brak przed ślubem...

[aniska25]

mam 25 lat, narzeczony 34, mamy dziecko dziesięciomiesięczne, nie
jesteśmy jeszcze małżeństwem, ale juz niedługo slub. a ja....nie
jestem pewna. Oczywiście brak seksu od urodzenia dziecka, tzn.
sporadycznie, po częsci z mojej inicjatywy,dlaczego?nie wiem. mówi,
ze zmeczony, zapracowany, ciągły stres, ma swoja firme...oprocz tego
problem z była, ma znia syna, ona pije. Przed ciaza bylismy ze soba
piec miesiecy, wtedy bylo dobrze, teraz nijak...Rozmawialam...może
źle, w zły sposób, bo później tylko kłótnie...powiedział nawet w
złości, że jest wrakiem, i coś w sensie ze jak chce to mam sobie
poszukac innego. Na drugi dzien seks z jego inicjatywy. Pare razy
odwoływałam juz slub. Gdy byłam u rodziców na wakacjach, m.in. z
powodu "nas", pisał na gg z koleżanką poznana w grze online,
ewidentne podteksty seksualne...do mnie-zero. Zabolalo, udrzylao w
ambicje...i jak ma byc lepiej, wytlumaczył, ze nie znam kontekstu
tej rozmowy, dla mnie czarno na białym...I o co chodzi, nie wiem.
Podjelam decvyzje ze slub bedzie...ale jestem ztruta. Jakie jest
małżeństwo bez seksu?bez spełnienia podstawowych potrzeb...mówi ze
chce ślubu, że kocha, to dlaczego tak jest???prosze o podpowiedzi

[lookbill]

Nie bagatelizuj swojej intuicji. Ja to zrobiłam i teraz cierpię

[krzysztof-lis]

Syndrom "madonna-ladacznica"?

Zdecydowanie nie powinnaś brać z nim ślubu.

[aniska25]

Nie wiem...kurcze sama już nie wiem, kocham go i nie wyobrazam sobie
bez niego zyci /lub życia z innym facetem. dodam jeszcze ze ma
problemy z kregoslupem, mial połamany i teraz sie ciagle odzywa.
Obiecałam sobie, że nie będę już nic inicjować...tylko czekać na
niego. Tak naprawde to my się nawet nie całujemy. Boję się jego
dotknąc by nie być odrzucona, bo nie raz tak było, propozycja
wspólnego prysznica-nie, jestem zmęczony, ja foch, bo duzo mnie to
kosztowało, teraz ogólna blokada. Osoby z którymi rozmawiałam
doradzają mi jednAK ŚLUB...Ja ostatnio zastanawiam sie czy moze mnie
zdradził, ale kiedy...podczas pracy, w sumie wolny ma zawód, może
robic co chce. Tylko kłoci mi sie to z obrazem jego, jego
wartościami. Sam był zdradzany, i nawet dziecko nie jest jego.Cieżka
sytuacja, slub za cztery tygodnie, help!

[krzysztof-lis]

> Osoby z którymi rozmawiałam doradzają mi jednAK ŚLUB...

A jak to tłumaczą?

> Cieżka sytuacja, slub za cztery tygodnie, help!

Lepiej wycofać się późno, niż wkopać na dłużej.

[aniska25]

jego miłością do córki, do mnie, jego problemam zyciowymi które się
ciągną jeszcze niczym mnie poznał. kurcze łatwo powiedziec, trudniej
zrobić...patrzac na niego to okazuje nam milosc, caluje na dzien
dobry, dobranoc, dzwoni czesto jak jest w pracy, ale seks raz na
tydzien...moze to moja wina..tylko nie bardzo wiem gdzie. w domu
jest jak byc powinno, ja ładna, zgrabna, zwariowana, nie typowa
matka, i uwielbiam seks, codziennie, albo czesciej.mam nadzieje moze
glupia ze sie ulozy...a jak nie to zawsze mozna odejsc co nie?

[krzysztof-lis]

> jego miłością do córki, do mnie,

A niech sobie Was kocha, do tego nie musi być Twoim mężem.

> jego problemam zyciowymi które się ciągną jeszcze niczym mnie
> poznał.

Ten argument jest do luftu.

