pomóżcie

[edycja9]

cześć!jestem pierwszy raz na waszym forum i prosze o pomoc! choroba dotyczy
mojego brata, na poczatku był nie rozpoznana ( trwa półtora roku) i nie
leczona, teraz zresztą tez nei jest leczona, a jest w fazie maniakalnej i to
bardzo ostrej z objawami agrsji; brat nie chce słyszeć o chorobie i o żadnym
lekażu czy tez lekach, jak miał depresję to przez dwa miesiące zażywał, ale
póxniej trochę sie poprawiło to przestał, a teraz... szkoda gadać! jak go
przekonać do lekaża i do leków??? jak mu pomóc???

Spróbujemy

[blue_a]

Ile brat ma lat?

Przyślij go tu, może niech poczyta.

[edycja9]

witaj blue_a! dziękuje za odzew!
mój brat ma 18 lat i nie dopuszcza do siebie myśli ze jest chory, teraz jest mu
wspaniale i nie mam mowy o rozmowie na temat choroby

[sheila_take_a_bow]

dwa miesiace zazywania leku to troche malo. Nie wiem czy w tej chwili przekona
go jesli mu powiesz, ze im wyzej poszybuje w manie, tym straszniejsza depreche
miec bedzie, bo mania sie kiedys skonczy. Czuje Twoja bezradnosc, wierze, ze
jest Ci ciezko. Najgorsze, ze jesli Twoj brat sam sie nie pogodzi z
koniecznosica stalego leczenia, nikt nie jest w stanie go przekonac.
pozdrawiam

[tristezza]

Niestety bardzo trudno jest Ci pomoc. Osoby w stanie manii rzadko maja poczucie
choroby wiec doprowadzenie ich do lekarza bywa trudne. Jesli macie
wystarczajaco dobra sytuacje finansowa moglabys zamowic domowa wizyte lekarza,
ale jezeli brat nie zechce brac lekow, beda to wyrzucone pieniadze, bo to ze
jest chory widzicie bez lekarza.
Napisz koniecznie w jakim wieku jest brat. Moze jest ktos w rodzinie czy wsrod
bliskich(dziewczyna?) z czyim zdaniem szczegolnie sie liczy,kto moglby go
przekonac do podjecia przerwanego leczenia?
serdecznie pozdrawiam
t.

[edycja9]

Witaj tristezza!
ja juz pisałam brat ma 18 lat i niestety zerwał ze swoja dziewczyną a teraz
skacze z kwiatka na kwiatek do moich rodziców czuję ogromną agresję, jedynie
jeszcze ja mogę z nim porozmawiać, ale na razie boję sie mówić o
lekarstwach,aby i ze mną nie stracił kontaktu; jak miał deprechę to widział
sens brania leków, ale teraz szkoda gadać, przeciez twierdzi że nic mu nie
jest...
powiedzcie czy te objawy które ma mój brat to juz choroba, czy może mu to
pzrejdzie z wiekiem dojrzewania???
pozdrawiam wszystkich

Mania brata

[tlenek-gipsu]

Witaj!

Nie będę owijać w bawelnę - on musi sam dojrzeć do świadomości, że jest źle, a choroba bardzo
poważna.
Ale ponieważ czuje się dobrze, a nawet świetnie, to odmawia przyznania racji komukolwiek.

Mam taki pomysł.
Namów go do spisywania codziennie po dwa - trzy zdania na temat swojego samopoczucia. Odczytane
następnego dnia pozwolą na nabranie nieco dystansu.

Poza tym wiedz, że za fazę manii płaci się depresją i to na ogół jeszcze dłuższą i cięższą niż poprzedni
epizod. Wtedy wszystko jest czarne, a próby samobójcze częste. Te zapiski, wyjęte w takim momencie,
mogą być dowodem, że jeszcze wróci słonko.

Co do praktycznego rozwiązania problemu manii - bywa i tak, że wzywa się pogotowie, a oni siłą
zawożą delikwenta do szpitla psychiatrycznego. Takie wezwanie nie powinno odbyć się Twoim
wysiłkiem, bo osoba, która je przeprowadzi(łaby) będzie już na stałe spalona w oczach brata. Znam
takie przypadki, ale one pozwoliły na uratowanie - doslownie - życia.

