Zapomniane książki dla dzieci

[Gość: Kawka]

Hej,to znowu ja .Bardzo trudno rozstać się z tym watkiem.,prawda,forumowicze?
Mam jeszcze dla Was kilka propozycji książek ( dawniej znanych i chętnie
czytanych przez moich rówieśników,dziś już chyba całkiem zapomnianych) >Oto
one :
1."Wiatr z księżyca" -Eric Linklater (il.Zbigniew Lengren )-pasjonujace i
b.zabawne przygody sióstr Dory i Flory .m.in. zamienionych w kangury eliksirem
Pani Wiedżmy.Pamiętacie może ,na jaki pomysł wpadły, aby sędzia (z zasady nie
zmieniający swoich decyzji )jednak to zrobił i uwolnił ich nauczyciela?
2."Koń bez głowy","Tajemniczy grajek" i "Rycerze Złotego Runa" -Paul Berna.
Sensacyjna akcja,zaskakujace rozwiazania i wspaniała dziesiątka dzieci
(najbardziej lubiłam Marion,przygarniającą bezdomne psy) .I te
imiona :Świerszczyk ,Karmelek...
3."Kruszynka i Antoś" -Erich Kastner(znów sensacja dla dzieci ) .Dziewczynka z
zamożnego i" bardzo dobrego domu" żebrze wieczorami na moście razem ze swoją
wychowawczynią , która udaje niewidomą. Jak myślicie ,dlaczego? Ach,chętnie
kupiłabym sobie te ksiazkę,ale od lat jej nie wznawiają. "Anię i Manię"-
tak ,"Emila i detektywów" -też ,a"Kruszynki ..." wcale .
4."Remi i duch" -Vivien Colette(?).Ilustracje J.M.Szancera.Chłopiec detektywem!
W domu pod Paryżem rozwiazuje zagadkę ukrytego skarbu.Wtedy to pierwszy raz
zetknęłam się z pojęciem "SZARADA'.
5. "Ajaks waleczny","Tam nieposkromiony" i "Skarby Rafy Koralowej" -wspaniały
cykl o życiu i przygodach małej białej dziewczynki ,mieszkajacej z rodzicami
na farmie w australijskim buszu (oparte na autobiograficznych wspomnieniach
autorki).Dużo zwierząt,kapitalne przygody ,świetny styl. Z rozpędu
przeczytałam jeszcze książki spoza cyklu :"Brumby" i "Ostatni z wojowników ",
ale do tamtych trzech wciaż wracam (mam je na własność)

"Wyprawa pod psem" -Kornela Makuszyńskiego(z il.J.M.Szancera) -zapomniana
powieść ,o przygodach trójki (a potem czwórki)chłopców ,których imiona
zaczynały się na literę "Z".No i był tam pies Apasz,uratowany przez jednego z
nich(chyba Zbyszka) ; wyciagnięty z nurtów Wisły.Pozdrowienia dla wszystkich.

[mbetta]

Gość portalu: Kawka napisał(a):

!
> 5. "Ajaks waleczny","Tam nieposkromiony" i "Skarby Rafy Koralowej" -wspaniały
> cykl o życiu i przygodach małej białej dziewczynki ,mieszkajacej z rodzicami
> na farmie w australijskim buszu (oparte na autobiograficznych wspomnieniach
> autorki).Dużo zwierząt,kapitalne przygody ,świetny styl. Z rozpędu
> przeczytałam jeszcze książki spoza cyklu :"Brumby" i "Ostatni z wojowników ",
> ale do tamtych trzech wciaż wracam (mam je na własność)
>
> "Wyprawa pod psem" -Kornela Makuszyńskiego(z il.J.M.Szancera) -zapomniana
> powieść ,o przygodach trójki (a potem czwórki)chłopców ,których imiona
> zaczynały się na literę "Z".No i był tam pies Apasz,uratowany przez jednego
z
> nich(chyba Zbyszka) ; wyciagnięty z nurtów Wisły.Pozdrowienia dla wszystkich.

Widzę Kawko, że czytywałyśmy te same ksiązki. Bardzo Ci zazdroszczę
posiadania "Ajaksa", "Tama" i "Skarbów Rafy Koralowej" Mary Elwin Patchett -
poszukuję tych ksiazek od lat bezskutecznie (chyba nie były wznawiane, a
autorka popadła w zapomnienie, szkoda).
Do zapomnianych dorzucam jeszcze "Dwa lata wakacji" Verne'a.
Pozdrowienia

[Gość: kacha]

Kawko czy to w Rycerzach Złotego Runa były opisane nie tylko fantastyczne
dzieciaki, ale i morze niesamowicie niebieskich ostróżek? a może te kwiatki to
było co innego, ale przyznam, że mnie prześladuje tamten obraz i prawie zapach.
a jak nie to gdzie ja to przeczytałam?

[annabelee1]

Tam tam te ostrozki,

[Gość: marcik]

Ktoś pamięta może książkę "opowieści z zaświatów"? Rysunki zrobiły na mnie
piorunujące wrażenie,szczególnie ten z samą głową wyrastającą z górki na polu-
na fioletowym tle.

[staruch]

Jeszcze jedno male pytanie. Okladki kwadratowe. W srodku - kilka opowiadan(?). Jedno z nich o chlopcu, ktory mial klopoty ze szkolnym kolega, bo nie umial sie bic. Kolega zostaje czarnym rycerzem i okrutnym wladca kraju, a chlopca walczyc ucza drzewo i kon. Wyszkolony wraca i pokonuje kolege. Imie tyrana to chyba Ottar(???). Ktos zna autora?

Latający detektyw

[xena2]

a czytał ktoś książeczkę pt. "Latający detektyw", autor jakiś skandynawski, ale nie pamiętam nazwiska. To była
historia detektywa, który kupił stary wetarty dywan, który okazał się być latającym dywanem. Detektyw ten przepadał
za ptysiami i non stop je jadł.

[Gość: staruch]

xena2 napisała:

> a czytał ktoś książeczkę pt. "Latający detektyw", autor jakiś skandynawski, ale
> nie pamiętam nazwiska. To była
> historia detektywa, który kupił stary wetarty dywan, który okazał się być lataj
> ącym dywanem. Detektyw ten przepadał
> za ptysiami i non stop je jadł.

Ptysie? Bylo cos takiego, Marlowe dla dzieci, na pewno czytalem. Niech no tylko grzebne w pamieci...

książki rosyjskie i z Rosją w tle. Albo ZSRR

[Gość: meduza]

A kto pamięta taką powieść bodajże Jadwigi Broniewskiej o chłopaczku
wywiezionym przez ruskich do kazachstanu razem z ciotką? Oczywiście to
wywożenie odbywalo się w jak najbardziej szlachetnych celach, mianowicie, aby
uchronić ludność miast przed niemieckimi bombardowaniami. Z dużymi oporami
przyjmowalam potem informacje, że tak naprawdę z tym Kazachstanem to wcale nie
tak bylo... Albo taka książeczka, bardzo fajna zresztą, "Dziewczynka z miasta".
Rzecz się dzieje w ZSRR w czasie wojny, w tłumie uchodźców z Moskwy gubi się
dziewczynka, jej matka zostala zabita, a ona ląduje u jakiejś wiejskiej rodziny
w kołchozie i stara się tam jakoś żyć. pamiętam, że występowali tam jeszcze
Grusza, robiąca w kółko pończochę na drutach, Romanek (?), a bohaterka miala na
imię Taiska.
A takie na przykład """Dzieci z Leszczynowej Górki" też były odpowiednio
ideologicznie podfarbowane, pamiętam jakieś obchody 1 maja (kiedy to się
cieszyli, że im na święto akurat czerwone tulipany zakwitły). Co nie zmienia
faktu, że książka była super.

[Gość: Kawka]

Gość portalu: meduza napisał(a):

> A kto pamięta taką powieść bodajże Jadwigi Broniewskiej o chłopaczku
> wywiezionym przez ruskich do kazachstanu razem z ciotką? Oczywiście to
> wywożenie odbywalo się w jak najbardziej szlachetnych celach, mianowicie, aby
> uchronić ludność miast przed niemieckimi bombardowaniami. Z dużymi oporami
> przyjmowalam potem informacje, że tak naprawdę z tym Kazachstanem to wcale
nie
> tak bylo... Albo taka książeczka, bardzo fajna zresztą, "Dziewczynka z
miasta".
>
> Rzecz się dzieje w ZSRR w czasie wojny, w tłumie uchodźców z Moskwy gubi się
> dziewczynka, jej matka zostala zabita, a ona ląduje u jakiejś wiejskiej
rodziny
>
> w kołchozie i stara się tam jakoś żyć. pamiętam, że występowali tam jeszcze
> Grusza, robiąca w kółko pończochę na drutach, Romanek (?), a bohaterka miala
na
>
> imię Taiska.
> A takie na przykład """Dzieci z Leszczynowej Górki" też były odpowiednio
> ideologicznie podfarbowane, pamiętam jakieś obchody 1 maja (kiedy to się
> cieszyli, że im na święto akurat czerwone tulipany zakwitły). Co nie zmienia
> faktu, że książka była super.

Witam. Znakomicie pamiętam"Dziewczynkę z miasta" .Nawet miałam ją kiedyś na
własnośc.I tu małe sprostowanie : bohaterka miała na imię Walentynka , a ruda
psotna Taiska była młodszą siostra Gruszy i Romanka.Ksiażka miała format A 4 i
czarno-białe realistyczne obrazki.Najmocniej utkwila mi w pamieci scena
malowania na obrusie( Walentynka malowała kwiaty;chyba maki albo
bławatki).Romanek malował "tanki" (na scianie? nie pamiętam dokladnie(.A to
wszystko na urodziny dla mamy>A potem była wielka awantura !I Wala wzięła winę
na siebie...A kiedy gonił ją byczek ,krzyknęła po raz pierwszy "mamo"
do tej przybranej matki.Bardzo to było wzruszające>Autorką była chyba
Woronkowa.

