ksiazka ktora czytacie wiele razy

[Gość: Yosso]

Wszystkie książki z serii "Mikołajek i .." Sempe i Goscinnego. Rewelacyjny
humor jeszcze bardziej rewelacyjne rysunki. (najlepsza dla mnie "Mikołajek na
wakacjach").

[ellivia]

Gość portalu: Yosso napisał(a):

> Wszystkie książki z serii "Mikołajek i .." Sempe i Goscinnego. Rewelacyjny
> humor jeszcze bardziej rewelacyjne rysunki. (najlepsza dla mnie "Mikołajek na
> wakacjach").

Kocham od dziecinstwa książki o Mikolajku. Wiele fragmentów znam na pamięć. Humor
jest naprawde super

[quba]

Gość portalu: Yosso napisał(a):

> Wszystkie książki z serii "Mikołajek i .." Sempe i Goscinnego. Rewelacyjny
> humor jeszcze bardziej rewelacyjne rysunki. (najlepsza dla mnie "Mikołajek na
> wakacjach").

Też uważam że Mikołajki są superowe !

[quba]

quba napisał(a):

> Gość portalu: Yosso napisał(a):
>
> > Wszystkie książki z serii "Mikołajek i .." Sempe i Goscinnego. Rewelacyjny
>
> > humor jeszcze bardziej rewelacyjne rysunki. (najlepsza dla mnie "Mikołajek
> na
> > wakacjach").
>
> Też uważam że Mikołajki są superowe !
>

Nie wiem czy wam już mówiłem, że też uważam, że Mikołajki są superowe !

[ellivia]

Lubię się wczytywać w "Pannę Nikt". Narracja jest bardzo prosta, historia
opowiedziana ciekawie-więc przyjemnie sie czyta.. Ale chodzi mi o odkrycie
tzw. "drugiego dna", bo ta na pozór prosta opowiastka kryje w sobie cos więcej.

[Gość: kapen]

Witkacy "Nienasycenie"
Vonnegut "Kocia kołyska"
Vonnegut "Syreny z Tytana"
Stephen Fry "Hipopotam"
Mrożek "Opowiadania"
Lem "Dzienniki gwiazdowe"

[Gość: qLKA]

oTA pAVEL "ŚMIERĆ PIĘKNYCH SAREN"
WOODY ALLEN "BEZ PIÓR"
HANNA OŻOGOWSKA "GŁOWA NA TRANZYSTORACH"

[Gość: zig]

"Pani Bovary" to ja
+ Ulysses (27 x)

[Gość: hcnik]

> + Ulysses (27 x)

Respekt.
Ale ile to moze zajac czasu ??

[Gość: mawi]

i jeszcze do wielu wymienionych wyzej dodam praktycznie wszystkie Alistairy
MacLeany i Bellow Zawierucha Londona, ktory nigdy nie zawodzi, zeby mnie
rozsmieszyc. Moim rekordem jest i chyba juz pozostanie Ania z Zielonego -
wszystkie czesci czytane po nie wiem ile razy, na pewno grubo ponad sto.
pozdr.

[matrek]

Trylogia Sienkiewicza, a "Tajmnicę..." również czytałem ileś latemu kilka razy.

[jhbsk]

Jane Eyre
Ania z zielonego wzgórza (i cały dalszy ciąg)
Pan Samochodzik
Mistrz i Małgorzata
Duma i uprzedzenie

[Gość: miranda]

Axel Munthe - Ksiązka czy opowieści z San Michele (mam słabą pamięć do tytułów)
Stuart McLiam Wilson "Ulica Marzycieli"
Astrid Lindgren Wszystkie a w szczególności "Dzieci z Bullerbyn"\.

[Gość: ryjek]

Ja mogę bez końca czytać 0/8/15 Kirsta...

[Gość: kaha]

Generalnie: Irving, Caldwell, Orwell, Marquez, Steinbeck, Chmielewska, Koonz,
King, - kiedyś Muminki, Musierowicz, Samochodziki, Niziurski, Ożogowska
The besty - Rok 1984, Na wschód od Edenu, Miłość w czasach zarazy, wszystko
Chmielewskiej, itd
Czy ktoś czyta też uważane przez niektórych za głupawe horrory w stylu Koonza,
Kinga itp? Nic mi tak nie poprawia humoru...
Pozdrawiam wszystkich wielbicieli Chmielewskiej :)))) Kiedyś po lekturze
którejś z jej książek wybrałam się do kasyna w hotelu Mariot, żeby poczuć "ten
dreszcz" :)))
Czy ktoś oprócz mnie czytuje może Caldwella? jakoś nie zauważyłam ...