> mam nadzieje moze glupia ze sie ulozy...

Może się ułoży. Ale niech się ułoży przed ślubem. Proponuję go przełożyć. Potem,
jak się w ciągu np. roku czy pół roku nie ułoży, spuścić go z wodą.

[aniska25]

a jak wytlumaczyc ten incydent z gg?z tym najgorzej mam,
powiedzialam mu ze to przełkne, ale nie udało mi sie. on przestał
grac w gry online, skasowal swoje konta wszystkie i gg tez, niby nie
przeze mnie, bo niby juz mi sie nie chce...zmienil nawet nr tel
wkoncu by ta pijaczka nie pisala do niego esów tez o ciekawej
tematyce...

[kaachna1]

Kobieto w co ty się chcesz wpakować,jeśli facet cię kocha to zrozumie twoje
obawy,ja bym na twoim miejscu jeszcze z tym poczekała,bo potem możesz żałować

[liastria]

Właściwie to już sama sobie odpowiedziałaś:
"kocham go i nie wyobrazam sobie
bez niego zyci /lub życia z innym facetem."

Wątpliwości będą zawsze, a z tego co piszesz Twój Facet ma nieco
złych doświadczeń i trochę pokręcone życie. Teraz usiłuje je
odbudować.
Zastanów się, czy Ty czujesz jego zaangażowanie w Wasz związek, bo
to nie tylko chodzi o seks, choć on jest baaaardzo ważny.
To jednak trzeba trochę cierpliwości, aby to wszystko uporządkować.

Warto otwarcie rozmawiać, zapytać i wyjaśnić sobie, niektóre sprawy.
Powiedz mu wprost, jak odbierasz jego zachowania, jakie masz
niepokoje i co Ciebie dręczy. Tak po prostu będzie łatwiej się
dogadać, zamiast snuć podejrzenia, które w sumie zatruwają życie.

Nie tylko my kobiety jesteśmy wrażliwe z natury (ha,ha,ha - tak
przynajmniej niektórzy twierdzą!), mężczyźni też mają swoją
wrażliwość i uważam, że nie jest to cecha płci lecz cecha osobnicza.
Wystarczy trochę kłopotów, zmartwień, problemów w pracy, problemów z
przeszłego związku,zmęczenie - to wszystko wpływa na kondycję panów
i u Ciebie dzieje się tak, być może nie tylko dlatego, że nie chce
ale dlatego, że jest w stresie, który skutkuje na całą resztę.
Sama to zauważasz,a jednocześnie odbierasz wszystko bardzo
subiektywnie.

[aniska25]

Ciężko nie podchodzić do tego subiektywnie, gdy się popadło w
ogromne kompleksy, z wesołej dziewczyny, stałam sie
dwudziestopięcioletnia kura domową, tak czuje, odbieraną tylko jako
matka. Rozmowa, wiem to lekarstwo, ale boje sie jej, nie wiem jak
zacząć, bo wszystkie moje próby nie kończą sie fajnie, to tak
jakbyśmy nie mówili w jednym języku. Każde moje słowo jest źle
odebrane. Tylko zastanawiam się nad tym, czy tylko ja widze ten
problem, by rozmawiac, on nie podejmuje zadnych prób, nie chce mu
się?

[krzysztof-lis]

> Rozmowa, wiem to lekarstwo, ale boje sie jej, nie wiem jak zacząć,
> bo wszystkie moje próby nie kończą sie fajnie, to tak jakbyśmy nie
> mówili w jednym języku. Każde moje słowo jest źle odebrane.

Po ślubie na pewno nie będzie się Wam łatwiej dogadać...

> nie chce mu się?

A po co ma mu się chcieć, skoro sankcjonujesz istniejący układ tym ślubem za
cztery tygodnie?

[aniska25]

właśnie, brak mi konsekwencji w działaniu, mój błąd...i po ślubie
moze sie rzeczywiscie zdarzyc ze bedzie gorzej...coraz blizej jestem
przesuniecia, musze tylko zdobyc sie na odwage. z drugiej strony
przesuniecie moze oznaczac koniec nas, a juz napewno jeszcze wieksze
pogorszenie sytuacji.

