dawno nie pisałam

[justysialek]

No właśnie, długo nie pisałam, ale nadal nic się nie zmieniło.
Prawie nic, poza moim nastawieniem.
Krótkie przypomnienie:
Pisałam, że nie osiągam orgazmów podczas seksu z mężem - wielkie O
zdarzyło się tylko kilka razy, co przy współżyciu minimum kilka razy
w tygodniu jest żałosnym wynikiem. Lubię seks, lubię eksperymenty,
mam bujną wyobraźnię, libido w normie, bardzo kocham męża i pragnę
go. Jednak ja mam jakieś zakichane zahamowania i nie mogę dojść przy
nim, a on znowu ma za mało umiejętności i może chęci też za mało.
Dodam, że masturbując się dochodzę w kilka minut - jak jestem sama
oczywiście.

Dawaliście mi dużo fajnych rad i próbowałam je wcielać w życie ale...
no właśnie - ale!
Chyba byłam za dobra, za mało egoistyczna. Nigdy nie odmawiałam
seksu, w ogóle niczego nie odmawiałam (w imię nie reglamentowania
seksu). Zawsze spełniałam jego fantazje, zachcianki. I teraz mam za
swoje. Po licznych rozmowach - niektóre były dość dramatyczne - NIC
SIĘ NIE ZMIENIŁO!!! Nadal te same sposoby (nie działające zresztą),
tak samo krótki czas gry wstępnej, stosunku, ZERO inwencji własnej.
Jak już powiem: "teraz połóż mi rękę na lewym udzie" - to może i
położy na chwilę, a potem znowu to samo.
I nie mówcie, że on nie wie, co ma robić. Mówiłam. Mówiłam co jest
nie tak (delikatnie), co chciałabym zmienić, czego spróbować - to
raz jeden mam dane ale zwykle za krótko, a poza tym, jak wiem
dokładnie co on zrobi - bo sama mu powiedziałam, co ma robić - to
już nie jest takie podniecające.
Była kolejna rozmowa. Popłakał się i obiecał, że zrobi wszystko... i
wiecie co? Dziś znowu to samo. Po - przypomniałam mu, że przecież
obiecał, a on na to: wydawało mi się, że dziś było inaczej
(zdziwiony)!?

Jestem zdesperowana. Odmówić mu seksu, żeby zrozumiał? Przerwać w
trakcie i powiedzieć: zobacz jak to miło nie dochodzić?! On wcale
nie jest jakimś egoistycznym kretynem - jak wynika z tego opisu.
Jest mądry, kochany, czuły, wrażliwy i słodki - co mam więc zrobić,
żeby zrozumiał?!

Przepraszam, że tak długo wyszło.

P.S. Jak wróciłam z łazienki to już słodko spał - nie ma to jak
orgazm przed snem - a ja siedzę przed kompem niezaspokojona.

[gomory]

> Jest mądry, kochany, czuły, wrażliwy i słodki - co mam więc zrobić,
> żeby zrozumiał?!

Mi sie wydaje czy odrzucasz mozliwosc, ze on gwizdze na Twoje doznania?

[justysialek]

Tak wygląda - że gwiżdże!
Ale to do niego niepodobne.
Znam go od 6 lat i osobiście uważam, że jest bardziej wrażliwy ode
mnie. Przynajmniej w innych sferach...
Płacze, kiedy się pokłócimy i ma w d... mój orgazm i moje potrzeby?!
To się kupy nie trzyma!

Inna sprawa, że jestem jego pierwszą.
Może ja jestem po prostu najgorszą nauczycielką seksu pod słońcem!

[your_and]

Kupy sie nie trzyma.
Jeśli jest wrażliwy, to stawiałbym na zahamowania.
A z drugiej strony wydusić na czym mu zależy i stawiać sprawę jasno, ok masz to
załatwione, ale pamiętaj że mnie za to zależy na: pkt1 pkt2 pkt3.

[aandzia43]

justysialek napisała:


> Znam go od 6 lat i osobiście uważam, że jest bardziej wrażliwy ode
> mnie. Przynajmniej w innych sferach...
> Płacze, kiedy się pokłócimy i ma w d... mój orgazm i moje potrzeby?!
> To się kupy nie trzyma!
>
>
To się jak najbardziej kupy trzyma. Wrażliwy może i jest, ale niekoniecznie na
potrzeby inne niż swoje.
A płaczliwość... sorry, ale to żaden niezbity dowód wrażliwości. To może być po
prostu TYLKO płaczliwość i nic więcej.
Nie padajmy plackiem na twarz przed czyjąś tzw. wrażliwością. Niejedna cwana
sztuka (płci różnej) nieźle kiwa otoczenie załzawionymi oczkami, ustami w
podkówkę i trzepotaniem rączek. Czyżbyś była mamuśką "wrażliwego chłopczyka"?

[justysialek]

Nie napisałam, że jest płaczliwy. To, że ktoś sie parę razy w życiu
popłakał nie znaczy, że jest płaczliwy. Może oznaczać natomiast, że
jest wrażliwy. Świadczy o tym też mnóstwo innych rzeczy, o których
nie będę się tu rozpisywać, bo to nie ma sensu.
Nie jest też typem manipulatora- mi się to już częściej zdarza i on
wtedy przejmuje rolę pocieszacza i opiekuna. Więc nie jestem
wykorzystywana w związku - tylko ten seks.
Na niego po prostu nie działają delikatne sugestie, a jak mu wprost
powiem, że to i to jest źle to mu sie potem ręce trzęsą i traci
całkowicie wiarę w siebie. Seks w takich warunkach nie odpowiada
moim standardom. A jak już wróci do normy, to jakby zapominał o
wszystkim co mówiłam.

[gomory]

To, ze dla Ciebie seks jest przedluzeniem codziennych kontaktow nie oznacza tego samego dla niego. Gdyby np. seks mial jemu sluzyc do rozladowania sie, to tylko bedziesz go draznila swoimi sugestiami. Zreszta i tak je oleje, bo jego oczekiwania sa inne niz Twoje, a on sie spelnia. Nie twierdze, ze tak jest bo tego moznaby sie dowiedziec tylko od niego. Po prostu przedstawiasz to tak, jakbys w seksie byla traktowana przedmiotowo, jednoczesnie przyjmujac postawe obronna przed tym faktem.

[zyg_zyg_zyg]

> Na niego po prostu nie działają delikatne sugestie, a jak mu
wprost
> powiem, że to i to jest źle to mu sie potem ręce trzęsą i traci
> całkowicie wiarę w siebie.

A probowalas motywowac go pozytywnie? To znaczy wyrazac swoje
zadowolenie w chwilach, kiedy jest tak jak trzeba? Slowami
(ooooch... taaaaak... tak mi rob! :-D), bo wiem, ze glosniejsze
jeczenie nie zawsze jest zauwazane... Nie, zebym myslala ze to moze
pomoc, tak tylko pytam, zeby miec szerszy obraz.

