jacek kuron-autobiografia

[Gość: try1]

co sadzicie o tej ksiazce,zyciu autora i jego drodze zyciowej

[maciej.gach]

„Kuroń, Autobiografia” jest wznowieniem czterech wspomnieniowych
książek Jacka Kuronia w jeden tom. W jej skład wchodzą „Wiara i
wina. Do i od komunizmu”, Gwiezdny Czas”, „Moja zupa” i „Spoko!
Czyli kwadratura koła”. Dwie pierwsze książki, to bardzo osobiste
wyznania, pokazujące zrozumienie wyboru własnej drogi życiowej.
Stanowią zresztą, próbę rozliczenia się autora z systemem
komunistycznym, z którym początkowo wiązał głębokie nadzieje, a
który ostatecznie całkowicie kontestował, będąc jednym z
najważniejszych liderów opozycji demokratycznej. Te dwie pierwsze
pozycje, składające się na całość książki, to także opowieść o
niezwykłej miłości do swojej żony Grażyny, nazywanej „Gajką”.
Natomiast dwie pozostałe lektury pokazują działalność Jacka Kuronia
w wolnej Polsce, pełniąc stanowisko ministra pracy i polityki
socjalnej, który wiele robił, pomagając i szukając pomocy dla ludzi,
nie potrafiących sobie poradzić w nowej rzeczywistości.

Jackowi Kuroniowi całe życie przyświecała idea obrony słabszych. Tak
to opisuje w książce Wiara i wina, czyli od i do komunizmu” „(…)
Mogłem mieć wtedy cztery, może pięć lat, bo to było przed wojną. W
Teatrze Wielkim we Lwowie wystawiono „O dwóch takich, co ukradli
księżyc”. W pewnym momencie, kiedy czarownik wsadzał Jacka i Placka
do worka, zerwałem się i z rykiem ruszyłem na scenę, żeby ich
ratować. Krzyczałem, żeby ten strach zagłuszyć w sali. Pędziłem na
scenę. Już byłem przy czarnoksiężniku, widziałem jego twarz —
koszmar. Ryczącego wyniesiono mnie na rękach ze sceny do foyer,
gdzie siedziała babcia. Bileterki mnie pocieszały, że z tymi
chłopcami wszystko jest dobrze. A ja płakałem, rozpaczliwie
płakałem. Zacząłem od zdarzenia, które uważam za swoje największe
życiowe osiągnięcie. Wszystko, co robiłem potem, jest tylko
powtórzeniem tamtego”.

Warto przeczytać książkę „Kuroń Autobiografia”, gdyż jest to
interesująca lekcja historii widziana oczami człowieka wielkiego
formatu, wielkiej wrażliwości, skłonnego do poświęceń dla nas
wszystkich. Symbolizuje dla wielu ludzi to, co najlepsze, a więc
szacunek dla drugiego człowieka. Po prostu Jacek Kuroń był
człowiekiem wielkiego serca i niespożytych sił, mających na celu
przeciwstawieniu się wszelkiej niesprawiedliwości.