Zapomniane książki dla dzieci

[Gość: nasse]

Pamietam, byla taka "stara" ksiazka z bajkami z Szamotul. Cudne bajki o
diablach na wierzbie i podobne ludowe ciekawostki z dreszczem. Zolta okladka
chyba. Czytalam u Babci.
Podobnie jak gruba ksiega "Klechdy Domowe". Teraz te legendy o bazyliszku itp.
sa rozsypane po roznych ksiazkach, ale juz nie w tym szlachetnym wydaniu.

[Gość: nasse]

I jeszcze "Bajki spod pigwy", dobre byly, tez bardzo stare. Podobnie
jak "Rogaliki krola Jana" z ilustracjami Jana Marcina Szancera, o ile sie nie
myle. Nie pamietam autorow.

[mariko13]

Witam!
Nie przeczytałem wszystkich postów, tak że nie wiem czy ktoś pisał już o
Bolesławie Mrówczyńskim a był to jeden z najciekawszych pisarzy literatury
młodziezowo-przygodowej, jakich czytałem w młodości. Pisał on przeważnie o
Polakach na obczyźnie, często walczących za wolność innych krajów. Książki te
zawsze mnie wzruszały i poruszały. Ciekawy jestem czy są jeszcze jakieś książki
Mrówczyńskiego, których nie czytałem. Jeżeli ktoś z forumowiczów czytał jakąś
jego książkę, której nie wymienię to bardzo bym prosił o podanie tytułu. Ja
czytalem niżej wymienione książki Bolesława Mrówczyńskiego :
1. Plama na Złotej puszczy - opowieść o drużynie harcerskiej i Mazurach
2. Leśna drużyna - o "Lesnej drużynie "z Mazur
3.Cień Montezumy - o Polakach walczących o wolność Meksyku za Juareza
4.Droga wśród skał - o Erneście Malinowskim, budowniczym kolei w Peru
5.Dutur z Rajskiego Ogrodu - o botaniku, prof.Marianie Raciborskim na Jawie
6.Lew Sezostrysa - opowieść o Jussufie-Adze, polskim powstańcu w Egipcie
7.Człowiek bez nazwiska - o Polakach walczących za wolność Turcji
8.Bitwa o Pilarzinho - o Polakach w Brazylii - dzieje rodu Bartochów
9.Osada nad Srebrnym Potokiem - kontynuacja "Bitwy o Pilarzinho"
10.Tętniący step - kontynuacja - jw, poświęcona Hieronimowi Durskiemu
11.Błękitny trop - o polskich zesłańcach na Syberii i Janie Czerskim
12.Armia milcząca - o Kryście, nie koronowanej królowej Pomorza Zachodniego
13.Dni chwały - kontynuacja Armii Milczącej / o mieczu Kagenowym /
14.W poszukiwaniu tajemniczego Bajongu -o walce Stefana Rogozińskiego o Kamerun
15.Góra Bogów - powiązana z "W poszukiwaniu tajemniczego Bajongu"
pozdrawiam - slawek

[Gość: arwena]

[Gość: arwena]

Staruchu, wielkie dzięki za przypomnienie tytułu bajki o "Mądrym chłopku i
głupim diable". Spróbują odszukać w jakimś zbiorku. Pozdrawiam
Też się podpisuję pod tym, że jest to Prawdziwy Kanon Książek dla Dzieci i
Młodzieży, niż ten opublikowany przez fachowców.

???

[znajoma_krolika]

Proszę o pomoc!
Dwoje dzieci, tajemniczy dom, kamień księżycowy (???), figurka jakiegoś
zwierzaka (?)

Cóż to dla Was!
:-)

[Gość: Kawka]

Witam.Może chodzi Ci o "Biały kamień" szwedzkiej pisarki Gunnel Linde ?

[znajoma_krolika]

Nie mam pojęcia! :-) Być może. pozostaje mi tylko znaleźć "Biały kamień" i
przekonać się czy pamięć nie płata mi figla.
Kawko - bardzo dziękuję.

[elodia]

Ludzie !!!
Serce mi się uśmiecha :)) Wspaniały wątek , cudowne wspomnienia a Kawka - brak
słów - wszystkie piękne wydają mi się zbyt zwyczajne... Nie ma tu jednak moich
najukochańszych książek zaczytanych w dzieciństwie - od nich zaczęła sie moja
czytelnicza pasja. Były to dwa zbiory baśni z całego świata "Śpiew kolibrów "
i "Baśnie z dalekich wysp i lądów " , a zebrały je dwie autorki , jedna to
chyba Milska a druga ??? Pozdrawiam wszystkich promiennie :) a dla
Kawki niesamowitej wiersz :

Chciałbym opisać...

Chciałbym opisać najprostsze wzruszenie
radość lub smutek
ale nie tak jak robią to inni
sięgając po promienie deszczu albo słońca

chciałbym opisać światło
które we mnie się rodzi
ale wiem że nie jest ono podobne
do żadnej gwiazdy
bo jest nie takie jasne
nie tak czyste
i niepewne

Zbigniew Herbert

Adaś, Małomówny i inni

[Gość: all2]

Drugi dzień. Dotarłam do końca! Uff! Jesteście niesamowici i podziwiam Waszą
pamięć.
Ktoś wspominał "O myszce Klementynce, pajączku Bazylim i Ziemniaczkowych
Braciach". Pamiętam jak wyjęczałam tę książkę od ojca przy kiosku Ruchu :) A
teraz moje dziecko znalazło ją u moich rodziców i zawsze gdy jest u dziadków,
każe ją sobie czytać.
A czy ktoś pamięta "O Adasiu, który przestał być brudasem"? To było chyba
jakieś tłumaczenie. Duży format i barrrdzo kolorowe ilustracje o niespotykanym
wówczas zestawie barw - wściekły amarant, wściekły turkus, wściekła żółć. Te
ilustracje mnie fascynowały! Było coś o czarownicy na bagnach - tam na
ilustracji przeważały turkusy, a Adaś miał amarantowy kubraczek. Kto to
napisał??? A kto zilustrował??? To moje najwyraźniejsze wspomnienie z lektur
wczesnego dzieciństwa i nigdy później nie trafiłam na ślad tej książki.
A "Bursztynowe baśnie"? Twarda oprawa, okładka w błękitach i turkusach, chyba z
żółtymi rybkami, baśnie o światach podwodnych, zatopionych skarbach i syrenach.
Całą serię Pożyczalskich jeszcze niedawno można było kupić w Merlinie.
Bardzo lubilam jeszcze legendy o królu Arturze i rycerzach Okrągłego Stołu w
takim dużym tomie z kolorowymi ilustracjami, chyba to była jakaś trochę
uproszczona adaptacja?
Muszę też przypomnieć Małgorzaty Musierowicz "Małomówny i rodzina", bo tę
książkę później przyćmiła seria Jeżycjady i chyba została trochę zapomniana, a
ja się nad nią zarykiwałam ze śmiechu. Był tam oswojony kurczak prowadzony na
smyczy z fioletowego szaliczka i młody geniusz który dowolnie cytował wszystkie
dzieła literatury światowej, na każdą okazję miał coś w zanadrzu.
Trybiki ruszyły, teraz będę myśleć dalej :)
uściski dla wszystkich!

do elodii i all2.Re: Zapomniane książki dla dzieci

[Gość: Kawka]

Witam.Elodio,dziękuję za miłe słowa i piękny wiersz .Cieszę się ,że mogę Ci
podać nazwiska autorek Twoich ulubionych zbiorów baśni : to Wanda Markowska i
Anna Milska. Jeśli mnie pamięć nie myli to "Śpiew kolibrów " jest zbiorem baśni
indiańskich,czy tak?Ja czytałam jeszcze inne baśnie tego znakomitego duetu
autorskiego :"Baśnie z dalekich mórz i oceanów","Baśnie narodów Związku
Radzieckiego" ,"Baśnie z czterech stron świata" ,i "Prządki złota".
Ktoś (chyba Sedona) wspominał na tym Forum o książce "Diabelskie skrzypce".Są
to baśnie białoruskie (nie ukraińskie) ,a zebrał je Michał Federowski.
All 2! Historii o Adasiu nie pamiętam ,a autorką "Bursztynowych baśni " jest
Hanna Zdzitowiecka. "Małomówny i rodzina " -znakomita rzecz.M.Musierowicz po
latach napisała drugą,poprawioną wersję tej swojej powieści. A mądry Tunio
pojawia się póżniej w "Jeżycjadzie" ,jako sympatia jednej z sióstr Borejkówien
(scena w parku z cieknącymi truskawkami była chyba z jego udziałem ,pamiętasz ?)
Pozdrawiam.

do elodii i all2.Re: Zapomniane książki dla dziec

[all2]

Witaj Kawko! Dziękuję za podrzucenie nazwiska Zdzitowieckiej.
"Malomownego" czytałam pewnie pierwszą wersję - w takim razie będę musiała
poszukać drugiej. Całe szczęście, że akurat Musierowicz jest wznawiana. Ten
geniusz rzeczywiście miał na imię Tunio, a jego brat chyba Munio? A mała
siostra, ta od kurczaka? Tunio w Jeżycjadzie gdzieś mi świta ale niewyraźnie,
chyba chodziło o młodsze siostry z pierwszego pokolenia Borejkówien, Natalię
albo Pulpę?
A czy są tu miłośnicy Tereski i Okrętki z Chmielewskiej, chyba się to
nazywało "Większy kawałek świata"? I chyba była jakaś część druga? Też to
uwielbiałam. W ogóle najmilej wspominam książki, nad którymi można się było
dobrze pośmiać. Może to niezupełnie pasuje do listy zapomnianych książek dla
dzieci, ale jedną z moich ukochanych lektur z okresu późnej podstawówki
były "Bajki robotów" i "Cyberiada" Lema. Miłość do Lema została mi do tej pory,
a na chandrę najlepsze są "Dzienniki gwiazdowe" ze szczególnym uwzględnieniem
profesora Dońdy. Niestety te najzabawniejsze książki stwarzały pewne problemy
przy czytaniu w szkole pod ławką, albo w domu w nocy pod kołdrą.
A i jeszcze raz wczesne dzieciństwo: była taka książeczka o wycieczce jakiejś
rodziny (a może to była rodzina misiów?) do miasta (chyba?) W każdym razie
kończyła się tak: "...na czwartym peronie. Lody zjedli, wysiedli, na tym bajki
koniec". Ktoś to pamięta?
Kawko, rozumiem, że możesz nie być zachwycona pomysłem na pomnik. Ale chyba nie
miałabyś nic przeciwko temu, gdybyśmy tutaj wszyscy razem ufundowali Bibliotekę
Dziecięcą im. Kawki? :))))

Tereska i Okrętka

[Gość: punia]

all2 napisał:

> A czy są tu miłośnicy Tereski i Okrętki z Chmielewskiej, chyba się to
> nazywało "Większy kawałek świata"? I chyba była jakaś część druga?

"Wiekszy kawalek swiata" to wlasnie ta druga czesc. Tereske i Okretke poznajemy
w "Zwyczajnym zyciu". Czy czasem "Slepe szczescie" tez nie bylo z ich udzialem?
To lowienie rakow, duch w zamku... to chyba z tej wlasnie ksiazki.
W ogole jestem milosniczka Chmielewskiej w calosci, choc przyznaje, ze teraz
kupuje jej ksiazki z przyzwyczajenia, bo faworytami pozostaja wczesniejsze
pozycje.
Pozdrawiam.

[all2]

Tak, masz rację, "Zwyczajne życie" było pierwsze. Trzeciej części nie
kojarzę... Te raki to chyba "Większy kawałek świata"? Wykopaliska
archeologiczne, Scytowie... Też uważam, że Chmielewska popsuła się za
kapitalizmu, te nowe tytuły nie umywają się do "Lesia". Cóż, z rękowdzieła
przeszliśmy na produkcję masową, nawet i w tej dziedzinie.
pozdr, a.

[Gość: punia]

all2 napisał:

> Te raki to chyba "Większy kawałek świata"? Wykopaliska
> archeologiczne, Scytowie...

Jednak nie, sprawdzilam. "Wiekszy kawalek swiata" to poniemieckie skarby w
miejscach ognisk i podroz kajakiem po jeziorach. "Sleple szczescie" to zbior
trzech minipowiesci: "Rzeczka skarbow" (lowienie rakow, wykopaliska,
Scytowie), "Przeprowadzka" (przeprowadzka bez rodzicow, za to z dwojka
upiornych dzieci sasiadki na glowie) i "Duch" (zamek, w ktorym straszy
tajemniczy duch).
pozdrawiam

[all2]

No tak! Teraz wszystko jasne. Ułożyło mi się. Dzięki! :)
a.

do elodii i all2.Re: Zapomniane książki dla dziec

[Gość: effka454]

"Małomówny i rodzina " -znakomita rzecz.M.Musierowicz po
> latach napisała drugą,poprawioną wersję tej swojej powieści. A mądry Tunio
> pojawia się póżniej w "Jeżycjadzie" ,jako sympatia jednej z sióstr
Borejkówien
> (scena w parku z cieknącymi truskawkami była chyba z jego
udziałem ,pamiętasz ?
> )
> Pozdrawiam.

