Słonimski

[hania_76]

Ale nie Słonimski-poeta, tylko Słonimski jako krytyk teatralny,
felietonista. Nad "Gwałtem na Melpomenie" zaśmiewałam się do łez. Nad
felietonami 1927 - 1939 raz kiwałam głową "to tak jak u nas" albo znów
głośno i serdecznie się śmiałam. No i jeszcze "Alfabet Wspomnień" -
wzruszający, zabawny. Czy ktoś to czyta / lubi?

[Gość: ryża małpa]

" Aklfabet wspomnień uwielbiam!!! Felietony czytałam ale zniechęciłam się , bo
za dużo rzeczy było aktualnych na one czasy i za czesto musiąłam zaglądac do
przy[isów :-)

[Gość: ae]

hania_76 napisała:

> Czy ktoś to czyta / lubi?

Ja! "Kroniki tygodniowe", "Alfabet wspomnien"; i jeszcze "Wspomnienia
warszawskie" i zbior felietonow "Ciekawosc" (1973-76).
Doskonala odtrutka na rozmaite smutki - duza dawka leczniczego humoru!
<a chwilami tez wzrusza prawdziwie... :)>

[Gość: szcz]

Oczywiście, że tak. „Alfabet wspomnień” chyba zawsze będzie aktualny i
zabawny. „Gwałt na Melpomenie” to wręcz podręcznik pisania recenzji, a co
do „Kronik tygodniowych to być może, rzeczywiście dzisiaj trzeba trochę wysiłku
żeby zorientować sie w układach polityczno-towarzysko-obyczajowych z lat 20 i
30, ale nie zmienia to faktu, że są doskonałymi felietonami, pisanymi lekkim,
zabawnym, choć często złośliwym językiem. Słonimski wiecznie żywy i zabawny!

[ada08]

Ciekawy jako Postać we wspomnieniach jego współczesnych.
Jego przyjaźnie z Kossakównymi, z Iwaszkiewiczami.
Sporo jest o nim w ''Dziennikach'' Anny Iwaszkiewiczowej.
Potem zerwanie z Jarosławem, na tle różnic chyba politycznych ?
Ponoć nie pogodził się z nim nawet przy trumnie swojej żony, gdy
ten wyciagnął do niego rękę na zgodę.

No i bohater wielu anegdot, chętnie jeszcze i dzisiaj
opowiadanych.

Czytałam ''Ciekawość'' , ''Gwałt na Melpomenie'' i ''Alfabet wspomnień''
''Kroniki...'' tylko przekartkowałam :-)

Zapomniany jako poeta i dramaturg.
Może szkoda ?
a.

[Gość: ae]

ada08 napisała:

> No i bohater wielu anegdot, chętnie jeszcze i dzisiaj
> opowiadanych.

Tu przypomnialy mi sie jeszcze "Wspomnienia o Antonim Slonimskim"
(Biblioteka "WIEZI").

> Zapomniany jako poeta i dramaturg.
> Sporo jest o nim w ''Dziennikach'' Anny Iwaszkiewiczowej.

Prawda?... :) Sporo nie tylko o wesolym i ironicznym Tolku, ale przede
wszystkim o poecie i czlowieku, ktorego rysy mozna chyba odnalezc
chociazby w wierszach "Zal" czy "Lampa"...


:-)

[ada08]

Gość portalu: ae napisał(a):

> ada08 napisała:
>
> > Zapomniany jako poeta i dramaturg.
> > Sporo jest o nim w ''Dziennikach'' Anny Iwaszkiewiczowej.
>
> Prawda?... :) Sporo nie tylko o wesolym i ironicznym Tolku, ale przede
> wszystkim o poecie i czlowieku, ktorego rysy mozna chyba odnalezc
> chociazby w wierszach "Zal" czy "Lampa"...

ŻAL


Gdy Cię spotkałem raz pierwszy
Mokre pachniały kasztany
Zbyt długo mi w oczy patrzałaś -
Ogromnie byłem zmieszany.

Pod mokre płaty gałęzi
Szedłem za Tobą w krok.
Serce me trzymał w uwięzi
Twój fiołkowy wzrok.

Dawno zużyte słowa
Wróciły do mnie znów
I zrozumiałem od nowa
Znaczenie prostych słów

I tak się jakoś stało,
Że bez tak pachniał - jak bez,
I słowo pachnieć - pachniało,
I łzy były pełne łez.

Tęsknota, słowo zużyte...
Otwarło mi swoją dal...
Jak różne są rzeczy ukryte
W króciutkim wyrazie: żal

..................................

:-)

Gdybym nie wiedziała, ze to Słonimski, pomyślałabym, ze to Tuwim :-)
A jego przyjaźn z Anną Iwaszkiewiczową to może nawet było coś więcej
niż przyjaźń ? , chociaż on wtedy przeżywał swoje dramatyzcne uczucie do Marii
Morskiej ?
a.

[Gość: ae]

ada08 napisała:


> Serce me trzymał w uwięzi
> Twój fiołkowy wzrok.