Twoj problem nie jest mi obcy, ale w moim odczuciu to nie po stronie
partnera lezy odpowiedzialnosc za jego powstanie i rozwiazanie.
Wcale nie wiadomo, czy trudnosci by zniknely, gdyby on nagle zaczal
robic co trzeba - byc moze za gleboko weszlas w swoje zablokowanie.
Choc rozumiem Twoja frustracje, zlosc, rozczarowanie i pretensje.
Calkowicie :-)

[markos28mr]

Ma mało , bardzo mało hormonów męskich i dla tego nie
czuje "blusa". Jedyny ratunek na lekką poprawę to kuracja
hormonalna, ale nie licz na dużo lepiej , bo to nie to samo co
naturalnie duża liczba hormonów męskich , które wszystko w tym
temacie stymulują. Wiem to z wlasnego doświadczenia , a nie z
opowieści lub książki. Nic nie pomoże , jeżeli chcesz dobrego seksu
znajdź sobie faceta z dużą ilością hormonów. Jak go poznać?
Najlepiej wśród łysych lub łysiejących , oni mąją wrodzoną dużą
ilość hormonów męskich, które z kolei osłabiają cebulki włosowe
powodując wypadanie włosów. Jest to wskazówka dana przez naturę
kobietom, ale nie wszystkie o tym wiedzą.Życzę spełnienia pragnień,
ale nie ze swoim mężem co jest według mnie niemożliwe.

[aandzia43]

justysialek napisała:

>
> Jestem zdesperowana. Odmówić mu seksu, żeby zrozumiał? Przerwać w
> trakcie i powiedzieć: zobacz jak to miło nie dochodzić?! On wcale
> nie jest jakimś egoistycznym kretynem - jak wynika z tego opisu.
> Jest mądry, kochany, czuły, wrażliwy i słodki - co mam więc zrobić,
> żeby zrozumiał?!
>
>Będę wredna: przerwać w trakcie.
>

[wiktoriada111]

A może to siedzi w Twojej głowie? Próbowałam sobie przypomnieć jak
to było, bo byłam w związku super udanym pod względem seksu,
częsotliwości itp ale nie dochodziłam tak od razu, i nie za każdym
razem mimo że było mi cudownie. Miałam taką blokadkę... bo ja żeby
dojść (w zależności od stymulacji czy podczas stosunku czy podczas
pieszczot łechtaczki) potrzebuję albo się powiercić, żeby ułożyć,
albo dobrać sobie pozycję albo po prostu nie robić nic, leżeć i
brać ;) I tego "leżeć i brać" kiedyś się bardzo krępowałam i mnie
blokowała ta krępacja do tego stopnia, że nie dochodziłam wcale.
Zaczynałam w trakcie zastanawiać się: " co on sobie myśli jak ja tak
lezę a on się uwija na dole, co ma w głowie, czy myśli, że leżę jak
kłoda? O rany jak dlugo, pewnie już nie ma siły itp " i pffff przez
durne napędzanie się nie mogłam dojść... Do tego w zależności od
partnera dochodził kiedyś jakis wstytd, czy krępacaj że będę taka
hmmm całkiem bezbronna, orgazm powoduje,że tracę kontakt z
rzeczywistościa ( chyba jak każda z nas, nie na darmo orgazm nazywa
się małą śmiercią) i gdzieś tam blokowałam się przed tym stanem...
Dziwne trochę to moje tłumaczenie, ale może znajdziesz w nim coś dla
siebie;)
Z czasem przestalam mysleć o tym co powinnam teraz zrobić, a może
powinnam go ugryźć w ramię, bo tak to lubi, albo może oplesć nogami
żeby było mu wygodniej...nastawianie się na baczą obserwację
partnera, spełnianie w łóżku w mig wyłapanych sygnałów jakie nadaje
to dla mnie morderca orgazmu, po prostu jak już chcę dojsc zamieniam
się pod koniec numerku w wielkiego egoistę, zamykam się wgłowie z
moimi fantazjami, biorę i odlatuję... i nie zastanawiam się co on
sobie pomyśli, i co będzie jak za chwilę obudzę sąsiadów w promieniu
kilometra;)
Powodzenia :)

[nico_priv]

Mam super pomysł (na pewno zadziała).
Wyproś męża na wieczór, zaproś (po kolei, nie na raz) kilku z tego
forum, nagraj kamerką. Instruktaż gwarantowany. I jaki motywator!
Chyba mogę obiecać w imieniu kolegów - będziemy starali się dokonac
cudów, żeby nie zawieść zaufania ;-)

[sylwiamich]

może moje doświadczenie życiowe jest niereprezentatywne...ale kurna
nie znam osoby która po rozmowach zmieniłaby się.
Czasami jest lepiej...na chwilę...potem wszystko wraca do stanu
poprzedniego.

[nico_priv]

Czy to jest poparcie dla mojego pomysłu? Lubię taki lobbing ;-)

Rozmowy

[trzydziestoletnia]

sylwiamich napisała:
> nie znam osoby która po rozmowach zmieniłaby się.

No wlasnie.. to daje pewien obraz na sposob rozmawiania, czego niestety czesto trzeba sie uczyc. "Szczere rozmowy" w zwiazkach b.trudno przeprowadzic tak, by wniosly wiecej niz urazanie sie.

[lilyrush]

Oj przykre to jest, przykre...
Możan pominac na poczatku zwiazku i przez jakis czas,ale długo
omijać tematu sie nie da.
Metoda wstrząsowa....przerwać w trakcie. Odmawiac nie ma co, bo
przeciez nie chodiz Ci o pokazanie jak jest jak seksu nie ma.
Ale nie robić z tego akcji długotrwałej- w końcu nie chodiz o to,
zeby rowalić ten Wassz zwiazek tlyko go ulepszyć. A jak sama
słusznie napisałaś-szantażowanie seksem nie prowadiz do niczego
dobrego
Możesz też dać mu ten watek do przeczytania. Mż eTy nie docierasz to
dotrą inni?

[minsi]

macie problem. W zasadzie większy Ty niż twój małżowinek, tylko troche się
zmieniło twoje do niego (problemu) nastawienie.
W największym, telegraficznym skrócie: nikt nie wie dokładnie, dlaczego
niektóre kobiety nie osiągają orgazmu podczas seksu z partnerem. Problem dotyczy
wszystkich kobiet, bogatych biednych wykształconych, wszelkich ras. W zasadzie
nie znaleziono korelacji miedzy nieudanością seksu partnerskiego, a cechami
kobiet bądź ich środowiska. Poza jedną- kobiety wierzące mają z tym,
statystycznie, mniej problemów. A dlaczego to nie wiem- możliwe, że próba
przejęcia kontroli nad 100% aspektem swojego zycia nie jest dobrym rozwiązaniem.
Masz dwie cechy, typowe dla niepartnerskoorgazmowych kobiet - nadopiekuńczość
(czyli przerost altruizmu, wstyd przed egoizmem) oraz - prawdopodowbnie-
uwarunkowania masturbacyjne (które wbrew obiegowej opinii wcale nie są bez
wpływu na jakość współzycia).
Co do twojego meza- on ma troche to wszystko w dupie, jesli na 800 czy 1500x
udało sie mu doprowadzic Cie do org ze 3 razy, nie dziw sie mu że stracił ochote
na większa aktywność.
Bo teraz masz fazę, że za brak swojego orgazmu winisz jego.Tzn jeśli szukasz
łatwych wyjaśnień to ok, jest to dobra droga. jeśli szukasz rozwiązania
problemu, musisz poszukać prawdziwych przyczyn.

[justysialek]

Od znalezienia przyczyn do rozwiązania problemu jest długa droga -
moja trwa już około roku.
Zdaję sobie sprawę z tych wszystkich rzeczy, októrych pisałaś - rok
temu na tym forum była już dyskusja na mój temat i doszliśmy do tego
wszystkiego.
Tak - przyzwyczaiłam się do masturbacji i ciężko osiągnąć mi orgazm
w inny sposób. Radzono mi masturbacji podczas seksu z mężem ale
kończy się tylko otarciami.
Tak - mam problemy z egoizmem w seksie... i zrozumieniem, czemu ktoś
nie chce dać z siebie wszystkiego, skoro ja to robię od 6 lat, nie
dostając nic w zamian.
Tak - mam już tego dość. Winię go za te problemy, bo ja nie jestem w
stanie nauczyć się przeżywania orgazmu z mężem - bez jego pomocy.
On by chciał, żebym ja to załatwiła sama, a potem przyszła do niego
chętna, gotowa i przeżyła orgazm w trakcie stosunku - bez wysiłku z
jego strony.