Na tym forum jest sporo wiedzy skumulowanej, zajrzyj np. tu:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=15184&w=12279253&v=2&s=0
i w ogóle poczytaj to forum.

To jest poważna bardzo choroba, ale daje się leczyć i to z BARDZO DOBRYM SKUTKIEM.

Powodzenia
Pisz jak idzie.

M.

[edycja9]

dziękuję za wsparcie!
ja wiem ze można to leczyć i dlatego tak bardzo zależy mi aby jak najwcześneij
zacząć, aby ta depresja która go czeka nie była tak straszna,te zapiski były by
fajne tylko jak go do tego namówić?? chyba jakimś podstępem, bo jak mu
wytłumaczę po co ma to robić???

[tlenek-gipsu]

Możesz mu zasugerować, że jest tak wspaniały, że na pewno [owstanie ciekawa książka i się ją
wydrukuje, a on ma szansę pokonać Masłowską w popularności...
Może to kupi.

[edycja9]

może faktycznie cos podobnego mu zapodam
spróbuję, dziękuję.

[aneta10ta]

Jak już się zdecydujesz, zapisz wrażenia i podziel się nimi na forumie. O ile
zdołasz...
Aneta

[aneta10ta]

Kto powiedział, że z czadem wiąże się próżność? Już prędzej gwałtowność
reakcji, co wzięłabym pod uwagę usiłując wetknąć bratu do głowy kilo kitu.
Aneta

[aneta10ta]

Jeśli podsuniesz bratu pod nos sławetne zapiski z okresu manii jako środek
ratunkowy w depresji, musisz się liczyć z reakcją wysoce dysforyczną. Jeśli
brat temperamentny, rzuć się do ucieczki, nie czekając na kroki podjęte przez
brata.
Aneta

[aneta10ta]

tlenek-gipsu napisała:

> Ale ponieważ czuje się dobrze, a nawet świetnie, to odmawia przyznania racji
ko
> mukolwiek.
To chyba zdrowa reakcja?
> Poza tym wiedz, że za fazę manii płaci się depresją i to na ogół jeszcze
dłuższ
> ą i cięższą niż poprzedni
> epizod.
Kłamiąć chorego, na zawsze traci się jego zaufanie.
Wtedy wszystko jest czarne, a próby samobójcze częste.
Sraszyć, straszyć... . Nie ma świr rozeznania głębi własnej deprechy.
Aneta

[edycja9]

Witaj sheila!
I to jest najgorsze, ze on sam sie musi do tego przkonać, ale jak to zrobić jak
on jest teraz naj... i w ogóle nie ma mocych.
również pozdrwiam

[sheila_take_a_bow]

Obawiam sie, ze dopoki nie skonczy sie jego faza maniakalna - nic nie mozna
zrobic. Jak nastroj mu sie obnizy, trzeba by znalezc sensownego lekarza,
takiego, ktory bedzie dla Twojego brata autorytetem, ktory wyjasni mu, ze mania
to stan, ktory sie tez leczy. Pewnie pisze banaly i sie wymadrzam, ale naprawde
na ten moment nie widze innego wyjscia jak poczekac.
A ktory to juz raz ma faze maniakalna?
pozdrowienia i szczere wyrazy wspolczucia, to musi byc naprawde uciazliwe i
trudne dla Ciebie

[edycja9]

to juz drugi raz ma ten stan, u niego jest taka cykliczność, deprecha od lutego
do czerwca, lipiec - sierpień powiedzmy normalnie, a wrzesień - grudzień mania
najgorsze to to ze nie wiadomo jak postępować z jego agresją, czy zupełnie
pobłażliwie i zgadzać sie na wszystko czy raczej stawiać opór, ale wtedy to
jeszcze bardziej zmaga jego agresję... steki bzdur, szekleństw, fantazja bez
pokrycia i zachwyt nad własną osobą - tak właśnei wygląda mój brat, teraz...