"Dzieci z Leszczynowej Górki"_ Marii Kownackiej były moją ulubioną lekturą
(baaardzo dawno temu).To takie polskie "Dzieci z Bullerbyn" lat pięćdziesiątych.
Pamiętam te rymowane tytuły : "Ewa lalkom śpiewa" ,"Dalej, łepki, do
przyczepki","Leśny dziad dzieciom rad" itp. I te wymięte w dłoni sasanki ,które
były pod ochroną,i lalki ,którym ptaki wyskubywały włosy z lnu,i panny
makówczanki... Krótkie,zabawne teksty,realistyczne (ale nie "soc"-)rysunki i
czytelna dla dzieci akcja.Bardzo rzewnie wspominam.
A inne książki z Rosją lub ZSRR w tle ? Oj,było ich sporo. ""Tania i skarb"
Tajca,"Czuk i Hek" Arkadego Gajdara, "Czarodziejskie słowo" i"Wasiek Turbaczow
i jego koledzy " Osiejewej ,"Samotny ,biały żagiel" Walentina Katajewa
(czytałam kilka razy),"Ulica młodszego syna" ,"Sierioża" Wiery
Panowej,"Tarasik"(nie pamiętam autora) ,no i sporo zabawnych
lektur : "Staruszek Hassan "(o dwóch pionierach ,którzy przypadkiem uwolnili
dżinna z butelki), "Witia Malejew w szkole i w domu" (ach,ten "liczący " pies
Łobzik),"Wesoła rodzinka"(o domowym inkubatorze,w którym wyległy się
kurczaki), "Siostrzyczka"( autora nie wspomnę)i wspaniały "Niepodpisany
portret "Siergieja Golicyna z ilustracjami A.Uniechowskiego. A wczesniej
jeszcze "Biały pudel","Artiomka" i "Artiomka w cyrku"( w tle carska Rosja).A z
basni przepadałam za ksiażką"Złoty kluczyk czyli przygody pajacyka
Buratino">Uff.Ale miło mi się to przypominało.Po "Niepodpisany portret" chyba
sięgnę raz jeszcze>Pamiętam piękne geody ametystowe i Magdalenę Charitonowną ,
(moją imienniczkę)...Pozdrawiam serdecznie.

[dmf]

xena2 napisała:

> a czytał ktoś książeczkę pt. "Latający detektyw", autor jakiś skandynawski,
ale
> nie pamiętam nazwiska. To była
> historia detektywa, który kupił stary wetarty dywan, który okazał się być
lataj
> ącym dywanem. Detektyw ten przepadał
> za ptysiami i non stop je jadł.

Autor to Ake Holmberg

[griszah]

Ta książeczka to "Ture Swenton - latający detektyw".Autor skandynawski jakiś
(chyba na A..). Też sobie nie mogłem przypomnieć o kogo chodzi ale troszkę
pogrzebałem w sieci i znalazłem. Był cały cykl o tym gościu. Z tego co pamiętam
to miał asystenta. A "ptyś" wymawiał - "psyś".

[Gość: felidae]

Latającego detektywa napisał/a Ake Holmberg, literatura szwedzka, najlepsze
były ptysie :=)

[vi_san]

Od lat tego szukam, i też ani tytułu, ani autora... :( Główny bohater miał chyba na imię Cris [Kris? Chris?]...
"Jeszcze jedno male pytanie. Okladki kwadratowe. W srodku - kilka opowiadan(?). Jedno z nich o chlopcu, ktory mial klopoty ze szkolnym kolega, bo nie umial sie bic. Kolega zostaje czarnym rycerzem i okrutnym wladca kraju, a chlopca walczyc ucza drzewo i kon. Wyszkolony wraca i pokonuje kolege. Imie tyrana to chyba Ottar(???). Ktos zna autora?"

[Gość: katarek78]

Może chodzi o "Powrót Krisa" z książki "Bajki nie tylko o smoku" Ireneusza Iredyńskiego?

do vi-san Re: Zapomniane książki dla dzieci

[Gość: Kawka]

Witam,
Najprawdopodobniej chodzi o książkę Krystyny Ferens i Ireneusza Iredyńskiego "Bajki nie tylko o smoku". Pierwsze wydanie ( z 1964 r. - takie własnie mam) mialo kształt kwadratu, na czarno-granatowym tle prezentował się jeździec z damą na koniu. Chłopiec mial na imię Kris, jego wróg ( dawny kolega, a później okrutny władca)-Artan. Kris miał siedemnaścioro sióstr i braci - i żadnego zrozumienia u stale zajętej matki. Pomagali mu małpa i Mądry Pan ,a uczyli go walki -drzewo i koń. Więc to chyba o tę książkę chodzi. Jeśli chcesz, mogę przesłać Ci skan tej baśni na maila. Aha.w ksiązce jest jeszcze sześć basniowych opowiadań. Pozdrawiam.

do vi-san Re: Zapomniane książki dla dzieci

[vi_san]

Chcę! Bardzo chcę!!! Jeśli masz skaner i możesz - czekam! Albo na gazetowego, albo mogę ci podać inny adres! A jeśli masz możliwość zeskanować wszystkie opowiadania... Nie, to już by była bezczelność z mojej strony. Więc proszę o to jedno. Jesteś genialna.

do vi-san Re: Zapomniane książki dla dzieci

[Gość: Kawka]

Witam,
Czy dostałaś maila ode mnie? I czy Twój adres gazetowy to [e-mail] ? Odpisz [e-mail].

do kawki

[Gość: anka]

No przecież katarek w poście niżej już odpowiedział na te pytanie.

[Gość: Kawka]

Owszem, ale odpisałam spontanicznie ( z propozycją skanu), nie czytając odpowiedzi katarka. Jeśli ktoś poczuł się urażony, to przepraszam.

[vi_san]

Ale za to kawka obiecała mi skan poszukiwanego opowiadania! :P
A poza tym zawsze lepiej jest otrzymać dwie odpowiedzi, niż nie uzyskać żadnej.

[vi_san]

Witaj. Zacytuję post Kawki, w odpowiedzi na mój [dopisany do twego]: "Witam, Najprawdopodobniej chodzi o książkę Krystyny Ferens i Ireneusza Iredyńskiego "Bajki nie tylko o smoku". Pierwsze wydanie ( z 1964 r. - takie własnie mam) mialo kształt kwadratu, na czarno-granatowym tle prezentował się jeździec z damą na koniu. Chłopiec mial na imię Kris, jego wróg ( dawny kolega, a później okrutny władca)-Artan. Kris miał siedemnaścioro sióstr i braci - i żadnego zrozumienia u stale zajętej matki. Pomagali mu małpa i Mądry Pan ,a uczyli go walki -drzewo i koń. Więc to chyba o tę książkę chodzi. Jeśli chcesz, mogę przesłać Ci skan tej baśni na maila. Aha.w ksiązce jest jeszcze sześć basniowych opowiadań. Pozdrawiam
Oczywiście [Kawka słowna jest] skany mi przysłała. Jeśli chcesz, napisz na mój gaqzetowy [ [e-mail] ] prześlę ci też. :)

[Gość: fiszka]

O, przypomniała mi się jeszcze jedna, zaginiona bezpowrotnie: przygody Ture
Svenssona, chyba tak się nazywał. Był detektywem, a rzecz się rozgrywała w
Sztokholmie tuż przed gwiazdką, i chodziło o fałszywych mikołajów, którzy
naprawdę byli złodziejami m.in. biżuterii. Ganiali się tam po jakichś kanałach,
a mikołajów były całe stada. To była strasznie fajna rzecz, czy ktoś może
pamięta tytuł albo autora?
Fiszka

do FISZKI :"Ture Sventon w Sztokholmie "

[Gość: Kawka]

Witam.Cykl o detektywie Sventonie to trzy książeczki(mały format):"Latający
detektyw" ,wspomniana wyżej "Ture Swenton w Sztokholmie" i "Detektyw na
pustyni".Wszystkie tłumaczone są przez Teresę Chłapowską ,co jest gwarancją
wysokiego poziomu przekładu i rewelacyjnego uchwycenia wszelkich
humorystycznych niuansów w treści( była i jest "nadworną "tłumaczką ksiażek
Astrid Lindgren ).
Poruszyłaś,droga Fiszko ,ciekawy temat : skandynawskiej literatury dla dzieci.
Ja ze swego dzieciństwa pamiętam (pełną niezwykłego uroku) opowieść "Nad
dalekim,cichym fiordem " i przezabawne"Wakacje nad morzem"(nazwiska autorow
gdzieś mi się plączą w pamięci ,może sobie wkrotce przypomnę).A moja córka
przepadała za "Kjersti" i "Nie zabierajcie Misia" Baastad, za "Maleńką Panią
Flakonik" i "Znowu Pani Flakonik" norweskiego pisarza Alfa Proysena(na
podstawie tych książek powstał serial "dobranocny" o Pani Łyżeczce).Lubiła
tez "Jak ty piszesz,Kotten" i "Poradzisz sobie,Kotten" Marity
Lindquist ,"Jednorożca" Irmelin Sandman Lilius i ksiażki Understaad( imienia
nie pamiętam)- np."U tatusiowej mamy".A kto jest autorem "Wakacji z rondlem"
i "Ich czworo(?) i cieżarówka" ??? I bardzo śmiesznego "Dziennika
pierwszoklasistki"? Oj,zapomniałam.... Może ktoś pamięta...Pozdrawiam.

[martolka]

Gość portalu: Kawka napisał(a):

>"Jednorożca" Irmelin Sandman Lilius

Ture Sventona w Sztokholmie ciagle mam, ale przypomniałaś mi Jednorożca - jak
ja lubiłam tę książeczkę! Tam także były bardzo ładne ilustracje, ale nie pomnę
kogo.
Nostalgia mnie dopadła, poczytałabym sobie...

do MARTOLKI

[Gość: Kawka]

Hej! Sprawdziłam w książce ilustratora "Jednorożca"; to Julitta Karwowska -
Wnuczak (mam wydanie z 1977 roku,chyba póżniej nie było wznowień) .Pozdrawiam
serdecznie.

[Gość: karpik]

Czy "Nad dalekim cichym fiordem" w ogóle została wydana jako ksiazka? Czytalam
ja w odcinkach w jakimś czasopismie i blagalam, zeby mnie zawiezli nad fiordy.
Troche jak papuga z Monthy Pytona, która "tęskni za fiordami" :-). Ksiazak
rzeczywiscie przepiekna, bardzo ciepla i w ogole.

[dortu]

Autorką "Nad dalekim cichym fjordem" (tak brzmiał tytuł w wydaniu
przedwojennym, ktore leżało na półce u mojej babci) była o ile pamiętam Agot
Gjems-Selmer czy jakos podobnie.
Nie mogę sobie natomiast przypomniec tytułu ani autora innej znalezionej tamże
i czytanej ze 30 lat temu książki o Indianach. Występowała w niej dziewczyna
imieniem Minnehaha, czyli Śmiejąca się Woda.
Kolejną książką którą chciałabym dorzucić do listy zapomnianych, była wesoła i
pełna uroku "Opowieść o starym tramwaju" (znów nie pamiętam autora), której
akcja rozgrywała się w Pradze.
Bardzo lubiłam też książkę M.Buczkówny "Drugi Wojtuś" - o chłopcu, ktory czuł
się samotny w przedszkolu i chyba wymyślił sobie sobowtóra (rany, dopiero teraz
łapię się na tym, jak mało mi zostało w pamięci z czytanych rzeczy!).

