poczwarka - ile wzruszeń

[Gość: coco]

właśnie skończyłam Poczwarkę Terakowskiej. Boże, ale się poryczałam.....
zresztą przy Ono też płakałam. Czy inne jej książki też tak wzruszają?

coś z moją wrażliwością jest nie najlepiej

[Gość: mysz]

nie mogłam doczytać tej książki do końca
zmęczyła mnie po 30 stronach

[Gość: daria13]

W takim razie przeczytaj koniecznie Tam gdzie spadają Anioły.
Z książęk poruszających podobne pokłady wrażliwości polecam gorąco Nostalgię
anioła Alice Sebold. Strasznie mi było głupio, kiedy łzy płynęły mi ciurkiem w
autobusie, bo to jedno z niewielu miejsc, gdzie mam czas czytać. Bardzo piękna
i bardzo smutna, ale z nutką optymizmu, może trochę za bardzo po amerykańsku,
ale da się przeżyć.
Polecam.

[Gość: Moni]

Myślę,że oprócz książki "Ono",żadne inne powieści Terakowskiej nie są tak
przeraźliwie realistyczne. Na tle innych utworów tej pisarki uderzają brakiem
choćby grama metafizyki , magii , niedopowiedzenia i symbolu.
Jeśli lubisz odczytywać poprzez symbole "zakodowaną rzeczywistość" to
polecam "Tam , gdzie spadają Anioły" oraz "Córkę czarownic".Można się
wzruszyć.To wzruszenie jednak,każe poczuć empatię do szerszego kręgu ludzkości
niż książka pokazująca wprost losy dziecięcia ijego matki."A..... ,po prostu
uwrażliwiają na wszystkich, nawet tych ,których ból zjada , a ich uśmiech nas
zmyla.

[agata_to_ja]

Dla mnie ta książka jest nie do przyjęcia. Też czytałam, tez oczywiście
płakałam, ale potem przyszła refleksja - co to niby ma znaczyć? Happy and -
chore dziecko umiera a mamusia i nawrócony tatuś po przejściach dostają nowe,
całkiem zdrowe i wszyscy są szczęśliwi. Jestem mamą, mam znajomych z córeczką z
ZD i jakoś się we mnie wszystko buntuje na takie postawienie sprawy :(

teraz się cieszę, że nie dokończyłam

[Gość: mysz]

zakończenie też by mnie wściekło

[Gość: coco]

wcale nie napisałam że książka jest od a do z wspamiała tylko że się strasznie
wzruszyłam. To prawda ja na miejscu tej matki z poczwarki bym tego faceta
wyrzuciła na zbity pysk po tylu cierpieniach i braku wsparcia a nie pogodziła
się i żyli długo i szczęśliwie.... Wiem że te książki są trochę odrealnione,
świat w nich jest trochę baśniowy ale mnie poprostu wzruszają i już. To samo w
ono - świat mimo że biedny, prosty, niby realny to jednak zbyt doskonały jak
dla mnie. Nagle odlaazło się trzech ojców, każdy ze swoich pobudek jej pomagał,
terefere, nie tak kończą się gwałty....

[Gość: sceptyczna1]

Mam dziecko z mózgowym porażeniem, książkę czytałam jakiś czas temu i o ile
pamiętam to uważałam,że emocje rodziców są w niej dość trafnie przedstawione.
Pamiętam, że nawet zastanawiałam się skąd Terakowska aż tak dobrze wie co czują
rodzice chorego dziecka, bo to zna się raczej z autopsji. Później gdzieś
czytałam, że autorka od lat jeździła na wakacje, chyba na Mazury i tam po
sąsiedzku mieszkała rodzina z dzieckiem z mózgowym porażeniem. W słoneczne dni
rodzice wywozili to dziecko w wózku na podwórko i pozostawiali, a ono tam sobie
machało rączkami, z sobie tylko wiadomych powodów uśmiechało się patrząc w
niebo. D. Terakowska obserwowała to dziecko i z tych obserwacji narodził się
pomysł napisania "Poczwarki". Co do zakończenia to trzeba przyznać, że jest
brutalne, ale też daje do myślenia. Z własnego doswiadczenia mogę napisać tylko
tyle, że nawet chore dziecko może być dla swoich rodziców radością, ale żeby w
to uwierzyć to trzeba to przeżyć. Pozdrawiam serdecznie

[iwka_j]

"tam gdzie spadaja anioly" jest rowniez bardzo wzruszajaca ksiazka.
Jednak "Poczwarka" zrobila na mnie wieksze wrazenie. mam takie uczucie, ze
weszla we mnie gleboko, bo pomimo ze juz dosc dawno czytalam te powiesc, to
bardzo dokladnie pamietem tresc. pozdrawiam