jak sobie poradzić ze zdradą męża ????

[mama_marty]

No, własnie jak sobie z tym poradzić? To jest takie bolesne i upokarzające.
Czy mozna przejść do porządku dziennego i żyć dalej? dla mnie jest to wręcz
niemozliwe. Jak mam sobie poradzic ze soimi uczuciami. Czuję do męża wstręt i
odrazę, obrzydzenie itp. Myśl o tym co robił z inną a później przychodził do
mnie..., boże jaki ja wstręt czuje do niego !!! Ja go nienawidze, nie mogę
znieść jego dotyku. Poprosiłam go, żeby mnie nie dotykał, bo jak mnie dotyka
to sie we mnie wszystko spina, żołądek podchodzi mi do gardła. Nie wyobrażam
sobie, bym mogła z tym człowiekiem pójść jeszcze do łózka.
Chciałam odejśc, ale NIE MAM GDZIE!!! Mam iść z dwuletnią córeczką pod most
mieszkać??? Moja mama nie pozwoliła mi wrócić do domu rodzinnego, bo musze
sobie poradzić ze swoim problemem. Ale jak tu żyć pod jednym dachem z
człowiekiem do którego czuje wstrę? A może te negatywne uczucia miną? Jest to
świeża sprawa.
Czy któraś z Was przechodzila coś takiego i czy sobie poradziła?

Pozdrawiam, Monika

[skrzydlate]

ja rozstałam się, ale miałam gdzie sie podziać ... nie umiem nic powiedzieć,
narazie chyba zajmij się czyms innym niz mysleniem o tym, czas pokaże co dalej..
życze pomimo wszystko spokoju i spokoju.. i spokoju

[mama_marty]

Jak tu zachować spokój, jak od swojego męża słyszę, że zachowuję się jak
smarkula, która nie potrafi poradzić sobie z tak błachą sprawą, że przecież nie
mam 15 lat i powinnam wiedziec jak wygląda życie, że zyjemy w świcie realnym a
nie w bajce. Było by lepiej, gdyby nic nie mówił.

[anais_nin666]

Racja, lepiej, by nie mowil nic niz cos takiego. Ciekawe czy gdybys to Ty
zdradzila tez by tak lekko do tego podszedl. Nie sadze.
Czy jego slowa sugeruja, ze bedzie sie problem powtarzal? Czy on uwaza, ze
zdrada to cos normalnego w zwiazku? Jezeli tak, to chyba sie lepiej rozstac, bo
takiego meza trudno bedzie znosic na co dzien, natomiast jesli sadzisz, ze to
byl tylko jeden przypadkowy wyskok to moze dojdziecie do porozumienia.
Byc osoba zdradzona to parszywe uczucie. Znam je dobrze. Niestety.
Nie mialam wrawdzie obrzydzenia do meza, to znaczy nie fizycznie, bo po
zdradzie (to chyba nietypowe zachowanie) mialam na niego niesamowita chec...,
ale psychicznie to bylo gorzej, bo byly momenty, ze go wrecz nie znosilam. W
swej bezmyslnosci powodowal, ze czulam sie jeszcze gorzej niz powinnam. Nim w
koncu zaczelo byc normalnie minelo duuzo czasu, ponad rok. Ale zal pozostal.
Moze inaczej by bylo gdyby maz zachowywal sie po ludzku, ale on przy calej
skrusze niczego nie chcial zmieniac. Chodzil gdzie chcial, z kim chcial i
jeszcze sie pieklil, gdy mi bylo smutno, gdy enty raz mnie zostawial na cala
noc. Sugerowal, ze go szantazuje emocjonalnie... Hmmm, ja tylko chcialam z
mezem czasem spedzic wsponie w domu weekend. Zatem bylo ciezko i pewnie Tobie
tez tak bedzie przez jakis czas. Ale to minie.
Pogadajcie o tym jak on sobie wyobraza wspolna przyszlosc. Jesli ma chec nadal
robic skoki w bok to odejdz od niego. Chyba, ze masz tyle sily, by to znosic.

[kampai]

A dlaczego to zrobił? Wytłumaczył?

[gwiazda37]

No właśnie......dlaczego......być może problem leży też i po Twojej
stronie........

[woman-in-love]

Zachowanie twojej matki jest niepojete. Po co są matki w takim razie???

[kampai]

Ja rozumiem matkę. Sam zrobiłbym tak samo. Czy mam poświęcać mój czas na
emeryturze, by dzielić problemy emocjonalne moich DOROSŁYCH dzieci??!! Sory,
ale problemy łóżkowe moich dzieci mnie nie interesują. No chyba, że nie ma
wnuków... to bym się zainteresował. Ale nie w takim przypadku.