[glonik]

"Opowieść o starym tramwaju" napisał Ota Hofman. Minnehaha tez się mnie teraz
czepiła, i za diabła nie mogę sobie przypomnieć autora.....ale wywiad
przeprowadzę, aby skuteczny :). Pozdrowienia.

[soofcia]

To byla cala seria...Co pamietam:
1.Najwyzsza gora - tam Wojtus to lalka, jezdza na koniu na Najwyzsza gore z
wizyta do jakiegos przyjaciela: moze skrzacik, a moze wrecz przeciwnie, nie
pamietam. Podwojne zycie 4- czy 5-latka.Piotrusia.
2.Drugi Wojtus - Piotrus idzie do przedszkola, ten drugi Wojtus to jego kolega
z przedszkola i sasiad z tego samego podworka. Lalka Wojtus wedruje do
szuflady - Piotrus rosnie.
3.Piotrus pierwszak - Pierwsza klasa, dalej z Drugim Wojtusiem. Fajne rzeczy w
sumie, swiat wylacznie realny, ale bardzo ladnie pokazuje, jak sie znecaly
pierwszaki nad nielubianym kolega na przyklad ;-P
4. Piotrus zuch - druga klasa, perypetie zwiazane z wstapieniem do zuchowej
druzyny.
Moze bylo cos jeszcze. Slabo pamietam te ksiazki, bo jakies dziesiec lat temu
ostatecznie powiedzialy, ze wiecej sie przeczytac nie pozwola.

[eeela]

> Moze bylo cos jeszcze.

Była jeszcze kolejna część, ale zupełnie inna: "Bajki dla Ewy". Piotruś jest tam już dość dużym chłopcem i ma młodszą siostrę, której opowiada bajki o mieszkańcach lasu, których kiedyś sam spotkał w świecie swoich dziecięcych wyobrażeń.

[jarohu]

Jeszcze trochę przypomnień dziecięcej literatury skandynawskiej:
1. Klasyk - Astrid Lindgren "Rasmus Włóczęga" - zupełnie zapomniana,
2. i też zapomniany "Karlsson z dachu" (Hejsan hopsan Karlssonie !)
2. Zacharius Topelius "Sampo Lappelil".
3. "Bajki ludów nadbałtyckich" (wszystkich)

do FISZKI :"Ture Sventon w Sztokholmie "

[Gość: Kawka]

Witam.Cykl o detektywie Sventonie to trzy książeczki(mały format):"Latający
detektyw" ,wspomniana wyżej "Ture Swenton w Sztokholmie" i "Detektyw na
pustyni".Wszystkie tłumaczone są przez Teresę Chłapowską ,co jest gwarancją
wysokiego poziomu przekładu i rewelacyjnego uchwycenia wszelkich
humorystycznych niuansów w treści( była i jest "nadworną "tłumaczką ksiażek
Astrid Lindgren ).
Poruszyłaś,droga Fiszko ,ciekawy temat : skandynawskiej literatury dla dzieci.
Ja ze swego dzieciństwa pamiętam (pełną niezwykłego uroku) opowieść "Nad
dalekim,cichym fiordem " i przezabawne"Wakacje nad morzem"(nazwiska autorow
gdzieś mi się plączą w pamięci ,może sobie wkrotce przypomnę).A moja córka
przepadała za "Kjersti" i "Nie zabierajcie Misia" Baastad, za "Maleńką Panią
Flakonik" i "Znowu Pani Flakonik" norweskiego pisarza Alfa Proysena(na
podstawie tych książek powstał serial "dobranocny" o Pani Łyżeczce).Lubiła
tez "Jak ty piszesz,Kotten" i "Poradzisz sobie,Kotten" Marity
Lindquist ,"Jednorożca" Irmelin Sandman Lilius i ksiażki Understaad( imienia
nie pamiętam)- np."U tatusiowej mamy".A kto jest autorem "Wakacji z rondlem"
i "Ich czworo(?) i cieżarówka" ??? I bardzo śmiesznego "Dziennika
pierwszoklasistki"? Oj,zapomniałam.... Może ktoś pamięta...Pozdrawiam.

do FISZKI :"Ture Sventon w Sztokholmie "

[Gość: Kawka]

Witam.Cykl o detektywie Sventonie to trzy książeczki(mały format):"Latający
detektyw" ,wspomniana wyżej "Ture Swenton w Sztokholmie" i "Detektyw na
pustyni".Wszystkie tłumaczone są przez Teresę Chłapowską ,co jest gwarancją
wysokiego poziomu przekładu i rewelacyjnego uchwycenia wszelkich
humorystycznych niuansów w treści( była i jest "nadworną "tłumaczką ksiażek
Astrid Lindgren ).
Poruszyłaś,droga Fiszko ,ciekawy temat : skandynawskiej literatury dla dzieci.
Ja ze swego dzieciństwa pamiętam (pełną niezwykłego uroku) opowieść "Nad
dalekim,cichym fiordem " i przezabawne"Wakacje nad morzem"(nazwiska autorow
gdzieś mi się plączą w pamięci ,może sobie wkrotce przypomnę).A moja córka
przepadała za "Kjersti" i "Nie zabierajcie Misia" Baastad, za "Maleńką Panią
Flakonik" i "Znowu Pani Flakonik" norweskiego pisarza Alfa Proysena(na
podstawie tych książek powstał serial "dobranocny" o Pani Łyżeczce).Lubiła
tez "Jak ty piszesz,Kotten" i "Poradzisz sobie,Kotten" Marity
Lindquist ,"Jednorożca" Irmelin Sandman Lilius i ksiażki Understaad( imienia
nie pamiętam)- np."U tatusiowej mamy".A kto jest autorem "Wakacji z rondlem"
i "Ich czworo(?) i cieżarówka" ??? I bardzo śmiesznego "Dziennika
pierwszoklasistki"? Oj,zapomniałam.... Może ktoś pamięta...Pozdrawiam.

Pomóżta.....

[Gość: ryża]

..chodzi o diość gruba książkę- w niej było kilka historii i jedna była o
ogrodzie - że na poczatku ogród był zdziczały i tam siedziały pokrzywy i knuły
jak nad ogrodem zapanowac a inne , dobre kwiaty sie broniły. A potem przyszedł
ogrodnik i miał w wielkiej szafie woreczki z łąka i lasem i wszytko doprowadził
do porządku.
Biała, twarda okładka z jakimś tłumem bajkowych postaci na rysunku, Polskiej
produkcji chyba.

[Gość: Kawka]

Napisałam dość długi post dotyczący wspaniałej literatury skandynawskiej dla
dzieci - i gdzieś mi się zapodział.Powtórzę więc tylko : prześmieszne przygody
detektywa Ture Sventona opisane zostały przez Ake Holmberga .Są to trzy
części :"Latający detektyw","Ture Sventon w Sztokholmie"( to o Mikołajach)
i "Detektyw na pustyni ".Swietna lektura także dla dorosłych ( przekład Teresy
Chłapowskiej,mistrzyni i "nadwornej " tłumaczki książek Astrid Lindgren)- ,wiec
zabawa gwarantowana).Pozdrawiam.

[Gość: Kawka]

Witam. Opowieść, o której piszesz, to "Ogród króla Marcina". Jest jedną z
trzech baśniowych historii zamieszczonych w książce "Królestwo Bajki " Ewy
Szelburg-Zarembiny. Księgę tę ilustrowała Maria Orłowska-Gabryś i ona jest
autorką tego tłumu barwnych postaci na białej okładce. Pozostałe dwie
historie to tytułowe "Królestwo Bajki" i baśniowe opowiadanie o Znaj-
duszku ,chłopczyku znalezionym przez pewnego samotnego staruszka na progu domu
(chłopczyk ten był podarunkim od lasu).Niestety,tytułu tej baśni akurat nie
mogę sobie teraz przypomnieć.Pozdrawiam.

[Gość: ryża]

A własnie. Znajduszek- dzieki baaardzoooo.

[Gość: ae]

1. H. Bielinska, M. Kruger - "Petra". XV w.; ksiazeczka o niepokornej
dziewczynie, troche 'Nawojce', o licznych talentach i artystycznej duszy;

2. ? - "Moja babcia czarownica". Moze ktos to zna i moglby mi przypomniec
autora? Rzecz dzieje sie w lesniczowce, snieg zasypal droge i dzieci nie moga
dotrzec do szkoly, czas spedzaja wiec ciagle z babcia, ktora w ich oczach raz
jest zwykla ciepla babunia, a kiedy indziej czarownica. Lubilam klimat tego
swiata, szczegolnie o szarej godzinie, kiedy babcia nie pozwalala zapalac
lampy dopoki na dobre nie przyjdzie zmrok...

kto to napisał?

[Gość: Maja]

A mi się przypomniała książka pt."Runo" jakiegoś jugosłowianskiego chyba
autora. O psie pasterkim to było. Duzo lepsze od "psa który jeździł koleją"
Wielki wyciskcz łez to był. Tak mocno to płakałam jeszcze tylko na filmie E.T.
Szukałam nawet tego niedawno w roznych wykazach ksiązek ale nie znalazłam.
Ciekawe czy ktoś jeszcze pamięta taką książkę?

Psie wątki

[Gość: N.C.]

Tego Runa nie czytałam, za to Psa, który jeździł koleją pamiętam. A skoro już
przy takich psich wątkach jesteśmy, przypominają mi się jeszcze Morus leśny
wóczęga, Bella i Sebastian oraz Taps. Oczywiście Lessie także się tu mieści.
Wspaniałe książeczki o psach. Szczególnie bliska jest mi opowieść o Belli,
pasterskim psie, w malutkiej alpejskiej wiosce. (Ciekawe dlaczegó mój synek ma
na imię Sebastian :-)?
A czy pamięta ktokolwiek Tapsa?

[Gość: :-)]

Runo - jedna z pierwszych ksiązek, które sama przeczytałam :-)
nakanapie.pl/runo-org-ovcar-runo-angelo-cerkvenik-ksiazka,523392

[Gość: Kawka]

Witam.Autorem książki "Moja babcia czarownica" jest Jan Edward Kucharski.Wydana
była w 1980 r,.więc może będzie można ją dostać w niektorych bibliotekach dla
dzieci .Jest rzeczywiscie urokliwa,z "klimatem" ,no i ten tytuł...

[Gość: ae]

Kawko, dzieki wielkie! Z nadzieja w sercu poszperam teraz w bibliotekach.