[liastria]

Z jakiego powodu popadłaś w kompleksy?
Przybyło ci obowiązków, masz mniej swobody, ale to nie oznacza, że
Twoje życie jest złe.
Jesteś matką i tego już żadna siła na świecie nie odwróci...
Czujesz się kura domową, zapewniam, że nie Ty jedna i nie jest to
powód do rozpaczy.
Ty sama tworzysz to, co się wokół Ciebie dzieje i w jakiś sposób
sama na to wpływasz, tym co robisz, jak to robisz, jak reagujesz.

Przychodzi dziecko na świat i w zasadzie w pierwszym okresie jego
życia wszystko podporządkowuje się jego wychowywaniu.
Ha....ha....ha - to trochę jak wysiadywanie piskląt.

Myślę, że czujesz się odpowiedzialna za Wasz związek, bez względu na
to, czy ten ślub będzie czy nie, to najważniejsze jest to, jak Wy
będziecie go sami budować.
Polecam rozmawianie, na spokojnie, bez wzajemnych pretensji i
obwiniania się o wszystko.
Jeśli on nie podejmuje żadnych prób rozmowy, to zaczynaj Ty, ale
bądź delikatna i nie załatwiaj wszystkiego od razu.
On też musi to przemyśleć i przetrawić, potrzebuje czasu...myślę, że
jednak zależy mu na Tobie.

[gomory]

Akurat na tym forum nikt nie bedzie Ciebie popedzal do slubu.
Uzytkownicy maja rozne przykre doswiadczeniach w temacie.
Przeanalizuj na spokojnie wszystkie za i przeciw. Watpliwosci sa
normalne ale opor swiadczy, ze cos jest na rzeczy.
Moze faktycznie powinnas poczekac z legalizacja? Sama uroczystosc
nic nie zmieni w waszym codziennym zyciu, uciazliwe zachowania same
nie znikna. Oczywiscie na swiecie sa i rozwody, ale warto wczesniej
miec swiadomosc pewnych komplikacji prawno-materialnych jakie za tym
ida.
Prawde mowiac dziwie sie partnerowi, ze tak przystaje na Twoje
zachowanie w stylu pare razy odwolywalam slub. Nie najlepiej to
swiadczy o zaangazowaniu, mnie by zrazilo i uznalbym za niepowazne.
Moze powinnas poczekac i najpierw sie oswoic do roli zony by z
kimkolwiek stworzyc zwiazek?

[aniska25]

do roli zony jestem przygotowana wkoncu mieszkamy i zyjemy razem juz
dwa lata, chodzi tylko o papierek albo aż...i nie o slub chodzi tak
naprawde, chce zeby bylo lepiej, zebysmy byli blizej, nie potrafie
sama znalezc przyczyny dlaczego tak jest, juz sama sie pomieszalam w
tym wszystkim...

[krzysztof-lis]

> nie o slub chodzi tak naprawde, chce zeby bylo lepiej, zebysmy
> byli blizej,

Dobrze, że jesteś tego świadoma. Ślub nie jest celem ani nawet środkiem
realizacji celu "żebyśmy byli bliżej"!

[aniska25]

późno do mnie dotarło, że nie jest jednak ok, późno bo dopiero jak
zacząl zbliżac sie slub, nalezalo wszystko poukladac wczesniej a nie
iść o krok dalej...

[liastria]

Proszę, nie miej mi tego, za złe, ale odnoszę wrażenie, że trochę
marudzisz i sama nie bardzo wiesz, czego chcesz. Tak trochę
chciałabym i boję się.
Małżeństwo,to jest zawsze loteria i nigdy nie będziesz miała stu
procent pwności,że wszystko się powiedzie, bo jest tu czynnik
ludzki, a jak wiadomo ludzie się też potrafią zmieniać.
Przecież na siłę nikt Was do tego ślubu nie wlecze i nie o papierek
tu chodzi, ale jednak musisz brać pod uwagę na czym zależy drugiej
stronie i na ile jest to zgodne z tym, czego Ty chcesz.