[aneta10ta]

edycja9 napisała:

> steki bzdur, szekleństw, fantazja bez
> pokrycia i zachwyt nad własną osobą - tak właśnei wygląda mój brat, teraz...
To niewiele lub wcale nie różni się od licznych znanych mi osób, których nikt
nie nazwałby chorymi... .
Aneta

[aneta10ta]

sheila_take_a_bow napisała:

> trzeba by znalezc sensownego lekarza,
> takiego, ktory bedzie dla Twojego brata autorytetem, ktory wyjasni mu, ze
mania
>
> to stan, ktory sie tez leczy.
Mądrze piszesz. Z psychiatrą, ktorego brat byłby sklonny obdarzyć zaufaniem,
może być wielki problem. Niemniej udaje się niekiedy stworzyć taki
terapeutyczny duet. Najlepiej, żeby chłopak sam znalazł odpowiadającą mu osobę.
Aneta

[aneta10ta]

sheila_take_a_bow napisała:

> Nie wiem czy w tej chwili przekona
> go jesli mu powiesz, ze im wyzej poszybuje w manie, tym straszniejsza
depreche
> miec bedzie, bo mania sie kiedys skonczy.
Deprecha też. A co sobie facet polata, to jego. Nie zauważyłam, aby zdrowi byli
szczęśliwsi od chadowców. Ci ostatni natomiast zdecydowanie mniej narzekają.
> jesli Twoj brat sam sie nie pogodzi z
> koniecznosica stalego leczenia, nikt nie jest w stanie go przekonac.
Święte słowa!
Aneta

[sheila_take_a_bow]

A moze sam porozmawiasz z lekarzem? Lekarz powinien dac Ci wskazowki jak
postepowac z bratem. Nie wiem, czy my jestesmy dobrymi doradcami....Moze
specjalista doradzi Ci lepiej niz my?

[edycja9]

tak ja wiem, ale wy znacie temat od podwórka i zawsze możecie poweidzieć jak to
jest z tej drugiej strony, szkoda ze nie trafiłam do was wcześniej, kiedy
mogłam porozmawiać z nim i pokazać mu to formu i wtedy by to do niego może
trafiło

[sheila_take_a_bow]

Mysle, ze robisz co mozesz i fajnie, ze tu trafilas. Mialas dobry pomysl z
podpytaniem nas. Przykro mi, ze czujesz tylko bezradnosc...
Chcialabym Ci napisac jeszcze cos krzepiacego, ale nie potrafie, niestety.

[edycja9]

ja myślę że wspólne problemy zbliżają ludzi i sam fakt ze ktoś jest kto rozumie
i czuje coś podobneg już jest krzepiące, ja wierzę że uda mi sie jakoś znaleźć
sposób na to aby mu uświadomić co sie z nim dzieje, jezeli nie teraz to jak
minie mania, a wtedy wierze ze pomożecie mi i jak trafi do was to bedzie mu lżej
tylko musze przetrwać z nim tą manię

[aneta10ta]

sheila_take_a_bow napisała:

> Chcialabym Ci napisac jeszcze cos krzepiacego, ale nie potrafie, niestety.
Cukier krzepi.

[aneta10ta]

Oczywiście, że tak. Forumowa wiedza bywa zwodnicza.

[edycja9]

mam pytanie, czy słyszeliście o jakimś zastrzyku który podawany jest raz na 10
dni albo raz na miesiąc, który podobno ma pomóc w fazie maniakalnej??

