Max Frish

[pszemcio1]

Proszę o wasze spostrzeżenia na temat twórczości tego Pana

[Gość: herbert]

to jakiś pisarz?

[staua]

Jezeli chodzi o Frischa, to wedlug mnie Homo Faber jest jedna z najbardziej wstrzasajacych ksiazek,
jakie czytalam.

[Gość: Tserof]

Moze istnieje z 5 książek, które zrobiły na mnie takie wrażenie jak "Stiller".

[bertland]

Według mnie najlepszy jest Stiller, potem Homo faber a na końcu Powiedzmy
Gantenbein... Frisch napisał jeszcze autobiograficzny Montauk, ale tego jeszcze
nie czytałem.

[ada08]

bertland napisał:

> Frisch napisał jeszcze autobiograficzny Montauk, ale tego jeszcze
>
> nie czytałem.
>

To istotnie bardzo osobista książka powstała pod wpływem związku Frischa
z Ingeborg Bachmann. Montauk to nazwa cypla Long Island, do którego odbywają
podróż bohaterowie: mężczyzna i kobieta. Moze to najlepsza książka Frischa ?
Kilka lat temu wielkie wrażenie zrobiły na mnie jego powieści wymienione
juz w tym wątku, ale jakoś do nich nie wracam.
Czytałam też jego szkice opublikowane po tragicznej śmierci Ingeborg Bachmann,
nie pamiętam gdzie czytałam, w jakimś czasopiśmie, może w Zeszytach Literackich.
a.

[ada08]

Dodam jeszcze, że "Montauk" chociaż jest ksiązką bardzo osobistą
to nie jest ściśle autobiograficzna, nie jest to pamiętnik, raczej
wspomnienia, do których miesza się literatura.
Jako motto tej ksiązki zamieścił Frisch fragment z "Prób" Michela
de Montaigne:

"Otoć, czytelniku, książka pisana w dobrej wierze.
Ostrzega cię od początku, iz nie zamierzyłem w niej
sobie innego celu prócz domowego i prywatnego ...
Poświęciłem ją szczególnej dogodności krewnych i
pzryjaciół, iżby, straciwszy mnie mogli tu ognaleźć
niejakie rysy moich właściwości i humorów... Siebie
bowiem maluję tutaj. Wyczyta się tu żywcem moje braki
i moją szczerą postać, o tyle, o ile publiczna
obyczajność pozwoliła... Tak więc czytelniku ja sam
jestem materią tej ksiązki...''
(...)

a.

[Gość: ann]

nie wiem, czy to ważne spostrzeżenie:)))

odkąd jakieś 10 lat temu przeczytałam tych kilka powieści F., odtąd "sztuka
materiału koloru cielistego", którą jeden z bohaterów - bodajże w "Stillerze",
ale głowy nie daję - niebacznie i głupio kupuje, a potem się z nią męczy, stała
się dla mnie znakiem tego, że człowiek sam przed sobą nigdzie nie ucieknie...

[Gość: baba]

Mnie sie najbardziej Gantenbein podobal ze wzgledu na przewrotne poczucie humoru
i niesamowita autoironie.Polecam cierpliwym smakoszom.

[Gość: Abra]

W liceum miałam przeczytać Homo Faber - nie powiem, aby dotarła do mnie ta
powieść. Parę lat później sama zabrałam się za Stillera w nadziei, że bez
szkolenego przymusu lepiej mi się bedzie czytało ale znów nie bardzo
zrozumiałam "co autor chciał powiedzieć". Może za młoda byłam...

[braineater]

Zdecydowanie Homo Faber, szcególnie scena ze smiercią córki, potem Gantbein.
generalnie pisarz, który pisze, by wstrząsnąć i udaje mu sie to za kazdym
prawie razem
Pozdrowienia:)

[kawa_malinowa]

"Homo faber" to znakomita IMO książka! Grecka tragedia antyczna współczesną
prozą :)

Wszyscy jesteśmy Stillerem!

[a.adas]

Nie, tylko ja...:)
A (śmiertelnie) poważnie - "Stiller" to swietna rzecz, ale mi brakuje trochę
indywidualności bohaterów, są bardziej umownymi typami zachowań, a nie żywymi
ludźmi. Ale rzecz rzeczywiście robi wrażenie i wciąga kapitalnymi opisami "tego
co widać" (tak USA, jak i Szwajcaria).

[a.adas]

Właśnie skończyłem "Homo Fabera". I moje wątpliwości wzrastają. Frisch to
pisarz wybitny czy jedynie sprawny rzemieślnik, na szczęście zdający sobie
sprawę ze swych (jak i literatury) ograniczeń? Stereotyp, banał, zamierzona
nieporadność, czasem i kicz w jego rękach połyskują dziwnym blaskiem,
fascynującym, nużącym oraz, przede wszystkim!, maksymalnie wkur(...)jącym
(najmocniej przepraszam). Czyli osiąga to, co nie udaje się wielu, teoretycznie
od niego zdolniejszym, pisarzom - nie pozostawia obojętnym, mimo gęsto-często
stosowanych literackich schematów. Niepokoi...

[Gość: blueone]

"Stiller" to właśnie taka galeria typów, jeżeli ktoś próbuje potraktować jego bohaterów jak żyjących, funkcjonujących w społeczeństwie ludzi to się zawiedzie. Zastosowane przez autora wyolbrzymienie ma czytelnikom pokazać prawdę o nich samych. Niesamowite studium mechanizmu wyparcia.

[weatherwax]

Bardzo, bardzo mi się podobał "Homo Faber", Świetna książka.