[Gość: szcz]

Ja. Nie jest może moim superidolem, ale Sługa boży,
Jenny, a zwłaszcza opowiadania (wyszedł taki duży,
niebieski zbiór w latach 80.) całkiem, całkiem :)))

[Gość: digan]

Forrest Gump, Tolkien, Sapkowski i... PLASTUŚŚ!!!!
JEEEE!!!
PLASTUŚ GÓRĄ!!!

[zz4]

Tolkien- Silmarillion, Wladca Pierscieni
Sienkiewicz- Trylogia
Bulhakow- Mistrz i Malgorzata
Undset- Krystyna corka Lawransa
E.T.A. Hoffmann- opowiadania
Yeats- Hanrahan Rudy
Dickens- Klub Pickwicka, Barnaba Rudge
Chretien de Troyes- Perceval z Walii
Walter von der Vogelweide
Sagi islandzkie

[elfik]

zz4 napisał(a):

> Tolkien- Silmarillion, Wladca Pierscieni
Powiedz mi proszę, czy ten "Silamrillion" się rozkręci? Jestem na 60 stronie i
już się tak zniechęciłam, że szok. Sięgnęłam po Silmarillion po lekturze Hobbita,
który mnie wprost zauroczył i jestem jak na razie głęboko rozczarowana. Czy może
tylko początek to takie flaki z olejem?

[zz4]

Silmarillion jest po prostu inny niz Hobbit. A zwlaszcza Valaquenta. To jest cos w rodzaju kroniki, wiele spraw jest
tylko krotko wspomnianych, i szybkiej akcji nie nalezy sie tu spodziewac.

[Gość: Jimka]

FERDYDURKE-W.GOMBROWICZ
NOWY WSPANIAŁY ŚWIAT-A.HUXLEY
PAN SAMOCHODZIK-NIENACKI
MIKOŁAJKI
BURSA-WIERSZE
WOJACZEK-WIERSZE
WŁADCA PIERŚCIENI-TOLKIEN
[e-mail]

[Gość: wodnik]

Uwielbiam czytać ulubione rzeczy po raz drugi, trzeci, czwarty...... Za
pierwszym razem czasami tak szybko pochałaniam książkę, że umykają niektóre
rzeczy, a odczytanie czegoś po raz kolejny pozwala wychwycić różne smaczki
które nie zawsze wyłapuje się od razu.
Moje ulubione czytadełka to :
-oczywiście Tolkien (już chyba kilkanaćie razy - raz dwa razy pod rząd cały
Władca)
-Wiedźmin Sapkowskiego - całość chyba z pięć razy
-Dan Simmons i jego cykl o Hyperionie(już chyba cztery razy)
-Orson Scott Card - wszystko o Enderze (też kilka razy)
-cykl o Ziemiomorzu Ursuli LeGuin (o kurcze tego już dawno nie czytałem)
-cykl Piersa Anthony "Xanth"
-Trylogia Sienkiewicz (to pewnie mój rekord bo chyba kilkanaćie razy)
-cykl Maurica Druon "Królowie przeklęci"
w młodych latach zaczytywałem się też Szklarskim (i przygody Tomka i "Złoto Gór
Czarnych), uwielbiałem Niziurskiego.
To tylko to co przypomina mi się teraz.