[aniska25]

Może i marudze, baby wkoncu maja to do siebie, że marudzą, przecie:)
moze i ja stałam sie taką babą marudzącą. Kocham swoje dziecko, ale
może przecież nie do konca ta rola podobać, moge miec prawo do
szcześcia swojego takiego osobistego. Codziennie zbieram sie na
rozmowe, ale i widze jego, zmeczonego, mysle sobie moze nie teraz i
tak czas mija...mija. w dzien nie zabardzo jest czas zeby rozmawiac,
a wieczorem on chce spac, i ciagle ma pretensje ze zaczynam na noc,
wlasnie zaczynam...czyli jednak marudze. Musze postawic sprawy pod
sciana. rozmowa szczera, jak nie, to niestety...ja tak nie moge zyc,
rozumiejac jego problemy nawet. musze pomyslec chociaz raz o sobie,
bo zawsze bylam meczenniczka w zwiazkach i stawialam czyjes problemy
ponad moja, a i ja moge powiedziec ze mam z przejscia9moj facet np
powiesil sie, w gruncie rzeczy przez rozstanie ze mną).

[liastria]

Jakie sprawy chcesz postawić pod ścianą?
Kto Ci broni mieć jakieś szczęście osobiste? Sama też musisz nad tym
popracować, to nie przychodzi samo, bo chcesz i już.
Wykaż trochę więcej cierpliwości, czasami czas jest najlepszym
lekarstwem na wiele rzeczy.
Piszesz, że zawsze byłaś męcznniczką w związkach....czy to tylko
polegało na "bezseksiu"?
Bądź sobą, ale też daj żyć innym.
Nie możesz obwiniać się o to, że Twój poprzedni partner powiesił się
przez Ciebie, jeśli wiesz, że go nie skrzywdziłaś.
W tym wypadku nie odpowiadasz za decyzje dorosłego człowieka...

[aniska25]

nmie na bezseksiu, polegało to na tłumaczeniu sobie zachowania
partnera jego problemami osobistymi, i tak bylo w przypadku tego
samobojcy, nie obwiniam sie o jego smierc, raczej moje otoczenie w
ktorym zyla, tak naprawde to on mnie skrzywdzil, a ja poprostu nie
chcialam byc z alkoholi8kiem.tyle.wlasnie zaczynam pracowac nad
swoim szczesciem ruszajac te sprawy, postawic pod sciana tzn nie
zgadzac sie na takie zycie, poniekad tez w domyslach. a cierpliwa
jesten ta sytuacja ciagnie sie poltora roku.

[aniska25]

a to odwoływanie to przez sytuacje które wychodziły w trakcie
planowania tegoż slubu, odwoływanie czyli rozmowa, że może
przełożyc, chciałam skłonic do refleksji z jego strony, moze i zły
sposób i tak to do niczego nie doprowadziło jak się okazuje, tylko
niepotrzebne nerwy.

[liastria]

aniska25 napisała:
> chciałam skłonic do refleksji z jego strony, moze i zły
> sposób i tak to do niczego nie doprowadziło jak się okazuje, tylko
> niepotrzebne nerwy.

Do jakiej refleksji???
Trzymasz go w niepewności, a Twój Facet, czuje się gorszy od
wszystkich, bo raz już mu związek nie wyszedł, zależy mu na Tobie,
Ty odkładasz ślub, bo chcesz go nauczyć myśleć refleksyjnie..... a
on jest skołowany i nie wie co się dzieje.

Ludzie rozmawiajcie ze sobą, będzie mniej problemów!

[aniska25]

tak jest skolowany ze musial pisac z inna na gg, szukal
przyjaciólki, ma mnie-tak tez moge pomyslec, ja za to nie jestem
skołowana... moze i bardziej od niego, on dobrze wie o co mi chodzi,
powiedzialam mu o tym, ze chodzi mi o nasze relacje i rowniez seks,
wydaje mi sie ze sytuacja z mojej strony jest jasna, z jego nie
bardzo, bynajmniej dla mnie. Chcialabym uslyszec jedna dluga
wypowiedz od niego. dlaczego tak jest, ale sila tego z niego nie
wyrwe, niestety.

[aniska25]

i trzeba umiec ze soba rozmawiac, on ze mna nie umie, jestem tego
pewna, bo czy ja zawsze musze czekac na odpowiedni moment, czas,
godzine?trafic na jego dobry humor, zeby go plecy nie bolały, musze
dodatkowo jeszcze ubrac to w odpowiednie słowa, i do tego nie moge
powiedziec dokladnie tego co mi lezy na sercu, normalnie jak z moim
ojcem...