[ewolwenta]

Ciekawe ile miłości, cierpliwości i wyrozumiałości będą miały Twoje dzieci dla
Ciebie gdy będziesz zniedołężniałym osiemdziesięciolatkiem. Nie jestem
zwolenniczką zaglądania dzieciom pod kołderkę, ale dobrze jest mieć świadomość,
że rodzice zawsze stoją w pogotowiu by rzucić koło ratunkowe. Bez zbędnych
pytań.

[kampai]

Problemy łóżkowe dzieci to jeszcze nie niedołęstwo. A koło ratunkowe się rzuca,
gdy człowiek tonie. Z braku seksu nikt jescze nie utonął. Utonie, jak wyda całą
kasę na psychoterapeutów. Ale i tu trudno pomagać. W końcu dorosłej osoby to
dotyczy. Jedni wydają kasę na psychoanalityków a inni na lody "Grycan". No
popatrz, przychodzi do mnie syn i mówi: słuchaj związek mi się rozpada, bo ja
chcę dwa razy w tygodniu a ona raz na rok. No i co ja mam mu powiedzieć? Mam mu
pokazać językiem, jak ma to robić by ona chciała częściej. Powiem: stary,
amszu już trzydzieści lat, jesteś dorosły, radź sobie. Jak z takim banałem
sobie nie radzisz, to co zrobisz jak wyleją cię z roboty? Weź się w garść i
wołaj kelnerkę, bo browar się skończył.

[kampai]

To "amszu" miało myć "masz" :-)).

[ewolwenta]

Chyba nie takie sytuacji dotyczy ten wątek. Nie zauważyłeś Kampai?

[mama_marty]

Jak juz dobrze ewolwenta zauważyła nie tego dotyczy ten post. Ja nie poszłam do
mamy wyżalić się, bo kochamy sie tyle razy a nie tyle, że tak a nie siak.
Uważam, że pewne tematy pozostaja w kwesti dwojga osób, nawet z przyjaciółka o
tym nie rozmawiam, takie mam zasady, zatem kampai znacznie odbiegłaś od tematu.

[woman-in-love]

kampai współczuję twojemu synowi. Taka odpowiedz od ojca to dno.

[skrzydlate]

pojeb... gośc, to tyle, no własnie takiego masz.. i co z tym fantem, robic? nie
zmienisz czlowieka, skoro ma wrazliwośc nosorożca, to ma, a zyc trzeba, jednak
pracuj nad twardościa serducha... no bo inaczej tylek jak z betonu bedziesz
miala od nadstawiania .... po prostu mięłłość poszła, bye bye.. teraz surowy
rezim zyciowy, jak juz przestaniesz go nienawidziec pewnie zrobisz to samo zeby
poczuc sie kobieta albo rozstaniesz sie z nim... jeszcze opcja tzw Matki Polki
ale to kanalizujące rozwiazanie, w koncu jestes kobietą jeszcze, oprocz tego, ze
matką.....

[yoric]

Niestety. Przyznam, że to chyba jedyny aspekt, w którym zgadzam się z feminizmem
(tym, jaki znam z mediów). Za łatwo facetom przychodzi dominacja finansowa i
uzależnienie partnerki.
Z drugiej strony, z Waszego mieszkania przecież Ciebie i dziecka nie wyrzuci.
Może wyjście to pozew o rozwód; przy uznaniu winy, z czym chyba nie będzie
problemu, oznacza to jakiśtam podział majątku i alimenty.
pzdrv

[anais_nin666]

Tak, to w Polsce nadal kulejąca sprawa. Facet jest winny, ale to kobieta musi
uciekać, opuszczać, tułać się z dzieckiem itd.
Ale jeśli chce się zachować godnośc, mieć spokój to czasem warto uciec z takiej
matni choćby do domu samotnej matki, poszukac prawnika, ktory zajmie sie
roszczeniami wobec meza, np. sprawą o alimenty, podzial majatku itd. Za darmo
przyjmuja w niekt. dni miesiaca prawnicy w Urzedach Pracy, w Opiece Spolecznej
itd. Jeśli pracujesz to zawsze z dzieckiem z pensji, alimentow i swiadczen z
opieki (niewielkich, ale zawsze...) sie utrzymasz, jesli nie - pozostaje
poszukac tej pracy. Finansowe uzalenienie od faceta to makabra...
Kobitki do pracy! Nie ma nic gorszego niż być na czyimś utrzymaniu, brr...

