Ile to może jeszcze potrwać?

[zonaty19791]

Praktycznie od ciąży (zagrożona) do dziś (dziecko ma ponad 1,5 roku) nasze życie sexualne padło totalnie (raz na dwa tygodnie).
Wcześniej to też szału nie było (przed ciążą).
Teraz zajmuje się dzieckiem i oczywiście ciągle jest zmęczona (ja przecież pracuję i popołudniami też zajmuję się dzieckiem i porządkami ale ochotę mam), przychodzi 21:00 i idzie spać.
Z tą sytuacją powoli sobie nie radzę - ile to może jeszcze potrwać?

[druginudziarz]

zonaty19791 napisał:

> Z tą sytuacją powoli sobie nie radzę - ile to może jeszcze potrwać?

Nie dłużej aż do śmierci ;)
Czytaj dorobek forum, Twoje problemy były dopiero co dyskutowane, choć nie na Twoim przykładzie.
"Prawda Was wyzwoli", rzekomo, aczkolwiek sprawdź wcześniej jaki masz twardy tyłek, bo prawda mocno kopie.

[brak.polskich.liter]

zonaty19791 napisał:

> Z tą sytuacją powoli sobie nie radzę - ile to może jeszcze potrwać?

O, cale zycie i o jeden dzien dluzej :P

Natomiast skoro
> Wcześniej to też szału nie było (przed ciążą).
to nie bardzo rozumiem zaskoczenie. Az chcialoby sie napisac - kupiles osla, to jezdzisz na osle.
Masz kilka mozliwosci: polubic osla, ktorego onegdaj kupiles i skupic sie na jego zaletach, sprzedac osla w cholere, sprobowac dogadac sie z oslem (bez zadnej gwarancji sukcesu, noale) i zawrzec uklad, ze np. Ty bedziesz mu kupowal wypasiona eko-sreko marchewke, a w zamian za to osiol bedzie od czasu do czasu truchtac jak angloarab.

Zawsze tez mozesz przerobic osla na salami + pokrowiec na kanape.
Wzglednie cierpiec dalej.

[twojabogini]

brak.polskich.liter napisała:

> Natomiast skoro
> > Wcześniej to też szału nie było (przed ciążą).
> to nie bardzo rozumiem zaskoczenie. Az chcialoby sie napisac - kupiles osla, to
> jezdzisz na osle.

Akurat seksualność człowieka jest obszarem w którym można się rozwinąć. O ile z osła nie zrobisz rączego ogiera o tyle nierozbudzoną seksualnie kobietę można rozbudzić. Podobnie jak z dość kiepskiego kochanka można uczynić kochanka dobrej jakości. Więc twoje "mundrości" o osłach możesz sobie darować.

Do autora - jak już wrócicie do seksu - to warto zadbać o to, aby stale jakość tego seksu podnosić,rozbudzać się, odkrywać nowe rzeczy (nie polegające jednak na odhaczaniu kolejnych propozycji typu zabawki, anal, głębokie gardło). Polecam tantrę.

Warto tez zastanowić się na ile partnerka przed urodzeniem dziecka czerpała z seksu autentyczna rozkosz. Wiele kobiet żyje mitem, ze jak urodzą dziecko to nagle zaczną dostawać superorgazmów przy stosunku i bardzo je rozczarowuje, gdy jest odwrotnie - zamiast tego spada im libido. To też bywa przyczyną wycofania się kobiety z seksu lub unikania go po porodzie.

Warto zorientować się jaki jest ulubiony i preferowany przez kobietę sposób osiągania satysfakcji (oralnie lub manualnie najczęściej) i nie koncentrować się na tym, aby ona osiągała orgazm przy stosunku - dla wielu kobiet to najtrudniejsza lub wręcz nieosiągalna droga do orgazmu. A gdy partnerowi na tym zależy - to czasem dla jego satysfakcji zaczynają te orgazmy "stosunkowe" udawać.

[druginudziarz]

twojabogini napisała:

> Do autora - jak już wrócicie do seksu - to warto zadbać o to, aby stale jakość
> tego seksu

A jak nmie wróca do seksu to co?

[lybbla]

twojabogini napisała:


> Akurat seksualność człowieka jest obszarem w którym można się rozwinąć. O ile z
> osła nie zrobisz rączego ogiera o tyle nierozbudzoną seksualnie kobietę można
> rozbudzić. Podobnie jak z dość kiepskiego kochanka można uczynić kochanka
> dobrej jakości. Więc twoje "mundrości" o osłach możesz sobie darować.