[minsi]

przeczytaj sobie ksiazke "rozkosze kobiet" (tu przykladowy link
czytelnia.onet.pl/0,13672,0,1,nowosci.html ) , z tym że autorka trochę
miesza, więc musiałabyś potraktować ją tak bardziej jako inspirację niż gotowe
metody.
Ponadto, wydaje mi się że przydałaby się Ci jakaś terapia, taka ogólna. Kobiety
mają często bardzo dużo nierozwiązanych spraw z dzieciństwa, jakieś
niewyjaśnione relacje z rodzicami etc etc. Dobra terapia pozwala w jakiś sposób
uporać się z tym.
I jeszcze jedna rzecz, wydaje mi się że kluczowa. Nie znam Cię i szczegółów
twoich zachowań, ale mogę się założyć, że zdarzało Ci się wykorzystywać
masturbację jako lek na chandrę, albo odreagowanie codziennego stresu. Jeśli tak
nie jest to olej dalsza czesc mojej wypowiedzi, ale jeśli jest- to uważam że
jest to bardzo bardzo zły zwyczaj. Nie ma nic złego w masturbacji z powodów
seksualnych (czyli zwykłej chcicy), ale jeśli się zaspokajać jako odreagowanie,
to jest to kliniczny przykład wykorzystywania seksu do celów nieseksualnych, co
niesie bardzo niedobre konsekwencje. Takie, jak uwarunkowanie osiągnięcia
orgazmu od stanu lekkiego wkurwienia bądź chandry, oraz trudnośc jego
osiągnięcia w stanie odprężenia.
Niestety, mógłbym Ci wiele jeszcze opowiadać, gdyż temat twój dotyczy także
mnie w pewien sposób osobiśćie, z tym że ja jestem z tej drugiej strony.
Co do egozimu- klasyczni libetryni twierdzą, że prawdziwym egoistą jest
czystej wody altruista, i vice versa. Jest w tym bardzo wiele prawdy. Twoja
postawa jest mniej więcej taka "ja daję z siebie wszystko dla niego, teraz czas
żeby on dawał więcej". To jest moja droga POZORNY altruim, to jest czystej wody
egoizm.
Prawdziwy egoista powie tak: "idę z tobą do łózka, chcę mieć z tego maksimum
satysfakcji. Daj z siebie wszystko dla mojego dobra, a jak nie dasz sam to sobie
wezmę". Postaraj się kiedyś zadziałać wg drugiego schematu. Nie myśl czy on jest
zadowolony, czy ma satysfakcję, jak się czuje- myśl O SOBIE. Wtedy masz szansę
na to, że paradoksalnie jemu też się będzie bardziej podobać.
No ale to takie sobie rady, jak znam zycie to sposób w jaki cię wychowano
(prawdopodobnie model "grzecznej dziewczynki") nie pozwoli Ci na wyrwanie się z
dotychczasowego schematu postępowania.

[justysialek]

Przede wszystkim dziękuję za spojrzenie z boku na moje sprawy. To
zawsze ogromnie pomaga.
Wszystko co napisałeś ma sens i dotyczy mnie w jakiś tam sposób,
chociaż jest dziwne! Nigdy nie uważałam siebie za grzeczną
dziewczynkę. Rodzina całe życie zarzuca mi zbytni egoizm - no i może
dlatego tym razem, w tej kwestii... jakie to wszystko popaprane.
Analizując swój związek dochodzę do wniosku, że często jestem
egoistką w innych sprawach (co jemu w ogóle nie przeszkadza). W
seksie długo nie byłam, a teraz to już nie wytrzymuję, stąd moje
podejście.


A jeśli chodzi o dominowanie to faktycznie nie wiem, czy to w ogóle
możliwe. Ja wręcz perwersyjnie uwielbiam męską dominację w seksie.
Kiedy próbuje zamienić role to wychodzi jakoś tak żałosnie i wcale
mnie to nie kręci - tak głęboko to siedzi.

Chyba trafiłeś w sedno. Muszę to sobie wszystko poukładać od nowa.
Dzięki za lekturkę i pozdrawiam.

cytat z wypowiedzi

[minsi]

no masz jeden cytat "rodzina zawsze zarzuca mi zbytni egoizm". To jest jeden z
fajnych punktów zaczepienia dla terapii.
Co to ma znaczyć, że rodzina coś ci zarzuca. To jest do cholery twoje życie i
tak sobie je układasz, jak jest ci wygodnie, a nie rodzinie/ znajomym/ szefowi etc.
A może jest w tobie jakieś poczucie winy, wywołane przez to "oskarżenie o zbytni
egoizm". Nie wiem, tylko spekuluję, ale wiadomo o co chodzi, że znajdzie się
ktoś, komu twoja postawa przeszkadza. Zawsze. i teraz, zależy od ciebie co
zrobisz- czy ocenisz sprawę po swojemu i olejesz jeśli nie ma dopasowania, czy
tez bedziesz się zadręczać "a może jednak mają rację".
Co do egoizmu w sypialni, to nie do końca wiąże się z klasycznie rozumianymi
relacjami dominacja/uległość. Egoizm to egoizm, ma być tak jak ja chcę (to w
zasadzie despotyzm nawet), a dominacja/uległość to tylko sposób gry erotycznej.
Ponieważ bardzo wiele kobiet lubi z natury uległość w sypialni, jest im dość
trudno egzekwować swoje upodobania od partnera, bo wydaje im się że to nie
licuje z "byciem uległą", a to nie jest prawdą. Tylko trzeba nauczyć się
rozmawiać o seksie , i to nie w kategoriach opisów medycznych.
pzdr

[notting_hill]

>A jeśli chodzi o dominowanie to faktycznie nie wiem, czy to w ogóle
możliwe. Ja wręcz perwersyjnie uwielbiam męską dominację w seksie.<

Czy nie tu leży klucz do całej sprawy?
IMO albo mężczyzna jest wrażliwy albo męski, tak bardzo potocznie
rzecz ujmujac. W Twoich opisach męża raczej dostrzegłam nacisk na tę
bardziej wrażliwą i troskliwą jego stronę natury. A bycie "męskim" i
dominującym w seksie jest tego przeciwieństwem. (To, rzecz jasna
jest grube uproszczenie)
Dlatego, chociaż Cię nie znam i nie wiem na ile można wyrokować z
tego co napisałaś, zaryzykowałabym twierdzenie, że to ten brak
zdecydowania i przewodzenia w seksie Ci najbardziej przeszkadza u
męża. I żadne techniki ani sztuczki tego nie zmienią. Bo on może
poudawać, coś tam pograć, ale na dłuższą metę siebie aż tak bardzo
nie zmieni.
Chyba niestety po prostu wybrałaś partnera życiowego kierując się
zupełnie innymi kryteriami (może spóbuj zastanowić się co to było?),
biorąc swoje pobożne życzenia co do sfery łóżkowej za coś co się
samo ułoży, a tu po czasie okazuje się że jednak klops. IMO możesz
zmienić tylko swoje nastawienie, spróbować odnaleźć to co Cię
kręciło w tym człowieku na początku znajomości, bo
dominującego, "męskiego" partnera to chyba jednak z niego nie
zrobisz.