[sigrid.storrada]

aniska, jesteś jeszcze młodą dziewczyną, to naprawdę nie jest tak, że musisz
łapać tego faceta, bo się nie trafi inny. Ślub z kimś z kim nie potrafisz
rozmawiać, kto widzi że jest źle między wami,że nie jesteś szczęśliwa, ale mu to
zwisa to moim zdaniem kompletne nieporozumienie. Piszesz, że żeby z nim o czymś
porozmawiać, musisz czekać na jego dobry humor i żeby go plecy nie bolały... no,
szczerze mówiąc szczęka mi opadła. Dorosłe osoby się tak nie zachowują. Nie
możesz powiedzieć tego co Ci leży na sercu? To kolejna załamka. Jak on wyobraża
sobie Twoją rolę w związku, masz udawać coś czego nie czujesz, robić dobrą minę
do złej gry? Zastanów się mocno, chcesz żeby tak było przez całe życie? Na
podstawie tego co napisałaś odradzam Ci ślub z całych sił.

[kaachna1]

Ja też kiedyś miałam problem żeby rozmawiać ze swoim mężem dlatego pisałam do
niego listy,pisałam o naszych problemach,obawach jakie miałam,ale również
zapewniałam go o swojej miłości,potem na spokojnie wyjaśnialiśmy to sobie albo
mąż też pisał mi jak on widzi pewne sprawy.To nam bardzo pomogło bo rozmowy
odbywały się bez emocji i kłótni,teraz nauczyliśmy się ze sobą rozmawiać,ale to
trwało dość długo.Spróbuj napisać mu wszystko,może on też się otworzy przed
tobą,bo ślub to naprawdę bardzo ważna decyzja,która niesie ze sobą konsekwencje
do końca życia

[songo3000]

Zaje się, że powiedzeli sobie WYRAŹNIE co mieli do powiedzenia. Ona, że taki brak seksu jest nie do zaakceptowania. On, że nic na to nie poradzi.
Doradzanie ślubu w takich warunkach jest, sorry ale zwykłym skurwysyństwem.

[liastria]

Chcę zauważyć, że nikt nikomu ślubu nie doradza, bo jedna wizyta na
tym Forum nie załatwi życiowych problemów.
Raczej jest to tylko rozmowa na dany temat, która może pomóc (ale
wcale nie musi) przemyśleć pewne sprawy.
Mamy zbyt mało danych, aby cokolwiek doradzać. Nie znamy zdania
drugiej strony i jej oceny.

Czy WYRAŹNIE sobie powiedzieli, co mieli do powiedzenia??? Mam
wątpliwości. :-)

[aniska25]

do konca napewno, ON nie powiedział w sumie nic....

[riki_i]

Nie rozumiem problemu z byłą... dziecko nie jego, po co ma z nią kontakt?

[za_az]

Raczej nie bierz go sobie na męża.
Nic nie zmieni ślub a może być jeszcze gorzej.
W obecnych czasach można żyć bez ślubu - jak uznał dziecko - to jest ono w jakiś sposób zabezpieczone.
Jeżeli czujesz, że seks jest dla Ciebie ważny - pomyśl - nie on jeden jest na świecie.
W wolnym związku to czy będziecie razem czy nie - jest kwestią otwartą każdego dnia - jeżeli zależeć mu będzie na tobie, to częstotliwość jakoś się będzie układać. Tylko - jeżeli taką ma urodę - na twój widok mu już nie będzie reagował tak często - oj nie.
Można rozmawiać, żądać, negocjować.
Zawsze może się poświęcić i nie musi mówić nic - czynami ma cię przekonć / przekonywać.
Ze ślubu zrezygnuj na czas nieokreślony - chyba, że musisz z jakichś powodów lub totalnie chcesz dołączyć do sfrustrowanych brakiem seksu w małżeństwie.
Zapewniam,- rozwód boli bardziej niż wyrzucenie faceta za drzwi.

[paulawr]

widac ze nie jestes pewna, ja na Twoim miejscu poczekalabym ze
slubem i sie zastanowila.

No ale po co ten slub???