Mądrość tego forum mówi, że jak na początku było bez fajerwerków to lepiej
nie będzie. Ostatnio był tu przypadek Pani, której stres zeszedł i zmieniło to jej podejście do seksu, pomimo tego jej związek rozpadł się.
Bzdury Bogini w tym wątku możesz sobie darować. Sama Bogini zmieniała partnerów tak długo aż znalazła właściwego. Bogini opisuje dwa przypadki (początkowo były trzy i nie wiemy co się stało z trzecim) kiedy naprawa związku powiodła się. Droga Bogini czy w tych dwóch opisywanych przez Ciebie przypadkach były na początku fajerwerki czy ich nie było?

Brakuje nam tu opisów naprawy związków, w których od początku wiało chłodem.
Może doczekamy się wreszcie takiego opisu.

[brak.polskich.liter]

Jak na poczatku bylo do dupy, to potem bedzie jeszcze bardziej do dupy (przypadek autora tego watku i pierdylion innych przypadkow, na forum i w realu).

Niestety, to nie dziala w druga strone i jak na poczatku bylo goraco, to wcale nie znaczy, ze nie spieprzy sie pozniej. Bo to malo przypadkow (na tym forum chociazby), gdzie na poczatku i przez pierwszych pare lat bylo i namietnie, i czesto, i jakosciowo fajnie, a zdechlo po slubie/urodzeniu dziecka/jakims innym kamieniu milowym zwiazku?

Statystyk naprawy bezseksia nie znam, kojarze tylko pojedyncze przypadki* z tego forum, gdzie po dluzszym okresie bezseksia i otarciu sie o rozpad zwiazku nastapil renesans. W jednym z nich przyczyny bezseksia i kryzysu byly pozalozkowe (i jak sie rozwiazal problem podstawowy, to i w lozku zaczelo grac), w trzech innych to strony, ktore utracily ochote na bzykanie, szukaly pomocy w rozwiazaniu problemu, bo w pore zauwazyly, ze niechec do seksu z ukochana (ponoc) osoba jest niehalo.
Acha, we wszystkich tych przypadkach poczatki zwiazku byly gorace i namietne.

*Jak rowniez nieco wiecej przypadkow, gdzie kryzysu lozkowego nie udalo sie pokonac i zakonczyl sie rozpadem wiezi (bez wzgledu na status quo zwiazku), niekiedy jeszcze z rogami dla nieruchalskiej zony albo meza w pakiecie. To, mam wrazenie, dosc czesty wariant.

[that.bitch.is.sick]

lybbla napisał:

> twojabogini napisała:
>
>
> > Akurat seksualność człowieka jest obszarem w którym można się rozwinąć.
> O ile z
> > osła nie zrobisz rączego ogiera o tyle nierozbudzoną seksualnie kobietę m
> ożna
> > rozbudzić. Podobnie jak z dość kiepskiego kochanka można uczynić kochanka
> > dobrej jakości. Więc twoje "mundrości" o osłach możesz sobie darować.
>
> Mądrość tego forum mówi, że jak na początku było bez fajerwerków to lepiej
> nie będzie. Ostatnio był tu przypadek Pani, której stres zeszedł i zmieniło to
> jej podejście do seksu, pomimo tego jej związek rozpadł się.
> Bzdury Bogini w tym wątku możesz sobie darować. Sama Bogini zmieniała partnerów
> tak długo aż znalazła właściwego. Bogini opisuje dwa przypadki (początkowo był
> y trzy i nie wiemy co się stało z trzecim) kiedy naprawa związku powiodła się.
> Droga Bogini czy w tych dwóch opisywanych przez Ciebie przypadkach były na pocz
> ątku fajerwerki czy ich nie było?

Prezentacja mądrości forum (lybbla) i własnej (TB), sprawia że autor w zasadzie w tej błyskotliwej autoprezentacji zbędny, a jednak wypadałoby nadmienić, że "rozwój" seksualny nijak się ma do wzajemnego pożądania, a mówiąć "fajerwerki" wypadałoby wyjaśnić autorowi który może forum nie czytał, czy mówimy o dużej namiętności, czy jakości seksu bo wiadomo, że przeciętny Polak który miał 2-3 partnerki, może nie rozróżniać jednego od drugiego.
Ponadto może by jednak zapytać autora czy chodzi mu o otwarcie czakry muladhara czy o to by żona po po prostu sypiała z nim częściej. Czym żona się w seksie kieruje, też warto by zapytać zanim się zacznie pisać listę zadań do wykonania w sypialni.
>
> Brakuje nam tu opisów naprawy związków, w których od początku wiało chłodem.
> Może doczekamy się wreszcie takiego opisu.