[anula36]

jakiekolwiek uzaleznienei od faceta to makabra - finansowe,mieszkaniowe,
emocjonalne, wtedy taki facet jzu wie ze moze sobie pozwolic na wszystko. Z
drugiej strony kobietek ktore rade sobie dadza i szukaja faceta tylko dlatego
ze milej razem, mezczyzni sie troche boja.
Grunt to zloty srodek:)

[mama_marty]

Ja nie twierdzę, że jestem bez winny. Wiem, że popełniłam błędy i że
przyczyniłam sie do jego zaniedbania, ale tak samo on zaniedbał mnie. ale czy
to usprawiedliwia jego zachowanie, przeciez ja tez mogłabym poszukac sobie
mężczyzny, który dałby mi to czego nie dostałam od niego, ale w zyciu sa pewne
zasady i trzeba sobie ustalic hierarchie wartości. Czy mężczyżni zawsze musza
być usprawiedliwieni za zdradę "bo to ona pchneła go w ręce kochanki". Ale w
zasadzie nie to było istota tego postu, dlatego pozwole sobie jak na razie nie
ciągnąć tego dalej.
Jestem na urlopie wychowawczym, bo takie mieliśmy założenia na poczatku, że
córcia będzie z mamą do 3 roku, no ale życie zawsze może to zmienić.
Wiedziałam, że odchodząc od niego bede musiała wrócic do pracy, ale czy
mialabym gdzie wrócić, tego nie wiem.
Co do zachowania mojej mamy - ja ją w jakimś stopniu rozumiem, ale to było
bolesne doświadczenie, dowiedzieć się, że dom rodzinny jest dla mnie zamkniety.
To raczej nie jest pierwszy wyskok, tylko nigdy wczesniej nie miałam tak
mocnych dowodów. Juz kilka razy były poważne awantury i obiecanki, że nic sie
jeszcze nie wydażyło, że bardzo mnie kocha i zrobi wszystko by było dobrze. Po
raz pierwszy gdy była w 8 miesiącu ciąży, a zaznaczę, że pomimo ciąży mieliśmy
całkiem udane życie intymne. Już wtedy go spakowałam i wystawiła walizki za
drzwi, były wilekie łzy i szok z odkrycia prawdy. Nie sądziłam, że jest takim
zakłamanym człowiekiem. Ale po wielkich obietnicach i zapewnieniach, że do
niczego jeszcze nie doszło walizki wróciły. Może pomyślicie, że jestm głupia i
naiwna, że juz wtedy wykazywał powazne tendecje do tego, a te zapewnienia to
było tylko czcze gadanie. Ale w sytuacji kiedy podejrzewamy i mamy tylko
domysły co do ewentualnej zdrady to zawsze jest jakś nadzieja, że może
faktycznie jeszcze do niczego nie doszło i to pozwalam nam trwac dalej, że
każdy może mieć chwile słabości i realne ryzyko utraty kobiety i dziecka
potrafi wstrząsnąć facetem. Ale zetknięcie sie z faktem dokonanym jest już
bardzo bolesne. Zatem twierdzę, że mąż ma ku temu bardzo duże tendencje.
Jesteśmy młodem małżeństwe, zatem jesli chodzi o podział majątku to nie mamy za
wiele, każdy wie czyje co jest. Mieszkanie całkowiecie zostało sfinansowane ze
strony męża i teścioweie postarali sie o intercyzę na nie.
Wiem jedo: zranił mnie i moje uczucia, upokorzył i ośmieszył a przy tym brak
jakiejkolwiek skruchy (bo to przeciez normale, że facet czasami może zrobic
sobie skok w bok, oczywiście w mniemaniu męża). Jest mi bardzo ciężko to
przełknąć, nie wiem co przyniesie przyszłość, ale wiem, że bedę dążyc do teo by
nie być od niego zależną. Mieliśmy całkiem dobry start, szkoda, że tak łatwo
przyszło mu to zespuć.

[mama_marty]

A może ja faktycznie przesadzam? Może za bardzo to wyolbrzymiam, jak mówi mój
mąż. może rzeczywistośc faktycznie taka jest? Tylko, że w moim mniemaniu nie
powinno być takich zachowań.