[fifthav]

Wiele, wiele.
Moim zdaniem najlepiej czyta się ksiązki przeznaczone dla młodych czytelników.
Człowiek poznaje je jako dziecko, a potem na nowo odkrywa ich sens. Dla mnie to
przede wszytskim książki z humoren, np. 'Piotrek zgubił dziadka oko, a Jasiek
chce dożyc spokojnej starości" Lucyny Legut; dzienniki Adriana Mole'a Sue
Townsend, "Opowieści z Narni".
Wszystkim polecam "Zabić drozda" Harpera Lee - coś fntastycznego- wzruszająca,
zabawna, świetny język! COOL

[Gość: johndoe]

tez polecam. tylko jedna uwaga
harper lee to kobieta :)

[Gość: Muu]

Harper Lee to kobieta! To tak na marginesie. Rzeczywiście, to niesamowita
książka! I ta narracja, emocjoinalna, trochę naiwne stwierdzenia, wczucie się w
dziecięcą psychikę! Cudowne

[Gość: Beata]

Mały Książę - dla mnie jest nie do pokonania. Nie wiem ilerazy czytałam, ale
wracam do niej bardzo często, kiedy jestem szczęśliwa i kiedy pojawiają się
problemy - tam naprawdę jest dużo mądrości. Staram się zabierać ją ze sobą na
wszelkie wyjazdy, lepiej się czuję jak mam ją pod ręką
Muminki i wszelkie książki dzieciństwa - z biegiem lat coraz częściej twierdzę,
że nie tylko są dla dzieci
No i wszystko Dickensa - dla mnie gość był geniuszem!!!

[Gość: Samantha]

Basnie Andersena sa ponadczasowe (pelny zbior)
oraz James Oliver Curvood - o zwierzetach jak Wloczegi Polnocy ,Szara
wilczyca,Bari syn szarej wilczycy, Blyskawica ,.....

[Gość: al3]

Najchetniej czytam siebie po angielsku, niemiecku,w skandynawskim, rosyjsku i
wlosku.
Hmm, jest co czytac, nieprawdaz?!!

[Gość: hcnik]

Tak w skandynawskim jest co poczytac.
I jescze australijskim, szwajcarskim i belgijskim...

Gość portalu: al3 napisał(a):

> Najchetniej czytam siebie po angielsku, niemiecku,w
skandynawskim, rosyjsku i
> wlosku.
> Hmm, jest co czytac, nieprawdaz?!!

[Gość: Misiek]

na liczniku mam już trzy dychy i zawsze wracam do Poznania i rodziny Borejków!
Gabrysia to mój ideał kobiety a starzy Borejkowie...hmm aż chce się starzeć. No
i jeszcze Pulpecja i Nutria. A na wakacje zawsze "Ida Sierpniowa"
Moi kumple zawsze ze mnie polewają jak wyskakuje z pytaniami czy wiedzą o co
chodzi... "a o cfo chodzii"

[Gość: Anka]

I tu się zgodzę. Mam wszystkie książki Musierowicz z sagi rodziny Borejków. Są
niezastąpione. Można je czytać setki razy, a za każdym razem inaczej. Jest w
nich cos co przyciąga. Może uda mi się wciągnąć w to innych. Pozdrawiam - Anka
z Krakowa

[Gość: U]

Samanta,czy Blyskawica to spolszczone imie psa Lampo z "O psie,ktory jezdzil koleja" ?.Jesli tak,to
radze czytac raz na tydzien.Zawsze bedzie nowa.

[Gość: U]

Gość portalu: Samantha napisał(a):

> Basnie Andersena sa ponadczasowe (pelny zbior)
> oraz James Oliver Curvood - o zwierzetach jak Wloczegi Polnocy ,Szara
> wilczyca,Bari syn szarej wilczycy, Blyskawica ,.....

Right,Samanta.na tym wyroslismy.

[zz4]

Nareszcie ktos, kto lubi Dickensa!

[Gość: ern]

"Black Hawk Down". Film "Helikopter w ogniu" (co za durne tlumaczenie) jest na
niej oparty. Filmu nie widzialem, ale ksiazke polecam.

[Gość: ern]

"Gra Endera" - Orson Scott Card
"Limes Inferior" - Janusz Zajdel

Komiksy: Kajko i Kokosz, Funky Kowal, Tytus, Kwapiszon,

[Gość: e.]

Czytanie tej samej książki wiele razy to tak, jak słuchanie tej samej muzyki,
żeby wywołać w sobie jakis nastrój lub przywołać ten zapamiętany, beztroski lub
buntowniczy, tryskajacy mocą i energią lub nostalgiczny i tęskny.
A u mnie to tak:
1. Dzieci z Bullerbyn (i ja i jakże z moich dzieci mamy swoje własne
egzemplarze)
2. cykl Druona "Królowie przeklęci"
3. James Herriott i cykl o weterynarzu na angielskiej wsi
5. Rozmaite Agaty Christie
6. "Smażone zielone pomidory"
7. i jeszcze (tylko się nie śmiejcie) Wolter "Tak toczy się światek"
...a wogóle to trudno byłoby wyczerpać całą listę, liczącą kilka zatajonych
półek

[Gość: Psychol]

Harry Potter jest głupi!