Serdecznie pozdrawiam

"Runo","Taps" i inne zwierzęta

[Gość: Kawka]

Witam serdecznie. Książkę o psie "Runo" napisał(o ile mnie pamięć nie myli)
Riczi Dostian. "Tapsa " nie czytałam,Czytała go wprawdzie moja córka ,ale ja
już nie zdążyłam(był pożyczony "na krótko" od jej koleżanki) .Za to pamiętam
okładkę : kwadratowa ,a na niej czarny ,bardzo kudłaty szczeniaczek siedzi
sobie ze spuszczona główką . Czy tak? A "Bellę i Sebastiana" nie tylko
czytałam ,ale też ogladałam serial w telewizji(jeszcze czarno-białej).Bardzo
lubiłam - i lubię - książki o zwierzętach ,a o psach w szczególności
>Pamiętacie może "Topsy i Lupus" Zofii Kossak ? Często wracałam też do "Ajaksa
walecznego " ,"Biały Bim ,Czarne Ucho" ,"Wracaj do domu ,Karmelku" .Pamiętam
jeszcze (z dziecinnych lat mojego dziecięcia ) "Przebaczamy Pankowi " ,"O kocie
Gacku" "Opowiadania o zwierzetach" Anny Iwaszkiewiczowej ,"Przez
Ciebie,Drabie","Dlaczego moj pies płacze?","Wawa i jej pan" ,"Timba" ,"Prawie
wszystkie przygody Zuzanny" i "Mamy bokserka" .A z pózniejszych
lat "Niewidzialna smycz" i "Na psa urok" A,Mandaliana . Wszystkie te książki są
piękne ;czasem zabawne , czasem smutne ale zawsze wzruszajace Pozdrawiam z
łezką w oku ....

[quba]

Pamiętam ulubioną, czytaną w kółko w pierwszej klasie "Co okręt wiezie" -
oraz "GDyby dożył Pan Ambroży" a także "Dzieci Pana Majstra"
czy ktoś z Was pamięta te książeczki ?

[Gość: Kawka]

Witam.Na wstępie małe sprostowanie :autorem ksiażki "Runo " nie jest Riczi
Dostian (pomyliło mi się z ksiażką "Kinto" - o kocie),ale Angelo Cerkvenik
(wygrzebałam ksiażkę z pudła i sprawdziłam).Dotarłam tez do "Tapsa" i
przeczytałam go..Tę ksiązeczkę napisała Mira Lobe ,najbardziej znana jako
autorka słynnej "Babci na jabłoni" . A "Mory,leśny włóczęga "to powieść
Norberta szatkowskiego(czy napisał coś jeszcze?)
Jeśli chodzi o "Nad dalekim,cichym fiordem " ,to było wiele wydań tej
książki.Ja czytałam ją w latach sześćdziesiątych (Wyd."NK"),ale ukazały się tez
ostatnio (wydane przez "Siedmioróg") w 1996 i 97 roku. Pamiętam ,że najbardziej
lubiłam czytać o pięknym domu dla lalek i całe lalczynej rodzinie głównej
bohaterki.Książka wcale się nie zestarzała!!!

"CO okręt wiezie" Ireny Tuwim -to przebój!!! W najbliższej rodzinie ,gdzie jest
trójka dzieci ,była to codzienna obowiązkowa lektura przez ładnych kilka
miesięcy .Matka dzieci umiała recytować to (w razie potrzeby) nawet przez
sen :" Na A -arbuzy..." ...
Pozdrawiam.

[nchyb]

> A "Mory,leśny włóczęga "to powieść
> Norberta szatkowskiego(czy napisał coś jeszcze?)
Kawko, po latach, ale odpowiadam :-)
Właśnie na allegro zauważyłam jego inną książę - W zimowej kniei. Ale nie
czytałam, nie znam...

[Gość: Kawka]

Hej,to znowu ja. Zapomniałam napisać o "Dzieciach Pana Majstra".Tę książkę
dostałam na dziesiąte urodziny,Przepadałam za nia ,choć w tym wieku wolałam już
opowiadania proza. Ale postaci były tak sympatyczne (czesałam się wtedy w
koński ogon,zupełnie jak Środa ),a mała Sobótka była wręcz rozkoszna...No i
to hasło,powtarzane wielokrotnie (jakże dziś aktualne) ; "Niechaj każde z was
pamięta : cudza wlasność to rzecz swięta!".Pozdrawiam.

[Gość: Kasik]

Cześć ! Do tej pory byłam tylko wierną czytelniczką i entuzjastką tego forum,
ale ten wątek (super !) zmobilizował mnie do napisania paru słów. Widzę, że
zebrali się tu ludzie, którzy dokonują rzeczy niemożliwych. Może i mnie
pomożecie ? Moja Mama (rocznik 1933) ze swojego przedwojennego dzieciństwa
najlepiej pamiętała jedną książkę- o dwugłowych ludzikach, zamieszkujących
księżyc. Konkluzja była taka, że jak się dobrze wpatrzyć w księżyc, to można te
ludziki zobaczyć. I wiecie co ?- ja je naprawdę widziałam jako dziecko! Do dziś
nie wiem jednak, co to była za książka. Czy ktoś pomoże ?
Pozdrawiam-Kasik

[Gość: staruch]

A ja z uporem maniaka sledzilem deszczowe panki z "Domu pod kasztanami"...

[Gość: Kawka]

Hej!.A ja wierzyłam w Kanapony ,w fortepianie dziadka szukałam Klawików i przez
pewien czas odmawiałam jedzenia gruszek ,aby przypadkiem nie ugryzć jakiegoś
sympatycznego Piruska...(to pod wpływem książki Zofii Kossak "Przygody
Kacperka,górekiego skrzata"). Nie mówiąc już o tym ,że usiłowałam iść w ślady
dr Jana Dolittle i próbowałam nauczyć się języka zwierząt metodą papugi
Polinezji.Tak więc mruczałam do kotów,gruchałam do gołębi(od nich zaczęłam
naukę praktyczną ),ćwierkałam ,prychałam ,czasem cicho zarżałam ,gdy na ulicy
stał koń mleczarza ... Potem przyszłby pewnie kolej na tzw."mowę ciała"
(drapanie się za uchem,marszczenie nosa itd. )Bo skoro Tomasz Stubbins się
nauczył ,to dlaczego nie ja???Doprawdy ,dziwnym byłam dzieckiem .Ale taka jest
siła oddziaływania PRAWDZIWIE WIELKIEJ LITERATURY.czyż nie ? Pozdrawiam Bardzo
Serdecznie.

[Gość: Kawka]

Oczywiście nie "górekiego ",a "góreckiego skrzata".Przepraszam.

[Gość: babciaa]

Przez całe dzieciństwo bałam się kanaponów, ktorymi straszyła mnie babcia.
Dopiero jako dorosła osoba przeczytałam "Kacperka" i przekonałam się, że to
nieszkodliwe duszki, uwielbiam tę książeczkę, moja córka także, ale wnuk już
niebardzo. A czy ktoś zna takie książki:
1. "Skrzydlate przyjaciółki" (kto je napisał?) - o Haneczce, którą dziadek
zapoznaje z życiem pszczół. Wiedzy zyskanej w ten sposób starczyło mi na całe
życie.
2. "Tajemnica uskrzydlonego serca" Marii Kann - o Witku, który chciał być
ornitologiem i niespodziewanie znajduje stary amulet. Tyle się wydaje książek
tej autorki, a o tej jakby wszyscy zapomnieli.
Te książki i jeszcze "O szczęśliwym chłopcu" zostały mi odebrane i oddane
dzieciom z sąsiedztwa, ponieważ je w kółko czytałam. Nie udało mi się ich
odzyskać i po przeszło 50 latach wciąż mam poczucie krzywdy, zwłaszcza że nie
zostały wznowione.

[lukrecya]

Gdy byłam przedszkolakiem tato czytał mi na głos książkę Hanny Łochockiej "O
wróbelku Elemelku". W konsekwencji mojej ogromnej miłości do tej lektury znam
jej fragmenty na pamięc po dziś dzień. Dla mnie to książka niezapomniana czyli
chyba mówię trochę nie na temat :-)

[aga_11]

Krystyna Boglar (chyba)
"Nie glaskać kota pod włos"
i
"Każdy pies ma dwa końce"
(tę pierwszą sfilmowano dawno-dawno temu jako "Rodzinę Leśniewskich")
Bąble rozśmieszały mnie do łez!

Aga

[luukasz4]

No fajny watek.Ja czytalem wszystkio Szklarskiego (mam nadzieje ze ktos to
jeszcze czyta), Niziurskiego, Nienackiego, Ozogowskiej, Tomaszewskiej,
Pagaczewskiego i mnostwo innych. Z pewnoscia w dziecinstwie czytalem wiecej niz
teraz, niestety.
I jeszcze pytanie, kiedys je zadawalem, ale powtorze - byla taka bajka, pod
tytulem bodajze" O Ksieciu Pipo, koniu Pipo i ksiezniczce Popi", Robilo
niesamowite wrazenie, probowalem to znalezc, ale niestety zaginelo w domu. Czy
ktos to kojarzy???

"Sposób na diabelski ogon" H. Ożogowskiej

[Gość: ts]

"Sposób na diabelski ogon" H. Ożogowskiej - wspaniałe, dowcipne i pouczające
Rzecz dzieje się w szkole koło parku Skaryszewskiego w Warszawie.
Chłopaki kumpluja się w szkole z niewielkim diabłem, rodzaj chochlika.
Główny bohater powiedział kiedyś o tym w domu, jak miał goraczkę chyba.
Jego mama do ojca: "Mówi, że w pokazuje im się diabeł na lekcji..."
Ojciec: "Religii??"
Mama: "Nie, fizyki."
Jest roztrzepany fizyk, niewierna Dziunia w której się kocha, a chłopaki mu
kibicują, scenki z parku ("Na widok diabła, siedzący na ławce margines, niemile
zaskoczony, odbezpieczył 'pełne'"), nieuk Liczyborski ("Pała! - krzyczy
Liczyborski, licząc, że będzie miał kumpla w nieszczęściu"), i sporo wiadomości
z fizyki ("Czym się różni ciało stałe od cieczy?" - "No, mówi ..., ciało stałe
jest do gryzienia a ciecz do picia." "Od raz go wyśmialiśmy, bo moja siostra na
przykład gryzie zupę i nic")

[vi_san]

A ja w wieku powiedzmy "późnopodstawówkowym" czytałam genialną książkę, o Holmesie, który rozwiązywał zagadki kryminalne związane z chemią. Autorem nie był sir Arthur Conan Doyle, to pamiętam. Świetnie, przystępnie [nawet dla humanistki] przedstawione "zagadki chemiczne". Powinno być lekturą obowiązkową - zabawne, ciekawe a na dodatek nie głupie...