[thefuture]

pozdrawiam Cię i współczuję, znam ten ból, który doprowadził mnie na pogranicze
depresji. Mamy obydwoje to nieszczęście, że trafiliśmy na nieodpowiedzialnych i
w sumie niedojrzałych partnerów. Też tak kiedyś myślałem jak Ty, tzn: mąż
(czyli ja) zapracowany, gonił za kasą na spłatę kredytów i aby zapewnić
rodzinie byt zamiast zająć się żoną, no więc nie dziwne, że znalazła
sobie "przyjaciela". Ale wiesz co - okazało się, że takie moje myślenie zostało
zinterpretowane jako przyzwolenie na wszystko (czyli na nowe wyskoki). I
patrząc na to z perespektywy paru ostatnich lat, szkoda czasu i mojego zdrowia,
szkoda zawiedzionych nadziei, szkoda oszukiwania i łudzenia się. Życie płynie
bardzo szybko i jeżeli ktoś nie docenia nas i naszego poświęcenia, to do
widzenia - tak uważam. Oczywiście każdy robi błędy i jeżeli to był jednostkowy
głupi występek, jest po nim żal i chęć poprawy, to zasługuje na szansę. Inaczej
szkoda zdrowia i czasu. Zabezpiecz swoje prawa do dziecka i majątku i tyle, i
nie płacz za niedojrzałym głupcem, szkoda łez. A być może kiedyś znajdziesz
oparcie i zrozumienie w kimś, kto będzie wdzięczny za Twoją miłość i dobroć i
odpłaci Ci tym samym - bo przecież jesteś osobą a nie rzeczą. pozdrawiam i
trzymaj się

[gusia_g]

Bardzo trudno Ci bedze?Ale poradzisz sobie ,napewno.Badź spokojna ale nie
pozwól takiem prymitywnemu facetowi umilac ci takimi słowmi zycia.Jestes matką
i to narazie niech stanowi twój cel .Mysl o dziecku a bedzie ci łatwiej.Nie
zmuszaj się do niczego to twoje życie i sama zadecyduj co dalej.A tak na
marginesie masz "fajną" matkę ,współczuję.Byłam w takiej samej sytuacji i z
dwójką dzieci .Przez moment swiat sie zawalił a le teraz jest OK.Trzymaj się i
walcz o siebie dla siebie ,ale z klasa i spokojnie.Trzymam za ciebie kciuki.

[thistle]

masz prawo czuć, to, co czujesz. Jśli nie masz mozliwosci uzyskania wsparcia od
rodziny,poszukaj wśród przyjaciół, nie kryj go, opowiedz rodzinie i teściowej
(mja stanęła by za mną murem, moze Twoja też).Poszukaj pomocy psychologa- w
wielu miastach są bezpłatne, całodobowe Centra Interwencji Kryzysowej.
Tż czułabym obrzydzenie. Trzymaj się ciepło, dbaj o córcię, i nie daj się
biedzie.

[mama_marty]

Myślę, że będzie ciężko, ale faktycznie mysl o dziecku dodaje mi sił. Staram
się zachowywac spokojnie i powoli mi sie to udaje. Juz w zasadzie się
wyciszyłam, adrenalina opadła i w tej chwili czuję się jak dentka, do tego
niemal dwa dni głodówki i efekt gotowy, ledwo trzymam się na nogach, ale
trzymam się i nie upadnę, bo to nie warte jest tego.
Gusia_g to dobra rady by walczyć o siebie z klasą, będe o tym pamiętać. Ja
również Cię pozdawiam i życzę powodzenia w życiu.
Po kilkudniowych rozmowach, mążowi w końcu opadły jakieś klapi z oczu. Jak sam
powiedział, zrozumiał coś i dostrzegł coś, czego wcześniej w tym wszystkim nie
widział. Wkońcu wykazał skruchę. Twierdzi, że jego uczucia do mnie się nie
zmieniły a tamto to był głupi epizod i w tej chwili zrobi wszystko by dźwignąć
ten związek do góry (o ile nie będę mu w tym przeszkadzać, miał na mysli moje
uprzedenia). Dam mu jeszcze szanse, niech pokaże na co go stać, obym tylko
poradziła sobie ze swoimi uczuciami. Jest gotów pójść nawet do jakieś poradni
małżeńskiej, widac, że chce coś z tym zrobić. Córeczka jest bardzo za nim,
lepiej by dziecko miało swojego tatusia. Jednak jest to ostatnia szansa i
dobrze o tym wie, że w przeciwnym razie będzie miał dziecko na telefon i
alimenty.
Co do rozmawiania z rodziną i przyjaciólmi, pół rodziny juz wie. Siostra męża
powiedział, że zawsze będe miała w niej oparcie, teście jeszcze nie wiedzą, bo
wypoczywają, włąśnie jutro wracają i prawde powiedziawszy waham sie czy ich o
tym poinformować, mieli ostatnio juz trochę nerwów. A w zasadzie trochę wstydzę
się o tym rozmawiać, może to głupie, ale czuje sie przy tym bardzo upokorzona i
ośmieszona.
Bardzo dziekuje, że wypowiedział sie także mężczyzna, dobrze wiedzieć, że są
mężczyżni, którzy myśla inaczej niż mój mąż - pozdrawiam i życzę spotkania
kobiety, która będzie potrafiła docenić to jakim jesteś mężczyzną i mężem.