[Gość: iw]

Gość portalu: Psychol napisał(a):

> Harry Potter jest głupi!

FAJNY NICK!!!

Dzieci z Bulerbyn

[cubic]

"Dzieci z Bulerbyn" Astrid Lingren (nie wiem jak się piszę). Jest to pierwsza
ważna książka w moim życiu. Do tej pory potrafię otworzyć sobie książkę na
chybił trafił i przeczytać przynajmniej jeden rozdział.

[Gość: 517]

"Podróż za jeden usmiech" RULEZ! chyba z 9 razy;) (mialem z 10 lat)

[Gość: jaaa]

cubic napisał(a):

> "Dzieci z Bulerbyn" Astrid Lingren (nie wiem jak się piszę). Jest to pierwsza
> ważna książka w moim życiu. Do tej pory potrafię otworzyć sobie książkę na
> chybił trafił i przeczytać przynajmniej jeden rozdział.
Nic dodac,nic ujac.

seria Mikołajka

[Gość: Gosia]

Najlepszy (wg mnie) jest pierwszy tom "Rekreacje Mikołajka". W zamierzchłej
przeszłości czytała tę książkę w radio Irena Kwiatkowska. Do tej pory dźwięczy
mi jej głos, gdy zaglądam do książki. Na zły humor, depresję, smutek itd. -
polecam. "Mikołajek i inne chłopaki", "Wakacje Mikołajka", "Joachim ma
kłopoty". Autorami są Sempe i Gościnny - jeden z nich jest ilustratorem.

[Gość: sari]

Wszystkie Samochodziki !

[Gość: rubeus]

"Tajemniczy opiekun" i jego kontynuacja "Kochany wrogu".
Cykl "Świat dysku" pratcheta i wiele inych.
(Za szybko czytam ksionzki i jak nie mam nic ciekawego to wracam do starych )

[jones]

Dzieki! nie wiedzialam, ze Tajemniczy Opiekun ma kontynuacje. Wspaniale!

Uwielbiam takze namietnie "Wszystko Czerwone" Chmielewskiej (i pare innych jej
ksiazek), "Podroze z lososiem" Umberto Eco (duzo lepsze po
angielsku), "Czterech Pancernych" - ale musi byc to pierwsze wydanie z lat 70-
tych ze zdjeciami z filmu, wielkosci encyklopedii (ach to dziecinstwo!)

Oprocz tego wszystkie ksiazki Kathie Reichs o Tempe Brennan ale nie wiem czy
byly wydane po polsku.

Re tajemnioczy opiekun cd.

[Gość: Rubeus]

Tylko trudno to dostać.
Wyszła ta ksiązka w 1991 r. nakładem jakiejs malej oficyny z gdanska i nie bylo
wznawaine.
Moze za jakis czas wyda to Proszynski i S-ka ?

[jones]

Mieszkam w angielsko-jezycznym kraju wiec gdzies w bibliotece sie znajdzie.
Dzieki raz jeszcze

[rubeus]

tytul orginalu "dear enemy".

[rkr]

Kubuś Puchatek - jak mam chandrę - zawsze pomaga! W dzieciństwie:
najpierw "Vinnetou", coś takiego jak "Cudowna podróż" (chyba Selmy LagerloF??
tak to jakoś pamiętam, różne Londony, Curwoody - jak ja chciałam w podstawówce
jechać na Alaskę! W liceum - Hemingway na okrągło (teraz zostały mi już tylko
eskapady szlakiem Hemingway'a - czyli przy wspólnych wyjazdach ze znajomymi
poznawanie miejscowych knajp - a i to rzadko). Na studiach na zajęciach z
wojska (informacja dla młodych - były takie) albo dziergałam na drutach pod
ławką, albo czytałam Remarque'a (jak to się piszE??!), też parę razy, bo byłam
w romantycznym nastroju. Ulubiona teraz tzn. od około 20 lat: "Paragraf 22" -
J.Hellera - nie ma drugiej takiej książki i choć znam ją naprawde nieżle,
zawsze mnie wzruszy, rozbawi, skłoni do refleksji. Jest jeszcze wiele innych,
które czytałam po kilka razy, ale nie chce mi się pisać.

