymagają refleksji, przygotowania czy wręcz wspomnianego
intelektualnego wysiłku. Oczywiście ta granica może przebiegać w różnych
miejscach w zależności od czytelnika, gdzie indziej dla Ciebie, gdzie inndzej
dla mnie (takie książki jak Wahadło, czy choćby Imię Róży juz za ambitne będę
uznawał, choćby z tej prostej przyczyny że nie są pisane językiem łatwym co ma
wydaje mi się decydujące znaczenie w czasach kiedy listy bestsellerów zdobywaja
kolejne mutacje perypetii polskich Bridget Jones a na rynku prasy codziennej
dominują tabloidy). Jasne jest, że i Musil w tym gronie się znajdzie, jasne
też, że to lektura jeszcze bardziej wymagająca, ale potwierdza to tylko
konstatację że coś takiego jak literatura ambitna istnieje.

[ada08]

braineater napisał:

> typu, że tego rodzaju gradację można ciągnąc w nieskończoność - vide
> porównanie "Człowieka bez właściwości" z Wahadłem, gdzie Wahadło ląduje na
> pozycji weekendowego czytadła, czy porównanie twórczości Roberta Walsera z
> pisarstwem Prousta, gdzie Proust staje się jednym z najbardziej przejrzystych
i
>
> błahych pisarzy - tak więc chyba nie ma to żadnego sensu...

A czy to zaraz musi być książka ?
Ja bym sugerowała poczytać, na początek, ambitne posty.
Napisane przez tutejszych, miejscowych.
Na przykład posty sygnowane ''braineater''.
Uwielbiam :-)
a.

[hrabalek]

Coś mi się wydaje ,że niepotrzebnie zabrnęliśmy w zaułek gradacji i porównań.
Ambitna książka pewnie obroni się sama! Trzymam za nią kciuki! pozdrawiam!

[hrabalek]

Zabawa wakacyjna ze słownikiem:
książka:odpowiednio złożone i oprawione arkusze papieru, zadrukowane tekstem.
ambitna: wymagająca wielkiego wysiłku,nakładu pracy , zdolności.
Połączenie:"ambitna książka" to:

ODPOWIEDNIO ZŁOŻONE I OPRAWIONE ARKUSZE PAPIERU, ZADRUKOWANE TEKSTEM,
WYMAGAJĄCE WIELKIEGO WYSIŁKU, NAKŁADU PRACY , ZDOLNOŚCI.

to jedyna wlasciwa definicja:) n/t

[Gość: kolo]

[braineater]

precyzyjna, gdyż jeśli za ambitną ksiązkę uznamy "ODPOWIEDNIO ZŁOŻONE I
OPRAWIONE ARKUSZE PAPIERU, ZADRUKOWANE TEKSTEM, WYMAGAJĄCE WIELKIEGO WYSIŁKU,
NAKŁADU PRACY , ZDOLNOŚCI." to pomijając pewne zawirowania gramtyczne powyższej
definicji, to na fakt iż do ręki dostajemy dzieło 'ambitne' składa się po równi
praca: introligatora - 'odpowiednio zlożone i oprawione'; drukarza -
'zadrukowane tekstem'; panów wynoszących ksiązki z magazynu i wnoszących do
księgarń - 'wymagające wielkiego wysiłku' (paczki z ksiązkami sporo ważą).
Wszystkich wyżej wymienionych dotyczą oczywiście także dwa ostatnie moduły
definicji, czyli 'nakład pracy' oraz 'zdolności' - tak więc, podług owego
stwierdzenia, do ambitnej literatury zaliczamy zarówno 'Kodeks drogowy' jak i
dowód osobisty czy legitmację studencką, a także wyklinane w tym wątku inedita
autorstwa pani Grocholi czy innych pisarek obiegu podziemnego - QED.
Pozdrowienia:)

[hrabalek]

Z typu-mała rzecz ,a cieszy......
Myślałam,że w te upalne dni nikt już nie wyłapie mojego "zawirowania
gramatycznego " jak to pięknie nazwano! Dzięki za udział w "przemyśleniach"!

[biblomanka]

Ja czytam to na co akurat w danej chwili mam ochotę. Czasami są to tytuły
z "wyższej półki" (lub jak kto woli - ambitne), innym razem sięgam po bardziej
odprężająca lekturę. Ogólnie nie przejmuję się tym co wypada, a czego nie
wypada czytać. Chociaż przyznaję zdarzało mi się już dać zapędzić w
przysłowiowy "kozi róg" i męczyć jakąś książkę tylko dlatego, że uchodzi za
ambitną i swoistym nietaktem byłoby przyznać się do jej nieprzeczytania.
Ostatnio np. czytałam Harrego Pottera bo sama chciałam przekonać się czym to
się tak miliony zachwycają. Przeczytałam i przynajmniej ze spokojnym sumieniem
mogę teraz brać udział w dyskusji na ten temat.
Tak więc gorąco polecam czytanie książek dla siebie a nie z absurdalnej
konieczności "bo tak wypada".

Pozdrawiam słonecznie

[Gość: Myszor]

Ambitna książka to ksiażka, która stawia nam pewną poprzeczkę. Książek p.
Grocholi, p. Sowy, Harlequin'ów i innych tego typu książek ambitnymi nie da się
nijak nazwać.