Jestem wdzięczna za wszystkie wypowiedzi i za wsparcie, nie spodziewałam sie
takiego odzewu. Jednoczesnie przepraszam za błędy w pisowni, ale brak mi
świeżego umysłu.

Pozdrawiam wszystkich ciepło, dobrze wiedzieć, że można na Was liczyć.

[gusia_g]

Strasznie się cieszę, że powolutku "łapiesz pion" emocjonalny.Tak daj meżowi
szansę,ale nie dla dziecka ani w imię nierozerwalności rodziny.Daj mu sznse bo
go porostu jeszcze kochasz co nie jest niczym dziwnym.Bardzo cię prosze tylko
wykazuj się zdrowym egoizmem.Z teściami narazie daj sobie spokój ,zawsze ich
syn będzie im bliższy i pewnie trochę beda ciebie oskarżac o te sytucję a to
może popsuć wam relacje.Lepiej, aby to sam mąz przyznał sie swoim rodzicom
jesli zapytają?Bedę mocno trzymała za Ciebie kciuki.Jesli się nie uda to
pamiętaj ,że to Wam się nie udało a córeczka nadal mieć bedze ojca i
matkę.Jestem przekonana,że uda Wam się pokonac kryzys,szczerze Tobie tego
życzę.

[ola_29]

ja też jestem za tym by teściowie wiedzieli o tym jak ich kochany synek
postępuje. Nie czuj sie źle rozmawiając z nimi o tym. Jeżeli oni będą mądrzy -
to będa mu ciosać kołki na głowie, a zawsze zdanie rodziców (czytaj "mamy")
bardzo się liczy dla tekiego faceta. Może gdy oni zaingerują - to męzulek
zauważy, że to nie są przelewki i że naprad może dużo, bardzo dużo stracić.
Faceci nie zawsze mają swiadomość potencjalnych konsekwencji takich występków.
Nie radze jednak rozmowy z teściami - jeżeli są nastawieni "anty" tobie.
Wówczas tylko uświadomią mężowi, że to twoja wina, że synkowi nie układa się w
małżeństwie i zrozpaczony musi sobie szukać szczęścia z innąbaby.

[mama_marty]

I tak tez sie włąsnie stało, nie sądziłam, że sprawy będa miały taki obrót, nie
spodziweałam sie tego. Wyszłona to, jaki ja los zgotowałam jej synkowi skoro
musiał uciec sie do takiego czynu, to ja wyszłam w tym wszytskim na idiotkę !!!

[mama_marty]

Z tym tylko, że to nie była żadna inna baba (w której tej poszkodowany samiec
znalazłby ukojenie), tylko jakaś roześmiana, beztroska gówniara (wieku wolę nie
podawać).

[ola_29]

w takiej sytuacji dla mnie teściowie przestali by istnieć - zero odwiedzin w
naszym domu, zero moich wizyt u nich. A tak wogole przestałaby sie nimi
przejmować - totalne zero. Z czasem z pewnością zauważą twoją ignorancję, a
może nawet zacznie im czehoś brakować????
Prędzej czy później będa potrzebowac pomocy - z każdym dniem robia sie przecież
coraz starsi.

[ewolwenta]

stawianie sprawy na ostrzu nie zawsze prowadzi do dobrych rezultatów

[ola_29]

jeżeli uważasz, że odsunięcie teściów, którzy i tak są przeciwko tobie jest
stawianiem sprawy na ostrzu noża - to Cię trochę nie rozumiem. Chyba, że
chcesz, żeby mamuśka wmówiła mu to wszystko co sobie wymyśli i co z pewnością
nie skończy się dla was najlepiej. Odstawienie teściów to jest jedyny sposób,
żeby jakoś przetrwać zdradę i probować lepic od nowa związek (oczywiście jeżeli
będzie wam obojgu na tym zależeć)

[ewolwenta]

Jeżeli mama_marty zacznie ignorować rodziców męża to on zinterpretuje to jako
zagrożenie i zbliży się do „mamusi” jeszcze bardziej. Nie poradzi sobie z tym
dziewczyna. Takie proste rady "odstaw teściów" są po prostu niebezpieczne.
Łatwych rozwiązań w takich sytuacjach nie ma. Trudno też żeby zachowała się jak
gdyby się nic nie stało, bo to też nie jest wyjście.