[Gość: natasza7]

Diabel w raju - H. Millera, a takze wszystko Kosinskiego - zwlaszcza Diabelskie
drzewo Pozdrawiam

[magda_b]

A dla mnie niezmiennie od lat cała Jeżycjada, wracam do tego co roku i to
przeważnie w takim czasie, w jakim toczy się akcja poszczególnych tomów. Wiem,
że dla niektórych książki Musierowicz są naiwne, ale dla mnie to zawsze jest
odskocznia od codzienności, pewien ładunek optymizmu i pozytywnych uczuć.

[Gość: no-name1]

Nikt tu nie wspomnial o Lalce Prusa, wiec dorzuce swoje trzy slowa.
Bezapelacyjnie Lalka wygrywa u mnie w konkurencji "ksiazka dziejowa". Piekna,
wzruszaja, nie do zapomnienia. Wiem dla wielu ludzi to dluzyzna i nuda, ale ja
naprawde wielu sceptykow do tej ksiazki przekonalam - mlodych ludzi, ktozy
wczesniej zarzekali sie ze nie przeczytaja. Takze polecam wszystkim bo naprawde
warto.

[youstynus]

Gość portalu: no-name1 napisał(a):

> Nikt tu nie wspomnial o Lalce Prusa, wiec dorzuce swoje trzy slowa.
> Bezapelacyjnie Lalka wygrywa u mnie w konkurencji "ksiazka dziejowa". Piekna,
> wzruszaja, nie do zapomnienia. Wiem dla wielu ludzi to dluzyzna i nuda, ale ja
> naprawde wielu sceptykow do tej ksiazki przekonalam - mlodych ludzi, ktozy
> wczesniej zarzekali sie ze nie przeczytaja. Takze polecam wszystkim bo naprawde
>
> warto.


przepraszam, rzeczywiscie zapomnialam o "Lalce". No i jeszcze dorzucam "Malego
ksiecia" oraz "Sloneczniki"

[Gość: e.]

Zgadzam się! Wiele osób ma do Lalki podejście wykoślawione przez
nieszczęsny "obowiacek lekturowy" i piłowanie tego cuda bez sumienia na
polskim. Ale tak naprawdę, to Lalka jest fantastyczna i doskonale nadaje się do
czytania ulubionego. Sama to robiłam wiele razy, sięgnęłam także po "Kroniki"
Prusa, to był bardzo fajny facet i miał sporo ciekawych rzeczy do
powiedzenia.Dzieki za przypomnienie "Lalki". Ja bym jeszcze dołożyła "Chłopów",
tak kojąco malarskich.

[Gość: j]

Przede wszystkim "Maly ksiaze", bo czytany juz od dziecinstwa i ciagle z checia
do niego wracam. "Zbrodnia i kara" bo nigdy mnie nie przestala fascynowac,
opowiadania Cortazara, bo wciaz wywoluje u mnie zdziwieni trescia i forma... Co
jeszcze? "Maja" Gaardnera i "Mistrz i Malgorzata" - niesamowite!!!!!!!

[rkr]

Gość portalu: j napisał(a):

> "Zbrodnia i kara" bo nigdy mnie nie przestala fascynowac, "Mistrz i
Malgorzata" - niesamowite!!!!!!! Jasne! Plus "Bracia Karamazow"

[Gość: Beryl]

rkr napisał(a):

> Gość portalu: j napisał(a):
>
> > "Zbrodnia i kara" bo nigdy mnie nie przestala fascynowac, "Mistrz i
> Malgorzata" - niesamowite!!!!!!! Jasne! Plus "Bracia Karamazow"

> Pozostaje wspomniec o "Idiocie"!....na dobry poczatek:-)

[Gość: mipay]

Bestseller polski 2002
Autor: Gość portalu: Pola
Data: 02-02-2002 15:48 adres: *.walbrzych.cvx.ppp.tpnet.pl

