Gorka?

[asiuniaa36]

Cos sie dzieje.Dzis jest 2 tyg jak mam zwiekszony antydepresant i doslownie
rozsadza mnie energia.Nie wiem czy to krotkotrwale czy wchodze w hipo-manie...
Musze uwazac,bo manii nie chce za nic.Ale czuje sie bosko mmmmmmmiodzio mowie
wam-super wypas!!!!!!!!!!!

[poetkam]

Ja też mam, ja też!!!! Fruwam, śpiewam, tańczę, jestem rozpustna-
prawda Vinci?
Jest bosko!

[35.a]

u mnie z "sensacji" tylko rozedrganie i niepokój. niech ktoś je zabierze...chcę
ciszy...

[bylbym_zapomnial]

Weź tak nie prowokuj, bo tęskno się człowiekowi robi wbrew zdrowemu rozsądkowi
Jeśli zacznę żreć deprim garściami, by chałupniczym sposobem wywołać sobie hipo
to Ty będiesz za to odpowiedzialna P

[matrioszka42]

Jak ja bym tak chciała. A tymczasem Depakina ustabilizowała mnie na
niskim poziomie. Nie jest to depresja ale sub na pewno. Lekarka chce
poczekać jeszcze tydzień, aż dojdę do dawki terapeutycznej 1200 i
wtedy dopiero wejść z antydepresantem. Też manii za nic nie chcę,
ale przyznam się, że za hipo tęsknię do bólu. Zwłaszcza, że muszę
ostro pracować by odrobić straty finansowe z poprzedniej. Troszkę
więc zazdroszczę, ale tak trzymaj

[beatrix-kiddo]

Mój Boże, co ja bym dała za hipomanię... pokroić bym się dała i solą posypać!!!!
Ostatnia hipo skończyła mi się we wrześniu, od tamtej pory zaliczyłam znów
koszmarną depę, a od dłuższego czasu bo ja wiem? Subdepresja? Stabilizacja z
krótkimi dołami? Sama nie wiem.... No i oczywiście rapid cycling zaliczone w
ostatnim czasie po samowolnym odstawieniu stabilizatora, za co sobie w brodę
pluję (i już grzecznie stabilizator jem).
Błagam, niech mi ktoś przywróci hipomanię... proszę....

[35.a]

Cześć, dopiszę się pod Twoim tekstem, pozwolisz? Bo z rosnącym zdumieniem czytam
"Panie Boże, daj stan chorobowy". Nie rozumieć nie rozumieć! Zastanawiam się
czasem, na ile prawdziwe jest to, co czuję, skoro wspomagam się tabletkami. Bez
nich jednak nie dałabym rady. Poproszę zatem remisję. Taką bez wzlotów i
upadków, a resztę wypracuję sama. Zaczęłam wierzyć w moc pracy, dziwne. I w moc
dobrze ustawionych leków Pozdrowienia do Wrocka.

[beatrix-kiddo]

Już tłumaczę. Po prostu tylko w hipomanii czuję szczęście, tylko w hipomanii
akceptuję siebie, taką jaką jestem, czuję się kobietą atrakcyjną, piękną,
inteligentną, mądrą i spełnioną. W każdym innym stanie - remisji i depresji -
jestem przerażonym, zakompleksionym małym kretem, który przeprasza że żyje.
Remisja od depresji różni się tym, że w depresji te objawy są nasilone bardziej
i w depresji dochodzą myśli samobójcze. Dlatego tak, Panie Boże, daj mi
hipomanię. Bo to dla mnie nie jest stan chorobowy, tylko chwila ucieczki od
rozpaczy.
Pozdrowienia dla Warszawy.

[dalaj-lama]

Mnie w stan hipomanii wprowadzał alkohol.Dziękuję za pozdrowienia bo jestem z
Warszawy.

z innej beczki albo tej samej

[kajka68]

wytłumaczcie mi proszę...czym się różni mania od hipomani...jak krowie na
rowie,bo niby pojmuję ,ale chyba nie do końca...wdzięczna będę..już tyle
dzięki Wam zrozumiałam ,ale wciąż targają mną niepewności...