[Gość: Kawka]

Witam,
Książka, o której wspominasz to "Przygody chemiczne Sherlocka Holmesa+, autorstwa Wacława Gołembowicza. rzezczywiscie , czytało mi się to świetnie ( tajemniczy puder, czarna róża , niezwykłe brylanty lorda Sandwicha...)... Pozdr.

[vi_san]

:D
Oczywiście! Zaraz w poniedziałek zacznę szukać, tylko czy znajdę?

[vi_san]

Dzięki temu, że zidentyfikowałaś autora - udało mi się zdobyć wersję elektroniczną [papierowej, niestety, nie] tej książeczki. Z punktu widzenia osoby dorosłej - równie dobra, jak zapamiętałam z dzieciństwa! :D Jeszcze raz dziękuję.

[Gość: felidae]

O księciu Pipo [...] to Pierre Gripari - nawet wydali w 1985 roku :-)

[bacha1978]

Proszę bardzo - tylko nie wiem, czy ktoś to jeszcze przeczyta, bo wątek jest stary:

www.scribd.com/doc/12843703/Pierre-Gripari-Bajka-o-ksiciu-Pipo-o-koniu-Pipo-i-o-ksiniczce-Popi-

[Gość: d0minika]

A pamięta któs "Czarne stopy" i "Nowy ślad czarnych stóp"?

[Gość: Kawka]

Witam.Świetnie pamiętam obie te książki.Zarówno "Czarne Stopy" jak i "Nowe
ślady Czarnych Stóp" Seweryny Szmaglewskiej były kiedys lekturami
szkolnymi ,chętnie przez dzieci czytanymi. Jest w nich duża dawka
humoru ,sympatyczni bohaterowie,wiele przygód i wątek sensacyjny
(tajemnicze "Leśne Oko").Ja miałam wydania z ilustracjami Zbigniewa Lengrena,a
on(jak wielu szanujących się rysowników ) zgadzał się ilustrowac tylko dobre
ksiazki.
A czytałaś może "Antka Cwaniaka" Aleksandra Kamińskiego i "Barbarki" Marii(?)
Rosińskiej ? Też o braci harcerskiej na wesoło .Pozdrawiam.

[Gość: OLT]

oj, fajny watek :)
"czarne stopy" szmaglewskiej, i edith nesbit, i astrid
lingren i jeszcze, koniecznie kroniki narnijskie, i
mnostwo innych. byla jeszcze taka zwariowana ksiazeczka
kastnera - "wydarzylo sie 35 maja" albo podobny tytul. i
absolutna rewelacja, jak nie czytaliscie - przeczytajcie:
"krolowa Sola" irmelin sandman lilius, piekna i madra.

pozdrawiam

OLT

[Gość: staruch]

Z "Antka..." najlepiej pamietam, jak umundurowani podkomendni Antka grali mecz z chlopakami z ulicy, ktorzy od razu wiedzieli, kto wygra, bo nie mieli takich mundurow...

A z innej beczki - znalazlem pare starych przebojow w pamieci: "Fikmik" - plynal za zewem morza miedzy innymi, "Kolumb na Haweli" - niemieckie toto bylo o jachcie. I czechoslowackie (?) "przygody Mirka Fasolki"

[Gość: Lobelia]

Ale się uzbierało, nie liczyłam na aż taki odzew...
To jeszcze jedno - może ktoś pamięta taką książkę
historyczną dla młodzieży. Opowiadała historię Katarzyny
Jagiellonki, siostry Zygmunta Augusta, większość akcji
działa się w Szwecji. Miało to formę pamiętnika karlicy o
imieniu Dorota (Dośka) należącej do jej dworu... Treść
pamiętam, autor i tytuł wyleciały z pamięci...

[Gość: Kawka]

Witam. Czy ta książka ,o której wspominasz , to nie jest przypadkiem "Byłam
królewną" Bojarskiej (tylko nie pamiętam ,której ;Marii,Teresy czy Anny).?
Akcja była dwupłaszczyznowa,współczesna i ta sprzed wielu lat. Czytałam ją
baaardzo dawno temu,podobała mi się wtedy i chyba chętnie przypomniałabym ją
sobie teraz. Tylko muszę ją gdzieś odnależć...Pozdrawiam.

[Gość: Kawka]

Witam serdecznie.Nie wiem ,dlaczego nasze posty lutowe "wskoczyły " gdzieś
hen,do góry,w okolice styczniowych wypowiedzi.Miła mbetto ,trzeba szukac w
antykwariatach lub w wypożyczalniach dla dzieci(choc akurat tam sa małe
szanse).A może na aukcji "Allegro" ?.Ja wprawdzie nigdy nie korzystałam z jej
usług,ale widziałam tam rarytasiki do kupienia za niewygórowaną cenę.Życzę
powodzenia!
Hej,meduzo! Bardzo ciekawy Twój post>Odpisałam na niego dość obszernie ,bo
temat mnie zafrapował.Może się jeszcze spotkamy na forum?Pozdrowienia.

[Gość: Lobelia]

Niestety to chyba nie to, nie przypominam sobie wątku
współczesnego w opisywanej przeze mnie książce... Całość
miała formę pamiętnika karlicy z XVI wieku. Pamiętam dość
dobrze akcję, która rozgrywała się głównie w Szwecji.
Rzecz zrobiła na mnie wrażenie, bo ten fragment dziejów
był mi wówczas mało znany. Ale autor i tytuł to czarna
dziura...

[marti_]

Książka, o którą Ci chodzi to "Zamorska Jagiellonka" Hanny Muszyńskiej
Hoffmannowej.
Pozdrawiam

[Gość: eowin]

cuuudny watek.

-pollyanna.
-kocia mama [plakalam jak dokuczaly zwierzakom niektore dzieci..]
-sloneczko
-Przez rozowa szybke [balam sie Wodnych Bab co trzymaly pod woda Lesne
Dzieciatko ;)]
-Mania Lazurek - chyba tylko ja to znam.. o dziewczynce ktora byla
planetniczka? [tacy co na chmurach mieszkaja i to oni deszczem zarzadzaja..] i
przenosila sie z paczka chlopakow z osiedla warszawskiego w rozne ciekawe
momenty w historii..]
-My na wyspie Saltkrakan! [tlumaczone tez jako 'my na wyspie SLona wrona']
z wczeeesnego dziecinstwa? prawie nie kojarze..
- o dziarskich ziarnkach grochu!!
-Tajemnica zielonej pieczeci, Kapelusz za 100 tysiecy..
hmm. mozna by myslec i pisac i pisac i myslec..
ale niech na razie starczy.. ;]
i oczywiscie wszystkie Tomki Wilmowskie..Anie z zielonego itp. ale to pozniej.
takie specyficzne to te wymienione wyzej ;)

[Gość: kacha]

to Słoneczko co to dobrym słowem i serduszkiem przetrwało okropieństwa po
smierci mamy.? bardzo ciepła książka. może niektórym przydałaby się taka
lektura.

[zaisa]

"My na wyspie Saltkrakan" było wydawane też jako "Dlaczego kąpiesz się w spodniach, wujku?"

[Gość: Lobelia]

Tak, to była "Zamorska Jagiellonka" - teraz sobie
przypominam, dzięki!

[1802l]

To była "Zamorska Jagiellonka" Muszyńskiej Hoffmanowej

[eve.l]

Czy ktoś pamięta tytuł i autora książki, w której dwoje dzieci (chłopiec i
dziewczynka) zaprzyjaźniają się z samochodem, który mówi?
Pamiętam jeszcze fajny kryminał dla dzieci "Ząb Napoleona". Oczywiście nie
pamiętam autora. Skleroza.

[quba]

eve.l napisała:

> Czy ktoś pamięta tytuł i autora książki, w której dwoje dzieci (chłopiec i
> dziewczynka) zaprzyjaźniają się z samochodem, który mówi?
> Pamiętam jeszcze fajny kryminał dla dzieci "Ząb Napoleona". Oczywiście nie
> pamiętam autora. Skleroza.


Jerzy Broszkiewicz - Wielka, wieksza i najwięksaz
Dziewczynka miała na imie Ika a chlopiec Groszek
czy o to Ci chodzilo ?
pozdrowka

[Gość: eve.l]

Dzięki. To chyba to (głowy nie dam).

[quba]

Gość portalu: eve.l napisał(a):

> Dzięki. To chyba to (głowy nie dam).

Historia opisana w niniejszej książce składa się z trzech przygód. Dwie
rozgrywają się na Ziemi, trzecia na największej planecie Słońca Vega, dokąd
przenosi bohaterów świetlisty pojazd kosmiczny. A wszystko zaczyna się
zwyczajnie: Ika i Groszek(główni bohaterowie powieści) współczują weteranowi
szos wyrzuconemu na złom. Stary samochód marki Opel- Kapitan, wdzięczny za
okazane mu serce, zaprzyjaźnia się z dziećmi. Przyjaźń ta staje się początkiem
fascynujących przygód.
Wspaniała powieść przygodowa, która zainteresuje nie tylko dzieci i młodzież,
lecz będzie też stanowić wytchnienie dla nieco starszych Czytelników, którzy
zechcą sięgnąć po nią pomiędzy codziennymi obowiązkami.


pozdrowka

[Gość: Kawka]

Witam.Cieszę się ,że wspomnieliście tę ksiażkę J.Broszkiewicza.Kiedyś była
szkolna lekturą ,dziś jest prawie zupełnie zapomniana.A szkoda! Jest w niej i
sensacja( w pierwszej przygodzie dzieci ratują porwanego chłopczyka ,a
wszystkie "maszyny" im w tym pomagają; radioodbiornik,aparat telefoniczny
itd),jest humor i dowcip(znakomite monologi dwuosobowego
samolotu "Jak" ,którym w drugiej przygodzie dzieci lecą na Saharę ,aby pomóc
rozbitkom z katastrofy samolotowej) , jest pochwała serdeczności i
przyjażni.Kontynuacją tej powieści jest "Długi ,deszczowy tydzień " ( ci sami
bohaterowie ;Ika i Groszek).Polecam też inne ksiażki Jerzego Broszkiewicza
np."Kluska,Kefir i Tutejszy" , a dla starszych -"Mister DI"( o...diable!!!)
I jeszcze jedna informacja ; autorem ksiażki "Ząb Napoleona" jest Aleksander
Minkowski ,znakomity autor powieści dla młodziezy.Szczególnie lubię
jego "Nasturcja i Lew" i "Wyspa szatana" .Pozdrawiam.