"Z całym szacunkiem moja droga, ale nie masz racji" jak mawiały najmłodsze z
pokolenia Borejkówien, czyli córki Gabrysi - Tygrys i Róża. Mądry Tunio
z "Małomównego..." to zupełnie inna osoba, niż Tunio - wielbiciel
Natalii "Nutrii" Borejkówny. Ten drugi Tunio to "zdobywca", żeglarz, i trochę
bufon, a Tunio z "Małomównego" to myśliciel...
Pozdrawiam

do elodii i all2.Re: Zapomniane książki dla dziec

[Gość: Kawka]

Gość portalu: effka454 napisał(a):

> "Małomówny i rodzina " -znakomita rzecz.M.Musierowicz po
> > latach napisała drugą,poprawioną wersję tej swojej powieści. A mądry Tunio
>
> > pojawia się póżniej w "Jeżycjadzie" ,jako sympatia jednej z sióstr
> Borejkówien
> > (scena w parku z cieknącymi truskawkami była chyba z jego
> udziałem ,pamiętasz ?
> > )
> > Pozdrawiam.
>
> "Z całym szacunkiem moja droga, ale nie masz racji" jak mawiały najmłodsze z
> pokolenia Borejkówien, czyli córki Gabrysi - Tygrys i Róża. Mądry Tunio
> z "Małomównego..." to zupełnie inna osoba, niż Tunio - wielbiciel
> Natalii "Nutrii" Borejkówny. Ten drugi Tunio to "zdobywca", żeglarz, i trochę
> bufon, a Tunio z "Małomównego" to myśliciel...
> Pozdrawiam
Wprawdzie ,droga EFFKO 454 , adresujesz swoją wypowiedż do elodii i all2 ,ale
to ja jestem autorką postu o książkach M.Musierowicz ,a w szczególnosci o
Tuniu . I teraz ja pozwalam sobie stwierdzić : z całym szacunkiem,ale jednak
mam rację ,jeśli chodzi o tożsamość Tunia w książkach "Małomówny i rodzina "
i "Nutria i Nerwus" .A uzasadniam to w poście adresowanym do Ciebie .Pozdr.

do elodii i all2.Re: Zapomniane książki dla dziec

[aneladgam]

Gość portalu: Kawka napisał:

> Gość portalu: effka454 napisał(a):

wydaje mi się, nastąpiło tu nieporozumienie z imionami
Tunio z Małomównego to oczywiście ten sam Tunio, co w Nutrii i Nerwusie, ale myślicielem był właśnie mądry Munio, Tunio był ten silniejszy i sprytniejszy

[Gość: staruch]

Moze wspominany juz wielokrotnie wyzej "Dom pod kasztanami"?

[Gość: arwena]

A pamietacie "Gazdę z Diablenej". Opowieść z górskiego pogranicza, której akcja
dzieje się w powojennej Polsce. Był zrealizowany serial na podstawie tej
powieści. Autora nie pamiętam. Wiem, że była to grupa chłopców, kórzy
spragnieni przygód odkryli jakąś aferę. Jaką to już nie pamiętam.

[Gość: Kawka]

Miła Arweno ! Ten autor to Cezary Chlebowski .Film bardzo mi się
podobał,szkoda ,że go nie wznawiają.Pozdr.

[elodia]

Kawko Niesamowita :))) wielkie dzięki , żeby tak jeszcze szło te książki
kupić, "Śpiew kolibrów " To baśnie afrykańskie , arabskie , indiańskie jak
również z wielu maleńkich wysepek , których nazwy wtedy były dla mnie równie
egzotyczne jak Mars czy Wenus :))) Szkoda wielka , że inne zapewnie równie
ciekawe książki tych pań moja rodzina pominęła . Na bajce ze "Śpiewu ..." - o
myszce Hiraniace w wieku czterech lat nauczyłam się czytać , tak bardzo
spodobała mi się ta opowieść o przyjaźni. Poza tym popieram pomysł otworzenia
Biblioteki Kawki :) Tylko skąd te cudne książki ???

[Gość: Kawka]

Witam.Pierwsza moja podpowiedż była błędna.Teraz myślę,że chodzi o książkę "Za
Złotą Bramą" Heleny Bechlerowej.Więcej piszę na następnej stronie.Pozdr.

"Sejdżio i jej bobry" Grey Owl

[Gość: ts]

Grey Owl, Polak-Indianin, chyba więcej dla dzieci napisał niż tę jedną.

jeszcze kilka książek...

[elodia]

Przypomniało mi się jeszcze kilka książek , o których nikt nie wspomniał i nic
dziwnego - zostały wydane później więc nie są książkami z mojego dzieciństwa.
Mam na myśli książki Joanny Chmielewskiej - cały cykl o Janeczce i Pawełku
oraz bardzo ekologicznie pouczającą o misiu Pafnucym - ta książka dana dziecku
więcej dobrego zrobi dla dobra środowiska niż wszystkie umoralniające
pogadanki. Pani J.CH. napisała jeszcze o Teresce i Okrętce dla młodzieży -
śmieszne niemożliwie ale jak się zastanowić to wcale niegłupie :))) Jeszcze raz
dziękuję Lobelii za wspaniały wątek :))) Pozdrawiam słonecznie z zimnej
Bydgoszczy :)))
Elodia

[Gość: effka454]

elodia napisała:

> Przypomniało mi się jeszcze kilka książek , o których nikt nie wspomniał i
nic
> dziwnego - zostały wydane później więc nie są książkami z mojego dzieciństwa.
> Mam na myśli książki Joanny Chmielewskiej - cały cykl o Janeczce i Pawełku
> oraz bardzo ekologicznie pouczającą o misiu Pafnucym - ta książka dana
dziecku
> więcej dobrego zrobi dla dobra środowiska niż wszystkie umoralniające
> pogadanki. Pani J.CH. napisała jeszcze o Teresce i Okrętce dla młodzieży -
> śmieszne niemożliwie ale jak się zastanowić to wcale niegłupie :))) Jeszcze
raz
>
> dziękuję Lobelii za wspaniały wątek :))) Pozdrawiam słonecznie z zimnej
> Bydgoszczy :)))
> Elodia

"Pafnucy" jest wspaniały - wynalazłam tę książkę dopiero miesiąc temu i teraz
zaczytujemy się wspólnie z moimi dziateczkami (4 i 6 lat). Przyczym czytanie
jest wciąż przerywane pytaniami...
Jeśli chodzi o cykl z Janeczce i Pawełku (o ile kogoś to interesuje) to
będą: "Nawiedzony dom", "Skarby", "2/3 sukcesu", wiecie co mam sklerozę nie
mogę sobie teraz przypomnieć reszty. Na pewno "Nawiedzony dom" był pierwszy,
chociaż Janeczkę i Pawełka po raz pierwszy można spotkać w "Większym kawałku
świata".
Z wcześniejszych lektur dziecięcych, które zresztą teraz czytam swoim
dziateczkom polecam: "Moja mama czarodziejka" "Przygody Skrzata Chałabały"
i "Sceny z życia smoków"
Pozdrawiam wszystkich "Czytaczy"

[Gość: Kawka]

Witam . Mam do Ciebie dwa pytania ,dotyczące wspomnianych przez Ciebie
książek . 1) Czy" Przygody skrzata Chałabały" mają coś wspólnego z książką
Lucyny Krzemienieckiej "Z przygód krasnala Hałabały" ( o której rozmawialiśmy w
tym wątku ze STARUCHEM) ? Czy to może jakaś nowa wersja tej baśniowej
opowieści (coś jak "Fredzia Phi-Phi" )
2) "Moja mama czarodziejka" . Kto to napisał? Czy możesz podać
nazwisko autora ? Przyznam się,że znam tylko książkę "Nasza mama czarodziejka"
(uroczą i świetnie napisaną,zresztą jak większość powieści Joanny Papuzińskiej).
"Sceny z życia smoków " i "Pafnucy "- też bardzo podobały się kiedyś mojej
córce (dziś już dorosłej). To wspaniale,że czytasz tak dużo swoim dzieciom .To
naprawdę procentuje w przyszłości! Pozdrawiam serdecznie.

[Gość: Kawka]

Witam.Zaszła pewna pomyłka w udzielonej przez Ciebie informacji.
Grey Owl ( czyli Szara Sowa) - a właściwie George Stensfeld Belaney -to pisarz
kanadyjski,pochodzenia szkocko-indiańskiego. Jego matka pochodziła z plemienia
Ojibwo ,a żona była Irokezką. Przetłumaczono na język polski dwie jego
książki: "Pielgrzymi puszczy" i wspomnianą "Sejdżio i jej bobry "
Natomiast synem Polki i Indianina jest Sat Okh -czyli Stanisław
Supłatowicz,który przed wybuchem II wojny światowej przyjechał do Polski( i
mieszka tu do dziś).Był w partyzantce,ponoć brał też udział w walkach o polskie
wybrzeże .Jest autorem wielokrotnie wznawianego zbioru baśni
indiańskich "Biały mustang",a także książek "Ziemia Słonych Skał" ,"Głos
prerii","Powstanie człowieka -legenda indiańska ","Serce
Chippewaya ", "Walczący Lenapo " i pewnie innych ,o których nie wiem.
Pozdrawiam serdecznie.

[Gość: ts]

Tak, faktycznie! Chyle czoła ; )
Była też jeszcze jedna książka "indiańska", na początku lat 80-tych chyba,
polskiego autora, twarde, ciemne okładki z postacią Indianina z koniem,
ilustrowana grafiką, bez użycia koloru, lecz rysunki podawały także różne znaki
indiańskie, język migowy, konstrukcje, narzędzia. Akcja - różne sceny z życia,
przygody Indian w okresie, gdy koń był dla nich nowością. Jedna z przygód
oparta była na zdobyciu pierwszych koni dla plemienia. Co to mogło być?

indianskie

[Gość: staruch]

"Zloto gor czarnych" Szklarskich. trzy tomy.

[Gość: ts]

Dzięki! Właśnie to. Poszukam w antykwariatach.

[Gość: anka]

wzruszająca powieść o przyjaźni i poświęceniu..."O psie, który jeździł koleją",
autora nie pamiętam, chyba Włoch...

[Gość: Kawka]

Autorem książki o bohaterskim psie Lampo,który jeżdził koleją -jest Roman
Pisarski.Ta ksiązka u wielu osób wciąż wzbudza ciepłe uczucia i już
kilkakrotnie tu o niej wspominano.I bardzo dobrze (takich ksiązek nigdy nie za
wiele) ! A to,co cieszy mnie najbardziej -to fakt ,że wciąż jest szkolną
lekturą (bodajże w II klasie).Pozdrawiam.

do ZNAJOMEJ KRÓLIKA Re:Zapomniane ksiązki dla ...

[Gość: Kawka]

Witam.Wyciągnęłam "Biały kamień" z pudła z książkami -i sprawdziłam.TO NIE TA
TREŚĆ , o której wspominasz . Wprawdzie występuje tam dwoje dzieci (Fia i
Hampus czyli Król Niebezpieczeństw ) i znaleziony przez Fię biały kamień ,ale
reszta podanych szczegołów się nie zgadza .Przeczytałam raz jeszcze króciutki
post Starucha -i olśnienie! Wprawdzie to nie "Dom pod Kasztanami " Heleny
Bechlerowej(jak sugeruje) ,ale część druga przygod Kasi i Piotrusia czyli "Za
Złotą Bramą".W tej książce dzieci(z rodzicami i babcią) oraz ich sąsiad pan
Sebastian szykują się do przeprowadzki do nowego mieszkania.Ich stary,pełem
tajemniczych zakamarków dom
przeznaczony jest do rozbiórki.Dzieci dostają na pamiątkę od starego sąsiada
figurkę małego wilczka .W czasie pełni stojąca na parapecie okna figurka
zaczyna lśnić i iskrzyć własnym blaskiem.Wtedy dzieci dochodzą do wniosku ,że
jest ona zrobiona z KSIĘZYCOWEGO KAMIENIA .Od tej chwili w domu zaczynają
dziać się dziwne rzeczy : po kolei ożywają ( i odchodzą przez Złotą Bramę do
wymarzonego przez siebie świata) -posągi (wodnik z fontanny,rodzina kamiennych
lwów) ,Różowa Amelia z portretu ,trzy skrzaty i domowe Echo z żyrandola .
Metalowy smok z altany zmienia się w jaszczurkę,trzy wiedżmy(czyli wierzby
rosochate) odlatują na miotłach ,a domowy duch Dominik -pod postacią złotego
żuczka - znajduje bezpieczne schronienie w starym fotelu babci i razem z całą
rodziną przenosi się do nowego locum.
To tyle gwoli przypomnienia .Jakoś z początku przeoczyłam tę twoją uwagę o
figurce i skupiłam się na ksiezycowym kamieniu(jako takim).Stad moja błędna
sugestia.Czy o tę książkę Ci chodziło? Pozdrawiam.

do ZNAJOMEJ KRÓLIKA Re:Zapomniane ksiązki dla ...

[znajoma_krolika]

Gość portalu: Kawka napisał(a):

> Witam.Wyciągnęłam "Biały kamień" z pudła z książkami -i sprawdziłam.TO NIE TA
> TREŚĆ , o której wspominasz . Wprawdzie występuje tam dwoje dzieci (Fia i
> Hampus czyli Król Niebezpieczeństw ) i znaleziony przez Fię biały
kamień ,ale
> reszta podanych szczegołów się nie zgadza .Przeczytałam raz jeszcze
króciutki
> post Starucha -i olśnienie! Wprawdzie to nie "Dom pod Kasztanami " Heleny
> Bechlerowej(jak sugeruje) ,ale część druga przygod Kasi i Piotrusia czyli "Za
> Złotą Bramą".W tej książce dzieci(z rodzicami i babcią) oraz ich sąsiad pan
> Sebastian szykują się do przeprowadzki do nowego mieszkania.Ich stary,pełem
> tajemniczych zakamarków dom
> przeznaczony jest do rozbiórki.Dzieci dostają na pamiątkę od starego sąsiada
> figurkę małego wilczka .W czasie pełni stojąca na parapecie okna figurka
> zaczyna lśnić i iskrzyć własnym blaskiem.Wtedy dzieci dochodzą do wniosku ,że
> jest ona zrobiona z KSIĘZYCOWEGO KAMIENIA .Od tej chwili w domu zaczynają
> dziać się dziwne rzeczy : po kolei ożywają ( i odchodzą przez Złotą Bramę do
> wymarzonego przez siebie świata) -posągi (wodnik z fontanny,rodzina
kamiennych
>
> lwów) ,Różowa Amelia z portretu ,trzy skrzaty i domowe Echo z żyrandola .
> Metalowy smok z altany zmienia się w jaszczurkę,trzy wiedżmy(czyli wierzby
> rosochate) odlatują na miotłach ,a domowy duch Dominik -pod postacią złotego
> żuczka - znajduje bezpieczne schronienie w starym fotelu babci i razem z
całą
>
> rodziną przenosi się do nowego locum.
> To tyle gwoli przypomnienia .Jakoś z początku przeoczyłam tę twoją uwagę o
> figurce i skupiłam się na ksiezycowym kamieniu(jako takim).Stad moja błędna
> sugestia.Czy o tę książkę Ci chodziło? Pozdrawiam.