[gacusia1]

Ze wzgledu na dziecko?
A moze " co powiedza ludzie"- panna z dzieckiem?
Moze boisz sie samotnosci-Ty mloda dziewczyna z przyszloscia przed
soba?
Nie licz na cud.Cos nie trybi,skoro juz nie ma zblizen.
DObrze sie zastanow zanim cos zrobisz.

[krzysztom]

Ja uważam,że Ty czekasz jeszcze na kogoś innego, takiego który
chwycił by Cię w ramiona i powiedział biorę Cię taką jaka jesteś!
A Ty ujrzysz w nim ten...żar i będziesz chciała być z nim na
wieki.Warto poczekać na tego jedynego, na widok którego zadrży Ci
serce! Wszystko inne jest nie ważne. Małżeństwo /zawarcie związku/
przekreśli Twoją szansę. Życzę szczęścia.

[aniska25]

Wydaje mi sie ze wlasnie znalazlam taka osobe, kwestia tego ze
musimy ten zar na nowo zniecic, m,oze troche smieszne ze po dwoch
latach takie rzeczy sie dzieja...no ale tak jest i chyba to jest
moje zadanie, sprobowac naprawic...A jesli chodzi o dziecko z
poprzedniego zwiazku to on je uznal a pozniej sie dowiedzial ze nie
jego i juz tak zostalo,mimo ze wszyscy wiedza ze nie jego, tylko ona
sie upiera. On nie chce mieszac w zyciu dziecka, moze i ma racje, bo
to nic nie zmieni a moze wyrzadzic wieksze szkody, a alimenty trzeba
placic....ale nie o tym, dzis chce porozmawiac, musze, bo zwariuje,
musimy sie okreslic wkoncu i znow stac sie przyjaciółmi m.in. zeby i
seks był. A tak szczerze to codziennie mysle o tym by ktoś mnie
pocałował, przytulił, dotykał....kompletnie mi tego brakuje...

[paulawr]

jak rozmowa niewiele zmieni to sprobuj wymyslic jakis sposob na
niego. widac ze chcesz z nim byc, tak to wszystko bronisz. ale nie
ufasz mu, podejrzewasz o zdrade, brac slub z kims kogo sie
podejrzewa o zdrade... zle wrozy

[aniska25]

podejrzewam...bo szukam przyczyn, dlaczego tak sie poukladalo
wszystko, ze jest tak nijak, i wiele rzeczy przychodzi mi do głowy,
ale w domysłach tez nie moge ciagle zyc,.chce napisac do niego list,
niech przeczyta i porozmawiamy, tak bedzie latwiej, mysle

[paulawr]

moze po prostu szara codziennosc nadeszla, zycie bez ochow i achow.
po 2 latach czesto tak jest

[kaachna1]

aniska25 powiedz mi a w jaki sposób zabezpieczacie się przed ciążą? może wyda ci
się,że to głupie pytanie,ale facet może zwyczajnie się boi,jak pisałaś na jedno
dziecko już płaci alimenty,w dodatku nie swoje,drugie dziecko ma z tobą i w
dodatku przyszłość niepewna,bo już odkładałaś ślub,może tutaj tkwi przyczyna?

[aniska25]

Właśnie o tym tez myśle, kiedyś nawet pytalam sie po, czy czuje roznice po
porodzie, powiedział, ze nie, ale obawia sie ciąży, bardziej o tym
mysli...kiedys myslal ze jest bezplodny, tamto dziecko nie jego, ja biore
tabletki, ale bylo tak, ze zapomnialam, a pozniej bylo mi nie dobrze, i
podnioslam alarm, niepotrzebnie moze...

[driadea]

Nie tylko nie bierz z nim ślubu, ale w ogóle z nim nie bądź.

[femme.fatale1978]

Dopisało się w twoim wątku kilkadziesiąt osób i nie zauważyłam, żeby chociaż
jedna stwierdziła - tak, koniecznie musicie wziąć ślub w wyznaczonym terminie.
To chyba o czymś świadczy... Dotarło to już do ciebie Anisko? Zrozumiałaś
wreszcie, że samo podpisanie papierka+uroczystość weselna nie zmieni relacji
między wami?

