Walczyc czy odpóścic?

[benit14]

Jastem mężatką od 10 lat. Moje małżeństwo oceniam ma bardzo udane.
Dogadujemy się świetnie, nie ma między nami kłótni , awantur.
Szanujemy się wzajemnie, wspieramy , przyjaźnimy i kochamy. Lubimy
spedzac ze sobą wolny czas. Jest jedno ale. Sex. Tu są problemy.
Przed ciążą było super, kochalismy się po 3 razy na dobę. Jak
zaszłam w ciążę mieliśmy długa przerwę(ciąża zagrożona), potem
poród rodzinny. Po porodzie ilość seksu spadłą do 0. Myślę, że
spowodowane to było porodem. Mąż chyba się zablokował, wiem, ze
przyczyną był poród - nie powiedział tego wprost ale dał do
zrozumienia. Było wiele rozmów na ten temat, wszystkie kończyłe się
sexem ale potem stopniowo wracało wszystko do stanu poprzedniego.Po
3 latach trochę się unormowało ale częstotliwość stosunków i tak
była moim zdaniem rzadka ( średnio raz na tydzień, czasami 2 razy).
Niedawno urodziłam drugie dziecko ( mąż nie był przy porodzie) i
jest lepiej niz przy poprzednim ale niestety ta sfera kuleje. Nie
oczekuje sexu codziennie, nie mam zresztą takic potrzeb. Ale 2 razy
w miesiącu to nawet dla mnie za mało. Staram się dbac o siebie,
prawie wróciłam do formy sprzed ciąży, nie kłócimy się, jestem osobą
bardzo wesołą, pogodną, przekomażamy sie stale, flirtujemy a i tak
nie prowadzi to do celu. Mąż nie ma nikogo, widac, ze mnie kocha,
stara się byc dobry dla mnie, jest wspaniałym ojcem. Niestety ma
bardzo stresujacą prace, często jest zmęczony, myslę, ze to jest
przyczyna. No ale jak ma wolne to też nie dąży do zbliżeń.
Rozmawiałam z nim wielokrotnie, on uważa, że bardzo go pociągam?,
ale zycie codzienne, stres sprawia, ze nie ma ochoty. Już nie wiem
co mam robic. Nie chce sie kłócic z tego powodu, ale czasami jak
mam doła to jestem na niego wściekła. Czy może byc tak, że zdroby 40
letni facet ma ochote tylko 2 razy w miesiącu?Czy to jest normalne?
Czy to możliwe , że jeszcze 6 lat temu miał ochote 3 razy na dobe a
teraz tak, rzadko? Gdzie szukac przyczyny? (Czy winny był wspólny
poród?) Podpowiedzcie coś. Nie wiem czy lepiej sobie odpóścic czy
walczyc? i jak?

[songo3000]

Kilka punktów do przemyśleń:

- Mąż wcale nie musi uważać tego związku za 'bardzo udany'

- Blokada na seks po porodzie spotyka 10% facetów, IMHO jest to bardzo duża szansa. Nie wiedzieliście o tym podejmując decyzję o porodzie rodzinnym??? Nie konsultowaliście jej choćby z ginekologiem?

- jeżeli uważasz, że po 10 latach facet będzie chociaż w połowie tak napalony na >tą samą< babeczkę jak na początku związku to jesteś zwyczajnie naiwna.

- zmęczenie raczej nie zmniejsza poziomu pożądania u faceta. Może zmieszać możliwości :) Długotrwały stres jak najbardziej ale taka sytuacja pogrąża (zatruwa) raczej wszystkie dziedziny życia a nie tylko seks.

- napisałaś, że w Waszym związku "Szanujemy się wzajemnie, wspieramy , przyjaźnimy i kochamy". Dokładnie takie relacje mam ze swoją siostrą. Kurcze, też nie mamy ze sobą seksu, dziwne prawda?
Po prostu jak na razie nie widzę tu niczego, za co Twój mąż miałby Cię pożądać. Nie ma nic o szczypcie tajemniczości, flircie, odrobinie zazdrości czy perwersji. No kurde, nic.