Droga, Najdroższa Kawko!
Tak, Tak, Tak! To właśnie ta książka!
Za chwilę rozpoczynam poszukiwania na dużą skalę.
Pozdrawiam! :-)

[Gość: aldona]

Pamięć jest przerażająca.Zwłaszcza jej brak. Ale przypomniałam sbie kilka
cudownych książek (i chwil) z dzieciństwa. Między innymi "Czarkę" I jakąś
książkę Muszyńskiej- Hoffmanowej, której akcja dzieje się w pierwszej poł XIX
wieku, w Warszawie. O pensjonarce, coce albo pasierbicy księgarza chyba, gdzieś
w treści pojawia się Mochnacki(?), a największe wrażenie zawsze robił na mnie
koniec- przyjęte oświadczyny z bukietem róż. Poprzednie bukiety skutecznie
tropiła nauczycielka na pensji. Niestety, w bibliotece znalazłam tylko XX
wieczne socjalistyczne powieści o Fabryce w Zambrowie. I napisane okropnym
językiem. Ale może w dzieciństwie lubiłam taką sztuczność i pompę? A czy ktoś
pamięta "Witajcie w Dzyndzylakach" albo jakoś tak?
Wspomnienia...Trochę smutno, ale też i miło
Wszystkim życzę miłych wspomnień Aldona

[Gość: dortu]

Dzięki za przypomnienie o Czarce. Skoro nikt nie podjął tego wątku, to ja się
za to biorę : były dwie części,"Wakacje z Czarką" i "Irka, Czarka i Niezdara",
autorką była Ludwika Woźnicka. Czarka była czarną pantera (cyrkową). Całość
miała w sobie trochę - jak to nazywał Wańkowicz - "dydaktycznego smrodku" - np.
w roli jednej z głównych bohaterek występowała niejaka Danka Zdanowiczówna,
dziewczyna gruboskórna, arogancka i niemiła, która dostawała po nosie i powoli
zaczynała się wczuwać w położenie innych. Własnie wyciągnęłam tę książkę z
zakurzonego regału u mamy, żeby sobie przypomniec resztę.
A może ktoś pamięta, w jakiej książce występowały stworzenia o
nazwie "kanapony", które siedziały w kanapach i "zwijały" rózne przedmioty?
Pozdrawiam wszystkich miłośników starych książek.

do DORTU Re: Zapomniane książki dla dzieci

[Gość: Kawka]

Witam .Kanapony występowały w książce Zofii Kossak "Przygody
Kacperka,góreckiego skrzata".Opisywanyn dom był zamieszkały przez wiele różnych
innych stworków,mniej lub bardziej przyjaznych ludziom .Były tam
piruski,klawiki,igi-igi,szczypiórek ,akwadony ,dwa anioły itp.Kacperek miał
czarodziejski kolczyk Maru ,przynoszący spokój i szczęście domowi.Kolczyk ten
podstępnie porwała sowa na rozkaz diabła Sato,mieszkającego na gorze
Rzybrzyczka.Akcja opowieści toczy się wokół akcji odzyskania kolczyka.Książka
(mimo że napisana wiele lat temu)-wciąż podoba się dzieciom.Można jej szukać w
bibliotekach -niedawno było wznowienie.Pozdrawiam serdecznie.

do DORTU Re: Zapomniane książki dla dzieci

[vi_san]

A nie pamiętasz, kawko bezcenna, książki, w któej Kanapony byłyby głównymi bohaterami? Bo mi się wydaje, że w zamierzchłym dzieciństwie czytałam coś takiego. Duża książka, niemal kwadratowa, okładka chyba w kolorach białym i czarnym... Kanapony różniły się kolorem czapeczek, dwóch imiona pamiętam: Lul i Roch. W jednym rozdziale któryś z [chyba] pięciu kanaponów widział przygotowywanie mazurków i kanapony chciały sobie zrobić takie same - wiem, że wzorki na "mazurku" zrobiły z pasty do zębów i że efekt był obrzydliwy. W innym rozdziale, któryś z nich ćwiczył "wydłużanie" rąk [sławetne "zwijanie" drobiazgów] - stojąc na brzegu dywanu miał dosięgnąć koralika... Wiem, że w domu Kanaponów mieszkała rodzina z co najmniej dwoma synami [zwanymi przez Kanapony Dużym i Małym]...

do DORTU Re: Zapomniane książki dla dzieci

[Gość: Jola]

boszszsz...wrzuć sobie w gugle kanapony i od razu masz odpowiedź. Rozumiem, żeby pytać gdy ma się jakieś mgliste wspomnienia ale podałaś TYTUŁ książki i zawracasz głowę, sorry...LEŃ.

do DORTU Re: Zapomniane książki dla dzieci

[vi_san]

Nie wiedziałam, że to był tytuł, książki nigdy nie posiadałam, czytywałam podczas wizyt u jakiejś kuzynki czy gdzieś. Natomiast Kawka wspomniała w swoim poście o innej książce, w której też występują Kanapony, pt. "Kłopoty Kacperka, góreckiego skrzata". TTylko treść przytaczana przez Kawkę nie do końca mi pasowała do tego, co czytałam w dzieciństwie. Więc wolałam zapytać, czy są dwie różne książki w których występują kanapony, czy ja źle pamiętam. To grzech? W takim razie biję się w piersi i na pewno nie ośmielę się więcej łaskawej pani o nic pytać.
Na szczęście Kawka jest osobą bardziej życzliwą i wyrozumiałą.

do DORTU Re: Zapomniane książki dla dzieci

[Gość: Kawka]

Ojejej, po co ta agresja? Skoro vi_san pyta, widocznie nie skojarzyła nazwy lub imion bohaterów z tytułem książki...Ktoś mnie kiedyś pytał, czy znam książkę o Artiomce i jaki jest jej tytuł. Znałam. Tytuł brzmiał "Artiomka'. I co z tego? Życzliwość nic nie kosztuje,

do DORTU Re: Zapomniane książki dla dzieci

[vi_san]

Kawko, a może znasz [kojarzysz] taką książeczkę: główna bohaterka, Zosia, niezamożna, chyba kurpie, czy coś takiego, w każdym razie "na ludowo", książeczka była wierszowana [rymowana?], w każdym razie Zosia była nieszczęśliwa, bo nie miała/nie było jej stać na korale, pamiętam, że płakała w lesie i "zaczepiła ją "pani dzikowa" słowami "Zocha, czego szlochasz? Pomoże ci locha..." i faktycznie - "wybuchtowała" Zosi locha bryłki bursztynu, z których Zosia potem miała najpiękniejsze korale...

do DORTU Re: Zapomniane książki dla dzieci

[Gość: Kawka]

Witam,
Ksiażka "Kanapony" -to dzieło Marii Kossakowskiej i Janusza Galewicza , rewelacyjnie zilustrowane przez Bohdana Butenkę.Masz rację, że ludzików była piątka -w ubrankachi czapeczkach różniacych się kolorami. O ile pamiętam były to: Lul, Roch, Ir, Nel i Hub ( ale mogę się mylić). I były tam wycięte w stronicach dziurki od klucza, przez które mozna było podgladać stworki. "Kanapony" występują też w ksiązce Zofii Kossak "Klopoty Kacperka, góreckiego skrzata" obok innych stworzonek domowych ( klawików, pirusków, smolików, igi-igi,akwadonów, kluczka itp.)) Kto nie czytał- gorąco POLECAM !!!
CYTUJĘ:

" Najwięcej bodaj kłopotu i troski przyczyniały Kacperkowi chytre kanapony,
które w swej niepohamowanej żądzy gromadzenia dobytku ściągały do wnętrza
kanap wszystko, co się dało. Są to nieznośne stworzonka, których wszędzie pełno. O
ich obecności w domu łatwo się przekonać, wsunąwszy głęboko rękę w obite boki
kanapy. Jeśli znajdzie się tam szpilki, karty, nożyczki, naparstek, ołówki, nici, listy
lub inne przedmioty, od razu można powiedzieć, że mieszka tutaj kanapon.
Siłą praw dawnych skrzat jest przełożonym tych drobniutkich domowników,
których połowy nawet nie wyliczam. Dlatego właśnie ma Maru, kolczyk
czarodziejski. Mimo to jednak ileż pracy kosztuje utrzymanie ładu wśród tej
niesfornej gromady!
Toteż przez całą dobę krążył Kacperek w nieustannym ruchu; kilkakrotnie w
ciągu nocy zaglądał do każdego pokoju, sprawdzając porządek i spokój. Tylko do
dziecinnego mógł zachodzić rzadziej, bo tam opieka jego nie była potrzebna: gdy
wieczór się zbliżał, Anioł Stróż zasiadał między łóżeczkami i nic już złego się tam
stać nie mogło."
Pozdr.
Anioł Stróż Julka nazywał się Majala, był mocny, mądry i czujny; Tadziowy
zaś był marzycielski i zamyślony, a nazywał się Tanema. Bo i anioły mają swoje
imiona, słodkie i miłe jak nazwania kwiatów. W dzień obaj śliczni Boży służkowie
mieli aż nazbyt wiele zajęcia, goniąc za chłopcami i strzegąc ich od lokomobili, od
złego konia, od spróchniałej kładki; ale w nocy, gdy łóżeczka, blisko do siebie
zsunięte, można było łatwo jednym skrzydłem okryć, zmieniały się anioły
codziennie: jeden czuwał, drugi do nieba leciał po nowiny.
Ludzie mieszkający w Górkach zaznajomili się prędko i pogodzili z
Kacperkiem. Już nie budził nikogo stukot jego małego młoteczka, którym starannie
opukiwał ściany, ani człapanie filcowych, zadartych ku górze trzewiczków. Przestały
niepokoić drobne, zabiegliwe kroczki, dążące po trzęsących schodach w górę albo na
dół, skrzypienie drzwiami lub suwanie sprzętów; a zdarzyło się nawet kiedyś, że
Kacperek swoją czerwoną latarką świecił pani Marychnie, gdy po kolacji szła na
strych z mlekiem dla kociąt.
Kiedy zmęczony, ale nie zgnębiony robotą swoją, podciepek czuł, że w jego
państwie wszystko idzie jak należy, zakładał w tył ręce i szedł do pokoju, gdzie
starsza pani przędła wełnę na kilimy.
Hop! - przysiadał Kacperek na wierzchu kądzieli - kołowrotek skrzypiał z
lekka pod niespodzianym ciężarem, on zaś z zajęciem przyglądał się z góry robocie.
Drobne, pracowite ręce kobiety ciągnęły nić długą, nieprzerwaną; biała kądziel lśniła
w słońcu jak srebro; srebrne włosy bieliły się w słońcu jak kądziel, a kołowrotek
furczał miarowo, rytmicznie. Potem białe kłęby wełny, ufarbowane w przeróżne
kolory, szły barwną tęczą na warsztat i drobne, mądre ręce układały z nich
przecudne wzory. Zamiast kołowrotka warsztat stukał: buch! buch! buch!, a kwiaty i
liście rosły w oczach jakby za zaklęciem. Kacperek patrzył z szacunkiem i nie byłby
sobie pozwolił na najmniejszy figiel. Nigdy nie stargał osnowy ani nie pomieszał
kłębków. Bo poza tym lubił figle, będąc z przyrodzenia psotnym.
Gdy nadchodziły ciemne, dżdżyste noce, rozpłakane deszczem lub buczące
halnym wiatrem, stary dom przytulał nieprzebrane mnóstwo istot, z których wiele
nie wiedziało o sobie wzajemnie, choć każde się czuło u siebie. Spali twardo ludzie

do DORTU Re: Zapomniane książki dla dzieci

[vi_san]

Dzięki za informacje. I chyba poszukam oprócz "Kanaponów" Kossakowskiej i Galewicza - Także "Kłopotów Kacperka..." :D

[Gość: staruch]

A kto pamieta Ochotnicza Straz Pozarna we wsi Kozie Rozki? Ja tez chcialem byc strazakiem...
Odkopalem tez "Bajki sniegowe" M.Buczkowny. W ogole nie kojarze, o czym to jest. Na okladce bialy krolik w szaliku.
"Niezwykle przygody Mirka Fasolki" K.Jarunkovej. Slowackie. Babcia katoliczka przedstawiona jako straszny wstecznik.

do STARUCHA Re: Zapomniane książki dla dzieci

[Gość: Kawka]