[i_am_the_army]

Hipomania to lżejsza odmiana manii
Znaczy się w manii się bardziej rozrabia i ma się mniejszą świadomość własnego
stanu chorobowego. Mania jest uciążliwa dla otoczenia.
W hipomanii człowiek postrzegany jest przez otoczenie zazwyczaj pozytywnie -
może być "duszą towarzystwa", etc. W hipomanii nastrój jest podwyższony ale
jeszcze nie tak bardzo jak w manii, gdzie pobudzenie jest ogromne i często
towarzyszy mu agresja.

[kajka68]

Dzięki...teraz to już wszystko rozumiem...mąż miał a właściwie ma nadal
manię...mimo miesiąca w szpitalu...już coraz mniejsza ale nadal jednak
jest...wrrr...chciałabym,żeby ...ech...dzięki.

[czareg]

Najprościej rozpoznasz to w ten sposób: przy hipomanii zastanowisz się nad
opinią innych, a mając doświadczenie, sama swoją górkę powiążesz z chorobą. W
manii swój stan uznajesz za dar niebios, opinie innych to przejaw zazdrości i
zawiści, a twoja świetna predyspozycja we własnej ocenie nie ma nic wspólnego z
chorobą.

[kajka68]

No właśnie ..on jest cały czas bezkrytyczny wobec siebie, nie przyjmuje do
wiadomości,ze jest chory...jak długo może ta mania trwać?od miesiąca jest w
szpitalu z tego dwa tygodnie na detoksie...teraz cały czas ustawiają mu
leki...od kilku dni zaczął w końcu jakoś inaczej rozmawiac,ale nie jestem pewna
czy to nie za namową tesciowej ,ze jak nie będzie mnie wyzywał itp. to lekarka
po rozmowie ze mną wypuści go na święta...widzę,że on bardzo się pilnuje a jak
mu się zdarzy wybuchnąć to dzwoni i odkręca i wmawia mi,że on nie krzyczał tylko
ja nie tak coś zrobiła,m...w sobotę byliśmy na dwugodzinnym spacerze i w sumie
cały czas gadał on,,,różne rzeczy ,ale tak naprawdę żadnych konkretów takie
wszystko oderwane,niby z sensem ale jakoś to tak...nawet syna nie zapytał jak w
szkole...co po miesiącu jakoś tak oczywistym by się wydawało...nie wiem może to
ja się już za bardzo dopatruję w nim choroby...podstępów...ale nie daje mi
spokoju myśl,że on wróci i pierwsza rzecz to będzie piwsko...już teraz cały czas
dopomina się ...podpiwku...no przecież bez alkoholu...albo piwa
bezalkoholowego..pytam po co ?masz colę ,wodę ,kawe,,widzę ,że go ciągnie...

[asiuniaa36]

Kajka w tym alkoholu widze ogromny problem...Lekarz mi powiedziala ze CHAD,leki
i alkohol to olbrzymi ladunek wybuchowy.(jestem alko)
Kurcze maz zapewne nie da sie namowic na konsultacje z przychodnia uzaleznien?
Wiesz dzis ludzie jak tylko zauwaza ze alko jest problemem w ich zyciu-ida na
terapie.Nie czekaja,az straca wszystko.
Podziwiam Cie

[beatrix-kiddo]

asiuniaa36 napisała:

> Kajka w tym alkoholu widze ogromny problem...Lekarz mi powiedziala ze CHAD,leki
> i alkohol to olbrzymi ladunek wybuchowy.(jestem alko)
> Kurcze maz zapewne nie da sie namowic na konsultacje z przychodnia uzaleznien?
> Wiesz dzis ludzie jak tylko zauwaza ze alko jest problemem w ich zyciu-ida na
> terapie.Nie czekaja,az straca wszystko.

Asiu, tylko jedno małe "ale": muszą zauważyć ten problem! Wydaje mi się, że mąż
Kajki jeszcze go nie zobaczył
No ale spróbować go namówić na konsultację warto. A nuż coś zaskoczy?

