Turgieniew

[katara]

był tu wątek o rosyjskiej literaturze, ale jakoś się nie dokopałam,
przeczytałam niedawno Ojcowie i dzieci, pozostało dziwne wrażenie, umiera
młody dobrze zapowiadający się człowiek, taka krzywda dla bez pamięci
wpatrzonych w niego rodziców, pozostał jakiś ból po tej lekturze, wogóle
rosyjska literatura... Dostojewski i dla mnie naj Bracia Karamazow, właściwie
to chciałam się zapytać do kogo by tu jeszcze sięgnąć i czy w was po
przeczytaniu rosyjskich pisarzy też pozostaje coś dziwnego

[bdx65]

Trzeba poznać Tołstoja - wielka panorama XIX w. Rosji i wielka epika.
Zawsze w człowieku po przeczytaniu ciekawej lektury pozostaje "coś dziwnego",
jak to nazwałaś. Myślę, że nie tylko rosyjska literatura zostawia taką "pamięć".
Świat przedstawiony w książkach żyje w nas jakiś czas.

[Gość: czytanka]

Turgieniew, dla mnie mistrz..jak on potrafił opisac poranek, jego Opowiadania,
geniusz!!

[crazy.berserker]

>pozostał jakiś ból po tej lekturze, wogóle rosyjska literatura...

To prawda - poruszająca i raczej smutna, ale zeby cię rozchmurzyć polecam i coś
weselszego - tu w pierwszym rzędzie Zoszczenko i jego ironiczne opowiadania o
Związku tfu Radzieckim, Ilf i Pietrow (panowie pisali we dwójkę) "Dwanaście
krzeseł" i absolutny rozśmieszacz (choć nie pozbawiony nutki smutku) -
W.Wojnowicz - "Życie i niezwykłe przygody żołnierza Iwana Czonkina" (po
Rosyjsku "Жизнь и необычайные приключения солдата Ивана Чонкина")

Z ciekawostemk Zamiatin "My" - książka o totalitaryzmie która uznawana jest za
bliźniaczkę Orwellowskiego "Roku 1984" - obaj pisarze tworzyli swoje książki
równolegle i niesamowite jest to na jak podobne pomysły fabularne wpadli w tym
samym czasie. Co ciekawsze krytycy doszli do wniosku ze żadna z książek nie
jest kalką drugiej - musiała więc między Zamiatinem i Orwellem
zadziałać...telepatia?

[ben-oni]

Co do Zamiatina , to napisał swoje "My" ( genialna , lepsza od Orwella ,
lektura obowiązkowa ) 20 lat przed Anglikiem ( 1920 rok ! ).
A co do Turgieniewa - zawsze denerwuje mnie u niego ta atmosfera białych
dworków , muslinowych sukien , bezmyslnych panien z dobrego domu , szlachetnych
młodzieńców itd . Taki landszaft rosyjskiego ziemiaństwa . Czechow zauważał
przynajmniej symptomy upadku i miałkości takiego słodkiego życia , a Bunin
jasno pisał o upadku rosyjskiej wsi . Stanowczo wolę Czechowa . Różnica między
Turgieniewem a Czechowem jest taka , jak między Sienkiewiczem ( Połanieccy ) a
Prusem ( Lalka ) .

[totylkopozory]

A ja koniecznie polecam całą resztę Turgieniewa. Nikt nie potrafil tak prosto i
cudownie opisywać przyrody i nikt nie pisał równie pięknie o milości - w
zasadzie zawsze niespelnionej lub zakonczonej tragicznie. Mnie po niemal
wszystkim Turgieniewa robilo się jakoś dziwnie. Z powieści polecam
jeszcze "Szlacheckie gniazdo" i "Dym" poza tym koniecznie "Zapiski mysliwego"
(Rosyjska wies XIXw. w fenomenalnych "obrazkach") i "Opowieści tajemnicze".

A najlepsze u Turgieniewa jest to ze tą samą rzecz może czytać przyslowiowa
gospodyni (jako romans) i profesor histori albo kulturoznawca, jako ze mimo
wszystko byla to "literatura zaangazowana"

A jeśli chcesz pociągnąć dołujące tematy w lit. rosyjskiej XIX w. to poza juz
wymienionym jeszcze "gieroj naszewo wrjemieni" :-) czyli "Bohater naszych
czasów" Lermontowa i ciągle świetny, ale już nie tak doskonały "Oblomow"
Gonczarowa.
Dla zabawy z kolei "Kukły i ludzie" Szczedrina i niektore opowiadania
Gogola.