Szanowni Państwo !
Chcę zainteresować Państwa najnowszą książką Janusza L.
Sobolewskiego zatytułowaną "Misja(Papieskiej Róży)". Książkę wydało niezależne
wydawnictwo Mamiko z Nowej Rudy w serii Sensacja,

“Janusz L. Sobolewski, urodzony w 1954 r. w Lęborku,jest z
wykształcenia "menedżerem" po Wydziale Organizacji i Zarządzania Przemysłem AGH
w Krakowie (1981).Jest też znanym dziennikarzem, reporterem.
Od września 1997: dziennikarzem niezależnym
1981 - 1997: dziennikarz w "Dzienniku Polskim", "Życiu
Literackim", "Wieściach", "Gazecie Krakowskiej", "Faktach".
Publikował we wszystkich ważniejszych tytułach prasowych.

“Misja (Papieskiej Róży)” to powieść z pogranicza literatury faktu i political
fiction. To powieść akcji z ważką fabułą, ekscytująca, dobrze napisana, oparta
na autentycznych wydarzeniach, nie ustępująca w niczym światowym bestsellerom
tego gatunku. Szeroki czytelnik znajdzie w niej sensację i wzruszenie.”

"...wielowątkowa akcja powieści rozgrywa w Chinach i w Polsce..."

"...Zachęcam do przeczytania tej interesujacej powieści, opartej na chińskich
realiach, na wydarzeniach prawdziwych i prezentującej autentyczne postacie.
Dodatkowy jej atut stanowi ukazanie walki politycznej w Europie Środkowej, w
tym i w Polsce, obejmującej świat przestępczy i struktury policyjne."

WIĘCEJ INFORMACJI O KSIĄŻCE, AUTORZE I WYDAWNICTWIE ZNAJDZIECIE PAŃSTWO NA
STRONIE www.mamiko.pl




"Czat prywatny" z Januszem L. Sobolewskim, autorem książki "Misja Papieskiej
Róży", zarejestrowany na portalu "www.gazeta.pl" w dniu 13 lutego 2002 roku,
godz. 9.30-10.30.