"Lasem,łąką,polem biegną kręte dróżki.Zawiodą nas one do wsi Kozie Różki .
Ta wioska od dawna w okolicy słynie ze straży pożarnej,najdzielniejszej w
gminie.
Mają tu strażacy samochod czerwony.Na szerokich kołach czarne lśnią opony.
Mają sprzęt strażacki(bogaty,nie skąpy):drabiny,gaśnice,sikawki i pompy.
Wszystko zawsze działa sprawnie jak należy,a strażacy tutaj to sam kwiat
młodzieży.
Zgrabni,silni,młodzi ,opaleni (?) chłopcy.Dumni są z nich swoi,a chwalą ich
obcy. "
Czesław Janczarski -"Jak Wojtek został strażakiem"
Cz uwierzysz,STARUCHU,że cytowałam ten wiersz z pamięci ?Kiedyś był to
ukochany utwór mojej nieletniej jeszcze córki (ho,ho,ile to lat temu !).A że
dziecię miało kłopoty z zasypianiem i ze spaniem nocnym także - nieszczęsna
matka (czyli ja)
setki razy recytowałam jej ten wiersz .Miałam wprawdzie w swoim repertuarze
rozliczne dla niej propozycje (zarowno baśnie jak i wiersze oraz piosenki ),ale
przed snem (lub w nocy) mogłam wybierać TYLKO pomiędzy historią
nieustraszonego Wojtka albo wierszem Tadeusza Kubiaka "o smutnym wilcku"(nie
pamiętam oryginalnego tytułu).W ostatecznosci mógł być jeszcze "Wyładunek z
przeszkodami" Hanny Łochockiej.Wszystkie te teksty po prostu mam wyryte w
pamięci do dnia dzisiejszego ...
Także i moje dzięcię-podobnie jak Ty - baaardzo chciało być strażakiem .Z
ukochanym dziadziem odwiedziło nawet kilkakrotnie krakowską remizę strażacką!
No i przez pewien czas wypierało się przy każdej okazji swego
imienia ,stwierdzajac stanowczo "Ja nie jestem Agnieska ,tylko Pan Stjazak ".
Ha,los nierychliwy ale sprawiedliwy ! Dwoje z jej trojga dzieci pokochało nad
życie "Co okret wiezie" Ireny Tuwim.I nieraz zdarzało się ,że prawie przez sen
recytowała nocą (kojąc poezją dziecięce lęki ) : "Na "A" arbuzy
słodkie,soczyste i ananasy krągłe ,złociste..."
A tej wspomnianej przez Ciebie książki Klary Jarunkovej nie znam ! Czytałam
jej inne książki("Intrygantki","Kara"),a tej -nie.
A czy pamiętasz może książki z serii "Poczytaj mi ,mamo" ? Np."Rozgniewany
węgielek" ,"O ciekawym wróbelku ","Niebieska dziewczynka " czy "Agata noga
zamiata' ? A "Profesor wróbelek" ,"Serce" , "Samotny ,biały żagiel" ,"Historia
gałgankowej Balbisi" i "Historia toczonego dziadka i malowanej babki"
i "Gavroche" (moje lektury ze szkoły podstawowej)- czy je znasz? Pewnie nie
wszystkie ,bo chyba jesteś nie bardzo leciwym "staruchem ".
Pozdrawiam bardzo serdecznie .

Poczytaj mi mamo

[Gość: staruch]

Seria "Poczytaj mi mamo" to juz byla wyzsza szkola jazdy. Pamietacie moze nazwe
innej serii, dla mlodszych troche dzieci (Na niej uczylem sie czytac). Kojarzy
mi sie krasnoludek (???) czy tez grzybek (???) z tylu okladki...
Z wymienionych przez Ciebie, droga Kawko tytulów pamietam tylko "Agate...". Ale
pamietam kilogramy tych kwadratowych okladek. "Zaczytywalo sie" je do oporu.
Chyba nie do odtworzenia w moim przypadku sa tytuly, przepadly te ksiazeczki
gdzies.

[Gość: arwena]

Czy ktoś pamięta może książkę o piratach ilustrowaną przez Butenkę. Pamiętam
tylko, że jeden z piratów był niski i tęgawy, a drugi wysoki i szczupły, ale o
co chodziło w treści to niestety nie pamiętam.
Druga była o motylku chyba.
Pozdrawiam

Butenko?

[Gość: staruch]

No tak, o piratach nie znam, ale Kwapiszona a jakze. Moj ulubiony fragment
"- Widziala pani Kopernika?
- Kogo?
- Takiego (pokazuja babinie tysiaka z Kopernikiem).
- A, takiego to widzialam, zszedl razem z drugim dso podziemi..."

[Gość: miaukot]

Przede wszystkim "szacunek" dla Kawki, która jest największą z Kawek.
A ja szukam Priski. Tak się nazywała bohaterka powieści, chyba o takim samym
tytule. To znaczy, nazywała Pia Kristina Varmala, a mówiono na nią Priska.
Chyba fińskie to było, a może szwedzkie? Czy ktoś kojarzy i mi pomoże, bo
prześladuje mnie Priska od paru miesięcy. Bardzo ją lubiłam.
Pozdrawiam wszystkich "wątkowiczów".

[Gość: Kawka]

Witam. Bardzo dziękuję za miłe słowa-zawsze bardzo się cieszę ,kiedy mogę komuś
pomóc (dopóki pamięć mi dopisuje). Jeśli chodzi o książkę "Priska" -to
rzeczywiście jest to powieść fińska . Autorką jest Merja Otava (o ile dobrze
pamiętam).Książeczka była wydana w serii "Z Kogutem", chyba w latach
siedemdziesiątych -i wtedy ją czytałam . Ale nie zapamiętałam -tak dokładnie
jak Ty -danych osobowych bohaterki.Mam tylko mgliste wspomnienia rodzinnych ,
szkolnych i sercowych problemów Priski .Chyba tez były tam wspomnienia
poświęcone ukochanej niani dziewczynki .PoZdrawiam -juz chyba świątecznie.

[Gość: Kawka]

Witam. Bardzo dziękuję za miłe słowa-zawsze bardzo się cieszę ,kiedy mogę komuś
pomóc (dopóki pamięć mi dopisuje). Jeśli chodzi o książkę "Priska" -to
rzeczywiście jest to powieść fińska . Autorką jest Merja Otava (o ile dobrze
pamiętam).Książeczka była wydana w serii "Z Kogutem", chyba w latach
siedemdziesiątych -i wtedy ją czytałam . Ale nie zapamiętałam -tak dokładnie
jak Ty -danych osobowych bohaterki.Mam tylko mgliste wspomnienia rodzinnych ,
szkolnych i sercowych problemów Priski .Chyba tez były tam wspomnienia
poświęcone ukochanej niani dziewczynki .PoZdrawiam -juz chyba świątecznie.

[Gość: ela]

Prosze słonia.

[liliana25]

czy ktos z Was pamięta książkę o zajączku z lustereczka? Pamiętam tylko, że w
książce było bardzo dużo niebieskich rysunków i przygód zajączka. Pozdrawiam

[Gość: Kawka]

Witam.Chodzi Ci zapewne o książkę Heleny Bechlerowej "Zajączek z rozbitego
lusterka "(ilustrowała Hanna Czajkowska ).Była wydana m.in. w serii NK"Moje
Ksiażeczki ".Jest to historia Piotrusia ,któremu mama często opowiadała różne
wymyślone przez siebie bajki :o misiu ,o tygrysku i o tęczowym zajączku.Tę
historię chłopiec lubił najbardziej i uważał ją za swoją wyłączną własność.Gdy
zachorowała jego młodsza siostra Basia -nie chciał się zgodzić na opowiadanie
jej tej bajeczki.Był bardzo niegrzeczny, psocił i wszystkim dokuczał.Rozbił też
lusterko ze ściany. Wtedy tato został przy Basi ,a mama wyszła z domu "za góry
i lasy" .Z jednego kawałka lusterka zrobił się tęczowy zajączek i zaprowadził
Piotrusia pod las,gdzie siedziała zasmucona mama.Piotruś przeprosił mamę za
wszystkie wyrządzone przykrości i razem z tęczowym zajączkiem(którego mama nie
potrafiła zobaczyć ) wrócili do domu >Pozdrawiam.

[Gość: Kawka]

Hej,DORTU! Post do Ciebie (o kanaponach) jest troche wyżej.Pozdr.

Maria Buyno Arctowa

[Gość: thari]

szukam wszytkich książek Marii Buyno Arctowej
Ostatnimi czasam ukazaly sie tylko : "sloneczko" "Figa" "kocia mama" i w
niewielkim nakładzie "wyspa mędrcow" udało mi sie znależć w sumie po
anktykwariatch 10 jej książek. Napisala ich kolo 100.
Zapomniana autorka przepieknych książek dla dzieci. Zapomnienie to bylo celowym
dzialaniem po wojnie. A to przeciez polska Astrid. Zrobilam stronke o niej,
zainteresowanych zapraszam
matrix.jasna.tarnow.pl/~ejja/buyno/maria_buyno.htm
pomozcie przywrocic Marie Buyno Arctwa dzieciom.

[Gość: liliana25]

Kawko, jest nieoceniona. Przyznam, że zupełnie nie pamiętałam treści całej
bajki. Masz ogromną pamięć. Mnie udaje się co najwyżej zapamiętać jakieś
niewielkie fragmenty. Takie okruszki, raz większe, raz mniejsze. Pozdrawiam

[Gość: Arwena]

Pod wpływem zamieszczonych postów sięgnęłam do książek "Życie wśród dzikusów"
oraz "Poskramianie demonów". Mam nieodparte wrażenie, że na ich podstawie
nakręcono film z Doris Day "Nie jedzcie stokrotek". Była to bardzo luźna
adaptacja. Kawko, czy Ty może pamiętasz ten film i masz podobne skojarzenia.

[Gość: alucha]

Witam wszystkich SEERDECZNIE!!
Przypomniałam sobie, że pierwszą książeczką, którą sama przeczytałam
była ,,Czarna perełka", o owieczce.Była tam jeszcze jedna owca, na którą
mówiło się ,,Metka", ale o czym to było, to już nie pamiętam.... Ale musiałam
chyba mocno przejąć się tą historyjką, jeśli pamiętam cokolwiek jeszcze.
,,Przygody Filonka Bezogonka" wciągnęły mnie w facsynujący świat kocich
przygód, ale, oczywiście, nie pamietam już jakich!
Wątek jest wspaniały, przypomniałam sobie emocje z dzieciństwa,
książki czytane z wypiekami na twarzy, eeeh
Dorzucam jeszcze do listy ,,Niebo nad Norfolkiem" i ,,Bunt na konszelfie 10".
Autorzy- nie pamietam.
O d jakiegoś czasu łamiemy sobie głowy(moja siestra i ja) nad wierszykiem czy
też bajeczką o muszce,a szło to mniej więcej tak:
muszka muszka złotobrzuszka
na cieniutkich sześciu nóżkach,
poszła muszka nad rzeczkę i znalazła złotóweczkę...
I co było dalej??
Fajne to było , ale teraz nawet nie wiadomo czego szukać. MOŻE ktoś
pamięta??
A czy do tej listy pasują ,,Rupaki"? jeśli tak , to dorzucam jeszce ,,Rupaki"
Danuty Wawiłow!
Pozdrawiam gorrąco wszystkich!

do Aluchy Re: Zapomniane książki dla dzieci

[Gość: Kawka]

Witam.Książka o Perełce-to "Czarna owieczka " Jana Grabowskiego. Metka była
matką Perełki ,ulubionym zwierzęciem dwóch siostrzyczek ,zaprzyjażnionych z
autorem.Niestety,Metka zdechła.Wtedy małą
Perełkę "zaadoptowała "...suczka .Perełka wychowała sie z psami i zachowywała
się tak jak one ;witała się "po psiemu " ,skacząc przednimi łapkami na
delikwenta,biegała też po podwórku z kością w pyszczku (nie pamiętam ,czy była
to słynna barania łopatka,tak często wspominana w opowieściach Jana
Grabowskiego)
Książka jest urocza,pięknie ilustrowana przez Marię Orłowską-Gabryś -i wciąż
jest lekturą obowiązkową w I klasie).
"Niebo nad Norfolkiem" napisał Jan Mark ,a "Bunt na Konszelfie 10" -Monica
Hughes .


"Przygody Filonka Bezogonka" napisała Gosta Knuttson(mam egzemplarz wydany
razem z częścia drugą :"Nowe przygody Filonka Bezogonka" ) .Niedawno ukazały
się także "Filonek Bezogonek i jamnik Janik" i "Filonek Bezogonek i Maja
Śmietanka".Pozdrawiam serdecznie.

do Aluchy Re: Zapomniane książki dla dzieci

[Gość: staruch]

Dawno juz mialem napisac o Filonku. Jako dzieciaka piekielnie mnie interesowalo co oznacza okrzyk w pociagu "Pirsza tura obiadowa". Za kazdym razem gdy potem jechalem pociagiem (jakims osobowym na przyklad) czekalem, az ktos to krzyknie...

do Aluchy Re: Zapomniane książki dla dzieci

[Gość: alucha]

Witam Cię Kawko ! dawno mnie tu nie było, więc teraz składam serdeczne
dzięki za przypomnienie historii Czarnej Perełki. A ,,Nowe przygody filonka"
kupię dla siostrzeniczki.
Pozdrawiam!

do Aluchy Re: Zapomniane książki dla dzieci

[Gość: alucha]

Witam Cię Kawko serdecznie! dawno mnie tu nie było, więc teraz składam dzięki
wielkie za przypomnienie historii Czarnej Perełki! a ,,Nowe przygody
Filonka " kupię siostrzeniczce.
Pozdrawiam!

[Gość: staruch]

"Jak na hustawce" - rosyjskie opowiadania. Troche dydaktyczne, ale cieple. Czasami dziwne problemy - np. klopoty z rejestracja roweru.