[yoric]

Powiem szczerze. Widzę mizerne szanse na sukces. Każda reakcja inna niż
rozstanie to jednak jakaś forma przyzwolenia, a więc sygnał na przyszłość.
Poradziłbym Ci rozstanie, ale 1. nie jestem psychologiem, 2. pewnie to i tak
niemożliwe - zależności materialne, a pewnie też emocjonalne, dziecko...
Skoro nie jesteś osobą, któa by się przyzwyczaiła do wyskoków męża (sporo tak
robi, że poprzeżywa, poprzeżywa, a potem zaakceptuje, bo tak wygodniej), to
walcz o swoje - zażądaj rozmowy w 4 osoby z teściami. Im bardziej teraz
'zbagatelizujesz' tę sprawę, tym łatwiej będzie o powtórkę. Tak sądzę.
Pozdrawiam

[yoric]

Może porozmawiaj o tym jeszcze raz, w 4 osoby (Ty, mąż, teściowie). W takiej
sytuacji o wiele trudniejsze jest odwracanie kota ogonem, wymagałoby to wielkiej
bezczelności.
Jeśli teraz dasz się stłamsić, jaka będzie Twoja pozycja w następnych sytuacjach
tego typu?
Pozdrawiam

[mama_marty]

Powiem tak: gdy teściowa dowiedziala sie troche więcej szczegółów to troche
zmieniła nastawienie, ale pogląd, że duży udział w tym wszystkim jest też mój,
pozostał, jedynie nie spodobała jej sie reakcja męża już po. była to jednak
tylko rozmowa telefoniczna, bo teściowa przyjechała wczoraj późnym wieczorem z
urlopy a dzisiaj z samego rana znowu wyjechała. Pozostała jeszcze konfrontacja
z teściem (bo wiem, że chce rozmawiać z nami) i jakie będzie stanowisko to sie
okaże, ale juz widzę, że zawidłam sie nie tylko na męży, ale na teścich też.
Nie odseparuję ich, bo ewolwenta ma rację. Ale wiem, że w życiu nie będę mogła
na nich liczyć :(.

Mąż wykazuje w końcu skruchę i dużą chęć poprawy, twierdzi, że bardzo mnie
kocha i zrobi wszystko bym od niego nie odeszła. Dam mu szanse, może uda się
uratowć ten związek. Bynajmniej emocje już trochę opadły i juz nie czuje
takiego wstrętu, może cos z tego jeszcze będzie. Jestem nauczona, że z życiu
nie mozna się za szybko poddawać.
A przy tym wszystkim coś zrozumiałam, że musze w zyciu i z zycia wiecej brać
cos dla siebie samej, że sie zaniedbałam (nie w sensie fizycznym, bo mam 30lat
a wiele osób daje mi 23-24, jestem bardzo szczupła i zadbana), ale duchowym,
towarzyskim, że od urodzenie dziecka jest tylko dom, rodzina, córeczka, zakupy,
pranie, sprzątanie ... Zacznę częściej wychodzić z domu sama a mąż będzie
zostawał z córeczką.
Dzisiaj miałam nieodparta chęc wziąśc karte męża i pójść sobie na zakupy.
Wyciągnąć z konat tyle ile będzie potrzebne na życie a reszte wydac na siebie.
Chociaż tą małą część, którą wydał na paniusie wydać tylko na siebie, a jak
mężuś będzie potrzebował kasy, to niech łapie fuchy i niech dorabia.

Pozdrawiam, mama_marty

[coinmaster]

Kto mieczem wojuje od miecza ginie...tak odpowiadac egoizmem na egoizm..gluopta
kobieca nie zna granic

[anais_nin666]

Głupota nie zna granic bez rozroznienie na plec.

[yoric]

Miałem coś napisać, ale nie mam kwalifikacji, więc nie napiszę. Ja bym jednak
namawiał na wizytę u specjalisty.

[ewolwenta]

Z tym, wyjściem z domu, oderwaniem się od dominującej roli matki to doskonały
pomysł, ale nie mścij się mamo_marty. Zemsta to spirala w dół nie, której nie
warto rozkręcać jeżeli zamierzasz jeszcze spróbować ratować małżeństwo.

[mama_marty]

Widzę, że wile osób źle mnie zrozumiało. ja nie po to chce sie oderwac od domu,
żeby teraz mężowi rogi przystawić, to nie tak, NIE O TO CHODZI!!!! RANY, NIE
ZROZUMCIE MNIE ZLE I PROSZE NIE WYSYLAC MNIE DO SPECJALISTY !!!!!