Janusz L. Sobolewski: Witam wszystkich zaproszonych przeze mnie gości oraz
wszystkich innych gości, nie znanych mi, a zaproszonych przez zaproszonych
przeze mnie gości.... Sorry. Czyli witajcie wszyscy. A powodem spotkania jest
dyskusja pewnego rodzaju, prowadzona w portalu www.gazeta.pl /Forum/Forum
Humorum/Forum na plażę/ Bestseller polski 2002.
Marek: Cześć, Janusz. Pal sześć dyskusja, powiedz lepiej, po kiego licha
napisałeś książkę?
Janusz L. Sobolewski: Trzeba było, Marku, trzeba było, dla dobra sprawy, by nam
nie pluli w twarz...... Tak powiedziałby Dyzma?
Winicjusz: Mnie pan nie zna, więc zapytam, czy czuje się pan Dyzmą?
Marek: Ale odpowiedz, czemu napisałeś w tych czasach, kiedy ludzie nic nie
czytają i nie kupują książek? Dla siebie?
Janusz L. Sobolewski: I to jest dobre pytanie. Bynajmniej nie dla siebie. By
dać świadectwo. Przepraszam, ale kogoś wielkiego zacytowałem, bynajmniej nie
Dyzmę.
Rola: Jakie świadectwo?
Janusz L. Sobolewski: Dyskusja w "Forum" jest czatowa i O.K. Jest książka,
można poczatować nawet humorzasto... Ale nikt nie wyczatował, że ja nie jestem
powieściopisarzem, lecz reporterem. I ta książka też jest pewną zakamuflowaną
formą reportażu.
Ryś: Czyli to wszystko, co Pan napisał, jest zgodne z prawdą?
Janusz L. Sobolewski: Posługuję się tu formułą: "oparte na faktach". To
bezpieczna prawnie formuła. A zapewniam, że prawda jest w książce cała.
Marek: Czyli prawdą jest według ciebie, że polskie służby specjalne
organizowały wizytę Papieża w Chinach i nic z tego nie wyszło?
Janusz L. Sobolewski: Jasne, zapytaj w UOP. Czy czytali moją książkę.
Zdziwiłbyś się odpowiedzią.
Jola: Co to jest UOP? Czym się mam zdziwić?
Janusz L. Sobolewski: Urząd Ochrony Państwa. I UOP miał okazję zapoznać się z
moją książką. Notabene kto wie, czy przypadkiem nie czytał jej jeszcze przed
drukiem, bo w trakcie wydawania książki nastąpiło włamanie do
drukarni "niezidentyfikowanych osobników" - tak mnie poinformował wydawca - i
kradzież gotowego już komputerowego składu książki. Chyba nawet z komputerami.
Z tego powodu wydanie książki uległo opóźnieniu.
Kot: Ale co jest w książce takiego sensacyjnego, żeby aż...
Janusz L. Sobolewski: Wie Pan, gdy piszę o szczegółach rywalizacji dwóch służb
wywiadu chińskiego: Gonganbu i Guojia Anquanbu - to wiem, o czym piszę. Gdy
opisuję Bao Tonga, to nie wymyślam człowieka. To facet z krwi i kości, który
kto wie, czy się teraz nie odezwie. Niech Pan zadzwoni do Ambasady ChRL w
Warszawie to Panu powiedzą. Niech pan zapyta Chińczyków o pewne sprawy, bo z
wiarygodnego źródła wiem, że książkę analizują. Gdy piszę, że w Mysłowicach
konkretnego dnia wyleciała w powietrze konkretna hurtownia cytrusów, a pewien
funkcjonariusz policji współpracował dawniej ze Stasi, czyli "ubecją NRD", to
nie kłamię. I wtedy, gdy wykazuję, że nasze elity władzy współpracowwały z
mafią różnego kalibru.
Grzegorz: Zdradź, jak się tego wszystkiego dowiedziałeś?
Jola: Przecież w telewizji mówili.
Grzegorz: Skoro mówisz, że to prawda, to musisz mieć to udokumentowane.
Janusz L. Sobolewski: Słusznie. Wszystkie cytowane w książce dokumenty są do
obrony.
Ryś: No to jest to książka political fiction, czy nie? Wydawca twierdzi, że tak.
Janusz L. Sobolewski: To "sfabularyzowany reportaż", a wydawca (www.mamiko.pl)
nie musi wiedzieć wszystkiego...
Adam: W takim razie czemu sfabularyzowany?
Janusz L. Sobolewski: To najważniejsze pytanie. Najprościej byłoby powiedzieć,
że dla własnego bezpieczeństwa. By nie polec w sądzie. I taka jest prawda. W
tym stanie rzeczy zawsze można wykpić się formułą "political fiction" i
wszelkie oskarżenia ośmieszyć. Ale prawdą jest też i to, że nie wszystkie
opisane wydarzenia mam solidnie udokumentowane. Po prostu nie było na to rady.
Pewne wydarzenia są prawdziwe, niestety nie w pełni udokumentowane.
Winicjusz: To pana pierwsza tego typu książka?
Janusz L. Sobolewski: Trzecia - w ten sposób pisana. Dwie poprzednie dotyczyły
przedwojennego złotego Funduszu Obrony Narodowej oraz pewnej ucieczki z obozu
koncentracyjnego w Oświęcimiu.
Kot: Co to znaczy "w ten sposób pisana"?
Janusz L. Sobolewski: W każdym przypadku źródłem moich informacji jest
konkretny, oczywiście zawsze inny człowiek, którego relacje i wspomnienia
zarejestrowałem reportersko. Zdradzę tajemnicę, że osoba, która stanowiła
źródło moich informacji o misji "Papieskiej Róży", występuje w książce na
trzecim-czwartym planie. Proszę nie pytać, kto to, bo nie powiem, mimo iż ów
bohater książki ukryty jest pod pseudonimem.
Marek: Myślę, że i tak dużo nam powiedziałeś. Powinieneś teraz czekać aż ktoś
sfilmuje twoją książkę w Hollywood, wtedy to będzie HIT.
Janusz L. Sobolewski: Dziękuję za perspektywy... Pewnie się uśmiechniesz, ale
ta książka trafiła już pod pewien adres w Beverly Hills...
Marek: Żartujesz?
Janusz L. Sobolewski: Nie, nie żartuję.
Adam: Chyba sobie kupię tę książkę.
Janusz L. Sobolewski: Powodzenia... i wszystkim dziękuję za czas i uwagę. Cześć
i pozdrawiam!