[kajka68]

Dziewczyny...on nie widzi problemu...i nie dociera do niego ,ze jest
chory...myślę,że duza wina w tym jego mamy...on już miał górki i doły w
technikum...,potem w wojsku szpital ,gdzie sam sobie wmówił,że udawał"wariata"
,żeby uciec z wojska...gdyby wtedy ktoś postawił trafną diagnozę mozna było go
leczyc...muyślę,że wtedy była większa szansa na to,żeby dotarło do niego ,ze
jest chory.!3 lat temu w czasie pierwszego znanego mi już rzutu choroby teściowa
zrobiła wszystko ,zebym nie miała kontaktu z lekarzem.Tym razem na szczescie
lekarz nie chciał rozmawiac z nią tylko ze mna...a ona idzie w zaprzeczenie...on
juz zdrowy, on nie jest chory tylko to ze zmęczenia bo przecież haruje na mnie i
dzieci...hmmm(pozostawię bez komentarza)nie śpi, nie je pije itp i to dlatego.
nie dociera do niej że on jest chory i ze musi się leczyć.i jemu to samo
wmawia,a on z nieodciętą pępowina wciąż robi to co ona kaze..obłęd...ona nie
rozumie,ze tu alkohol i choroba to jakby naczynia połączone...nie potrafi tego
zes[polic...przykre...bardzo bym chciała ,żeby on zgodził się na terapię
wszelaką...także typowo rodzinną albo odpępowiającą;-D.bez tego nasze wspólne
życie nie ma racji bytu...to piekło nigdy się nie skończy...dla mnie jego
choroba jest jak kazda inna dla niej katastrofa no bo jak się komuś prz\yznac
,że syn choruje psychicznie...pamiętam jak mnie ciagle pouczała,zebym nie mówiła
ze jestem alkoholiczką.A ja uwazam ,że jestem przestałam pić w pierwsze urodziny
swojego syna czyli 15,5 roku temu piłam wcześniej dośc duzo moze przesadziłam z
tym alkoholizmem, może nie było aż tak xle ale nie odmawiałam i lubiłam w duzych
ilosciach. Teraz tylko w sylwestra moczę usta w czasie toasu i to wszystko nie
tykam nie próbuję...nie chcę...ktoś musi byc w domu trzeźwy kiedy są małe
dzieci..tak to sobie załozyłam i tego się trzymam.jak ktoś mnie namawia to
mówię "ja ,alkoholik;;;" i spoko.Przepraszam ze sie wcięłam w tego posta w sumie
mogłam otworzyć nowy watek...lecę do szpitala ,moze zastanę lekarkę ,może coś
nowego uda nam się ustalic.buziaki bardzo wam dziękuję...nawet nie wiecie jak
szeroko otwierają się moje oczy i umysł dzięki Wam ...to bardzo przydatne i
pomocne co piszecie.****

[asiuniaa36]

Kajka kochasz meza? Zastanow sie czy masz sile zeby mu pomoc.Zatanow
sie nad swoim zyciem-czy On jest tego wart? A tesciowa kopnij w
zadek. Kuzwa nie nawidze mamin synkow i chorych nadopiekunczych
mamusi.
Ja naie dalabym rady na Twoim miejscu...chyba.
Kajka troche zdrowego egoizmu.
Trzymaj sie i pisz-chociaz tak wyrzucisz z siebie to co boli.Mnie to
pomaga...

Asiuniaa...

