Wiosna a CHAD

[jagoda16]

Kochani,
zdaje się, że wiosna dla nas dwubiegunowych nie jest najszczęśliwszą porą
roku, czyż nie? Miron w szpitalu, wymiana na forum zamarła, nawet Awanturka
słyszę dołuje, ja też niezmiennie. U mnie jak sięgnę pamięcią te
najpiękniejsze, kwitnące miesiące roku były zazwyczaj bardzo trudne. A jak u
Was? Powtarzam sobie, ze to przecież się niedługo skończy.
Pozdrawiam Was, Ciebie Awanturko szczególnie

[awanturka]

jagoda16 napisała:
> zdaje się, że wiosna dla nas dwubiegunowych nie jest najszczęśliwszą porą
> roku, czyż nie?

Rzeczywiście przeważnie wiosna mam się nie najlepiej. I tym razem na wiosnę "dołuję". Ale tego roku nie mogę narzekac bo moje "dołowanie" nie jest bardzo głębokie i sa lepsze dni.

A jak u Ciebie? Czy choc odrobinę lepiej?
Jak sobie radzisz z praca zawodowa w tym stanie?
Jak "dołuję" to mam z tym bardzo duży problem (ostatnio trzy dni na zwolnieniu lekarskim).

Pozdrawiam i życzę, żeby, przynajmniej, było "lepiej" skoro "dobrze" byc nie może..
- awanturka

[jagoda16]

U mnie bez zmian na lepsze, w pracy rzeczywiscie ciężko, raczej markuję, ale
moja praca tylko w minimalnum stopniu polega na kontakcie z ludzmi , tylko
komputer i telefon. Chwilami mam jednak wrazenie ze spadnę pod biurko i ze
wszyscy myslą ze jestem taka niekontaktowa i ponura z natury swojej.
Paradoksalnie myslę, ze w domu mogloby być ciężej, dzieci domagają się właśnie
intensywnego kontaktu emocjonalnego,zainteresowania, do czego nie jestem teraz
zdolna. Czy gdy bierzesz zwolnienie to depresja łatwiej Ci ustępuje?

[awanturka]

jagoda16 napisała:

> Czy gdy bierzesz zwolnienie to depresja łatwiej Ci ustępuje?

Wydaje mi się, że tak. W kazdym razie od kiedy biorę zwolnienie lekarskie gdy już naprawdę nie mogę, wydaje mi sie, że depresja trwa krócej. Tylko, ze moja praca polega własnie na ciagłym kontakcie z ludźmi (jestem nauczycielka) i jak jestem w depresji to bardzo trudno coś markowac i wszystko zaczyna się sypac (najgorzej z utrzymaniem dyscypliny w czasie lekcji). Niepowodzenia w pracy dołuja mnie wtedy jeszcze dodatkowo.

Teraz, na przykład, miałam straszny "dół" od piatku, sobota - niedziela snułam sie bez celu po mieszkaniu i próbowałam walczyc z narastajaca sennościa. W poniedziałek w pracy poczułam, ze nie daję rady więc poszłam do lekarza i poprosiłam o trzy dni zwolnienia. Przez te trzy dni nic nie robiłam i bardzo dużo spałam. Dzisiaj poszłam do pracy, to mnie "rozruszało" i widzę, że jest lepiej.

Jestem w innej sytuacji od Ciebie bo nie mam dzieci, a maż w takich sytuacjach wie, że gdy mam dużego "doła" nie ma sensu ode mnie oczekiwac czegokolwiek i daje mi "święty spokój".

Kiedyś pisałaś, że nie chcesz iśc na zwolnienie lekarskie bo w pracy nie wiedza, że chorujesz i nie chcesz się "demaskowac". "Demaskowanie się" nie jest konieczne. Możesz poprostu wtajemniczyc lekarza pierwszego kontaktu na co chorujesz i poprosic, żeby to on wystawiał Ci zwolninienia, gdy będziesz tego potrzebowac. Ja tak to załatwiłam (spotkałam sie ze zrozumieniem ze strony lekarza i nie miałam z tym żadnych kłopotów).

Nie odbierz tego co napisałam, ze radzę Ci pójście na zwolnienie. Równie dobrze jestem sobie w stanie wyobrazic, ze kogoś może chodzenie do pracy zabezpieczac przed zapadnięciem się jeszcze głębiej. Każdy jest inny i każdy musi znalesc sposób "na siebie".

- awanturka

[jagoda16]

Gdybym pracowala w szkole na pewno nie bylabym w stanie udawać, ze pracuję. Z
synem nie jesten w stanie odrabiać lekcji od ponad pół roku, a co dopiero z
całą klasą! Choć mam takie wykształcenie, że mogłabym pracować w szkole, chyba
lepiej ,ze tak się nie stało. Tu trzeba i dyscypliny i poczucia humoru i trochę
luzu i pomysłowości i stanowczości itp,itd. A tak, komputer i klawiatura nie
stawiają takiego oporu.
Pomysl z lekarzem pierwszego kontaktu jest dobry, dzięki. Myslę, ze warto
sprobować tak na parę dni nawet odpocząć od napinania się i udawania. Trzymaj
się.

[neo422]

Wisna i jesien a tak ogolnie rowniez korzystam z przepustki.Pozdrawiam
serdecznie najgorsze minelo budze sie do zycia tylko jakiego?)