Znam kilka związków, które zostały zawarte "dla dobra dziecka" za nawową
rodziny, bliskich, znajomych i wiesz co? W większości przypadków rodzice ci taką
codzienną gehennę dziecku stworzyli, że naprawdę serce boli kiedy wrażliwy
człowiek na to patrzy. Unieszczęśliwili się nawzajem, przy okazji krzywdząc
bezbronną, niewinną istotę. Niestety, tak to już jest, że za błędy dorosłych
płacą dzieci :(

Druga kwestia - seks. Zawsze historia zaczyna się od tego problemu - brak seksu.
Później w miarę rozwoju opowiadania okazuje się, że brak seksu to tylko
wierzchołek góry lodowej, a prawdziwe problemy tkwią głębiej. Bo czego jeszcze
brakuje ci w tym związku? Akceptacji, bliskości emocjonalnej oraz fizycznej,
poczucia własnej wartości, zaufania, wsparcia, zrozumienia, dobrej komunikacji i
pewnie wielu innych rzeczy, o których nie napisałaś.

Cóż, niektórzy twierdzą, że bez seksu można żyć. Tylko czy człowiek może być
szczęśliwy kiedy nie jest zaspokojona jedna z jego podstawowych potrzeb
fizjologicznych?

U ciebie jest jeszcze gorzej ponieważ pozostałe potrzeby - bezpieczeństwa,
miłośći i przynależności, szacunku i uznania też są pominięte. Jak długo można
tłamsić swoje ja i żyć w takim związku? Pewnie są tacy, którzy potrafią
latami... Tylko po co? W imię czego?

Zawsze warto rozmawiać, ale czy w tym przypadku to coś zmieni? Nie wiem... lecz
odnoszę wrażenie, że albo on nie kocha i dlatego nie ma motywacji by wasze
relacje zmienić. Albo chciałby lecz, zwyczajnie nie potrafi. Nie potrafi bo taki
już jest - taki się urodził, tak został wychowany. Ma swoje pewne ograniczenia,
które są nie do przeskoczenia. Jeśli nie jesteś w stanie ich zaakceptować, nie
męcz siebie i jego.
Pozdr.

[aniska25]

Swięta prawda...i to też moja wina, przeze mnie też...

[aniska25]

Myślę sobie, że jednak kocha, ale jego całe życie przyczyniło się do
tego, że tak jest teraz między nami. Nie wyniesione wzorce z domu
rodzinnego, w sumie pałętał sie między rodzicami a dziadkami, w
wieku 15 lat praktycznie nie mieszkal z rodzicami, ogólna
znieczulica ze strony rodziców, teraz też. Zły związek poprzedni,
bardzo go zniszczył, na początku się starał, ale po moich awanturach
o byłą i rodziców, zamknął się i przez długi czas robił wiele rzeczy
za moimi plecami, jak się dowiedziałam znów awantura i tak błędne
koło, wyszło dopiero teraz, wszystko się wylało...dawno do tego
doszłam, tyle, że nie potrafie tej sytuacji zmienić...

[krzysztom]

Chciałbym Ci uświadomić,że zachowujesz się tak jak Ty byłabyś
lekarzem, a on pacjentem. Jesteście młodzi, rzuć to w cholerę,
przestań się w to dalej angażować. Nie sądzę,że jesteś osobą która
byłaby skłonna całe życie matkować swojemu "biednemu mężowi".
Znajdziesz jeszcze gościa,który twardo stąpa po ziemi i otoczy Cię
swym ramieniem. Nie martw się o niego, tacy zawsze spadają na 4
łapy. Pomyśl tylko o sobie!

[aniska25]

a wydaje mi sie, ze raczej on na cztery lapy nie spadnie, sadze ze byloby to dla
niego za duzo...zreszta nie mysle o tym teraz, staram sie myslec tylko i
wylacznie o sobie, gdy ja nie bede szczesliwa to i dziecko nie bedzie i on tez.

[sagittka]

Przed ciążą byliście ze sobą 5 miesięcy.
Czy zdążyliście w tak krótkim czasie zbudować solidną i ciepłą
relację oparta na czymś więcej niż fascynacji i seksie?
Obawiam się że nie, potem była ciąża, organizacja wspólnego życia,
problemy dnia codziennego. Potem zanik fascynacji i koniec
ekscytującego seksu. Co pozostało oprócz dziecka? Zastanów się co
was łączy.