[justysialek]

On potrafi dominować w seksie. Tylko zajmuje się wtedy swoimi
potrzebami, a ja pozostaję rozgrzana do czerwoności a bez orgazmu.
Ogólnie nasz seks jest ok, problem jest w braku mojego orgazmu
(prawdopodobny powód - moje zahamowania i jego brak chęci,
umiejętności?).
Gdyby cały seks mi nie odpowiadał, to bym za niego nie wyszła.
Gdyby problem był tak prosty, to bym nie potrzebowała forum, żeby to
zrozumieć.

notting_hill napisała:

> IMO albo mężczyzna jest wrażliwy albo męski, tak bardzo potocznie
> rzecz ujmujac. W Twoich opisach męża raczej dostrzegłam nacisk na
tę
> bardziej wrażliwą i troskliwą jego stronę natury. A bycie "męskim"
i
> dominującym w seksie jest tego przeciwieństwem. (To, rzecz jasna
> jest grube uproszczenie)

Zupełnie sie z tym nie zgodzę, bo dominacja nie jest równoznaczna z
brutalnością. Można dominować i być troskliwym i kochającym
jednocześnie.
Zresztą, jak każdy człowiek, lubię różne rzeczy. Słodkie kizi mizi
też lubię czasami. Ale regułą jest, że jestem w seksie raczej uległa
i mam trudności z zaznaczaniem swojego "ja".

[justysialek]

Dodam coś jeszcze, bo czytając wszystkie moje posty można dostrzec
kilka sprzeczności.
Trudno mi to czasem wytłumaczyć, choćby dlatego, że niektóre moje
potrzeby mogą wydawać się sprzeczne (np czasem potrzebuję
delikatnych czułości a czasem ostrego seksu). Potrzebuję więc obu
tych rzeczy (aczkolwiek może nie naraz).
Jeżeli chodzi o moje zadowolenie/niezadowolenie z seksu:
chyba sama go nauczyłam tego egoizmu, a teraz mama z tym problem.
Otóż on wie, że ja lubię jego dominację, że lubię być uległa, więc z
tego korzysta. I pod tym względem nasz seks jest ok.
Jednak przeszkadza mi to, że tak się zapamiętał w tej swojej
dominacji, że nie bardzo zwraca uwagę na mnie. Pieszczoty jakie mi
daje służą raczej jego przyjemności niż mojej. Logiczne jest, że nie
mam z tego orgazmu, a on przyjął to jakby stan rzeczywistości i nie
próbuje tego zmienić. Do tego doszła rutyna - zapamiętał się w
schematach, które na niego działają, a mnie podniecają, ale do
orgazmu brakuje mi jakichś konkretniejszych pieszczot.
Ciężko mi instruować go w trakcie seksu, bo to dla mnie psuje
nastrój. Jak mu mówię co i jak np po seksie to do nastepnego razu on
po prostu o tym "zapomina".

[notting_hill]

>Zupełnie sie z tym nie zgodzę, bo dominacja nie jest równoznaczna z
brutalnością. Można dominować i być troskliwym i kochającym
jednocześnie. <

Nie było moim zamiarem stawiania znaku równości między dominacją i
brutalnością, źle mnie zrozumiałaś. Każdy z nas zresztą nakłada na
wypowiedzi drugiej strony swoje przymyślenia, doświadczenia i
emocje, więc to nic dziwnego. Więc nie, zupełnie nie miałam na myśli
brutalności, tylko coś w rodzaju pewności, że wiemy dokąd zmierzamy,
kierowania, czasami decydowania za. To dla mnie jest istota męskości
w relacjach damsko- męskich.

I jasne, męskość nie wyklucza wrażliwości, dlatego zastrzegłam, że
to co napisałam jest uproszczeniem.

[yenna_m]

>Ciężko mi instruować go w trakcie seksu, bo to dla mnie psuje
>nastrój. Jak mu mówię co i jak np po seksie to do nastepnego razu
on
>po prostu o tym "zapomina".

seks to nie tylko nastroj, ale i technika
nauczenie sie orgazmu z facetem IMHO nie rozni sie niczym od
wyuczenia sie wspolnej np jazdy na lyzwach

zeby byl sukces - musi byc wspolpraca i musi byc instruktaz w
trakcie (bo w seksie to sie raczej nie analizuje swojego
dzialania,po prostu w tej konkretnej chwili sie jest z kims)

czasami warto sprobowac zawalic nastroj (choc moim zdaniem tak wcale
nie zawalisz nastroju) i niekoniecznie instruowac (a teraz przesun
reke na polnocny wschod ;) ) ale np delikatnie te reke pokierowac
tam, gdzie trzeba i potwierdzic, ze to jest fajne np jęknieciem
(wiesz, takim z rozkoszy, nawet jesli to jekniecie jest troche na
wyrost)

teraz musicie popracowaci przelamac utarty schemat

facet to nie jest jasnowidz
facet w trakcie potrzebuje jasnych, zrozumialych komunikatow
(niekoniecznie werbalnych - mowa ciala w postaci erotycznego
wygięcia się pod wplywem pieszczoty, jęknięcia czy kociego
mruknięcia tez jest komunikatem z serii "rob tak dalej")
a obsluga kobiety, obawiam sie, jest owielebardziej skomplikowana
niz obsluga faceta
choc moze tak jest dlatego, ze mezczyzni w trakcie jakos chetniej
komunikuja sie z partnerka
partnerka natomiast liczy na zdolnosci parapsychiczne partnera ;)

domaganie sie PO FAKCIE okreslonych gestow, ruchow ręką, okreslonego
sposobu masowania jest spoznione. Ostatecznie nie w kazdej chwili
dana pieszczota nam pasuje,a facet,ktory zyje w poczuciu, ze nie
sprawdza sie jako kochanek i nie potrafi zafundowac partnerce tego
wielkiego "O" tez pewnie czuje sie skolowany, zagubiony. No,
parszywie sie czuje.

A tak w ogole - probowaliscie seksu oralnego? Albo np polaczenia
technik masturbacyjnych i penetracji (w sensie: penetracja plus
pieszczoty lechtaczki - i tu tez w dowolnych konfiguracjach - albo
piersci on, albo Ty sama; chyba najlatwiej zaczac od pozycji na
jezdzca)?

[yenna_m]

Ale oralnego w sensie, ze Ty tylko i wylacznie bierzesz
i traktujesz to jako gre wstepna?

ew w trakcie penetracji do pieszczot lechtaczki uzyc lubrykatu, a do
wprowadzenia sie w orgazmowy nastroj, nie koncentrowac sie na tym,
co sie dzieje, tylko sobie dosc intensywnie (i indywidualnie, w
myslach) pofantazjowac?

[mam_to_w_nosie]

To, że ciągłe myślenie i skupianie się na orgaźmie w czasie stosunku
ma skutek odwrotny zapewne wiesz ale myślę, że z zaprezentowanym w poście podejściem
niepotrzebnie sama się nakręcasz. Poza tym wiele z tego co napisała
wiktoriada może mieć miejsce również u Ciebie. Miałam identycznie jak ona,
zamiast skupić się na własnych doznaniach myślałam, co sobie myśli partner,
że nie ma pewnie już siły, że mu niewygodnie itp ;-)
No i się blokowałam. Kiedyś powiedziałam o tym partnerowi (o tym, że
nie miewam orgazmów wiedział), dostał ataku śmiechu i z czasem przekonał
mnie, że moje bierne poddawanie się przyjemności również niesamowicie
go kręci (z drugiej strony ja nie miałam dyskomfortu zajmowania się
wyłącznie nim i nie docierało do mnie, że z jego strony jest tak samo.