[Gość: Kawka]

Witam.Ja tez czytałam "Manię Lazurek"(autorką jest Anna Kamieńska)i te inne
wymienione przez Ciebie .Czytałam także kontynuację "Pollyanny"-"Pollyanna
dorasta" ( z przepięknymi ilustracjami A.Uniechowskiego) , a nawet udał o mi
się kiedyś dopaść przedwojenne wydania książek Marii Buyno-Arctowej ;"Fifinka"
i "Kazia Duża". A "Słoneczko" i"Kocią mamę" -mam własne .I podobnie jak Ty -
wzruszałam się losami dobrej i szlachetnej Marysieńki i perypetiami Zochny i
jej kotków (a szczególnie ulubionej Murzynki).Pozdrawiam.

[eve.l]

"Wyspa szatana"! Pamiętam, też czytałam.
dzięki za autora. Podziwiam waszą pamięć.
Pozdrowienia

[Gość: dortu]

Też polecam książki Broszkiewicza. Współczesne dzieci także je doskonale
przyswajają, sprawdziłam. Cytatami z "Długiego deszczowego tygodnia" czasami
porozumiewamy się w rodzinie. Jak uważamy, że ktoś ma dziwny gust, komentujemy
to : "na serze mleczna jest lepsza" (Pacułka) ; na różne widoczki
mówimy "slicny landsafcik" (panna Ewita), itd. Oprócz wymienionych wcale niezłe
są także powieści s-f "Ci z dziesiątego tysiąca" i "Oko centaura".

[bacha1978]

Ika i Groszek klika lat później objawili się jeszcze w książce "Długi deszczowy tydzień". Kiedyś moja ulubiona!

[soofcia]

To bedzie chyba "Wielka, wieksza i najwieksza".
Ika i Groszek, samochod to opel kapitan.
Najpierw ratuja porwanego chlopca, potem rozbitkow na Saharze, a na koncu cala
Ziemie lecac w kosmos?

[Gość: Ilśka]

Wspaniały wątek. Ile wspomnień ożyło:).Nie będę się powtarzać i dodam
tylko "Czarnoksiężnika z Krainy Oz" to były chyba ze trzy ksiązki. Przynajmniej
tak mi się kojarzy.
Mam też do szanownych forumowiczów małe pytanko. Czy ktoś może pamięta taką
książkę ,utrzymana w klimacie "Pięciorga dzieci..." E.Nesbith (możliwe,że to
właśnie jej autorstwa).Jest to opowieść o chłopcu, który musi jakiś czas
spędzić w niezbyt przyjaznym domu krewnych.Pasjonuje go budowanie domów (a
właściwie całych miast)z przeróżnych bibelotów ,które stoją na półkach.Pewnego
dnia jakimś czarodziejskim sposobem przenosi się do takiego ,przez siebie
zbudowanego miasta i przeżywa tam niesamowite przygody. O ile pamietam
towarzyszy mu jego kuzyneczka.
Drugą książką, której nie mogę sobie przypomnieć, był zbiór krótkich bajek.
Kojarzy mi się, że były szwedzkie lub norweskie. Jedna z nich była o
dziewczynce, która obudziła się w nocy i zobaczyła za oknem płaczącą księźniczkę
(?) elfów, która podarła sukienkę i nie mogła pójść na bal.Na szczęście
wszystko się dobrze skończyło i efik (elficzka?) poszła na bal w sukience z
koronkowej chusteczki, którą dostała od dziewczynki.Była też bajeczka o małym
chłopczyku, który mieszkał pod podłogą i zaprzyjaźnił się z chłopcem, który go
tam w jego mieszkanku odwiedził. Nie pamiętam w jaki sposób udalo mu się
zmniejszyć.
Może ktoś zna te książki byłabym bardzo wdzięczna.
pozdrawiam!

[Gość: Kawka]

Witam.Miło mi poinformować Cię ,że Twoja pamięć dobrze Ci podpowiada :
pierwsza książka to "Czarodziejskie miasto" autorstwa Edith Nesbit( pod jej
wpływem moja corka też budowała niezwykłe konstrukcje z wszelkich możliwych
elementów-klocki,domino,wazoniki, salaterki,bizuteria,bibeloty itp.).
Druga pozycja -to "Nils Paluszek " Astrid Lindgren.Tytułowy bohater jednego z
opowiadań mieszkał pod podłogą w mało przytulnym pokoiku wynajętym od
myszy .Zaprzyjaznił się z sześcioletnim Bertilem,który czuł się bardzo
osamotniony po śmierci swojej siostry .Chłopiec mógł się zmniejszać dzięki
wypowiedzeniu zaklęcia "Killevippen" ,które wymawiało się po dotknięciu
gwożdzika w podłodze.Ileż było radości ze wspólnego urzadzania przez nich
mieszkanka dla Nilsa...Drugie opowiadanie(to o sylfidzie imieniem Muj)-
to "Majowa noc" ,właśnie z tego zbioru.W książce jest jeszcze siedem innych
historii,a jedna piękniejsza od drugiej ; w Krainie Zmierzchu,Peter i
Petra,Kukułka-Wesołka,Mirabella(o lalce,która wyrosła z pestki,posadzonej w
ogrodzie),O królewnie,która nie chciała się bawić,Najukochańsza Siostra i W
lesie nie ma rozbójników. Ja mam wydanie z 1972 roku, ale ostatnio były
bodajże dwa wznowienia ,już z ilustracjami Ilon Wikland .W bibliotekach dla
dzieci znajdziesz je z pewnością.Przeczytaj je raz jeszcze! Książki Astrid
Lindgren nie starzeją sie nigdy! Ja ostatnio znów powróciłam do "Rasmusa i
włoczęgi" i "Rasmusa,rycerza Białej Róży"( uwaga ,to dwóch różnych bohaterów) i
co pewien czas czytam sobie gwoli rozweselenia ;"Madika z Czerwcowego
Wzgórza" i "Madika i berbec z Czerwcowego Wzgórza".DOSKONAŁA ROZRYWKA!
Serdecznie pozdrawiam.

[Gość: meduza]

Witaj, skarbnico wiedzy:) Znasz chyba wszystkie książki dla dzieci, jakie
wyszły od początków XX wieku. Dzięki za odpowiedź, no proszę, a dalabym sobie
glowę uciąć, że to "dziewczynka z miasta" miała na imię Taiska. Muszę tę
książkę znaleźć, jest gdzieś w domu.
A kto pamięta taką rzecz: chłopiec z domu dziecka ma czarodziejskie lusterko,
dzięki ktoremu przeżywa różne przygody, a czasem może zobaczyć w nim swoją
mamę... To się nazywalo chyba "Do zobaczenia, mamo", autora nie pamiętam.
Albo "Drugi Wojtuś" i "Piotruś pierwszak" Buczkównej. Bardzo to lubiłam. O
właśnie. Czy ktoś mógłby mi przypomnieć tytuły książek Tomaszewskiej?
Pamiętam "Omijajcie wyspę Hula" no i oczywiście "Tapatiki", ale byla też taka
jedna - wiem, że występowała tam księżniczka o szmaragdowych oczach i pirat ze
szmaragdowym pierścieniem (albo może odwrotnie), kiedy się pierwszy raz
zobaczyli, oczy i pierścień zostały połączone promieniem szmaragdowego
światła... Coś akurat dla romantycznej jedenasto-bodajże-latki. Nie ukrywam,że
liczę na Kawkową pomoc, a swoją drogą, o której ty siadasz do tego
komputera?!!!!

[Gość: Detynka]

Ta książka o chłopcu z domu dziecka to było "Do zobaczenia, do jutra". Autora
niestety nie pamiętam...

[inka28]

Moje ukochane książki to cały cykl o Smoku Wawelskim Stanisława Pagaczewskiego.
Kupiłam sobie wznowienie ostatnio, chociaż czytałam te książki setki razy:)
Poza tym mam silne podejrzenie, że właśnie Pagaczewski podświadomie zaszczepił
mi miłość do Krakowa, gdzie potem pojechałam na studia:)))

[zaisa]

Może były różne wydania? Bo pamiętam tytuł "Do zobaczenia mamo". Chłopcu, oprócz tego, co działo się realnie, lusterko pomagało śnić przygody. Pamiętam "napad łysych na transport grzebieni". Ta część realna była mocna. Ta kobieta, którą raz przelotnie spotkał i uważał za swoją mamę, mogła być dowolną kobietą, która straciła dziecko.

[Gość: Wiktualia Ferdydur]

No, "Nitka, wdzięki i zaginiona kropka" nie wiadomo kogo, "Boję się" Małgosi
Musierowicz, "KARAMPUK" !!!!!!! Kerna. Ostatnio zaś porażka straszliwa -
znalazłam po tzw. latach we antykwariacie "Niezwykłą przygodę kapitana Lukasza
w Państwie Motyli" Czesława Janczarskiego, którą lubiłam szalenie i okazała się
nad wyraz porażkową. No, i "Wiatrak" też był niegłupi.

[znajoma_krolika]

ten wątek ma już rzesze fanów!
ja chciałabym wspomnieć o najgorszej i najbardziej przerażającej książce mojego
dzieciństwa (i nie tylko mojego, jak się okazało całe lata później). było to
dzieło pt. "Kraina Patalonków". Czy tylko ja czułam dreszcze obrzydzenia w
czasie czytania? stanowczo nie jest to lektura dla dzieci...

[meduza7]

a ja to bardzo lubiłam, nienormalna może jestem? Nie przypominam sobie dreszczy
obrzydzenia, pamiętam za to, że podobał mi się klimat tej książki. Hm. Chyba
muszę to sobie odświeżyć. Patalonki mialy jeszcze drugą część.
Co do porażek: zdecydowanie nie da się w wieku dorosłym czytać "Tomków"
Szklarskiego. Ten drętwy język! Verne też nie najlepiej znosi próbę czasu...

[Gość: kachna]

Moze masz racje ze teraz nie da sie tego czytac ale pamietam,ze majac lat 10-12
zaczytywalam sie w "Tomkach" i w "Dzieciach kapitana Granta". Przeczytalam to
chyba dziesiatki razy.Mialo to niesamowicie pozytywny efekt-w szkole bylam
najlepsza z geografii, niestety geografem nie zostalam.Chyba musze odswiezyc
sobie te pozycje.
Pozdr.

[Gość: staruch]

Patalonki zdenerwowaly mnie z innego powodu. Nie bylo spojnosci pomiedzy poszczegolnymi czesciami. W pierwszej byla w miare normalna historia (wracaly do swojej krainy po latach(?)) W drugiej czesci juz cofnieto akcje w czasuie i zaczeto rownolegly watek,w ktorym byly sprzeczne informacje w porownaniu z czescia I. Cos strasznie motam, ale ci, co czytali, wiedza chyba, o co mi chodzi.

