Kartka

[nephalin]

Siedzie przed kartką uczuć
Nie wiem co można napisać jeszcze
Słowa nie wyrażą miłości
Za dużo w nich krwi
Za dużo w nich cierpienia
Mokra od łez
Bez złódzenia niszczę ją
Siedzę przed kartką mocy
Nie znam zaklęcia aby przemówiła
Słowi złożonymi z rymów
Za dużo w nich magii
Za dużo w nich czarów
Mroczna od westchnień
Bezpowrotnie niszczę ją
Siedze przed katką życia
Nie wiem jak ją zmienić
Słowa nie pomogą
Za dużo w nich przemocy
Za dużo w nich nienawiści
Wściekła nie pozwala przemawiać
Bez żalu niszczę ją
Siedzę przed kartką wiary
Nie wiem jak ją przywrócić
Słowa nie wystarczą
Za dużo w nich złudzeń
Za dużo w nich kłamstw
Leśna droga kończy się
Nie wiem dokąd iść
Siedzę przed kartką historii
Białą niczym kreda
Słową nie pozwala powstać
Za dużo w nich próżności
Za dużo w nich naiwności
Nie potrafie naprawić zła
Bez powrotnie odchodze w niepamięć

[buziaczek3]

[tamaya_lunaris]

Podoba mi się. Właściwie nie widzę niczego do czego miałabym zastrzeżenia.

[sonia40]

Podoba mi się pomysł na układ wiersza (choć lepiej wyglądałby podzielony na
zwrotki). Trochę gorzej z treścią "za dużo" wyliczania , za mało wniosków. Ale
całość zaciekawia.
Nie bardzo logiczne niektóre zdania "leśna droga kończy się."- jakie to ma
powiazanie z "wiarą", "Słową(?) nie pozwala powstawać"(?). Jest trochę
literówek, one wszystkim się zdarzają, choć dobrze starać się, by ich nie było.
Może udałoby Ci się dopisać jeszcze jedną zwrotkę odrobinkę bardziej
optymistyczną? :)))
Pozdrawiam S.