Coetzee

[Gość: gomich]

Która z książek Coetzee'go podoba się wam najbardziej? Oczywiście proszę o
uzasadnienie.
A przy okazji czy ustalono ostateczną wersje wymowy nazwiska: [kutsi],
[ketsi], czy może jeszcze inną?

[another_story]

Barbara Marcinik mówiła w radiowej Trójce "kutsi" i nie mam specjalnych
powodów, by jej nie wierzyć :).

A spośród książek noblisty najbardziej podobała mi się "W sercu kraju". Trzeba
włożyć trochę wysiłku w przyzwyczajenie się do specyficznie trudnego języka,
ale właśnie ów język wydaje mi się największą atrakcją powieści. Ładne metafory
i sporo dwuznaczności.
Mówiąc między nami: Coetzee mnie jakoś specjalnie nie zachwyca.

[Gość: zakładka]

A mnie zachwyca bardzo. Lubię "Mistrza z Petersburga", to jest trochę książka-
gra narracyjnie - coś może stać się tak, albo zupełnie inaczej, byc takie, albo
inne - dużo tam rozbudowanych porównań, takich słów "albo". Nerw opisu w 3 os.
czasu teraźniejszego, chociaż o przeszłości. Coś z Dostojewskiego -
oczywiście :)

[Gość: gomich]

Widze,że wątek nie cieszy się dużą popularnością. Czyżby słowo "noblista"
zawsze źle nam się kojarzyło?
Moim zdaniem Coetzee to jedyna słuszna decyzja ostatnich lat akademi
noblowskiej. "Czekając na barbarzyńców" i "Wiek żelaza" biją na głowę wszystkie
książki z minionych trzydziestu lat. "Mistrz z Petersburga" jest tez bardzo
interesujący, ezoteryczny, powolny i wieloznaczny, z szerokim tłem.

[kawa_malinowa]

> Widze,że wątek nie cieszy się dużą popularnością. Czyżby słowo "noblista"
> zawsze źle nam się kojarzyło?

A więc dla rozruszania wkładamy kij w mrowisko :)

> Moim zdaniem Coetzee to jedyna słuszna decyzja ostatnich lat akademi
> noblowskiej.

A moim zdaniem, Jelinek bije ostatnich Noblistów na głowę.
Przczytałam "Hańbę" i "Wiek żelaza" (ta zdecydowanie lepsza) i doszłam do
wniosku, ze Coetzee to dobry pisarz, ale nie wzbudził on mojego szalonego
entuzjazmu, który udaje się wzniecić Jelinek...

[gomich]

Wydaje mi się, że dlatego Jelinek wzbudza twoje zainteresowanie poniewaz dotyka
spraw wewnątrz ludzkich, międzyludzkich. Natomiast do Coetzee'go trzeba
niestety swoją wiedze uzupełnić o realia w RPA lat 80. Nie mówie tego, żeby cię
kawo obrazić, bo ja tez nie miałem takiego zaplecza, i dopiero czytanie
Coetzee'go zmusiło mnie do zainteresowania się sytuacją w RPA.
"Hańba" pewnie odstraszyła niestety wszystkich, bo na wyrost została nazwana
najlepszą ksiązką noblisty. Każdy więc pomyślał sobie, że jak tak wygląda coś
najlepszego, to nie warto sięgać do gorszych. A inne sa lepsze. Własnie "Wiek
żelaza", ale najbardziej "Czekając na barbarzyńców".

[kawa_malinowa]

W takim razie, skoro Cie to interesuje, moze znasz. książkę Lewis
DeSoto „Źdźbło trawy”. To nieco inny kaliber, ale proza to całkiem
interesująca. Debiutancka, ale sprawnie napisana, nascycona obrazami historia :)

Mnie Jelinek fascynuje językiem, ostrością widzenia społeczeństwa, roli kobiet
w nim. Moze w tym właśnie lezy sęk mojego nią zainteresowania...

[Gość: gomich]

Nie czytałem DeSoto, ale chętnie się zainteresuję.
Co do Jelinek, to ja jej wcale nie atakuję. Wg mnie "Pianistka" jest kiepsko na
polski przetłumaczona i cho ćbym chciał się językiem zachwycać, nie potrafię.
jak z innymi książkami nie wiem. A rola kobiety nie interesuje mnie z
oczywistego powodu mojej płci.

"Hańba" dla mnie jest zbyt obyczajowa. Dotyczy zbyt wielu spraw, a nie
analizuje każdej wnikliwie. Ale mimo wszystko jest ciekawa i warta uwagi.

W obronie 'Hanby'

[nienietoperz]

Czytalem wlasnie tylko Hanbe, ktora zrobila na mnie bardzo mocne wrazenie.
Zdecydowanie nie jest to wylacznie powiesc o realiach kraju X lat Ytych, choc
niewatpliwie mozna ja tak odbierac. Napisana jezykiem chlodnym, oszczednym,
pozbawionym emocji (moze to Cie Kawo zniechecilo), zacheca do proby
zastanowienia sie na poziomie czysto intelektualnym, pozbawionym emocji, czym
jest wlasnie hanba? Czy odpowiedzialnosc za swoje czyny wiaze sie z
koniecznoscia akceptacji wlasnego upokorzenia? Czy duma i godnosc nie sa blisko
powiazane, i jak odnalezc roznice?

W zyciu kazdego z nas przyjdzie moment, kiedy trzeba bedzie sie wielu pragnien,
ambicji, moze uczuc wyrzec. Czy bede to umial zrobic? A moze nie powinienem
umiec? Czy walka do konca jest heroiczna, czy smieszna?

Warto przeczytac i przemyslec chocby dla cudownej ostatniej sceny.
Pozdrowienia,
nntpz

[Gość: zakładka]

Solidaryzuje się z gomich. To jedna z najlepszych decyzji Akademii. Czytałam
Coetzee wcześniej i kiedy się dowiedziałam, naprawdę radość :) Jest
fenomenalny.
Ostatnio usiłowałam się przekonać do Naipaula, ale trochę zbyt rozwlekły.

[Gość: piffpaff]

"Czekając na barbarzyńców" - za klimat, który Coetzee stworzył przy pomocy
swojego fenomenalnego stylu.