Na tyle głupia to ja nie jestem. wyjście z domu to nie od razu rzucanie sie w
ramiona innego faceta!!!!
Po prostu wyjść z domu, żeby oderwac sie od tego marazmu, w który chyba sama
wpadłam. Przecież ja nie musze ciągle byc z dzieckiem i mężem. Powinnam zadbac
o swoje kontakty towarzyskie (a to nie znaczy wskakiwanie komus do łózka!!!!!),
rozwinąc jakies swoje zainteresowania, albo po prostu wyjśc na miasto i
pooglądaC wystawy :) bez szarpiącego sie dziecka u nogi, które bardzo kocham,
ale ja w tym wszystkim przeciez tez sie liczę i wlasnie w tym wszytkim
zapomniałam o sobie, nawet zdrowie zaniedbałaM i teraz za to wszystko zacznę
sie brać.
Mąż za bardzo sie przyzwyczaił do tego, że ja zawsze jestem, że nie mam
własnego życia, a jak przy tym poczuje odrobine zazdrości (podkreślam,
NIEUZASADNIONEJ, żeby nie było niedomówień :)) i niepewności to lepiej zrozumie
co ma.
JA W ŻYCIU MAM PEWNE ZASADY.

JAK MOGŁABYM WYMAGAĆ OD MĘŻA ICH PRZESTRZEGANIE SKORO SAMA CHCIAŁABYM JE
ŁAMAĆ!!!!!!!!

Pozdrawiam, mama_marty

[ewolwenta]

nawet mi przez myśl nie przyszło żeby namawiać Cię do zdrady. Po co pchać się w
bagienko i w niejasne sytuacje a potem leczyć moralnego kaca. NIE ASOLUTNIE,
nie miałam tego na myśli. Przez wyjście z domu rozumiem właśnie spotkanie z
przyjaciółmi własne hobby (kino, język, basen itp.)

O zemście myślałam w kontekście tej twojej wypowiedzi:
>Dzisiaj miałam nieodparta chęc wziąśc karte męża i pójść sobie na zakupy.
>Wyciągnąć z konat tyle ile będzie potrzebne na życie a reszte wydac na siebie.
>Chociaż tą małą część, którą wydał na paniusie wydać tylko na siebie, a jak
>mężuś będzie potrzebował kasy, to niech łapie fuchy i niech dorabia.

[mama_marty]

Jeszcze raz przeczytałam swoja poprzednia wypowiedź i nie widze tam wzmianki o
chęci takiej zemsty.

[yoric]

Ze specjalistą to było o obojgu, maż i żona.

[mama_marty]

nie bardzo rozumiem, co masz na myśli mówiąc o tym specjaliście? Chodzi o
poradnie małżeńską?
Ja nie daje sie stłamsić, mąż zna moje stanowisko w tej sprawie, ale przyznam,
że jest w tym wszystkim wyjątkowo bezczelny.
A czy takie kategoryczne rozstanie nie jest znowu najprostszym rozwiązaniem?

[ewolwenta]

Zemsta to nie zawsze dosłownie oko za oko.

[woman-in-love]

Najlepsza zemsta - to być piękną, szczęśliwą , adorowana przez mężczyzn kobietą
Spełnioną, czego Ci zyczę. Przechodziłam przez podobne piekło. Pociesz się -
dzieci szybko rosną :-)

[czyja1]

Tak , najlepiej to wziąśc się w garść. Zemsta nas kobiet, polega na cichym
podejściu do całego problemu, nie krzyczeć, nie wołać sąsiadów na roztaczające
się " sejmiki",niczym jak za szlachty. Wszystko pomalutku. Lepiej przemyśleć
skutki naszego wyboru, bo zawsze jest jedno wyjście, należne nam lub wręcz
niekorzystne. Dlatego powinniśmy my zdradzone kobiety pomyśleć wiecej o sobie.
Nie zaszywać się w kątku , niczym Kopciuszek , lecz wyjśc na przeciw w rytmie
pogodnego nastroju, a więc zadbać o siebie , ba zrobić nową fryzurę i rozejrzeć
się za kimś godnym naszej uwagi, by niegodziwy mąz dostrzegł, że ktos za nami
się ogląda. Mój wyczyn był taki, poprosiłam sąsiada by pomógł mi przy wózku
dzieciecym . Oczywiscie przyszedł z ochotą ...i mało tego wziął moejego malca
na rączki i mocno przytulił go do siebie. Oglądający zza okna całe zajście mój
mąż,wyszedł na balkon i " zawołał": a coś pan taki czuły , pańska to żona i
pańskie dziecko?.. Obraz był żałosny.
Ostatecznie przybiegł i to szybciutko do nas, "wyrwał" wózek sąsiadowi ,
spojrzał na niego jak wilk na owcę, mnie ująła za rękę i powiedział: a cóz moja
miła tak się ubrałaś? dla tego patałaja? Roześmiałam się od ucha do ucha,
czule spojrzałam na sasiada i odpowiedziałam mężowi: a wiesz, spójrz jakie ma
piękne dłonie.