[Gość: arwena]

Z dużą przyjemnością przeczytałam wszystkie wypowiedzi i, nieukrywam jestem pod
dużym wrażeniem, jak dobrze pamiętamy książki przeczytane w dzieciństwie. Jak
każdy z Was mam swoje ulubione i wiele tytułów już zostało wymienionych. Nie
będę się wieć powtarząć. Chciałam dorzucić kilka innych. Bardzo wiekowa
książeczka dla nastoletnich panienek Księżniczka autorstwa pani Urbaniak, jeśli
dobrze zapamiętałam nazwisko. Cykl książek pani Natali Roleczek o rodzinie
Szkaradków. Bardzo zabawne dywagacje nastolatki. Przypominam sobie również
opowieści chyba Minkowskiego Księżniczka z Soliny. Ale autora chyba na pewno
pomyliłam. I na koniec zostawiłam swoją najciekawszą opowieść historyczno,
przygodową i tajemniczą W cieniu hetyckiego sfinksa Paukszty. Tytułu drugiego
tomu nie pamiętam. Trzeci chyba się nigdy nie ukazał. Może ktoś z Was wie coś
na ten temat. Dzięki.

[Gość: ae]

Gość portalu: arwena napisał(a):

> Bardzo wiekowa książeczka dla nastoletnich panienek Księżniczka autorstwa
pani Urbaniak, jeśli dobrze zapamiętałam nazwisko.

Po sprawdzeniu okazalo sie, ze to Zofia Urbanowska :)

> I na koniec zostawiłam swoją najciekawszą opowieść historyczno,
> przygodową i tajemniczą W cieniu hetyckiego sfinksa Paukszty. Tytułu
drugiego tomu nie pamiętam. Trzeci chyba się nigdy nie ukazał. Może ktoś z Was
wie coś na ten temat. Dzięki.

Pozdrawiam sympatyczke przygod Julka. W "Zlotych koronach ksiecia Dardanow"
Paukszty na koncu jest zaproszenie: "Dalszych losow bohaterow dowie sie
Czytelnik z powiesci pt. 'W cieniu hetyckiego sfinksa'". Hm, wynikaloby stad,
ze 'Sfinks' byl tomem drugim... O trzecim nic mi nie wiadomo :)

do MEDUZY

[Gość: Kawka]

Witam.Czuję się nieco speszona Twoimi pochwałami,ale nie ukrywam,ze miło mi się
zrobiło ,wprost poczułam "miód w sercu"(a"propos : czytał to ktoś? autor:Gustaw
Morcinek). Jeśli chodzi o wspomniane przez Ciebie książki ,to"Do
zobaczenia,mamo" napisał Henryk Lothamer(i ,o ile pamiętam,otrzymał za nią
nagrodę w konkursie na powieść dla dzieci-bodajże w 1980 r.). Podobała mi się
także inna jego powieść : "Wszystko powiem Lilce",kilkakrotnie wznawiana.Druga
pozycja -to prawdopodobnie "O nieszczęśliwej księżniczce Irribindżi,dzielnej
Czoro-Moro i Peterze piracie" Marty Tomaszewskiej. Czy tak?Nie jestem pewna na
100%.Podobnie jak Ty lubiłam powieści tej autorki, a najbardziej "Rozmowy z
Ancymonkiem" i "Zorro,załóż okulary" .W moich "nastolatkowych" czasach
zaczytywałam się powieściami obyczajowymi ,na przemian z sensacyjnymi czy
wręcz "kryminałami" . Stanisława Platówna,Halina Snopkiewicz,Ewa Lach
(zadebiutowała w wieku 14 lat !!!! powieścią "Zielona banda"),Krystyna Siesicka
(a szczególnie jej "Przez dziurkę od klucza"),Elżbieta Jackiewiczowa( czy ktoś
ją jeszcze pamieta ?) ,Natalia Rolleczek ,Maria Kann ("Dujawica","Owcze
ścieżki","Wantule","Koniec i początek świata"),a przy tym Sherlock
Holmes,Arsene Lupin, major Downar i porucznik Szczęsny...Ech ,te wspomnienia ...
A jeszcze tak z ciekawości zapytam ; czy czytał ktoś "Hamiduru" Alicji
Romaszkan i "Niezwykłe przygody Michasia Pogody" Bogdana Brzezińskiego?
Pozdrawiam serdecznie.
PS.Do komputera siadam w porach rozmaitych,uwarunkowanych głównie zaistnieniem
wolnego miejsca przy tym zmyślnym urzadzeniu.

[Gość: arwena]

Również podpisuję się pod komplementami dla Ciebie Kawko. Kiedyś już jako taka
trochę wyrośnięta nastolatka wpadłam na pomysł, by zapisywać tytyły oraz
autorów swoich ulubionych książek z dzieciństwa oraz z okresu bycia nastolatką.
Nie wiem, jak Ty, ale miałam to szczęście, że na mojej drodze czytelniczej
pojawiły się dwie wspaniałe bibliotekarki, które podsuwały mi odpowiednie
książki do przeczytania.
I tu znowu przypomniały mi się dwie kolejne książeczki, co do których nie
pamiętam za dokładnie tytułów a autorów to już wcale. Jedna to była opowieść o
dziewczynce, która w wyniku komplikacji rodzinnych pojawiła się w baletowej
rodzinie swojego wuja. A druga to o rodzeństwie, które zostało rozdzielone i
każde zamieszkało z inną ciotką. Jedna z ciotek była bałaganiarska, a druga
niezwykle porządna i każde z dzieci trafiło nie do tej do której powinnna, ale
jak to w większości książek dla dzieci. Dobrze się skończyło. To chyba
był "Wysoki dom". Obie książki były angielskich autorów. Dzięki.

[Gość: Gościowa]

Dzieci - a raczej nastolatki - u dwóch róznych ciotek to "Wysoki Dom", autorem, jak przez mglę pamiętam, był Honor Arundel

[Gość: Lobelia]

Witaj Kawko, podporo tego wątku! Widzę między nami duże
podobieństwa - też nauczyłam się czytać w wieku 5 lat,
dużo chorowałam i czytałam sterty książek... Tylko pamięć
do tytułów i autorów mam jakby nieco gorszą, przeważnie
pamiętam treść... Ale po każdym Twoim poście otwiera mi
się klapka w mózgu - też to czytałam! pamiętam to!
Zatem pamiętam też i lubiłam książki M. Tomaszewskiej.
Jackiewiczową również - swoją drogą czy książka o młodej
nauczycielce z okresu międzywojennego to była "Wczorajsza
młodość"? Podobała mi się, ale kiedy przeczytałam ją
ponownie w nieco starszym wieku, to trochę mnie
zniechęciło to przedstawianie ówczesnego szkolnictwa w
takich czarnych barwach, jakby ciut przydużo tej
ideologii... Ciekawe, jak by się czytało teraz np.
"Słoneczniki" Snopkiewicz, chyba muszę spróbować (swoją
drogą jaki u licha tytuł miała dalsza część
"Słoneczników"?). Podobał mi się też mniej znany od
"Słoneczników" "Kołowrotek". Bardzo lubiłam książki
Natalii Rolleczek, zwłaszcza "Kubę znad Morza Emskiego".
No i "Drewniany różaniec" - czy mi się wydaje, czy nieco
zapomniany? Czytałam to z wypiekami na twarzy...

[dmf]

Gość portalu: Lobelia napisał(a):

> Ciekawe, jak by się czytało teraz np.
> "Słoneczniki" Snopkiewicz, chyba muszę spróbować (swoją
> drogą jaki u licha tytuł miała dalsza część
> "Słoneczników"?).

Palladyni

[Gość: dortu]

Dobrze pamiętasz, książka Jackiewiczowej miała tytuł"Wczorajsza młodość". Druga
część "Słoneczników" Haliny Snopkiewicz to "Paladyni". A czy pamiętacie tejże
autorki "Tabliczkę Marzenia" - jak Korcikowski opowiadał o wciąganiu much w
odkurzacz?
Inna pozycja, którą wspominam z ogromnym sentymentem, i której już od
kilkunastu lat nie spotkałam w bibliotece, to "Zawsze jakieś jutro" Janiny
Wieczerskiej, o wrocławskich licealistach z przełomu lat 50-60. Wcale nie jest
socrealistyczna, pełno w niej romantyzmu i humoru. Kupiłabym ją sobie, ale w
antykwariatach też nie spotkałam.

[vi_san]

Kawko genialna, kawko kochana, może i mi pomożesz? Co prawda książka dla młodzieży raczej niż dla dzieci, ale liczę, że i tak będziesz mi mogła podpowiedzieć autora i tytuł.
Rzecz jest o dziewczynce, która jest jedynaczką i jest samotna. Jej mama jest pediatrą a tata aktorem. Wymyśla sobie przyjaciółkę imieniem Lila. Pamiętam tylko jakieś fragmenty, że oglądała Annę Kareninę w tv i wyłączyła głos, żeby nie budzić mamy [?], że była w tv podczas nagrania jakiegoś teleturnieju [w którym jej ojciec uczestniczył]? Nazwisko ich było: Kocel, o ile pamiętam. Wiem, że to bardzo enigmatyczne, ale może coś ci się przypomni?

do Wirtualii Ferdydur

[Gość: Kawka]

Witam.Książka ,o której wspominasz nosi tytul"Nitka,wdzięki i RUBINOWA
KROPKA".Jej autorem jest Tadeusz Wyrwa-Krzyżański>Pozdr.

[Gość: Kawka]

Przepraszam,Wiktualio za pomyłkę.Oczywiście nie jestes WirRtualia.To pewnie
wpływ tej wirtualnej rzeczywistości ,która wszędzie wokoł nas...

[Gość: Kawka]

Przepraszam za pomyłkę literowa,Wiktualio .a nie Wirtualio.

[Gość: arwena]

Do ae. Dzięki za wyprostowanie nazwiska autorki "Księżnikczki" oraz ustawienie
kolejności przygód Julka. Nie ukrywam, że czytałam te książki wielokrotnie.
Zawsze z dużą przyjemością.