> Gdybym nie wiedziała, ze to Słonimski, pomyślałabym, ze to Tuwim :-)
> A jego przyjaźn z Anną Iwaszkiewiczową to może nawet było coś więcej
> niż przyjaźń ? , chociaż on wtedy przeżywał swoje dramatyzcne uczucie do
> Marii Morskiej ?


Ten fiolkowy wzrok p. Morskiej mial dziwna moc 'zaplatywania' ludzi
w niezwykle sytuacje... Tak, z Anna Iwaszkiewiczowa to bylo chyba wiecej
niz przyjazn: "...jakos dziwnie polaczylas mi sie z nia i teraz juz nic
nie wiem, nic nie rozumiem".

A: "Tak, oni sa Tristanem i Izolda, ale czym jestem w tym wszystkim? Czym
jestem dla Tolka, czym ona jest dla mnie?"

Hm... :-)

[ada08]

Gość portalu: ae napisał(a):

> ada08 napisała:
>
>
> > Serce me trzymał w uwięzi
> > Twój fiołkowy wzrok.
>
>
> Ten fiolkowy wzrok p. Morskiej mial dziwna moc 'zaplatywania' ludzi
> w niezwykle sytuacje... Tak, z Anna Iwaszkiewiczowa to bylo chyba wiecej
> niz przyjazn: "...jakos dziwnie polaczylas mi sie z nia i teraz juz nic
> nie wiem, nic nie rozumiem".
>
> A: "Tak, oni sa Tristanem i Izolda, ale czym jestem w tym wszystkim? Czym
> jestem dla Tolka, czym ona jest dla mnie?"
>
> Hm... :-)

Zaiste, dziwna i niepokojąca kobieta była z tej Marii M. :-)

Kartkuję teraz ''Dzienniki'' Anny I. :-)

..............................................................

1/XII. Nie pisałam dzisiaj nic o Marii, nie mogę przezwyciężyć
niechęci do pisania o tych rzeczach. Widziałam ją, byłam tam i
byłam tak, jak od dawna tego pragnęłam , z Tolkiem. Zresztą
przypadkowo. On dzwonił tego dnia pytając, co robimy.
Powiedziałam mu, że idziemy tam. Wyszłam sama, Jarosław miał
przyjść później. Tolka spotkałam przed drzwiami. Staliśmy chwilę
na ciemnych schodach mówiąc o rzeczach jakichś bez sensu, to
znaczy bez związku z tym wszystkim, nie o niej.


29/V. Nie mogę się zdecydować pójść na Żurawią, muszę się jednak
pożegnać przed wyjazdem, ona nie wie , ze to może ostatnie pożegnanie.

..............................................................


I mąż Marii w ''tym wszystkim'' , wybitny matematyk, zdaje się ?

Miała być na tym wątku mowa o Słonimskim... No, ale przecież jest :-)

a.

[Gość: gava]

Uwielbiam "Gwałt na Melpomenie". Szczególnie za pierwsze zdanie recenzji ze
sztuki "Dom otwarty": "Zupełnie niepotrzebnie..." I jak go nie kochać?

[ada08]

Gość portalu: gava napisał(a):

> Uwielbiam "Gwałt na Melpomenie". Szczególnie za pierwsze zdanie recenzji ze
> sztuki "Dom otwarty": "Zupełnie niepotrzebnie..." I jak go nie kochać?

Albo z jakiejś brukowej sztuczki francuskiej
pt ''Kartka papieru''.

Recenzja Słonimskiego:

''To nie kartka. To cała rolka''.
a.

[Gość: ae]

Nie kochac sie nie da!

Z telewizyjno-teatralnych inspiracji ("Ciekawosc"):


"Nie ufam charyzmatykom, demagogom zbrojnym we wspolczesna technike.
Mielismy niedawno pokaz takiej bufonady brawurowej, gdy Hanuszkiewicz sam
na sam z soba dyskutowal w telewizji. Nie odpowiadal na niewygodne pytania,
nie argumentowal, ale zonglowal slowami, czarowal aktorstwem, gratulowal
pilkarzom i tylko dlatego nie pocalowal dziecka, jak to czynia kandydaci
na prezydenta, ze jedynym dzieckiem w studio byl niezbyt wygodnie siedzacy
na hustawce sympatyczny docent Treugutt."

">Guillaume Apollinaire< byl gorszacym przykladem niszczycielskiej sily
rezysera i muzyki, ktora daje rade najlepszym wykonawcom. Maja Komorowska
prawie na pewno pieknie mowila wiersze Apollinaire'a w znakomitych przekladach
Miedzyrzeckiego i Wazyka. Mowie prawie na pewno, gdyz domyslalem sie raczej
niz to stwierdzilem. Dzialaly przeciw niej dwie szatanskie moce. Wycie
i wrzask ilustracji muzycznej, zagluszajacej tekst niemal calkowicie,
i rezyser, ktory aby odwrocic uwage, zabawial nas fajerwerkami swiatel."