Jak już w końcu zaczęliśmy współpracować pod kątem zmiany jakości mojej
satysfakcji, to nie było łatwo, z jednej strony jemu zależało, ale
czasami miałam wrażenie, że zachowuje się tak jak twój mąż. Ja mówię,
tłumaczę a on swoje, chociaż twierdzi, że mu zależy żebym miała z seksu
z nim maksimum przyjemności. Z jednej strony stara się robić co ja mówię
a z drugiej znów jest za wolno, za szybko, za krótko i nie tak. I jeszcze
te moje głupie myśli do tego.

Poza tym w moim przypadku były jeszcze uwarunkowania masturbacyjne
i myślę, że u Ciebie też może to mieć znaczenie. Piszesz, że z orgazmem
podczas masturbacji nie masz problemu, dochodzisz w kilka minut.

Dochodząc do sedna - z czasem pokonałam to, z tym właśnie partnerem.
Po pierwsze stopniowo przestałam myśleć czy jemu jest dobrze a skupiłam
się na sobie, jak czułam, że lepiej będzie jak się odrobinę przekręcę
to robiłam to nie zważając co on pomyśli i na to, że może teraz jemu
będzie niewygodnie. Jeśli chodzi o nawyki masturbacyjne
to w moim przypadku sprawdziła się rada łączenia jednego z drugim czyli
pozycje z łatwym dostępem partnera rękami do łechtaczki i z czasem
eliminowanie tych sprawnych paluszków ;PP I w moim przypadku zdecydowanie
pozycje, w których to partner był bardziej aktywny (ale to już pewnie
indywidualna sprawa).

[mam_to_w_nosie]

Kiedy miałam wrażenie, że partner się nie stara, właśnie takie jak twoje
w tej chwili, zdarzało się, że stosowałam terapię szokową i przerywałam,
z czasem poskutkowało. Ale może to było jedynie moje wrażenie a on
się rzeczywiście starał jak tylko potrafił...

[yoric]

> Odmówić mu seksu, żeby zrozumiał? Przerwać w trakcie i powiedzieć: zobacz jak
to miło nie dochodzić?!

i ja także zgadzam się, że warto spróbować i tej opcji. Ludzie to leniwe
zwierzęta i generalnie nie będą czegoś robić, jeśli nie jest to konieczne do
osiągnięcia celu.

Pozdrawiam

[matthiolavaria]

A może jednak jest sporo winy Twojego faceta. Wielu mężczyzn ma
głębokie przekonanie, że penetracja musi doprowadzić kobietę do
szleństwa. I możesz stawac na głowie,żeby mu wytłumaczyć, co ma
robic a on potraktuje to jako "ozdobniki" i będzie parł do celu.
Jesli tak jest w przypadku Twojego męża, to dla niego wcale nie
będzie łatwe. Twoja rola taka, żeby mu uświadamiać, czego oczekujesz
na wszelkie sposoby. Nie sądzę, żeby Cię to pocieszyło, ale mi
zajęło nauczenie swojego mężczyzny,jak czerpać radość z dawania mi
rozkoszy kilka lat. Warto było :).

[justysialek]

Masz dużo racji.
Ja się nagadam, a on potem zrobi to o czym mówiłam w 2 minuty i
podniecony do granic możliwości dąży do penetracji. A jak już
ochłonie, to jest zdziwiony, że mi się nie podobało, no bo jemu
bardzo... :-)

[trzydziestoletnia]

justysialek napisała:
> (..)Po licznych rozmowach - niektóre były dość dramatyczne - NIC
> SIĘ NIE ZMIENIŁO!!! (..)
> Była kolejna rozmowa. Popłakał się i obiecał (..)

Wnioskuje z tego co czytam, ze Twoj maz nie ma z Toba lekko ;)
Rozmowy w takim tonie (az do jego lez..??!) rzeczywiscie nic nie daja - a raczej nie daja nic dobrego, wrecz przeciwnie, czesto pozostaja po nich mniejsze lub wieksze urazy. A z faceta, ktoremu zakwestionowano mozliwosci seksualne ciezko zrobic dobrego kochanka.

Siegnelam teraz po ksiazke Zofii Milskiej-Wrzosińskiej "Bezradnik" - mysle, ze b. by Ci sie przydala. Szczegolnie rozdzialek "Nowa mitologia seksualna" a tam "Zony modne", krotko opisana jest tzw.zona molestująca:

"Zona molestujaca domaga sie od meza okreslonych zachowan seksualnych w taki sposob, jakby nalezaly sie jej one na mocy niepisanej umowy. (..) Im bardziej ona molestuje tym bardziej on wyslizguje sie z oblężenia. Wobec tego ona inicjuje Powazną Rozmowę na Temat Ich Pozycia Seksualnego - sadza naprzeciwko siebie i indaguje." (reszte doczytasz jak zechcesz:)

I jeszcze jeden fragment: "w dązeniu do niepohamowanej szczerości warto pamietac, ze - niezaleznie od roznicy plci - istnieja prawdy tak duzego kalibru, ze trafiona nimi osoba juz nigdy nie podźwignie sie z szoku - w kazdym razie nie z partnerem, ktory ją tak uraczyl"

[justysialek]

Zgadzam się z tobą ogólnie. Zgadzam się, że takie formy nacisku nie
sa dobre. Ale chyba niedokładnie czytałaś moje posty. Taka forma
rozmów poprzedzona była 5 latami różnych innych "prób dogadania się"
w tej kwestii. I nie zliczę, ile razy ja płakałam z tego powodu.

trzydziestoletnia napisała:
> Wnioskuje z tego co czytam, ze Twoj maz nie ma z Toba lekko ;)
Myślę, że pisząc to miałaś dobre intencje, więc tego nie skomentuję.

> "Zona molestujaca domaga sie od meza okreslonych zachowan
seksualnych w taki sp
> osob, jakby nalezaly sie jej one na mocy niepisanej umowy. (..)
Domagam się! Na mocy takiej, że ja mu od 5 lat daję to wszystko,
czego sama oczekuję.

> Rozmowy w takim tonie (az do jego lez..??!) rzeczywiscie nic nie
daja - a racze
> j nie daja nic dobrego, wrecz przeciwnie, czesto pozostaja po nich
mniejsze lub
> wieksze urazy. A z faceta, ktoremu zakwestionowano mozliwosci
seksualne ciezko
> zrobic dobrego kochanka.

Tym razem podziałało. Właśnie wczoraj udało nam się wspólnymi
siłami :-)) i jakimś cudem doszliśmy nawet prawie jednocześnie.
Teraz mam nadzieję, że nie wpadniemy znowu w rutynę.
A orgazmu warto się domagać i wręcz należy. Teraz widzę, że to
przede wszystkim zależy od mojego własnego egoizmu, bo oczekiwanie,
że on sam wreszcie zapragnie mi dać orgazm, doprowadziło tylko do
frustracji, mojego zwątpienia w jego intencje i w samą siebie.
A okazało się to takie proste, że aż podejrzane ;-))

Dzięki wszystkim za rady.

[justysialek]

Przepraszam, że odgrzewam tak stary wątek (i długi) ale jak kogoś to
interesuje, to nie będzie musiał szukać początku historii.