Ciężko naprawiać coś co nie mogło się zepsuć.

[twojabogini]

Sporo zależy od ciebie. To, że w okresie ciąży, karmienia i opieki nad małym dzieckiem pożycie seksualne par znacznie traci na jakości i częstotliwości a nawet zanika jest normą, nie wyjątkiem.

Wrzucam ci link do rozmowy ze specjalistą na ten temat:
www.edziecko.pl/ciaza_i_porod/1,79333,15604066,Seks_po_porodzie.html

Od siebie napiszę ci tak. Libido kobiety po porodzie może wysiąść całkowicie. I to na dłużej. Gdy tak się stanie dobrym pomysłem jest, aby partner kobiety pomógł jej to libido obudzić. (tak wiem, zaraz tu cała masa mężczyzn napisze, że dlaczego odpowiedzialność ma spoczywać na mężczyźnie, skoro kobieta brała ślub to powinna wiedzieć po co itp. - odpowiem - bo zadbanie o żonę, dbałość o harmonię w parze, dobre relacje z matką własnego dziecka to cechy znacznie bardziej męskie niż samotne trzepanie konia lub szukanie kochanki przez mężczyzną, który wziął na siebie odpowiedzialność za rodzinę).

Na pociechę dodam, że to nie jest wcale trudne.

1. Dla wielu kobiet ogromną przeszkodą są zmiany jakie nastąpiły w jej ciele na skutek ciąży i porodu. Szczególnie jeśli nadal nie udało się kobiecie wrócić do jej poprzedniej wagi albo została jej blizna po cesarskim cięciu. W zależności od tego jak partner odbiera ciało partnerki może albo upewnić ją w tym, że jest dla niego atrakcyjna (bez kłamstw, bo to da się wyczuć), albo pomóc jej odzyskać dawną atrakcyjność (albo zrobić jedno i drugie). Wspólne bieganie czy inny sport, ustalenie wspólnej diety, zabranie kobiety na zakupy, żeby kupiła sobie cokolwiek w czym poczuje się atrakcyjnie ze swoją aktualną wagą (zwłaszcza jeśli uporczywie donosi stroje z okresu ciąży, twierdząc, że już niedługo schudnie i szkoda jej czasu na kupowanie wielkich ciuchów), wysłanie do fryzjera, kosmetyczki na depilację itp. - to jedne z możliwych propozycji wsparcia kobiety w walce o jej libido.