Poza tym piszesz tylko o niezadowoleniu z częstotliwości współżycia, czy tylko to jest problemem? Czy może chodzi też o jakość.

Pozdrawiam,

[benit14]

1.Myślę, ze mąż uważa nasz zwiazek za udany. Czuję to, widzę, że
dobrze mu ze mną, lubi spędzac ze mną czas. Woli np wrócic do domu
niz isc z kumplami na piwo , impreze. Swietnie sie razem bawimy,
zresztą wielokrotnie mi powtarzał, ze jestem dla niego
najwazniejsza.
2.zdaje sobie sprawe z tego, ze po 10 latach nie bedzie juz taki
napalony . Ale nie uważam, że obecna częstotliwość to przegięcie w
drugą stronę. Co będzie po 20 latach? 1 raz na rok
3. napisałam wcześniej, ze dobrze się ze soba bawimy i FLIRTUJEMY.
czytaj uważniej, pomimo to nie konczymy w łóżku.
4.co do jakości? Jestem otwarta na eksperymenty, nie boje sie ich.
Sex wczesniej był bardzo udany, dla mnie. Wydaje mi sie, ze mąż też
był zadowolony, co zawsze podkreślał. Nie jestem bierna, nie leze
jak kłoda. Qurcze, naprawde oceniam, że jest bardzo dobrze , tyle,
ze mało

[murakami2]

A czy Ty w sposób oczywisty i nie dający wątpliwości, poważny i natarczywy,
dałaś mu do zrozumienia w tych wielu rozmowach, że mała ilość seksu Cię nie
satysfakcjonuje? Czy krążysz dookoła tematu? Czy zapytałaś go tak, aby uzyskać
szczerą odpowiedź i próbę przyjęcia do wiadomości, że jesteś nieusatysfakcjonowana?

Ps. odpuścić

[bi_chetny]

do zastanowienia: moja żona też mówiła że ją pociągam bardzo itd. podczas
terapii wyszło że było inaczej.

[krzysztof-lis]

> Woli np wrócic do domu niz isc z kumplami na piwo , impreze.

Ja też, bo mam ciekawsze gry w komputerze niż kolegów.

Kiepski argument.

Póki co obstawiam syndrom Madonny / Ladacznicy, co pewnie już ktoś przede mną
zrobił (sorry, nie przeczytałem jeszcze całego wątku).

[kaachna1]

Według mnie im bardziej będziesz roztrząsać problem tym będzie gorzej,odpuść
sobie i daj do zrozumienia mężowi,że wszystko z nim ok. nie próbuj tego zmieniać
tylko zaakceptuj,być może z czasem kiedy przestanie czuć się winny,że być może
nie jest w stanie cię zaspokoić jego pożądanie powoli zacznie wracać,ale musisz
być cierpliwa.Żaden facet nie lubi być "naprawiany",a on z pewnością tak się
czuje i jeszcze bardziej ucieka.

[benit14]

Rozmawialismy o tym z mężem, informowałam, go, że mam ochotę
częściej. On o tym wie. Z tym, ze nie powtarzam mu tego z
częsttliwością 1 raz na dobe. Nigdy nie zebrałąm o sex , byłoby to
dla mnie uwłaczające. Jezeli widzę , ze on wyraźnie nie ma ochoty to
odpuszczam. Wole to- niz słowa, że go boli głowa czy coś w tym
stylu.

ktoś wyżej napisał, ze pewnie go nie pociągać. Ok. Ale czy wtedy
taki facet przestaje miec ochote na sex tylko ze mną czy wogóle. Bo
brak pociągu do żony nie oznacza, że przestaje odczówac potrzebę
sexu. A u nas to tak wygląda.

rawdę powiedziawszy, ten problem nie jest dla mnie wielki, mam udane
małżeństwo, super dzieci. Czasami tylko żałuję, ze z sexem mogłoby
byc lepiej. Ale widac nie mozna miec wszystkiego.

[songo3000]

Ok, to może po prostu problemy zdrowotne?

[kaachna1]

benit14 napisała:

rawdę powiedziawszy, ten problem nie jest dla mnie wielki, mam udane
małżeństwo, super dzieci. Czasami tylko żałuję, ze z sexem mogłoby
byc lepiej. Ale widac nie mozna miec wszystkiego.