No cóż...znowu baaaardzo dawno nie pisałam!
Początkowo dlatego, że problem przestał nas dotyczyć i forum nie
było już potrzebne ;-) Seks był dużo lepszy, ten mały kryzys
spowodował zaciśnięcie więzów między nami, lepsze porozumienie itd
To wszystko jednak działo sie na tle dużych zmian w naszym życiu -
nowa praca męża, moja nowa praca, moje kłopoty ze zdrowiem (i tu
przyznam się, że nie miałam długo ochoty wcale), kupno mieszkania na
kredyt itp. Wszystko to sprawiło, że znacznie spadła częstotliwość
naszego współżycia - mi to przez jakiś czas nie przeszkadzało (byłam
chora i mi się nie chciało), jemu też zbytnio nie doskwierało, poza
tym utwierdzliśmy się oboje w przekonaniu, że jak ten cały młyn się
skończy to wrócimy do normy.
Nie wróciliśmy!
Co prawda młyn ciągle trwa ale nie można przecież przez dłuższy
okres czasu godzić się na taki stan - przynajmniej ja tak uważam.
I tu zaczynają się schody. Kiedy ja chcę on jest zmęczony, kiedy on
chce - to ja mam akurat spadek libido (ogólnie tak mała
częstotliwość spowodowała, że moje libido jest niższe niż
kiedykolwiek wcześniej!) Ja jednak staram się zaspokajać jego
potrzeby - nawet, kiedy ja nie mam ochoty... i potem źle się z tym
czuję.
On znowu ma świetną wymówkę - praca! Stresująca, męcząca, z
nadgodzinami, dojazdami - to na nim leży ciężar utrzymania domu
(moja praca jest b. słabo płatna). To z kolei powoduje, że ja mam
wyrzuty sumienia wymagając od niego seksu czy większego
zaangażowania. Znowu wrócił schemat - to ja już nie muszę dochodzić -
żebyś ty się nie męczył. [Wrócił, bo na początku związku mąż miał
problemy z erekcją i orgazmem - więc cała uwaga była skupiona na nim
z pominięciem moich potrzeb.]
Czyli do poprzednich naszych problemów doszła proza życia
codziennego z całym majdanem. Ponadto zaczynam sobie uświadamiać, że
jesteśmy po prostu niedopasowani seksualnie - jest to dla mnie
bardzo przykre, bo naprawdę strasznie mocno go kocham i nie wiem, co
mam z tymi uczuciami zrobić.
Kochamy się obecnie może raz na 3 tyg. Mąż onanizuje sią rano, kiedy
ja jeszcze śpię (np o 4, 5 w nocy, kiedy spać nie może) albo przed
kompem, kiedy mnie nie ma. Ja też się masturbuję i tak sobie żyjemy.
Poważne rozmowy, wzajemne obwinianie, wyrzuty sumienia i okazjonalny
seks - nadal bez mojego orgazmu to tylko jedna sfera naszego życia,
które poza tym jest wyjątkowo zgodne i udane ale nie umiem się tym
już cieszyć w pełni ;-(
Przepraszam za tasiemca, potrzebowałam się "wygadać".

[juzia214]

przepraszam,ze tak obcesowo zapytam.
czy teraz jest tak samo jak dawniej? 2 minuty przygotwania Ciebie i akcja?
bo to takie troche jak by Twój mąz onanizowal sie przy pomocy Twojego ciala.
przepraszam,bo nie w temacie jestem ale czy probowałas np.zmieniac co pare minut
pozycje?tak,tak oczywiście z wywaleniem go z siebie.
tzn.teraz na plecach och jak fajnie,to troche przeciagnijmy zabawe i teraz moze
od tyłu itd...

[justysialek]

Nie, teraz jest już dużo lepiej jeśli chodzi o technikę,
urozmaicenia i pieszczenie mnie - jednak nadal za mało i nie ta
atmosfera, żebym doszła. A przede wszystkim jest tak rzadko, że jak
juz się na siebie rzucimy to szybko jest po sprawie ;-(
Ze mnie jest trudny przypadek - potrzebuję długiej stymulacji, w
określony sposób i bardzo ważny jest nastrój. On tego nie łapie.
Może się bzyknąć w trakcie wiadomości - no i też fajnie ale ja nie
dochodzę tak, a jemu, zdaje się, to nie przeszkadza...
I dochodzi jeszcze to, że ja powoli się "rozkręcam" - tzn im więcej
seksu uprawiam, tym więcej go potrzebuję, pragnę i szybciej oraz
mocniej się podniecam. Z taką częstotliwością jak teraz to są super
szybkie numerki ale nic więcej.
Natomiast mój mąż stwierdził dziś, że ja go stresuję tymi swoimi
wymaganiami, dlatego jest znerwicowany i nie ma ochoty na seks ;-(
ale jak go nie stresowałam, to miał gdzieś to co mówię i o co proszę
a wszelkie delikatne sugestie puszczał mimo uszu. Mi jest poprostu
przykro, że to tak zaszło daleko, że muszę się prosić, odstawiać
jakieś dramaty, żeby zwrócił na mnie uwagę. Seks powinien być
źródłem przyjemności a nie stresu i przykrości ;-(((

przeczytałem wszystko od samego poczatku

[al9]

i justysialku niestety
jest niedobrze
to smutne, ale ani Ty nie działasz na niego - skoro sie onanizuje -
ani - co podkreślasz - ona na Ciebie
Podejmowaliscie próby i nic
Niestety - nie jesteście dla siebie stworzeni...
Przeczytaj watek o przemocy w sexie - duzo o dopasowaniu seksulanym
i instynkcie doboru genetycznego...
Twój facet nie jest Ci przeznaczony....
Co dalej? Nie wiem. Ale będzie tylko gorzej...
Lepiej przyjmij to do wiadomości...
Najgorsza prawda jest lepsza niż życie ze złudzeniami...
pozdrawiam
al

[justysialek]

al9 napisał:
przeczytałem wszystko od samego poczatku

Dzięki ;-)

Działamy na siebie. Ja jakoś nadal mam ochotę na seks z nim, pomimo
braku orgazmów, a on onanizuje sie od niedawna - ogólnie praca daje
mu w kość, wieczorem jest zrypany, a ja tylko wtedy mam ochotę -
jestem typową sówką, a on skowronkiem stąd to onanizowanie się o 5
rano.
A co do niedopasowania to trochę masz rację - zdaję sobie z tego
sprawę ale na razie absolutnie nie jestem gotowa na zakończenie tego
związku - zrobiłabym sobie dużo większą krzywdę niż robię teraz.

[hradok]

Może bardzo są wam potrzebne pieszczoty. Mógłby cię doprowadzić do orgazmu
języczkiem... W moim związku dużą uwagę poświęcam grze wstępnej. W przeciwnym
razie mogłyby mnie dotyczyć podobne kłopoty.

[justysialek]

Mój też stosuje grę wstępną - dokładnie tak, jak go poinstruowałam i
ani kroczku dalej a i tak widać jak się męczy ;-(
Ja to się w ogóle zastanawiam, czy on mnie pożąda ale tak naprawdę,
jako kobietę, osobę tak dogłębnie - a nie tylko jako sprzęt do
robienia sobie dobrze. Żebyście słyszeli, jak się zarzeka, że mnie
kocha, pożąda, że jestem dla niego wszystkim - słowa nie idą w parze
z czynami! Nie wiem czemu.

[juzia214]

a chce Ci się tak zebrać,i tracić szacunek do samej siebie?
bo to co opisujesz wyglada tak:
ma koleś sparwdzoną dupcie-zdrowa,malo wymagająca,jak mu sie chce 3 minutki to
sa 3 minutki jak będzie 5 minut dluzej , nooo to juz się wysiliłem,a ze jej za
malo-jej problem.
moze pomysl czemu się godzisz na taka sytuację?
i jeszcze zabiegasz ,zeby Cię łaskawie poużywał,mając świadomość co Cię czeka...

[justysialek]

> moze pomysl czemu się godzisz na taka sytuację?
> i jeszcze zabiegasz ,zeby Cię łaskawie poużywał,mając świadomość
co Cię czeka..