[Gość: Kawka]

Tak,tak,pamiętam tę książkę!.Trochę nietypowy format : nieduża, dość
wąska ,beżowo -żółta okładka + barwne wzorki ,a w centrum -postać chłopca
(ilustracje -chyba Wandy Orlińskiej). Autor -chyba Leonid Siergiejew.To była
książka mojej córki i pewnie leży wraz z innymi (rzadziej czytanymi) gdzieś w
pudle. Treści opowiadań,niestety ,nie pamiętam.
A czy ktoś przypomina sobie baśniowe opowiadanie "Mateuszek na Zaczarowanej
Wyspie"? O niegrzecznym chłopcu ,którego zabrały na przejażdżkę trzy
dziewczynki :Proszę,Przepraszam i Dziękuję.Ja czytałam to w "Swierszczyku",ale
podobno było wydanie książkowe .Czy tak ? I jeszcze "Złoty Kluczyk czyli
przygody pajacyka Buratino" .Czytałam to w III klasie szkoły podstawowej i o
wiele bardziej wolałam Buratina niż - z trudem poddającego się resocjalizacji-
Pinokia .I jeszcze Antoniny Domańskiej "Krysia Bezimienna " i "Przy kominie o
szarej godzinie " ? Czy ktoś to pamięta ? Pozdrawiam.

[Gość: dortu]

Witam Cię, Kawko! Jesteś fantastyczna. Myślałam że czytam dużo i wiele
pamiętam, ale bijesz mnie na głowę. Dzięki za kanapony.
"Krsię Bezimienną" Domańskiej mam własną, czytałam ją wiele razy, podobnie
jak "Paziów Króla Zygmunta" tejże autorki. Obie książki są doskonałymi
powieściami akcji ze sporą dozą humoru i z dobrym "podkładem" historycznym,
myślę, że nawet współczesnego czytelnika nie nudzą. Potwierdza to mój
nastoletni syn, który stoi obok.
Notabene obie te pozycje wydane były w tzw. "bibliotece złotego liścia", w
charakterystycznych obwolutach z ukośnym paskiem w rogu i płóciennych okladkach
za złotym listkiem nadrukowanym obok tytułu. Nie skompletowałam całej, ale
miałam m.in. takie, jak trylogia historyczna Gąsiorowskiego z czasów
napoleońskich ( Huragan", "Rok 1809" i "Szwoleżerowie gwardii"), "Nad poziomy"
Wołodego Skiby ( o grupce uczniów gimnazjum z okresu tuż przed wybuchem
powstania styczniowego), "Księżniczka" Zofii Urbanowskiej (o zamożnej panience,
która wskutek nagłego zubożenia rodziny musiała podjąć pracę zarobkowa i
doceniła wartość pracy), wspominana wcześniej przeze mnie "Ze wspomnień
Samowara" Benedykta Hertza.
Ponadto przypomniała mi się jeszcze jedna książka o zupełnie innej tematyce,
mianowicie ekologicznej. Występował tam profesor-przyrodnik, który uczył
mieszkająće w okolicy dzieci poszanowania przyrody. Tytuł był "Wiatrak
Profesora Biedronki", a potem ukazała się jeszcze druga część, której tytułu
już nie pamiętam.
Pozdrawiam.

[Gość: ANka]

Gość portalu: Lobelia napisał(a):

> Zainspirował mnie wątek o "Małpeczkach z naszej
> półeczki" oraz moje wcześniejsze poszukiwania autorki
> "Czarki"... Pamiętacie jeszcze jakieś książki z
> własnego dzieciństwa, które zrobiły na was wrażenie i
> jakoś w was "siedzą", a dawno ich nie wznawiano i
> popadły w zapomnienie? Nie z takiego podstawowego
> "kanonu", ale też warte przypomnienia i ew. wyszukania
> w antykwariacie?
> Ja zaczynam:
> L. Woźnicka "Czarka" (cała seria)
> M. Kownacka "Wiatrak profesora Biedronki"
> M. Kruger "Dar rzeki Fly"
> J. Grabowski "Puc, Bursztyn i Goście" tudzież wszystkie
> inne jego książki o zwierzętach
> A. Fiedler "Mały bizon"
>
> I co dalej?

A np "Czarodziejski ogrod" albo " Zaczarowany ogrod" E.
Szelburg Zarembiny? Niestety moglam gdzies zrobic
literowke. Ale niezaleznie od innych dziel tej pani to
opowiadanie bylo naprawde piekne a nie moge go nigdzie
znalezc w ksiegarniach choc chcialam poczytac moim dzieciom..

do ANki Re: Zapomniane książki dla dzieci

[Gość: Kawka]

Witam.Prawdopodobnie chodzi Ci o baśniowe opowiadanie "Ogród króla
Marcina".Jest to jedna z trzech czarodziejskich historii zamieszczonych w
książce Ewy Szelburg-Zarembiny pod wspólnym tytułem "Królestwo bajki"
(zilustrowała ją przepięknie Maria Orłowska-Gabryś ).Pierwsza - to
tytułowe "Królestwo Bajki" ,druga -to opowieść o Znajduszku ,małym chłopczyku
podarowanym samotnemu staruszkowi przez jego ukochany las.A trzecie -to
właśnie "Ogród..." Na początku ,w wielkim ,zaniedbanym ogrodzie królują
wszechwładne i antypatyczne pokrzywy .Ale gdy zjawia się ogrodnik Marcin-
sytuacja radykalnie sie zmienia ...
"Królestwo Bajki " było kilkakrotnie wznawiane ,więc powinnaś bez trudu trafić
na tę książkę w bibliotece dla dzieci.Pozdrawiam.

[Gość: staruch]

A taka seria "Trzy po trzy z sasiadami"?

[punia68]

Gość portalu: staruch napisał(a):

> A taka seria "Trzy po trzy z sasiadami"?

A to seria byla? Ja znam tylko "Trzy po trzy z Minusem" i druga czesc "Trzy po
trzy z sasiadami". Autorka jest chyba Chotomska, nie jestem pewna, ale nie chce
mi sie znowu grzebac w szafce wypchanej ksiazkami z dziecinstwa (nigdy nie chca
zmiescic sie z powrotem). Bylo wiecej czesci?
Pozdrawiam

[Gość: staruch]

Cos o drukarni bylo jeszcze. "Trzy po trzy z petitem (?)". Ciekawe, czy to juz wszystko.

[Gość: Kawka]

Witam. "Trzy po trzy z minusem:pierwsze spotkanie z Marcinem" -autorka Barbara
Lewandowska ,"Trzy po trzy z sąsiadami:nowe spotkanie z Marcinem" -autorka Mara
Michałowska .A potem -"Trzy po trzy z petitem:kolejne spotkanie z Marcinem" -
opracowała Maria Terlikowska -i w tym opracowanie były też te dwie w/w.
części.Pozdrawiam serdecznie.

[Gość: superbaca]

Jak kurwa mozna nie wspomnieć w ponad pół tysiąca postów o Hodży Nasreddinie?
number łan z lektur z dzieciństwa

[Gość: staruch]

O Honikt nie napisal, bo wlasnie jest zapomniany! :-)Tak podejrzewam, ze jeszcze wiele takich pozycji zostało, ktore, gdy ktos o nich wspomni, stukamy sie w glowe io wolamy "NO TAK"
2 tomy o Nasredinie sa super.

ozywajace posagi

[Gość: magnolia]

Przeczytalam wszystkie posty i nie zauwazylam odpowiedzi na pytanie o ksiazke,
gdzie w ogrodzie zamkowym ozywaly posagi. To prawie na pewno E. Nesbith, a
tytul to chyba "Zaczarowany zamek".

Wracajac tez do mlodziezowych ksiazek Chmielewskiej, "Slepe szczescie" czyli
trzecia czesc przygod TEreski i Okretki w pierwszym wydaniu nazywalo sie "Duch"
i zawieralo tylko przeprowadzke i poszukiwania ducha. I uwazam, ze bylo duzo
lepsze w tej formie.

mag.

[punia68]

Gość portalu: magnolia napisał(a):

> Wracajac tez do mlodziezowych ksiazek Chmielewskiej, "Slepe szczescie" czyli
> trzecia czesc przygod TEreski i Okretki w pierwszym wydaniu nazywalo
sie "Duch"
>
> i zawieralo tylko przeprowadzke i poszukiwania ducha.

Dzieki Ci, o Pani, za rozwiazanie zagadki z mlodosci. Kiedy nabylam i
przeczytalam "Slepe szczescie" przesladowalo mnie wrazenie, ze juz to czytalam,
tylko w innym wydaniu i dawno temu. Pozyczylam od kogos, oddalam i nie moglam
juz zweryfikowac informacji.
Tylko frapuje mnie dlaczego wszedzie gdzie wymieniane sa ksiazki napisane przez
J. Chmielewska (np. na koncu obecnie wydawanych ksiazek czy www.chmielewska.pl)
wymieniane jest tylko "Slepe szczescie" z 1992, ja mam wydanie z 1990, a ani
slowa o "Duchu"...

Korczak

[Gość: staruch]

Pisal ktos o Korczaku? Chyba nikt.
Zdecydowanie "Kajtus czarodziej". Harry Potter na drzewo moze wracac.
"Krol Macius I" tez oczywiscie (a pamietacie scene, gdy Macius zabija parlamentarzyste? Mocna rzecz!)

[Gość: dortu]

Do tematu "Korczak" dorzucam jeszcze "Bankructwo małego Dżeka". Przyznam, że
jako dorosła doceniam wymowę moralną tych pozycji, natomiast jako dziecko z
jednej strony zachwycałam się barwnymi opisami sytuacji, dzięki którym w
wyobraźni oglądałam od razu kolorowy film, natomiast z drugiej - czytałam je
("Maciusia" i "Dżeka")jakoś mniej chętnie, bo miejscami były przeraźliwie
smutne.
Przy okazji do wszystkich : przypomniała mi się fantastyczna książka
popularnonaukowa pt. "Mędrca szkiełko", złozona z opowieści o odkrywcach,
którzy połozyli podwaliny pod rozwój współczesnej medycyny (Pasteur, Koch,
Fleming, Banting i Best etc.), napisanych zajmująco, na poziomie stosownym dla
ucznia starszych klas podstawówki. Nie pamiętam, kto ją napisał - chyba polski
autor - i nie spotkałam jej w żadnej bibliotece prócz tej, do której
uczęszczałam jako dziecko. Może ktoś zna autora?

[anchan]

Gość portalu: dortu napisał(a):
> Przy okazji do wszystkich : przypomniała mi się fantastyczna książka
> popularnonaukowa pt. "Mędrca szkiełko", złozona z opowieści o odkrywcach,
> którzy połozyli podwaliny pod rozwój współczesnej medycyny (Pasteur, Koch,
> Fleming, Banting i Best etc.

Chyba pamiętam ten tytuł, ale nic więcej. Byli jeszcze "Łowcy mikrobów"
i książki Perelmana "Zajmująca fizyka", "Zajmująca algebra" itp.
No i nieśmiertelna "Lilavati".

Z innej beczki. Prośba do Kawki i innych nie dotkniętych sklerozą. Wojna między
żołędziami i kasztanami, księżniczka Emalia i wmieszany we wszystko twórca
obydwu armii. Czy ktoś to pamięta?

[Gość: Kawka]

Witam.Autorem tej książki jest Grzegorz Fedorowski (napisał jeszcze m.in. "Ze
wspomnień starego lekarza'","Ludwik Hirszfeld" ,"500 zagadek o zdrowiu i
medycynie").I chyba(nie jestem pewna) -"Jak się uczyć".Pozdrawiam.

do DORTU Re: Korczak

[Gość: Kawka]

Oczywiście ten G,Fedorowski to autor książki "Mędrca szkiełko".A teraz się
zastanawiam nad ksiązką o księzniczce Emalii.Pozdr.

[znajoma_krolika]

Duch wcale nie był pierwszy! Można przeczytać o tym w Autobiografii
Chmielewskiej. Po prostu pojawiła się propozycja wydania książki w skróconej
formie - stąd dziwny początek "Ducha", taki ni w pięć ni w dziesięć. Ale
wydanie było bardzo ciekawe - duża książeczka z ilustracjami Bohdana Butenki. :-
)

[punia68]

znajoma_krolika napisała:


> Ale
> wydanie było bardzo ciekawe - duża książeczka z ilustracjami Bohdana
Butenki. :
> -
> )

O to to, wlasnie. Tak mi jakos majaczy w mozgownicy: wydanie broszurowe,
miekkie okladki, format cos kolo A4 i kolorystyka okladki - duzo czerwonego
(ale tu sie moge sugerowac "Klementyna lubi kolor czerwony" - skadinad tez
sympatyczna ksiazeczka i tez chyba Butenko ilustrowal).
Tak na marginesie to szalenie lubilam ilustracje Bohdana Butenki w ksiazkach -
te wyrwane z kontekstu zdania bedace integralna czescia ilustracji bardzo mnie
zawsze bawily.
Pozdrawiam serdecznie "pamietliwych".

[znajoma_krolika]

Na okładce (czarno - pomarańczowej) był duży, biały duch. :-)

[punia68]

znajoma_krolika napisała:

> Na okładce (czarno - pomarańczowej) był duży, biały duch. :-)

A nie mowilam... Duzo czerwonego... ;)))
Ale reszta, mam nadzieje, sie zgadza? W przyblizeniu chociaz, proszeeeee...
zeby sie w koncu nie okazalo, ze to byla zupelnie inna ksiazka.
Pozdrawiam.

[Gość: Kawka]

Przepraszam,napisałam wierutną bzdurę(chyba chwilowa amnezja): G.Fedorowski
napisał "Człowiek istota poznana? " ,a nie "Jak sie uczyć"(to akurat zostało
napisane przez J.Rudniańskiego).Pozdr.