2. Współpraca. Siedzenie z dzieckiem w domu jest frustrujące. Dobrze jeśli partner zapewnia kobiecie przynajmniej dwa popołudnia (czy choćby 3-4 godziny)w czasie których może ona wyjść z domu bez dziecka, na spacer, na kawę z koleżanką, albo na basen.
3. Dogadanie się w kwestii obowiązków i wzięcie na siebie części odpowiedzialności za dom i dziecko. Nie idzie o to by żonie pomagać, czy dzielić obowiązki, ale by znaleźć obszary za które jest się wyłącznie odpowiedzialnym i z których odciąży się partnerkę - to mogą być np. zakupy, albo obsługa prania od A do Z, albo przygotowywanie posiłków, coś w czym się odnajdziesz. Takie zdjęcie części odpowiedzialności jest często lepszym pomysłem niż "pomaganie" (niezależnie od tego, że oczywiście pewne rzeczy w domu robić trzeba). Zanim się podejmie decyzję warto wysłuchać żony - nie z nastawieniem, że ona znów jęczy i czegoś chce, tylko wsłuchując się w to co ona naprawdę chce przekazać. Może właśnie nie tyle czuje się przytłoczona obowiązkami, ale spoczywającą na niej odpowiedzialnością i tym, że z wszystkimi domowymi sprawami jest sama w zakresie w jakim trzeba podejmować decyzje, umawiać terminy wizyt u lekarza, pamiętać o zakupie kremu do tyłka dziecka, decydować o nauce sikania na nocnik itp. Jeśli jeszcze nie korzystałeś z urlopu ojcowskiego - to super pomysł żeby to zrobić, po to by zobaczyć jak wygląda życie twojej partnerki na co dzień i trochę ją zluzować choćby parę dni, gdy ty zajmiesz się dzieckiem. Jak nie masz już takiej opcji - to wzięcie kilku dni urlopu czy chorobowego też nie jest głupim pomysłem.
4. Odpuszczenie sobie na trochę kwestii seksu na rzecz odnowienia waszej więzi jako pary. Wyjście gdzieś razem, pobycie przy sobie nago bez kontekstu seksualnego (jeśli kobieta ma kompleksy poporodowe i do tego np. zaniedbała depilację itp. może mieć opory, twoje okazanie akceptacji dla jej nagości w jej obecnym stanie bardzo jej pomoże w przełamaniu tego i dokonaniu zmiany)- ot tak dla przytulania, masaż, posłuchanie muzyki która oboje lubicie, przypomnienie sobie co was połączyło, co razem przeżyliście dobrego, stworzenie wspólnego planu dla was jako pary - np. wspólny wyjazd rodzinny na który zaczniecie odkładać sobie fundusze, albo wyjazd bez dziecka który zaczniecie organizować (choćby i miał dojść do skutku za rok), może jakaś wspólna tradycja, którą sobie dopiero stworzycie.
5. Słowa kocham cię i bardzo cię pragnę, nazwanie kobiety w jakiś bardzo ładny sposób (moja słodka księżniczko) w sytuacji gdy ją przytulasz także czynią cuda. Kobiety po porodzie, które mają problem z własnym ciałem, często obawiają się, że ich partner odczuwa pożądanie, ale nie w stosunku do nich, tylko ogólne pożądanie, które chcą zaspokoić z nimi - bo akurat one są dostępne. Czym innym jest być pożądaną kobietą, czym innym dostępnym obiektem do rozładowania napięcia seksualnego.
6. Stopniowe nawiązywanie więzi fizycznej. Dotyk, pocałunek, przytulenie, okazanie pożądania, - nie ogólnego napięcia, ale pożądania własnej kobiety, podarowanie czegoś w prezencie, zadbanie o komfort partnerki, zrobienie czegoś dla niej (kawy porannej, albo wieczornej kąpieli, albo biletu do kina dla niej i koleżanki - drobiazgi) - tez rozbudzają.
&. planowanie seksu - gdy coś zacznie iskrzyć seks warto zaplanować - tak aby był na niego czas, aby był czas na przygotowanie się do niego (choćby i ogolenie i domycie), żeby nie spało tuż obok dziecko. Warto zapatrzeć się w jakiś żel nawilżający, bo z początku może byc kłopot. Przed stosunkiem warto najpierw doprowadzić kobietę do orgazmu w preferowany przez nią sposób - stosunek odczuje wtedy jako przyjemniejszy.

To co piszę to najczęstsze problemy z jakimi się dotąd zetknęłam, części z nich doświadczyłam osobiście. Jak już pisałam takie podejście często rodzi bunt - dlaczego właściwie ja mam to wszystko robić? Odpowiedź jest prosta - żeby było lepiej, żeby na nowo nawiązać więź z partnerka.I żeby mieć z nią seks. Tego rodzaju troska o partnerkę pomaga jej szybciej wrócić do siebie i odzyskać własną seksualność. Że zacytuję: "Autentyczna - fizyczna, psychiczna i emocjonalna - gotowość do seksu w wielu przypadkach pojawia się znacznie później." - o ile później zależy także od partnera kobiety.


Dla leniwych wklejam cytaty z linkowanego artykułu


"Jeśli mężczyzna wie, jeśli rozumie, że brak apetytu na seks nie jest u jego partnerki wyrazem złej woli czy brakiem uczuć wobec niego, tylko zjawiskiem naturalnym i - co najważniejsze - przejściowym, łatwiej mu sobie z tą chwilową abstynencją radzić. Musi też wiedzieć, że kobiecie również nie jest lekko w tej sytuacji. Bardzo często zahamowanie popędu stanowi dla niej samej niemiłe zaskoczenie. Kiedyś lubiła seks, odczuwała pożądanie i przyjemność w czasie współżycia, mogła być namiętną kochanką, a teraz - nic, zero. To ogromnie frustrujące, kiedy człowiek tak po prostu nie może. Mężczyzna powinien to najlepiej rozumieć..."

"Jak długo ten etap może trwać? Kiedy mniej więcej możemy oczekiwać, że wszystko wróci do normy?
Nie ma reguły. Dla jednych ten czas liczy się w tygodniach, dla innych w miesiącach, a nawet latach."