...bo go kocham, tak naprawdę, na serio. Nigdy tak nikogo nie
kochałam i to się nie zmienia, nawet w najgorszej złości. Przeszło
mi przez myśl, żeby się wyprowadzić i zobaczyć co dalej ale nawet
nieodbieranie telefonu mnie przerosło. Poza tym ja go nadal pragnę,
chcę się kochać właśnie z nim. Inaczej dawno bym już odeszła, nie
zawracając wam tu na forum głowy.
Wiem, jak to wygląda, kiedy się czyta ten wątek ale nie potrafię wam
w słowach przekazać, jaki to fajny facet - tylko ta jedna rzecz -
tylko! poza tym jest ideałem.
Zresztą co ja piszę - z twoich słów wynika, że to jakiś potwór, a on
jest czuły, kochający, opiekuńczy i martwi sie tym, że ja nie
dochodzę, jestem niezadowolona - tylko, że nie potrafi, a czasem
wydaje mi sie, że mu się nie chce czegoś z tym zrobić. poza seksem
zawsze interesuje się mną, moimi potrzebami, spełnia wszystkie
zachcianki, znosi humorki itd. Poza seksem to ja jestem egoistyczną
jędzą, która zawsze stawia na swoim.

[juzia214]

sama piszesz:
>>Zresztą co ja piszę - z twoich słów wynika, że to jakiś potwór, a on
jest czuły, kochający, opiekuńczy i martwi sie tym, że ja nie
dochodzę, jestem niezadowolona - tylko, że nie potrafi, a czasem
wydaje mi sie, że mu się nie chce czegoś z tym zrobić. poza seksem
zawsze interesuje się mną, moimi potrzebami, spełnia wszystkie
zachcianki, znosi humorki itd. Poza seksem to ja jestem egoistyczną
jędzą, która zawsze stawia na swoim.<<

i nie odnosisz wrażenia ,ze to z Jego strony jest coś za coś?
znosi twoje humory bo mu się w gruncie rzeczy bardzo wygodnie POZA TYM żyje.
a druga sprawa,nie mam pojęcia co to jest dla Ciebie miłość?
czy to,ze ktos okazuje Ci odrobine zainteresowania ,to znaczy ,ze Ty musisz Mu
ofiarować całą siebie,musisz zlozyc na ołtarzu miłości swoja godność,swoją
bardzo ważna dla dobrego funkcjonowania zwiazku potrzebę odczuwania sadysfakcji
seksualnej...
nie rozumiem...
to nie wyglada jak wspolne tworzenie związku...
wspolnie tworzymy to wspolnie sie staramy ,zeby było nam WZAJEMNIE dobrze...
wykluczam choroby,uzaleznienia i inne patologie tak?
to czemu Ty nie wymagasz szacunku dla siebie ?w czym Ty jestes gorsza od
niego,ze jemu dajesz prawo do przezywania sadysfakcji a sobie ciągle tego prawa
odmawiasz?

[justysialek]

Spokojnie sobie rozmawiamy o mnie, a ty niepotrzebnie się tak
angażujesz i zaczynasz przesadzać.

Nie brakuje mi szacunku z jego strony, ani miłości tylko orgazmu w
seksie. A mój brak orgazmu to bardzo złożona sprawa i nie jest tylko
i wyłącznie jego winą. Poza tym nie odmawiam sobie orgazmu (właśnie
o niego walczę), tylko mam problemy z jego osiągnięciem - nawet
wtedy gdy mąż się bardzo stara - ale to było juz dawno temu omawiane
w innym watku.
A miłość i związek to nie tylko satysfakcja seksualna - bez tego
można nawet 7 lat świetnie w związku funkcjonować ;-)
Poza tym mąż okazuje mi dużo więcej niż "odrobinę zainteresowania"
ale ty wiesz lepiej, więc po co czytać moje posty, skoro masz już w
głowie obraz, jak wygląda moje zycie, moje małżeństwo i moje poglądy
na temat miłości...

[juzia214]

nie mam pojecia jak wyglada Wasze małżeństwo ,gdybam sobie tylko na podstwie
tego co napisałas.
ale dla mnie nie ma problemu ,mozemy uważać,ze nie było tej rozmowy.

[romek123]

Brrr.Uciekalbym daleko od takiego zwiazku.Kogo winic nie wskaze,nie
chcac obrazic.Ale wspolczuje Wam obojgu.Totalny klops i bardzo
trudny do rozwiazania.

[niezapominajka333]

Bez przesady. Jaki klops.
Jest problem i trzeba go rozwiazać.

Miałam podobnie. Też musiałam instruować. I wcale nie od razu
załapał, że mnie nie zawsze sprawia przyjemność sposób w jaki on
chce mnie dotykać. Były tłumaczenia, pokazywanie, a co chwilę wracał
stary schemat.
Co pomogło?
Te wyśmiewane szczere rozmowy plus bardzo dużo cierpliwości. Do tego
trochę mądrej manipulacji i wyrozumiałości.
I dużo dobrej woli i chęci z drugiej strony...

Masz dobrego, wrażliwego męża, który się stara, a przynajmniej się
starał, tylko mu nie wychodziło.
Dla faceta to nie jest wcale komfortowa sytuacja. Dla ciebie też by
nie była, gdyby mimo twoich działań twój mąż nie dochodził do
szczytu.
Do tego macie tak samo jak u nas.
Jedno jest sową, drugie jest skowronkiem. Z tym, że ja jestem
skowronkiem, a dodatkowo mam wielką łatwość zasypiania i wieczorem
potrafię zasnąć, zanim położę głowę na poduszce. Pracuję też na
noce, więc jest jeszcze trudniej.
Mój mąż jest sową i wieczorem długo nie może zasnąć, a rano trudno
mu się obudzić...
Ale życie przynosi zmiany.
Na przykład zmiana pracy, do której trzeba jechać na ósmą, a od
kilku dni na szóstą.
I moja sowa melduje się w łóżku o 22-giej (a jak czas pozwoli to
wcześniej), a nie po północy, a ziewa już od dwudziestej, chociaż
zawsze twierdził, że to dopiero środek dnia.
Na razie daję mu czas na adaptację ... :)

A co do twojej sytuacji, to zdecydowanie niepokojące jest to, że
prawie nie ma już wspólnego seksu.
W ten sposób mąż unika konfrontacji z twoim niespełnieniem, bo
przecież nie macie się kiedy kochać.
I tak sie mijacie, bo praca, bo obowiązki, a czas płynie i coraz
trudniej wydostać się z tej koleiny.
To jest błędne koło, które toczy się w jedną stronę coraz szybciej.
Ale gdy uda ci się go zatrzymać, a potem odwrócić jego bieg,
rozpędzi się w drugą stronę.
Myślę, że uda ci się to zrobić, chociaż łatwe to nie będzie.