[quba]

Gość portalu: staruch napisał(a):

> Pisal ktos o Korczaku? Chyba nikt.
> Zdecydowanie "Kajtus czarodziej". Harry Potter na drzewo moze wracac.
> "Krol Macius I" tez oczywiscie (a pamietacie scene, gdy Macius zabija
parlament
> arzyste? Mocna rzecz!)



no a Bankructwo małego Dżeka? - bardzo lubiłam i czasem wracam
pozdrowka

[Gość: trawka]

A czy ktoś pamięta bajeczki z serii Poczytaj mi mamo? Najstarsza jaką
zapamiętałam to "Pali sie " Jana Brzechwy cos o strażakach z ilustracjami
gdzie refrenem do wszystkiego bylo "Pali sie pali sie pali sie pali sie"?
pozdr.
t

[Gość: arwena]

Witam wszystkich. Dawno tu nie zaglądałam. Równiez się podpisuję pod tym,
że "Duch" był ciekawszy od "Ślepego szczęścia".
Przypomniałam sobie kolejne książki z dzieciństwa. Jedna z nich była o
Profesorze Zefirku, który szukał słońca. Pamiętam, że okładka byłą niebieska.
Druga, to zbeletryzowana historia Francji dla dzieci. Chyba pt. "Historia
Marianny". Bardzo lubiłam ją czytać.
Ostatnio wpadła mi w ręce ostatnia powieść Haliny Popławskiej. Tytuły nie
pamiętam. Niezwykle się rozczarowałam. W żadnym razie nie przypominała żadnej z
wcześniejszych książek napisanych ładnym językiem.
Jeszcze jedna książka, która chodzi mi po głowie. Może ktoś z was pamięta.
Nosiła chyba tytuł "Oczy węża". Okładka była chyba zielona z rysunkiem pagody.
Trochę propagandowa, bo dotyczyła chyba wojny w Kambodży albo Wietnamie. Dość
oryginalna. Przygody były człkiem ciekawe, jesli pominęło się wątek polityczny.
Pozdrawiam

[punia68]

Gość portalu: arwena napisał(a):


> Druga, to zbeletryzowana historia Francji dla dzieci. Chyba pt. "Historia
> Marianny". Bardzo lubiłam ją czytać.

Jean Duche "Cale zycie Marianny czyli historia Fracji". Bardzo lubilam te
ksiazke. Opracowanie graficzne, ktozby inny, Butenko.
Pozdrawiam

[nchyb]

> Nosiła chyba tytuł "Oczy węża". Okładka była chyba zielona z rysunkiem
pagody.
> Trochę propagandowa, bo dotyczyła chyba wojny w Kambodży albo Wietnamie
odpowiedź po latach...
To Wąż ma groźne oczy - Moniki Warneńskiej.
Szczegółów nie pamiętam, (jakiś rozbity samolot, wędrówka przez puszczę)ale
para młodych bohaterów z tej książki pojawiała się jeszcze w innej książce
Warneńskiej. I nie wiem tylko czemu bardziej niż z Kambodżą kojarzy mi się z
Salwadorem, a może bardziej z Chile. Gdzieś jednak w Ameryce Pd. Chociaz na
zdrowy rozum nie powinno mi się kojarzyć bo pani Warneńska jednak z Indochinami
była mocno związana. Może druga część tam się działa? Ale tytułu dalszego ciągu
nie pamiętam...

A Czerwoni Khmerzy itp. pojawiają się tez w książce Warneńskiej Oczy smoka. Ale
tu już bohaterowie dorośli. Mąż Polak i jego żona pół Francuzka pół Khmerka...

...bo krol zjesc sniadanie chce - kto pamieta?

[punia68]

Kolacze mi sie w pamieci wierszyk dla dzieci, w ktorym wystepuje nastepujaca
fraza (cos jak powtarzajacy sie refren): "Czy by maslo sie znalazlo, bo krol
zjesc sniadanie chce".
To byl taki wierszyk dydaktyczny na temat "skad sie bierze maslo". Na zamku nie
ma masla do pieczywa, wszyscy wedruja w poszukiwaniu masla, az w koncu
docieraja do krowy. Tyle pamietam mniej wiecej. Czy ktos mnie wspomoze i poda
takie drobne szczegoly jak autor i tytul?
Pozdrawiam

[Gość: Kawka]

Witam.Wierszyk ,o którym wspomina punia 68 to "Sniadanie króla".Autorem jest
A.A.Milne , a tłumaczył Antoni Marianowicz .Ja mam go w zbiorku "Wiersze dla
Krzysia".O ile sobie przypominam jest takze w "Księdze nonsensu".A oto finał
(cytuję):
"Cały smutek zaraz minął
Król koziołki dwa wywinął.
_Nie frykasy,ananasy,lecz chleb z masłem chętnie zjem !
A imć Ochmistrz na śniadanie marmoladę niech dostanie,
marmoladę,marmoladę,marmoladę oraz dżem! "

[punia68]

Gość portalu: Kawka napisał(a):

> Witam.Wierszyk ,o którym wspomina punia 68 to "Sniadanie króla".Autorem jest
> A.A.Milne , a tłumaczył Antoni Marianowicz .

Dziekuje, Kawko. Mozna liczyc na Twoja pamiec :)
Pozdrawiam

[Gość: Arwena]

Droga Puniu68, wielkie dzięki za przypomnienie pełnego tytułu oraz autora
książki. Pozdrawiam

[Gość: Ania]

Wiele wątków temu padło pytanie o "Kworę - córkę delfinów". Jest to książka
Stanisława Mioduszewskiego o murzyńskiej dziewczynce, która została porwana
przez krokodyla. Cudem udało jej się uciec, ale po powrocie do wioski
czarownik nie chce w to uwierzyc i Kwora zostaje wygnana jako zły duch. Wraz z
uratowaną od śmierci gepardzicą i jej młodymi zamieszkuje na bezludnej wysepce
u ujścia Nigru w ruinach fortu, w których przed wiekami ukryto skarby
starożytnego Beninu. Kwora zaprzyjaźnia się również z przywódcą stada
delfinów, na którym odbywa morskie przejażdżki. Usiłując dotrzeć do swojej
matki spotyka Pustelnika Jonatana, który w ukrytej dolinie stworzył azyl dla
ludzi pragnących żyć w jedności z przyrodą.
Kwora wraz ze zwierzęcymi przyjaciółmi powraca do wioski, by wygnać z niej
terroryzującego wszystkich czarownika i zabić krokodyla. Podczas tej walki
poznaje myśliwego, który na końcu zostaje jej mężem, a wcześniej pomaga Kworze
uratować skarby Beninu przed grabieżą i dostarczyć je do muzeum w Lagos. To po
krótce treść tej opowieści.

[Gość: Anka]

To jedna z ulubionych ksiażek mojego dzieciństwa!

[Gość: JT]

Czy ktoś pamięta jeszcze Mary Poppins???

Gość portalu: Lobelia napisał(a):

> Zainspirował mnie wątek o "Małpeczkach z naszej
> półeczki" oraz moje wcześniejsze poszukiwania autorki
> "Czarki"... Pamiętacie jeszcze jakieś książki z
> własnego dzieciństwa, które zrobiły na was wrażenie i
> jakoś w was "siedzą", a dawno ich nie wznawiano i
> popadły w zapomnienie? Nie z takiego podstawowego
> "kanonu", ale też warte przypomnienia i ew. wyszukania
> w antykwariacie?
> Ja zaczynam:
> L. Woźnicka "Czarka" (cała seria)
> M. Kownacka "Wiatrak profesora Biedronki"
> M. Kruger "Dar rzeki Fly"
> J. Grabowski "Puc, Bursztyn i Goście" tudzież wszystkie
> inne jego książki o zwierzętach
> A. Fiedler "Mały bizon"
>
> I co dalej?

[Gość: Karolina]

Czy ktoś pamięta książeczkę o kotku i rodzinie która go przyjęła. Była w niej
scena nadawania imienia ipamiętam zdanie "Nabuchonodonozorku chodź się napić
mleczka" potem kotek walczył z miotłą i innymi sprzętami domowymi.Kawko liczę
na Twoją pamięć ;)

[absurd]

Ludzie, chyba sobie przeczytam na raty cały ten wątek :))) Tylko kiedy ja
znajdę czas na to? :))

Dzięki za przypomnienie takich książek jak:
"Witia Malejew w szkole i w domu" Mikołaja Nosowa i "Biały kamień" Gunnel
Linde. Teraz są nie do dostania. Czy ktoś ma może te książki i mógłby je np.
sprzedać? :)))

Aha, czy ktoś pamięta, kto jest autorem cyklu książek o Magnusie? (Np. "Magnus
i wiewiórka"). To był jakiś skandynawski autor względnie autorka.

Z zapomnianych przypomniała mi się jeszcze powieść "Z nikim" bułgarskiego
autora Georgi Nanaiłowa (o chłopcu, którego rodzice się rozstają, a on ma
swoje własne problemy z dorastaniem) i świetna, dowcipnie napisana książka
Czeszki Klary Jarunkovej pt. "Jedynaczka".

Pozdrawiam Was, jesteście wielcy :))))))))))))))))

[Gość: Kawka]

Witam! Autorem cyklu o Magnusie (5 części) jest pisarz szwedzki Hans
Peterson .Pozdrawiam serdecznie.

[Gość: JM]

Czy ktos z Was pamieta moze ksiazeczke o Czupiradelku??? Byla pisana wierszem -
chyba - i zapamietalam tylko ze byl tam motyw z tym jak Czupiradelko zjada "na
dokladke - czekoladkę". Moze ktos tez to czytal? Pozdrowienia!!

do EFFKI 454 Re: Zapomniane książki dla dzieci

[Gość: Kawka]

Witam ! W poście zaadresowanym do elodii i all2 sugerujesz,że Tunio -bohater
powieści M.Musierowicz "Małomówny i rodzina " jest kimś innym niż Tunio
z "Nutrii i Nerwusa"( o czym pisałam wcześniej w swoim poście).Nie mogę się z
tym zgodzić -jest to TA SAMA OSOBA (oczywiście dużo starsza ).A na dowód -
cytaty :
"MAŁOMÓWNY I RODZINA'"
str.6 "Kiedy Rzodkiewka była rocznym niemowlęciem,jej ojciec zginął w
wypadku.Mama,polonistka i bibliotekarka,chcąc wyżywić troje dzieci,zmuszona
była obarczyc się tyloma obowiązkami,że nie mogła sobie pozwolić na luksus
wyjazdu na wakacje.TUNIO i Munio jeżdzili ,owszem,na kolonie i obozy
letnie ,ale Rzodkiewka była na to za mała .W trzy miesiące po śmierci pana
Ptaszkowskiego ... "
WNIOSEK: Tunio ma na nazwisko PTASZKOWSKI
str. 40 "Doktor Bratek,wysoki i barczysty,odziany był w podniszczone dżinsy i
skórzaną kurtkę ..."
W FINALE KSIAŻKI :Pani Maria Ptaszkowska (czyli mama
Tunia,Munia i Moniki zwanej Rzodkiewką ) przyjmuje oświadczyny doktora Bratka
i po ślubie z nim nazywa się Maria BRATEK.

"NUTRIA I NERWUS "
str.18 " Zapadła cisza .Nutria przetrawiała słowa siostry.Za drzwiami Laura z
uznaniem pokiwała głową. ............Och,doprawdy trudno pojąć,dlaczego tej
ciotce tak odbiło .Pan TUNIO PTASZKOWSKI był niewątpliwie najbardziej
interesującym z absztyfikantów,jacy przewinęli się przez ten dom,zwabieni przez
poszczególne ciotki.Wysoki,elegancki,a jaki wesoły!........I teraz miałoby się
to wszystko skończyć tylko dlatego,że ciotka oszalała ?"
str.33 (dotyczy Filipa Bratka czyli Nerwusa)
" ...wtrąciła się Laura.-Hej,no przecież możecie być na "ty" -rzuciła
pojednawczo,żując gumę.-On jest bratem pana Tunia,ciociu."
str.92 "-Mama?-spytał Filip,choć przecież mogła to być tylko ona.Mieszkali z
Tuniem i Muniem,najstarszym bratem,w gospodarstwie typowo kawalerskim.....i z
zasady nie wpuszczali tam żadnych kobiet. "
str,152 (opowieść Nerwusa)
""Ja urodziłem się ostatni,bo mama wyszła za mojego ojca póżno,już
była WDOWĄ i miała TAMTYCH STARSZYCH TROJE.A mój ojciec jest do dziś lekarzem w
tamtejszym ośrodku zdrowia . "
str. 156 "Ale nie był to głos mamy. ....I z całą pewnością nie był to głos
ich siostry MONIKI .-Czy to mieszkanie Ptaszkowskich ?-upewnił się Filip.
-Tak,proszę pana-odpowiedział roześmiany głos
-To poproszę Antoniego Ptaszkowskiego -rzekł Filip surowo"
A teraz cytuję informacje z książki Krzysztofa Biedrzeckiego "Małgorzata
Musierowicz i Borejkowie " Wyd."Universitas" Kraków 1999.
str.130 NATALIA BOREJKO(NUTRIA)
"w książce "Dziecko piątku " -ma wyjechać na obóz żeglarski na Mazurach z
Antonim Ptaszkowskim-Tuniem "
str.138 FILIP ....(NERWUS)
"brat Antoniego Ptaszkowskiego,student Akademii Muzycznej..."


