Witam i pytam

[bylominelo1]

Podczytuję to forum od dawna i nie powiem,podniosło ono moje
samopoczucie bo wiem ,że nie byłam sama jedna z tym problemem.
Byłam męzatką,tzn dalej jestem ale już nie mieszkamy razem ,17 lat.
Patrząc z perspektywy czasu powinnam rozstac się z moim meżem już
około roku po slubie o ile nie po tzw nocy poślubnej.
Wiem,że teraz byłabym mądrzejsza ale wtedy myślałam,ze to chwilowe
niedomaganie ,ze się polepszy.
Moje pytanie do Was: czy u Was ten brak seksu pojawił się nagle ,czy
było tak od zawsze i też mieliście nadzieję,że kiedyś bedzie dobrze
w tej sferze ?

[gomory]

Co czlowiek to historia. Bywa, ze od razu jest kiepsko.
Ale jednak najczesciej posrod forumowych wynurzen kryzys pojawia sie w trakcie trwania zwiazku.

[nail_enamel]

ciekwy wątek. sama jestem zainteresowana żeby okreslic swoją
przyszłosć....

u mnie też zaczeło się zaraz po ślubie. przed slubem było wszystko
ok.póki nie mieszkalismy razem. jak sie spotykaliśmy w domu to seks
był po kilka razy nawet. po slubie zaraz nagle się odmieniło. nawet
podróz poślubna nam nie wyszła. myslałam ze nie bedziemy wychodzić z
łóżka, a tu tak jakos mało tego seksu...
a potem coraz mniej i mniej... aż sie dziwię skąd my dzieci mamy.

a teraz jestem na etapie zastanwiania się czy to naprawdę bedzie juz
tak zawsze. po siedmiu latach czas na jakies podsumowania.

[gomory]

> aż sie dziwię skąd my dzieci mamy.

Moze to nie z nim masz ;)?

[nail_enamel]

gomory napisał:

> > aż sie dziwię skąd my dzieci mamy.
>
> Moze to nie z nim masz ;)?
:))))))
dobre.
oczywiście ze z nim i wiem nawet dokładnie kiedy zostały poczęte.
seks był z taka czestotliwościa że nie trudno to było ustalic. tak
sobie czasem żartuję ze co seks to dziecko u nas :)
ale tak naprawdę to mi z tym nie do śmiechu wcale, tylko czasem na
siłe staram sie to obrócic w żart.

[glosatorr]

U mnie braki z seksem pojawiły się, kiedy moja już "była żona" zaczęła mnie
zdradzać (to się dowiedziałem już po fakcie).
Kiedy odkryłem zdradę - seks się zakończył.

[aaaster]

U mnie brak seksu pojawił się nagle, wiem nawet jaka to była data -
bo to był dzień ślubu. Niestety... I dłuższą mam perspektywę czasu
tym wyraźniej sie ten przełom rysuje. Przed ślubem było nawet
całkiem nieźle, chociaż mojej przyszłej żonie sporo brakowało do
innych dziewczyn z którymi byłem. Wmówiłem sobie (o ja głupi) że to
nie jest najważniejsze i się rozkręci, a planując przyszłoiść
myślałem że inne cechy sa ważniejsze. Jakże się myliłem... To
żałosne, ale nie miałem nawet nbocy poślubnej, odmówiła. Potem to
już tylko równia pochyła w dół, totalna porażka.... Szkoda, że dałem
się tak wpiep....ć...

[glamourous]

A nie przyszlo Wam do glowy, ze za nisko stawiacie poprzeczke -
sobie, partnerowi i zwiazkowi?

Gdybym zyla w takim kompletnie frustrujacym seksualnie zwiazku, na
pewno dalabym partnerowi jasno i szybko do zrozumienia, ze tak dalej
byc nie moze. Zwlaszcza, ze na poczatku zwiazku (a o trudnych
seksualnych poczatkach pisza zarowno bylominelo jak i aaaster) mozna
o wiele wiecej rzeczy rozkrecic, wyperswadowac czy wynegocjowac niz
po ilus-tam latach, kiedy kazde z partnerow zaskorupi sie juz w
swojej roli.

Zaznaczam ze piszac "poczatek zwiazku" nie mam na mysli pierwszysch
tygodni czy miesiecy, tylko pierwsze LATA bycia razem. Jest to
okres, kiedy ludzie sie poznaja, docieraja i kiedy z reguly baaardzo
im na sobie zalezy. To okres, kiedy oboje partnerzy sa troche jak
plastelina, daja sie dosc latwo modelowac drugiej osobie i sami
staraja sie modelowac siebie tak, zeby wszystko "gralo". Wiec jezeli
na tym etapie postawi sie zwiazkowi dosc wysoko poprzeczke, wiele
rzeczy moze sie udac.

Natomiast, jesli NIC z tym niedopasowaniem nie daloby sie zrobic i
byloby naprawde tragicznie, to, jako zwolenniczka zasady,
ze "wszystko albo nic" - chyba wybralabym rozstanie, nawet po 17
latach malzenstwa.

[nail_enamel]

glamourous napisała:

> A nie przyszlo Wam do glowy, ze za nisko stawiacie poprzeczke -
> sobie, partnerowi i zwiazkowi?
>
> Gdybym zyla w takim kompletnie frustrujacym seksualnie zwiazku, na
> pewno dalabym partnerowi jasno i szybko do zrozumienia, ze tak
dalej
> byc nie moze.

ok. masz rację. tylko że pewnie nikt z nas nie myslał ze tak
zostanie zawsze.
ja np zawsze miałam na co zgonic wine. a to niedospane noce, bo
praca i szkoła, a to ciąza i dziecko i znów niedospane noce, a to
znów ciąża (no troszkę tego seksu było, ale baaardzo mało, jak już
pisałam wyżej) itp. a teraz mąż zaniemógł.
a ja np jestem z tych co to będą płakac w poduszke a sie nie
rozwiodą. choć ostatnio poczyniłam krok i uswiadomiłam mężowi że
hormony mi szaleją i ma coś z tym zrobić.
na razie poprawy nie widac. poczekam jeszcze troszkę a potem po
prostu w końcu "się puszczę" :)

[undostres]

od pierwszego razu, ale ja uwierzylam, ze te problemy sa przejsciowe
i z nerwow i w ogole...
a teraz zaluje... trzeba bylo uciekac, no ale wtedy to bylo
zakochanie, moze teraz