[ewolwenta]

A sąsiad uczynny poczuł nagłe zakłopotanie, wziął młoteczek w piękne dłonie i
wymłotkował sobie z głowy pomaganie sąsiadkom. Kto chciałby zostać użyty jako
narzędzie (zemsty)?

[przygarnij_mnie]

Najlepsza zemsta - to być piękną, szczęśliwą , adorowana przez mężczyzn kobietą
>
> Spełnioną, czego Ci zyczę

To jest najlepsza rada jaką można dostać. Po prostu żyj, dla samej
siebie,traktuj siebie sprawiedliwie i nigdy nie czuj sie ośmieszona i
upokorzona. Do teściów jak już się przekonałaś trzeba mieć dystans. I do męża
też.

Mamo Marty zajrzyj na forum Zdradzone zony łączmy

[ikselka]

się! Jest ono na prywatnych, kobieta.Musisz prosic o wejście, więc napisz na
wstępie kilka słow o sobie. Znajdziesz tam całą plejadę kobiet w podobnej
sytuacji, one Ci doradzą, pocieszą, albo z dotychczasowych rad znajdziesz coś
dla siebe. Powodzenia

[mama_marty]

Cieszę się, że JESTEŚCIE. Ogólnie nastąpiło już wyciszenie. Od męża usłyszałam,
że nigdy już TEGO nie zrobi, bo bardzo mnie kocha i.. załamałby się gdybym od
niego odeszła. Wcześniej oczywiście tez mnie kochał, ale nie sądził (nawet mu
to do głowy nie przyszło..., no bo to tylko sex), że może mnie tak zranić, że
miał do tego inne podejście, jak twierdzi, mężczyżni potrafią pewne rzeczy
rozdzielić, że to nie miało żadnego znaczenia. Ale niestety, rana jest wielka.
Przeżyłam to bardzo, sama nie wiedziałam, że tak bardzo mogę coś takiego
przeżyć emocjonalnie. Jak na razie schudłam 4 kg w ciągu 2 tygodni :(. Spodnie
ze mnie spadają a i te najmniejsze rozmiary w sklepach też sa na mnie za duże,
a do tego zaznacze, że i tak byłam bardzo szczupła. Ale to nie jest tak, że ja
nic nie jem, jem tylko cos od środka tak mnie spala, że ..., no właśnie spala
doszczętnie. Czuję się jak rozerwany naszyjnik pereł. Ale i tak jest już
lepiej.
A co do teściów, to juz wiem, że lepiej jednak w życiu z nimi na dystans. Nigdy
nie będą moimi powiernikami i w przyszłości wolę im jednak za dużo nie mówić.
Tak będzie lepiej dla mnie, bo jak słusznie kiedys moja mama zauważyła (teraz
miałam na to dowód), że co by ich synek w życiu nie zrobił źle to zawsze ja
będe winna.

Na forum zajrzę, ale jak będe miała troche więcej czasu.

Pozdrawiam Wszystkich, mama_marty

[m.arika]

Witam
ja z kolei schudłam do 49 kg przy wzroście 173cm, to coś co spala od środka
niestety rozprzestrzenia się i zawsze pozostaje... mniej lub bardziej i jeśli
masz na tyle siły żeby to dźwigać to staraj się nie myśleć o tym co się
stało /zbyt często/
jestem z Tobą:-)

[mama_marty]

Witam.

Już w zasadzie opanowałam swoje emocje, czasami tylko coś się we mnie zagotuje,
ale są to sytuacje coraz rzadsze.
Myśle, że z tego wyjdziemy, jak mąz powiedział - czasami trzeba coś zburzyć by
móc zbudować od nowa, jednak ten żal pozostanie chyba na zawsze.

Dziekuję za wsparcie duchowe, pozdrawiam mama_marty

[maupa1]

czy facet, ktory mial dlugi romans, wlasciwie chcial sie rozstac z zona dla tej
kobiety ale nie wystarczylo mu sily, i ktory wraca do zony, ale z tamta
dziewczyna caly czas utrzymuje kontakt, bo czuje sie za nia odpowiedzialny, bo
potrzebuje tego kontaktu, jest w stanie wytrzymac z ta zona?

[magdacan]

Mysle,ze wazniejszym pytaniem jest czy ta zona z nim wytrzyma !!!

[morbius1]

Moje szanowne Damy,
rada jest bardzo prosta. Wezcie ukochanego pod reke i idzcie z nim do swinger
klubu. Bedzie to z pozytkiem dla obydwojga !

moze sie spotkamy
Morbius