mr. jones

[reuptake]

właśnie się skończył na jedynce film, którego głównym bohaterem jest mężczyzna
cierpiący na chad. mam mieszane uczucia, w każdym razie ja siebie tam nie
odnajduję (może dlatego, że chad typu I różni się jednak mocno od typu II). a
i wymowa tego filmu w sumie nijaka. najlepsze lekarstwo to poderwanie terapeutki?

co myślicie?

[aneta10ta]

reuptake napisała:

> najlepsze lekarstwo to poderwanie terapeutk
> i?
>
> co myślicie?
Aparycja Richarda Gere

[planasana]

Jak dla mnie - film kiepski. Taka amerykanska szmira.
Natomiast wierze, ze tak moze wygladac mania.
Widze, ze doswiadczylam co najwyzej stanow maniakalnych, ale manii nigdy.
Coz, stan zakochania u mnie przypomnia hipomanie.
Ale nie sadze, by lekarstwem na CHAD byla milosc. I to do lekarza/lekarki.

[reuptake]

planasana napisała:

> Coz, stan zakochania u mnie przypomnia hipomanie.

no. to jest chyba w ogóle nierozróżnialne

[kara_osta]

Nie bez powodu św. Walenty jest patronem i zakochanych i chorych psychicznie.

wracając do filmu...

[matt35]

też go widziałem, dawno mnie tu nie było, przepraszam, że tak nagle i "ni z
gruchy ni z pietruchy" - Pozdrowienia dla wszystkich, którzy mnie pamiętają.
Zniknąłem, bo jest mi znacznie lepiej, poza tym udzielam się na innym forum.

Co do filmu: były pojedyncze sekwencje, sceny, objawy, które dla kogoś, kto
zna, czy spotkał się z nimi nie będą obce. Mało tego parę rzeczy było nawet
sensownie przedstawionych - tj. bez jakiegoś szamaństwa wokół, w gruncie rzeczy
jedna rzecz pozytywna, którą ja bym wziął z tego filmu - przesłanie pt. "wariat
też człowiek i też wartościowy" - oczywiście celowo lekko przerysowuję.

Ale jednocześnie trudno mi się nie zgodzić z opinią, że to hollywoodzka
komercja na kilometr...
Ok. A pokażcie mi jakikolwiek film nt. ChAD-u w ogóle, o takim zrobionym w
sposób - pi razy drzwi - "zrozumiały dla zwykłego śmiertelnika", nie wspomnę...

Jakoś tak tydzień później - również przypadkiem trafiłem na film o babce z ChAD-
em (w filmie jest żoną pilota), wyleciał mi tytuł z głowy...
Ciekawe skąd nagle taki "wysyp"...?

Ale oba obejrzałem przynajmniej z zaciekawieniem - i powiem tak - pod względem
obrazu zaburzeń - przynajmniej jednej z wersji - nie były najgorsze i
kompletnie nieprawdziwe...

I to tyle.

A tak poza tym:

Życzę Wam - mimo wszystkich kłopotów - przyjemnych, spokojnych, odpreżających
Świąt, dających siłę do zmagań i nadzieję na przyszłość...

Wszystkiego dobrego...

[reuptake]

te wszystkie filmy skupiają się na widowiskowej manii. tymczasem depresja trwa
na ogół dłużej i jest często w chad lekoodporna.

[jagoda16]

bo depresja nie tylko jest niefotogeniczna ( to nie jest tylko sliczny
nostalgiczby smutek), ona jest martwota , pustka, negatywem i podwazeniem
wszelkiego sensu, wszelkich pozytywnych dzilan i uczuc

[reuptake]

no, nie musisz mówić.

jak tam po świętach?

[aneta10ta]

To stadium końcowe, ale wcześniejsze fanaberie są absolutnie sceniczne.
Aneta

[aneta10ta]

reuptake napisała:

> tymczasem depresja trwa
> na ogół dłużej i jest często w chad lekoodporna.
I też widowiskowa. Ma swoje wysokie rejestry.
Aneta