To tyle cytatów .Myślę ,że Cię przekonałam ,iż TUNIO to TUNIO ,niezależnie od
tego ,w której części Jeżycjady występuje .Zresztą chyba każdy wielbiciel prozy
Małgorzaty Musierowicz zauważył ,że losy bohaterów Jeżycjady dziwnie
przeplatają się i łączą we wszystkich jej powieściach i że nie nadaje ona
identycznych imion różnym osobom.Pozdrawiam.

[echo1111]

Tak - to jeden z wierszyków z " Nad rzeką Zam Zam" - Anny Świerszczyńskiej

[Gość: Kawka]

Witam.Karolino miła,dopiero dziś przypomniało mi się ,w której ksiązce
występowała ta scena.To "Przyjaciele Konstantego " ,napisana przez Adama
Augustyna ,a wydana przez Wyd.Lit. w Krakowie(I wyd.-1973r.,IIwyd.-
1979r.).Książkę ilustrował Jan Grabiański,a kotka(syjamskiego) nazwano w końcu
Konstantym ( Kot i Kocio -to zdrobnienia od tego imienia).Pozdrawiam.

KAAAWKOOO!!!

[magda_s4]

Z tego, co widzę, jesteś tu ekspertem, a raczej Ekspertem. Pomóż i mi :-) Nie
pamiętam, jaki tytuł miała książka o dwóch przedszkolakach (on i ona).
Dziewczynka chyba była ciut młodsza i nie umiała jeszcze czytać. Kiedyś na
przystanku autobusowym, kiedy jedna pani zapytała, co to za autobus,
dziewczynka odpowiedziała, że nr 8 (bodajże), mimo że nie wiedziała, co to za
numer. Chłopiec natychmiast poprawił dziewczynkę (podał prawdziwy numer) i
zaczął ją tłumaczyć, że ona źle widzi, bo powinna nosić okulary (i tu narysował
na nosie binokle).
Może pamiętasz też książkę o dzieciach, które mieszkały w miejscowości Trawnik
(albo Travnik) i jeździły samochodem Żyguli-Lux?
Pamóż, Kawko :-)

wujcio niteczka!!

[Gość: timit]

a zbior historyjek o dziwnej rodzince, wsrod ktorej byl Wujcio Niteczka, czy
jakos tak, i ktory bal sie sam kapac w wannie zeby go woda nie wciagnela...

co to byla za ksiazka??

moje pierwsze książki

[eta]

"Bizon z jaskini Dewy", ukochana książka mojego dzieciństwa, przeczytałem ją
jako6-7 letni szkrab.
oprócz tego:
1.Paukszta: Wiatrołomy
2.Pieniążek: dookoła sadowniczego świata, (była na półce u moich dziadków),
zainteresowały mnie zdjęcia owoców i takie magiczne nazwy: mango, rambutan ,
passiflora, kokos
3. i jeszcze jedna książka, nie znam tytułu i autora bo książka nie miała
okładki, była o mongolskich stepach, była mapa która gdy ktoś się wpatrywał
mógł zobaczyć oglądane miejsce, i takie fajne rysunki. może ktoś skojarzy co
to za książka
4. "Lato miejskich ludzi" z rysunkami Butenki, najbardziej podobało mi się
robienie skalniaków, i rywalizacja w zbieraniu fantazyjnych korzeni.

[quba]

a czy ktoś pamięta taką książkę o pogańskiej jeszcze, a potem
wczesnopiastowskiej Polsce pt. "Starodzieje"? - treść była ponura dosyć bowiem
czasy to były okrutne a i ilustracje - czarnoczerwone drzeworyty chyba
pamietam, że budziła ww mnie lęk ale i szacunek zarazem
pozdrowka

[Gość: Kłódka]

Liczę na pomoc Kawki w ustaleniu tytułu książki o czarodziejskich butach, które
przenosiły obutego w nie człowieka w przeszłość. Na pewno była to książka
polskiej autorki, bo pamiętam, że był tam Kraków, żaczki itd.
A takie?
1. Bronisława Ostrowska (?) - Za zamkniętymi drzwiami.
2. Danuta Wawiłow - Czupiradło
3. Trójkolorowa kokarda - jakiegoś węgierskiego autora
4. Przygody Dyzia
5. urocze opowieści z Afryki, pełne humoru i ciekawostek: Marian Brandys -
"Śladami Stasia i Nel" oraz "Z Panem Biegankiem w Abisynii".

do KŁÓDKI , JM i innych Re: Zapomniane książki

[Gość: Kawka]

Witam.serdecznie . Bardzo dawno mnie tu nie było(z przyczyn ode mnie
niezależnych), ale teraz już jestem i postaram się przekazać Wam to, co sama
wiem .
Do JM. Znam tylko dwie książki o Czupiradełku , obie pisane prozą :Hanna
Muszyńska-Hopffmanowa-"Czupiradełko"(wydana w latach sześćdziesiątych) i Danuty
Wawiłow -"Czupiradło" (mam ją na własność).Zacytowany przez Ciebie fragment
trochę kojarzy mi się z twórczością poetycką Doroty Gellner.Jeszcze si ę nie
poddałam,szperam w pamięci.

Do KŁÓDKI
Autorką "Trójkolorowej kokardy " jest Jadwiga Chamiec. Akcja powieści toczy się
na Węgrzech, więc dobrze Ci się kojarzyło z tym krajem.Przed wielu laty z
zapartym tchem słuchałam w radiu adaptacji tejże powieści .A książkę potem
kupiłam, czytałam kilka razy i mam ją do dziś.
"Za zamkniętymi drzwiami " Bronisławy Ostrowskiej -nie bardzo kojarzę.To
pisarka przedwojenna,zetknęłam się z jej twórczościa pobieżnie i bardziej
teoretycznie.Natomiast znam książkę EWY Ostrowskiej -"Co słychać za tymi
drzwiami" .Może o nią Ci chodzi?
O "Czupiradle" Danuty Wawiłow napisałam ciut wyżej.
Wspomniane przez Ciebie książki Mariana Brandysa są rzeczywiście zabawne i
świetnie napisane. I też słuchałam ich najpierw przez radio( wydaje mi się,że
czytał je Andrzej Bogucki ,ale mogę sie mylić,to już tyle lat...).
"Przygody Dyzia" ? Na razie nic mi nie przychodzi do głowy,ale może cos
zaswita np.jutro...
"Buty przenoszące w przeszłość?"...Pierwsze skojarzenie-"Kalosze szczęścia"
J.Ch.Andersena.Ale Twoje dalsze informacje niweczą te myśl.I coś zaczyna mi
świtać ,ale chyba jeszcze nie dziś.Pozdrawiam.

"Przygody Dyzia " Re: Zapomniane książki

[Gość: Kawka]

Mam pytanie : czy ta książka była zbiorem zabawnych historyjek z życia ośmio-
lub dziewięciolatka ? Czy jego przyjaciel miał na imię Michał i na urodziny
dostał od naszego bohatera wysuszoną gęsią szyję nafaszerowaną suchym grochem
(żeby grzechotała przy potrząsaniu)? I czy mamie bohatera w chwilach
zdenerwowania (dość częstego) "oczy zieleniały jak agrest"?Jeśli tak,to kiedyś
czytałam tę książkę(chyba w siedemdziesiątych latach)-tylko jakoś to tytułowe
imię "Dyzio" umknęło mi z pamięci(może historia swawolnego Dyzia z "Ludzi
bezdomnych" zakłóciła moje procesy pamięciowe?).
W tamtych czasach (dla odprężenia psychicznego)często sięgałam po takie
opowiastki.Przeczytałam wtedy po raz kolejny "Drobne ustroje "Marii
Zientarowej,"Wojnę domową"( tejże samej autorki),"Piotrek zgubił dziadka oko ,a
Jasiek chce dożyć póżnej starosci" Lucyny Legut ,"Od siódmej rano" Erica
Malpassa i "Rodzinkę" Guareschiego .
Acha, autorem "Przygód Dyzia"(jeśli to jest ta książka,o której wspominałam
wyżej) -jest rosyjski(radziecki) autor Wiktor... Dragunin(?), Draguński
(?),Dragoniew(?). Jeszcze szperam w pamieci...
Pozdrawiam.

Tak, to jest to!!!

[Gość: Kłódka]

Tak Kawko, chodzi dokładnie o te książkę. Była tam historia jak Dyzio jadł
niedobrą zupę. W nagrodę miał iść z mamą do zoo. Żeby poprawić jej smak
doprawiał musztardą, chrzanem (bo dorośli mówią, że z musztardą wszystko da się
zjeść), w końcu wyrzucił zawartośc przez okno prosto na głowę jakiejś pani.

do KŁÓDKI , JM i innych Re: Zapomniane książki

[Gość: Kłódka]

Kochana Kawko, masz oczywiście rację, jeśli chodzi o Ewę Ostrowską. Olśniło
mnie dzisiaj z rana, że przekręciłam i tytuł i autorkę, a tutaj niezawodnie
potwierdziłaś moje olśnienie. "Trójkolorową kokardę" zamierzam wygrzebać z
pudła w najbliższy długi weekend u moich rodziców. Oraz wiele innych książek.
Może spodobają się moim dzieciom. "Czupiradło" było wydane w takiej serii
małych książeczek, były oczywiście też inne tytuły, ale nic mi się nie kojarzy.
Niedawno na wyprzedaży książek z biblioteki wiejskiej (niestety, trafiłam na
resztki tylko) udało mi sie też kupić " Z Tomkiem i Moniką w pustyni i w
puszczy", czyli opowieść o tym jak powstawał film. Czytałam to wiele lat temu,
z przyjemnością wzięłam znowu do ręki.
Pozdrawiam serdecznie.

do KŁÓDKI , JM i innych Re: Zapomniane książki

[punia68]

Gość portalu: Kłódka napisał(a):

"Czupiradło" było wydane w takiej serii
> małych książeczek, były oczywiście też inne tytuły, ale nic mi się nie
kojarzy.

Ta seria Naszej Ksiegarni to wpisane w slonecznik "to ciekawe, przeczytaj".
Z tej serii wydano:
Danuta Wawilow "Czupiradlo" i "Nic sie nie stalo",
Aleksander Minkowski "Kocur i ja" i "Zlota Troc",
Maria Obercowa "Corrida",
Ryszard Marek Gronski "Karabiny w palacu",
Wladyslaw Kozlowski "Tchorz" i "Zen Duzy",
Anna Lisowska-Niepokolczycka "Karp, ktory spiewa",
Klementyna Solonowicz-Olbrychska "Jak mu powiedziec",
Krystyna Boglar "Uroczysko",
Ewa Wojtyszko "Dzis nazywam sie...".

Serdecznie pozdrawiam.

do KŁÓDKI , JM i innych Re: Zapomniane książki

[Gość: staruch]

punia68 napisała:

> Gość portalu: Kłódka napisał(a):
>
> "Czupiradło" było wydane w takiej serii
> > małych książeczek, były oczywiście też inne tytuły, ale nic mi się nie
> kojarzy.
>
> Ta seria Naszej Ksiegarni to wpisane w slonecznik "to ciekawe, przeczytaj".
> Z tej serii wydano:
> Danuta Wawilow "Czupiradlo" i "Nic sie nie stalo",
> Aleksander Minkowski "Kocur i ja" i "Zlota Troc",
> Maria Obercowa "Corrida",
> Ryszard Marek Gronski "Karabiny w palacu",
> Wladyslaw Kozlowski "Tchorz" i "Zen Duzy",
> Anna Lisowska-Niepokolczycka "Karp, ktory spiewa",
> Klementyna Solonowicz-Olbrychska "Jak mu powiedziec",
> Krystyna Boglar "Uroczysko",
> Ewa Wojtyszko "Dzis nazywam sie...".
>
> Serdecznie pozdrawiam.

Bylo bylo. Szczegolnie pamietam "Corride", jak sie chlopakowi robi zal zabitego byka, a gdy ma juz dosyc wymarzonej corridy - okazuje sie, ze to dopiero 1/5 spektaklu.

do KŁÓDKI , JM i innych Re: Zapomniane książki

[Gość: JM]

Co do Czupiradełka to wygrzebujemy z pamięci współnie z mamą. Ona czytałą, ja
słuchałąm ;). Na pewno Czupiradełko, na pewno wierszem albo przynajmniej
wierszowana prozą. No i na pewno były na śniadanie dwa listki klonowe i "na
dokładkę - czekoladkę". LICZE NA WAS!

A typy sprawdze niebawem w Jagiellonce, dam znac jak poszlo.

Pozdrawiam serdecznie

Kłódko!:)

[pola_lawendowe]

Gość portalu: Kłódka napisał:

> Liczę na pomoc Kawki w ustaleniu tytułu książki o czarodziejskich
butach, które
>
> przenosiły obutego w nie człowieka w przeszłość. Na pewno była to
książka
> polskiej autorki, bo pamiętam, że był tam Kraków, żaczki itd.
> A takie?