Pozdrawiam i życzę sukcesów, w tym na początek zmiany nastawienia.
Mnie też czeka teraz trochę reorganizacji...
:)

[victta]

Witaj Justysialek
U mnie jest identyczna sytuacja.
Byłam z tą sprawą nawet u seksuologa i choć nic zupełnie to nie
zmieniło,seksuolog powiedział mi dwie rzeczy,że mężczyźni dzielą sie na dwie
grupy:wirtuozów i rzemieślników.Pierwsi potrafią w empatyczny sposób odczytać
potrzeby kobiety i dostroić się do nich,drudzy rzezają grę wstępną dwadzieścia
minut,bo wiedzą,że partnerka tego potrzebuje.Te dwie grupy łączy jedno-DOBRE CHĘCI.
Myślę,że Twój mąż nie zapomina,on po prostu nie ma dobrych chęci.Powiedz
szczerze ,czy kiedykolwiek wyszedł z inicjatywą,aby dowiedzieć sie o Twoich
potrzebach w seksie?
Ja też występuje w moim małżeństwie w roli natrętnej nauczycielki, a tak na
prawdę żebraczki o czułość.
I to jest tak poniżające,frustrujące,cały czas pełne nadziei,że może tym razem
będzie inaczej.Ja doszłam do ściany.Nie potrafię odpowiedzieć dlaczego pożądam
człowieka,który mi tak mało daje z siebie.W każdym razie powiedziałam
dość,koniec moich inwetstycji w nasze życie seksualne.Postanowiłam ,że sexu w
ogóle nie będzie.Będę sie męczyć okrutnie przez pewien czas,ale trudno.
Ta obecna sytuacja powoli zmierza do śmierci naturalnej małżeństwa,a ja chcę to
przyspieszyć,powiem mu ,że go pożądam i bardzo kocham i pragnę seksu,ale nie
takiego.
Przewiduje dwa scenariusze ,albo oleje mnie całkowicie i też przestanie domagać
się seksu,albo zainteresuje moimi potrzebami.
Gdy spełni sie wariant pierwszy można pójść dalej proponując terapię,separację
cokolwiek co huknie go w czachę.Jeśli dalej to nic nie da,wtedy podejmę decyzję
,co dalej- czy mam siłę ciągnąć ten związek na jego zasadach czy przeciwnie chcę
odejść.
Jeśli spełni sie wariant dwa,będę bardzo szczęśliwa.
To tyle jeśli chodzi o mój pomysł na rozwiązanie problemu.
Powiedz co o tym myślisz.
Pozdrawiam

[justysialek]

victta napisała:
Powiedz
> szczerze ,czy kiedykolwiek wyszedł z inicjatywą,aby dowiedzieć sie
o Twoich
> potrzebach w seksie?
Było kilka rozmów na ten temat. Najwięcej, kiedy był 2 miesiące za
granicą - wtedy bardzo dużo gadalismy na temat seksu i jak wrócił,
to nawet wcielaliśmy to w życie i wtedy było naprawdę super (właśnie
wtedy przeżyłam większość z niewielu orgazmów, jakie miałam przy
nim).
Potem jednak utęsknienie się wyczerpało i wszystko powoli wróciło do
normy.
We wrześniu tamtego roku - po założeniu tego wątku (i rozmowach z
nim) też się poprawiło na jakiś czas.
On biorąc pod uwagę moje pragnienia potrafi doprowadzić mnie do
stanu tuz przed, jednak wtedy trafiamy na ścianę moich problemów z
osiągnięciem orgazmu. Kilka nieudanych prób po rząd i on się
zniechęca, przestaje robić to co robił i wracamy do minimum.
Reasumując - dobre chęci są, tylko na niedługo ich starcza ;-)


> Ja też występuje w moim małżeństwie w roli natrętnej nauczycielki,
a tak na
> prawdę żebraczki o czułość.
No nie, czułości to mi nie brakuje. Pisałam, że poza seksem jest
wszystko super. Jest mnóstwo przytulania, całowania, miziania,
słodkich słów, wygłupów i wspólnego śmiechu. Troszczy sie o mnie,
dzwoni i esemesuje kilka razy na dzień nawet jak ma kocioł w pracy.
Zawsze pamięta o rocznicach, nie szczędzi prezentów, pomaga w domu
itd Nie mam absolutnie nic do zarzucenia.
Ogólnie jest czuły i delikatny równiez w seksie - ale... można to
tak opisać: on jest troszkę niezręczny: upuszcza różne rzeczy,
kładzie coś brudnego na dopiero co kupionej gazecie, rozlewa itp.
Tancerzem też jest raczej kiepskim - brak poczucia rytmu, słaba
koordynacja ruchowa - i dokładnie tak samo jest w seksie. Niby
proszę, żeby robił coś delikatnie, a on zawsze za mocno: albo otrze
się nieogoloną brodą o łechtaczkę, albo miętosi piersi zamiast
głaskać itp. Do tego dochodzi fakt, że jak się podnieci to poziom
tej "niezręczności" wzrasta ;-(
Wirtuozem, o jakim pisałaś, też nie jest - ogólnie z wyczuwaniem
innej osoby i intuicją jest kiepsko u niego. Ostatnio się
pokłóciliśmy, bo jemu się wydawało, że ja nie mam ochoty, że wręcz
jestem zła, a ja się na niego wściekła, że nie chciała się ze mną
kochać, choć mu to proponowałam wcześniej danego dnia.I tutaj to
wyraźnie bije zawiniliśmy - brak komunikacji podszyty wcześniejszymi
urazami ;-(

> Przewiduje dwa scenariusze ,albo oleje mnie całkowicie i też
przestanie domagać
> się seksu,albo zainteresuje moimi potrzebami.
> Gdy spełni sie wariant pierwszy można pójść dalej proponując
terapię,separację
> cokolwiek co huknie go w czachę.Jeśli dalej to nic nie da,wtedy
podejmę decyzję
> ,co dalej- czy mam siłę ciągnąć ten związek na jego zasadach czy
przeciwnie chc
> ę
> odejść.
> Jeśli spełni sie wariant dwa,będę bardzo szczęśliwa.
> To tyle jeśli chodzi o mój pomysł na rozwiązanie problemu.
> Powiedz co o tym myślisz.
> Pozdrawiam

W sumie mało wiem, na temat twojej sytuacji - strasznie ciężko
wyciągać wnioski i dawać komuś rady na temat jego związku tylko na
podstawie paru słów. Ludzie wyciągają mylne i pochopne wnioski (jak
widać na przykładzie mojego wątku) i jest to zrozumiałe, bo
wszystkich odcieni i szczegółów nie da się "napisać".
W chwili największej złości też miałam ochotę się wyprowadzić,
zagrozić poszukaniem kochanka itd - czyli walnąć w czachę - więc
rozumiem twoje frustracje. Też miałam pomysł z odcięciem od seksu -
i też miałabym z tym duże kłopoty - ale nawet w tym wątku parę osób
przyznało rację, że to mogłoby być skutecznym zwróceniem uwagi na
moje odczucia.
To były jedyne rozwiązania na jakie ja wpadłam - na szczęście u mnie
popłakanie się przeze mnie i jeden ostry mail to już wystarczające
huknięcie (przynajmniej na razie), ale z drugiej strony tak już było
kilka razy i zawsze poprawia się na moment a potem znowu wraca do
staniu poprzedniego - więc się na to przygotuj.
Mi się wdydaje, że najpierw huknięcie, a potem ostra konsekwencja i
wymaganie cay czas, ale jednocześnie trzeba się bardzo starać, dużo
dawać od siebie, by pomimo tych wymagań seks nadal był dla obojga
przyjemnością! łatwe to nie jest ;-)

[victta]

Masz rację Justysialek.Trudno z kilkudziesięciu zdań stworzyć sobie rzeczywisty
obraz,w dodatku popatrzyłam sie na Twoja historię przez pryzmat mojej.
W moim związku brakuje rzeczywiście chęci i jest to po części moja wina ,bo na
to pozwoliłam i teraz muszę to jakoś odkręcić.
A u Ciebie wydaje mi się,że skoro są chęci ,a brakuje mężowi talentu,Tobie
pozostaje pogodzić się z tą sytuacją i doceniać go w innych dziedzinach.Bo
inaczej zadręczysz i siebie i jego.
Pozdrawiam