"Pod wpływem takich wymuszonych kontaktów wytwarza się w kobiecie nowe, złe skojarzenie - seks zaczyna się kojarzyć z przymusem, niechęcią, przełamaniem siebie, a nawet w wielu przypadkach z rodzajem upodlenia. Seks na siłę zamiast budować więź z partnerem - burzy ją, bowiem z każdym kolejnym zbliżeniem rośnie niechęć do partnera. Bardzo trudno to potem odkręcić. Stąd apel także do kobiet - żeby nie dały się złamać wbrew sobie, wbrew temu, co mówi do nich ich organizm, żeby nie poświęcały się dla tzw. świętego spokoju. Ich małżeństwo nie tylko na tym nie skorzysta, ale straci."

[kruche_ciacho]

grzeszysz
raz na dwa tygodnie to calkiem przyzwoicie

[brak.polskich.liter]

Mam nadzieje, ze to ironia :P

A powaznie - gdyby w momencie, kiedy bylam bardzo sfrustrowana reglamentowaniem mi seksu przez eksa ktos zasugerowal, ze czestotliwosc raz na 2 tygodnie jest calkiem OK i ze przesadzam, sadze, ze rzucilabym w niego krzeslem.

[altz]

brak.polskich.liter napisała:

> Mam nadzieje, ze to ironia :P
>
> A powaznie - gdyby w momencie, kiedy bylam bardzo sfrustrowana reglamentowaniem
> mi seksu przez eksa ktos zasugerowal, ze czestotliwosc raz na 2 tygodnie jest
> calkiem OK i ze przesadzam, sadze, ze rzucilabym w niego krzeslem.

Realnie patrząc, tak jest bardzo często w polskich małżeństwach, a po urodzeniu dziecka jest z tym dużo gorzej i ktoś, kto ma seks raz na dwa tygodnie, może czuć się szczęściarzem.
Żonom mężowie z czasem przestają imponować i kończy się ten dreszczyk i ochota, a dziecko, to są dopiero emocje! :-)

[altz]

zonaty19791 napisał:
> Z tą sytuacją powoli sobie nie radzę - ile to może jeszcze potrwać?

Dwa lata albo tylko do rozwodu, serio, to nie jest żart.
I tak masz szczęście, seks co dwa tygodnie nie jest tragicznie w takich przypadkach.

[that.bitch.is.sick]

zonaty19791 napisał:

> Praktycznie od ciąży (zagrożona) do dziś (dziecko ma ponad 1,5 roku) nasze życi
> e sexualne padło totalnie (raz na dwa tygodnie).
> Wcześniej to też szału nie było (przed ciążą).
> Teraz zajmuje się dzieckiem i oczywiście ciągle jest zmęczona (ja przecież prac
> uję i popołudniami też zajmuję się dzieckiem i porządkami ale ochotę mam), przy
> chodzi 21:00 i idzie spać.
> Z tą sytuacją powoli sobie nie radzę - ile to może jeszcze potrwać?

A czy twoja żona ma jakieś życie poza tym czymś, co opisałeś?
I co was łączy poza czynnościami seksualnymi i domowymi obowiązkami, tak przy okazji?

[bcde]

> Z tą sytuacją powoli sobie nie radzę - ile to może jeszcze potrwać?

Tyle, ile na to pozwolisz.

[taka.jedyna]

zonaty19791 napisał: 

> Praktycznie od ciąży (zagrożona) do dziś (dziecko ma ponad 1,5 roku) nasze życi> e sexualne padło totalnie (raz na dwa tygodnie).> Wcześniej to też szału nie było (przed ciążą).> Teraz zajmuje się dzieckiem i oczywiście ciągle jest zmęczona (ja przecież prac> uję i popołudniami też zajmuję się dzieckiem i porządkami ale ochotę mam), przy> chodzi 21:00 i idzie spać. > Z tą sytuacją powoli sobie nie radzę - ile to może jeszcze potrwać?

Jak dla mnie za mało danych na jakąś sensowną odpowiedź. U mnie dla przykładu uniki przed seksem z mężem wynikają z rozbieżnej wizji jak powinien taki seks wyglądać. Nasza częstotliwość przypomina tę waszą. Jak mam brać seks w formie serwowanej przez mojego małżonka to często wolę wcale albo solo. I żeby nie było- jak już seks jest to bywa naprawdę dobry.