Jeśli chodzi o Tomaszewską to z dużym sentymentem wspominam książkę
pt. "Tajemnica białego pokoju" o bardzo zapracowanej pani doktor z trójka
bardzo rozgarniętych dzieci, która odziedziczyła w spadku dom wraz z oryginalną
staruszką.

do Kawki

[meduza7]

Barrrrdzo dziękuję za przypomnienie "Księżniczki Irribindżi". Problem w tym, że
zwykle pamiętam jakieś fragmenty akcji, a tytuł i autor umykają. Zresztą nie
tylko ja chyba się z tym borykam... Z tych książek, które wymieniłaś na
przykład przy okazji wątku o ZSRR - jestem pewna, że czytałam przynajmniej
niektóre, ale tytuły nic mi już nie mówią. Boże, jak chętnie człowiek by to
sobie wszystko odświeżył... nawiasem mówiąc, zabrałam się ostatnio za
kolekcjonowanie takiej właśnie dziecięcej klasyki z myślą o moich wlasnych
przyszłych potomkach. Niestety, niektore rzeczy są już raczej nieosiągalne.
Chociaż... jakiś czas temu znalazłam na wyprzedaży w jakiejś bibliotece
dziecięcą wersję "Kalewali" w opracowaniu Porazińskiej i strasznie się
ucieszyłam, bo też się nią kiedyś zachwycałam.
"Przez dziurkę do klucza" Siesickiej to też świetna rzecz, pamiętam zaczytany
na śmierć egzemplarz, który pożyczyłam od koleżanki z zastrzeżeniem, żebym Boże
broń nie zgubiła jakiejś kartki. To też jest problem z tymi starymi wydaniami:
przeważnie były fatalne. Chyba nikt nie przewidywał możliwości przechowywania
ulubionych lektur przez lata i przekazania ich następnie własnym dzieciom.
I czas na zagadkę literacką. Wspomnienia dziewczynki, czas - mniej więcej
początek XX wieku, miejsce - chyba Krakow. Rodzina przechodziła różne koleje
losu, najpierw była dość bogata, potem zubożała. Dziewczynka miała młodszego
brata, poszli razem do szkoły, ona pelna nadziei na nowe przyjaźnie itp., on
jak na ścięcie, po czym okazało się, że on się świetnie zaaklimatyzował, a ona
rozczarowała. Pamiętam też jakieś zabawy w parku z dziewczynką, która
twierdziła,że jest czarownicą i kazała jej zrywać jaskółcze ziele. pod jej
wpływem bohaterka, pisząc do "Przyjaciela Dzieci" przybrała pseudonim Lilith.
jeszcze jakieś drobne fragmenty kołaczą mi się po głowie, ale w zasadzie nic
konkretnego. nie wiem nawet, czy to były autentyczne wspomnienia, czy powieść.
Nawiasem mówiąc: czy ty nie jesteś przypadkiem bibliotekarką?

[Gość: Kawka]

Witam.Książkę ,o której wspominasz w swoim poście -na pewno czytałam .Pamiętam
to spotkanie w parku i imię Lilith.Wydaje mi się ,że jest to " I ja,i Franuś "
Krystyny Grzybowskiej.Była jeszcze druga część ,poświęcona najmłodszej
siostrzyczce bohaterów ksiażki ,zatytułowana "Zuzia".Te powieści są
autentycznymi wspomnieniami autorki,pochodzącej ze słynnej krakowskiej rodziny
Grzybowskich.Zaznaczam,że nie jestem na 100% pewna trafnosci swoich skojarzeń -
ale tak mi się wydaje.
Ciekawi mnie,dlaczego sądzisz,że jestem bibliotekarką? Znajomośc literatury
dziecięcej to akurat rezultat połączenia specyfiki mojej pamięci,ogromnej
ilości przeczytanych w dzieciństwie książek i bardzo emocjonalne ich
przeżywanie.Nauczyłam się czytać w wieku 5 lat(niezamierzony efekt
podpatrywania starszej siostry podczas nauki czytania).Byłam dzieckiem
chorowitym,dużo czasu spędzałam leżąc w łóżku ,bawiąc się,rysując,słuchając
słuchowisk radiowych(nie było telewizji), no i CZYTAJĄC!!.Ciocie i wujkowie
przynosili mi zawsze w prezencie książki,bo to był dla mnie najpiękniejszy
prezent.Dziadek kupował mi czasem baśnie w antykwariacie ,a z b iblioteki do
domu wracałam z nosem w książce, często potykając się i wpadając na
ludzi.Miałam też wspaniałą polonistkę w szkole podstawowej, pania Jadwigę
Baluchową."Spod ręki" pani Baluchowej wyszła też w świat słynna Teresa Walas
(obecnie profesor UJ),przyjaciółka Wisławy Szymborskiej ,obiekt westchnien i
muza wielu krakowskich twórców,którzy Jej właśnie
poswięcili cykl limerykow.Piszę to po to,aby podkreślic zasługi naszej
wspaniałej Nauczycielki .Ona nawet z gramatyki potrafila uczynić pasjonującą
rozrywkę.I Ona podpowiadała, co powinnyśmy (chodziłam do żenskiej szkoły)
przeczytać.Jedną z pierwszych poleconych przez NIą lektur było "Przyślę panu
list i klucz..." i "Życie nie jest romansem,ale..." Marii Pruszkowskiej.O
cudownej,zwariowanej rodzinie "moli ksiązkowych".Bardzo wszystkim polecam! W
ubgiegłym roku udało mi się kupić obydwie części na kiermaszu używanych książek
we Wrocławiu.Pozrawiam serdecznie ,dobrej nocy.

do Kawki

[meduza7]

"I ja, i Franuś" - na pewno, tytuł mi się kojarzy, więc to musi być to. A
czytalaś może Aliny Korty "Jak połknęłam żabę"? Tematyka podobna, również
przedwojenne wspomnienia dziewczynki, wyjątkowo pamiętam tytuł i autorkę!!!
Korta napisała jeszcze "Gniewka, syna rybaka", na podstawie tego nakręcony
został mój ukochany serial z dzieciństwa, "Znak orła".
Co do posądzenia o pracę w bibliotece - to właśnie z powodu owej "specyfiki
pamięci". Jak zauważyłaś, większość z nas, forumowiczów, pamięta z swoich
ulubionych nawet książek jedynie jakieś nędzne okruchy, bez tytułów, bez
nazwisk... Ty natomiast sypiesz informacjami, na czym ja choćby bezczelnie
żeruję ;) Byłam przekonana, że masz gdzieś na tzw. podorędziu doskonale
zaopatrzoną bibliotekę dziecięcą, w której możesz natychmiast sprawdzić jakiś
kłopotliwy tytuł. No cóż, żałuję, że moja własna pamięć nie działa tak
doskonale. W zasadzie nie mylą mi się tylko te książki, ktore miałam na
własność. Czytałam je zazwyczaj po kilkanaście razy, to się może utrwalić!

[Gość: dorota]

Wspaniała pani Jadwiga Baluchowa uczyła historii, a dwa tytuły,
które wymieniasz, polecała p. Brzozowska (córka znakomitego krytyka
St. Brzozowskiego).Pozdrawia - Dorta

[Gość: Kawka]

Witam,
Pani Jadwiga Baluchowa uczyła mnie języka polskiego i historii. I przez jeden
rok - w klasie siódmej- także rysunków ( robiła to znakomicie).Chodziłam do
Szkoły Podstawowej nr 9 (przy ul. Bernardyńskiej w Krakowie) w latach 1957 -64.
Pani Brzozowskiej nie znałam w ogóle. W tym czasie nie uczyła w naszej szkole
osoba o takim nazwisku. Wiem, że pani Baluchowa była wcześniej nauczycielką na
Śląsku, a w czasie wojny pracowała w tajnym nauczaniu- opowiadała nam o tym. Po
skończeniu szkoły utrzymywałam z Nią kontakt ( głównie korespondencyjny) aż do
jej śmierci. Cieszyła się razem ze mną moimi sukcesami: wymarzonymi studiami(
psychologia na UJ), małżeństwem, narodzinami córki. Ona też pisała mi o
najważniejszych wydarzeniach swojego życia: internowaniu syna ( znakomitego
slawisty Jacka Balucha), narodzinach wnuków ( najmłodsza Basia urodziła się po
wyjściu p.Jacka z internowania. A moja córka Agnieszka - rówieśnica
najstarszego wnuka pani Baluch - też była później uczennicą "podwawelskiej
dziewiątki". Nawet z okazji Dnia Nauczyciela odwiedziła ze szkolną delegacją tę
wspaniałą Nauczycielkę przez BARDZO DUŻE N. Pozdrawiam.

[Gość: ae]

Gość portalu: arwena napisał(a):

> Do ae. Dzięki za wyprostowanie nazwiska autorki "Księżnikczki" oraz
ustawienie
> kolejności przygód Julka. Nie ukrywam, że czytałam te książki wielokrotnie.
> Zawsze z dużą przyjemością.

Hej, zazdroszcze Ci, bo "W cieniu hetyckiego sfinksa" nie udalo mi sie za
mlodu dopasc. Z kolei w moim egzemplarzu "Ksiezniczki" brakuje ostatnich stron
(!), wiec przez lata bylam zdana na wyobraznie. Dzieki Tobie odzyla we mnie
tesknota do poznania reszty :)

[Gość: arwena]

Do ae. Korzystałam z biblioteki i dlatego nie musiałam martwić się o brakujące
strony. Niestety, nie mam swojego własnego egzemplarza. Teraz poszukuję po
antykwariatach. Może będę miała szczęście i na trafię na stosowny egzemplarz.
Pozdrawiam Cię.

[glonik]

Druga część "Słoneczników", to "Palladyni". A żeby się nie powtarzać, to tylko
do puli dorzuće "Jadwiga i Jagienka": Niemyskiej-Rączaszkowej; "Tajemniczy
opiekun" J.Webster i moje najukochańsze: "Sceny z Zycie smoków" B. Krupskiej.
Serdecznie pozdrawiam :))))))), bo miło widzieć, że te książki wciąż żyją !!!!

[Gość: Kawka]

Witam.Cieszę się ,że podobała Ci się ksiązka "Tajemniczy opiekun".Ja czytałam
ją jako nastolatka, potem jeszcze kilkakrotnie do niej wracałam .A kilka lat
temu natknęłam się na kontynuację tej powieści pt."Kochany wrogu" Akcja toczy
się ...,jak myślisz ,gdzie? Tak.tak ,w sierocińcu .Wprawdzie główną bohaterką
nie jest już Agata Abbot, ale i ona tam występuje.A czytałaś może "Błękitny
zamek" L.M.Montgomery? Jakos zawsze klimat tych dwóch powieści wydawał mi się
zbliżony.Ten specyficzny ,dowcipny styl,zabawna i zarazem wzruszająca
autoironia ...I jeszcze przypomniały mi się dwie powieści"Siedemnastolatek "
Booth Tarkington i "Od siodmej rano" Erica Malpassa>Doskonałe na poprawę
nastroju ,dla mlodzieży i dla dorosłych.Pozdrawiam.

[glonik]

Pewno, że czytałam!!!! "Błękitny Zamek" - mam nawet własny egz. "Kochanego
wroga" - pewno, że czytałam!!!!! Ach, i jeszcze "35 maja" Kaestnera do dziś
podczytuję, o Krainie Pasibrzuchów marząc ;). POzdrawiam :)