Kłódko, być może jest to książeczka Zofii Chmurowej " Pięć kroków
wstecz".
Kiedyś, w zamierzchłym dzieciństwie, czytałam ją z całą pewnością i
najbardziej wbiły się w moją pamięć właśnie żakowskie otrzęsiny:)
( Prawdopodobnie później wyszła również w formie komiksu. Ja " Pięć
kroków wstecz" miałam z przepięknymi ilustracjami, niestety, nie
pamiętam czyjego autorstwa)

Pozdrawiam :)

Kłódko2 :)

[pola_lawendowe]

Przepraszam, że zaśmiecam wątek, ale pozwoliłam sobie sprawdzić
telefonicznie u źródeł mojej dziecięcej biblioteczki :)
Książeczkę " Pięć kroków wstecz" Zofii Chmurowej, wydało w 1965 roku
Biuro Wydawnicze " Ruch", z ilustracjami Danuty Imielskiej -
Gebethner
:)

[Gość: sunny]

Czytałam wszystkie posty i mogę wymieić kilka rzeczy, o których nikt z was nie
wspominał:)

1) O Korczaku ktoś pisał, ale nie o książce "Józki, Jaśki i Franki" - to o
chłopcach, którzy jadą na kolonie do Michałówki. Jest pisana w formie kroniki
tych kolonii. Prześmieszna, napisana z wielką miłością do dzieci. Wydanie małe,
chyba zielona okładka, duże litery. Egzemplarz, który posiadam należał do mojej
babci (obecnie ma ona 81 lat, więc sądzę, że książka jest przedwojenna). Ktoś
pamięta?
2) Irena Zarzycka "Dzikuska". Zaczytywałam się tym w wieku 11-12 lat. To
historia Witolda, auczyciela, który przyjeżdza na wieś na prośbę znajomego
uczyć jego córkę - szesnastolatkę stroniącą od ludzi po śmierci matki,
zbuntowaną. Zakochują się w sobie...
3) "Róże pani Cherington" - taki kryminał dla dzieci. Bierze w nim udział
trójka rodzeństwa - Archie, April i najstarsza siostra, której imienia nie
pamiętam. Rozwiązują zagadkę morderstwa, a przy okazji swatają swoją mamę z
policjantem. Mały format, różowa okładka, bez ilustracji.
4) "Zegnaj dziadku, powiedziałem cicho" - książk zdaje się austriacka. Czytałam
ją pod koniec lat osiemdziesiątych. Cienka, około 100 stron - historia
przyjaźni dziesięcioletniego Michasia z dziadkiem który w końcu umiera.
5) "Ania z Lechickich Pól" - tego była chyba ładnych kilka tomów...Trudno to
nazwać serią dla dzieci (bohaterka jest dorosła i chyba pracuje), ale czytałam
to w wieku 10 lat.
6) i na koiec coś z wczesnego dzieciństwa, czego szukam od lat. Nie pamiętam
fabuły, ani autora, ani tego, czy książka była polska czy nie. Pamiętam tylko
tytuł "Dom z okrągłym oknem". Proszę o pomoc:)

Gratuluję pomysł na wątek, bardzo ciekawie się czyta.

[Gość: Kawka]

Witam.
1. Ja też czytałam tę wspomnianą przez Ciebie książkę J.Korczaka ( baaardzo
dawno temu, wypożyczoną ze szkolnej biblioteki ),a także drugą ,jakby
kontynuującą cykl:"Joski,Moski i Srule".Póżniej juz nigdy nie udało mi się na
nie natrafić.
2. "Dzikuskę" i inne przedwojenne ksiązki Ireny Zarzyckiej("Panna Irka","Córka
wichru","Pod wiatr","Pałac śród gór","Tabor" ) wznawiano w latach 90-tych.
Jakoś niezbyt mnie korciło ,aby je przeczytać.Trochę odstraszał mnie styl.Ale
może warto...?
3. "Róże pani Cherington"-autor Craig Rice .Czytałam kilkakrotnie,zawsze z
wielkim ukontentowaniem.Zabawna historia z wymyśloną przez dzieci postacią
policjanta,która (ku ich zdumieniu)nie tylko materializuje się ,ale prowadzi
śledztwo i zakochuje się w ich mamie -pisarce powieści kryminalnych (?).Ja to
pamiętam jako powieść z serii "Kluczyka" ,mały format,okładka CZARNA ,nie
rożowa.
4."Żegnaj,dziadku,powiedziałem cicho" -piękna i wzruszajaca książka.Taka,do
której sie wraca .Autor -Elfie Donnelly .
5. Seria o "Ani z Lechickich Pól" Marii Dunin - Kozickiej . Nie czytałam( z
przyczyn takich,o jakich wspomniałam pisząc o "Dzikusce" ).
6. "Dom z okrągłym oknem "? Na razie nie kojarzę ,ale będę szperać w
pamięci.Pozdrawiam.

Ostatnia jesienna piosenka- tytul

[Gość: vin]

Znasz ? autora podam jutro, pochodzi z bylej ZSRR, chyba Sergiej Kozlow, nie
mam pewnosci,jezeli nie znasz serdecznie polecam, tak bardzo, ze moge
udostepnic, to prawdziwy skarb....
pozdrawiam

Siergiej Kozlow - autor

[Gość: vin]

[quba]

Gość portalu: sunny napisał(a):

> Czytałam wszystkie posty i mogę wymieić kilka rzeczy, o których nikt z was
nie
> wspominał:)
>
> 1) O Korczaku ktoś pisał, ale nie o książce "Józki, Jaśki i Franki" - to o
> chłopcach, którzy jadą na kolonie do Michałówki. Jest pisana w formie kroniki
> tych kolonii. Prześmieszna, napisana z wielką miłością do dzieci. Wydanie
małe,
>
> chyba zielona okładka, duże litery. Egzemplarz, który posiadam należał do
mojej
>
> babci (obecnie ma ona 81 lat, więc sądzę, że książka jest przedwojenna). Ktoś
> pamięta?
Książka Korczaka zatytułowana "Na koloniach letnich" -
skLada sie z dwóch częśći
Józki, Jaśki, Franki
Mośki, Joski, Srule

bardzo piekna i wzruszająca, jak wszystkie książki Korczaka
tym bardziej wzrusza, jeśli pamietamy o tragicznym końcu autora i całego
sierocińca, który prowadził w getcie

[ulawaw]

Dzięki za przypomnienie książek I.Zarzyckiej. Zupełnie zapomniałam, że je
czytałam a najbardziej przypadła mi do gustu "Dzikuska".

[Gość: kornik]

to książek zapomnianych dołożył bym naszą Polską literaturę ,
całość Stanisława Pagaczewskiego np.prof.gąbka i latające talerze
i całość Adama Bahdaja , chciaż te ksiązki dla wspołczesnego dziecka to
egzotyka , ale mimo wszystko niosą ze sobą treści uniwersalne

[e-mail]

[myshen82]

Adama Bahdaja uwielbialam, chyba najbardziej :'Czarny
parasol' - czy akcja nie rozgrywa się w jakiejś
nadmorskiej miejscowości?

[Gość: sunny]

Zarzycka faktycznie jest dość sentymentalna, ale "Dzikuskę" warto moim zdaniem
przeczytać.
Być może Craig Rice wydano też w serii z kluczykiem - jednak moje wydanie, z
końca lat 80., było na pewno różowe:)

Chcę podziękować temu Forum i współtworzącym wątek - dzięki wam odkryłam
książki Lucyny Legut, których w dzieciństwie nie czytałam.
Pozdrawiam:)

[Gość: Kawka]

Tak,masz rację.To wydanie (chyba z 1988 lub 89 r.) ma bladoróżową okładkę i
jest z serii"Złotego Kluczyka". Sprawdziłam wczoraj w biblioteczce mojej
siostry. Ona nie pamieta żadnego innego ,a ja tak.Będę więc jeszcze sprawdzać
i szukać.Pozdrawiam bardzo serdecznie.

[Gość: ela]

Tak, bylo wydanie (chyba ze srebrnym kluczykiem), bardzo dawno, na czarnym tle
okladki fragmenty listow i (moze?) roze.

[Gość: nać.]

"puc bursztyn i goscie" ta ksiazka wywoluje u minie odruch wymiotny...szczerze
mowiac nic nie zadzialalo na moja psychike do tego stopnia w dziecinstwie, aby
teraz o tym wspominac.

[Gość: szyder]

Gość portalu: nać. napisał(a):

> "puc bursztyn i goscie" ta ksiazka wywoluje u minie odruch wymiotny...szczerze
> mowiac nic nie zadzialalo na moja psychike do tego stopnia w dziecinstwie, aby
> teraz o tym wspominac.

To po kiego grzyba wspominasz? Klepiesz byle klepac?

[Gość: Kruszynka]

A czy kto pamieta "Szwambranie"?
Dzialo sie to w Rosji przed i podczas rewolucji, dwaj bracia wymyslili sobie
taki kraj...
Ilustrowal Butenko

Zgadzam sie, ze ksiazek, zwlaszcza z dziecinstwa sie nie rozdaje. Wszystkie
zabralam ze soba przy wyjezdzie z Polski i niejedna ciezka chwile mi rozjasnily.

A czy juz nikt nie pamieta "Opowiesci o Cebulku" Gianni Rodariego. Byla to
bardzo poprawna historia o rewolucji przeprowadzonej przez jarzynki przeciw
tyranii m.in. Pana Pomidora.
Pozdrowienia dla wszystkich

[Gość: Kawka]

Witam.Czytałam "Szwambranię" bardzo dawno temu ( ile dobrze pamiętam ,autorem
jest Lew Kassil ).Był to prezent od kolezanki na moje urodziny .Dostałam wtedy
jeszcze dwie książki : "Tarasik" i "Tarpan Baltazar ".Teraz wszystkie te
książki śpią sobie w pudełku na strychu(niestety,nie mam w moim mieszkaniu
tyle miejsca,żeby mogły sobie stac na półce )."Opowieśc o Cebulku" też znam ,
nawet niedawno ja przeglądałam . Wspominałam już na tym forum jeszcze inne
ksiązki G.Rodariego : moją ulubioną "Podróż Błękitnej Strzały" i "Gelsomino w
Kraju Kłamczuchów". W tamtym okresie czytałam też dwie książki ,których autorki
nie mogę sobie przypomnieć .Majaczy mi w pamięci Aleksandra Bronsztajn?
Bromsztajn? . A ich tytuły to "Podlotki" i "Maturzystki".Dwie części (chyba
pisane w pierwszej osobie ,ale nie jestem pewna) są opowieścią o pewnej
rosyjskiej rodzinie.Pamiętam problemy bohaterki z adaptacją w szkolnym
środowisku , uczestnictwo w tzw."żurfiksach" i ciągle omawiana w
rodzinie "sprawa Dreyfusa". Może ktoś z Was przypomni sobie nazwisko autorki?
Pozdrawiam serdecznie.

[Gość: Kruszynka]

Gość portalu: Kawka napisał(a):

> Witam.Czytałam "Szwambranię" bardzo dawno temu ( ile dobrze pamiętam ,autorem
> jest Lew Kassil ).Był to prezent od kolezanki na moje urodziny .Dostałam
wtedy
> jeszcze dwie książki : "Tarasik" i "Tarpan Baltazar ".Teraz wszystkie te
> książki śpią sobie w pudełku na strychu(niestety,nie mam w moim mieszkaniu
> tyle miejsca,żeby mogły sobie stac na półce )."Opowieśc o Cebulku" też znam ,
> nawet niedawno ja przeglądałam . Wspominałam już na tym forum jeszcze inne
> ksiązki G.Rodariego : moją ulubioną "Podróż Błękitnej Strzały" i "Gelsomino w
> Kraju Kłamczuchów". W tamtym okresie czytałam też dwie książki ,których
autorki
>
> nie mogę sobie przypomnieć .Majaczy mi w pamięci Aleksandra Bronsztajn?
> Bromsztajn? . A ich tytuły to "Podlotki" i "Maturzystki".Dwie części (chyba
> pisane w pierwszej osobie ,ale nie jestem pewna) są opowieścią o pewnej
> rosyjskiej rodzinie.Pamiętam problemy bohaterki z adaptacją w szkolnym
> środowisku , uczestnictwo w tzw."żurfiksach" i ciągle omawiana w
> rodzinie "sprawa Dreyfusa". Może ktoś z Was przypomni sobie nazwisko autorki?
> Pozdrawiam serdecznie.
Dziekuje Kawko. Twoja pamiec i znajomosc literatury dzieciecej zadziwia.
Nazwisko autora Szwambranii dalo mi dostep do tekstu ksiazki na sieci (w jezyku
angielskim) adres:
lib.sarbc.ru/koi/PROZA/KASSIL/kassil_konduit_engl.txt
A Cebulka i Blekitna strzale mam na polce do czestego czytania. O Gelsomino nie
slyszalam. Istnieja jeszcze (u Merlina) dwie ksiazeczki:"Historyjki o Alicji,
ktora zawsze spadala w klopoty" i "Pinokio rymowany".
Pozdrawiam serdecznie

[Gość: Kawka]

Witam. Ja czytałam jeszcze "Bajki przez telefon" Gianniego Rodariego.Pozdr.

Do KAROLINY Re: Zapomniane książki dla dzieci

[Gość: Kawka]

Witam.Dopiero dziś udało mi się przypomnieć,gdzie występuje scena nadawania
imienia kotkowi ("Nabuchodonozorku,chodż się napić mleczka!").To książka Adama
Augustyna "Przyjaciele Konstantego" (Wyd,Lit. , dwa wydania : w 1973 i w 1979
roku).Imię dla malutkiego kotka syjamskiego wymyślali wspólnie: niedomagający
chwilowo narrator i jego żona Ewa .W końcu został nazwany Konstantym czyli
Kociem czyli Kotem .Pozdrawiam serdecznie .

Do KAROLINY Re: Zapomniane książki dla dzieci

[Gość: JM]

Też czytałam tę ksiązkę! Byla piekna, zwlaszcza ilustracje = Grabianskiego
jesli dobrze pamiętam.Z "kocich" ksiazek - pamiętacie "Petriszorkę"?

[Gość: m]

no to jeszcze "Gelsomino w kraju kłamczuchów" Rodariego

Moja lista

[ksara4]

Nazywam sie muszelka - o takiej malutkiej syrence
Ucho, dynia , 125
Taps - o piesku pudelku
Timba - o psie
Gringolo - o popielicy
Czlowiek powinien miec psa - ruska, ale fajna
Buleczka
Puch, kot nad koty - i w ogole wszystko Grabowskiego