Tak to już w życiu bywa,że ciągle stajemy przed wyborami,musisz sama zdecydować
co jest dla ciebie najważniejsze,twój mąż jest z pewnością wspaniałym mężem i
ojcem i tego się trzymaj,zrób wszystko aby czuł się kochany,a zobaczysz,że na
sprawy seksu spojrzysz z innej perspektywy,skup się na rzeczach dobrych,a potem
zobaczysz,że seks też jest lepszy,a pożądanie no cóż jest jak fala raz jest
większe raz mniejsze,zajmij się sobą,sprawiaj sobie przyjemności kiedy twój mąż
zobaczy naprawdę szczęśliwą kobietę z pewnością zapragnie jej jeszcze bardziej

[kaachna1]

benit14 napisała:

Jezeli widzę , ze on wyraźnie nie ma ochoty to
odpuszczam. Wole to- niz słowa, że go boli głowa czy coś w tym
stylu.

ok.a w jaki sposób przyjmujesz tą odmowę,czy faktycznie odpuszczasz i
uznajesz,że to nic wielkiego czy np.dajesz mu odczuć,że głupio się z tym
czujesz,czy że czujesz się odtrącona,lub obrażasz się na niego,bo to ma bardzo
istotne znaczenie jakie są twoje reakcje po jego odmowie,jeżeli on odczuje,że
faktycznie nic się nie stało i że nie masz o to żalu to być może następnym razem
ci nie odmówi,natomiast jeżeli dajesz mu odczuć,że coś jest nie tak to on może
czuć się winny i przymuszany i przez to stracić ochotę,czego nawet może nie być
do końca świadomy

[gardenersdog]

Kaachna, jesteś może instruktorką nauk przedmałżeńskich?

[songo3000]

To nie ta Kaachna ;)

[errare_humanum_est]

gardenersdog napisała:

> Kaachna, jesteś może instruktorką nauk przedmałżeńskich?

Instruktorka, nie instruktorka, pogratulować pojemności płuc i długości wydechu.
Ja czytając te dwa posty kaaachny1 mało nie zeszłem z niedotlenienia.

[eeela]

Rzeczywiście, kropek nie ma :-)

(Ależ ja jestem ostanio upierdliwa, n'est-ce pas? ;-) )

[kaachna1]

gardenersdog napisała:

Kaachna, jesteś może instruktorką nauk przedmałżeńskich?

Ha,ha nie,nie jestem

[krzysztof-lis]

> Bo brak pociągu do żony nie oznacza, że przestaje odczówac potrzebę
> sexu. A u nas to tak wygląda.

To znaczy Ty widzisz, że mąż nie ma ochoty na inne kobiety? A gdzie to widzisz?
W jego pracy? W drodze do domu?

[bi_chetny]

no własnie, jak to kobiety widzą ? ja mam ochotę na wiele kobiet dookoła, ale
przy żonie oczywiście powstrzymuję się od okazywania tego. normalnie na ulicy
bardzo lubię okazać kobiecie, że mnie zachwyciła :)

[renebenay]

Walczyc trzeba bo to jest najistotniejsze z imtymnej sfery kazdej pary,mozna
wiele zrobic i na poczatek trzeba zrobic bilans jego zdrowia jak rowniez
zachecic do sportu np rower czy spacery itd.Musicie oboje zrozumiec ze,problem
meza jest waszym wspolnym problemem i dlatego nalezy z mezem bardzo
dyplomatycznie rozmawiac i uzywac takich slow aby go nie urazic.Wazne jest
podkreslenie wspolnego problemu bo w ten sposob mozesz zawsze dodac ze,z tym
sobie tez wspolnie poradzicie co bedzie bardzo podbudowujace dla meza.Nawet
gdyby sie okazalo ze,maz jest impotentem to tez swiat sie nie zawali bo istnieja
lekarstwa przeciw zaburzeniom erekcji,problemem jest natomiast brak odwagi
petenta do pojscia do lekarza i zarzadania pomocy.Dlatego najlepiej jak
pojdziecie oboje do lekarza np urologa i mu przedstawicie wasz problem.W wypadku
gdyby maz potrzebowal np Viagre to nigdy nie kupowac na internecie bo jest duzo
falszywych i szkodliwych dla zdrowia,najlepiej zawsze kupic na recepte w aptece
100 mg tabletki i kazda podzielic na 8 kawalkow-wg znajomego lekarza taki jeden
kawaleczek +- 12,5 mg powinien powinien wam zapewnic okolo 2 godzin seksu.