[mak46]

edycja9 napisała:

> cześć!jestem pierwszy raz na waszym forum i prosze o pomoc! choroba dotyczy
> mojego brata, na poczatku był nie rozpoznana ( trwa półtora roku) i nie
> leczona, teraz zresztą tez nei jest leczona, a jest w fazie maniakalnej i to
> bardzo ostrej z objawami agrsji; brat nie chce słyszeć o chorobie i o żadnym
> lekażu czy tez lekach, jak miał depresję to przez dwa miesiące zażywał, ale
> póxniej trochę sie poprawiło to przestał, a teraz... szkoda gadać! jak go
> przekonać do lekaża i do leków??? jak mu pomóc???
Przeczytałem wszystkie rady i sugestie. Nie jestem ani psychiatrą ani
psychologiem. Natomiast z tą chorobą walczę od 5 lat. A jest to choroba mojego
syna. Człowieka już 30-to letniego. Jesteś kochaną siostrą i najlepszą
przyjaciółką swojego brata (tak wywnioskowałem z listów). A jak na to reagują
rodzice? Brat jest młodym człowiekiem, nie ma obciążeń natury emocjonalnej i
obawiam się,że jeszcze przed nim cięższe dni. Ale najważniejsze i o tym musisz
pamiętać. Przekaż to całej rodzinie. Jeżeli nie zgodzi się na leczenie,
zostanie pozostawiony sam sobie "("to minie")stanie się uciążliwy a nawet wręcz
niebezpieczny dla otoczenia. A wtedy reakcja otoczenia bywa niebezpieczna. Znam
przypadek z mojego środowiska, kiedy chłopak 25-letni, w fazie manii, będąc
bardzo agresywnym został dotkliwie pobity na ulicy. W tej chorobie nie ma
mocnych. Zawsze musi pomagać doświadczony lekarz psychiatra. Jeżeli te metody
zawiodą pozostaje jedno: pogotowie,policja i szpital. Nowa ustawa o ochronie
zdrowia psychicznego "ubezwasnowalnia" otoczenie. Jeżeli brat nie podpisze
zgody na leczenia to i tak, w początkowej fazie nic z tego nie będzie.
Przepraszam, że to co napisałem nie brzmi optymistycznie. Ale to chory
decyduje o swoim życiu i my jako "poszkodowani" możemy tylko tłumaczyć. A
czasem kończy się to źle.
Pozdrawiam i napisz mi jaki jest stan dzisiejszy.

[aneta10ta]

Stary, nie strasz, nie strasz, bo się ... ach ...będę kulturalna.
Aneta

Czy patrzycie na daty postów?

[tlenek-gipsu]

Czasem warto.
Edycja9 nie odzywa się od 29-10-2004.
Więc komu doradzacie, kogo pytacie o ciąg dalszy?

[edycja9]

witam wszystkich ponownie
nie odzywałam sie, dosć długo to prawda, ale czesto bywałam na forum jako
obserwator, bo niestety nie czuje sie na siłach komuś doradzać, bo sama jestem
bezradna. Bardzo dziękuje za wszystkie odpowiedzi, nie sądziałam ze ktoś mi
jeszcze odpowie i dlatego nie wchodziłam na mój wątek
z moim bratem jest troche lepiej, tzn, nie jest już agresywny, ale mania
trwa....na temat choroby w ogole nie ma szans na rozmowę, czekamy jeszcze
wyciszenie i może wtedy. nie wiem czy to u was też występuej ale mój brat
bardzo dużo śpi i zawsze jest zmęczony, jak oczywiście nie ma jakiegoś
szalonego pomysłu...sama nie wiem, jak tak czytam co piszecie, ze może to nie
jest jeszcze choroba, moze mu to przejdzie, może za wcześnie postawiła
diagnozę, bo tak na prawde żaden lekarz nei wypowiedział co to jest, mówią ze
jest chory, ale nie nazywaja rzeczy po imieniu pozdarwiam wszystkich
serdecznie

[tlenek-gipsu]

edycja9 napisała:
> moze mu to przejdzie, może za wcześnie postawiła
> diagnozę, bo tak na prawde żaden lekarz nei wypowiedział co to jest, mówią ze
> jest chory, ale nie nazywaja rzeczy po imieniu pozdarwiam wszystkich
> serdecznie

Samo nie przechodzi. najwyżej może się ta fala tym razem wyciszy, a i może nie. Rozsądnie jest nie
liczyć na cuda i przystąpić do prawdziwego leczenia, gdy tylko się da.
Bo niestety bywa i tak, że się nie daje i wtedy zdarzają się tragedie.

Powodzenia