depakine

[allvo]

Witajcie,

Dziś usłyszałam nową diagnozę - CHAD. A już prawie rok byłam pod opieką
psychiatry bezskutecznie usiłującego pomóc mi wyjść z poważnej depresji.

Gdy się teraz nad tym zastanawiam, po konsultacji z nowym lekarzem,
wcześniejsze fazy hypomaniakalne wydają mi się oczywiste. Chociaż teraz od
dawna już głęboki, dół, lęki i zwątpienie we wszystko.

Przerobiłam już wiele antydepresantów i ich skutków ubocznych, niewiele
natomiast wiem o stabilizatorach nastroju. Dzisiaj padło hasło "depakine".
Czego się mogę spodziewać? Jakie inne leki bierzecie? Stabilizator +
antydepresant?

Pozdrawiam
A.

[miron17]

Alvo
Witaj na naszym forum.
przede wszystkim musisz wiedzieć, że każdy inaczej przechodzi CHAD. Znam ludzi,
którzy mają bardzo długie okresy remisji (po kilka lat), a nawet takich, którzy
po dwóch - trzech epizodach do tej pory nie mieli nawrotu.
Z CHAD da się żyć. Ja osobiście uważam, że leki (zwłaszcza stabilizatory
nastroku) są tu niezbędne.
Teraz zażywam depakine, zyprexę i asentrę (antydepresant), ale to specyficzne
zestawienie, wynikające z przebiegu mojej choroby. Znam ludzi, którzy świetnie
się czują na samym stabilizatorze.
pozdrawiam

[awanturka]

Jestem w podobnej sytuacji jak Ty, tez nie dawno usłyszałam tę diagnozę, chociaż staż w depresji mam dużo większy,pierwszy powazny epizod depresyjny 15 lat temu. Lekarz w kartotece jeszcze nie zmienił, rozpoznania("Trzeba by pomyślec nad zmiana rozpoznania" - tutaj zacytowalam go dosłownie). Też proponuje właczenie depakine, ale jest jakiś bardzo w tym względzie niedecydowany i czeka na moja decyzję. A mnie bardzo trudno się zdecydowac - od pewnego czasu zupełnie nieźle funkcjonuję na antydepresancie (Seronil - fluoxetyna)i trochę się boję cokolwiek zmieniac. No i tak jak ty niewiele wiem o stabilizatorach nastroju.

Piszesz, że jak sięgniesz pamięcia wstecz diagnoza CHAD wydaje Ci się oczywista. Ja mam takie samo wrażenie jezeli chodzi o moje wspomnienia (nawet z wczesnego dziecistwa). Poza tym przeczytałam dokładnie posty na tym forum - i odnalazłam tu w pewnym sensie siebie.

Może miałabyś ochotę nawiazac ze mna kontakt e-mailowy?
Pozdrowienia!
AWA

[jagoda16]

Ja tez mam podobne doswiadczenia, ze lekarz czekal na moja decyzje co do brania
litu. Wczesniej wiec bralam po kolei inne stabilizatory karbamazepine,
depakine i lamictal. Z perspektywy czasu depakine wspominam niezle, mialam
wtedy rzadsze i krotsze fazy depresyjne a sam lek nie powodowal zadnych dzialan
ubocznych. Jednak kiedy przyszla kolejna zima i nic mi nie pomagalo zmieniono
mi depakine na lit. Z litem to faktycznie musi byc tez decyzja pacjenta, bo
jest to bardziej niedogodne - trzeba jednak od czasu do czasu badac krew na
poziom litu, a tego badania nie robi sie wszędzie. Acha i kobieta, biorąca lit
powinna zrezygnować z planów prokreacyjnych, tak mi sie przynajmniej wydaje.
Generalnie jesli chodzi o mnie zaden ze stabilizatorów nie wywolywał
szczególnych dzialań ubocznych.

pozdrawiam

[awanturka]

Mój lekarz mówi, że zanim zacznę brac depakine powinnam na około 3-4 tygodni odstawic antydepresant (w moim przypadku seronil), a ja juz próbowałam oddstawiac seronil kilka razy ze wzgledu na próby zajścia w ciażę i koczyło się to katastrofa, własnie po3-4 tygodniach miałam z powrotem depresję w "pełnym rozkwicie". Więc się tego trochę boję.

Czy Tobie też lekarz kazał przy wprowadzaniu depakine na jakiś czas odstawic antydepresanty? Czytałam kilka pozyci na temat leczenia CHAD, ale z takim zaleceniem sie nie spotkałam, może to zbytnia ostrożnośc ze strony lekarza?