[kaachna1]

renebenay napisał:

Walczyc trzeba bo to jest najistotniejsze z imtymnej sfery kazdej pary,mozna
wiele zrobic i na poczatek trzeba zrobic bilans jego zdrowia jak rowniez
zachecic do sportu np rower czy spacery itd.Musicie oboje zrozumiec ze,problem
meza jest waszym wspolnym problemem i dlatego nalezy z mezem bardzo
dyplomatycznie rozmawiac i uzywac takich slow aby go nie urazic.


No właśnie ja bym doradzała unikać tego ponieważ mąz może to odebrac w ten
sposób,że coś jest z nim nie tak i chcesz go zmienić,a faceci są na tym punkcie
przynajmniej niektórzy bardzo przewrazliwieni.
Autorka wspomniała,że ma seks,ale nie do końca satysfakcjonujący a to dlatego,że
mąz jest tego świadomy,że ona by chciała to zmienić przez to nie do końca czuje
się akceptowany a to tylko pogłębia problem.Ja bym raczej stawiała na to aby
pogodzić się z faktem,że on taki już jest,im więcej będziesz chciała wprowadzać
zmian tym on będzie się zamykał,przerabiałam już nie raz z moim mężem to,że
kiedy mu czegoś zabraniam lub próbuję zmienić on robi mi na złość aby udowodnić
swoją niezależność,do tego trzeba sposobu,mój sposób to delikatnie napomknąć
czego bym chciała i zapomnieć o tym na jakiś czas,akceptując to,że on nie
wprowadził zmiany kiedy się przekona,że wszystko jest ok mimo,że nie dostałam
tego czego oczekiwałam wówczas to dostaję ze zdwojoną siłą.Mój mąż to "ciężki
przypadek",ale właśnie takiego go pokochałam i nie zamierzam go zmieniać na
siłę, wierzę,że dla naszego wspólnego dobra sam się zmieni

[mujer_bonita]

kaachna1 napisała:
> Ja bym raczej stawiała na to aby
> pogodzić się z faktem,że on taki już jest,im

W kontekście całego dorobku tego forum to zdecydowanie rewelacyjna
rada :P

> Mój mąż to "ciężki
> przypadek",ale właśnie takiego go pokochałam i nie zamierzam go
zmieniać na
> siłę, wierzę,że dla naszego wspólnego dobra sam się zmieni

Sam się zmieni dla 'wspólnego dobra'? Ło matko... spadłam z krzesła!

[kaachna1]

mujer_bonita napisała:


> Sam się zmieni dla 'wspólnego dobra'? Ło matko... spadłam z krzesła!

a no widzisz bonitka to co się może wydawać wręcz idiotyczne jest czasami
kluczem do rozwiązania problemu,czasami metody niekonwencjonalne przynoszą
najwięcej korzyści,mówię to z własnego doświadczenia,oczywiście facet nie zmieni
nic kiedy nie będzie miał pojęcia czego potrzebujemy,ale tak to właśnie
działa,że kiedy facet sam dostaje to czego potrzebuje,to otwiera się na potrzeby
innych,jak zwykle wycięłaś zdanie z kontekstu i masz problemy czasami ze
zrozumieniem tego co forumowicze mają na myśli,ale wybaczam Ci bo bez Ciebie
jakże by tu było szaro.Kiedy mój mąż czuje,że kocham go bezwarunkowo,staje się
otwarty na zmiany,ale ma poczucie,że sam tego dokonał,a nie,że ja go zmieniłam
widzę,że trochę to trudne dla Ciebie do zrozumienia i najlepszą metodą jest po
prostu kogoś wyśmiać,niemniej jednak to naprawdę działa i trochę współczuję
twojemu facetowi o ile go jeszcze masz,bo skoro tak traktujesz forumowiczów to
co dopiero własnego faceta...