[kajka68]

Mnie tez pomaga,chyba dlatego nie popełniam błędu wszystkich współuzależnionych
i nie ukrywam co dzieje się w domu...jeśli mam podbite oko to nie mówię ,że
uderzyłam sie w szafkę ,drzwi etc ,ale wprost ,ze mąż mnie uderzył.Mąż jest
postrzegany z natury jako sympatyczny super kump[el ja chgyba mniej bo to ja
wpadam w złosć jak widzę alkohol na stole-więc to ja jestem ta zła...na
szczeście tylko dla tych co piją inni postrzegają mnie normalnie.
Jeśli chodzi o miłość...hmmm...jak można kochać kata...ale chyba można...nie
wychodziłam za mąż z miłości raczej z rozpaczy,mój mąż wiedział,że go nie kocham
sam zaproponował taki układ bo on kochał za dwoje a ja go przeciez
pokocham....miał rację pokochałam go ...i coś w tym jest...teraz tez mimo
wszystko mi go brakuje czasami.choć tak wiele się wydarzyło,tyle zła,to jednak
jakaś częśc mnie należy do niego.Tylko czy starczy mi sił,zeby nie dać się
więcej deptac?nie wiem?chyba jestem silna,ale mimo wszystko uważam ,że moja siła
nmie starczy dla dwojga...on musi podjąć terapię alko i terapię rodzinną i ja
też.Ktos musi pokazać nam jak zyć razem.Ktoś kto potrafi spojrzec na to
obiektywnie.czasem mam wrazenie ,że mąż cały czas jest w mani ...mani
wyższości,,,wszystko co on robi jest najlepsze,wszystko co mówi ,jego rodzina
-ale moja jest be ,ja nic nie potrafię itp itd..albo tak niskie poczucie własnej
wartości dowartościowywane deptaniem słabszych- podobnie odnosi się do ludzi
,którzy w jakikolwiek finansowy sposób są uzaleznieni od niego,pracowników,,,

[kajka68]

Właśnie miałam telefon..światełko w tunelu...mąż zadzwonił,ze rozmawiał z matką
i powiedział ,zeby przestała do niego wydzwaniac,ze nie chce z nia
rozmawiac,żeby dała mu oddechnąć...a to wszystko dzięki terapeutce,z którą
wczoraj rozmawiałam...normalnie kocham panią Iwonkę...ona tez z nią
rozmawiała i powiedziała jej ,że najwyższy czas dac żyć ponad 40 letniemu
facetowi i pozwolić mu decydowac o sobie i swoim życiu...że nie wolno się
wtrącac w nasze życie!Teściowa próbowała powiedzieć coś na mnie ale ta nie dała
jej dojść do słowa powiedziała ,ze wczoraj spędziła z nami sporo czasu i nie
zauwazyła nic co by wskazywało na to ,ze się nie kochamy,zepo prostu fajnie jej
się z nami gada i rozumie nas...naładowałam się pozytywnie...kurcze jak
dobrze,ze Pani (Iwonka znalazła się gdzieś w tym świecie...i niech dalej pracuje
nad mężem ,bo dokonała cudu,wierzę ,że pomoże mu zaczać myślec nad tym a to już
duzo...bardzo duzo może zachęci go do terapii?no to teraz ja mam górkę...robię
przedświąteczne porzadki...teraz mam na to wreszcie ochotę

[asiuniaa36]

Kajka nawet nie wiesz jak bardzo sie ciesze.Tak kazdemu trzeba dac szanse.Ludzie
sie zmieniaja,a milosc i cierpliwosc potrafi zdzialac cuda.
Milo ze w sluzbie zdrowia pracuja ludzie z powolania,oby jak najwiecej pan
Iwonek ))

[poetkam]

Kaja, super! Trzymaj się cieplutko, będzie dobrze, musi być dobrze!
Ta Twoja teściowa to prawdziwa cholera! Nie daj się jej.
Może Ty też sama pochodź na terapię do pani Iwonki?
Pozdrowienia

[kajka68]

Pani Iwonka ma ponoć bardzo podobną teściową do mojej tylko ma mądrzejszego syna
,który się nie daje...dlatego chyba tak chętnie pomaga...nieważne dlaczego wazne
że pomaga i chce to robić...super kobieta...pojadę jeszcze jak tylko będę mogła
i chętnie sobie z nia pogadam szkoda ,że nie ma jej tu na miejscu...ale obiecała
,ze jak tylko będzie w naszym mieście zawsze bedzie nas odwiedzac...to najmilsze...