Badania przy przyjmowaniu litu rzeczywiście sa dosyc kłopotliwe, zwłaszcza gdy mieszka się daleko od labolatorium, które je wykonuje, labolatorium czynne w godzinach przedpołudniowych i wymaga to zwalniania się z pracy (tak było w moim przypadku).
awanturka

[dor-ota]

Biorę Depakine od 6 miesięcy, włączono mi ją równocześnie z Zyprexą.
Obecnie przeszłam w fazę subdepresji i biorę Depakine plus Lerivon (dość stary lek, ale nie mogę
wielu innych z powodu choroby wieńcowej; nawiasem mówiąc przez przypadek odstawiono mi
trójcykliczne, szkodzące na serce, alarm podniosla kardiolog!!!).
Nie słyszałam niczego złego o Depakine, wręcz przeciwnie.

Natomiast lit, ktory kiedyś stosowałam "spłaszczył" mi charakter, byłam tak potwornie
zrównoważona, że nawet śmiech rzadko się ze mnie wydobywał, mimo braku objawów depresji.
Potem dostałam nadczynności tarczycy i skończyła się przygoda z litem...

[allvo]

Bardzo dziękuję Wam za odzew.

Ja w tej chwili nie biorę żadnych leków od około 3 tygodni, chociaż nie jest to
spowodowane zaleceniem lekarza. Odstawiłam samowolnie, w fazie depresji w pełnej
krasie, kiedy to stwierdziłam, że "i tak już mi nic nie pomoże". Do tego
straciłam pracę, więc już nie miałam pieniędzy na prywatnego lekarza, u którego
leczyłam się wcześniej, a załatwienie kolejnej recepty, chociażby u lekarza
rodzinnego, przerastało moje ówczesne możliwości - kiedy brak sił, by wstać, a i
motywacja żadna, więc kiedy skończyło się ostatnie opakowanie...W tej chwili
nawet nie czuję zaostrzenia objawów depresyjnych, które i tak od roku mnie nie
opusciły ani na chwilę, a tylko włączyły mi się znowu silne lęki (np. fobia
społeczna która znika zupełnie w fazie 'górki', a w depresji dokucza bardzo,
bardzo).

Czekam teraz na dobranie leków, najpierw jednak mam się podzielić z laboratorium
zestawem własnych płynów ustrojowych. Wśród badań zlecone m.in. próby wątrobowe,
gdyż Depakine podobno bardzo obciąża wątrobę.

Awanturko, pisz śmiało na @ gazetowe!

[lendar22]

hej,
dawno juz nie czytalam tak wylewnych rad
Ja tez odstawilam lek nie dlatego ze czulam sie jak wazywko lecz dlatego ze
powloka ochronna puszczala a napiecie wzrastalo, az w koncu wybuchlo. Miesiac
jestem bez lekow. Bardzo dziwnie to przezywam. Jazda jak hej. Niestety chyba
niedlugo to potrwa, bo jak sie przekonalam, zawsze wraca sie do lekarza.

[abdon]

Zalecam ostrożność tym, którzy na własną rękę odstawiają leki antydepresyjne.
Kiedyś przez długi czas miałem płytką depresję, lek nie pomagał, więc
pomyślałem sobie: po co mam wydawać pieniądze na lekarza (leczyłem się
prywatnie) skoro i tak nic mi nie pomaga. PO dwu miesiącach poleciało w dól
tak, że trzeba mnie było wyciągać. Odtąd brałem lek mimo braku poprawy, bo
domyśliłem się że zażywanie leku wprawdzie nie poprawiało stanu, ale
zapobiegało pogorszeniu.

[lendar22]

witam,
chcialabym by ktos mi w koncu powiedzial... ponad miesiac nie biore lekow
(cipramil)sama przestalam. Dzis lekarz powiedzial ze bede brac depakine i
zrobie testy osobowosci. Nic nie mam konkretnie powiedziane. Motam sie juz pare
lat z tym bulem a nikt nie moze mi pomoc. Brak mi sil. Czy stabilizatory mi
pomoga? czy kiedys przestane obczuwal zrzerajacy bol? Czy warto jeszcze troche
wytrzymac? Czytam rozne artykul i wiadomosci z forum. Ludzie sa zalamani, mowia
ze z tym zyje sie do konca zycia. Czy do konca zycia odczuwa sie ten bol?
pozdrawiam ola