Mój Tatko

[matrioszka42]

Mój CHAD-erski Tato skończył dziś 82 lata. Też był zawsze maniakalny, ale od śmierci Mamy przeważają depresje. Wiele osiągnął, jest kimś. W jego dziedzinie nadal przychodzą do niego na konsultacje.
Wczoraj czuł się źle, miał straszne zawroty głowy. Siłą zmusiłam go do pozostania u nas na noc. Dziś też go nie puszczę!
Kocham Cię TATO!
200 lat w zdrowiu!

[majagor]

To ja przyłączę się do życzeń. Zdrowia i wszystkiego, co sobie tylko zażyczy

[kamyczek_0]

Wszystkiego najlepszego dla taty

Mój jest mi obojętny.

[amb25]

Jesli bylabys tak uprzejma to prosze napisz jak odbieralas
zachowania ojca i jak wplynely na Twoja psychike? Czy mialas z tego
powodu jakies problemy? Bo ja mam 7 latka, ktory jest bardzo
wrazliwy, a mezowi niedawno zdiagnozowano CHAD. Wiem, ze kazdy CHAD
jest inny, ale pewnie sa tez jakies wspolne cechy.
I nikt nie chce mi odpowiedziec, jak zycie z ojcem ktory ma CHAD
moze wplynac na dziecko. Nawet lekarz.
Wiec czy moglabys mi napisac z wlasnego doswiadczenia jak to jest
byc dzieckiem CHAD-owca?

[matrioszka42]

Jestem wnuczką i córką CHAD-owca, no i sama jestem CHAD-owcem i matką, na szczęście, zdrowego syna. Tata zawsze dużo pracował, często wyjeżdżał. Dom i córki spoczywały na głowie Mamy. Tata zawsze był dla mnie przyjacielem i wykazywał pełne zrozumienie dla moich wariacji. Dla mnie zawsze miał czas, wymyślał szalone zabawy i zawsze mogłam na niego liczyć. Przed ekscesami związanymi z jego chorobą byłam chroniona przez mamę i dużo starszą siostrę. To na nie spadło większość problemów związanych z chorobą taty.
Jak choroba rodzica może wpłynąć na dziecko? Tego naprawdę nie wiadomo, jest zbyt wiele zmiennych. Nawet jeśli jest to przewlekła choroba fizyczna zmienia relacje w rodzinie. Nigdy nie wiadomo jak problemy rodzinne wpłyną na dziecko, bo i dzieci są różne.
Może warto poszukać dla syna wsparcia psychologa, żeby nauczył się radzić sobie z problemami życiowymi. Nie tylko tymi związanymi z chorobą taty.

[xsenia]

wyluzuj, twój niepokój może gorzej wpłynąć na dziecko niż CHAD ojca

[awanturka]

mój tato ma 88 lat i w tej chwili potęężną depresję.

Właściwie to chyba kwalifikuje się do szpitala ale sobie tego nie wyobrażam, żeby tak starego i zniedołężniałego człowieka umieśić w szpitalu (zresztą pewnie by na to nie wyraził zgody).

Za wizytę domową lekarz preywatny liczy sobie... 260 zł i bardzo trudno było znaleść takiego, który chciałby przyjść. Co do lekarzy mających kontrakty z NFZ strzelę osobny wątek.. Jest o czym pisać...

Kocham mojego ojca i tylko ja z jego bliskich wiem co przeżywa. Całe życie miał stany depresyjne - kilka razy ciężkie i długotrwałe - nawet było tak, że trzeba go było myć i karmić. No i teraz znowu...

Czemu mój kochany ojciec musi tak cierpieć...czemu...

[matrioszka42]

Strasznie jest patrzeć na cierpienie Rodziców. Tak bardzo boli
I mojemu i Twojemu Tacie życzę by depresje odeszły, a oni cieszyli się dobrym zdrowiem jeszcze wiele lat!

[awanturka]

Wiesz - i jeszcze bardziej boli jak się wie jhakiby mógł być gdyby nie te cholerne depresje. Bo widzę jaki jest jak ma remisje (niestety więcej tej depresji niż remisji). Mimo tych swoich lat to człowiek zainteresowany sprawami innych i ciekawy świata. Wie o prawie wszystkich sprawach moich i mojej siostry i żywo się nimi interesuje, słucha radia, interesują go bierzące wydarzenia, czyta publikacje historyczne, rozwiązuje łamigłówki.. Nic tylko podziwiać... tak mogłoby być stale ... a nie jest

Twojemu Tacie dużo, dużo zdrowia życzę a wam mniej trosk o jego zdrowie!