[mujer_bonita]

Dziękuję za głeboką psychoanalizę mojego związku :)

Spadłam z krzesła, bo to forum jest raczej dowodem na to, że sprawy
pozostawione własnemu biegowi... pozostają bez zmian ;)

Porozmawiaj z ludźmi, którzy czekali aż ich partnerzy 'odwzajamnią
ich bezwarunkową miłość' i otworzą na ich potrzeby. Czekali,
czekali... część znalazła kochanków inni dalej żyją we frustracji.
Może zabrzmi to cynicznie ale jaką motywację do zmian ma ktoś, do
komu jest mu dobrze?

Przykro mi, Twój opis wygląda pięknie ale... życie to nie bajka :(

[aandzia43]

Mój mąż to "ciężki
> przypadek",ale właśnie takiego go pokochałam i nie zamierzam go
zmieniać na
> siłę, wierzę,że dla naszego wspólnego dobra sam się zmieni

Kaachna, ile ty masz lat? I od ilu lat jesteś w związku?

[kaachna1]

aandzia43 napisała:

Kaachna, ile ty masz lat? I od ilu lat jesteś w związku?

mam 32 lata,jestem mężatką od 10 lat,mam dwoje dzieci,przeszłam poważny kryzys i
musiałam coś z tym zrobić no i kiedy tak drążyłam,roztrząsałam,nalegałam na
rozmowę to przynosiło zupełnie odwrotny skutek,mój mąż zamykał się jeszcze
bardziej w sobie,musiałam podjąć decyzję,czy chcę z nim nadal być,czy chcę się
rozstać,doszłam do wniosku,że go kocham i to jest dla mnie
najważniejsze,zaakceptowałam jego wady,dzięki temu on zaczął się bardziej na
mnie otwierać,powoli zaczęliśmy ze sobą rozmawiać i okazało się,że zupełnie
inaczej myślimy i odbieramy wiele rzeczy,ale wiem co jest najważniejsze i na tym
się skupiam,relacje zdecydowanie się poprawiły

[eeela]

Przepraszam najmocniej, ale:

odpuścić

[murakami2]

Eeela, dziś masz zły humor? (nie złośliwie, pytam)

[eeela]

Nie. I nie chciałam być złośliwa. W temacie zostało wiele wyżej powiedziane i
nie miałam nic do dodania, a poprawiania ortografii, jeśli jest w grzecznej
formie, nie uważam za jakieś straszne wykroczenie. Zwłaszcza że reszta postu
wątkotwórczyni jest w porządku i nie świadczy o dysleksji czy innym schorzeniu,
więc wyszłam z założenia, że nie miałaby nic przeciwko temu, aby dowiedzieć się,
jaka jest poprawna forma tego akurat słowa.

[bi_chetny]

mujer: no chyba pierwszy raz zgodzę się z Tobą :)

należy rozmawiać, to trudne i wymaga wyczucia i empatii. ale trzeba. zostawienie
sprawy powoduje pogorszenie sytuacji, romanse, zdrady i wszystkie inne nieszczęścia.

P.S.
ktoś napisał do mnie maila przy okazji tego wątku, niestety z adresu
[e-mail] - więc nie mogę odpisać. proszę o kontakt z normalnego maila,
zapewniam dyskrecję :)

[zyg_zyg_zyg]

a dlaczego radzisz odpuścić?
:-P

[eeela]

Bo najwyraźniej autorka wątku nie przerobiła w życiu obowiązkowego okresu na
podróże i naukę, więc zamiast zajmować się seksem, powinna odpuścić i nadrobić
zaległości :-D

(P.S. do autorki: powyższe jest żartem nie z ciebie, tylko z innego wątku
toczącego się obok na forum).

do benit

[majula06]

Moja Droga, Ty masz nawet o.k , ja jestem mężatką od 4 lat mam 31
lat mąż 39 i "częstotliwość" u nas jest 1 x na 3-4 miesiące .
Spokojnie 1 raz na tydzień to dałabym się pokroić:-)