[aniska25]

Byliśmy 5 miesięcy, ale znamy sie cztery lata, spotykalismy sie o wiele dłużej,
a później zdecydowalismy sie byc razem, to wiazalo sie z moja przeprowadzka,
zostawilam rodzine i znajomych, a tu gdzie mieszkam nie mam nikogo, zadnej
koleżanki nawet...Wydaje mi sie, że wciąz probujemy zbudowac nasza relacje.
Zaszłam w ciąże, ale przeciez wcale nie musielismy byc razem. On jeszcze na
początku powiedzial mi, że marzy o córeczce i sie spełniło choc myslelismy ze to
nie mozliwe, orientowalam sie nawet w leczeniu niepłodności u mezczyzn...Chcial
takze zebym zostala jego zona w przyszlości i chce tego nadal. Rozmawialismy
wczoraj, moze to nie była taka az spokojna rozmowa ale dowiedzialam sie wielu
rzeczy. Z jego firma jest o wiele gorzej niz myslalam, nie wiadomo co bedzie
jutro-wynajmujemy mieszkanie, wiadomo z czym to sie wiąże, ja nie pracuje. I
moje zachowanie-on stara sie mimo wszystko trzymac dobry humor, ale gdy widzi
mnie, z fochowana miną, to tez mu sie wiele nie chce. Powiedział takze, ze moje
awantury z tekstami ze sie wyprowadza nie pozostawiły śladu bo bardzo do nich
emocjonalnie podchodzi. Twierdzi ze mamy kryzys, ze tak moze byc, ze potrzeba
czasu, nic nie da sie odrazu naprawic, ale sadzi, ze bedzie lepiej, napewno. A
co nas łączy, ja go kocham, on mnie tez. Moze nie jest to tak kolorowe jak na
filmach i proste, ale milosc jest.

[kaachna1]

aniska25 napisała:
Byliśmy 5 miesięcy, ale znamy sie cztery lata,

Na pocieszenie powiem ci,że ja znałam się z moim mężem tylko 6 miesięcy (obecnie
jesteśmy 10 lat po ślubie)

Rozmawialismy
> wczoraj, moze to nie była taka az spokojna rozmowa ale dowiedzialam sie wielu
> rzeczy. Z jego firma jest o wiele gorzej niz myslalam, nie wiadomo co bedzie
> jutro-wynajmujemy mieszkanie, wiadomo z czym to sie wiąże, ja nie pracuje. I
> moje zachowanie-on stara sie mimo wszystko trzymac dobry humor, ale gdy widzi
> mnie, z fochowana miną, to tez mu sie wiele nie chce. Powiedział takze, ze moje
> awantury z tekstami ze sie wyprowadza nie pozostawiły śladu bo bardzo do nich
> emocjonalnie podchodzi.

Najważniejsze,że zaczęliście ze sobą rozmawiać,cały ciężar utrzymania
ciebie,dziecka,mieszkania leży na jego barkach,ma problemy w firmie,boi się o
waszą przyszłość,a to świadczy o tym,że facet jest odpowiedzialny,ale żyje w
stresie.

Twierdzi ze mamy kryzys, ze tak moze byc, ze potrzeba
> czasu, nic nie da sie odrazu naprawic, ale sadzi, ze bedzie lepiej, napewno. A
> co nas łączy, ja go kocham, on mnie tez. Moze nie jest to tak kolorowe jak na
> filmach i proste, ale milosc jest.

Kryzysy przechodzą każde związki,ale niektóre się rozpadają,nie ma małżeństw
idealnych,jedni przechodzą kryzys na początku,inni po kilku latach,a jeszcze
inni ciągną to latami,przed tobą trudna decyzja,jeśli facet podejmuje chęć
porozumienia,zależy mu na waszym związku to jest szansa,że może się
dogadacie,ale przeważnie jest tak,że problemy się potęgują.Oczywiście gdybyście
żyli teraz w wielkiej harmonii nikt by ci nie dał gwarancji,że sielanka będzie
trwała wiecznie,ale teraz masz świadomość jak może wyglądać wasza przyszłość i
czy chcesz nadal w to brnąć