Koszmary

[kamyczek_0]

Nie wyrabiam Co noc M. mnie budzi słysząc mój krzyk, albo płacz. W sumie to
ratuje mi życie Jak nie stada pająków, to stanie w ślepym zaułku w
wycelowanym we mnie pistoletem, śmierć dziecka, męża, wojna.
Boję się zasypiać Kiedyś miałam po lekach nawet fajne sny, bądź też
absurdalne, ale nieszkodliwe, nie budzące we mnie strachu. Jeżeli już to
stałam z boku, w zasadzie nie dotyczył mnie, to znaczy nie ja byłam zabijana,
tylko ktoś zupełnie obcy.
Teraz nie jest fajnie.

[kamyczek_0]

Zawsze miałam ciekawe sny, zawsze je pamiętałam. Odkąd zaczęłam brać leki,
najpierw antydepy, a potem w zdiagnozowanych chad - kwetiapinę, to stały się one
jeszcze bardziej chore. Fakt, że odpoczywam psychicznie po okresie sporego
stresu - studia. Stąd może taka reakcja mojego mózgu. Najczęściej jest tak, że
jak mi adrenalina opada to zaczyna się faza wzmożonych koszmarów.